Iusti LipsI V.C. Opera omnia, postremum ab ipso aucta et recensita nunc primum copioso rerum indice illustrata 4

발행: 1637년

분량: 862페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

rrusis, quae cum iis circumferuntur, inaspectabiba. Fue tulit etiam qui saxea, aut saxa crederent; fuere qui terrea: quos omnes Seneca luc tangit. Ait amplius, Ignem alienum pascere. J Nempe aethereum , cui teirea illa corpora aliena. Sed & stoici astum in Sideribus agnoscunt, atque ali vaporibus de

τ M, ut Nira atque ab in haec quila, Sciem & Lunamo οὐ cetera astra. Solem quidem e magno mari, quod sit fax , accensio quaedam intellictu praedita. Lunam autem, ex aquiis dulcibus est potabilibus , iuod sit aeri permixta 2 Uicinior terrae. Primum, uniuerse dicit omnia sidera nutriri. Et Seneca: Ex caelo Dr terra alimenta omnibus animalibus , omnibus satis , OMNI BussTELLIs diuiduntur. Hinc, quidquid est et imum Musis,hinc ipsi Mundo,tum multa poscemii, subministratur : bive profertur, quo sustineantur tot sidera, tam exercitata, tam aurila, per diem noctemque, in opere , sic in pastu.: Plinius iterum Stoicus: era vero baud ubi e humore terreno pasci. Terreno tantuin Zimo de

marino sed utrumque clementum in uno intelligit j atque ex alijs aquis, ipso Plinio: Adia. addicentc: Oceanus omNes jundens recipiensque aquas,ac sidera ipsa, tot syst tantae magnitudinis, pascens. Panegyricus Constantino dictus:

Iturus ad deos, genitorem litam deorum, ignea cab abba refouentem, pro 'exit Oceanum. Ci- ille Nit cero: Sura autem stella natura fammeae. quo- circa terrae, maris, aquarum et aporibus at turiis , qui a Sue ex agris tepefactis, , ex aquis, excitantur: quibus alta revoreataeque petrae, refundunt eodem , O rursum trahunt iudidem. Atque ideo diuina prouidentia Macrobius factum putat, vi subgona torrida locat

i. som. tur Oceanus : it omnis nimirum latitudo,

qua Sol cum quinque Vagis, Luna, ultro citroque disiurrunt , habeant subiecti humor, salimoniam. Quam Syrtium etiam cauilam Lucanus proponit: L , i. ΣΠod rapios Titau, ponto sua lumina pascens, AEquora subduxit et 'uae micina perusia. Et si longiuscule sane Syrtes ab ea Zona absunt: sed scilicet mare eousque delinquere,&tetram fieri. Plures enim eius tersus vide. Iam vcio idem poeta a S gyptios facit dicere: . r. ec non Occaiao pasci Phoebumque potamque

cre imus.

Quid facetissimus Anacreon

Phoebusque potat aequor. Et infert, quidni etiam nos bibamus 3 Levi bus icilibus sit a magno Hippocrate pon

ro elogio a MacroSio se dictum idem Macrobius eo ducit . qui sub poetici nube

rimenti, inquit, verum sapientibus dedit intelliti: quando Iouem, cum dijs ceteris, id elacum Stellis, profectum in sceanum, Aethiopibus eum ad epulas inuitantibus , scripsit. Aviscans, hauriri de humore nutrimenta sideribus. Consignet hane sententiam & noster Am-ri. Ho-brosius: Frequenter Solem videmus madidum i i, rorantem. in quo euidens dat indicium, qu)d

alimentum sibi aquarum,ad temperiem fui sumpserit. Et si indicium sane infirmum est,&plebeio sensu nixum: at eius tamen mens

apparet. Sed propius aliquid ad verba Laert ij. aiebat distincte , Solem e ma nessaquis pasci.J Ideo Cleanthes in Stobaeo: S lem dicebat, λυμα sic ibi legendumὶ ναρ πει Θαλά-κ : Facem intesiectu praeditum, e mari accensam. Quod ad alimenta reserendummodo este , quae inibi sequuntur docent. Chrysippus tale: Tον mi θυαθUQὲν ic. - . D. M.

lem esse acem cosiectam , accensam,intelli , lem, ex mapore maris. Et quod mox in Lae tio sequitur de Luna , ex aquis dulcibus: iidem Chrysippus, eam dicebat, ά ρωρ

Lm-απο-: collictam accensamque facem, post Solem, quarum potabilium Ῥapore. Dicas existis, quod I piae a quidem illorum natura, sed ardor ille iit e materia tali. Sed desino haec minuta & scruposa: nisi sortasse nihil in Philosophia paruum est,

praesertim robus inritas i ae severa caput aetheriis cernuntur in oris.

