Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

발행: 1854년

분량: 460페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

526. ουτως η γραφή ' ευχομαι ἐλπόμενος, ου τοἐναντίον. A. 528. Aristonicus ἀθετεῖται - εἴρηκεν. Didymus ὁ Ζηνόδοτος ουδὲ ἔγραφεν αυτόν. A.

55T. Aristonicus: ἀθετεῖται - ευδιαν. Didymis ουκωεροντο δε ουδὲ παρὰ Ζηνοδότω. ήθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης. A.

4. ἄνεμοι ἡ 'Αριστοφάνειος ἀνέμω δυειῶς. A. T. ἔχευεν διχῶς, καὶ διὰ του α, ἔχευαν. A. 18. μεγα 'Aρίσταρχος συν τω σ μεγας ABLi. 23. 24. 25. παρὰ Ζηνοδότω ουκ ἐφεροντο οι τρεις ' καὶ 'Αριστοφάνης δὲ 4θέτει. ALV. Haec Did unus. Aristonici

sunt quiιe sequuntur inde ala ἀθετουνται ἐλαττώμασιν

ὴ διπλῆ - Θιομήδης. Hoc loco ct Λ 78-83 meo iure

Supra USIIS Sum, ut Schol. ad Θ 371. 2. 385. 528. 557, alia in duas partes distribuerem.

33. Ἀρίσταρχος διὰ του η μαχήσομαι ' A. ουτως 'Αρίσταρχος ἡ μεν νέοι ἡ δε γέροντες. γράφεσθαι δέ φησι καὶ ηγήτορες ἡ δὲ μέδοντες. A. 57. ἡ μήν διὰ του ε αι 'Αριστάρχου ἡ μέν. A.

66. Ἀρίσταρχος διὰ του α φυλακτῆρας τους φυ

λακας. A.

73. αἱ 'Αριστάρχου ουτως εἶχον διὰ του γάρ, πολέ- σιν γὰρ ἀνάσσει ς' ἔχει δέ τι 'ομηρικὸν και ἡ διὰ τουδε, πολέεσσι δ' ἀνάσσεις. Λ. 78. διαύραίσει δι' ενὸς ρ αἱ Ἀριστάρχου. D. 86. ἄμ' ἔστειχον Ἀρίσταρχος ἄμα στεῖχον γωνικῶς. A. Leg. Τακῶς.88. δόρπον Ἀρίσταρχος μετὰ του α δόρπα. A. ἄλλως ' διὰ του α δόρπα αἱ 'Αριστάρχου. ἄκαιρος δὲ Ζηνόδοτος γραφων τίθεντο δὲ δαῖτα θάλεια υρ ἄτοπον γὰρ - θαλιάζειν τους πένθει ἀτλήτω την ψυχὴν βεβλημένους. A. 89. ἀολλέας 'Αρισταρχος ἀριστέας. A. 109. ἀπεμυθεόμην ουτως ωρισταρχος. A.

152쪽

112. πεπιθοιμεν Ἀρίσταρχος πεπίθωμεν' ἔστι γαρ πίθωμεν. A. 128. ἀμυμονα Aristoniciis. Ἀρίσταρχος δε μετὰ τουσ ἀμυμονας. A. CL hoc de loco sane quam memorabili L. hrsium apud L.. FHoditiondor Ariston. p. 156. ἀμυμον α' ουτως 'Αρίσταρχος. Zqvόδοτος δε αμυ- μονας. V.J132. Ἀρίσταρχος - κουρη Βρισῆος, ἐπὶ δε μέγαν. A. 155. Ἀρίσταρχος τιμήσονται. A. i58. δμηθήτωρ παρὰ Ζηνοδότω καὶ Αριστοφάνεικαμφθήτω. A.

167. υρίσταρχος ἐγώ, ἄλλοι δὲ ἐγών. A.

