Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

발행: 1854년

분량: 460페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

290. Ουτως διὰ του η το μαχήσομαι 'Αρισταρχος. A. 292. Ουτως αἱ 'Αριστάρχου ἀπδ στομάχους. αἱ δὲ πλείους διὰ του ε ἐπὶ στομάχους. καὶ ἔστιν Ουκ ἄχαρις η γρ φή. A. 295. Ἀρίσταρχος ἀφυσσόμενον διὰ του o παρατατικῶς. καὶ αναλογεῖ το ἔκχεον. ἄλλοι δὲ διὰ του a. AV. 326. ἐκάστωρ 'Αρίσταρχος κατὰ γενικὴν ἔκάστου. A. 348. χαλκός Ουτως 'Αρίσταρχος ἄλλοι δὲ διὰ του ' χαλκόν. -τως ἄμεινον διὰ του σ γράφειν καὶ γὰρ υστε- ρύν φησιν 'ὁ-δεύτερος ἄρνυτο χαλκω , ἀντὶ τουτω δόρατι. AB. 352. Excidisse videtur de lectione Aristarchea δαμῆναι et aliorum δάμασσον observatio.

362. ἀμφὶ δ' ἄρ' αυτῶ - 'Αρίσταρχος ἀμφὶ δ' ἄρ'

αυτῆ. περικεφαλαία. A. Adde V αἱ χαριέστεραι καὶ πλείονες λυκῶς ἔχουσιν. 373. καί νυ κεν εἴρυσσέν τε ' ἐν τῆ 'Αριστοφάνους καί νυ κεν ἐξείρυσεν, ου μέντοι ἐν τῆ 'Αριστάρχου. AV. 402. καὶ κεῖθι 'Αρισταρχος μετὰ του ι καὶ κεῖθι. A. 406. ἀπό ειπε κελευθους 'Αρίσταρχος ἀπό εικε διὰ τουκ, ἀντὶ του ἀπόειπε καὶ χωρὶς του σ κελευθου. θαυμάσειε δ' ἄν τις, ἡ ἐτέρα διὰ του π πόθεν παρέδυ. ουτε γὰρ ἐν ταῖς Ἀρισταρχείοις , ουτε ἐν ἐτέρω των γουν μετριων ἐμφερόμενον πέφυκεν. καὶ ου μόνον ἐν ταῖς ἐκδόσεσιν, αλλὰ κάὶ ἐν τοῖς συγγράμμασιν ἄπαξ ἄπαντες ουτως ἐκτίθενται. προσρήσειν μοι δοκῶ καὶ την Ἀριστάρχου λέξιν ουτως ἔχουσαν ' τῆς δὲ εἰς τὰς θεους οδου εἶκε καὶ παραχωρει, μὴ βαδίζουσα εἰς αυτους. A. 4l5. υρίσταρχος Σακῶς ἔκπαγλα φίλησα. A. 4l6. ἔχθεαρ ἐν τῆ ἐτέρα των 'Αρισταρχείων ἄχθεα ἐγέγραπτο. τινὲς δὲ ἄλγεα γράφουσιν. A.

434. παυσασθαι ' 'Αρίσταρχος παυ εσθαι. A.

436. δαμασθῆς' Ἀρίσταρχος δαμείης. A.

3. ἐωνοχόειρ κατ' ἔνια των υπομνημάτων ἐνωνοχόει φέρεται. οι δέ φασι Ζηνοδότειον εἶναι την γραφήν. ἐν μέντοι ταῖς ἐκδόσεσι χωρὶς του ν ευραμεν. A.

142쪽

t T. εἰ δ' αυτως - διὰ του πῶς αἰώριστάρχου εἰ δ' αυκως. δὲ τη κατ' 'Αριστοφάνη εἰ δ' aυ τώς διὰ του τ. A. ibid. γένοιτο ουτως 'Αριστοφάνης ' 'Αρωταρχος δὲ πέλοιτο. V.ll 37. ἔρυμα ' η Ζηνοδότου καὶ 'Αριστοφάνους ἐλυμαειχον, οἱονεὶ εἰλημα. A. t 39. oro τὼς ἐπέγρα ψε ' το ἐπέγραψε του ν. ἐν Οε τισι χαλκὼς γράφεται. οὐκ ἀρεσκει δὲ 'Αριστάρχω. A. l42. ῖππων διχῶς καὶ zππω δυῖκῶς καὶ Ἀπων)πληθυντικῶς. ἐν δὲ τῆ κατὰ 'Αριστοφάνη μόνως δυrκῶς. A. 148. ουτως 'Αρίσταρχος ρίγησεν δ' ἄρ' διὰ του δ, οὐ διὰ του T. A. l70. μοῖραν Io τιJ πότμον αἱ 'Αριστάρχου, ου μοῖραν, ώς ἐν ταῖς κοιναῖς. A. Vocabuluin οτι, quod offendit,

lineis inclusi. Fortasse ουτως rescribenduin eSt.

