장음표시 사용
681쪽
άαυτω νενόμικας. In H. Steph. lib. ad Oram exaratum
scriptuna est: ουδε με ἐπαίρεις. piaestat hic astrinatio. 479. 4. Tων δε ἄκρων Θουκυοἱ-ς εμοι δοκειJ Eadem de Thucydide praeter alios Plutarchi censumi est, in prooemio Niciae: επι τας διηγησεσι se ουκυδίδης αυτος
η8 o. a. Aέγω οὐ των περὶ τον Aντίπατρον, κ. J A ticisinus haec ita dillicidius exponi vult: meo de Antia patro et Theodoro et Plutiione ae Conone et ri nossi Nua. IN XIX. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΦΙΛΗΚΟΙΑΣ. . Photii Laconicam ὐπόθεσιν huius Laconici scripti Scholiastes non dilatauit, sed illustrauit, hoc vel siculo: Κατα. την προγραφρο κ ν η του παντος λογου διαφληψις επακολουθεῖ. 2 tulam praescriptum Meriatio
682쪽
ipsa omnino assequitur. Dio tamen auditores suos ἁλλο- προσάλλους pipulo differt, qui non discum, sed fidimnern atraeire, qua ira philosophiura, malebant: et te. vissimam delectationeia i gratiis Itinae utilitati antepone. l aiat; ut ait Chassus apud Tulli uiri II de drat. 486. I I. Ἐγω ουi - αυτος εEῶν νομίζων κ f ηψνάκουσα κ. J Haec ita absiliae incito scriberem, et τααειν- potius interpretarer, integrram esse, et licree, quarn decere. caeterv in laoc institutuna lTiudat Plutar- Chus I. Συμποσιακων, Probi. l. et Pisistratio recte cessisse scribit, his vel bis: αν δε πλῆθος ὁ τοιήτων ἀν- Θζωπων, οι παντός μεν ἡνέου. παντός δὴ νεύρου κω ξύλου
δυνατος ἄν λεγεινJ dele interrogatio iris notam. ho. Tuin porro verbo itura interpretationem, quae in priori edit. Lat. desiderabatur, suppleuimus.
In deseribenda huius dissereationis summa e Photio, Schosiographus nonnilail in principio inte erit: κατασκευάζει διὰ των προκειμένων ἡ λόγος. item aue
in cl utilla vi, i in aut et iter uin verbum inutat: σπεύδειν
γνωνα εαυτὸν της απὸ των άλων φορῶς ολίγον εχοντα λόγον. Enaendo: αλλων φθορας. ad hanc de secessu disputationem faciunt, quae scribuntur a Plutarcha V v 3 ess
683쪽
εἰς το, λαει βιώσας, a Basilio M. A τo μνον, meeσεχε σαυτω. B. Augustinus lib. I. de Umii ne cap. a. ait, id a te adolescentes praeceptum habuisse, ut alia φι id ferum agerent, et opud se habitara consuefacerent
49 a. 7. Mi1 ἔν βελτλη ms λυσιτελεπατη πασων ν εἰς αυτον αναχωρησις J Scholiast. Marci Ina p. dictum cuin hoc confert: ουδαμῖ γαρ ουτε ησυχοίτερον, κατωτον αὐτοκρατορα Mαρκον, ουτε απραγμονέτερόν τις αναχωρῶ, η εις τὴν εαυτῶ τυχην. quomoξlo dictum est ab ingenioso poeta: Orede mihi, bene psi latuit, liene vιxit, et intra Fortunam debet psifcpιe manere Dam. 493. pen. Ουδεν οῖοντα προσγ κειν αυτοῖς τῆ φόβου
ἔχου, qui subiicitur: προσέχειν, ρπόrε μώζων η ελάττων γίγνοιτο ηχος. I . Augustinus id a se in aquula olai erit attini pulchre ex prellit, eodem lib. de Omline, cap. a. Cum ecce apιae fonus pone balneas, Pae praeter ebat, eduxit me in ιres, et artimaduersus est solito attentius, mir in admodum mihi vismatur, pιod nunc elarius, nunc pressus, easm aqua frepebat Ilicibus irruens. et paulo post: psidnam videtur es e causae, quod se alter.
