장음표시 사용
131쪽
il 5ώς Λίδυμος Φήρα καὶ Σπάροι καὶ Ααρδάνου ἀμφὶ ὐέιθρα. ουτω γαρ καὶ Φερεκυδης ἱστορεῖ. A. 535. 6. 7 ὁτι η τούτους δεῖ.τοὐς γ στίχους μένειν, οἶς το ἀντίσιγμα παράκειται 535 7), η τοὐς εξῆς τρεῖς 53,. 39. 4 l), oli αἱ στιγμαὶ παράκεινται. ας γὰρ τὴν αντην γεγραμμένοι εἰοὶ διάνοιαν. ἐγκρίνει μῶλλον 'Aρίσταρχος τοὐς δευτερους διὰ τὸ καυχηματικωτερους ει ναι τοὐς λόγους. ὁ δὲ Ζηνόδοτος τοὐς πρώτους γ οὐδὲ ἔγραφεν. Ta αυτὰ δὲ λέγει περὶ τῶν στίχων τούτων ό Αίδυμος ἁ καὶ ὁ Ἀριστόνικος. διό οὐκ ἐγράψαμεν τὰ Λιδύμου.
A. Vi l. h rio di. Ariston. p. i52. Κ 53 Αἰανταε ὁ μεν Αίδυμος την 'Αρισταρχείαν γρο- φ ν λέγει Αἰαντε δυὶ κῶς. ὁ δὲ Τήλεφος λέγει κακῶς εἰρηκέναι τον Λίδυμον. - γὰρ ἐπ' ἀμφοτέρους τοὐς Αωντας ὁ Μενέλαος πέμπεται. A. Ic 397 η ηδ η' καὶ γραπτέον ούτως καὶ ἀθετητέον τοὐς τρεῖς στίχους, εἴ τι χρὴ πιστευειν 'Aμμωνίω τῶ διαδεξαμένω την σχολην ἐν τῶ περὶ τos μη γεγονέναι πλείους ἐκδόσεις τῆς Ἀρισταρχείου διορθώσεως τοsto φάσκοντι.
καὶ παρὰ 'Αριστοφάνει δὲ ἡθετουντο. ἐν δὲ ταῖς Ἀριοτάρχου ἐγέγραπτο εἰ ἡ δη. Tαυτα ὁ Αίδυμος περὶ τῶν στίχων
ΙΙerod. I l. pros. Ν 450 Κρῆτν ἐπίουρον - καὶ 'Αρίσταρχος δὲ Οὐτως ἐκδεχόμενος τὀν φύλακα, μέμνηται δεκαι Ο Αίδυμος τῆς ἀποδόσεως καὶ Τρύφων. I lienis. Zenod. p. 3, 14. 4. Ο 86 'Αρίσταρχος σημειοsται, οτι Οὐτως μόνως γραπτέον δέπασσιν. φησὶ γοῶν ἐν τοῖς εξῆς Θέμιστι δεκαλλιπαρήω δέκτο δέπας, ἐν ἐνίοις δὲ ε κάλεόν τέ μιν εἰς δεκαστος. οὐκ ευ. Mίαν γὰρ ἔχει καθέδραν. πῶς οὐν προς
εαυτὀν εκαστος καλεῖ; ἐπὶ μεν τῆς 'γριδος αρμόζει τῆς πρὸς τοὐς ανέμους παραγεγονυίας 2033. 'Aλλὰ μην οὐδ' ἐπέεσσι γραπτέ- ἐπιδίδωσι γὰρ ἡ Θέμις αυτῆ τὀ ποτηριον. ὁ δὲ Θρῆξ Λιονύσιος παρακεῖσθαί φησι τὸ σημεῖον,
132쪽
ἀρίστην διαγωγην ἐχοντας, προς τό ἐν Dδυσσεία ' οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημ τέλος χαριέστερον εἶναι, η oταν ευφροσυνημὸν ἔχη Odyss. ι b). Ταυτα ὁ Λίδυμος ὁ Ἀριστονίκωλέγει περὶ τῆς γραφῆς τῆς δέπασσι. A. Pro ὁ Ἀριστονίκω lego ομοίως cum L.elira. Ar. 32. DuentE. Zeno l. p. 42ῖα αυτὰ Ἀριστόνικος α καὶ ὁ Λίδυμος λέγει . . . T 76. TT ῖοι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωναύτόθεν ἐξ εδρης ουδ' ἐν μέσοισιν αναστάς.ουτως καὶ παρ' 'Αριστοφάνει. ἐν δὲ Μασσαλιωτικὴ καὶ Xία τοῖσι δ' ἀνιστάμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων μῆνιν ἀναστενάχων καὶ υφ' ελκεος ἄλγ εα πάσχων . ουτως ὁ Θίδυμος. A.