. I Ti. ἐλεγχιστος διχῶς 'Αρίσταρχος, καὶ ἐλέγχι

l84. μηδέ τί πω ουτως πως Ἀρίσταρχος, ουχὶ που, ῶς τινες. A. 205. Ουτως δὲ 'Αρίσταρχος χωρὶς του o torr. A. CLFrio Ilaend. Arist. P. 2.2l3. εἷλκενυρίσταρχος γακῶς ἔλκεν καὶ αἱ πλείους. A. 238. ἐμεῖς δ' αυτ' ' 'Αρίσταρχος χωρὶς του δέ. A. 245. ἄρα τίς σφι ουτως 'Αρισταρχος μετὰ του G, τίς

σφι. A.

277. Aρίσταρχος ἐόντι. A. τὰ δὲ ἰόντι υρίσταρχος διὰ

του ε, Ζηνόδοτος διὰ του ι. m. I uoniger. Zenod. p. 4, 16. 299. ἔλασσεν Ουτως Ἀρίσταρχος ἔλ α σ σ ε w ἄλλοι δὲ ε εργεν. A. 329. Ουτως 'Αρίσταρχος γακῶς εστήκει. A. 333. Ἀρίσταρχος χωρὶς του θ' Τρώων ἱπποδάμων. A. 367. Ουτως ἱστήκει γακῶς Ἀρίσταρχος. A. 400. συν τῶ ν ἀμείνων 'Aρίσταρχος, ἶνα καθ' εαυτολέγηται ἐπιπληκτικῶς. A.

426. ἐόw Ἀρίσταρχος διὰ του ι ἰόν. A. 456. φόβος Αρίσταρχος πόνος ου γὰρ γέγονέ πω φυγή. A. 5l T. υρίσταρχος μοῖρα πέδησε γακῶς. A.

143쪽

52T. ἐπεσσύμενον Ἀρίσταρχος διὰ του α ἀπεσσυμ ενον, ἀπιόντα τον Πείρωα ἐν δὲ ui ετέρα ἐπεσσύμενος, ἴνα ἐπὶ του Θόαντος λέγετα. ἄτοπος δὲ τέλεον ἡ φερομένη ἐπόσσυμ ενον. A.

60. πάντα ' ἐν φετέρα τῶν Ἀριστάπου πολλά. A. 64. ὐδη Ουτως 'Αρίσταρχος δια του η soli. A. 132. τήν γ' ου τάμεν - διχῶς 'Αρίσταρχος, καὶ Ου- τως τήν γ' o υτάμεν, καὶ χωρὶς του γέ την ουτάμεν. A. I 36. ελεν μένος ' Πτολεμαῖος ὁ του 'Οροάνδου ἐν τῶ περι τῆς ὁπλοποιως δια του χ προφέρεται ἔχεν μένος. A.

i St. Τυδείδ v μιν Mρίσταρχος διχως καὶ μίν καὶ μόν, Τυδείδy μιν θω. A. 227. 7κκων ἀποβήσομαι ωρίσταρχος ἀποβήσομαιῖππων ἔφη, οIον τῆς τῶν Ἀπων φροντίδος ' ἐπιφέρει γουν ' ὴὲ συ τόνδε δέδεξο, τον Aιομήδη. Ζηνοδότειος δὲ ἡ διὰ του ε λιβψσομαι. A.

