Iusti LipsI V.C. Opera omnia, postremum ab ipso aucta et recensita nunc primum copioso rerum indice illustrata 4

611쪽

quidem quasi vas est, cui aliquod animi recepta- cxlum: ab animo tua qui qui agitur, ida'iturate. Ancnde, dc sac. Sed quomodo, inquies, noscam animum 3 illuna occultum, illum sentibus subductumZIpso animo. Sicut ocutum non nisi oculus videt. sed in speculo: sic sese animus, quodam reflexu . In se igitur

Is locus eli, Mens siue Ratio: de quaeri illic Sapientiam vult, atque inueniri: Sapientiam , id est Virtutem. Nam animum quic adibit & consulet, videbit & discet aliquid se habere Eutilium,ingeniumque in se suum, sicut simulacrum aliquod, dedicatum putabit: tautoque munere deorum semper dirnum aliquid frfaciet, or sentiet. Itaque ab hac notitia, contemptus aliarum rerum , aestimatio unius

Virtutis sequetur: ad quam factum se sciet, per quam beatum se fore iudicabit. Denique ad Deum per hanc ibit: ut pulchre A-

D um n eus, Deo assimilabitur: a milabitur,. qui Deo dignus erit: diruus erit, qua nihil Deo indignum admittit, sed cultat quae Dei sunt. tu quae cogitat loquitur , idi quae loquitur , scit. Pulchra gradatio, de ex vero deprompta.

Nemo se, sine Deo, nouit; de in se, Deum. Tum amor assimilandi, ad cuius imaginem facti sumus; id nisi per Virtuteira non fit: hanc igitur amplectimur, & cum ea Deum

de diuina amamus, loquimur, operamur. r,r aer hacite o mortales , vos Nos Ci TE. Ecce ad olympia proficisii Mim, ut Phidiae staetram videaris: non magis curae habebitis, Ut vos sis

De primo Hominis ortu mariantes sententiae. Stoicorum approbata, sest explicata. E AM vs ergo ad Hominem, mi Auditor: - vel quia ordo, vel quia utilitas tanta eo vocat. Et quidem totum videamus, ab ipso ortu. Vnde enim primus Homo 3 primariae hic duae sententiae, Non ortum esse, de Ortum. Pi imi sternum faciunt,cum ipso Muirudo: alteri initium dant, sed alij aliud: atqueo, a. i. ista omnia Censorini uberibus verbis com mode proponam. Ait igitur: Pram digene-

rat is quaesio, tuter antiquo sapientiae studiosi Versta eri, quo , cum constet homines singulos ex parentum seminibus procreatos , siue prolis multa scula propagare: alij semper H ines fur e,vec Umquam nisi ex hominibus natos, atque eorum generi caput exordiumque nultam exstiti Me arbitrari sunt. Haec primorum ecce sententia : quae magnos auctores habet, ut

addit, Pythagoram , Occllum Lucanum, Archytam Tarentinum , omnesque adeo Pythagoricos: sed Jc Platonem cum antiqua Academia: denique Aristotelem,Theophrastum , de Peripateticorum totam scholam. idem de animalibus alijs : ideoque frustra quaeli, nec posie reperiri, Aut m ante, 9ua V nerata sint, cum m suum sine me, , Avis Hne ovo Iuni non possit. Ita omulum, quae ius iterno i io Mundo semper fuerunt , futuraquesunt, aiunt Principium suis e nusium: sed orbem esse quemdam generantium nasientiumque, in quo musicuti que teneris mitium simul et Diis esse videatur. Ista quidem Aternitatis defensores, non sine iniuria illius AEtemi: qui, si nihil secit aut condidit, quae dignitas, potestas, bonitas erit 3 Sed neque facile cosi

tare est, animantes omnes aeternas; de vi fra

gile hoc ac mortale, nulli ortum aut initium sui inscribat. Alios igitur audiamus,Minijs Porticum nostram. Nam qui homines

ahquos primigenios, ait iterum Censorinus,ὐ-tituitus, natura , fctos crederent, multi su runt: sed aliter atque aliter in hac ex timatione versit. Nam ut omittam, quod bulares poetarum historiae fruut, primos homines aut Prome thei molli lut rematos, aut Deucalionis Pyrrhaeque duris lapidibus se varos : quidam ex ipsis Sapientiae prosioribus, vestio an magis monstru

ses, certe non minus incredibiles rationum Iu rum proferunt opiniones. e naximander avi

sim, videri sibi ex Mus Terraque cales iis, exortos se siue pistes, siue pisibus similia animalia : in his homines concreuis faetusque ad pu

bertatem intus retentos; tunc δε um ruptis ictas,

Uiros mulieresque, qui se iam alere posient, roces P . Empedocles autem, primo membra Uula, ex terra quasit gnate, passim edita, deinder iis , fecis e furi hominis materiam , igni

simul P humori permixtam. Haec eadem opima etiam in Parmenide vel ' in Ste fuit, pauculsi exceptis, ab Empedocle disiensis. Democrito vero Abderitae, em oque, trimum misim shomines procreatos. Nec longe secus I xurus. si enim credidit, limo calcfacta uteros, nsio quos,

radicibus terrae cohaerentes, primum increui sic:

insentibus ex seditis, ingenuum luctu hi

morem

612쪽

Morem Naturam ministrantem prae ut se : quosita e catos adultos genus hominum prophrasse. Zeua Cittieus, Stoicae se lae conditor, principium immano generi ex notio Mundo constitutum putauit, primosque homines ex solo a iurculo diuini ignis, id est Dei prouidenti genitos. D nique etiam mulo creditum est, quarum a gentium principes terri mas est e, mi in Attica, Arcadia, Thesialiaque, eosque Autochthonas

vocari. Septem sententias hic habes, valde aut leuiter dii sonas : E quibus prima Poetarum est, qui e luto aut lapidibus formant, idque humana opera. Fabellae notae. Altera est Anaximandii, qui ex Aqua δ: Limoso mat: hactenus haud pellitiae: sed quod in pisces primo,& e piscibus in homines,id monstrum aut adlirium sapit. Et vero apud Plu- . De Pue. tarchum alia est Anaximandri sententia: is ' sis to,