8. ὁ Ζηνόδοτος σφῶrν ἔγραφεν. A. CL Apon. Dyse. de syntax. p. l67 Liangit speo. comin. Hotii. Ιl. in Ρlhilol. IV 4 p. 709. H. Duenisorus Zenod. p. 5 nostro, Frio l-laonderiis Aristonico tribuit. 73. O σφιν Ουτως διὰ του ενὼς σ. A. 9l. ἐνὶ στρατῶ 'Aχαιῶν, ουκ ἐνὶ στρατῶ αἱ Ἀριστάρχειοι. ομοίως καὶ ἡ Σωσιγένους και ἡ Ἀριστοφάνους καὶ ἡ Ζηνοδότου. AL. V. Fallitur Nauch. Arist. Byg. p. 33. Fi ustra Voss. sched. crit. I p. 173 Duentgor. Zono l. p. 305 ἐνὶ στρατῶ tilentur. Cf. B 82.97. λοιμοῖο βαρείας χεῖρας ἀφέξει ' Λαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει. ουτως αἱ 'Αριστάρχου. καὶ ἡ Μασσαλιωτικὴ δὲ καὶ 4 λανου τον αυτὸν ἔχει τρόπον. ἔοικεν Ουν ἡ ἔτέρα Ζηνοδότου εἶναι ἡ ουδ' ογε πρὶν λοιμοῖο βαρείας χεῖρας ἀφίξει'. A. Addo soliol. Τownt. not. ad Daures. Inisc. crit. ed. Κidd. p. 480. Pro Aristarcho pugnant Lehra. Zischr. s. Alterila. 1834 p. 139 Borglc. ibid. 1846 n. 43 Dueniser. Zeno l. p. 343 et Bolcherias, adversantur Voss. aclie l. crit. I p. 174 Spitanei . Ιl. XXI 543. IUN. ου δέ τί πω εἶπας ἔπος ου δ' ἐτέλεσσας
133쪽
ουτως αἱ 'Αριστάρχου καὶ ἡ 'Αριστοφάνους. καὶ ἔστιν ἐμφα-τικον το ου τε δὶς λεγόμενον. A. CL 533, qui locus merito impulii Nauchium p. 44, ut hoc quoquo loco Aristophanem
. 117. ούτως σῶν αἱ Ἀριστάρχου, ου διῖγρημένως σόον, ἀλλα σῶν. συνέδει καὶ τὰ νυν μοι σῶς αἰπυς ἔλεθρος Od. ε 305) - ἔσθ' o που καὶ διαιρεῖ ' σόον δ' ἀνένευσε II. Π 2523. A. Cf. schol. Harlei. Odysa. χ 268.120. τὀ λευσσετε Ἀρίσταρχος γράφει διὰ δύο σ. ἐγω δὲ ἐνεστῶτα ἀπο του μέλλοντος, ῶς ἄξετε, οἴσετε, καταβήσεο δίφρου. A. 124. διὰ του ο καὶ υ π Ου ἀντὶ του πώ. ουτως καὶ η Σωσιγένους καὶ ἡ ωριστοφάνους. A. 142. διὰ του ν Ἀρίσταρχος ἐν δ' ἐρέτας. A. . CL309. Aristarcho Lelira. l. l. p. 140 adsensus est. 157. σκιόεντα ' σκιόωντα διὰ του ω 'Αρίσταρχος A. Vol pron. p. CCXILII in mediocribus lectionibus numerat.