231. εἰωθότι ' ουτως εἰωθότι ωρίσταρχος καὶ σχε- δον ἄπαντες ε μὰλλον γάρ φησιν υπὀ τῶ ἐθάδι καὶ συνήθει ἡνιόχω οἴσειν τους Ἀπους το ἄρμα. καὶ την αἰτίαν ἐπιφέρει μὴ τὼ μὲν - ποθέοντες κτέ. A. 249. ουτως Ἀρίσταρχος ἐφ' ῖππων, ως εἰ ἔλεγεν ἐπ' Ἀθηνῶν ἀντὶ του ἐπ' Ἀθήνας κτλ. A. 263. Cf. Duenta. Zenod. p. 3, 32 et Gie v. Ariston. li. l. 272. μήστωρε' ουτως Ἀρίσταρχος μήστωρε δυλῶς' ἐπὶ γὰρ τῶν ῖππων. A. 293. ουτως 'Αρίσταρχος ἐξελυθη ἄλλοι δὲ Zenodotus teste L.) ἐξεσυθη. A. Abhinc lacuna in cod. A.

403. ὀ βριμοερ γός, Ἀρίσταρχος αἰσυλοεργός. LV. I 4l6. ἡ ωριστάρχου ενικῶς, ἡ Ζηνοδότου χερσίν. I V. l

144쪽

377. ἔνειμεν ' Ουτως αἱ σριστάρχου BLiV.JDe 549 cf. schol. Od. γ 489. 560. δυῖκῶς το ἐοικότ ες 'Αρίσταρχος V. J638. FHedi. . p. 112 recte Aristarctio tribilit, dubitat I iient2. Zenod. p. 3, l3. 661. 'Αρίσταρχος μετα του ν βεβλήκ ειν. A. 695. Πελαγωπι Πτολεμαῖος ὁ του 'Οροάνδου διὰ τουσ Σελάγων. A. 700. ουτως Ἀρίσταρχος ἀμφότερα διὰ του ε προτρέ- π o ντο καὶ ἐπὶ νηῶν λεγει γὰρο υτε προτροπάδην εφευγον ἐπὶ τὰς ναυς. A.

703. 'Αρίσταρχος διὰ του α ἐ ξενὰ ριξαν. A. 746. ὁ Σιδώνιος ἄνευ του ι το δάμνησι, ὁ δε Ἀρί

σταρχος συν τω ι . A.

757. καρτερὰ εργα ουτως Ἀρίσταρχος, ἄλλοι δὲ ἔργ' ἀῖδηλα. A. 787. υρίσταρχος δὲ κάκ' ἐλεγχεες το δὲ εξῆς δι- χως, εἶδος ἄριστοι και εἶδος ἀγητοί. A. 797. Aρίσταρχος τείρετο, αἱ δὲ κοιναὶ τρίβετο. 818. σῶν 'Αρίσταρχος σέων γράφει. LV.J839. ἄνδρα τ' ἄριστον διὰ του δέ αἱ 'Αριστάρχου, ἄνδρα δ' ἄριστον. A. 857. o δὲ 'Αρίσταρχος μίτρη κατὰ δοτικήν. ἐν δέ τισι

των υπομνημάτων Oθι στελλέσκετο μίτρη. A.

872. καρτερὰ ἔργα γράφεται ἔργ ἀίδηλα, ο ἐστι φθοροποιά ILV., cs. E 757.J874. ουτως 'Αρίσταρχος μετὰ του δέ, χάριν δ' ἄν -

SSI. αἱ 'Αριστάρχου υπ ε ρφίαλον, ουχ υπέρθυμον, ωσπερ αἱ δημώδεις. A. 900. φάρμακ' ἔ πασ σ επι γακῶς φάρμακα πάσ-

σεν. A.

I906. ως ἀλλοπρόσαλλος ήδη λέλησται, ἄν πέπονθε. διο το ἔπος Ζηνόδοτος ἀθετεῖ. B. ωρίσταρχος ἀθετεῖ LV. Duoniger. Zenod. p. 9, 34.J

q. πρότερον ἐγέγραπτο μεσσηγυς ποταμοῖο - Σκαμάνδρου καὶ στομαλίμνης υστερον δὲ Ἀρίσταρχος ταυτην

145쪽

την γραφην ευρὼν ἐνεκρινεν. Xάρης δὲ γραφει μεσση-γυς ποταμοῖο Σκαμάνδρου καὶ Σιμόεντος.' BLV.J tu. τινὲς τὀ με τώπω δυῖκῶς καὶ αλλαχοs γάρ φησιν ἐμῆς κορυθος λεύσσουσι μέτωπα Il. II 703 BDILU.J54. ἀντίος Ουτως Ἀρίσταρχος διὰ τοί σ, ἄλλοι δὲ

