장음표시 사용
121쪽
xerunt editores, qui non debebant Vocabulum στήληξ vel στῆλιξ fingere. 1 lego στηληπι καμπτῆρα. νυσσαν Vol στηλη' καμπτήρ. νυσσα. Idem χνόαι Vol. II p. 1558 explicat αἱ χοινικιδες. αἱ του αξονος συριγγες , uti expo- suum videmus a schol. La. p. 362 ad V. Tal Icoll. 745J. Neque vecti ἔγχριμπτ V. 72l expositio προσπελαζε al horret, Hesych. V. ἐγχρίμπτων et ἐγχρ μφθείς et ἐγχρ-- φθῆναι. Idem valet de V. 149 ἀντυζομένα ' ἐκπλνττομενη, quam haud scio an respiciat Hes. I 601 ἀτυζo- μένη, cs. ἀτυζόμενος ' λυπουμενος, ἐκπληττόμενος. Comparos eundem lexico aphum vol. ΙΙ p. 1334 σωκεῖ cum schol. Εl. lis σωκῶ, vol. II p. 350 Κρίσα cum schol.
v. l80 p. 340, vol. I p. 75l βουνομον cum schol. 181 p. 340, Vol. I p. 8l8 γένυξ cum schol. 195 p. 341, Vol. ΙΙ
p. 115 κἀκ των cum v. 264, unde fortasse ap. Hes. log. κἀκ τῶνδε ' καὶ ἐκ τουτων ), vol. II p. 844 πάλιν cum schol. 1046, cui versui haud dubio σημεῖον erat appictum propter si ficationem verbi Homericam. Deni tuo luculentus locus est schol. LL. p. 35lis V.
445 εἰώθασιν οἱ δρῶντες ἐμφυλιον φόνον ἀκρωτηριάζειν τοὐς ἀναιρεθέντας ἐκ παντὸς μέρους του σώματος ἀποταμνόμενοι καὶJ περιάπτειν εαυτοῖς τὰ ἄκρα συνείραντες διὰ
τούτων ωσπερ την δυναμιν ἐκείνων ἀφαιρουμενοι διὰ τὰ μη παθεῖν εἰς υστερόν τι παρ' ἐκείνων δεινόν. ἐφόρουν εἰς τὰς μασχάλας τὰ ἄκρα, ο καὶ μασχαλίσαι ἔλεγον. Fluxerant haec ex Aristophane Byzantio teste Phol. p.
φησ0 παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Nλέκτρα κεῖσθαι την λέξιν ἔθος σημαίνουσαν. οἱ γὰρ φονευσαντες ἐξ ἐπιβουλῆς τινας υπὲρ
i) In his quaestionil iis ne leviora quidem omitterB fas est. Sic, ut alio exemplo utar, glossa Hesychii I 872 δ αεγω' οἶδα, ἐπίσταμαι spectat, ni salior, ad Soph. O. C. 452 schol. p. 26. Roscribendum osso 6ῶJδα' ἐγὼ ' οἶδα nemo non sentes montius intellegit. Debet eam observationem Didymo, ut alia plura, oriis Milesius ap. ot. m. 3lli, I 0- ἐγὼ οἶδα. ουτω Μιλησιος ὁ 'Ωρίων, quod emendavit Ruschol. p. 48. Cave enim, ne cum Oudondorpio δαείω corrigas, quod exstat ap. Hom. II. R 425 Od. ι 280. Tanton δαέω tolerari
122쪽
του την) μῆνιν ἐκκλίνειν ἀκρωτηριάσαντες μόρια τουτου καὶ ὁρμαθίσαντες ἐξεκρέμασαν του τραχηλου διὰ των μασχαλῶν διείραντες και μασχαλίσματα προσηγόρευσαν κτε. Hesych. II 547 fero guinina liabet, es. ei. m. 118, 22. Usitin hac voco etiam in Troilo Sophoclena osse testis ost Suidas V. ἐμασχαλισθη. Vorosinsile est li. l. etiam Didyrniuia Aristopliani sua Sui ripuisse, Pi 'In phim:nais locis Hy-Zantii vestigia pronaere animadversunt Verissime est ab A. Nauchio p. 224 n. 68. Electram sitscipiant Trachiniae. Egregie, ut solet, Alipistiis Naiichiiis in Phil. V p. 576 Vitium sustii-lit o Trach. 955 καυρον εἰσιδουσ' ἄφαρ roscribens pro μουνον, nisus schol. La. p. l77 κακῶς διακείμενον et Phot. i5l, l4 καυρος ' κακός, ουτως Σοφοκλῆς. Itaquoad Sophoclis l. l. rodit etiam Hesychii glossa II 2ll καυρός κακός. Ipse ego tentaVerana aliquando μαυ ρον, clitost Hesychio idem est atque αμαυρόν, ἀσθενες, nunc Vero Naiielisia inplector coniectui stin leniter inii nutainan καυνον. Hes. II 2ll καυνός κακός σκληρός. Sed apti l Denaocrituran Stob. stor. Ι 40 pro οῦ πάσχουσι κάρτα malini κατρά qitarn καυρα reponere, nisi salsa tradidit Hesycli. II 208 κα-τρός ' κακός. V. 7 Πλευρῶνι πόλις Αἰτωλίας, es. Hes. V. 52 φ μενου ν' νουθετεῖν, es. HOS.
