장음표시 사용
122쪽
Ideo aam nunc huc dolus medit- venisti λ - γ Sede ipsum professa: deoruiruiue viis. Neque unquam tuis pedibus revortaris in cςluin , Sed semper auxta illum aeriinanas perser, & ipsuin serva,
Donec te vel uxorena iaciat, vel saltem ancillain. .
Illuc autem ego non ibo indignum siquidena esset io
Ne me irrites inisera ne irati te deseram, . 'Tantoque te prosequar ossio quam mirifice nunc Rano. ' AIs In messio autem utronamque stritam odia periaiciosa i ,
Troianorum & Danaorum: tu vero malo fato pereas. Sic dixit. timuit vero JOVe prognata. , Et ivit cooperta peplo calusido splendivo Tacite : omnesque Troades latuit praeibat autena Dea. 4ro FIae vero ubi in Alexandri domum pulchiam Uenerunt, Ancillae deinde velociter ad munera. convertebantur, Illa in altum thala iuna ascendit nobilimina mulierum . Huiccue sellam prehensam risuum an λns Venu iEx aaverso Alexandri dea deposuit serens. Aas Ibi sedit Helena silla Jovis aegidem serentis, 'oculos aversa: virm Gue ob)urgavit oratione, Venisti ex bello: utinam illic pepisses, . A viro interfectus sorti, cui iraeus prior maritus erat, Certe cluidem antea glorianaris bellicoso Menelao ὐ- 'o Viribus tuis & inanibus, .& hasta, te praestare: . . Euge, i nunc provoca bellicosum Menelaum . P . - Rursus pugnare contra. Sed ego te Cessare iubeo, neque flavuna Menelaum Contra bellum bellare, & pugnare Φῖ sStulte, ne sorte mox ab ipso hasta prosterilaris, Hanc antena Paris verbis vicissim adortus est . . Ne meum mulier acerbis opprobriis animum incessas Nunc etenim Menelaus vicit ope Minervae: At illum vicissim ego vincam : nani Dii adsunt &, no bis . - ' Quare age in gratiam redeainus concunabentes. Non eniim . anquam meam sic amor mentem complexus Ne tunc quidem quando te pridem Laced*nione ex Amaer
124쪽
Navigabam rapta pontigrassis naVibus, Et in la in Cranae iunctus 'lani amore &concubitn: Sicut re nunc anao, & me dulce desiderium capit.
Dixit, & praeibat in. lectum ascendens , simitque sehueb,
Hi quidem in petioratis obdormieriint lectis. Atticies vero per turbani vagabariu serae instar, Sicubi conspicaretur Alexandrurn divina forma praeritum . 4so Vertina nullus poterat Troum inclytorii lue auxiliatonim ostendere Alexandriina tunc bellicoso Menelao . Nec enim propter amicitiam abscondissent , si quis vidi Diat: Eque enim ipsis omnibus invisita erat atque mors atra. Inter hos autein locutus est rex virorum Agamemnon, Audite me Troiani & Dardani & auxiliatores et Victoria quidem mani sita est bellicosi Menelai, Vos autena Argivam Helenam & opes cum ipsa Reddite, & mulctam persolvite quam par est, Quaeque & posteros maneat. - . Sic dixit Atrides, & comprobarunt caeteri Achivi.
ARGUMENTUM IV. LIBRI 111 AD Is
ALexandro victo , & Agamemnone reposcente secundari foedera & Helenana & es lima cum ea raptas, & poe- nas de illa iniuria, in Iovis c) cin deliberant de Ilio.
Ac Iupiter hortana Iunonis mittit Minervam in Trinanoriim exercitum, confusionem foederiam facturam. Haec autem, cum advenisset, persuadet Pandaro Zelitae, ut sagitta seriat Men lalim. Eo autem percusso, Agamemnon gemit , & Machaonem mediciun arcessit. Sed dum adhuc in Menelai curatione occupari sunt optilitates , acinati Troiani res invadunt. Agamemnon vero exeminina lustrans, eos quidenti. qui Win in procinctu ei ant, hortatur & laudat, at eos Gui ignorabant infestiuo adventum Trinanorimi , increpat . Atque Ita cum pugnaua concurrissent, utrin lire mitti castrum.
126쪽
DIi auteni apud Iovem sedentes consul istant
Aureo in pavimento , & inter hos venerandi He- Nectar miscebat: ita autem aureis poculis Excipiebant se inutuo, Troianorum urbem aspicientes. Continuo conabatiar Saturnius ilTitare Iunonem, sMordacibus verbis per comparationein Veina. faciens,, Duae quidem Menelao adjutrices sunt dearum, Iuno lue Argiva, & auxilio potens Minerva: Sed enim ipsae seorsum sedentes, aspicientes . , oblectantiir: illi vero risuum amans Venus . . I. Semper adest, & ab ipso fata rFellit: ' . - , Et nunc conservavit putantem se moritururn . Sed victoria quidem sellicosi Menelai: Nos autem consultemus quent exiluin tabiturae sint hae Utrima rursus bellularique perniciosurn & certamen graves leamus, an amicitiain inter utros te concilienatis . si aeque hoc onanibus granim & jucundum sit, Oinnino quidem hstiter ur urbs Priami Regis. Retro autem Argivatn Helenam Menelaus abducar. Sic dixit. compressis velo labris gemebant Minervaque &
Quae propita piae sedebant , malaque Trinaniis nasiel Ma
Minerva quidelia tacita erat, necive quicquam dixit, Irata Iovi patri, ira enim eam Iaeva occupaverat Iunoni vero non cepit pectus irain, sed coimpellavit,
Gravissime Saturnie, quale verbum dixisti t asQuomodo vis vanitin reddere laborem, & sine fruictu Sudorem, quem sudavi prae jabore defatigati sunt di mihi Copias cogenti, Priamo naala, e iis lue filiis, .