διὰ τos ν. A., es. B., qui vocabulo ἄλλοι substititit Zeno Ιotuin et adicit consurana breVem O καὶ ἄμεινον. 71. Vido supra P. 314.76. οἰωνοπόλων ο χ ἄριστος Ἀμμώνιος, ῶς 'Αρίσταρχος, προφέρεται καὶ ταύτην την γραφήν, μάντις τ' οἰωνοπόλος τε. ἔργον δὲ το σαφὲς εἰπεῖw διο διχῶς. A. Core. ώς 'Αριστάρχειον προφέρεται, eoll. Θ 533. 96. αἴ κε μ' Ἀρίσταρχος ως κεν. A.

li 3. διχῶς 'Αρίσταρχος, καὶ διὰ τos κέ, ὁ φρα κ ἐγώ, καὶ διὰ τos ἄν. A. l2l. Ζηνόδοτος καὶ Ἀριστοφάνης δυrκῶς ἰόντε. ἐν δὲ τοῖς ἔμπροσθεν εἰρήκαμεν Ἀριστάρχου εἶναι την δυγὴν

l28. Ουτως Ἀρίσταρχος, οἷον καταβέβηκας τον Ουρα- νόν. διὰ διὰ τos ν γράφει κατ' ουρανόν. A. 155. Ἱακῶς τὰ τίκτεν Ἀρίσταρχος. A.

157. Ἀρίσταρχος γακῶς κακὰ μήσατο. A. 159. γάρ μιν γράφεται γάρ οἱ. A. 170. 4νώγει W ουτως συν τp ν ὴνώγειν Ἀρίστα χος ὴνώγεεν γάρ. A. 171. ὁ γξίων ἐν τῶ πρώτφ τῶ πρὰς τὰς ἐξηγήσεις προφέρεται μετ' ἀμυμονι. A. 174. Ἀρίσταρχος καὶ ξείνισσε καὶ ξείνιζε. A. 387. ἀνερχομένω - Ουτως 'Αρίσταρχος, ἄλλοι δὲ διὰ τos ε ἐπερχομένω. A. desipit V.)248. παρ' αἰδοίης ἀλόχοισιν ουτως Ἀρίσταρχος παρ' αἰδοίης. ἐν ἄλλω παρὰ μνηστῆς. A. 266. ἀνίπτοισιν Ουτως 'Αρίσταρχος, ὁ δὲ μωδια-νος γ) διὰ τos η ἀνίκτῖσιν. A. R sequonte scitolio apparot pro IIerodiano restituendum esse Zeno lotum: quae no-ntina quoiuodo consutidi potuerint e eoinpendiosa seriptura

explicatur. δέ eni in et ζ tacito perinlitantur. Itaque si

146쪽

330. εἴ τινα 'Αρίσταρχος ο ν τινα. A. 354. Ουτω νυν αἱ Ἀριστάρχου. A. 415. να τάωσαμ' Ἀρίσταρχος δια του o ναιετύ- ωσαν. A.

432. ουτως Ἀρίσταρχος διὰ του η, θήης. A. 434. ουτως 'Αρίσταρχος ἄμβατος, Καλλιστρατος διὰ του η ἀμβάτη. A. 437. Ἀτρείδας ὁ γξων εν τῶ πρῖς τοὐς ηθετημ νους Ἀτρ είδ α προφέρεται δυl κῶς. A. 475. Ἀρίσταρχος διὰ του δ, ειπε δ' ἐπευξάμενος. A. s479. Ἀρίσταρχος δὲ πατρός γ' ὁ δε γράφει. V.J

6. ἐλαυνοντες ' κατ' ενια τῶν υπομνημάτων ἐρέσσοντες. A., cs. V. 95.