V. 6l α γεννητωπι δυσγενῶν p. l29), cs. IIesych. I 43. Fontein glossae Hesyclitanae ad lucit H. Stoplianus, I. Albertius. V. t 73 ν αμέρτεια scliol. La. p. l 3T in contextii explicat αλήθεια, ut Hos. II 652. V. 188 p. l37 Iν βουθερεῖ λειμῶνι. Explicationiun VI, vias scitolia servarunt, lauda apud IIosychitina I 748 roporatur, sed septima exstat liaue βου θέρ ει' ἐν ω βόες θερους ἄρα νεμονται. καὶ βουθε ροι τὸ αυτο.
μονται. Haec prosecto antivii sunt mainimatici, qui Variolatoni lectionis ad h. l. adnotavit; βουθέροι enim sivo Bo EPOI scriptuni, pro ΒΟΥΘEPΩι. Nostratin locum
123쪽
respici animadversuin est ab Heni'. Stephano Arnaldo lecti. Gr. p. 30 Io. Albertio.
V. 264 p. I 41-εήβό θη ν' σφοδρῶς υβρισεν. Hos. I l328 ἐπ εὐῆόθ σεν' ἔσεισεν, ἔκραξεν, υγί σεν, ἐποίησεν. Nostrum locum innui intellexerrant Κustoriis Abroschius obff. misc. VI 2 p. 400 Albinius. Pro υγίασεν leg. υβρισεν. V. 308 p. 143 - τεκνουσα τέκνα ἐχουσα. Hes. III 359 τέκνον ἔμβρυον ἔχουσα. Ad Trachinias retulit iani pingitia coli. Canti c. cant. 4 Oges. 9. Hos. II 887 παρώσας milii Eur. Androm. 30 coli. schol. pertinero videtur, non tui Tracta. 358.J
V. 520 p. 152 ἔστι εἶδος παλαίσματος 4 κλίμαξ. Hos. ΙΙ 278 κλίμακες ' πάλης εἶδος. V. 639 p. 159 ἐνθ' Ἐλλάνων ἀγοραὶ Πυλατίδες
οπου συνάγονται οἱ 'Aμφικτύονες εἰς την λεγομένην Πυλαίαν, περὶ ης 'Aγάθων φησὶ κτλ. Hos. II 1081 Πυλατίδες ἀγοραί οπου συνίασιν οἱ Ἀμφικτυονες εἰς την λεγομένην Πυλαίαν ἐν τῆ πανηγυρει, cf. Πυλαγόραι. Quo spectet glossa intellexit Sopingitis. C's. Moinoli. Steph. Bb E. 540, 2. V. 964 p. 162 ζυγάστρφ' εἰς ξυλινον σορόν, τουτέστι κιβωτόν. El. m. p. 432, 28 ζυγαστρον ' τοκιβώτιον, ως φησι Σοφοκλῆς ' κοίλω ζυγάστρω, κυρίως η ξυλίνη σορός. Haec Diogoniano debet ovetnologiis; quae sequuntur Methodius, ni fallor, o lexico rhetorico descripsit. Esulem sere loguntur ap. Pliot. p. 54, i 2, qui similiter Diogeni anuni et toxicon rhetoricum conflavit, ut Drtassis sua e Pausania transscripserat Didymi vestigia sc-cuto. At apud Photiuin tostis advocatur Eυριπίδης. Itaque Didarianus aut duobus tragicorum locis explicationern Suan munivit, aut solemnis Sophoclis et Euripidis nominum con- susio h. quoque l. admissa est. Hesych. Ι l 588 ζυγα- στροπι κιβώτιον. ζυγαστ ρος ' κιβωτός, ἔρος,