o I. II. Dioni mam Oitidio commune istud est: ου μόνον η αρετη ἐπάνω αυξετ . Excitat auitor sudium, laudataqDe virtus Cresit, et immensum gloria ealear ha,t. αδ. α κω τὸ καλλος μένων. Ideo ne Laudatas homini volatris Iunonia pennas
Explicat, et forma vi ut a superbιt auls. in υπὸ των τιμώντων αυτό - σεβο-
684쪽
in Regiis menabranis scribituria σεβόμεναι . non pmbo, etiamsi sequatur, ἁμελέμενον δε κ. quod ab hoc Sophocleo non valde dissidet: - το δε ζητουμενον Ἀλωτόν' ἐκφεύγει δε τἀμελήμενον. oculos improborum sascinare pulchros, et hebetare specula, docent haec: το καλος, πονηρων βλεποντων, σβέννυτα , ωσπερ τα κάτοπτρα. liuidi certe, παρΘμνοπis , βασκαίνοντες, ου κόρας, αλα πόρνας, εν ὀφθαλμοῖς εχουσιν. pullariae fles, non pupillat, sed tinas lupa sue, in oc lis habent, ait ille. at eur facinoroin sortim oculi, speculi nitorem hebetant 3 an quia livor, cuius labe scelerati inficiuntur, nitoris aduersarius est 'an quia flagitiosi speculuna, quod neficium naturaeerat, in viti iura, libidinem luxu tuo rapueriant: et nulla ditiarii in causa repertum. instria mentum irritaridae volit piatis secer in ty adisis Seneca iri l. I. Qiiaest nat. Cap. I 6. sunt, qui in nan se. C. scribi perhibeant, πονηρως βλεποντων. Oq. 24. Ουδουπω γαρ ηκ νυν, τουτό γε δηλόν Scholiogr. δτι αδηλος ό Θάνατος τοῦ Nέρωνος γέγονεν κή ουτως, ω re καΗ μέχρι πολου αἰπιτηματος Θῶν , οτι
ctando obstipus P. Nν τε κεφαλο χαρ εσσαν αυτου φησὶν e. J Sequi tur enim eod. lib.
685쪽
Vbi nota το κυάνεον explicari. ποιπυ μελαν. quod Ver addit, es το σωμα ου σκληροῦν, nun Uuid eo reserenduin etia ποποι, - μαλα ὁη μαλακώτερος αμφιφαασσοκ
Orator et Philosophus Rom. de hac Philosophiae
uira elocluentia cognatione, his assinia scribit primo de Orat. ubi itidem, ut hic Dio, Ostendit κοινα τοῖς φιλοσόφοις- ητορσι. Philosophia, inquit, in tres pamtes esseributa, in naturae obsuritatem, in es erendi fsbtilitatpm, in Di am atpge mores: tertium nis tenebimur, nihil oratori, in quo magnus es e possi, relinqui muI. et qliod hic proponitur, so9. S. πεδ συμβολάων, Con sentaneum est ei, quod P. Oassus diues et eloquens P. Scaeuolae fratri solithis erat dicere, Neque illum in
iura eluili fatis illi arti fatere posse, nis Geudi copiam
assumsisset; neque se ante cavsas amicor in trature atquea σε eoFisse, quam ius eivile didicisset. Caeteriuri Scholiastes τα συμβόλαια nitriis arctis circuna semini carice lis, dum ea reducit ad τα επὶ συμφωνία γάμου γινόμενα γράμματα, hoe est. ntiptiarum contractus, et inostr naenia dotalia; cturi ad Onane genus pallor ira, indicioruin, probationum, syngraphariam, συναλλαγμάτων, pertineant.
Περί τε ειρήνης κm πολεμου, ο νυν τυγχανει ζητέ- μενον J Eu Tituli ratio, quod επιγραφη aliqvid salteiri promitteret de officiis, consiliis et decretis, quibus, ex Iustiniani In p. sententia, utriumpse tempus, et bellorum et pat, ram possi gubernari. s I a
686쪽
Io. I 2. Ποτερα χρη τετειχισμενην οἰκειν πόλιν Isagaristio apud Plaut. in Persa:
id, id quod virisi, ut munitum muro tibi visumes oppidum p
vina o. Si incolae bene sunt morati, pulchre muniis
I . Mάρτυρες ἔσιν της αληλοις της ἀρετης της κακίας J in hoc Lyriirgias ipse testis est Homeri
δειδομενων ανδρῶν πλέονες σἀοι, ηε πεΦα- . Seruantur potius, sese plicvnpue Uerenturis II. I . Eι συμβέβηκεν αδκημα παρα τ.J Homeri etia in consultum est, Iliad. ω. Αυδρ' ἐπαμύνασΘαη , οτε τις πρότερος χολεπήνη.
Vulsi, prior infesta pιi mente fuisset. atquo hie Rhetorices usum docuisse Poetam, vetermin quidam dixit.
3 2. S. his, αλοις συχνοῖς των ποιητων, non
Epicos aut Tragicos solum, sed et Lyricoriana princiispem, contineri, vero vincit haec apostrophe Epod. III. hymni Il I. Pythionio.
