Dionis Chrysostomi Oratines ex recensione Io. Iacobi Reiske cum ejusdem aliorumque animadversionibus. Volumen primum secundum

701쪽

dum Apollinem οἰγλαοτρίαιναν, inuito Conso, sicit 'Quid ii inciso separethir Apollo a tradente, 'Aπόλλαμνος, της τριαίνης, neglecta copula ut sit άπό κοινῶ, - περὶ της τριαίνης. nonne dignus quotluae erat elogio suo Tridens ΘΑ. s. in ταυτὸ πάσχοιτε 'Iλιευσιν εκε,οις, οἱ τ. JScholiasses non vanus hic: τα κατα τον ' Iλιον παΘηπεριπαθέςερα των ἄλλων ο δε διέιων ο τραγωδος, ατυχροέρους αυτους απέφανε '-οτι περιπαθέτερατων ἄλλων τα Iλιέων, η παροιμία δηλοῖ, η τα υπερβάλλοντα παθη, Iλιάδα κακων φάσκουσα. Delipiebant ergo I roitigenae, cuni iuberent Tragicum, - trifandum renouare dolorem, Troianas ut opes, et lamentabile bellum Erigerant Danar. Sapiebat laistrio ea recusans ἐπιδειξασΘαι , quae animus meminise homet, luctupue git. 4. Αὐται προσφέρουσι μέλι τι, χρίσασα την κυ λικαJ imalle in ut in Reg. scribere, προσφέρουσι, μέλιτι χρισασπι τ. atque ita loquitur Lucretius lib. l. ubi id inedicis assignat, quod hic nutricibus :Sed veluti pueris absinthia tetra medentes Cum dare tonantur, prius Oras pocula cire In Contingunt mellis dulci fauopse I ιου. etc. B. Io. Chrysost. Panes: γ . in Ba lana Mart. γίνετα παρόμοιον, ωσπερ αν ει τις τον κάμνοντα, ωδέλιμα φαρμακα προσίεσΘ μη καταδεχομενον, μεθοδευσειεν

ἡδύματι το φάρμακον ἐγκατακρυι τινI. 8. 3. Ἐπειτα, οἶμα , - δακνόμενοι 'υσχερανῶτε, φ. J Palam est, interpretem legisse δακρυόμενοι,

quod Tarsicas mulierculas, non Tari enses viros, deceret. Scholio graph. τεχνολογίαν oriit. sic designat: εν παραιτησεως λόγω κολακευει το πληθος ' σοφως επεισαγων οἶς ἀγαθοῖς αυτοῖς περιοΘι- η κατοικία

702쪽

τον λόγον, ut iprecationis specie plebeculae assentetur, et callii quibus eorram habitatio bonis cumulate ornata sit, nicet: ινιο sumites, urbissu et eicium laudatione desinitos, attentiores reddat. I 3. 3. Ο I πρότερον ην ' τους ποταμους ἡδεῖς' αλος ἔγρεψενJ Sic pros luim emendo ; et non inuitus, inuitis tarnen exemplaribus, scriberem ουδεις non ἄλος. hoc interpres probauerat. 4. Oυ r ει τι τοιοῦτον ην ετερονJ hoe membriim p Tiodi, ad σαῖ ειαν non inutile, recistim vel omissum ab liuerprete, restauraui. uae subiiciuntur e verblatis sacrario erilia, σωφροσυνη - νῖς εσι τα σωζοντα, aureis exaranda sunt notis, ut ista Persi, S. II. quibus

concinunt: , P

Compositum tur fasive animo, sanctoque recessu

Mentis, et intinum generoso pectetu honeso, Haec cedo, admoueant templis, et Drre litabo. 22. 7. Πρός τον Eυμαιον, ως αυτὸν ἡ κιθάρα περιήνεγκεJ Coniectura mea, cuius pars tantum ad oratri lib. relata est, haec Rierat, scribendum videri: οταναυτῶς ἡ κιΘαρα περιηνεγκετο; quod etiam interpres in manu, vel in mente habuit; aut quia nulla apud Horrieriam, nisi salior, citharite περιφορας mentio fit, . nisi curri I. OdyssΚήρυξ ἐν χερσι κδαριν περικαλέα θηκε

