Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

발행: 1854년

분량: 460페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

346. στερνοισι ' διχῶς αἱ Ἀριστάρχειαι. P. H. Exci- domant vecta καὶ στέρνοιο καὶ στέρνοισι, quac a DidDiiodo more addita OBSo prolint,ilo est. 393. ἐν τῆ Ἀριστοφάνους καὶ μανου ἐπὶ κυματος. Ηstri. I 22. Ἀρίσταρχος γράφει εἰν αλὶ ἄτε πολλά. H.

H cio Bittiui. O α τε. Niiiii P. Aristonici oli sui vatione nieonti iuuat.

212쪽

οὐ δ' ω δ' ἐμέθεν ἄμεινον γράφειν ἐμοιο, απῖτου ἐμευ ἐμου). το γὰρ ἐμεῖο απὸ του ἐμευ ἀσυνάρθρου

γέγονεν. Zqνόδοτος ἐμεῖο, καὶ ἐπεκράτησεν. Q. I iioniZer. p. 74 stispicatiir Zenodotiiin scripsisse ωθ' αρ' ἐμεῖο ξυνες ἔπος. Vide ininon, ne Scitolion spectet ad v. 290 πατρὸς ἐμοῖο, ut post ἐπεκράτησεν exei clerint verba η 'Αριστάρχειος. 297. δώματ' ἀφῖχθαι 'Αριστοφάνης δώματα Iχθαι.IIari. Diilbilia Naueh. p. 39. 3l S. Καλλίστρατος' αι δ' ευ μὲν τρεχέτην codd. τρεχέην, corr. Butina.) P. II. Hanata. Pressori p. 3l. For-- tasse interpretatio potius via in lectionis varietas latet.

213쪽

σφατος ἀηρ. DuuntZer. p. 93.74. αἱ χαριεστεραι Γσι τ ευ φρονε Γσι. πρεπῶδες γὰρ αυτὴ τὰς προς τους ἄνδρας ἔριδας διαλυειν ταῖς γυναιξί. υπερβιβαστέον δὲ καὶ τον καί ησι τ' ευ φρονέρσι τὰ προς τους ἄνδρας νείκεα λύει. Ρ. B. 80. υποτοπευε ται sic) ὁ τόπος, ῶς και πιω- corr. Bocchli., codd. Xάρης Vol Xάρις) φησιν εν διορθωτικοῖς. H. P. 149. ὁντως recto I ors. ουτως) ἐπιτρέψειεν αἱ 'Aριστάρχου. P. H.

199. εν τοῖς 'Αριστάρχοις sic) κατ' ουρανόν, ita 'των κατὰ τον ουρανόνJ. P. 215. ὁ ο ρπῆσ αι ἔν τισι γράφεται δ ειπνησαι δ' Ουπω δὲ ωρα ουκ ἀρίστου. Pal. Recepi, quo 1 ex usu scholi. Ven. Il. mi ἔν τισι subaudiendum est υπομνήμασι volτων υπομνημάτων. Seliol. Pal. Voluit, ni talior δειπνησαι. δόρπου δ' ουπω ωρα ουτε ἀρίστου. Cf. κ l 16. 2l7. Ζηνόδοτος εο γράφει, αντὶ του ἐαυτης. P. ΡOrs. X IIaiq. Ζηνόδοτος εο . Anne alii legebant εθεν γ Buttin. p. 264. Non accedo. Alii legellant εκέλευσέν εο. CL Hesycli. εο. Scholion Ox Herodiano fluxu. Cf. Bolch. anee ld. III p. 1145. 6. Dueniger. coni. ἐου p. 58.J221. ἐνιπλήσασθαι ' αυτη μέντοι ποιητικωτέρα, ηδὲ Mριστάρχου ἐμπλησθηναι. P. II. 222. 251 fortasso

235. In vectis Pal. Echol. Σακῶς το τευξε latent vostigia ymi, ut in Pal. ad 250 ἐκέασσε, διχως h. e. και ἐκέασσε και εκέδασσε. Sod quid sibi Volint vo a Pal. schol. τὰ δε περιέχευε διχως non eXPiscor. Ambigo de 301. Ρ. H. 289. δυσετο δ' ηέλιος' εἰς δυσιν ἐκλίνετο. 'Αρίσταρχος γραφει δειλετο, ο εστιν εἰς δειλην ἐκλινετο. προδυσμῶν γάρ, φησί, συνέτυχε τst Ναυσικάα ὁ 'Οδυσσευς. Pal. Ηari.) coli. E. Vulg. Hainti. p. 37 e 1. Proll. Lectio Aristarchi unice vera videtur Butinianno lexilog. ΙΙ p. 192.