Leg. κιβωτός, lῆl σορὸς ξύλινος. Σορός certatim emenda
124쪽
li 3T et Eur. Androni. p. 167. - CL fragm. 2., V. 78l λυγίζεται ρ αρμόζεται, κάμπτεται, συστρέφε - ται. Respicit Hes. II 503, ubi sortasse haec tria verba
V. 793 p. 167 αλλως' ἐνδατουμ ενος νυν σφόδρα κακῶς λεγων, δυσφημῶν, συνεχῶς μεμφόμενος, ἐπαρώμενος. Ἐνιοι δὲ γρ. ἐμματουμενος αντὶ του μασώμενος. Hesychius I l2l8 ενδ ατού μενο ς' μεριζόμενος, καὶ οἱονεὶ κακῶς λεγων σφοδρῶς. απὸ τῆς δαιτός. Do h. v. dixit Eustath. 12l4, 9 l 142, 22 IVundor. ad
Soph. O. T. 205. Cotorum Didymus in Integra lexi tragica sortasse adscripsit h. l. etiam Eur. Herc. fur. 2l8 λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατουμενος. CL Lobeck. rhemat. p. 247.
V. 826 p. 169 ἔ λακ εν - ἐφθέγξατο, cf. Hes. I 1160.
V. 896 p. 175 ανε ορτος αδε νυμφα. Fuerrent qui ἁ νεορτος legerent, nisi qui ανε ορτος. Ρmoroin lectionem tuetur Vocabulum νέορτος, quod Sophocleum dicit Valelten. diatr. p. 22l C, alteram Hesychius potest anto oculos habuisso I l 303 ἐορτα ς' αρεσκούσας, καλάς, coli. Schol. l. c. ανέορτος δε αντὶ του αἰσχρὰ καὶ απρεπής. CL Lo-beck. rhemat. p. 126 n. 23, qui ἐορτάς accinit ).
I) Trach. 193 Varia sectio est ευμαρεία ot εὐχερεία. Fortassisti Hr rospicii Hes. ευ μάρε ια' ευχέρεια. - V. 508 φάσμα schol. Et Hes. Explicant φάντασμα. - Schol. V. 509 quadrat cum Steph. ByE. 485, 17, qui saepius Diogeniano usus est, unde pro Αἰτωλίας, quod est in Schol. , fortasse Οἰταίας roponendum. - V. 519 ἀνάμιγδα αναμεμιγμένως. Hos. ἀναμίξ' ἀναμεμιγμένως. Vide, no corrigendum sit e in γδα. - V. 572 ἀμφίδρεπτος non liabot lexiconapluis, sed comparet θρέψαι ' πῆξαι, quod schol. La. addit. - V. 645ἀντίλυροπι ἀντίμιμον, ἀντφδόν. Hesych. ἀντίλυτρον' ἀντίδοτον, quo vocabulo toxica caroni. Niim ἀντίλυρον' ἀντωδόνγ - V. 662Ηos. πανάμερος videtur nostrum locum innuero. - U. 680 σπιλάς' πέτρα utorque liabet. Haec vero aliundo novimus Didymi esso. V. 697 κάταγμα ' το αἴγειον μήρυμα, cs. Hes. κατάγματα. 2ὶ V. 900 κτίσαι num respiciatur RP. IIes. , quaeri Pote8t. - V.
125쪽
fortasse varia loetio exstabat απλητον. Hoc enim ἀπρόσιτον significaro dicunt Hes. et Diogenianus RP. et . m. P. 123.