ακα θωJ1M in Humido uata prima animalia, comticibus quibusdam hyneis circum ata: ijsque ruptiis , cum maturum e et, pro He. Hoc colorem aliquem magis habeat: de cum sententia assideat, quae ex arboribus homines edu-tit, mox dicenda . Tertia Empedoclis, quid

Terra. sed, ut Censorinus ait, membratim, nec statim totos.Varronis fragmentum huc Norii in iis facit: Empedocles ex terra homines natos scit, mr blitum. Addit Censorinus,eara opimouem . etiam tu Parmenide, mel 'in Ste Iut e. Corruptu in liquet: an facimus, vel in Zenone' Ccr- te Zeno Eleates censuit c Laertius auctor ει- α Θρο re γα zb: ortum sommum e Temra est e. Posset etiam legi: Parmenide Vel ste Zenone. Quarta sententia Democriti, ex Aqua Je Limo:quae refert illain Anaximan-1 s. Vii. dri, sed a fronte. Lactantius super ea: Dem ς μ' ' critus ait homines,vermiculorum modo, essii is det xa, nucis auctore, nulta ; ratione. Quinta Epi-- curi,qui ex Limo item siue a crra. Lucretius: Hau Ῥt opinor, enim mortalia saecla ive em ea de caelo dimisit funiis in arua. Sed genuit te us eadem, quae ncine alit ex se. Sed quomodo Z ex Vteris quibusdam terrae affixis, ait Censorinus. Quod ita etiam Lucretius :Crescebam uteri terrae radicibus apti: aeuos ubi tempore maturo pati fecerat aetas Infantum,sugens humo ni aurasq; petis ens, Con erub.it ibi Nasura foramina terrae,

Et succum venis cogebat fundere apertis Consimilem iustas. Putauit ille de Vteros de Oua ante animantes sui illa: ut ela et scilicet e quo surgerent, dein quo crescerent: ad exemplum laeturae

hodiernae. Nam de de Auibus canit:

Oua relinquebant, exclusae tempore verno, Fodiculos ut nunc teretes aestate cicari.

Ad quam opinionem Lactantius respexit:

Arum certis conuersionibus, a horum motibus, maturitatem quamdam ex se aut motium fer udorum itaque terram uouam, semen vitale retinentem, fodiculos quosdam ex se, in Uterorum

similitu mem, protuli M. Et si primo verba Ciceronis mutuatur de aptat, sed in alteram dc Stoicosum sententiam prolata, ut dicam. Nam sexta iam Zenonis nolui,in Censorino erat. qui ex salo adminiculo ignis, idest Dei Pro-mdentia , etenit. Pia dc vera sententia. Deus solus auctor humani generis, conditorque. . Cicero ut Stoicus: Hoc an mal prouidum, sa- I x, multiplex, 'uem vocamus Hominem. praeclama adam conditione GENERATvM esses fvMMo DEo. Et crebrum in Stoicis, Deum patrem dc genitorem nostrum esse. Sed in modo tamen gignendi, aliquid abeunti libris nostris Sacris. Nam illi volunt capud Cice- rinatronem J perpetuis cursibus, conuersi bus cael stibus, ex titi e quamdam maturitatem serendi generis humani : quod si .isim in terras atque

Iuum, divino auctam sit ana morum munere Cursus illi perpetui, referendi ad periodos exu

stionic de innovationis mundanae: ac tum .

maturisat alij tamen materiam legunt futile generis humani noui serendi. Id autem in terras sparsum ae satum, id est in Maateria prima comprehensum eaque iam crassiore de animationi parata, animum ab Igne aduenisse, de Deo. Ouidius:

San Aus his animal, mentisque capacius alte 'Deerat a buc, ω quod dominari in cetera possit Natus homo est. De hi e DI vi Nos EMINEjecis Ich vfex rerum, mundi melioris orgos Sive recens tectas, seductaque nuper ab alio Ethere, cognati retinebat semina caeh. Prior sententia est Stoica 3: ' supra abunde ai. diximus, Ignem velut seincia cile omnium, de in se continere stingulorum rationes scini-nales, Prouidentia educente. Scneca: diuitia Epist.ic. einde rerum Sapiens redit, vj aeterna Eationem' toti inditam, stre vim omnium sEMINVM,I,- ' id est.

IH proprie figurantem.Cicero iterum ad hane Stoicorum rationem adspiciens, de in Cottae persona rei j ciens: Semina Deorum decidi se de No caelo putamus in terras, CP sic homines patrum

id est Deorum; similes exstiti ei Vc

retiis: Deorum cognationem agnoscerem non inui-

iri Vltima sententia Vulgi. qui sponte e Te ra exstitisse homines ceni iit, ut in Arcadia, atquc alibi. Neque e Terra latum, sed Arb Ece ribus,

613쪽

ribus, aut Rupibuς, saxisque. Homerus ad spexit, cum Penelope ad Vlymem:

Nam ueque frigis quercus tris es,vrque fixo. Et uberrime statius exseci tur:

Armina si a dat s. nemorum quos stirpe rirenti Fama su rs, ut prim i peduo vestigia testus

o rubii tu modus Quercus Lamq; ferebant Cruda puer erit, ac populos umbros creau tFraxinus, ris viridis puer excidit orno.

. Vides iam i itur originem no mi, pro aliorum, ta noli sensu. Avi . Video aliquid tamen requiro. in ista origine Stoica, quis aluit infantem natum, qui educauit Z Nec enim alius alium, cum omnes opis eius dein indigi citent. Lips. Negamus eguissie: male hoc sumis. Rationem , siue Prouidentiam , nonne architectura dedimus 3 illasciuit perfectum hominem faciendum, aut stultra iri factum. Macrobius hoc ve-

malo PERFECT A formi sit: deinde perpetuam Luem dessit , it co iuuaretur procreatione

successio. Per Em autem in exorio fieri potu. . , te immo Dut nunc quoque nou pauca tiaraulia, qtrae de terra or imbre pe fecD uam tur : ut in to mures , alijs in locis r uvae, repentesque. Similia Plutarchus, a quo, , 6. , L 6 Och ust. Frustra igitur Ouum cis . Vterum,&talia praestiuunt:& fides iam di istis a diuino Moyse etiam csto, qui Hominem & Animalia sic format. DISSERT. V. IIomines primi .m maiores. , paultitim dei emi res ' atque obiter au Gigantes