Av D. Non est mi Lipsi. eoque resistere tec iam rogabo , & edere, quid ita Posidonius

Stella ditimum corpus definiebat Z Lips. Iam dictum aut tactum saepius, Onanis aether,&omnia aetherea, Dij sunt: quia participant, aut constant maximeexillo Igne. Augustinus: Dicunt omnia sidera partes L sese, di om- P ci nia vivere, atque rationales animas habere, O '' i co

592쪽

at. de Nat,

. r. a.

ideo sine centrouersira Deo eo. Et apud Sto- tu siderum tantum rerum terra mari-ba uin Zeno . ait, seque gestautem, non esse materiae errautis ordi- es im , cum ψ φ ό is in πυρων π0, ως nem. Quasi ipsa sidera res habeant,gestent in Q Solem, Lunam, P sINGvLA AsTRo- que inclusas. Iterumqtie alibi: Exsiderum Ad MM- Ru Maborii, ese ιπαί2geutem, sapientem : eum quinque Planetarum in leus si morosus for-zz' 't ignem , tamquam arte constantem. AvD. Hui, tunae populorum dependent, sis maxima ac Amm-

intellegentes, sapientcsὶ Li Ps. Vel maxime, ma proinde formantur, prout aequum tui utimve de supra alias animantes. Cicero: Sidera ae- sidus incessis. Denique longius , ad sidera thereum locum obtinent.qui quoniam tenui simus etiam fixa, vult protendi: αuinqueste tirum est, ct semper agitatur Diget: nec e est, potestates Galdaeorum obseruatis excepit. ruid i . . quod animal in eo atratur, idem quoque seus tu' tot mi Aia siderum iudicas otiosa lucere suid acerrimo, mobi state celerrioa 6 . AvD. est porro aliud, quod ereorem incutias perit is na-Ergo de Animalia 8 Li Ps. Quippini: & r, talium . quam quod paucis nos sideratas Ationalia, immortalia , aut certe longaeua. Pant: cum omnia qis su a nos suu , pari mNeque nimis haec rideas: est inuenire inter sibi ungri vinditem y Valde pro Genethliacis primorcs illos patrum, qui illis annuerunt. facit. quos tamen vellet non Planetarum Origenes, doctrinarum culmen, Solis, O tantum quinque,& Solis ac Lunar; sede Luvae, Ste arum animas agnouit: neque lain fixorum siderum potestates nouisse: eo tamen tempore, quo Mundus stinus est, ese quae ignorantia , inquit , caussa est cur a coepi e , sed antequam lucens it ardens vero saepe delirent. Palam quidem haec sunt corpus intrarent: quod Hieronymus de eo pro Astris, de caulsas ipsa citentuum esse, plus simplici vice testatur. Et Philo Iudaeus ae mouere. Tamen aequisis meliusque aliquam saepe sic Platomisat i Scribit alibi: bi ambigit, & sententiam alternat: Si era '

-S: Stectas sensu praeditas, imagines diuinas tant. Bene de notatione tantum,&hoc est, pulcherrimas. Item : Misi λς ἀθανατους quod monere dicebam. Significare aliquid ψυχας : Incorruptibiles , immortales animas. pol sunt ex Fato futurum , non ipsa sunt Iterumque: χῶαπις - οἶ ei triti t. - aut faciunt Fatum. itaque Manilii hoc to--ec ιως , Γλο - δι ι - , o teres , --- conficta Fati Sidera: illud nol-