A V. 1161 p. 187 loco maximo incinorabili disputandi focimus initium. Agmen claudat v. 1199 ἄγριον ἔλαιον ἄκαρπον. ἀγριελαιον gl. oni. R. Br.). Hes. I 67 ἀγριέλαιος ἄκαρπος. Ηuo spectant Baclina. anec Id. I p. 25, i5 ἄγριος ἐλαιος ' ην Οἱ ἀγριέλαιον καλοsσιν. ἔστι παρὰ
quao fortassis o Pausaniae copiis fluxerant. Aelii . certe Dionysii non osso docebit inspectus Eustath. 1944, 8, cui
de h. v. utrantque Dionysii editionein consulere licuit. Ρirulari comitioinoratio do Didymo glossas auctore nos cogitare patitur. Iam vero manum, ut aiunt, do tabula. Sufficient enim liaec exempla, ut apparoat, qua iuruleni arto sparsa quasi
per totum Hesychiuin Dictynii lexis tragica possit recolligi, OpuS prosecto nauseao plenum, suturisque, si qui eriint, IIesychii editoribus plus prostitumina, quam Sophoclis. Ita- quo nunc de Euripidiis glossis dictitrua paucis dolangar.
Explicatio vocabuli αἰθέρα M. Hesych. servata, quRIn soliol. Eur. Τro. 1071 . testatur a Didymo osse Prosectam, quin tragicino λέξει assignanda sit, eademquo liinc in Hesyclitia in transmigraverit, non est quod dubites. At progredienduin ultorius ost, instituta tuo Hesycli si cum scholioriam farraino comparatione ex utriusquo libri consensu diiudicandum, quae tandem et solioli orii in lacinias et glos-
I explicatio vocabuli λῶπος ot λωπίζειν eoneinit eum Hesychinnis. - ΙIes. I 346 αναυδος fortassio ad Tr. v. 970 pertinet, quem R Ilocum es. Rcliol. p. 178. - Vocabulum ἐχόλωσεν v. 1037 logitiir sane rep. Hef., sed quao achol. p. lΗ2 expositio est ἐπίσσωσεν ibidem noli RPPRret. - Hes. ωκύπετα alio spectat, non ad Tr. V. 044; Ri v. 10IT sio φει' ἐκπίνει non nantinna abliorret ab H . si φεῖ' καταπίνει. ἀναλαμβάνει.
126쪽
sariam Euripidiariam apud II ea. exstantium expositionea a nostro eSse prosectae Videantur.
Alc. 928 αλις soliol. V p. 537 αλλ' ἰδίως το αλις τεταχεν nota liunc vocabilli usum) - του μετρίως. ΗΘ- sych. Ι 234 ἔστι καὶ μετρίως, ῶς Εὐριπίδης Ἀλκηστίδι.
Andromacheri Euripidis citat Hesycli. Ι 66 s. v. ἀγρευματα, cf. Belch . anee ld. 380, 16. At recte Ρiersonetuvorasina. p. 71 emendasse 'Aνδρομέδα tostatiar N. Scho ri,
Neque ἀπηυρον Hesych. I 45 l) oxstat in Elia'. Ait Iromacho. 'Aπηυρα tamen legitur in Andromache t 208 l. Hecub. 365 Hesycli. II p. 160 κάσις - καὶ ἐπιθηλειῶν ουτως ἔλεγον Λάκωνες καὶ Κυριπίδης 'Gάβλι. Schol. p. 7 Cob., breviain haboni soliol. vol. IV p. 84 ed. Matili., σημείωσαι, οτι την θηλειαν κάσιν εἶπεν, εἰ μη ἀποκοπη κασιγνητης. Fl. 10. Scholia Matililaei in Heraclidas Supplices Iplligeniam utramque et Ionen cum sint vilissima, mistra quaesiveris, quae ex liis ipsis fabulis delibavit Hesyclitus, vo
cabula I p. 259 ἀμαλόν, I p. 320 αναδρομή, I p. lauαθραυστα, I p. 75 ἀγχίπους, I p. 406 ἀντιψάλμους, I p. lis 6 εἰλείφυῖαν, I p. 40l ἀντίπηγα, I p. l 58 καρφυλή.