Τῶν δ' εμπρακτον ἄντλει μηχανRRVnde illa Pindari Rom. Immortalia ne sperra, ete. 6. χπου πmοἰ- τον Δία λέγοντα αυτον. o. J ror est in nota lib. Iliadis, unde haec referuntur; ni- nurum B. P. seu XVII. sic leguntur:
687쪽
Οὐ μεν γαρ τί που ἐςὶν οἰζυρώτερον ανδρος Πάντων ὀσσα γ. quae a Dione variata, interpres soluto , nec talnei plano, sermone rediti derat: milhi diti icidis potius. quam operosis vetii bus, inter exeiistendunt, exprimete subiit. porro cum Eustallitus os υρόν deducit ab οδω το Θρη , hoc est, lugeo: accedit ad Dionem, qui Oi ν interpretatur κακοδαιμονίαν. ' Τὸν φύντα Θρονειν εις οσ' ἔρχετM κακάει Eum p. cie laonte: 'Eχρην μεν ημας συλογον ποιουμένους δ ον ζωντα Θρηνῶν. etc. nana sic in viilnis clam Codd. legit hir, et apud auctorem Axiochi, qui hoc quoque Euripideum testi ino nitim Homerico attexint. Non possum, quin demtreri Na Ogeorgum immodulatae tuae interpretationi postia ab trasse Tulliana in hane
nutriero sana et maxilne Concinnam, e I. Tusc. Narn nos decebat metus celebrantes domum Lugere, Ubi esset asipuis in lucem estur, Humanae vitae varia reputantes mala:
At pιi laboras morae fio et graues, Omnes amicos laude et laestitia exsequi. Xα πτας, Eoημῖντας ἐκπεαπειν δεμων. Dio ευφημεντας scite exposuit συνηδομένους. si T. is. Κέ τί αν γίνεσΘ- ουκ αν Θαυμάζων ουτως.χων J Huius loci vitio membranae Reg. non in edenturi ope aliena destitiato tale quid succuri ebat: καν τι ἁλο γένοιτο ' τίς ὐκ αν Θαυμάσειεν, ουτως εχειν
Quod in commentariolo XXIV. scribitur, praeser- im de interiectis mediis lue inter philosophiae deditos et rem p. administrantes, ους εφη τις των πρότερον, με Θόρια ειν- των φιλοσόφων κρη των πολιτικων, Pluto
688쪽
nicum est, et illii strat tir a Synesio in exocilio scripti ad Paeoniuria υπὸρ του δώρου, ubi sociiitae olini Philolbis
phiae et ciuilis gubei nationis συνδυασμου mirabiles e sectus ostendit: ουτω παλαμ μἐν συνεγίνοντο φιλοσοφία πολιτεία, καμ ἐπειδαν συνέλθοιεν, τοιαυτα ειργάζοντο, et . exliat id perelei;an, opuscii tun Inter Sy. nesiana Graece et Latine a nobis edita. Hierocles
velo philos. Alex. ita fragna. της περὶ προνοἰας πραγματείας, suli fin. ex edit. nostra διγλώττω, id genus hominum, qui et philosopla antur et rein pop. tractant, ρωτικον nunctipat. ἐπι τῆσπι ἄξιον, ἔτι αποδιδ ό Πλατων φιλοσόφου - ερωτικου διαφορας, φιλοσο*ησηαδολως λέγει την Θεωρίαβ ανευ πράξεως πολιτικης ἀγαπησαντα, πάντα τα αλα παρ έδὸν Θέμενον o M ερωτικος λέγετα παρ αυτω ο ποαδτατων μεταφιλοσοφίας, τουτέτιν Ο μετα Θεωρητικου νου πολι
Varietatem quandam scripturae nota inconcinnam
animadtierti apud Scitolio gr litura, in Pla otianae sum. mae descriptione, περὶ δαιμόνων. ut a Dione usurpanis tur; sic enim in Ren o Cod. describitur: Δάμονας καλῶ τους οσοι λαχόντες ἄρχειν ἄμεινον πράττειν τους ρχομένους, η χῶρον, συμμετεσκεύασαν. Genios appellat eos, qui fortiti imperium in alios, ita subito/compararrant, Di melius, vel deteritu, se gererant. I9. F. Initio τελεία τιγμη apponenda post haee Verba: ως αρα ευδαιμων μόνος ό σοφός. 23. 9--ἐπικnδύνως ζωντας, την Ῥωμύλου χωλεπωτάτην γην, αυτους βεβαίως εχειν ἐποίησε J Into pretatio plenior et dilucidior hoc nio do videreriir: Fera mi e viventes, te=Yam, quam Romulus faevo domina- tu i stomam reddiderat, ipse Irmiter tenera et incolera fecit. Ouid. XU. Metamorph.