Fac : at nequaquarn omnes comprobabimuS dii caeteri ..Huic autem valde indignatus respondit nubes cogetis Iupi
Improba, quid tibi Priairius Priana1que filii
Tantuni malonum faciunt, qin d indesinenter cupis Iliii evertere celebreni urbem λQuod si tu ingressa portas & muros alios , Cruduna oraveris Priamum Priamique filios , 3 S aeterosque Troas, tum demum iram placaVeris, Fac
128쪽
Fac ut lubet, ne haec contentio posthac Tibi & mihi inagna concertatio inter utrosque M. 'Aliud aurem tibi dicain, & tu naente repone tua. Quando & ego cupiens urbem exciti fere ' Quam volo, ubi tibi csilecti homines sunt, Ne moreris meam iram, sed me sinu. Etenim ego tibi urbem dedi volens invito animo.' Quae enim sub sole & coelo stellisero Habitantiir urbes terrestrium hominulla, sHaraim a me maxime ex animo honorabatiar Ilium sacruin, Et Prianaus N populus bellicosi Primni . Non .iin mihi unquam carebat epulo aequali; iLibationeque, ludore lue: hunc enim sortiti suinus honorem
Huic respondit deinde magnis oculis veneranda Iuno, soCerte mihi tres quidem multo chlectissimae sunt urbes, Argosque, spartaque, & latas vias habet g Mycene: Has excinde, quaticio tuo invisae fuerint minaci: Has ego non propugnabo, nec invideo ris. Quamvis enirn inviderem & non sinerem excindere, SI Nihil profecerim invidendo: quoniam inulto potentior es. Sed oportet & meum faeere laborein non irritum. Nam & ego dea sum, & genus mihi iii te unde tibi:
Et me maxime Venerandam genuit Sarairnus vafer, 'Utrrumque, rima quod ad genus, tuni quod dira con; 6o Vocor : at tu inter omnes immortales regnM . Verum enimvero in his quidein concedemus nos inter
TH quidem ego , tu autem mihi e & sequentur dii caeteri Inan ortales. ni vero Ocyus Minervae manda
Ire in Trina runa & Achivorinna pugnam gravena, εἴ Et experiri quo pacto Troiani gloria elatos Achivos Priores praeter foedera lacestant. Sic clixit . nec non obtemperavit pater hominum & deo.
Protinus Minervana verbis volucribus allocuriis est, Cito adimodum ad exercitum vade ad Troas & Achivos, Et tenta quo modo Trinani gloria elatos Achivos Priores praeter foedera lacessant.
Sic satus, instigavit aana propensam Minerumne Descen sit vero ab Olympi verticibiis festinans. Qualem autem stellam mittit Satrurni filius vasti, 71 Aut
130쪽
Aut nautis portenditii, aut .xercitiai copioso, splenilidain, unde multae scintillae einutiliatiir: Huic sit nisis delapsa est in terrtari Pallas MInerva, . Desiliisue in mediuin r stuporque tenebat aspicientes Cuna Trojinos equoriam domitores tum bene ocreatos inchI
Sic vero aliquis loqvfiatiar Intretrias in propiri tuum aliun , Vel rursus belluna peniiciosum & pugna gravis Erit, vel ' amici Mna inter utrosque componet Iupiter, qui inter homines arbiter belli est. Sic utique aliaess dicebat Achivorirnaque Tro)anorumque . 8s Illa vero viro' similis Troianoriim subiit multitilliinem Laocloco Antenoridae forti bellatori , . Pandarum deo simil*in quaerens sicubi inveniret . Invenit Lycaonis filium laudatissimumque sortemque Stanrem: & circa eum sortes ordines clypeatoriina . sMilituin , qui ipsum secuti fuerant ab Asepi fluentis et Prope autem stans verbIs volucribus allocuta est, Numquid mihi pariteris L.ycaonis' fili bellicose λAinieres Menelao in mittere velticenti sagittain λAb omnibus utique Trinanis gratiam & gloriana reporta-
A quo profecto in primis luculenta dolaa seras , Si viderit Menesmarci Mavortium Atrei filsum
Tuo telo dornithina , .rogo i inposinina tristi: Quare age sagitta pete dienelauna. gloria illustrein rope, Vove auteni Apolii ni genito in Lycia arcu inclyto. Ex agnis priiriogenitis re iacturum inclytana hecatoinben Domitin reversuin sacrae in urbem Zeliae Sic dixit Minerva, & huic animo deinenti periurit. Stat in eduxit arcum' perpoli ruin salacis capri ' ros Agrestis, quein quonaain ipse sub pectore consecutus, E rupe exeuntem exceptiliri in insidiis, Percusserat in pectore: hic autem supinus cecide at in perraim Cuius cornua ex capite sexdecim palmoriam erant f Atque haec quidem elaborata cornu'm politor' aptaverat fa
Totuna lue cuin' recte levigasset, aureum ina8osuerat; apicem: Et hunc quidem scite deposuit, cuin tetenuisset, ad terram Inclinans : & ante scuta tenebaiat strenui committones,