214쪽

rotinet Aristarctius. Pors. 105. Cf. 67. 142. ουτε υρίσταρχος ουτε 'Αριστοφάνης ουτε Ζηνόδοτος ἐπίστανται τοὐτον τον στίχον. ΙΙari. 363. Ambiguunt, utrum I i l lino an Aristonico debeatum probabilius tamen huic miscripseris propter VOC. GV- μειουται, qΗOd Nauch. p. 50, 65 in ο σημείωσαι inutabat. 251. Ζηνόδοτος παίσατον εἶπεν, ου κακῶς. Q. ΙΙ. Aut ου dolorulum, aut καλῶς scribenditan . Sitndis confusio

ψ 3l0 notatur. 299. πέλοντο ' Ῥιανὸς πελοιτο eod. πέλοι, em . . Pors.) γράφει. Hari. 352. πῶς ἄν ἐγώ σε δεοιμι μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι ὁ δε υρίσταρχος π ως ἰν ευθυνοιμι γράφει. οἱ δε επι του δῆσαι κτέ. Q. Vulg. ot. m. AristarchuΠ1 πῶς ἄν ο' ευθ. Scripsisso Barmosius vidit. Post οἱ δε cXcidit, nisallor, lectiois E servata, eaque ino iudico palinaria πῶς ῖν ἐγώ σε φέριστε μετ ἀθανάτοισι δεοιμι. Hanc enina respicit interpretatio καὶ συ θρασύς, φησὶν ὁ λόγος κτε et οντα μου πολλου γενναιότερον. Sed viaria etiani, si quid video, lectio e litu, cum schol. Vulg. καὶ συ θρασὐς ὁρας, φησὶν ὁ λόγος interpretentur. Suspicotur aliquis talo quid lectum esse πῶς ἀν εγώ σ' ἴλλοντα μετ' ἀ. o. , quae lectionis varietas tacillituam explieationein habebit, si pro

216쪽

Scr. πεπαλῆσθαι vel πεπαλάσθαι : Vid. Eustalli. p. 357,52 Apollon. v. πάλος. Butim. p. 322.387. τὸ δὲ ε λόντες Ἀρίσταρχος ἀντὶ του εχοντες. Hari. In his si piidem varia lectio continetur, SIISpicor scribendum esse τὸ ἔλοντες 'Αρίσταρχος ἀντὶ τουελόντες, ut Aristarchus vectilin ἔλω, ελλω pro εἰλεω admiserit. 425. αρσενες ὁ Γες 'Αρίσταρχος ο Γες Sic). Butiniann.

Aristophanis γ).486. θέμωσε δερ οἱ sic) Ἀριστάρχου θέμωσεν.

Vitiosa sunt, ac soriasse interpretation in Solana Spectant. 49l. πρησσοντες 'Pιανός cod. Ἀριανος) πλήσσοντες. Memolan. Hari. 540. Aristonici sunt.

41. ἐκτελέσαντες ' Ζηνόδοτος εκ τε λεοντες. Hari. . 43. τάδ' ἔδωκεν ' ουτως Ἀρίσταρχος. αλλοι τα

Pro πείροντες vel σπαίροντας. Cf. Crain. AP. III 465. Quid Aristarciliis senserit, o Selaol. non liquet, Sed Aristophanis sentcntiarn illustrant BQ εἰ δε γράφεται ἰχθυς ώς εῖροντες ἀτερπέα δαιτα φεροντο cod. τες), ὁ νους αυ- του ουτως, ώς ἰχθυς αυτους συνείροντες καὶ ο ρμαθοὐς

ποιουντες ἔφερον εἰς τους οἴκους. ΙΙes hius clitoque Aristarcthi lectionem respexisse videtur s. V. εἴροντες ' λέγοντες, σπείροντες, in cuius Voc. cormpto σπείροντες latet sortasse varia lectio πείροντες. ibid. πένοντο ' Ἀρίσταρχος φεροντο. PInri.