Mod. 19 Hes. I 174 αἰσυμνα ' βασιλευει, Κυριπίδης Μηδεία. Schol. Vol. V p. 341 M. αἰσυμναν ἐστι τὰ 4γεῖσθαι καὶ αρχειν. ἰδίως δε φησιν Ἀριστοτέλης υπο Κυμαίων αἰσυμνήτην τον αρχοντα λέγεσθαι cf. et. na. 39, 35 Suid. V. τύραννος)' αἰσυμνῆται δὲ κριτοί,
ἐννέα l πάντες ἀνεσταν Odyss. θ 258), οπου ὁ ποιητὴς
δηλοη τοὐς αρχοντας των αγώνων. Mueller. Dagan. hist. Gr. II p. l63 col. l conseret iubet arg. Sopli. O. T. , undecias hoc illioque Didymi opu8culum e8se. Med. 284 Hos. I 486 ἀποστελλεις' ἀπείργεις, κωλυεις. Eυριπίδης Μηδεία. Schol. Flor. 10 vol V p. 358επείγεις. ἐδεξαντο δε κατὰ ἀναστροφὴν απο γης στέλλεις. Matililaeus eineiulat ἀπάγεις. Iinnio ἀπείργεις. Mod. 665 1Ios. Ι 104 ἀεὶ ' αντὶ του εως, Φρύνιχος Κρύνω καὶ Εὐριπίδης Μηδεία. απαις γαρ δευρ' εἰς del.)
127쪽
lit ἀεὶ τιν' εἰς l. τεινεις) βίον Schol. Vol. V p. 377 το ἀεὶ Eυριπίδης - χρόνου τάσσει, αντὶ του εως του δεsρο.
schol. La. Sophocl. O. C. 3584 p. 62 et ap. schol. Ηoni. Ιl. 517 vol. ΙΙ p. 374 Belch. ori 373 Hos. I 652 ἀφυλλου στόματος ' ανευ ἱκετηρίας. ριπίδης υρεστη. Cf. Schol. vol. IV p. 347, ubi ipsum illitit αντὶ του ανευ ἱκετηρίας uncinis inclusit
Matthiacus. In eodem scholio lati latur Actiaei ex Aganibus lociis, quena poetam I idynius interpretatus est.
drat ακανθαν την των μελων ἄκανθαν . .
σφονδυλ. τοίχους δε τὰς πλευρὰς IεωJηκεν. την ράχιν ουν ἄκανθαν ἐστὶ την ράχιν εἰλῆσαι - Quae quin Di tDii1 explicationeni continoaIat non dubito. Ex ei. m. 179, 13 et. s ud. 97, 37 - 45 Crnna. 1 nee Id. x. I p. 37, 3l et. Angel. col. t 2 p. VIII ed. Ritscliel. s. v. Ἀφροδίτη, ubi statina ab initio citatilis Eurip. Tro. v. 982 τα μωρὰ γὰρ πάντεσσι γίγνονται βροτοῖς, noVimus I idynii osse schol. ad V. 983 p. 25 Ka1npna. , sed naisere Oxpilatis inque brevius coactis verbia genuinis. Nihil dico aniplius. Hoc onim evicisso mihi videor, litappareat, Dictyn ii lexicon tragicum in brevius contractum totuin in Hesycino inesse, sive, quod eodem rodit, glossas Aesctiyli Mplioclis Euripidis Ionis coit. ilictionem illu
128쪽
1. κ τῶν Βιδυμου περὶ τῆς 'Αριστάρχου διορθώσεως. Schol. ad P 607 Ουτως δὲ μόνως φησὶν ὁ Αίδυμος ἐν τοῖς διορθωτικοῖς ' τοὶ δ' ἐβόησαν. αβέλτερον γαρ τελέως το τοὶ δ' ἐφόβηθεν. ου γὰρ φευγουσιν, ἀλλὰ διώκουσιν. καὶ ἐπὶ Πατρόκλου τo Ομοιοπι ἐπὶ δ' ίαχε λαὸς οπισθε Τρωαός 723). A. De vv. Oυτως μόνως la. e.
γνώσεως. A. Herodian. p. 319 L.elim. δεικτέον δὲ - ώς καιάσιδιμω δοκεῖ ἐν-διορ σει. Ch . Nicanor p. 261 Friedi. coli. p. 105. 106. υρίσταρχος χωρὶς του σ δείλη. A. Hoc est Did. scliol. τὰ δὲ δειλη χωρὶς τοί σ, ως φησι Βίδυμος. Herodian. prosod. Il. Ω 547 p. 335 Ι .elira. Ἐπεί με πρῶτον εασας' δασυνει Λίδυμος τὀ ἔασας ἐν πρώτω διορθωτικῶν. Nisi pro πρώτω h. e. αφ) legendum est διορθωτικά a διορθωσει distinguonda erunt.