197. Παρμενίσκος δὲ προφέρεται ἱκάνετον ἡμέτερόνδε. A. Post δέ oxc idomini fortasso vocta Aς Ἀριστάρ

203. κέραιε - δίχα τοὐ ρ Ἀριστοφάνης. A. χωρὶς τουο μέμνηται καὶ μωδιανός. I .. 212. εν τισι γράφεται αυτ ὰρ ἐπεὶ πυρος ἄνθος ἀπέπτατο, παυσατο δε φλόξ. γελοῖον δε πυρὰς αν- θος, ώς ρόδων ἄνθος, του ποιητου τὁ πυρ δεινοποιήσαντος. A. ἄλλως ' ἔνιοι γράφουσιν αυτ ὰρ ἐπεὶ πυρὸς ἄνθος ἀπέπτατο, παυσ ατ ο, δὲ φλόξ. ὁ δε Ἀρίσταρχος ταυτην προέκρινεν. ἔνιοι δὲ γράφουσιν αυτ ὰρ ἐπεὶ κατὰ πυρ ἐμαρήνατο, παυσατο δὲ φλόξ. LV. cs. 401.2l4. ἐπαείρας 'Αρίσταρχος ἀπαείρας, απὰ των κρατευτάων ἄρας. AD. Dubito num potius in λέξεσι Aristarchi scriptum laserit. 222. ἐδήτυος ἐξ ἔρον εντο φαίνονται και παρ' Ἀγαμέμνονι, πρὶν ἐπὶ την πρεσβείαν στείλασθαι δειπνουν-

τες φησὶ γοὐν αυτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ' ἔπιόν θ' oσον ῆθελε θυμός, ωρμῶντ' ἐκ κλισίης . 177ὶ ἄμεινον ουν εἶχεν ἄν, φησὶν ὁ 'Αρίσταρχος, εἰ ἐγεγραπτο ἀφ ἐπάσαντο , taoσον χαρίσασθαι τῶ Ἀχιλλεῖ γευσασθαι μόνον καὶ μὴ εἰς

κόρον ἐσθίειν καὶ πίνειν λέγωνται, ἀλλ' ομως υπὰ περιτ- τῆς ευλαβείας ονδεν μετέθηκεν, ἐν πολλαῖς ουτως ευρων φερομένην τον γραφήν. A. 225. Οὐκ ἐπιδευ εις 'Αρίσταρχος δε χωρὶς του σὲ A. DiuitiZoo by Corale

153쪽

iam litana et reliqua scholii pars Fraedlaendero p. 160rocte videtur ex Aristonico et Didymo coaluisse. 270. ουτως 'Αρίσταρχος μετὰ του σ ἀμυμονας. A. T74. υρίσταρχος κουρη cod. κουρης) Βρισηῖς, επὶ δὲ μέγαν ὁρκον ὀμεῖται. A. 297. - ουτως γὰρ Ἀρίσταρχος τιμησωνται, ώς ἐλευ-

σωνται. A.

299. διὰ του ετέρου λ το μ ετ αλληξαντι αἱ 'Αριστάρχου. A., es. 210.3lu. κρανέω 'Αρισταρχος φρονεω. A.

317. μετ ἀνδράσιw υρίσταρχος ἐπ ἀνδράσι. A. 322. ουτως 'Aίσταρχος πολεμίζειν κατὰ τό ἀπαρεμ-

324. διὰ του ἄρα γράφουσιν αἱ 'Αριστάρχου, κακῶς δ' ἄρα οἱ. αι δε εἰκαιότεραι κακῶς δέ τε οἱ. A. 349. 350. ἐν τω περὶ γλιάδος καὶ 'οδυσσειας ὁ Ἀρισταρχος προφερεται καὶ ηλασεν ἐκτόθι τάφρον, και ἐν τωεξῆς περὶ δε σκόλοπας κατέπηξεν. εἰσι δὲ Ουκ ἄτοποι αἱ γραφαί. A., es. Lι. .

383. υρίσταρχος εκάστας, ἄλλοι δὲ ε κάστην. A. 394. υρίσταρχος γυναῖκά γε μάσσεται. A. 397. ἐθέλοιμι 'Αρίσταρχος ἐθέλωμι. A. 399. γήμαντι ' ουτως 'Αρίσταρχος κατὰ δοτικήν, ἄλλοι δὲ γήμαντα. A. 40 l. ου γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ' ἐνιους φησιν o 'Aρίστα

χος γράφειν ου γὰρ ἐμῆς ψυχῆς ' ἀλαζονικος δὲ ὁ λόγος, ουδὲν τῆς ἐμῆς ψυχες ἄξιον. ἄμεινον ἐμοί γράφειν. A.