217쪽

l 30. or δ' αμα - τουτy μεν ἐμφαντικόν. ἔνιοι δε γράφουσιν οῖ δ' ἄρα πάντες. Καλλίστρατος δὲ καὶ Pιανὰς διὰ του λ, οι δ' ἄλα πάντες. Hari. IIoc tiana conlocitΤoup. Cur. nov. in Suid. V. ἀνωριψαν, laudans ' 326 ν 78. '

136. αὐδήεσσαε υρίσταρχος ουδ ήεσσα. CL Pal.

193. ΙΙ. I. Aristaretii mentio Nicanori debetur. 220. ἔσταν δ' εἰνὶ θυο ησι ' Ἀρίσταρχος γράφειεσταν δ' ἐν προθυμοισι. Hari. 239. Ζηνόδοτος κ αὶ πόδας γράφει. καὶ ἐν ἄλλωφωνήν τε τρίχας τε καὶ δε μας. IIari. Vid. Duelliger. p. lli. 242. πάρ o' ἄκυλον Ἀρίσταρχος ουκ οἶδε τον στίχον. o δὲ Καλλίστρατος ἀντ αυτου γράφει παντος μηνυλης ἐτίθει μελιηδέα καρπόν. Hari. Q. V. Nuin ου- τως οἶδε γ 268. σῶν 'Aρίσταρχος ἀντὶ του σῶον. Cf. Sopli. OC.l2l0 ulbi σῶιον legitur, roetius o Didynii inonto. l2Si. αυτως' ἔνιοι αυτ' d. Vulg. Sclare . Recepi coli. λ 93. I lieninor. 14 l. 3I5. Aristonico vitulico 320 IIero diano. 324. καί μ' ὀλοφυρομένη 'Αριστοφάνqς καί μελισσομένη. καὶ ἔστιν Ουκ αχαρις η γραφή. Hari. Eiustath. p. l660, i. Naiia. p. 45, bl και δε με λισσομένη. IIosycla. λισσομένη ' παρακαλουσα, δεομένη. Nitκsch. III p. t 36 ιειλισσομεν ζ. Conicio δειδισσομένη coli. κ 296 ἡ δέ σ'

218쪽

:s29. ὁ δε Σιδώνιός φησιν ἀθετεῖσθαι τόν στίχον. Hari. 35 l. οῖτ' εἰς αλαδε' ο υτε γρ. Ζηνόδοτος. Ἀρίσταρχος δε oῖ εἰς αλαδε περισσὴ δέ ἐστιν ἡ ει sic Butini. Oni. . Q. Duoniger. p. 83 Zonodotum Oῖτε αλαδε, Aristar-cliuin οῖτ' εἰς αλαδε scripsisse linitii inapi ob abditor coniecit. 385. 'Αρίσταρχος λύσασθ' ετάρους. Hari. 393. τῶν δ' ἐκ μεν' 'Αριστοφάνης τοῖς δ' ἐκ μεν. Η.395. αἶψ' ἐγένοντο Ἀρίσταρχος α φ ἐγένοντο. Η. li . θ 92 ι 482. 416. πόλιν αυτῶν 'Αρίσταρχος πόλιν αυτήν. H. 457. θαλερόπι 'Αριστοφάνος στυγερὸν γόον. καὶ ουκ αχαρις ἡ γραφή. Uari. 465. Ex Eustatilio patet I i ibuni ad li. l. adnotationein iliandam do Aristarctica lectione exstitisse. Bhitim. p. 35 I.

ll. Κιμμερίω Ἀρίσταρχος Κερβερέων. I Lari. Ε I lilynio piro comant Elisuit i. p. 4l5. 6-Οt. n . 5l3, I 5 seliol. Ar. Baian. 187 et sulioli. Vulg. Mi la. l. lG. Ἀρίσταρχος καὶ 'Αριστοφάνης καταδ έρκεται. Hari. 26. Ζηνόδοτος χεάμην. Pors. OX Hiri l. 38. νυμφαι τ' hi θεοί τε ' οί ς sic I Ors. en end. , cod. καδε παρὰ Ζηνοδότω καὶ 'Αριστοφάνει ἡ θετουντο ώς ἀσύμφωνοι προς τα εξῆς. II. 52. ου γάρ πω ἐτέθαπτο ' εἰ ἀποφαίνεται Ουν περὶ του θανάτου αυτου, πῶς εξῆς διστάζων φησί, πῶς ἐλθες

υπὐ ζόφον λ 57); δι ὀ ὁ Καλλίστρατος ἀθετεῖ. εἰ μὴ ἄρα

φησὶν οτι , ουκ ὴσθόμεθα τον θάνατον διὰ τὁ περὶ ἄλλα ἀσχολεῖσθαι. 74. κακκῆαι h) κοινῆ κακκῆαι, 'Aρίσταρχος κακ-

κεῖαι.