L.elare. c. l. adoptat.162. ἐμόγησα Σακῶς το ἐμόγησα αἱ 'Αριστάρχου. A. h. e. Aristarchus leot μόγησα, ut schol. A Il. I 492. 160. Φθίηνδ' - ουτως σὐν τs δ αἱ Ἀριστάρχου, Φθίηνδ'. καὶ ἡ Ζηνοδότου ομοίως. A. Duenisor. de Zeno-dot. p. 72 ante καὶ 4 Z. Oxcidisse τινὲς δὲ χωρὶς του δέ probabiliter coniecit coli. schol. Reg. et Amst. v. ΗΟyn. IV p. 63 Criun. A. Ρ. III p. 275. Vid. Ribbeck. quaesti. Zenod. p. 17.203. ora χωρὶς τοὐ σ τὀ ἴδη. Did unus χύτω καὶ η' ιστάρχου. A. 204. Ἀρίσταρχος δὲ γράφει τελέεσθαι, ου τετελέσθαι. ABL. 241. ουτως Ἀρίσταρχος τότε δ' ου τι. A. 258. or περὶ μὲν βουλ πι διὰ του ν βουλην, ου διὰ του ι. Ουτως Ἀρίσταρχος καὶ ἐν τῆ πολυστίχω. A. Aut καὶ ante ἐν delem una, aut Soleuci nomen post καὶ revocandum vidotur; cs. 340. Ceterum ineptiunt B. L. Herodianum in Aristarchi locum, ut aliis locis compluritias, substituentes. Diuitiam by Corale
134쪽
340. ἀπηνεο ς' Σέλευκος ἐν τῆ πολυστίχω γράφει φερεσθαι ad l. IV. Ribbe qc. qiuaesti. Zenod. p. 16, quo non opus; vid. nie in Philol. ΙΙΙ p. 453. 454 ἀναιδέος ευεπίφορον γὰρ ειναι τον 'Ἀχιλλέα εἰς τὰ αναιδῆ καλεῖντονωγαμέμνονα ' αἰὲν αναίδειαν ἐπιειμένε, κερδαλεόφρον l49). απηνῆ δὲ καλεῖ τον 'Aγαμεμνονα διὰ τὰ εἰς αυτον πεπραγμένα. A. 350. Ουτως ἀπείρονα, ουκ οἴνοπα, ἡ 'Αριστάρχου. A.
38 l. επεὶ μάλα οἱ φίλος ἡ εw Σέλευκος φησιν φ omθαι add. Rilbboch. ἐν τῆ Κυπρία καὶ Κρητικῆ ἐπεί ἐά νυ οἱ φίλος ἡ εν. και Θεαγένης δ' ουτω προφέρεται. ἀπίθανον γὰρ το ὁ δέ νυ λίαν φίλος ξεν. A. 404. βίη, ου διὰ του ν βίην, υρίσταρχος. A. 123. λέγει Ἀρίσταρχος ἐκ Τ) του α τῆς γλιάδος υπομνήματος το μεν μετ' ἀμυμονας ἐπ' ἀμυμονας, ο ἐστι προς ἀμώμους, ἀγαθους, τὐ δὲ κατὰ δαῖτα ἀντὶ του ἐπὶ
δαῖτα. ουτως γὰρ νυν πιμημος τέθεικεν. ἔνιοι ποιουσι fort. μεταποιουσι, ut A b93 T ild, quaInquam ποιουσι DAt
etiam O 626) μετὰ δαῖτα, ἄπως ἡ αυτοῖς αυτόθεν τὸ μετὰ
επί. χρῶνται δε και πλείονες ἄλλοι των ποιητῶν τῆ κατά
135쪽
χομαι. ουτως δε ευρομεν καὶ ἐν- Μασσαλιωτικῆ και Σινωπικῆ καὶ Κυπρία καὶ 'Aντιμαχείω , καὶ 'Αριστοφανείφ. Καλλίστρατος ἐν τφ προς τὰς, ἀθετησεις . . ομοίως
καὶ ὁ Σιδώνιος καὶ ὁ Ἱξίων ἐν τs ς προς τὰς ἐξηγησεις.
