장음표시 사용
221쪽
209. - Ζηνόδοτος δὲ Hari. Virid. 133. Vulg. ἔπι, Ri. επει, al. ἔτι. Cf. I ueniger. p. 128. Milii επει Aristarcheum videtiir ΙΙerodiano probatum. 249. υ θόσ' - ἴψοθεν, διχως. Ηaan. , exciderant Vertia αἱ Ἀριστάρχου. 250. Καλλίστρατος υπονοεῖ τον στίχον λέγων ἐκλυε- σθαι τὸ τάχος τῆς αρπαγῆς. Hari. 252. εἴδατα ' ουτως 'Αρίσταρχος. ὁ δὲ Καλλίστρατος δείλατα. Hari.
256. κεκληγῶτας. Cf. ξ 30. 284. ἀλλ' αυτως - Ζηνόδοτος ἀλλ' ουτως ' καὶ εστι θικόν. Hari. 290. διασήαίσοροσι χωρὶς του ν, διαβραίουσι. ' Ζηνόδοτος δὲ γράφει φίλων ἀέκητι εταίρων. IIari. Nitzschii caussa, qui III p. 400 διαέραίουσιν Zeno loto
vindicat, Dioneo, linne lectioiieni AristaretieaIn esse.
297. βιάζετε Ζηνόδοτος βιάζεσθ' sic Ρorso, cod. βιασθ) ο ἶον cod. οἷον) ἔοντ α, οὐ νοήσας, ὁτι ποιητικῶς ἐοχημάτισται. Η. V. 133. 375. ἔκταμεν ημεῖς' ουτως αἱ 'Αριστάρχου. H. 388. Ζηνόδοτος τριχθὰ βαλών. II. Viri l. 133. 422. αἱ Ἀριστάρχου καὶ αἱ πλείους ἄραξε. Ζηνόδοτος δε ἔαξεν. H. l439. Cf. 105-; non liabeo pro I idynieis. l44l. τὰ δὲ δουρα υρίσταρχος. II.
19. νῆ αρ' Mρίσταρχος νῆα δέ. H. 26. μῆρα δὲ κήαντες ' ουτως Ἀρίσταρχος. H.
123. Ῥρίσταρχος μή πω, χρονικῶς sal. l. μή που), διὸ καὶ ἐπήγαγε ' πρὶν 'Οδυσῆ' ἔγρεσθαι . H. 152. μεγα δε σφιν ὁ ρος Ἀριστοφάνης δὲ γράφειμ ὴ δε σφιν. ἀ i/τιλεγει δὲ δι' sic corr. Naiich. p. 40 n.)υπομνημάτων Ἀρίσταρχος. Possis etiam αντιλέγει δ' ἐν ν
222쪽
μηδέ - ἀμφικάλυψον. Nuin 3 δε - ἀμφικαλυψαι' 190. Oφρα μιν αυτόν' Ἀριστοφάνης αυτῶ γράφει καὶ το μίν ἐπὶ τῆς 'Iθάκης τιθησιν. HiM. Egregio
230. Ζηνόδοτος τίσασθαι. ΙΙ.274. ἐφέσσαι ἡ 'Rανου ἀποφάσσαι, ἀποπεμψαι. IIari. Non intellego. 320 23 Q. Vind. 133. IIa H., 333-38 Q. Iananisoste ex Aristonico petita. Ideni valet ilo 398 40l II. 332. ἐπη της ἐσσί ' χωρὶς του τε. τῆ δε προσωδία ἀεικές sco ., cod. - κῆς) φησιν 'Aρίσταρχος. H. Fortasso Seleuco lineo debet I)idb Inus. 358. διδωσομεν παράσχωμεν. ἀπὸ του διδῶ περισπωμενου. δυσχεραίνων δε ὁ Ἀριστοφάνης το διδώσομεν γράφει παρ έξομεν. και τὸ ἐν γλιάδι διδόναι sδιδουναι) παρέκοπτεν sic Butina. p. 433, cod. προέκοπτες). H. Vind.l33. Παρέξομεν lectionem ab Aristoplanite in textuna receptam fuisse ut credam aegre nailii iniperabo. Aut γράφει in ακούει Inutandiun est, aut post γράφει excidii δεδώσομεν, quod e Macrobio excussit Nauch. p. 58 n. St. Cuna διδουναι pro διδόναι cti'. διδεῖναι pro διδεναι, Piod fluxitii δίδημι, δεσμεύω, δέω. - Ceteriina Videnduin, num foret
possit χαιρετ' ' ἀτὰρ και δῶρ' ἄλις οἴσομεν, ως τὸ πάρο περ, ot sinsiliter in ω 3l4 αγλαὰ δῶρ' ἄλις οἴσειν, nisi ἄλι pro ἄλις admitti potest ).