7. τώ Ἀμμώνιος εν τῶ προς 'Aθηνοκλέα τοί προφέρεται πληθυντικῶς. A. 8. φανητηw ουτως 'Αρίσταρχος δυλως. A. 12. λίσε δέ - 'Αρίσταρχος λυντο δέ. A. 32. υμῖν ἀθανάτοσι Ζηνόδοτος ἀθανάτοισιν. ἐν μέντοι τῆ 'Αριστοφάνους υμῖν ἀμφοτέρyσιν εἶχε, τῆ Ἀθηνῶ καὶ τρ πιρα - ουκ ἀπιθάνως. A. 41. αγασσάμενοι 'Αρίσταρχος διὰ του o ἀγασσόμενοι. A. At hirie quae leguntur vecta Aristonini sunt. 64. 'Αρίσταρχος πόντον, διὰ του ν, κεὐ υπ' αυτ Γ, τῆ φρικί. αλλοι δε πόντος υπ' αυτου. A. 73. υμῖν μεν γὰρ ἔασιν αἱ 'Αριστάρχου ουτως υμῖν δ' ἐν γὰρ εασιν. και ἔστι τo εξῆς - υμῖν δ' ενεισι

γάρ, ῆ ἐν υμῖν δέ εἰσι γὰρ ἀριστῆες. A.

95. ἐν τισι τῶν υπομνqμάτων νείκε' ὀνειδίζων ἔξω του ι, ῶστε κατὰ συναλοιφὴν νοεῖσθαι τὀ υγιὲς ν εί

147쪽

330. φίλας ἀνὰ χεῖρας ' ἐν ταῖς ἐξητασμέναις 'Αριστάρχου βαρείας χεῖρ ας, τὰς βεβαρημενας υπο γζρως νυν καὶ δυσκινήτους. ἀλλαχου τὰς ἐβήωμένας βαρείας χεῖρας ἐποίσειν . Il. A 89) A.

145. υποφθάς - Ἀρίσταρχος δε φησι κάὶ ἀναστάς, οἷον ἐκ λόχου ἀναστάς. A. - 146. τευχεα δ' ἐξενάριξε ουτως 'Αρίσταρχος, ἄλλοι δὲ διὰ του τε, τευχεα τ ἐξεν άριξε. Λ. 171. πεπάλασθε ουτως Ἀρίσταρχος καὶ ωδιανὰς διὰ του σ πεπάλασθε, ου διὰ του χ. A., cf. Z 266.l86. διχῶς, ἀλλ' ὁ τε δή. β' ι κοντο καὶ ἀλλ' ο τεδη τον ικανε. A. Cf. B. 517. A 142. 171 E 132. 181. 787Z 76. 113 Θ 311 I T. 192. Ἀρίσταρχος δυνω, ἄλλοι δὲ δυω. A. 197. Ἀρίσταρχος διὰ του λ έλών. A. 198. διὰ του ι εἶχον αἱ 'Αριστάρχου. η 'Αριστοφάνους ου δὲ μεν ἰδρείη. ηθετηντο δὲ καὶ παρὰ 'Αριστοφάνει καὶ Ζηνοδότω. A.

2l3. ουτως Ἀρίσταρχος βιβάς. A. 2l4. υργειοι μέγ ἐγηθεον 'Αρίσταρχος υργεῖοι μὲν ἐγήθεον. A. 238. βῶν ουτως αἱ 'Αριστάρχου βῶν συν τω ν.. η'Αριστοφάνους βουν. τινὲς ἔξω του ν βω, καὶ μήποτε πιθανῶς, ἀντὶ του βόα. A.

24 l. δηtω μέλπεσθαι υρηῖ' 'Αρίσταρχος συν των δηtων πληθυντικῶς. A.

272. υρίσταρχος ἀσπίδ' ἐνιχριμφθείς. A. - ουτως 'Αρίσταρχος ουκ ἄφ. χρεία γὰρ τάχους πρῖς την σωτηρίαν. V.J304. ἐυτμητ φρ Ἀρίσταρχος διὰ του κ ἐυκμητω. A. 336. ωρίσταρχος τύμβον τ ἀμφί, διὰ του τ. A. 353. Ἀρίσταρχος ἐκτελέεσθ' ἶνα αν μ ή. A. 359. εἰ δ' ἐτεόν ουτως ωρίσταρχος εἰ δ' ἐτεόν, ἄλλοι δίχα του δ, εἰ ἐτέον. A. 409. Ἀρίσταρχος τ εθνηώτων ἄλλοι δὲ τεθνειώ

των. A.

42S. π υρκαῖης' ουτως αἱ Ἀριστάρχου κατὰ γενική

148쪽

- ω -

αι δὲ Ζηνοδότου πυρκα Γη, καὶ ἔστι χαριέστερον, ώς το ἐν δὲ πυρη υπάτη νεκρὸν θεσαν l65). A.