703쪽

Γιγνώσκω δ', ὁτι πολλοι ἐν αὐτω δαῖτα τίθενται Aνδρες

quid si in hoc quoque Homerico scribatur ἐν αυτῆ, ut habet Dio, quia praecedit αὐλη aptui Hon er. ut οἰκία apud Dionem. patitur tanaen Attica ἐναλλαγη. dici ἐναυτω, nempe δωματι, quamuis praeeat δωμάτων. Sed et alimi indicium cereius conuiuium celebrantitim ad vertit Vlysias, nidoris videlicet adscensum: - ἐπει κνισση μὲν ἐν νοθεν, ἐν δs τε Φόρμιγξ ἹΗπύει, tu δ' αρα ὁ τι Θεοὶ ποίησαν ἐτ ρην. Deinceps haec vers. 9. J κ πάλιν ἐκ της νησου των Κυκλωπων ἀκουοντα των τε προβάτων βληχωμένων, κ. designant istos versus e IX. OdyssΚυκλω πων δ' ἐς γρύαν ἐλεύσσομεν ἐγγὐς εόντων,

eas stolatas suisse docet, ita ut tegeret medios insita longa pedes: et vittis, reticulo, capitio, capitali, ric ve capita velata habuisse: ut multilitiae essent sine o D fucus: et sancte potius, quam scite, colerentur: ut olim Romae Pont. Max. de collegii sententia iussit coli Vestaletri, quae suspecta suerat propter miltu in aIT Oeniorem, ingeniumque liberius, quam virginem deceret. Liu. lib. IV. de stolato pudore, Gregor. NaZ. κατάκαλλωπιζομένων. - 'io. Tοιγαρουν ἀπὸ των ωτων ἀρξάμεν της σια-

φΘορλJ Quod haec sit prima mali labia in Ioeminis,

704쪽

λεσεν αὐτην. etc. QUOM a aurium munia ina non minus conferrent mulieribus, quam Pueris , qvibus

ea plus, quam pugilibus, conducere aiebat Xenocritates, auctore Plutarcho περὶ του ἀκούειν : αενοκράτης τοῖς παισι μαλον, ἡ τῶς αθλητάς, εκελευε περιάπτω φώτιδας ' ως εκείνων μεν τα ωτα ταῖς πλαγαῖς, τέ- των D τῶς λόγοις τα ηΘη σιατρεφομενων ' ουκ ἀνηκοβαν, ουδὲ κωφότητα προμνώμενος, αλα των λόγων τους

φαύλους φυλάττεσΘ παραινων, πρὶν ἐτέρους χρητους ωσπερ ψύλακας ἐντραφεντας ὐπο φιλοσοφίας, τωηΘετ την μάλιτα κινουμένην αυτου - ἀναπειθομενην χώραν κατασχῶν. ideo pule lare Sat Tographias Praecepit:

I Letu foedum, vi que haee limina tangat, Int3a φιae pater δή procul hinc, procul inda puellae

L nonum, et cantus pernoctantis parasti. In secunda Tars ubi narreatiuncula est de Ph gen ale augurante, qui cornicem inauspicato pereussit.

ait, p. 34. vlt.J υκ νομίσας εις εκεὼν τετραέφΘ τὸ χαλεπὸν, ἀναρειτ .-ἀναβάς ηλαυνεν. Scribe, ut in Regio, άνωρῶ τε κώ αν. Hoc σδάλμα secit, ut, veluti Phryx ἄπ' ονου, sic interpres ἀπὸ νου laberetur.

octiit, inquit, et iumento conseno πιιtMat. atqLucoris . nix mox recreata atque resecta thoc enim denotat τὸ

ἀνέσφηλε ita iumentum territit, ut insessorem excu- teret. Narrat ergo Dio, Phrygem istum qui ob σύ-τοχίαν onustum pectus portabat laetitia lubentiaque, descendisse ab equo, ut cornicem, in cuiuS caput m a. Ium omen versum esse autumabat, ictu semianimem tolla.