νας - δεκα γ κ is: Animalia se dicuntur, lem, - diuersos hominum variantia casu

ρο auimalia mirifigentia. inaris autem quaeque Magis enim siit, significare i ta , quam facere. earum Mens est , Undique omnino bona, de Plotini modestior astellio : Nihil ι omnis mali iura ax. Non tamen, ut alibi pote late eorum hominibus euenire , sita ea quae fifatetur, Dij sunt: sed A Mossimo; παρ si τοῦ Decretι necestas in singulos sancit, ita per horum πάντων πατέργ : Traesides quidam di, ut ita septem Planetarum tra situm, statione reces dicam, sub - Praefesti, omnium parotis. Post suve mon Irari; mi aves praeteruolando, securiores Iudaei & Rabini talia , aut deteriora. stando, sutura pennis mel moce signi sic ut NS- quos secutus quidam nostro aevo Animalia sCiεNrε s. Modestior, dixi, non verior. de caelestia audacter asterilit. & ipsum *undum longa haec disputatio sit eponatur: illud δε- animatum. Nobis modesta sententia se- temur, Stoicos plusculum omni Divinati deat. quae est Theologorum: qui Animas ni tribili se, ut sic quoque Diuinitatem dc quidem aut potius Intelligentias coniun- Prouidentiam allitinarent. istas adtribuunt; sed non ut ' M in , nec quae faciant unu in corpus. AvD. Si tamen DISSERT. XV. iit a veteres ; iam non miror Diui 60' sacci Ela diuisio. prima Frigidum Stoic nem astris adsignari ,&ab ijs peti, sic di ouinis. Et merito sane Astrologi Stoicis tuis A ED Ignem excipit. quae Graeca vox est, sunt amici. LIrs. Fateor. α quamquam recepta tamen usu,ait Cicero, a Latinis. Fatum de Necessitatem in ipsa Materie Ipsis est Spiritus, siue Anima etiam Ciceroponunt, quam inhaeret: tamen Astra vel ni: interdum Caelum de Inane. De eius sicii

mouere aliquid volunt, vel certe monere. Cicero: Aer autem, Ni Stoici dissutaui, inter-Dubitat Seneca, An ad Aeliarum motus nostra lectus inter mare caelum, Iunonis nomine con- moueautur corpora , ac corporibus animisque secratur: quae est soror , coniux Iouis, quod ei omnium issim impetus meniat Et adfirmare similitudo est A theris, ου cum eos, ima conum-

illud videatur alibi: Hinc inoffensam idoci- ctast. soror nempe, quia tenuitarc resert, sic

593쪽

- aliqua facie; coniux, quia adstus de conne- Q st. xus. Diuiditur in tres partes Senecae, Summa, '' ' Miaiam, Imam. Summa pars, inquit, 'dis'

est sico ma , ob hoc etiam tenuissima, ob

na terris, densa si, culmum a s ,qui terrenas e halationes receptat. Media pars temperatior, si sim reis imisque conferas, quantum ad siccita

tem tenuitatemque pertinet: ceterum resque

ia ii. p ru figidior. Plinius sic quoque diuidit, de

. Di, mensuras inaequalium interualloiu inconcipit, Posidonio Stoico ideo libentius in

moto auctore. ille, inquit,tradit, non mimas quadraginta stadiorum a terra altitudonem se, in qua nubila, ac venti , nubesque proueniant. Inde purum liquidumque, di imperturbatae bucis Merem: sed a turbido ad Lunam, vicies centum

Iasadiorum Irria ergo pars,ad quadraginta stadia attollitur; mediam non desinit; vltima de liquida amplissima, ad multa milha. Sciacca autem partim calidum δc frigidum, pro pastitioncca saciebaε: sed idem posteat .so a. clarc: Natura aeras gelidae i. Iterum: Frigiadui per se,'obseurus. Atque adeo prima de eminens ea qualitas est Stoici si contra Aristotelem, ut scimus , qui calidum ponit. Laettius, de nostris: Tram do. τὸ μ

ὐ γῆν, τὸν : Esie quattuor Elementa. nem, qui calidus; Aquam, quae humida s Aerem, qui frigidus, Terram quae sicca. Plutarchus hoc De primm ipsum : Stoici primum stiridum Aeri ad gnant, Empedocles O Strato Aquae: uti de Sta-Mili mi. rarito. inde noster: N:bil sine Igne calidum, nihil sine Aere stigidum : quasi & cauila ac fons sit stigoris. Idem ergo Seneca cum at-DEi,a ii. tentione legendus alibi: Cum quattuor elemem - tu sint, Ignis, Aqua, Aer, Terra s potuitates parti hiis sunt,siigida, feruida, arida,humida. In potastatibus non seruat ordincna: de Frigidam omnino ad Acra reseres, cx Stoae quidem decretis Apud Ciceronem ita Stoi-i .. De . cus Balbus: Ise mero aer, qui natura Hi maxime gidus, minime ess expers caloris. Caloris

nempe aduenticij , ut subdit. Sed, stigidus, dixi, uti omnes scie libri: Lambini in pna temeritas, qui, humidus, edidit imperite. Et si fatemur Humiduin , sed non primo nosti is cise. Fuit tamen nuper vir philosophus, qui ut copulas illas Aristot lis non violaret, Frigidum quidem , sed

tamcn Siccum pronunciaret: atque ita siccitate cum igne, frigore cum aqua sociaret.