436. εκ πεδιου ἐν τn κατὰ 'Αριστοφάνη ουτως ἐγέγραπτο ἐν πεδίω καὶ μηποτε ἄμεινον τοίτο. A. 443. την τῶν θεῶν αγορὰν ηθέτουν οι περὶ Ζηνοδοτον και Ἀριστοφάνη καὶ αυτὰς Ἀρίσταρχος. A., es. DuentZe '. Zenod. p. 5. 45 l. 'Aoίσταρχος οσην, ἄλλοι δὲ h. e. Zenodotus teste BLi.) ο σο ν. A. 452. του δ' ἐπιλησονται το τ εγώ χωρὶς τοs τε ἐν τοῖς 'Αριστάρχου τὸ ἐγώ. κατ' ἔνια δὲ τῶν υπομνημάτων τὸ δ' ἐγώ. A. 475. 'Αρισταρχος διὰ τοί ο ἀνδραπόδοισι. A.

48l. πρὶν πιέειν πριν λείφω 'Αρίσταρχος πιέμεναι πρὶν λείψω. A.

7. 'Αρίσταρχος θε ῶν. A. tu. ἀπάν ευθε ἐν τρ Ἀριστοφάνους ἀπάτερθε Ζηνόδοτος μετόπισθε. A. 23. πρόφρων ἐθέλοι μι 'Αρισταρχος διὰ τοs ω ἐθέλωμι. . Πτολεμαῖος δε ὁ τοὐ 'Οροά i/θου αντὶ τοὐ πρόφρων πρόσω γράφει. A. 35. ώς σὐ κελεύει ς' οὐτως 'Αρισταρχος, ἄλλοι δε εἰ συ κελεύεις. A. 55. 'Αρίσταρχος διὰ τos o ὁπλίζοντο. A. 8 l. ἔν τισι τῶν υπομνημάτων ἐδάμνατο. A. 303. ὀπάζει osτως Mρίσταρχος ὀπάζει. ὁ δὲ 'Iξιων ἐπείγει. ἐν ἄλλω ἱκάνει. A.

109. 'Αρίσταρχος κομείτων. A., coli. li 3 V. τοδε κομείτην 'Aρίσταρχος μεν κομειτων, Ζηνόδοτος δε κομείτην.

l37. 'Αρίσταρχος φύγον, ἄλλοι ὁ ε φύγεν. ἐν ἄλλω

δε τὰ φοινικόεντα. A. i57. ούτως διὰ τοs α τράπε αι Ἀριστάρχου. A. 163. 'Αρίσταρχος ἀντ ιτ έτυξ O. A. l64. ἄλλως τούτους και Ἀριστοφάνης ηθέτησεν. A.

149쪽

αἴκε λάβωμεν. A. 2l3. διχῶς αἱ Ἀριστάρχου ἐεργεν καὶ ἔρυκεν. καὶ to δι' ἀμφοτέρων σημαινόμενόν ἐστι τοιουτο ' τῶν Ἀχαιῶν οσον ἀπο του τείχους ἡ τάφρος ωριζεν, ἐπλήθυεν ομοίως ῖππων καὶ ἀνδρῶν συνελαυνομένων καὶ συνειργομένων υπὸ του Ἐκτορος. A. Quae sequuntur sortasso Aristonici sunt propter praesens tempus γράφει, Ζηνήδοτος δε γράφει τῶν δ' 6σον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἐεργεν, quRInquam inter Aristonicea non admisit Friedlaonderiis. 235. ηττον ἄν φησιν 'Aρίσταρχος ὀνειδιστικον εἶναι, εἰπερ Ουτως ἐγέγραπτο Ἐκτορος, ω δη κ υδος υλυμπιος

αυτὰς ὀπάζει. ήθέτητο δε καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει. M. 246. ἀπολέσθαι Ἀρίσταρχος ἀπολεῖσθαι. A. 270. βεβληκει 'Αρίσταρχος βεβλήκοι. A. 290. οἱ περὶ Ζηνόδοτον καὶ 'Αριστοφάνη ιππω. A. 296. Ουτως αἱ 'Αριστάρχου διὰ του γ δεδεγμενος. A. 304. Αἰσυμηθεw 'Αρίσταρχος Αἰσύμηθεν, καὶ ηΖηνοδότου καὶ η 'Αριστοφάνους. 31 l. διχῶς του μὲν ἄμαρτε καὶ τόθ' αμαρτε. A. CL H 186. 325. ουτως χωρὶς του ι ἀποέργει. V.J337. Ἐκτωρ δ' ἐμπρώτοισι αἱ 'Αριστάρχου χωρὶς του ν Εκτωρ δε πρώτοισι, καὶ ἔστιν, ὁ δὲ τωρ ἐπὶ τοὐς πρώτους ἄρμα. A.