705쪽

tolleret, quasi salutis tesseram. tum iumento eon scenisso per rexisse. Narrauit Dio. t'iidni etiam narre in iis

hi, quod ab Hecataeo Abderita philosopho et histor co, ex Eusebii sententia, περὶ τάς πράξεις ἱκανωτά τω accepi εκ τῆς περὶ γουδαίων ἱςορὶας, de Molon a

mo, strenuo eqtiite Iiulaeo, et sagittario praes antis mo, qui, ut aliguriorum inanitatem argueret, oscinem auem ab augure Contemplante ostentam colli inans ia. eulo transfixit, selicius, quam Phryx ille noster ven ortua morae amplius non esset. vis oeuhittin testem

id perhibentem producam γ εμου την νρυθράν Θάλα

μος, ἄνθρωπος μανος κατα την ψυχὴν, ευρωτος, ηαμ τοξ σης υπὸ σὴ πάντων ὁμολογουμενος ηm των Ελλήνων ηκ των βαρβάρων ασιτος ' ἡτος ουν ο ανθρωπος, βαδιζόντων παλ- λων κατά την οδόν, κομ μάντεως τινος ὀρνβευομενου, πάντας επισχῶν ἀξιουντος, ἡρωτησε, δα rἱ προσμένουσι ' δείξαντος δε του μάντεως αὐ- τον οροβα, κm φή

κτεων Mοσψαμος Ο Ιουδαῖος. Hic vir non certo romanu et lagitta prat' petem transadegit, quam ridicula auspicia ac limine ingenii exagitauit et auguriim ceu cornic um ortilos confodit. Praestat igitiir Deiotarum imitari, quem non tam Cornicis, quam virilitis, auri spi-

706쪽

spiens esse usviri scribit Tullius; quae vetant Spretare fortunam, dum prae fletur Met. Caeterrena quod huriis conamenti initio dicit Dio, fp. 34. antep.J οἰωνισάμεωνος ' οἱ γάρ Φρύγες τοιαυτα δεινοὶ , Phrygas auspicandi sitisse peraclitimos id hic οἰωνίσασΘ , ab Hecataeo ὀρνβεύεσΘ vocatur ) hoccine in caula est, Cur Cic. ita Percontetur, An auspicia Pisidariam, aut Cilicum, aut Phrygum, inuenta dicemus 3

AD XXXU. ET FRAGM. DIONIS.

Quae in XXXV. serarionis interpretatione alio Char Beriana Ron ianorum genere vides insignita, Naogeor. gus vel in Graeco exe inplari non viderat, vel Latinis inuiderat; aut despexerat, ut constiteret saniae sapienis tu in illorum beatoriamque Antistitum gentillii in utrius- que continentis et Hesperiae principum: quos hic, etiam coronatos, ad paries vocat, eum semiviro comu tu Σταδαρίων κομωντων, Meonia mentum mitra erinem Pe ma item Subnixos: Mioque ardebat murice laena omissa ex humeris. Sed quid Celaenis in nroramur. Vbi κελαι- et caligo mera Cimmeriaque est y Ualeto ergo politifices Olaenaei, felices nimium, si eritistis noti suissetis, civibus tamen caesariem vestram debetis,

ut κομητοι , ἀκερσήκομοι, intonsi. et Caesares audiatis: et, ut superi voluere, latι te. M et Meli tuta silentio Merara. Scribe statim, p. 66. vlt.J οπως ποτε εχύ λ. Quod continuo sequitur. fp. 67. t J το δε κομαν έχρη

πάντως υπολαμβάνω ως ἀρετης σημῆον, repugnat Comae enco nato ab eodem Dione scripto; ut Synesius in φαλάκρας εγκωμω Perhibet: Δωνι - χρυσω την γλωτταν εποιηθη βιβλιον κόμης εγκωμιον, ουτω δητα