219쪽

264. ἐπεὶ ου μεν 'Αρίσταρχος επε ὶ ου μιν. Hari. Ilio igitur post ναιεμεν incisionein Statii it. Hiit tot lectio, ilio Se COInInendet, Oμηρικον χαρακτῆρα, sed adinitti ne piit. 2SS. ου δέ τι 'Αρίσταρχος ου δ' αρα. ΙΙ. Αρτεμις ἔκτα ' 'Αριστοφάνης γράφει υρτεμις εσχεν. Hari. Nauch. p. 50 inter indistias luctiones resori. 359. 'Αριστοφάνqς π λ ειοτ έρρσ ιν χερσίν. II.

385. ἄλλυδις ἄλλη 'Αρισταρχος δε ουτως, ως τὀ ἐ'εφαλος διὰ σπεος ἄλλυδις ἄλλη ι . 'Αριστοφάνης δε ἄλλην φησί. Hari. 399. οι ηε 399-403) ἀθετουνται υπο 'Αριστοφάνους

ως απὐ των εἰρησομένων μετενεχθέντες. cod. υπὰ - έντων, seni. Pors.) Hari. 400. ἀργαλέων 'Αριστοφάνης λευγαλεων. ΙΙari. 435 440. αθετο υνται παρὰ 'Αριστοφάνει. H. Merito. Ceteriim Nauch. p. 31 ad 458 abcreasso videtur, tibi do verbis εἴ που ἔτι ζώοντος notant sulioli. ἀθετεῖται διὰ τὸ

46 I. ου γάρ πω ' ου γάρ που αἱ 'Αριστάρχου. II. 498. Ζηνόδοτος εἰ γὰρ ἐγών. II. Vind. l33, viae

verisAinia lectio est et Homerico generi aptissima. Blitt-naann. p. 3S J Dueniger. p. 142.

525. Contueriint in IIniqui. cod. Aristonicus et Didy-inus. Illitis Sunt περιγραπτέον ως ἀπρεπῆ. θυρωρου γὰρ εργον diligit enim formas in τεον cxei intia), lillius las σταρχος ουκ οἶδε τον στίχον, ενια Porso, cod. ἐνί, Voluit ἐνδε δε των υπομνηματων.

220쪽

526. Ἀρίσταρχος ενθ' ἄλλοι πάντες κατὰ δου - ρεον ῖππον 'Aχαιοί. IIuri. Ex insolici, 't videtur, coniectura. Homeri eum uni in ost ἔνθ' ἄλλοι μὲν πάντες. 540. γηθοσύνη ουτως) χωρὶς του ι, γηθοσυνηί ρίσταρχος) αντὶ του χαίρουσα. Hari. It cepi formia coin-

54. δεόντω 'Αρίσταρχος γράφει δ ιδ έντων sic

Porso, cod. διδόντων). ως τιθέντων. ΙΙari. IIesbaeli. d ιδ ε ν- τω πι δεσμευόντων.

77. Ου καταβαίη ' Ἀρίσταρχος γράφει o υκ ἐπιβαίη. Hari. Huttin. p. 4 ii 2 οὐδ' ἐπιβαίη.b6. ST. 88. H. Q. LItrius sint non definio. 98. τῆ δέ - 'Αριστοφάνης τήνδε. H. l02. 'Αριστοφάνqς πλησίον γράφει. rain. ΛΡ. ΙΙΙp. 479. ex IIari. - Suhneide v. nunc . e ld. Gotting. l848 p. 802. πλησίω αλλήλων sοιν). II ilii Nicanoris ratio placotinio unigeruli πλησίοw ἀλλήλων καί κεν διοῖστευσειας. 104. υποπτευει δ' αυτόν καλλωτρατος ώς μαχόμενον τοῖς ἔπειτα. BQ.; sed i 24-6 ΙΙari. ab Aristonico pro socia

sunt.

SEARCH

MENU NAVIGATION