καὶ το ' θεοὶ δε τε πάντες επονται' δια τῆς αι. A.
p. 143. Post αθετήσεις in Γcavi lacunam. 432. υρίσταρχος ἐγγυς, οἷον πλοσων, ουχὶ ἐντός. A. 434. Ἀρίσταρχος αφέντες, Ζηνόδοτος υ φεντες. A. Cf. Fraedlaendor. Aristonio. p. 52 'Cotomim lioc ex Didymo et Aristonico coaluit.' ' 435. προέρυσσαν διὰ του ε, ποοέοεσσαν ου διὰ του υ προερυσσαν, -ι η Ἀργολικη και η Σινωπικη και
447. ιερην, ου κλειτην, εἰχον αἱ Αριυσταρχου. A. 464. σπλάγχν' ἐπάσαντο ' ωταοχος Σακῶς πά-
484. μετὰ στρατόν Ἀρίσταρχος κατά, ου μετά. -ὶ χθιζος ἔβη κατὰ δαῖτα ' A 424). A. 519. μ' ἐρέθησιν ' Ἀρίσταρχος τὀ Hon κατ' ευθεῖάν φησιν, ου κατὰ δοτικήν, ιν' ἡ ' ἄταν με ἐρ-
θωρ ἡ 'πρα, τότε ἐχθοδοπησαί με ἐφήσεις. A. 522. ουχὶ μ ή σε, αλλὰ μ ή τι, αἱ 'Αριστάρχου καὶ αἱ
ἄλλαι σχεδὸν πῆσαι διορθώσεις. καὶ μήποτε ἐκ περισσουτο τί πρόςκειται, ώς ἐπὶ τούτων. μή τι φόβον δ' ἀγόρευε
ταυτα εκαστα διείρεο 550). A. 553. ου τ' εἴρομαι ου τε μεταλλῶ ' οντως αἱ Ἀρι- 'στάρχου καὶ 4 Ῥιανοί καὶ αἱ 'Αριστοφάνους. καὶ ἔστιν ἐμ- φατικὸν δὶς λεγόμενον - ουτε. οι γράφοντες ουδὲ με ταλλῶ κακῶς γράφουσιν. A. CL 108. 585. ἐν χειρὶ τίθει Ουτως αἱ 'Αριστάρχου ἐν χειρί, - πληθυντικῶς ἐν χερσίν. ομοίως καὶ ἡ Μασσαλιωτικῆ
καὶ ἡ Σωσιγένους καὶ ἡ Ἀριστοφάνους. συνάδει δὲ καὶ το ἐπιφερόμενον ' μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδεξατο χειρὶ κυπελλον ' 596). A.
136쪽
593. τινὲς δὲ μεταποιουσιν ἐς Λῆμνον' ἀλλ' ὁ ποιη-χρηται, τοιουτω σχήματι ' ἐν δ' ἔπεσ' 'Ωκεανψ Il. Θ 485 , κάππεσεν ἐν κονίγι Ιl. Ο 5383, ἐν νηὶ πέσησιν l5, 624). Ουτως Ἀρίσταρχος. A. 598. οἰνοχόει ' ουτως οἰνοχόει 'Aρίσταρχος γακως. καὶ ἐν τῆ 'Αργολικῆ καὶ Μασσαλιανεικῆ καὶ Ἀντιμαχείω καὶ ἐν τῆ Ζηνοδότου καὶ Ἀριστοφάνους. A. 607. ηχι' Ἀρίσταρχος το ηχι χωρὶς του ι γράφει, καὶ Θιονυσιος. παρατίθεται δὲ ὁ Λιονυσιος τους Αωριεῖς λέγοντας ἄχι. A.