SED quaeri cum caussa etiam aliud potest. Primi illi homines, in primo & vctato Mundo, an non ipsi magis vegeti, &membris corporibusque grandiores Ratio suadere videtur. quia plena omnia tunc virium de spirituum, alimenta valida, Re corpore bene habito atque integro illi partus. Videmus in terra, quae nouatur &sepeli primum pioscinditi st: videmus in tu in ida virginitate, robustiora quae nascuntur. Nuper in nouo orbe , cuna Hispani arbores suas de fruges seuerunt, incredibile quantum adoleverint: &poma fluctusque supra commuta in modum tui crunt. Addo,

quod vetus & passiua valde haec opinio; ac Graeci, Daibari, ipsae Sacrae litterae ma nos quosdam homines, siue Gigantes ad sti uxerunt. Hoc de animo tantum magnis, super bis, impijs interpretantur quidam , scimus: sed testina onia prosecto aliorsum ire, a pudore abeat, qui neget. Non diffundor, acque extra Porticum meam spatior: aliquid tamen in Seneca etiam repet io, quod nuc ducat. De primis illis hominibus negat Sapien- .

tes natos: une auerim, addir, si e rria. e. lti J ritus viros, ut ita dicam , a diis rece ter. I eque enim dubium es quia meliora Mau- us non tim e fisui et erit. Meliora dicit, non maiora: re tamen de robore etiam sub

re qu's 'mues, qui velo ne sunt, Vel ante fu runt, exceri: e. Addit rationes duas. IIum enim De s couirit, nos ex hominibus g:

mur . quanto autem mel or maiorque a scire,

tauro opus oportuit. Dein e quidquid Niget, feneste te g frto metrus eii, siue animal, si e ut , siue fructus, me ac u eorum quae omlura fiuvi. Itaque par est , primum i a

rara probra a ite fuerint corpora hominum antiquorum : nunc, qu iam Mundo se cente, rerum atque ham: num decrementa sunt.

Vbi quod de Homero est, liquet saepius ab iis A n. illo usurpatum

ut Virgilius vertit. Sed missis poetis, Plinius

etiam censuit, In plenum cun Eo mortalium g neri minorem tu ies mensuram sinu , rarosque

parrvtibus proceriores : co remente νbertareis eminum Exustione , in cuius vices nunc Nergat

aeuum. Ad sciatum velut Mundi refert: quod Tremellius. pariter ad Terrain sterilis centem aptar etsi Columella diliciaticia c. I f. i. me nur, inqt: it, lu) credidit, parentem omnium V Terram , sicut muliebrem sexum, ambiam aetatec se iam, progeneran. v c . fatibus ivbabilem.

614쪽

Epicurei in eodem sensit. Lucretius: ii Iamque adeo assecta est aetas, e faetaq: istesius,

Urx animalia partia creat, qua cun D creauit Ea, deditquese ru ingentia corpora paria.

Quando deditὶ olim:

Lib. v. cum plura coorta, Et maiora, noua tel ure, atque aethere adulto.

Eminuero de in Hebraeorum libris est quod I, firmet. Esdras: Interroga eam quae parit, P dicet tibi. Dices enim ei, et re quos peperisti nun non sunt similes biis qui ante te, sed minores flaturui Et dicet tibi ipsa: Al sunt qui in iuuentute mirtutis nati sunt, i, alis qui sub tempore

senectutis, esiciente matrice, sunt nati. Considerae o in tu, quoviam minori statura estis prae his qui aute vos: sh qui ps vos,minorι quam vos: quod sENEsCENTES creaturae, di fortituH-πem iuuentutis p tereuntes. Quae tamen dictio & argumentatio si vera, & ab . aeuo in aeuum Homines minores: quid cauilae, quiniam Pyginaei, & minus, simus3 Atqui con-ll.it nos a bis terque mille annis parum aut nil mutat se, & populari aliqua praesumpti ne illa, non veritate scripta. Ratio autem dicat, quosdam initio exuberat se : sed admota dum deinde certum venisse, a Natura praescriptum, in coque stetisse Sand quod ad Gigantes fuisse aliquando,& apud varios,omnium fere gentium historiae aut traditio testatitur: & reliquiae ac monumenta heri &nuper, in Novo etiam orbe, certi si me visa. Neque id ratio dicta abnutat.

E Semine Homines propagari i Lud definitum. Viri genitabile habent, non item feminae: est

Seo primi igitur homines a Deo & Pro

uidentia conditi: secuti, neratione propagati Generatio autem, per Semen. Quid igitur Semeia 3 communiter ita Stoici desi-Σ -- i xxii t: Σπiρψς , πὸ ν ίμεν φαῖα, ἀφ' ὁ - etauὸ ἀπ- M: auo potens sit genera e talia, a

quali stre ipsum secretum sit. Id est, quod gig- . nit similia illis , a quibus ipsum genitum &auulsum. Non est igitur ipsum simile, nisi

potentia:&ideoVarro argute derivat, semen, quod non plane i quo inde : quasi dicat 1 δε- mi dictuin,quod aliquo modo tale, non pro sus. Et si vera puto derivatio erat a Sero,quasi Serimen. Haec de omni Scinine: at de Huma L . Gibia no peculiariter, ista in Zenoni js scitis. A, U

OICORUM LIB. III. 6ob

culiate. o totis corporibus id de luere DLcti sdicit: ideoque , omnes corporis partes gig/iere. Mulieris autem semen in secundum esse, te Spiritu Non intensum, modicum item , si a Uum. Haec Stoici breuiter: illustremus. Ait lim Humido mixtum Animae partibus e cilomnibusne Animae partibus i nota Opinor, ex nostrorum sensu: non certe Rationali, quae postea, & aliunde, accedit. Mox vid bimus. Sed Stoici partes animae octo sa-ciunt : reliquas licet Semini inseras, hac ex

cepta. Secundum mixtionem rationis progeni

torum. J Obscuriuscula mihi ista, nec scio

an sincera, aut plena. Numenius quidem in Eusebio, uberius profert, ut Zenonis verba:

e Spiritum. J Non solum quidem: Humor adest: sed vim & ei sicaciam gignendi

in spiritu ponit, cumque velut Semini S cs- issentiam ae naturam. Argumentum assem inibus in terram iactis: an humanis c quia de Homine loquitur in & masturbatores sin-da re de nomine intelligit 3 an de frugum seminibus simplicius capi, quae veterascen ita pleraque scimus non gignere , Spiritu