γει Γοργοὐς ώς Σαπφοίς. IIuciisque Aristonicus, qui sortasse curn Didymo coaluit. Abhinc Didymus Ἀρίσταρχος δε γράφει σῶν τῶ ι ο ῖματ ἔχων. καί φασι παρα τον οἶμον γεγενῆσθαι, τὰς ὁδους καὶ τα ορμηματα. αἱ μεντοι πλείους τῶν δημωδῶν εἶχον Γοργοsς ο μ ματ ἔχων,

οἷς συλλαμβάνει καὶ τό ἀλλαχοs λεγόμενον τῆ δ ἐπι μὲν

Γοργὼ βλοσυρῶπις χαλεπὸν ουν το σαφες εἰπεῖν. A. Dueniger. Zenod. p. 4 erroris manifestus est, a Didymo totiun scholium esse prosectum statuens. 371. 372. Aristonicus ἀθετοὐνται δύο στίχοι - προσ-Diuitiroci by Corale

150쪽

ιστοροῶμεν. I idyIlius ουδε παρὰ Ζqνοδότω ησαν. Ia. Friodlaondurus et hoc loco et 385. 528. 557 Aristonico suo totum scholion Vindicat, minus caute, ut Ι 23. 24. 25 declarat. Noc non I 416. 668 K 497 Ν 808 nobisclini facit. Atque Vorsus suspectos a Didymo non sine verbo di-II1ISSOS ESSO testes sunt inprimis schol. Ο 33 II 668 Τ

378. Ἀρίσταρχος προφανεν τε, ώς πληγεντε κεραυ- νω 455 δυικῶς' ὁ δὲ Ζηνόδοτος γηθησει προφανεί- σα ς ἰδὼν ἐς δουπον ἀκόντων, συστελλων την τελευταίαν, παροξυτόνως προφερόμενος μετ' ἐκτάσεως του α. εστι δὲ ακρατον Λώρων, ώς τὀ λαγετας υἱους. Pindar. Ol. Ι 89 V.J σπάνιον δὲ τοιουτο παρα τω ποιητύ. A. 385. Ar1stonicus ἀθετουνται - παντευχίαν. Didy-1nus ηθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης. Ζηνόδοτος ουδὲ ιγραφεν. A. 389. Πτολεμαῖος ὁ του υροάνδου ἐν τω περὶ του 'Ομηρικοὐ χαρακτηρος διὰ του υ προφερεται λάζυτο. και εστινουκ αδόκιμος η γραφη. ΛV.

405. ελκε' ἀπα λθη σεσθον ' ἐν τη ετέρα .τῶν 'Αριστάρχου ἔλκε' ἀπαλθήσονται. καὶ μήποτε κρεῖττον ' ταελκη ἀπαλθησονται. A. . 408. 'Αρίσταρχος ' ὁττι κεν εἴπω. A.

415 - αι δὲ 'Αριστάρχου διὰ του η, si τελέει περ' καὶ γὰρ ὁ Ζευς φησι ' τὀ-καὶ τετελεσμένον ἔσται. A BL.J423. ἀδεὲς δι' ενῖς δ ὁ 'Αρίσταρχος. A.

428. ἄλλως οτιJ ουτως νῶr χωρὶς του ν. A. Delon- illim esse ἔτι apparet inde, quod ut ουτως sequi uir, quo vocabulo ad Didyinum trahiniur, et diploia positani sirisso RDfirmat Aristoniciis in praecedente scholii parto, illiod nonnulli scaeipturain νῶῖν amplecterentur. 441. ουτως 'Αρίσταρχος βωμοῖσι. A. 449. το ισιν κότον 'Αρίσταρχος τοῖον κότον, και ἔχει τινὰ ἔμφασιν. A.

513. τούτωw Παρμενίσκος ἐν τω α προς Κράτητα Ἀριστάρχειον γραφον προφερεται κείνων. A. αἱ 'Αριστοφάνους πεσσοι. A.

SEARCH

MENU NAVIGATION