12. παν συδίρ' ουτως διὰ του ν τὸ πανσυδίρ ὁ Ἀρίσταρχος. καὶ τα παραπλήσια τουτοις ἄνστησον X l76 καὶ ' τάχα δ' ανστήσεσθαι ἔμελλεν B 694 . μἀν ταῖς πλείοσι καὶ χαριεστέραις τῶν ἐκδόσεων Iπάντn κατὰ στρατόνl ουτως εἶχον. A.
35. ὁ μὲν Ζηνόδοτος διὰ τοὐ ε γράφει ἀπεβήσετol, o
καὶ ἄμεινον, οἱ δὲ ἄλλοι διὰ του α. B. ib. δὲ λίπ' - ουτως ' νικῶς γακῶς) τὸ λίπε. A. 52. βουλήν αἱ πλείους καὶ χαριωταται δίχα του νβουλή. καὶ 4 Ἀριστοφάνους. ἐν δὲ ταῖς κοιναῖς ἐγέγραπτο καὶ τῆ Ζηνοδοτείω βουλήν. ἀστειοτέρα δὲ ἡ χωρὶς του νκαὶ 'Αριστῖρχειος. A. 111. Vide supra P. li 2.125. Mριστάρχου λέξεις ἐκ των υπομνημάτων ἐὰν καὶ τὰ παιδία καὶ τους πρεσβυτας ἀριθμήσωσιν, ου μὴ γένωνται οσοι ημεῖς. τοsτο δέ ἐστι κατοικίδιοι καὶ ἔναυλοι. και
ἐυ υδυσσεία ζ 265) ' πῶσιν γὰρ ἐπίστιόν ἐστιν εκάστω, ωσεὶ κατάλυμα παρὰ τῆ νηῖ. A. 127. ὁ γξίων διὰ του ν ἔκαστον. 131. ἄν δρες ἐασιν ἐν τῆ ἐτέρα των 'Αρισταρχείωνευρομεν ἔνεισιν καὶ Καλλίστρατος ουτως ἐν τῶ περιγλιάδος γράφει, καθάπερ καὶ τό ημεῖς δὲ μαχόμεοθ', οῖπερ τ' ἐπίκουροι ἔνειμεν Il. E 477), παρ' ὁ καὶ διχῆ γράφομεν. A. 332 γλίου ἐν τοῖς κατ' Ἀριστοφάνην ὐπομνήμασιν 'Αριστάρχου γλιον ἐγέγραπτο. καὶ μήποτε ἄμεινον ἔχει. A.