689쪽
as. I. Ludentiu in par in par qui hic ἀρτιαζοντες dicuntur arcana satis a Polluce, lib. IX. ρνομας. pate facta sunt. Ea tamen philologis naolestum, puto, non erit cum his conferre, quae a Scholio grapho mendose exarata. hic castigauimus: παιδια το αρτιόφειν τοιαύτη ' λαβόντες τινα του δινρημένου εν υλη ποσου, η καρυα φέζε, η νομίσματα εκ χαλκου, η ἀργύρου, irim χρυσου, mi ταύτα υλῆς τῆ χειρι, ανεπαισθήτως
τω συμπαίζοντι κρύψαντες, ερωτωμεν αυτόν' αρα ἄρτια τα εν τύ χειρὶ ημων, η περιτταἐ εἶτα εκε&ου οπό- τερον αποκριναμένου εἰ μεν τύχοι του κατεχομένου κατατον ἀριθμόν, μίκησέ τε ελαβε τουτο ' ει δε αμαρτοι, ηττηΘη, προσεπέβαλεν αναπληρων τὸ α ποτεταγ- μενον του αριθμου. UideS', liniti in μαντείας των αρτίων των περιττων, non e nucibus tantiun, iuglandi-inis, sabis, sed ex argenteis quoque nuinis, Obtinuisse. ideinque docet hic Aristophanis versculus in Pluto: Στατηρσιν οἰ Θεραποντες αρτιάζομεν.
Par impar in satere famuli ludimus. et . ὐδεὶς αρα δύναται βουλεύεσθοψ περὶ των μελόντωνJ Senatium vetiti, ideiri stabilit: Οὐδειe το μέλον ἀσφαλως βουλεύετ . Nemo futura tuto de re confulit.
27. r. Propositio huius commentarioli quasi αν-τkροφος est, et ex altera parte respondet Xenophontei c onuiuii prooenaio: 'AR' εμοὶ δοκει των καλων αν- δρων εργα, ου μόνον τα μετα σπουδ ς πραττόμενα αξιομνημόνευτα ἄν , αλἀ κώ τα εν ταις παιδιαις. at enim
690쪽
enim Xen. παιδιων nomine τα των πανηγύρεων τατων συμποσίων complecti videtur. 6. Οἱ διόωντες των όδοιοτόρων, επριδη ελθωσιν επὶ κρήνην τινά, πίνουσιν επικύψαντες J prono corpore bis bentium e fonte . vel profluente, habitu, duplex repra e sentatiir in hisL sacra, Iust. cap. v I l. unus των λαψαντων ἐν τῆ γλωττύ αυτων, alter καμψαντων επὶ τα γόνατα αυτων, τῶ πιειν υδωρ Ex his velini ηΘικοῖς χαρακτῆρσι Domnini Deus clite Gedeonem ducena Iu- escenaque pop. Iud. delectum milituna aduertus Madianitas habere volitit: hoc ora c. πας, ἔς αν λαψν τῆ γλώττο αυτῶ άπο τοῦ υ δατος, ως ἀν λάψν ο κυω τήσεις αυτον καταμονας '-πας ἶς αν κάμψη επὶ ταγόνατα αυτων, τῶ πιειν, μετατάσεις αυτόν καθ' αυτόν. virique dici pollunt πίνειν επικύψαντες, tarii naanu ad os proiecta lanabentes, qua ira flexo poplite bibentes. tametsi DP unde eis ara a Lat. dictum propius' absit ab επικύπτειν.
Mehin comae utriusque argumentum a Photio seruptum, Scholio graphus describens auxit vocula ώ nou vae ante: επαδνον διαγράφουσι του νεαvIσκου, μνήμην, ως επὶ χρητοῖς τελευτήσαντος, - λυπην. 3 33. 3. Obserita, hic επιτρεφειν α παντας Attice diei pro επιτρέφειν πάντων ὀφθαλμὼς, vel, ut Libanius lolluitiir in Parasito , ob coenam occisam se deis serente, pag. edit. nostrae 3I 's. πάντας εἰς εαυτόν
ἀναγκάζων βλεπειν. 37. I . Οἱ μεν γαρ ἄλλοι νενομισμένων καλωνJ Hoeita Scholiastes explanat: εἰσὶ γαρ τινες, er καθ' εκατον των μελαν ου το ε ρεπες ἔχουσι, χάρις ὁ ε τις αμῶς κατα την ρλην σύνθεσιν επιλάμπει ές η GΘεατους πίνες εἰρήκασι ' τῖτο δε κακ επ' ἀλων πολλων ἰδεῖν πε-