Sed id Iane abs re videtur: & tribus ita Elemcntis Siccitatem Stoici doncnt, igni, Acci,

Terrae. Mala mixtio: & Ad Ignis coercitioncmae temperiem , nactius ac prouidentius Natura ciugatione illa omissa j contrarium Elementum subiunxit, materiae tamen raritate consonum & conueniens. Neque aliud Stoici hic mutant.

φη , . praecipua eius pars Mare, Id terram circumit,imi, bubit, vinculu eius Ur irrigatio.

AQVA sequitur, Terrae mixtum elementum, & cum ea facit suum globum. Etsi quidam diuidunt, de volunt Mare proprie Elementum esse de a terra seiunctum. Philo hoc aperte, ad verba Moysis: Fons ascend bat e terra, in irrigabat omnem superficiem eius.J Nam ali j philo bi, uuluit,vniuersam

quam Elementum constituunt unum e quattuor, quibus mundus componitur. At Moysis acrioribus oculis etiam dispita obsecura perindere so-btus, Elementum censet eo magnum Mare,qVastam rerum partem: quod alij ps Mysim ine

Dum appetiarunt, cum quo nostra nauigabola maria si conferas , hortuum habere magnitudinem censeas. Plura in hanc sententiam adtexit, dc vult dulces quidem aquas Terrς partem eide, cumque ea censeri: at Mare secretia ira, & δε-cere otiam suum atque Elementum. Tale est , quod Fabianus ambigit, de Oceano: s isti.

Utrumne terras velut vinculum circumfluat, aum svvM colgigatus o RBEM , ' in sei , per quos nauigatur, is, quasi s ramenta quaea mmagnitudinis exaestuet. Censuerunt igitur quidam suum distinctumque globum facere, dc dumtaxat haec nostra maria exiguam eius partem, de velut lacinias esse. Imo nec solena ambire, de tenebras in extremis eius, de homtidum secretum habere. Declamatores apud Senecam patrem indicant, cum Alexandrum ab eo reuocant: de Pedo Albinou nus, in nauigatione Germanici: Iampridem piat terga diem, Solemque rebctum. Et statim:

- ruit ipsi dies,orbemque relictam ultima perpetuis claudit natura tenebris.

Ambrosius etiam in hac dubitatione: scit, inquautum se illud magnum, inausum nauigantibus,atque intentatum nautiis, tu ut mare, quod Britannias frementi includit aequore, atque in ulteriara m ipsis sebulis mare a sECRE-τA se porrigit Iino censebant quida, Oceanum immensu in protendi : de Solem a que astra in eo cadere, de resurgete, humoribus eius resecta. Plebeia dc poetaru inopi nio, sed viris grauibus etiam posita , aut subib.

594쪽

. . PHYSIOLOGIAE STOICORUM LIB. II. 580

dubitata. cito nostro, quod alibi notamus:& Fabiano Philosopho apud Senecam pa- suasistit. trem: Ese,quibus igno vulta tars muπdi est, ἀe

Oceano tamen dubitaui: νtrumne terras , Nelut vinculum circumflua au in s v v M co igatus ORBEM , , in hosper quas nauigatur plaus, quasi uramenta quaed mi uitu inii, ex uet: Unem post se, cuira a mentum ipse', habeat an qui ι- tum. E cce, alij seorsim locant a terra,& ambigunt an uni si dest, Aether &sidera quae ipse pascito eum excipiant, an Spiritus siue Aet.