137쪽
l64. σοῖς δ' ἀγανοῖς ' χωρὶς του δ εἶχον αἱ χαρι σταται σοῖς ἀγανοῖς. καὶ η Ἀριστοφάνους Οὐτως εἶχεν.192. κἀν ταῖς διορθώσεσι καὶ ἐν τοῖς υπομνήμασιν Ουτως ἐγεγραπτο υτρείωνος. καὶ αἱ πλείους δὲ τῶν χαριεστέρων ουτως εἶχον. καὶ ἡ 'Αριστοφάνειος. καὶ ο Σιδω- νως δὲ καὶ ὁ γξίων ουτως γράφουσιν. A. 196. ουτως ενικῶς αἱ 'Αριστάρχου. καὶ Πτολεμαῖος δε ὁ ἐπιθέτης ἐν τω πρώτω περὶ γλιάδος 'Αριστάρχειον Ομολογεῖ την γραφήν. εἶχον καὶ αἱ χαριέσταται Ουτως ανευ τῆς Ζηνοδότου, ος γράφει διοτρεφέων βασι λήων. ἐπὶ δὲ τὸν Ἀγαμέμνονα ἀναφέρεται ὁ λόγος ' διο φησι ' φιλεῖδε ε μητίετα Ζευς. A. 205. τὸ δῶκε γακῶς. ουτως Ἀρίσταρχος. A. 221. τώ κἀν ταῖς 'Αριστάρχου ἐκδόσεα δυὶ κῶς εἶχε
225. τέο δ' αυτ ε Ουτως Ἀρίσταρχος. Ζηνόδοτος δὲ διὰ του ην. V.l258. ὁ μὲν 'Ἀρίσταρχος εἰ δέ τι, ὁ δὲ Ζηνόδοτος εἰ κ' ἔτι. o προκριτέον. ἡ Σινωπικὴ εἶχε κιχήσομαιώς τὸ πάρος περ, αυτὶ του ρ ῶς νυ περ ἁδε. ἡ Μασσαλιωτική ' υστερον αυ τις. ἡ δὲ κατὰ Φιλήμονα ε ἐν
Λαναοῖσιν. H. Cum his cf. quae supra p. 133 ad h. l. ox A notavitum. na. κιχήσομαι ' Πτολεμαῖος κιχείομαι γράφει. Α.266. Ουτως αἱ 'Αριστάρχου ἐκφυγερ καὶ ἔστιν ἡ χρῆσις υμηρικὴ τῆς ' περίστησι γὰρ ἐνίοτε τάχος ' φυγεν ῆνια Il. 23, 46 3 καὶ 'εκφυγε χειρός E 183. A. 278. Ουτως 'Αρίσταρχος διὰ του ι πτολίπορθος. ἄλλοι δὲ διὰ του ε, ουκ ὀρθῶς. A. ib. ἀνὰ δ' ὁ Ουτως 'Αρίσταρχος, τινὲς δὲ χωρὶς του
ἄρθρου κακῶς. A. 300. καὶ τὰ ἡ ἐτέον διὰ του η υρωταρχος. A. H. e. Varia lectio fuit εἰ.330. κεῖνός θ' ως - ουτως 'Hρωδιανὸς διὰ του θ .lἈρίσταρχος δὲ δια του T. A. 347. βουλευωσ' οτι βουλευωσι H αἱ 'Αριστά χου. A. Offendit h. quoquo l., ut A 202, Vocula oτι, so-
138쪽
lemnis notarum Aristonici index. Ita lue, aut excidit Aristonici animadvorsio, aut οτι cedere loco debet particultio ουτως. Cf. Frie linender. Aristonic. p. 67 nisi potius Didymi est. 355. υρίσταρχος καὶ τα υπομνηματα διὰ του ε πρίν τινά περ. A. ου καλῶς BIL. 377. δια του η αἱ 'Αριστάρχου μαχησάμεθ'. καὶεστιν ομοιον τω ' μαχήσονται περὶ σεχ T'l3T). A. CLA 298 304. 397. Vide supra p. ll 3. 435. πρῆσαι ἐν ταις πλείστας διὰ του λ πλῆσαι καὶ αἱ Ἀριστάρχου. δυναιτο δ' αν καὶ διὰ του πρῆσαι ταυτον δηλουσθαι, ώς ἐκεῖ εν ἄνεμος πρῆσεν με -