exhausto aut vanescente. Spiritui igitur tribuunt etiam in Homine , i simili. Seneca: Cousideremus quam ingentem et Im per occubi .Quxa. t magant paruula admodum semina: ν qutrum Vr exilitas in commissura lapidia vix locum murmiat, I tavium conualefiunt it ingentia saxa distra-b int, stre monumenta Essoluavi. Hoc quid enialiud, quam INTENs Io SPIRi TVS, inessua nil malidum , contra quam nil mali ius

est Hoc adspectu, credo, dicebant quod

615쪽

n . m. Plutarchus miratur , 5c damnat em ρο λῶον εἰ η θ μυ ν, ς το ea: k- : Semen amplius cui grandi m ese, quam quod ex eo gi gnitur : non modulo aut quantitate, sed cui-cacia. Quam qua dc modulo in quibu sdam: ut in Igne post conflagrationem, qui est Semen mundi. Ab hac caussa Spiritu, dico

Natura, quod sit in iritibus gy inflationibus,

cidit usio proportionum ac numerorum . Est igitur semen Spiritus: isteipse, corpus Zenoni ait Plutarchus. si Σαια- . Murmae eu:m particulam auulsem e. Animae, non totius: sed eius partium, ut ante. Epicurus non disti militer dixerat : Σπερμα, τῶ σωuαύς , - μόσπασμα : Semen, corporis styanimae detractam partem. Pergit Laertius: Atotis corporibus defuere. J Et causa additur: nam & tota corpora format, sed de vitia aut

dotes partium , saepe essingit. Tris egistus:

Cum generatio semcn seponit, euenit Ut ex omnibus corporis partibus e sientia quaedam in ater ing trei,diuina operatione , ut in heminis sit

ortu. Inspirationem siue Spiritum ci iam ibi notes; de sapienter additum , de operatione diutina , quae proscctis ortui de productioni omni inserenda cst. illa in occulto administrat pleraque,de disponat. De Semine autem a toto corpore, etiam Polybus in libello elis': H, de Hippocrates pluribus locis consen- , .cψ' ciuncin que Democritus. A, Ginquit,

Ur nauit, it in qua homo abus exfibra ex homi

ne. Hinc debilitas de languor ab illo coetu, . etiam animi remissio, spiritibus scilicet exhaustis. Etsi Tertullianus, qui traduci Animam vult, in argumentum hoc sibi vertit.

De Anima. In idoipso, inquit, ultimae νoluptatis actu, quo genitale virus expeditur, nonne aliquid de Antiam quoque se timus exire , atque adeo marcesimus es' devigesicineti s , cum lucis detrimentoἶVertit, inquam: de Rationali tamen parte, haud nille. Porro Laestius: mulieris semen insecundum. J Quidniὶ Spiritu enim caret, α απιω est, ut addit. Censorinus hoc ipsum Stoicis quoque adscribit: Illudet: ambiguam

inter auciores facit opinione virίmne ex Patris tantummodo femine partus nosteretur, ut Dioge-ves, in Hippon,Stoicique scripserunt: an id ex Marris, quia Anax orae, Alcmaeon: recnon

Parmenidi, Empedoctique, ω Spicuro visium est. Licebit Pythagoram 5c Hippocratem his vltimis accensere. At Stoicis Plutarchus Ari

cera , tamquao a collae one illa sudorem, sed non seminalem aut Arabsicam. inen aliter iterum de Aristotele Lactantius : Varro in De me Aristoteles aiunt, non tantum maribus inesse sime' verum feminis : gre inde plerumque matribus similes procreari. Sed earum semen Sanguinem me purgatum. Non miror distrahi: nam ipse Aristoteles videtur in scriptis vacillare. Tamen veritas est, quod ipsum S men non habent, nec donat Aristoteles: sed eius vice menstruum puriorem Sanguinem quod etiam in Lactantioo solum virili semini S: alimentiam. Addit Laertius: Modicum qu usum. J Ita, de illo quasi sudore, ut Zeno dicebat,sive lentore, quem in lucta emittunt: non ita de sanaui ne mensurno. Satis de Semine. e quo faetus fit, de tempore figuratur: qua serie , aut ordine Empedocles, ait Cetasorinus quem in hoc Aristoteles secutus est, ante omnia Cor iudicauit inre sere , quod hominis Nitam maxime contineat: Hippon vero caput, in quo e i animi Principaler Stoici una totum infantem figurari dixerunt, Huna nascitur aliturque. De Aristotele,verum iuest: de Cor primo format, etsi de Iecur una

iungat. De capite autem, Lactantius mauult, de cum Hippone sentit. Stoicos nostros quis adiuuat 3 nescio, de vereor ut inspectio de cxperimenta damnciat.

Semen tamen corpus modo Stoicis producere, et Animae receptaculum parare. Usam ext se

cui insinuari, idque post Partionem. SEMεN itaque caussa Hominis: an totius an Sc Animam ex illo ducimus, hauriamusque Z Vetus quaestio, de ad nostrum prine aeuum agitata. Quid autem hic Stoici 3 aliunde, non ab co petunt. Id verius certiusque, et iam pro Senecae mente, quam quod Tertullianus, pertinax traductionis Ac pr paginis defensor , ipsum Senecam eo tra-

hit. Concludimus , inquit , omnia natura a De Anim

Animae, Ni su tantina eius, ipsi me se, cui cum fi a procedere atque proficere, ex quo ipsa cense- Dς η ς tur.Sicut or Senecas e nossem Insiluunt nobis omnium artium C aetathresimi , V fero:

616쪽

ex occulto Deus traducit ingema ex seminibus Plutarchus item clarissimὰ: To ita: cν τη iis puto si luci in iis, UT Occultu per infantiam , quae γας i se: cx. - 'που ρ γγ- '' 'μυ ω intege s. sed, o magne vir, vere tra- ἀα ουν δὲ πιχλῖ, - - ἀi Ohis. Seneca non dicit ab initio insita, icon- ς οἰωνον, is 'o ', Nor ερον cepto ingenita : sed insita a prima natiuitate εἰκ-, et ruintelligit, cum Anima ipsa. Itaque caute & Ch Anus ceu et fetum m utero ab , ut pia restri id etiam alibi loquitur: attende. In G- tam. Cum autem in lucem editus est, frigestatim imine omnis futuri hominis ratio comprehens s. ex aere induratum, mutare Spiritum, qui crio legem barbae, dicanorum, NONDvM NAM Animal. lino longius ibant ,&partem Vteri Tus insens habet: TOT ius enim Coi po Ris faciebant istum. Idem Plutarchus: si nisu neyuη- emis aetatis , in paruo occulto ue timea-- is si γας ἀ- Ποῦ mentassent. Hic sane de ipso Semine: sed quid o ιΣ-ωὶ, wργο απιο - οὐροe, o continet di includit Z legem barbae . V cano- ω ρ si τους υρπους μ γον ας remita κrum,fst totius corporis lineamenta. De Ratione ἀπορρσῖν, ου m ἔκαπι: Plato ait, ritum m& Animo, nullum verbum. Enimuero tu- utero, male e. nam Vst moueri ibi, ab.

ipse, Stoicos alio diuertisse, ostendis palam. Sisici, partem esse ipsius iterι, που animal, stre Sunt, inquis, qui praesumunt, NON IN vTE- sicut fuctus arborum partes dicimus , απάγRO concipi Animam , nec cum camis figularione musque m ituros decidere; sic ν faetum. Liquet compingi atque produci d , effuso iam partu, igitur de sententia , non item de velitate. nondum et tuo infanti, EXTRiNSECus impri- Nam Tertullianus fortiter haec resutat , at- mi. Ceterum semen ex concubitu, muliebribus que idem Plutarchus. Quid tamen i de ad- locis sequestratum, compinguescere in socΑu uentu.ipso S insinuatione, haud falso; de SVBSTANTIAM CARNIs : eum editam, gaudeo gratulorque hic quoque Christiade tera fornace fumant , Γν calore so- nis accedere: de tempore, scio controuerci.lutam, mi ferrum ignitum , sest ibidem si ui- Iam olim quidem. nam Hippocrates lindae immersum, ita aeriis rigore percusam , , Stobranis eclogis statim a formato semiue, VIM ANIMALEM rapere, gre vocalem sonum Animam admittit: Porphyrius quod mi reddere. Hoc STOICI cum AEne emo, stre rere in Platonico proilus ut nostri, sese ipse interdum Plato. Potest clarius edici de eremis 'Mn-κ - - in prima statim Stoico sensu 3 In Vtero nil nisi carnem com- editione nati infantis. Aba etiam est opimo, να pingi, Animam extrinsecus imprimi, id e plures statuit facultates aut Naturaου animae, o effuse iam partu et & cetera, minime dubia portuno dem tempore, aliam alias aduenire, aut implexa. Quid Lactantius,satis diligens prout corpus idoneum aptumque factum. Primum

talium t Pytha orici stre Stoici cum timerent igitur ' Naturam accipere, deinde Sentientem' uesti argumentum illa , quo co igitur, necessesse it vim, tum Appetitum , tum Rarionalem aui- occidant Auimae cum corporibus, quia cum cor- mam, denique latesse at In postrema sen-poribus nascuntur : dixerunt, NON NAsci tentii sunt qui Aristotelem olint accen- Animas , sed INSINUARI potius in cor ra. sere, nescio an volentem. Sed inter ipsos

Vtitur munia andi voce apposita, qua aliquo- Theologos olim dissi ilam, innata Anima,ties Lucretius, in Stoicis refutandis. nam il- an ingresta. Innatam Tertullianus, ut dixi, los maxime intelligit , cum studiose hanc ubertun approbat, oe in ipse, ν ex ipse

sententiam repellit. Inter alia: seri homine, O mi uti Ve' a yrimordia Sem mPraeterea si immortatis uatura Avim si Multi cum illo Latinit exserte etiam inter constat, di tu corpus ni centibusi norin: Graecos Gregorius Nysis antistes. Poste- n, h, hia

r super anteactam aetarem memini' ne- riorem se , inquit, striginem animarum, tests- μquimus ' que recentiores e e corporum constitutione, NE-Iteriim: Mo sANA MENTE PRAEDITus in auimum

v d si orte putas ExTRiNfECus insinuata induxerit. cum manifestum sit , quod Nihil

Permanare animam nobis per membra flere. inanimis vim in se habeat mouendi, itemque σμTertio: scenae. At eorum qui in Niero aluntur, neque at Nec tamen ea, mi iam porsectis insinuetur mentum incrementum, neque de loco ad i Corporibus. cum motus coutrouersus est. Relinquit' ergo ut

Ex quibus liquet , dixiste acres Epicureo- censeamus, unum sor idem Animae Cuporis rum hostes Stoicos, Animam aliunde ad. constituti u principium est e. Ac quemadmodum uenire in corpus, nec cum eo igitur pelire. terra sifurculum a radice auiapum acceperit,

617쪽

arborem mi et cit, neu semim augendi mi ciens, sed increm uti dumtaxat materiam atque subsidium impartiens : ita dicimus et amid quod ex hemme auessitur men a Lemurissationem, is tun quoque at quomodo ANIMAL es, ex animato animatum. Pli ira addit ocom- 'nes Animae facultates in Semine esse, occultas tamcn , de in tempore atque ordine educendas. Scntcntia erat quam ii cii postes, nisi Ecclesia de putiores Theclopi talia aliter credi consens illant : pcrcanius. AvD. Non lubct in ilia vclut adyta penetrare: tamen unum valide possit obiici. Si tradu citiai Anima & propagatur: e r in ea parentum inclior, subtilior, selicior 3 referre enim eas debebat ut surculus arborem, vis ructus semen. LIPs. Hippocrates iam oli invidi respondit, An mam non mutari, sed corporum temperamentum : & pro eo igitur, atque ut organa sunt, Animam magis minusve se cxserere, & splendere. Tertullianus autem hoc amplius, Deum, aut ministros eiusad F.ri Q. bibet. δc omnem, inquit, homin is in .et toro serendi, finiendi, si gendi , paraturam aliqua et iiqVe potes s , diu: et mutatis minfra,

MOD*LATVR , quamcumque ictam rationem agitare striata. Bene, ne. Deus adcst, dispoianit, addit, .lcmit, utcumque illi visu in . At contra Stoicos simile obiiciatur, Quomodo liberi mores fa pe & indolem parcntum re- serant, si in seminc haec non fuerunt 3 Chrysippiis respondit , illa quoque a temperie simili corporum prouenire, quibus Anima

allici aut infici fossit. D Is S E R T. VIII.