8. Ζηνόδοτος δείματο οἶ ος. IIari. Duentzer. p. l2l. 22. υπωπτευετο παρὰ Ζηνοδότω. Καλλίστρατος υπώπτευε τον στίχον διὰ την ἐξαρίθμησιν των κυνῶν καὶ τὸ ἐπίθετον. Hari.
223쪽
65. ἐπὶ ἔργον ἀεξη ευμορφον αεξ y ουτως 'Αρίσταρχος. Hari. 31 12. σκυφος' διχως ... B. 135. εἴ τίς τοι ' Αιοκλῆς αθετεῖ' ουτε γὰρ η Πηνελόπεια πάντα αμφιέννυσιν , οὐ θ' ουτως πάντα διὰ τοὐτοψεύδεται, ἀλλα καὶ διὰ μόνην πολλάκις τροφήν. λ. Ι ubitaliter recepi. Sed Diocles, si a Tyrannione non distin picndus est, poteriit a Didynio Miltiberi. Itermin Dioclos laudati ir τ 457 Ν l03 X 208.162. 188. 495. Malo Aristonico tribuore. H. 17 l. Ζηνόδοτος κεῖνον μεν. ΙIari. Pro ὁρκον μεν. 176. ου τι χερεια, ουτως 'Αρίσταρχος. IIari. IIosycli.
204. Καλλίστρατος ἐν τη ἐκ Μουσείου cod. ων, Vel ω)Κάστωρ φησὶ γεγράφθαι. PInri. Itavio in aliis libris vel
23l. καί μοι ' Ζηνόδοτος καί σφιν. Hari.
280. ἡ Αἰολικὴ ἐς δίφρον δ' ἀνεσας, ἀναγαγών.
295. Ῥιανός φησιν ἐφεσσατο, Ζηνόδοτος ἐφείσατο.
326. ὁσ σά οἱ πῶσαι τό oσα εἶχον. ΙΙn I l. 328. ἐ π α κ Ου ση 'Αρίσταρχος, 'Αριστοφάνης ἐ π ακοs- σα ι. Hari. Vind. Iaa. Cuna Aristopliano nosti no editiones laciunt, nisi quod ἐπακούσαι recte accinunt. Niluch. P. 4t n. suspicatur Aristoplatinoin fortasse i δὲ pro οφρα cxlii buisse. 33l. ἀποσπένδων ουτως Ἀρίσταρχος, οἱ δε Αἰολεῖς ἐ πισπενδων. Hari. Vin l. 133.
224쪽
φάνης παρέθηκεν, ὁ καὶ ἄμεινον. II. Q. Vin 1. 333. 488. Καλλίστρατος παρά μ' ἰῆλασε. H. Virul. 133. 489. ἔμεναι Καλλίστρατος ἴμεναι. H. Vind. 504. 5. 6. ηθέτει Ἀθηνοκλῆς cf. ζ 144 Γ 368 Z Tl.