420. -υτο καὶ λέξις υπόκειται διὰ του α των υπομνημάτων. καὶ ἔστιν εμφατικωτερα cf. A 108. 553). Ουχεῖρον δ' αν εχ την ἐκλογ, ἐκθεῖναι. ἀλλ' ο γε δεκτο μὲν ἱρά, πόνον δ' ἀλίαστον ὁ φ ε λλεν, οἷον αἴσια
ἐσήμαινεν, ἄστε λεγειν τους μάντεις, οτι δεδεκται, τοιουτον μεντοι πόνον αυτὸς ηυξεν, ον ουκ αν ἐκκλίνειεν. γελοῖον γὰρ αν ην, εἰ μὴ ἐποίει τουτο. A. Vide num legendum sit τουτο καὶ λόγος υπόκειται, cf. B 397 Γ 57. Pro τουτο rescriberem τουτω, nisi illud etitan in B 397
427. ἐπάσαντο - 'Αρίσταρχος γακῶς πάσαντο. A. 435. Quaere p. 113. ib. ἐγγυαλίξ. ιρ διὰ του ζτο ἐγγυαλίζει αἱ 'Αριστάρχειοι. καὶ Ἀπολλώνιος δε ὁ Ῥόδιος ομοίως προφερεται, κοὶη Ἀριστοφάνους. A. 447. διὰ του ων ἀγηρων η υριστάρχειος και εστι παραπλησιον το σχημα τω υμεῖς δ' ἐστὸν ἀγηρω τ' ἀθανάτω τε P 444). ουτως καὶ η Ἀριστοφάνειος. A. 462. ουτως χωρὶς του ι ἀγαλλόμενα υρίσταρχος, ιν η τὰ ἔθνη ἀγαλλόμενα. ἔνιοι δε πρόστιθέασι το L, προς το ὀρνίθων ἀνάγοντες το ἀγαλλόμεναι. καὶ λόγου
τινος ἔχονται. A. 494. or θ' 'Tρίην' ου παρέλαβον συνδεσμον τον τε,
ἄλλ' ἔντως παρέλαβον Θυρίαν την πόλιν, Ουκ ευ δε. ἀπὀ
139쪽
ωτίη ἔτρεφε κουρην. A. 516. τῶν δέ - κατὰ δοτικην τοῖς δέ αἱ 'Αριστάρχου. καὶ ἔστιν ομοιον τω τοῖσι δ' αμ' ὀγδώκοντα 5683, καὶ το ἔνικὰν τῶ δ' ἄμα τεσσαράκοντα b34). A. os. 733. 517. Φωκήων ' τὰ τολυτα διχῶς ἐν ταῖς Ἀριστάρχου εὐρισκομεν, καὶ διὰ τοί ει Φωκείων, καὶ διὰ του η Φωκήων. AD. 579. Ουτως ἡ ετέρα των 'Αρισταρχείων, καὶ ἔστι χαριεστέρα ἐν δ' αυτὼς ἐδυσετο νώροπα χαλκόν κυδιόων ' πῶσιν δὲ μετέπρεπε ἡρώεσσιν, οὐ νεκ' αριστος ἔην, πολυ δὲ πλείστους ἄγε λαους. ἡ γὰρ αἰτια του διαπρέπειν διὰ vos ἐξῆς ἀποδίδοται, ουνεκ' ἄριστος ν, πολυ δὲ πλείστους ἄγε λαους. ὁμοίως δὲ καὶ Ζηνόδοτος γράφει. A. 665. τὸ μνυμηρικὸν ἔθος βῆ φευγειν προφέρεται. ἀλλ' oγε υρίσταρχος ου μετέθηκεν, ἀλλ' oυτως γράφει, βῆ φευνον.J707. Ουτως αἱ Ἀριστάρχου ἄμα, ου διὰ του ρ ἄρα.733. Ουτως κατὰ δοτικην πτῶσιν το ἶς δὲ 'Αρίσταρχος,ώς πρόκειται. A., cf. bl 6.
744. Θημοκρίνης ἀγνοήσας Αἰθιόπεσ σιν ἔγραφε
798. Ουτως αἱ Ἀριστάρχου ῆδη. καὶ ἐν τοῖς πρὸς Κω- μανὰν ομοίως προφέρεται, καὶ μήποτε παραπλήσιόν ἐστι
ωσιν ἐρχόμενοι πρὸς την πόλιν. oμοίως καὶ Ζηνόδοτ και Ἀριστοφάνης γράφουσιν. A.