Sed haec olim. nobis veritas innotuit, detotus paenci Oceanus, nauigationibus Hispanorum, Britannorum,&iamnunc Batauorum

selici audacia peragratus. Excipio ad Septe-ttionem Sc Austrum, frigore inaccessa. Mittamus iritur immania illa de Oceano , &inania: fines suos habet,&cum Terta utiliter uno velut corpore, & orbe, Natura iunxit. Hoc Stoici quoquenositi senserunt in I adtatio: in unis τλυ γῆν οῦδε, χο λυν ἰπiχουσα,.. so

uersi: in 'Iaboc, Aquam globos m, quae idem

centi si cum terra habe ita H T rasit in Aqua. Vera haec sunt, & examinemus. Ait, aquam globosam.J Certum est,tumet & attollitur,&- altitudine sua vel montes terrae aequat. Cur non caditZquia centrum cum terra idem habet,eoque vergit. Balbus Stoicus, apud Ci--.d. . ceronem : Eademque ratiove mare,cum supra terram sit, medium tamen terra locum expetens, conglobatur inaeque aequaliter, neque redundatvmqvam,veque essunditur. Addit, Terram in Aqua esse J Prouidentia diuina factu,neque debuit aut potuit seiungi hoc clementum. iiinio. Plinius: Hoc ita Di mage artifex Natura agnosce Stoae verba credi debet, Ni cum Terra arida

. Acca consare per se ac sine humore non posset,

me rursus sare Aqua, nisi se Inente Terr mu tuo complexu iungerentur : hac sinus pandente, i ta vero permeaute totum, intra, extra, supra veris, ut uinculas d currentibus. Philo Iud us, hoc amplius a Prouidentia struct una ut dulcibus aquis rigaretur undique & humesce ret, non ad vinculum solum, sed frugum, stirpium, animantium alimentum. Sed de

μεγάλa Rali C: sed coercetur P manet, I. LIPSI Operum Tomi Q. partim ii umentis spiritu , partim bumore, qui

permeatus e foramina mi rie penetrat, I Mnente arma ream abire in parasa maioraque fragimenta. Nota ibi de Va in meatibus. quod verissimum eii, & tales sub terra, acceptam ab Oceano aquam colant, mitigant, de usibus nostris exsulsam reddunt. Seneca : Occulto m.Q α'.enim itivere mare subit terras, ν palam venit, '' secreto reuertitur , colatturque m transitu mare, quod per multiplices a anus terrarum verberatum, amaritu inem ovit, gre in sincera aquais exit. Dicit p.ilam ventre. nimirum cum stumina omnia in mare eant: sed de secret) reuertitur, per subterraneos illos meatus. Imo

magnam etiam copiam sub ipsis tetris relinquit: quod hodie metalla iij soliorcs dicular,& nos,ubicumque terra humilior, fodiendo comperimur. Nec vani omnino illi apud

Senecam qui censent, interiora terrara abundare dulcibus aquis , nec minus ins Agnare, φλυμ quam apud nos sceanum, O sinus eius : uno olatius, quo plus terra in altum patet. Ultimis verbis,m altum, id est profundum.Nam maria pleraque terra sustentantur & innatant, altius illa descendit. Atque haec vetissima causa est , cur maria tot fluminum accessu non crescant: quia quod influxit, non in silum i t. o. ertunt, sed protinus reddunt. Lucretius alias quoque caussas tangit. prii nam, quod omnis hic influxus nihili sit ad maris totius summam. Haec parum vera est : verior si cunda . quod magnam partem Sol detrahat aestu, itemque ventissiccent,& vapores in nuabcs surgant. Tertiam hanc nostram,& praecipuam addit:

PUrem , quoniam raro cum corpore te us , coniunctas oras maris νndique cingiti Debet, Pt in mare e terris venit humor aquai, In terras itidem manare ex equore sdse. Percolatur erum mirus,retroque remanat Materies humoris, est ad caput amnibus omnis G ult.

Atque ista sontium caussa & origo, etiam in I summis iugis erumpentium,quo spiritu acia Uu , 6υ pondere expresia, siphonum modo emicat. Ad

di &de altitudine maris potest , ipsa iuga

montium,ut dixi,aequantis: nec mirum igitur eo pertingere, & erumpere, incerto aliquo meam. Hanc originem princeps Sapientum tetigit Homerus, De Oceano:

ues ex ligo fluuii, ne mare, omnis stuvnda Fontium , itemque tictu mavam , puteique

profundi.