416. ἄλλως - ουδὲ παρὰ Ζηνοδότω ἐφέρετο. A. 446. ἡβώ οντα ουτως διὰ του ω καὶ ο αἱ 'Αριστάρχου. A. Doindo Aristonicus. 455. ουτως διὰ του ε ἐφέσσ εσθαι. A. 464. Λιονυσιος ὁ Θραξ' ἐν τω προς Κράτητα διὰ τῆς ἱπποδρομίας φησὶ γεγραμμένου ἀντιό ωντες μεταθεῖναιτον 'Aρίσταρχον ἀμφὶς ἐό ντες. A. 472. υπ' αἰθουση ' διὰ τῆς ἐν προθέσεως ἐν αἰ- θουση αἱ Ἀριστάρχου ' συνέδει και τὰ εξῆς αλλο δ' ἐνὶ προδόμω . A.

154쪽

138 I

488. γουνεσσι ' ουτως διὰ του ε, γουνεσσι ' εχειμεντοι λόγον καὶ η διὰ του α γουνασο ι. A. 492. Ἀρισταρχος πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μό- γη σα. A. 509. ευξαμένοιο ' 'Αρίσταρχος ευχομένοιο. A. 540. ἔρδεσκεw Ῥμμώνιος εν τῶ περὶ των υπὀ Πλάτωνος μετενηνεγμενων Uμηρου διὰ του ζ προφερεται' ἔρεζεν. AIL. 551. ου δ' ἐδυναντο ' ἐν τn 'Αριστοφάνους ου δ' ἐθέμλεσκον. καὶ ἔστιν υμηρικόπι ουδ' εθελε προρέειν Il.

564. υρίσταρχος o μιν, ὁτι αυτήν. Λ. οτε, ουτω Ζηνόδοτος, χρονικῶς. Mi. Logo ὀτε Zqνόδοτος χρονικῶς, Ἀρίσταρχος ο μιν, ὁτι αυτην. Dueniger. P. 4. 574. τον δὲ λίσσοντο ουτως 'Αρισταρχος δε λισ-σ οντο δι' ενὸς λ. A. 580 διὰ του ς ψιλης γης. ουτως αι Ἀριστάρχου.

δῆλον δε ὁτι ἐλλείπει η εἰς, is' n εἰς ἄροσιν. lyJ J A.

584. κασίγνηται κατὰ τὸ θηλυκόν κασίγνηται αι

Ἀριστάρχου. ἔχει δὲ λόγον καὶ η διὰ του ο κατὰ γὰρ 'Ομηρον πλείους εἰσὶν ἀδελφοὶ τω Μελεάγρω ου γὰρ ἔτ' οἰνηος μεγαλήτορος υἱεες ησαν, ουδ' ἄρ' ἔτ' αυτὸς ἔη, θάνε δὲ ξανθὸς Μελεαγρος Il. B 64 l). καὶ συλληπτικῶς μετὰ των ἀρσενων και τὰς ἀδελφὰς ἀκουστέον Γόργην καὶ Aηἱάνειραν. A. fBLi.J602. 'Αρίσταρχος ἐπὶ δωρων, o ἐστι μετὰ δωρων. A. 6l2. 'Αρισταρχος δὲ μη μοι συγχει θυμον ἐνὶ

στ ήθεσσιν. A. 632. 'Αρίσταρχος διὰ του γέ ' καὶ μεν τίς γε κασι

γνητοιο, ὁ ἐστι κασιγνητικου. A.

634. διὰ του η αἱ 'Αριστάρχου τεθνηῶτος. A. 639. ουτως ἐπὶ τησι ἐν ἁπάσαις, ἐπι ταις Λεσβίσι. A. 654. Ουτως σμυξαι. 'Αρίσταρχος οἶδε καὶ την φ λεξαι γραφήν. A.