19. ἀθετεῖ 'Αριστοφάνης. ἔνιοι ' τους γ νοθευουσιν. IIail. l. 32. υποπτεύει Λιονυσιος, ἐπεὶ το μὲν δισταγμοὐτο δε ἀποφάσεως μετέχει. Q. II. 45. Aristonici Videtur. 74. ἐν πολλοῖς ουκ ἐφέρετο. και ἔστιν 'Hσιόδειος τῆς φράσεως ὁ χαρακτήρ. εἰ δε δεχοίμεθα αυτόν, προ των προεαυτοὐ δυο στίχων οφείλει γράφεσθαι. H. Q. Viii l. 133. 78. οἱ η ήθετουντο. συγκέχυται δε το δυὶ κον του ἀμφότερον. HRI'l. 91. Videtur Aristophianes spuriiun eonSutSSe . POPS.ox Hari. 320. γρ. χειρι ἐνικῶς. Hari. Recepi. Did 'ΠΠ1s, opi-aior, Scripserat ουτως ἐνικῶς αἱ Ἀριστάρχου. Cf. 130. . 128. Ἀρίσταρχος κεῖσθαι. II. 352. εἰπεῖν' ουτως εἰπεῖν, ουκ εἴπετον. IIari. 244. 'A μφιάρηον 'Αρίσταρχος διὰ του α, Ζηνόδοτος διὰ του mi. ΙΙari. Cf. 253. Ribboch. quaesti. Zen Od. p. 23
225쪽
293. ἐπαιγίζοντα 'Αριστοφάνης ἐπαῖσσοντα. Vind. I 33. 3IT. το δὲ ἐθέλοιεν ουτως αἱ Ἀριστάρχου φασίν, τρισσυλλάβως τὀ ἐθέλω. Hai l. 393. ἀκου ἔμεν Ἀρίσταρχος ἀκουειν, ώς ευδειν. H. I,4 u. τάπερ ἄλλα Ουτως Ἀρίσταρχος. Hari. CLllutini. p. 466, iiiii o Vind. 333 Altor. lection in πάτερ αλλα protriixit. Alios Πειραῖ' ἁ Κλυτίδη oluisso putat.
18 l. ἀθετεῖ καὶ 'Αριστοφάνης. IIari. 22 l. θλίφεται διὰ του θ, ὼς καὶ Ζηνόδοτος, salii φλίφεται, αἰολικῶς, nisi θλίψεται ητορ). Salii bro iii lictuin Duentauri Oxstat in Zenodot. p. 60. Nola oliastae li. l. fidesiilbroganda est. Dol obat o υτως διὰ του θ θλίψεται 'Aρίσταρχος, ὁ δὲ Ζηνόδοτος φλίφεται. 270. 'Αρίσταρχος ἐνήνοθεν, αἱ δὲ κοιναὶ ἀνήνοθεν. IIari.
226쪽
83. ῆν πως ἡ γραφή, τὰ δε εἰκαιότερα μήπως. IIail.
227쪽
l. Fortasse Aristonicus seripsit. IIaeo soro sunt, quae o Didyin1 libris de Aristarctureconsione HOIDorica et linoiriticinatis Homericis notatoni tulerunt, in quibus ille eoinponundis quilitia infirmetuΗ subsidiis ot quale consilium sectitiis esset et Pii l assecutus QSSO Videretur nenio melius et cxplanatius Lelirsio in librodo Aristarctii strullis IIoinoricis c. ΙΙ p. 18 - 31 dixit. Operae Vero pretiuΠ1 me laetumina esse speravi, Si non RC- liuiescerein in apponendo iii lice illo singulis rapsocliis in eo l. Venet. A subscripto παράκειται τα 'Αριστονίκου σημεια καὶ τα Βιδυμου περὶ τῆς 'Αριστάρχου διορθώσεως, τινα καὶ ἐκ τῆς γλιακῆς προσωδίας ' φδιανου καὶ ἐκ των Νικάνορος περὶ στιγμῆς, transscribendisque pauculis, tuae Didynii noluino splendent, soliolioriun Dagininibus, sed si, quod in IIerodiani prosodia Iliaca restituenda Lohrsius, in Nicanoro ot Aristonico unitis viribus Lolusius et L. Fraedlaendorus praestiterunt, liuio ego simile quotanna, in quantuna posset, ad restituenditin Didynii libriim conserrum, in eo etiani ultra subtilissimos illos de e8sores progreSsus, quod e Acholiis quoquo tul Odysseam contextis, in quibus quatuor Scriptoriim vestigia, quocuInque Pedem ponerem, ObVia deproliendorem Lolirs. p. 3b n.), Didymea Protraltero studereui, protractis tamen locuin post liy- 14.