E caeli, g Ethere Animum aduenire, a Steltas, ira o Deo : cs, plus uti Abbm:ter , ac ni mis , a Siniciis dista. TTAQvet aduenire Animam Stoici volue-- runt: oc quideir, sub ipsium partum. Vnde autem 3 Haec & plura super Animo exsequi, animus est: sed qua serie aut dispositu melius quam illo quem Seneca ci hanc operam da- , α - praei iii t Nam scribit alibi: Inuum na- rii. '' biles deinde quae sues sint de Animo. IInde siti

Virin corpus sit, an non sic .Hrei factnm sic per nos facere aliqui erit obbui a-tur priorum, or illic msse se incipiat, uam e corpore E Vctus inIublime serest 'Ecce tibi octo quaestiones capitales: & sub manuali tergent sortalla, sed ad hec velut signa

reuocandae 5 disponendae.ingens optas : seastringam disputationum sere exsors, do sentcntiam Stoica posuit se atque aper lati con- . tentus. Deus autem, S tuus fauor, ille tutia

hit hic adspirabit.Cerrea Dco initium: cnim Animus t a caelo ex aetelino illo igne, esiderum natura, de si e circuitu, a Deo ipso. O dignitatem lac stram: sed vereor,imo scio,

nimis auelam: tamen ipsos au stamus. neca: Animus, si primum euis origin eris, Ad ulla.

non lex terreno gr.utique covcretus corpore, ex Pr

i a cile ii Spiritu Aefendit. Iterum : Au ui itua. humantu ex iis cm, quibus diuiua constant, se minibus. Diuina, id eli, si Ira & stellax se ncca : Hominem Duni Spiritui esse partem, ac Pςν - - veluti scintillas quasdam .crorum in terras de

silvisie, atque aliena loco haesi P. Ait scintillas . 'sacrorum: quin verius, si ortim atqire ita lego. Cicero : Hominibu/ Ammus datus es sempiternis ignibu , quae sidera gu voca - ris. Plinius : aeuo nemo malos prolauerit co V tionem cum homine siderum, anima que ni rati aersem e e caeli. Firmicus: Muare cum simus Liti. i. cum peltas q=a uis cognatione conitium, Non debemus eas, Iscrilegis Ei putation ibus , pr 'ri, priuare posse latibus. Cognati Z ita, ex ij suem seminibus, &cllentia: atque adcd pars Iaco

Deo sunt, ut particulae set λυ. decerpta.

viis caelum to et, visi caeo mundi a xs GEt reperire Deum, v qui PARs ipse De rum est' Inde magnificae illae vocos senecae: dui Him est a tem, cur nou exstimes m ea diuini aliquid exsistere, qVi Dei par est Et magis: iraru a

bominem ad Deos ire t Deus ad homines venit imo, quod propius est, in homines movit. Ite- truinque: Prope est a te Deus, ecum est,int s est. .

Unde haec talia 3 quia pei suasum ijs,i Deo, id eli Mundi anima , animam hanς cile.

: e mae Universi , partes se anima lium Animari omniumne animantium Zoinnium: sed aliae aliis magis participant,ut sunt corpora ta instrumenta. Eit Socraticum: undi animam , fontem arietarum omnium A a. De e. Sed illam, quae Ratione ut actur cog tam & participem, imbi. Nn partem diurnitatis esse. P utaribus: R' P. Q so S οῦ ι . ,γ; αλὶ is κ. re: ' ''

618쪽

fors, non opus flum Dei fed ιν PARs enti v que ab ipse, sed ex iis ea DeD. Enimuero etiam alia: hac ratione j partes Dei, id est

Mundana: animat: sed ista scilicet eximie, M quae proximo vim naturamque eius inferret. Au D. Abhorreo audire haec talia. Ante didici Deum conditorem hominum esse, Animas aduenire & in sinitari, idque eius opera : nunc cognatas , partes , α Deum ipsum esse Θ iterum abhorreo. LI-Pstus. Gaudeo. & magnitudinem Dei qui

libat tantum, & nostrum is hid imbecillum de tenue; ridebit profecto de exsibilabit eas voces. Tamen corpus hoc totum Mundi communicare ita antiquis placuit,ae nos velut membra cius facere ac pa rs eis. t . Seneca: Totum hoc quo continemur, c

et num ent, Deus es fc j ei, sumis, ω membra. Nec Stoici haec tantum, aut Platonici: ecce Tris me stus. A υῖ - χας - - ς πανα αἱ ψυχή εἰ- : Ab inae uiues Anima omnes Animae ea si taut promanant. Ab ipsa, inquam, Dei essentia:

non e i quidem abscisus ab esentita Dei, sed quasi diffusius extensui. sicuti Solis hylera or. Vult, licut lumen a Sole diffunditur, siue

Solis imminutione aut noxa, sic Animas ab illa magna, absque eius intertrimento. Diffundi autem, ut vasculum cuiusque capax S admissionale est. Ita Philo Iudaeus:

enim reuera, qui quid diuinum e t, sicinditur, sed dumtaxat proteuditur ae dilatatur. Haec ita sententia veterum, & verba fortasse supra sententiam elata ac superba: quid tamen est; Adeo dii uiri res Anima & p stabilis, ut etiam in Christiana luce ac veritate fuerint, qui sic eam honestarim, an dehonestarint Manichaei, Priscillianistae, Marcionitae, atque id genus erronum, H rvria Dei subgantis Animam formabant. Quidam Tertullianum eo trahunt, quia scripserit. in illud Lucae: Reddite quae sunt Dei Deo. Hominem igitur reddi iubet creatori, in cuivis ima ne, se Dibtudine, No-MiNE. y MATERi A exprissus e i. Ecce,

go e Deo 3 Sed nempe sermones hi tales, ad normam aliorum reduccndi atque examinandi sunt: & alti is aliquid, pro re naza, interdum dicunt, non capiendum ut dicunt. Ipse abdicat: Intellae, inquit, a patum ad verba Genes eos adspicit in miuo eis ci Spiritu esse, etsi de Spiritu accidit: it aurulam