595쪽

Duplicem ineanum se, eumque Terram quadriseriam partiri, ex sensu icterum raud pror-

PεRMANAT igitur terra interiorem Oceanus,sed & supra diuidit, accingit. Vincia-

lunainsimul, de discrimcn. Noster Seneca:

vinculum terrarum Oceanus, cominuationem

gentium triplici sta indens.Verba examina-da , ne ignarum priscar huius descriptionis fallant. Nam quomodo de triplici hie sinu, ha uiri cum Panegyristra dicat: Orbem quadrifariam duplici discretum Oceano ' Et alij de gemino

tantum non triplici, adfirmant. Altius repetenda res est, & pro mente veterum globus hic totus secandus. Atque ea suit: Terra cum

Mari rotunda esse; sed ipsam duplici Oceano diuidi, & velut de istari. Priorem esse, ipsum verum, magnum, originalem Oceanum: qui terra ab ortu ad occasum mediam diuidit sub ipsa zona torrida id est AEquatore. Alterum, qui ab illo ortus eamdem terram, parte altera, mediam secar ab Austio in Septemtriones. Itaque duplici hoc Oceano tota Terra scinditur in partes quattuor: id est totidem insulas, e quibus unam dumtaxat nos habitamus. Haec testimoni js firmanda,& tum ad Senecam aptanda sunt. Plinius:

ii citra , osaria circumfusa τvdique diuiduo globo, a tem orbi sara erunt nobis snec inde hucinec hinc i operuis tr. D. Nam etsi videri possit de una& media illa orientali diuisione loqui tantum : tamen cum addat undique diuiduum,cv xx i. potest & de altera intellexisse.Sic alibi: igitur in toto Doglobo tectas, medio ambitu, praecin-LIa circumfluo mari. In toto globo ait, non in

parte tantum.Sed eludat haec aliquis, sicut illud Pomponij : Huiui medio terra sublimis

cingitur ndique mari, eadem ue in Ho latera, quae hem phaeria nominantur,ab Oriente diuisa ad

occasium. Age igitur, sint haec de primario de ori inali illo Oceano tantum : sed dicimus ad polos eum parte utraque se porrisere, Mer eos in se redire. Claris limὸ&vberrimὸ exsequitur Macrobius,in illa Ciceronis:

bus, lateribus latior, parua quaedam es insula, circumfusa icto mari, quod Atlantacum, quod Magnum, quem Oceanum tu. Summa est, Non uno, sed GEMINO Oceam ambitu, te corpus omne circumflui. Cuius primus noda it, meatus eii, qui ab indocto hominum genere uesicitur. atque ea coro , per zonam terrae calidam meat,s

periora terrarum inferiora cingens , flexum circi AEqui malis imitata. Ab Oriente vero duos sinus refundit, num ad extremitatem Sept - truviis, ad Australis alterum: rursusque ab inci dente duo pariter en cuntur sinus. qui usique ad ambas, quas seupra diximus,extremitates refusi, occurrunt ab Oriente demissis. Et dum visumm G impetu immaniorem; stentur, inuicemque se feriunt, ex ipsa aquarum coPisione nascitur ilia

famosa oceani accessis pariter ω recessis. Post pauca deinde: Tam igitur ipsi, qui A quinoctialem, quam sinus ex eo nati, qui Horimem crimctilum ambitu suae flexionis imitantur , omnem terram QUADRIFARIAM diuidunt: ω'Iu- .las habitationes IN svL As seriunt. Ideo I Pius haec volens intellat,non dixit, Omnis terra pamua quaedam est insula: sed, omnis terra, quae colitur a vobis : quia δ' singulae de quattuor habitationibus paruae quaedam filiciuntur insulae,

primum quidem sensu G- experientia docemur. aeuacumque enim Tersus licuit hominibus Ibuit-quea νltima terrae progredi, mare inuontumest,

quod Oceanum anegamus. Ab omni, inquit, latere Oceano claudimur: & est ergo bifaria illa diuisio dicta : quam & postea ingerit,

terramque, ut Macrobius,quadrifariam secat. Boethius hoc ipsum: Terrae quarta fere L ii. portio est, quae a nobiis coetuit, sanimantibus im latur. A nobis cognitisὶ ita. quia a nostro hoc quadrante , siue Strabonis siem , v, in alios accessus non est, vel ob Zonam torridam, ves ob vasta maria interiecta. Vt veterum plurimi quidem censebant. nam nostra haec aetas resutauit, docuitque Sc coli Tomridam, dc adiri; itemque alios laterales trachiis. Dixi plurimos veterum : neque enim omnes censuere de Posidonius Stoicus ape

te capud Cleomedemo disserit, 'δ

me Quo ευ ρούν .p: clima sub Aluidi alitemperatum esse. Nam,inquit, circa Tropicos, MSol diutius moratur , non sura loca inhabitata,

cur sub Aequatore egent Deinde, cum nox diei aequalis sit, *atium etiam refrigerandi satis amplum est , imbres menti erunt qui idem praestabunt: ergo habitabiliis. Vera dixit: sed nos,quod coepimus, explicemus, dc rem εἰ --μώ siue imagine illultiemus. A. Terra

596쪽

PHYsIOLOGIAE STOICORVM L I B. II.