228쪽
cuin in Oil. soliol. plano duossot somni ita illa Aristonicono inclutis iii li)X οτι Ζηνόδοτος γράφει. I iclytii uiti uni in fac ile eo; itoselinus o somnulis οὐτώ ς, διχῶς, Ῥακῶς, καὶ ἔστιν, ἐνικῶς, μήποτε, βελτιον coit. I ollule o consilio sit -ctuan est, quod in utriusque I i lyuiei oporis rocolligonidisi rustillis ii intilisfiniana earii ni glossarii in sar gin in seclusi, quae γράφεται in fronte get unt. Nequaquain onini innia selaolia Dictynai esse, in qui nis γράφεται legitur, et Friti linoiutori mi Ariston. p. VI ot 'Vol l. Riblboeicii sontentia Ost in ilianesu. Zeno l. p. ta, licet vorissi ine Inonoat Tli. nocearitus in diss. do solioli. in II in. I l. Ven. A p. l . li , sul tili tu licio do liis glossis disputat illuni esse, cuiuperinultas Dariun fringinonta porclitae emulitionis Alo tuli inno osso liuitii sit dissi inito vori coli. schol. Φ 44s, I 2I 2. Sed no iii genus glossis aliis recoptis liliis praetorinissis roin pro uitii trio et idos unctorie ogisse Vi terer, satius duxi
229쪽
τισι ι των αντιγράφων ut Λ 694. 737 O 622 in Aristoni-
ocis occurrit ἡ διπλῆ, οτι ἔν τισι γράφεται, I 4J5 ὴ διπλῆ,
ἄλλω, ἐν ἄλλοις I 246 , ἄλλως Σ 560), τινὲς γράφουσιν,
230쪽
Seliol. Ol. 33 ἱππιοχάρμαν δε τον τῆ ἱππικλῆ χαίροντά φησι. rat. A, recenit.) καλῶς δε τὸ επίθετον τῶ βασιλεῖ διὰ το ἱπποτροφεῖν, ῖνα δείξ/ὶ, οτι ου τυχης γεγορονεν εργον τὸ τῶ Φερενίκω χρήσασθαι, ἀλλ' ἐπιστημης καιτης περὶ τὰ πρῆγμα επιμελείας. ' μιοι δε ἀναγιγνώσκουσι παροξύνοντες τVν παραλήγουσαν συλλαβην τῶν Συρακου- σιων cod. Relui. τοὐ συήρακοχ)σίων) και την ἐσχάτην τοs ἱππιοχάρμαν περισπῶσιν, ῖν' τῶν Συρακουσίων ἱππιο- χαρμῶν ut Palat. U). τον γὰρ γέρωνα ουκ εἶναι Συρακουσιον, ἔτε ἐνίκα ' κτίσαντα γὰρ αὐτὰν τqν Κατάνην καὶ προσαγορευσαντα Αἴτναν απ' αὐτης ἰτναῖον λεγουσιν αa - τόν. ευήθεις φησι Λίδυμος τούτους. τότε γὰρ ὁ γερωr/ην Συρακούσιος καὶ οὐδε ην Αἰτναῖος, ῶς φησιν 'Aπολλόδωρος. ὁ δε Ἀριστόνικος ἀξιοπίστως Αἰτναῖον ὁντα Συρακούσιον ὀνομάζεσθαι. Vet. Vid. Bocchii. expl. Pindilr. p. 106. - Cod. Retulig., o