657. σπείσαντες ' εν τῆ ετέρα τῶν 'Αριστάρχου λείψαντες, καὶ ἐν πολλαις των αρχαίων. AL. 68l. ἐν τῆ ετέρα των M. διὰ του α σα ως, παρὰ

155쪽

αλλως' 'Αρίσταρχος ο ο ως και σαως. A.)6SS. τούτους δε τους στιχους 'Αριστοφάνης ηθέτει. Ζηνόδοτος τον αἴριον μόνον. AL. Dueniser. Zeno l. P. 5.694. μύθον ἀγασσ άμενοι ' γράφεται καὶ φρασσά - μενοι. Zqνόδοτος δε τον στίχον ουκ ἔγραφεν. 'Αριστοφάνης δὲ ηθετει. A. Altor scholiasta in A pria Aristoplianeluibot Aristiircliiun. Cf. Diiontgor. Zenod. P. 5.698. διὰ του ὁ ουτως ωρίσταρχος μη δ' ο φελες. A. 700. εν τισι των υπομνημάτων διὰ του α ἀνῆκας'

και εστιν Oμηρική πως ἡ γραφή . ἄφρονα τοὐτον

γ l. παραιτητέον δε τους γράφοντας, ων ἐστι καὶ Ζηνόδοτος, ω λλοι μεν , ῆ καὶ τους οπωσουν βουλομενους δα- συνειν. εστι γὰρ ὁ ποιητὴς παραλειπτικὸς των ἄρθρων. AH. Aristonico Fricilla ,nderiis tribuit recto, I iioniseriis I)idyuio. 32. ουτως 'Αρίσταρχος διὰ του ν ἀνστ ήσων. A. 38. ὀτρυνεις - διζρημενως αἱ 'Aρίσταρχος το ὀτρυ

νε εις. A.

4 l. ἔσται ' γράφεται ἐστίν, καὶ ἐν ἄλλω εἰη. A. 46. θῆχ' ἱε ροῖσιν εν τισι των υπομνημάτων εἰ χἱε ροῖσιν, ὁ γξων εστι γράφει. A.

51. 52. αθετουνται - δολιχόν. Aristonicus. και 'Αρι

στοφάνης προηθέτει. I idynius. Cf. Θ 3Tl. 2 Friodlaomloriis p. 172 Aristonico tribuit. 54. ἐπὶ νῆας 'Αρίσταρχος παρὰ ν ῆας. A. 79. ἐπέτραπε ' 'Αρίσταρχος ἐπέτρεπε. A. lib. εἴπερ ' ουτως αἱ 'Αριστάρχειοι. ε ἰ V. l

χειος ουτως εἶχεν. A.

127. ηγερέεσθαι' διὰ τοί θ' αἱ 'Αριστάρχου ἡ γερέθεσθαι. A. '129. εξω του τ ου τίς οἱ. A. t 30. χωρὶς του σ ἐποτρυνει καὶ α νώγει. Λ.

156쪽

146. ἀλλ' επευ 'Αρίσταρχος χωρὶς του ἀλλ' επε A. 153. 'Αριστοφάνους ' σαυρωτ ῆρ ας πληθυντικῶς. A.