A. Tem nostra Septemtriona s. B. Terra Australis opposita.

C. Oceanus sub rona torrida: ab Oriente in Occasium. D. Oceanus ad polos tendens.

E LII autem hoc Terrae hemissi e-rium e totidem partes in , εχ pari situ. Ita quattuor m πι-

uersum.

Ex adspectu hoc liquet, bene cum Chlamyde vel Homeri, quem ideo A αὐ--Re-

comparari, a Strabone, habitatam hanc no- suum scianum appellas te volunt: εχ επι τὸν stram: &simul Senecae veriloquium,triplici νήονῶ, κ- ἔ-ia G, O cmc-; μι continuationem gentium scindi.Triplici, in- τώ - γῆν: tamquam inse ruectu ruentem, , r quam, pio cuiusque quadrantis ambitu: qui deuntem,atque ita terram sibi includentem. Haec

duos simis ab oriente de occasu ad polum ad Sene ae mentem uberius dixi: poteram habet; tertiumque, ab oriente ad occasum. brevisis, triplicem sinum elati, Mediterraneum, Liquet etiam Panegyristae sensus, bem qua- Arabicum. Persicum. B tertius, sed non ve-drifariam duplici in no disterni. Haec in parte rius. nam & plures sinus sunt,& pro di isu si nota veteribus erant c&adsensum Strabo ne Oceani manca & angusta dictio sit sed

appellat: in parte non erant. Parte dico Au- neque continuationem gentium illi sim unt. strali: de qua coniectura ideiri praesumebant. Nonne nauigantur Z nonne dc pedibus ci Macrobius: Poc dubium est, inquit, in ictim cumeuntur ita est. nec Sinuum vox aliquem quoque Australis penem Temperatam, mare de moueat, quam & Macrobius laterali viri-

oceano sim:bter infuere: sed describi hoc nostra que Oceano tribuit, quia videlicet magni attestatione nos debuit, cuius siti nobis incog- Oceani sunt recessus aut partes. Nescio an intus perseuerat. Ita igitur prisci : quid ho- Varro non sic explicandus sit quem Priscia- die t res non obscura est , allus ille verum, nus in Orabo raphia simo Cosmur phia, vcl si non attigisse prorsus antiquos. Neque enim ausim Orbigra uάὶ ita laudat: sub AEquatore statim magnus ille Oceanus, Deo intιr Sol is stationem, , sidera septem, neque directo mediam terram diuidit: sed Exporrecti iacet tectas, huic extima fulta infra illum obliquus , praeter Bonae Spei Oceani, interior Neptuno cingitur ora. promuntorium versus Orientem cum su- Inter Tropicum, inquit, dc Septemtrionem xit limite alio Magellani fretum perrumpit, iacet terra nostra habitabilis, exterior Ocea-& priori illi vastus occurrit. Ad polum et- no Atlantico, interior Septeri trionali. De aliam nostrum, id est Septemtrionem, maria tero Senecae loco dias is adfirmem,isto: Haec , .min. conssuere utrimque, paene compertum est. est terra, in qua regna 'ovitis: minima, etiam Bataui magno animo explorarunt, perna- cum illas vTRIMQvE Oceanus occurrit. QuΟ-irigare tentarunt: glacies, & monstra,& f - modo utrimqueZ a latete utroque opinor,adgora repulerunt. Sed ita, ut auras hauserint occasum de ortum: ubi terra habitata latissili dici illius siue Orientalis maris. Atque maest, de exporrigitur: sed mari utrimque haec , ut pleraque vera, vetus etiam opinio superueniente dirimitur. Omittit enim de hausit. vel Orphei, qui dixit: Austrui vel Septemtrionali parte quam iam .