B ill Ζευς με μέγα Κρονίδης ατη ἐνέδησε βαρει n. σχολικὰν ἀγνόημα τὸ δοκεῖν Ζηνοδότειον εἶναι τὴν μετὰ του σ γραφὴν μέγας ἀντὶ του μέγα. καὶ δόξειεν ἄν υπὀ Αιονυσίου τos Θρακὸς ταμα δεδόσθαι. ἐν γὰρ τί περὶ ποσοτήτων καθάπτεται Ζηνοδότου ώς ὴγνb-ηκότος, ἔτι τῶ μεγα ἀντὶ του μεγάλως 'Oμηρος ἀποχρῆται.
129쪽
παρ' o δὴ καὶ κατά τινα των υπομνημάτων μετειλῆφθαιτο μέγα ἀντὶ του μεγάλως. τό δε οὐκ ἔχει τἀκριβες ουτως. εἰ γὰρ τὰ συγγράμματα τῶν υπομνζμάτων προτάττομεν, ἔνεκα γοὐν τἀκριβους γράφομεν κατα υρίσταρχον Ζευς με μέγας . ἐν γουν τῶ προς Φιληταν συγγράμματι τῆ γραφῆ κεχρηται, δυο λέγων το μέγας σημαίνειν, τότε μὲν καθ' αὐτό, καθάπερ νυν ' Ζευς με μεγας Κρονίδης ' καὶ ' κεῖτο μέγας μεγαλωστὶ λελασμένος ἱπποσυνάων II 776), τότε
' Αως δ' ὁ μέγας Π 358). κἀν ταῖς Λιταῖς ἐξηγουμενος αὐτὰρ ἔπειτ' Αως τε μέγας I l69) εν τινι των ηκριβωμένων υπομνημάτων γράφει ταυτα κατὰ λέξιν ου κατ' ἐπίθετον λέγει μέγας, ἀλλα προς αντιδιαστολην του ετέρου
Aῖαντος, οταν δὲ λέγy Ζευς με μέγας Κρονίδης , ουκέτιοτι καὶ ετερος μικρός ἐστι. καὶ τους απ' αυτos δὲ χρωμένους ἔστιν ευρεῖν τῆ γραφῆ, Λιονυσόδωρον τὸν 'Aλεξανδρέα καὶ 'Aμμώνιον. ἐπιλέγουσι δὲ οὐδέν. διὰ καὶ τὰς μαρτυρίας αυτῶν Ουκ ἐγράψαμεν. καὶ καλλίστρατος ἐν τῶ περὶ γλιάδος Ουτως προφέρεται, ῶστε ομοιον εἶναι τῶ ἐπεὶ
λεμαῖος τὰς Zqνοδότου γραφὰς ἐκτιθέμενος ταυτην ομολογεῖ Ζηνοδότου ειναι. Ταυτα ὁ Αίδυμος. A. L. cuni huncem olo illustrat Liehrs. Ar. P. 20-28. B 258 Ἐν δὲ τῆ κατὰ Φιλήμονα τον Κρητικὰν κιχήσομαι ἐν Λαναοῖσιν. δυναιτο δ' αν τὀ ως νυ περωδε ἀκουεσθαι ἁπλουστερον ἀντὶ του ουτως, ώσαυτως. υτα o in δυμος. A. B 397 ουτως γ ἐνωνται αἱ 'Αριστάρχου. τουτο δὲ καὶ ὁ ἐκ τῶν υπομνημάτων λόγος υπόκειται ἔχων τῆδε' ἐπὶ τῶν κυμάτων λέγει τό γένωνται. τῶ τοιουτω πλεονάκις κέχρηται, ῶστε καὶ ἐπι τῶν Ουδετέρων τὰ πλqθυντικὰ παραλαμβάνει. μεταποιουσι δέ τινες γένηται, οὐκ ὀρθῶς.