i59. διχως ὁ Ἀρισταρχος ἔγρεο καὶ Oρ σεο . A. l6l. ολιγος δ' ἔτι ' διὰ του ε, ο λιγος δε τε αιυριστάρχειοι. γρ. δὲ καὶ ὀ λ ίγος δ' απὁ χῶρος ε εργει. A. 169. φιλος 'Αριστοφάνης τέκος. A. l76. ανστησ οπι ουτως διὰ του η ἄνσ τησον αἱ 'Aριστάρχου. A. 225. εἴπερ τε -διπλῆ, ὁτιJ υρίσταρχος εἴπερ τι, καὶ οἱ απὸ της σχολῆς. A. Inclusa uncinis aliena sunt. Cf. K 445 Ariston. Λ 72) Liehi's. Arist. p. 17 not. . 240. ἀθετεῖται - η δε διπλῆ) ουδε εν τῆ Ζηνοδότου δεήν. A. Novissima verba cur I idymo vin licarem dixi ad Θ37l. 2b3. ἀθετεῖται - ' Ζηνόδοτος δε log. cum Belch. Fraodi. ἔγραφεν ' Ἀριστοφάνης ήθετει. A. 258. ἄλλοφοπι Ἀρίσταρχος ἄλοφον. A. 291. ουτω χωρὶς του σ παρίσ ταο αἱ 'Αριστάρχου. Ζηνόδοτος παρίσταο καὶ πόρε κυδος. χωρὶς δε τουσ καὶ αἱ πλείους εἶχον. A. 300. ουτως Ἀρίσταρχος ο ι κεν ἄριστοι ἔωσιε ὁ δὲ Ζηνόδοτος άυτους οῖ φορεουσιν ἀμυμονα Πη- λε ίωνα. Ἀριστοφάνης καλοὐς οι φορεουσιν. A. 32 l. ἀνάσχεο ρ διὰ του ο αι 'Αριστάρχου. A 332. ουτως καὶ διὰ του ε τὸ ἐπώμοσεν α Αριστάρχου. A. 336. Cf. vers. 347. 34l. ουτός τοι ' 'Αρισταρχος ουτός τις ' ώμολόγουν καὶ αἱ πλείους. A., cf. R 477343. κατατεθνειώτωπι Ἀρίσταρχος τεθνηώτων. A. 346. παραφθαιyσι' ουτως σχεδόν αἱ πῆσαι. A.

347. Aristonicus.) ὁ δὲ Ἀρίσταρχος ἐπὶ νῆας, αντὶτos ποτὶ νῆας Didymus). A.

349. ως ἄρα φωνήσ αντε ' ουτως 'Αρίσταρχος καὶ θαυμμαστὸν ουδεν, εἰ 'Oδυσσέως εἰπόντος μόνου συλλήβδην ἔφη ως ἄρα φωνήσαντε. συνηθες γὰρ αυτω τὰ τοιουτο. ἐν γουντῆ πωραποταμίω μάχsi του Ποσειδῶνος εἰπόντος μόνου τοίω γάρ τοι νῶζ θεῶν επιτασήόθω εἰμεν Ζηνὸς ἐπαινήσαντος' ἐπιφέρει τὼ μὲν ἄρ' ως εἰπόντε μετ ἀθανάτους

157쪽

όδου ἐν νεκυεσσι κλινθήτην. A. 344. ἐπιδραμέτην 'Αρίσταρχος ἐπεδρα μετην. A.

betula esse videriint Lelirs. Fraedi., cf. V. 225. 46l. ἀνεσχεθε γρ. ἀνέσχετο. Sequitur Aristonici soliolion. A. 463. Aρίσταρχος ἐπιδωσόμεθα. D' η δώροις τιμῆ- σομεν. Λ. 465. υφοσ ' διχῶς αἱ 'Αριστάρχου υ φύσ ε καὶ ὐφου. A. 466. μυ ρίκημ' ουν τῶ ν μυ ρίκην. A. 477. Oυτός τοι ' ουτως ουτός τοι ' ἄνω ὁ ουτος τις. A. CL K 34 l.

4 S9. π λ ii ξ ε ι ε ουτως 'Αρίσταρχος, ἄλλοι δὲ πλήξασκε. A. 49T. ουτε ἐν Ζηνοδοτω, Ουτε ἐν τῆ 'Αριστοφάνους ἐφέρετο. A. CL Θ 37l. 505. υψόσ' διχῶς, υφου καὶ ὁ ψόσε. A. 5l3. ἐπεβήσετο Ουτως Ἀρίσταρχος, ἄλλοι δὲ ἐπεβήσατο. A. 534. παρὰ Ζηνοδότω δὲ Ουκ ἐν ὁ στίχος. V.I53S. κατα φρένα ' Ἀρίσταρχος μετὰ φρεσίν. A. 539. Aργείων οἱ ἄριστοι 'Αρίσταρχος 'Αργείων

ωριστοι καὶ ἄνευ του ι. A.

158쪽

546,. ουτω σφωέ διὰ τοs ε καὶ πόρεν γακῶς. loυτω καὶ 'Aρωταρχος καὶ μωδιανός. t A. Novissinia I id Vinus scriboro non poteriit. Sintilis liuio locus ost a 24 9. 579. διὰ tos o ἀφυσσ ό μεν οι. V.Jουτως Ἀρίσταρχος, ἄλλοι δὲ ἀφυσσάμενοι. ἐστι κατάλληλον πρός το λεῖβον. A.