λαμπρόν, ως ανάγκην εἴναρ παρῶ τὼ λόγου φαλακρὸν ἄνδρα αἰσχυνεσΘ ' συνεπιτίΘετ γάρ ὀ λόγος τύφύσει. πολύπιχόν μι ' γλαφυρὸν μέντοι. Sed ethos

707쪽

hoe libelli aureoli elogio non contentus ille C=Tenes Antistes, etiam eius gustum et spectinen φιλοδωνι da-xe voluit: clito ne voluinen Dionaeum fraudetur, neve auctori facta videatur iniuria, si quae eius se agmen. ta negligerentur; hic, quamvis spatiis est cludar iniquis, nostris potiora cor ossariis , aurea illa λειψαν eum veteri exemplari MS. quod a inplissinio viro D. Huratio Messaeo, sacra consistorii Comite, uten. cluni accepi) sedulo collata, pro coronide gena mea ap Ponere, cum interpretatione nostra, constitui.

Ἀνα ἐς εωλν, κρη τους προσειπων, o περ ειω Θα, ἐπιμελουμην της κόμης. ηοη γαρ ἐτύγχανον μαλακώτερον σωμα εχων' η δε ημέλητο ἐκ πλείονος ' πρά- νυ γουν συνετραπτο κη συνεπέπλεκτο - πολλά αυτης, οἰοντων οἰων τα περὶ τοῖς σκέλεσιν αἰωρουμενα ' πολυ δε ταυτα σκληρότερα, ως αν εκ λεπτοτέρων συμπεπλεγμμένα των Πιχων. ην ουν ὀφθην τε ἀγρία η κόμη κομβαρεια ' μολις δε διελυετο, κM τα πολα αυτης απε σπατο ηαμ δισεἰνετο. ουκουν επηει μοι τους φιλοκόμους επανῶν, οῖ, φιλόκαλοι οντες, ηπι τας κόμας περιπλεχου ποιουμενοι, ἐπιμελουντ- ου ἐαθύμως, αλα κώ-

την. δταν σχολην ἁγωσι. καμ τουτο δη το χαλεπώτατον, χαμ κοιμωμενοι φυλάττουσιν, ὀπως μηδέποτεμψωντρου της γης, υπερείδοντες υπὸ της κεφαλης μικρονε Θ, οπως απέχν της γης ως πλειτον ' K μῆλον φροντίζουσι του καθαραν φέρειν την κόμην, η του ηδέως καλυδειν. η μεν γαρ καλους τε καμ φοβερους εοι ποιεῖν ό δὲ υ πνος, καν πάνυ ηδυς d, βραδεῖς τε η ἀφυλάκτους. δοκουσι δέ μοι κομ Αακεδαιμόνιοι μη ἀμεμλῶν του τοιουτου πράγματος, οιὶ τότε ηκοντες πρὸ της μάχης της μεγάλης τε - δεινης, οτε μόνοι των Ελη-

708쪽

νων εμελον δέχεσθα βασιλεα, τριακόσιοι τον ἀρι λοντες, εκαθηντο ἀσκους τας κόμας. δοκεῖ δέ μοι. 'Ομηρος πλείτης επιμελείας ἀξιῶν το τοιουτον. ἀπό

in mane surgerem, et Deos pro more adorarem, e mae rasra mihi Dit. Etenivι eorpore lan ido molliu sa ecto eram; coma autem a longo tempore neglecta furat. Itaque magna ex parte conturbata implexapse erat; quales in oti tu villi pre crura eriguntur: mea vero eaefariumulto rior, sicii e pιae e tenuioribus capillis concinnaista s. proinde visu agrestis et onerosa coma, Dix ac ni

709쪽

FEDERICI MOREI LI

mum subiit, psi venustatis sudios et caesariem plurimi fa

rientes, in ea curanda operosunt: atque aruninem Pιan- , iam in coma semper habent, psa Dellicant i am, cum otios sunt. Et psod omnium isseissimum est, hutnι dormienistra eavent, ne terram Nnquam contιngant: asseremque ca-' piti fulsernunt, suo plurimum disset a terra: idque aecurant potius, ut puram gerant comam, quam ut suauiter dor ιant. Caesaries enim pulchros et formidabiles tuos tere videtur: somnus vero, tamets dulci mussi, segnes