eius, Non tamen Spiritum. Num aura mento rarior esset ; si de mento aura, non tamen ve tus aura. Capti etiam ima ivem Spiritus dice

re fatum. Omnino ita est. Deus aliquid Spiritu insanit in hominem, non ipsum; similem sibi, non se fecit Atque ita Ambrosii etiam illa mitiganda: Animae rario- l

nab is sub Lutia, diuinus Spiritur e L Mini- ia c. xx . me. sed aliquid vicinum, & multum ab eo trahens. Lactant ij verbis utar, Animam ne

scio quid c se Deo simile. Quem ipsum tamen

calumniose, vir multa nisi is , aspergit hac suspicione ' - -OM: quia scripserit: Ficto corpore. Jurauit et animam de vitali fomte Spiritus sui, qtu eIi peremtu. Sunt vcmorum captendulae: iam docui: abite. Multa hic occulta, aut dubia, fateor: dc cum Atr-gustino olitia, lim periculo origo Animae latet: hactemo tamen, ut non eam particulum Dei es t 'credamus, sed creaturam. Et iam vides, Stoi- xi. e.xu.cis Unde piis Anima : e caelo, a Deo, ipsam Deum. Elata de vana sunt: illa modestiora, cognationem nobis cum Dro esse; de magis, Dei

filio esse. Aliquid, inquam, diuini in nobis:& facti eius instar ab illo patre, atque e iam adoptati sumus. Ego dixi, missi liusacris Excelsio es. Quid Seneca 3

Inter Deum ac bonum mirum nec situdo ea, Π ''i' in similitudo. itemque: et ur bonus, vera eis, ' ' 'progenies. O utilis couitatio: Emς τώ A r ori

Siquis huic doctrinae asci se in rere pro δι- ruit te post, quo faciti a Deo omnes trim rio simur, est illa sit Dier hominum simulae G morum: opinor profecto, quod nihil humile aut abie Ium de sei se homo cultare aut dis' onere posset. Ecce enim si Caesar aut Rex te adoptasset, quis supercilium tuum serret cum autem Dei sis filius, non quae Deo diana sunt cogitabis i Hoc faciamus, & ad opibinum hunc sinem non optime semper dicta vertamus.

619쪽

sium itaque Animum aethereum ignem es, simul etiam Spiritum. Eτ primam Quaestionem iam expunxi mus , Unde e ea: altera excipit, aeualis δ' Difficilis. Nam habere nos Animum,

cuius imperio impellimur, reuocamur,

omnes fatebimur: aeuid tamen sit Animus ide, rector dominusque nostra, non malis tibi quisquam expediet, quam Vbi sit. Annaeum no strum audis, ignorantiam profitentem λi. a. adde Tullium. . ima sit Animus, igni siete, vestro: uec me pudet, mi illas, faterι ne ire, quia neficiam. Tale Heraclitus, in Laertio:

fundam eam rationem esse. O cali inem l omiseria mi illud , quo cetera noscimus, ipsum nescimus. Quid tamen Stoicis visum, vi- 'io deamus. Seneca noster definit: Muid eualiud Animus, quam quodammodo se habens Spiritus Quod Graece fuisse arbitror, πνιαι- ά-Est Spiritust de Latinis vox hoe insonat, Animae: Q, O unuον, qui ventus est& flatus. Placuit Tertulliano hoc istud: De Animi & Stoicos, inquit, a Deo, qui Spiritum dicunt m Animam, paene nobiseum : quia proxima si mriatus er Syiritus. Nam de Christiani e Mosaicis libris inesta, sime Spiritum, adfir- De ciuis mant: etsi is με Augustinus haud velit,&--. ' distinguit. Est igitur Spiritus, sed talis. Qualis autem Z clarius hoc Zeno & Posidi

censent Animum. Duo igitur in ea. Spiritus,& Calor: quod etiam Galenus tradit: &M-. Stoicis non aliud Animam esse quam κe ν

est igne ubstantia. Sane Aerem ibi esse, res

iis dicebat quia hunc reciprocamus viventes: de absque eo nec est vita. Itaque Varro definiebat: Amma eLT Ais conceptus ore, de- ea . fc factus in pulmone, tepefactus in corde, fusius in corpur. Sed tamen non est is propria natura aut praecipua Animae: sed est velut vehiculum aut corpus purioris illius Ignis, Hi De . quo haec constat.Cicero: omnia vestra Stoici Balbe, solem ad I eam naturam res re, Heraclitum, opinor, sicuti: quem l sim non omnes interpretantur νω modo. Vos autem ita dicitis, omnem vim es se ignem itaq; ἐ' animantes cum calor defecerit, interire; CP in omni natura rerum id Guere, id Nigere, quod caleat. Varro prorsus Stoice: Animalium semen, Igni se qui .m . Anima, fst Mens. qui calor e caelo, quod Uc innumerabiles. ιν immortales ignes. Itaque Epicharmus Eniiij de Mente humana dicit:

Vir est de caelo sumptus ignis, iisque ' Mem 'AM qu tis e LAb hac excellentia Cicero : Zenoni Stoico .τ-- Animus Ignis videtur: quid Zenoni 3 etiam Hebraeis vox, qua Hominem appellant, I nem notat. Est igitur iis Ignis,non tamen latus, sed cum hac Spiritus velut veste. Ita Trismegistus appellat, etsi subtilius, de alia quadam distinctione: En α ς - in casa

sia, νης ἐα ψυχῆς is τη-μ : Vestem esse Mentis quidem Animum, Animae ipsum Spiratum. Nec plura addo,& de caelesti isto Igne, atque intelligente, e prioribus iam clara.

DISSERT. X.

Qui mare a partu Stoicis venire: sed merius nobis, a formatione foetus.