13. 14. - καὶ παρὰ 'Αριστοφάνει δε ήθετουντο, παρὰ Ζηνοδότω δὲ ουδὲ ησαν. A. 26. ἐν τῆ Ἀριστοφάνους σμερδαλέοι δὲ δράκοντες ἐλειχμῶντο. A. 28. ουτως γακῶς τὸ γ) στήριξεν. A. 38. ἐπ' αυτ ου' ουτως ' ίσταρχος. γράφεται δὲ καὶ

τα υπομνήματα δε συμφωνεῖ, λέγων γ) ἔν μεν εἶναι σῶμα του δράκοντος, κεφαλὰς δὲ τρεις περιπεπλεγμένας ἀλλήλαις. πάτηνται δὲ οἱ χωρὶς του ρ γράφοντες ἐκείνου τῆ δ' ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωται 36). A.

i55. ἰφθίμους κεφαλάς' ουτως αἱ 'Αριστάρχου. l72. ουτως Ἀρίσταρχος η υσμίνη τὰς κεφαλὰς ἴσας εἰχεν. ἰσοκέφαλος ην αυτοῖς η μάχη. ἄλλοι δέ ' ἴσας δ' υσμίων κεφαλὰς ἔχον. A. 76. yχι' Ἀρίσταρχος χωρὶς του ι το ηχι. A. 78-S3. τουτους καὶ Ἀριστοφάνης ηθετει. παρὰ δε Ζηνοδότω ουδὲ ἐγράφοντο. A. Cf. I 23. 24. 25. 92. Βιήνορα Ἀρίσταρχος Βιάνορα. A. 94. - Ζηνόδοτος δὲ ἀντίον καὶ 'Αριστοφάνqς. A.

ἐμφέρεσθαι δέ φησιν ὁ Ἀρίσταρχος νυν ἐν τοῖς Πιμειδίππου ἐπιγραμμασι τόν Βήρισον, ἀλλ' ἐν τω λεγομένs σωρῶευρεῖν. εὐλογον δέ φησιν ἐλεγχόμενον αυτὸν ἀπαλεῖφαι. A. 103. ἐόντας Ἀριστοφάνης ἐόντε. A. t 23. Ζηνόδοτος αντὶ του δαῖφρονος γράφει κακόφρονος, ευτελῶς. A. cs. B. in Potorii auteni etiani ab Ari

l2S. φυγοπι οἴτως Ἀρίσταρχος, ἄλλοι δε φυγεν. A.

159쪽

129. Oύτως ἐναντίον. A.

132. Ζηνοδοτος πολλα δ' ἐνυν μάχου πατρός. A. 135. ζωούς- ώρειστοφάνης ζωώ. AV. l38. Ζηνόδοτος γράφει κακόφρονος. V.J, cf. t 23.144. 'Αρίσταρχος ουδας ἔρεισεν. A. -δει ἐρείσθη. Ουτως αἱ Ἀριστάρχου. V. l146. 'Αρίσταρχος πλήξας. A. 179. 180. ἀθετουνται . Ζηνόδοτος Ουκ ἔγραφεν. Ἀριστοφάνης δὲ ἡθέτει τό μ' Ἀτρείδεω υπὁ χερσίν. A. 184. στεροπήw υρίσταρχος μετὰ vos α ἀστερο πῆ ν. A. 2l9. Ζηνόδοτος καὶ Ἀριστοφάνης ἀντίος, υρίσταρχος ἀντιον διὰ του ν. AB.222. μητέρι μήλωπι Ζηνόδοτος μητέρι θηρῶν.

est δ' ἐριβώλακι συνάδει καὶ το πολυθρέμματον, Ου το ἔνθηρον. A.