Et ineautos. .in etiam Lacedaemonios arbitror h 3c in. sitiatum minime neglexisse: cum Olim prodeuntes ante magnitin et horrendum illudproelium, psando fiat e Graeeis . Regem excipere parabant, trecenti numero crinem Ornanter eonfidebant. Hune psopse Ormatum Homerras magno sudio dignum re uisse mihi videtur: psandoquidem ab ocuosis non saepe formosos commendat: nepse ex eo praecipue putasse pulchritudinem probatur m. puare nullius Heroum oculor laudat, praeterquam Agamemnonis, cuius reliquum etiam eorpus celebrat. ae non Graecos duntaxat nigroeulas

vocat, sed et ipsum Agamemnonem, eoinmuni eum Graiis appellatione. A eoma autem omnes; ac primum Achi lem: flavo Pelidem crine prehendit: deinde Meralauma caesarie savum nuneupauit: Hectoris quoque evilu meminit: Fuscitatu e caesaries hinc atque hinc spat is vo-Poreo in Euphorbo, Troianorram pulcherrimo, eum obiisset, aliud nihil desebat: Sanguine fui, eo maest, triplex cui Gratia sedit, Cinnor inlue Orbem arogentum nectebat et auriina. Item cum VI em formosum a Miner a factum argueret, ait: fusci evasere capilli; Mιrsus de eodem: Crispum agitat crinem, cui flos Lyacinthius est pari opsin Diros magis decere, quam foeminas, capillorum ornatum, ex Homero patet. .apro mer de mulierum pulchritudine verba faciens, non toties

vititur meminisse comae; squidem forminas a Diuis aliter

710쪽

sCHOL. ET COI L. IN DIONEM. Ios

eollaudate aureamφge Venerem et bubulis Omlis Iunonem, argentipedem is Thetin memorat. At Iouis erim potissininum extollite Coelestes regi quatiuntur vertice crines.

SeholiographiisPhotio et veritati congruenter de hoe sermone scribit: ουτος εκ της υπογραφης μηνύει τηνυπόεισιν πῶσαν, quasi non plus in fronte, quam in recellu, habeat. 3ar. l. Κα μην ει τις ἀνδρος ενὸς α ουτός τε δε- χειν ες κ.J Compone cum his, Piae Elemens Alex. scribit VI. τρωμάτων, ubi docet, quid sit in viro pio αρχικον. ηγεμονικὸν, βασιλικόν : inde purpureus lite pannus late i plendet: μη των ε ω μόνον Θηρίων κατακυριεύειν εταγημεν αλα ηκ των ἐν ημον αυτοῖς αγ ίων παΘων. et: ου πραγματων ἁπτέον τοῖς μη την γνωσιν .εἰληφόσι, κκ εἰδόσιν, ἰπως αυτοῖς παρ' ἔλον τον βίον χρητέον. sic enim Corrago, eum praue et παραλόγως editum M παρά λόγον τον β. . Καὶ πολλων γε οἰκέντων επι π. J abest γε a MS. sed quid obest y cum talem sit, atque si vixisset: κάπερ

πολλων οἰκ. rnox etiam eandem parti . adiunximus τωτουτον ex eod. MS. τουτόν γε πικνῶσΘ . I Eἰς επηκοον φειγγεσΘMJ Lo pnitio plane At-3tica est; qua praeter alios utitur Xenophon lV. άναβάσ. καλεσαμενος τους τρατηγους ες επηκοον, hoc est, sto, unde exaudiri posset. s. K γάρ ουν εχει τι παραπλήσιον ό νους τν οιμι . Aristoteliciun eit: ἴπερ ρψις ἐν οφθαλμω, τουτο νους εν

congrurentius aetiologiae, qua in-ως. mox pro πλη σιωτατα, πλησιαίτατα, indidena, Atticoriim in ore