865. ἄνευ του ι Γυγαίη τέκε λίμνη ἡ κατὰ 'Αρίσταρχον εἶχε διόρθωσις. οἱ δὲ περὶ χαῖριν καὶ Aιόδωρουκαί τινες τῶν καθ' ημῆς προστιθώσι ia ι, ἔν' ἡ λίμνη
140쪽
ἔπι Γυγαίη τεκε, κακως. μηδεποτε γὰρ 'υμηρος λίμνης τεκνα ἱστορεῖν ' βίαιοι δέ εἰσιν. A.
l8. αυτ ὰρ ὁ δουρε' 'Αρίσταρχος ανευ του αρθρου αυτ ὰρ δουρε. ουτως και η Ἀριστοφάνους καὶ η Καλλιστράτου, καὶ σχεδον ουτως καὶ αἱ χαριέσταται. καὶ ὁ 'Πίων ἐν τω α προς τὰς ἐξηγησεις ομοίως προφερεται. ἔχει δετον υμηρικον χαρακτῆρα καὶ ἡ συν - αρθρω γραφή, καλπερ Ουκ ουσα Ἀριστάρχειος. συνηθες γὰρ τ' ποιητὴ ἐπὶτων αυτῶν μένοντι υπόνοιαν παρέχειν, ώς περὶ ετέρου διαλεγοιτο, προσθεσει ἄρθρου και μεταλλάξει του συνδέσμου,ώς ἐπὶ του Κυκλωπος ' καδ δέ μιν υπνος ρρει πανδαμάτωρ - ὁ δ' ἐρευγετο οἰνοβαρείων Od. ι 372), αντὶ του
καὶ ἐρευγετο. Α. Cf. BL. το αυτ ὰρ παρὰ Ζηνοηότω και τοῖς ἄλλοις Ουκ ἐπάγεται τὰ αρθρον κτε.
51. κατηφείην' ουτως κατηφείην συν τω ν ώμο-
λόγουν es υριστάρχου καὶ ἡ ωριστοφάνους καὶ ἡ Σωσιγένους καὶ ἡ ωργολική, καὶ σχεδὸν ἐν τας χαριεστάταις ουτως εἶχεν. ἡ δὲ Ζηνοδότου χωρὶς του ν κατηφείη. A. 57. ἔσσο διὰ τὴν δύο σ εἶχον αἱ 'Αριστάρχου ' καὶ Ουμόνον ἐν τοῖς υπομνήμασιν εἶχον ουτως, ἀλλὰ καὶ ἐν ἐνίοις λόγος υπέκειτο, ἔτι ἀνάλογον ἡν τὰ ἔσσω μιν χλαμνάν τε Od. π 79) και ἔσσας . καὶ ἡ Ζηνοδότου δεουτως εἶχε καὶ 4 Ἀριστοφάνους. A. Dueniser. Zenod. P. 4, 16.126. καὶ αι 'Αριστάρχου και ἡ Ζηνοδότου καὶ ἡ Ἀριστοφάνους πορφυρέην εἶχον, ου μαρμαρέην. καὶ ἔστι πρεπωδέστερον ' καὶ γὰρ ἐπὶ των νυμφων φάρε' υφαίνου
σιν ἀλιπόρφυρα Od. ν 108). A. 193. κεφαλῆ Ἀρίσταρχος κεφαλήν. A. A βέλτιον
δε exorditur Nicanoris Minotatio. . 227. κεφαλήν τε ' ουτως συν τω τέ ἡ Ἀριστάρχου καὶ ἡ Ἀριστοφάνους. καὶ ἔστιν ευφραδέστερον. A. 259. ἐκέλευσε δ' εταίροι ς' ουτως τοῖς λαίροις κατὰ δοτικὴν α Αριστάρχου. συνεφώνει καὶ ἡ Ζηνοδότου. A. 262. προκρίνει μὲν την διὰ του ε γραφὴν βήσετο, πλὴν ου μετατίθησιν, ἀλλὰ διὰ του α γράφει Ἀρίσταρχος. B.