230. διχῶς καὶ ἐών καὶ ἰών. A. 290. υρίσταρχος υπέρτεροι. A. 325. διχῶς θη ρητῆρσι καὶ θηρευτῆσι. A. 318. μένοντες ' Ζηνόδοτος δυῖκῶς μένοντε. A. 356. προηθέτει υριστοφάν ς. Ζηνόδοτος δὲ Ουδε ἔγραφεν. A. 391. ἐπαυρη - ουτως καὶ διὰ τῶν υπομνημάτων. ἐν τισι δὲ γράφεται ἐπαυρω. A. 392. αἱ ψαρ υρίσταρχος ἄνδρα. A. 439. αἱἈριστάρχου Ουτως τέλος καὶ σχεδὼν ἄπασαι. ἐγνωοτι Ου κατὰ καίριον τέλος ἐλθεν ἡ πληγή, ουκ εἰς καίριον

τόπον ἐτελευτα. li Ζηνόδοτος δὲ γράφει βέλος, κακῶς ' ου βέβληται δε, ἀλλ' ἐκ χειρὰς πέπληγε. λέγει δὲ τέλος τοτῆς ζωῆς. A. Dicinnitin in his silai audire videtur otiani Friodi. Ar. 196, quamquam Ostendit γράφει, quo Vocabulo

ad Aristonicum ductu ur.

45l. ω Σῶκε ἐντελῶς αἱ Ἀριστάρχου. V.J45l. τέλος θανάτοιο πρόδηλον κἀκ τούτου, οτι γραπτέον τέλος κάτα καίριον 439). Ζηνόδοτος δε γράφει πάλιν φθῆ σε βέλος θανάτοιο . A. Possitiit lineo Dictyini Osso, poSSunt Aristonici, cliuippe illii γραπτέον et γράφει verbis uti soleat. Diuitiam by Corale

160쪽

455. ουτως 'Αρίσταρχος δια του ἔμ' εἴ κε θάνω. εἰ δὲ διὰ του π ἐπεί κε θάνω, γραμματιστῶν. A. 457. εἷλκε' 'Αρίσταρχος ελκε. A. 458. αἷμα δέ οἱ σπασθεντο ς' ουτφς Ἀρίσταρχος οἱ,

αιμα δὲ αυτῶ τω υδυσσει. li Ζηνόδοτος δὲ γράφει αἷμα δὲ

ου σπασ θ έντος ' γίνεται ὁ ε το εαυτου, ο ουχ αρμόζει. A. 4i,6. ῖκετο φωνη ' 'Αρισταρχος ἴκετ' ἀυτή. A. 5l5. ἀθετεῖται - . καὶ 'Αριστοφάνης προηθετει. Zηνόδοτος δε ουδὲ- ἔγραφεν. A. 537. αῖ τ' ἀπ ἐπισσώτρωπι Ουτως κατὰ συναλοιφην ἐν ταῖς Ἀριστάρχου. A. 538. ουτως 'Αρίσταρχος ρηξ αί τε διὰ του τε. A. 539. δουρος 'Αρίσταρχος ὁ Ουρι' κατὰ δοτικήν- A. 546. 'Αριστοφάνης δι ὁμίλου. A.

553. ἀντίοι 'Αρίσταρχος διὰ του ν ἀντίον. A. 564. τη λεκλητ οι' 'Αρίσταρχος πολυηγ ερέες. A. LV.J600. 'Αρίσταρχος εστήκει. A. 622. ουτως διὰ του τέ , σταν τε. A.

632. διχῶς Ἀρίσταρχος η γ' ὁ γεραιός καὶ εἶχ' o

705. - Ζηνόδοτος ουδὲ ἔγραφεν. A. 764. - ηθετουντο καὶ παρὰ Mριστοφάνει οἱ ιθ. B. 773. μηρί' ἔκηε υρίσταρχος μηρία καιε. A. 782. η θέλετον Ζηνόδοτος η θελέτην. A. 83l. δεδιδάχθαι Ζηνόθοτος δεδάσθαι. A. . 838. ἐοι Ζηνόδοτος διὰ του η ἔην. A.

84 l. σειο μεθη σωρ Ζηνόδοτος σεῖ' αμελησω ποιητικωτερον δὲ τό ἔτερον. A. Haec quatuor verba DOS COII1- movent, ut Didymo tribi ininus lias minotationes, quan clii itinA ristoniciis eis lolii de lectioitibiis dixisse putandiis est.

SEARCH

MENU NAVIGATION