υτα ὁ Λίδυμος. Λ. B 435 μηκέτι νυν δῆθ' αυθι λεγώμεθα ' Oυτως αἱ Ἀριστάρχου λέξεις. ἐκ του β τῆς γλιάδος δ η θά πολυν χρόνον, αυθι αυτοs, λεγώμεθα συναθροιζώμεθα. ὁ δὲ λόγος τοιουτος μζκέτι νυν ἐπὶ πολυν χρόνον αυτοs συνηθροισμένοι μένωμεν. Ζηνόδοτος δὲ ποιεῖ μηκέτι νυν
130쪽
ταυτα λεγώμεθα. Καλλίστρατος δε ἐν τῶ α περὶ γλιάδος ουτως προφέρεται ' μηκε τι δὴ νυν αυ 'λεγώμεθα. καὶ ἔστιν ευφραδὴς μῶλλον, ἀλλ' ουκ-υριστάρ- χ ει)ος. Ταυτα ὁ Αίδυμος. A. Vid. Plirygers. p. ll. Γ 10 Aιὰ του ε αἱ 'Αριστάρχου το ευ τε καὶ το ετέρωθι που λεγόμενον τω δ' ευτε πτερὰ γίνεται T 386) ἀντὶ του - ώς πτερὰ ἐγίνετο ἐλαφρὰ τὰ του 'Hφαίστου ὁπλατῶ 'Aχιλλεῖ. ἐν ἐνίαις των ἐκδόσεων τῆ τε χία καὶ τι Μασσαλιωτικὴ καί τισιν αλλαις ἐκ πλήρους ἐγέγραπτο ' ηυτε
ὁρευς κορυφῆσι ' παρὰ τὰ εἰωθῖς 'Oμήρω. ἐκ πληρους γὰρ παρ' ἔκαστα γράφειν ἄρεος. Εἰσὶ δὲ οῖ καὶ ἐτέρως ἀκου- ουσι τό ευ τε ἀντὶ του ὁ τε, καθάπερ καὶ ἐν ἄλλοις ευτε γὰρ ηέλιος φαέθων Il. Λ 735) καὶ ευτ' ἀστὴρ υπερέσχε Od. v 93). Λαμβάνουσι δε υπὸ μίαν περιγραφην τοδλον. ευτ' Ορεος κορυφῆσι νότος κατέχευεν ομίχλην ποιμέσιν ουτε φίλην, κλέπτρ δε τε νυκτὰς ἀμείνω, τόσσον τίς τ' ἐπιλευσσει, ὁσον ἐπὶ λῆαν ῖησιν. o πότε ὁ νότος ταῖς του ὁρους κορυφαῖς κατέχεεν ομίχλην τοῖς μὲν ποιμέσινου προσφιλῆ τῶ δὲ κλέπτu νυκτῖς κρείσσονα, τότε ἐπὶ τO-σουτον δυναταί τις βλέπειν, ἄσον ἐστὶ λίθου βολῆς διάστημα. υμεινον δὲ τὰ πρότερον. Tῶ γὰρ ἄσπερ ἀνταποδίδοται τί φῶς ἄρα τῶν υπὰ ποσσὶ κονίσαλος. Tαυτα ὁ Λίδυμος. A. Z Tl Ἀρίσταρχος τ εθνηῶτ ας, ὁ δὲ Zqνόδοτος Τρώων ἀμπέδιον συλήσομεν ἔντεα νεκρῶν. Ἀθηνοκλέους δὲ ἐν τῶ περὶ Ομήρου παρατηρήσαντος, ἄτι τῶ μὲν καμάτω καὶ εαυτὸν ὁ Νέστωρ υποβάλλει λέγων κτείνω μεν, τὸ oὲ κερδος ἴδιον ποιεῖται τῶν στρατιωτῶν ἐν τῶ συ λήσετ ε, ὁ ῖρις υμηρικὸν εἶναί φησι τον τῆς ερμηνείας χαρακτῆρα, ώς ἐν τουτοις ' ἄλλοι μεν - ἔκαστος EST8) ἔδει γὰρ δέδμηνται, ως πείθονται ξ ἀνάπαλιν. και πάλιν ' ἀλλ' ἄγεθ' - πάντες B l39) νυν μὲν - στ9α-
H l35 Φεὰ δὲ πόλις τῆς Ἐλιδος, οἴ-τῆς 'Αρκαδίας, παρ' ῆν ὁ γάρδανος ρεῖ. ἀλλα καὶ ἡ Φειὰ παραθαλάσσιός