TεκτiA Quaestio, diuando esse incipiati

quam tamen opportune iam amό, de Semine, profligaui aut affeci. Stoicis quidem a partu cile incipit: nec ante Homini animalis illa vita, quam Graeci ζωοπι qu que vocarunt, ζειν, & a se ore illo Ignis. Haec docui: quid tamen Iambli clius Z monstra Stoicis affligit, si vessi ex

possea a sensibus diu imaginationibus co gi, circa annum decimumquartum. Haec parum fid

liter adscribi arbitror, si de ipsa Ratione capis: si de Usu eius perfectiore, haud n gem. Obscuratur enim in ipsa infantia,& ut sol quidam, per nubila de nubes aegre

perrumpit. Germana eorum sententia, a partu insinuari. Tangit, & spernit Lactantius : - : inquit contra Varronis da istam linitionem) non Hi aer ore conceptus 'r' quia multo Prius Ignitur Anima, quam conci ' Aer ore possit. Non enim POST PARTvumsinuatur tu corpu/, ut quibusdam pbilosophis nempe Stoicisὶ videtur, sed post conceptum protinus, cum fatum in Viero necessitas diuinaro RM A vir. Vides illam poni & reiici; aliam

620쪽

PHYsIOLOG I AE STsupponi, quam probam censet, post conceptum in iuri: quando ε cum et um Deis formarum. Optime. & Theologi nostri se hodie censent , formatis principalibus

membris, hepate, corde, cerebro, domicilium iam Animae rationali aptum esse, &in id venire. Hieronymus: Figurato cor ore, flatim creari ω immitti. Crearis , a Deo S exemplo Angelorum, de nihilo. In Rufini verbis, quem ille sanctus vir oppugnat, lego plusculas sentcntias, compendio recitatas. De Amma, fateor me apud quam Plurimos tractatorum diuersa legisse. Legi quosdam, A

centes quod pariter cum corpore, per bumam corporis traducem, etiam ammae dissundantur, quod puto inter Latinos Tertu ianum

sensisse, vel Lactantium, foret is nonaeudos

alios. Alii asserunt, quod formaris tu νtero comporibus, Deus cottidie sciat Ammas iu μυ- dat. Alij solus iam olim, id est tunc cum omnia creauit 'Deus ex nihilo, nunc eas iudicioso nasci di pensit in corpore. Hoc sentit ον Oragenes, 'ν nonnulli Graecorum. Ero vero cum hae Uula legerim, Deo teste dico, quia usique ad praesens certi in desiniti aliquid de hac quaestione nou t neo. Praemittit de traduce finima: de Lactantium ibi numerat Diso. Liquet ex loco. quem adduxi: & magis ex isto: Vtrum an na

patre, au ex matre, an Vero ex utroque ζene

retur sed ego de meo iure, ab aucWiti Vindico: nihilenian ex hu tribus verum est. Corpus ex corporibus nasii potest, quoniam confertur ahqindex viroque: de Animis Avim non pote Lquia ex re unus incomprehensibin nihil ρο- teia decedere. Itaque sERENDARvM Aut rum ratio VNI AC SOLI DEO subiacet. Denique caelesti sumus omnes semine oriundi, Omnibus illa i ater est: ut ait Lucretim. Nam de mortalibus non potest

quidqua nisi mortale generam. Falso igitur Lactantius accensetur: de Tertulliano, nimis verum. & licebat, Pompeium, Apollina rem , alios addere, ac verbis Hieronymi,

Oximum artem Occidentalium. Claudamus, Qua eodem Lactantio: Non a parentibus duo Animas, sedab uno eodemque omnium Deo Patre, qui legem ratiouemque nascend TENET

O Lus, siquidem solus et t. DISSERT. XI.

Eimio suam, non ternam ii de Ni omnes etiam, eris trepide aut ambigue loqui.

AT nos etiam in tenebris istis pergamus, ut sic dicam, micare. Quarta I. LipsI Operum Tom. Iv. OICORVM L I B. II I. 6 Is enim Quaestio,.smi ii sit' digna quae tractetur : atque utinam Stoici in capitali illare veraces de recti l Tangunt tamen,& diuturnas animas faciunt, si non immortales. Diuturnas. & ideo concepit verba Seneca, duum iis sint Non rogat. an sempersint post fatum ; an non sint --: sed quamdiu. Hoc ita obscure Laertius: T.

Noster Seneca ambigue saepe hic loquitur,

de aliquando ad aetcrnitatem accedit, recedit. Accedit. vl: Coptimus er o, cito Nos eo peruenturos, quo tyum mortuum: pe enisse

maeremus. Et fortasse si modo sapiemum mera

fama est, recipitque nos locus aliquibo quem putamus p rasse,pram si e i. Iterum: Dies iste, sp st oi

quem tamquam extremum reformidas, aeterm

naralis est. Alibi: Animui Hermitatis suae memor, tu omne quod fuit, futurumque est omnibus seculis, adit. Plura talia notes: sed & in quibus recedit . ut: At eoo mortem diu expertus sum. Euando antequam nasierer: Mors est, non esse: id quale sit, iam scio. Hoc erat pos me,quod aute me furi. Palam sentit,quod Plinius: Omnibus a supremo die eadem, qua Ub vim me primum: nec maris a morte sensus isti ' μ'

aut corpora, aut Ammae, quam ante natalem.

Quem sunt qui hoc argumento Epicureum faciunt: vane. Quiani enim de Scia

ca talis sit 3 nam ille iterum: Mors nos in ιι M-tim tranquiyitatem, in qua antequam nascere ' mur iacuimus, reponit. Euripides haec ipsa: To g Θαιιν αον nota: Timab. Non esse natum, est mortuum esse, idem puro. Denique alibi Seneca conqueritur, alterni talem an morum promitti malis a magnis -ris, quam probari. Audis dicentem , negantem , dubitantem Omnia tamen in eamdem viam sententiae veniunt, a me dictae, a Cicerone adfirmandae. Stoici, inquit, Uuram nobis largiuntur, tamquam cornicibus: Hu

diu igitur 3 ad Ecpyrosin illam. siue Con

flagrationem: cum omnia resoluuiam si &ad initia sua reuertuntur. Anime igitur tunc omnes iterum ad Mundi Animam, id est ad Iouem: qua mente AEternae aliquando dicuntur. Sineca Cordum loquentem inducit, mortuum lc inter Heroas: Nos quo- Conisi aque felices Ammae, O aeterna fortitae, si Deo Ρ' sum erit iterum ista moliri, labemtilus cunctis, ipsi parua ruiuae ingentis accessio, in au-tiqua elementa mertemur. Tale in Epicteto: Deus, inquit, uni nec aria tibi eripit, V: ium,