597쪽

e Terra. CVatrem dici, P Animal mode si emetur firmeturque. TERRA excipit, imum atque vittimum Elementorum. Dignitate aut situ vitimum non usu,quod ad nos attinet, imo primum. Itaque mater & parens nobis dieitur : quid si de Deorum Z quid ii prima condita,& cx ea deinde alia 3 Stoici ipsi apud Stob etiam J A γη o H

tamquam a centro. Nam mitium Sphaerae , cen

trum ipsum se. Itaque ex Materia illa aquea, ab Igne primo expleti iam & secretum grauissimum elementum esse, Terram : atque hac, ut fundamento, posita, reliquum ordi-ncm & orbem circumfusum. Ideo Statius magnifice ad eam:

- hominum ditu tmque aeterna creatrix,

hiae fluunt, siluasque, auimasque, si, semina Muudi cia, Promethae ui; mavis, Pyrrho, fixa Gignis, in mi passis quae prima clemetu dedisti, . ut sitique Viros, quae ponitam ambuque,Ve- his ue. firmum atque immobile Mundi

Robur inoccidui. te Velox machina caeli ere pendentem vacuo, te currus a terque

Circuit. δ rerum media, indivisaqtie magussi utribus. Ipse Sciacca: Terra diu pars es mundi, θ M t ria. Pars est mundi,ut caelis. Exigo deinde , si alimenta omnibus animalibus,ommbus satis, omnibus stellis diuiduntur. Materiam iρitia r interpretatur, quia alit: atque adeo Trismegistus tres tu ea naturas co ocat, Ignis, Aquae, ν Terrae, ab ita irpe deductas. σου, inquit, η' πά

vicissim autem superne substantiam accipit. Eadem Senecae dicit, si pro Stoicorum mente capis. Magnifice etiam de ea, Hippocrates:

cratissima terrae sedes. e qua aut mali , , plautae, re alimeata, , medicamenta, fortuna atque opes yysgguuntur. O magna & benigna materi sed non libet in laudes eius ire: ad incceptum magis rcd re. Nam quod de primo eius ortu dixi, non omnes consciatiunt : &Laertius vltimam videtur locare & gisn

re , intcr Smae scita. Sic&Manilius: ruma subsidit a merato pondere tesius. Quod autem in Trismegisto de triplici in ea

natur aetat : ratio I sensus dicunt, & mixtali aec,aut scorsim infitia, in penctralibus videmus. Haec caussa,cur aliqui cum Corpore nostro Terram compatent, ut Seneca : qui est Aquis , qreae vicem sanguinis tenent, di imniis, quos nihil aliud quis quam Avimam Mocaucrit, peraua est: atque adeo subdit suisse quibi avi mal placeret e terram. An Pythagoricis 3 nam

ipse PytKagoras, apud Ovidium: Nam siue est anim Te re Niuit: habetque

Spiramenta, locis flaumam exhalantia multis.

Terrae igitur haec dignitas: & de Si tu dixi, in medio esse, sed pendulam, & in se reductam:quo susicia tantc8 quidam aquis volunt

innatare: ut Thales. de quo Scneca: riuae quaest sequitur Thaletis inepta sententia est. a t enim, terrarum orbem aqua sustinera, O . Debi more navigii, mobi&ate sue eius fluctuare, time cum incitur tremere. Eidem iterum hoc attribuit Thales totam terram subierito iudicat humore portari, in innatare e siue i Dd Oceavum voces, μου mare magnum , sine alteriim naturae simplicem aquam. Sunt qui e Sacris firmamentum

petant: quia Psalmista scripsit, ti F , A rii , t Pyα-ν: ui jundauit terram super aquas. Sed id verissime de mari dici

tur, ut Damascenus explic. at , undique cir- Uruci. cumsuso. Plures Aere fulciri de attolli vo Pr luerunt. Lucanus: - dum terra fetum,terramque leuabit

Aeri

Magnus Hippocrates : Πατο τῆ tuiη G-: D ritus Lunae fundamentum, O terrae ebiculum. Plinius: Aerem per cun Ia rerum meabilem,totoque confertum. huius vi su pensam, cum quarto aquarum e mento μbrari medio statio tectarem. Sed alibi idem 5ealteram, verior erraque cauilam tangit: ML-rantur Peu cre terram , ac non cadere nobiscum.

ceu Juritus vis, mundo praesertim inclusi, dubia sit; aut psit cadere,vatura reprelevante, O quo cadat, negante. Hoc optinac. Naturae ii quae repuanat, & sistit, & tandere cam ad media sui iubet. Ad media,

quia totus ab id Tantumdem refugit Mundus,fecitque caido' et ni ue, ne caderet. medium totius, C

ut ingeniose Manilius scripsit. & addit:

Nec vero tibi Natura iam rauda videri Lib. t.

598쪽

PHYSIOLOGIAE STOICORVM L I B. II. s 93Vi igitur sua stat & Naturae , nullo nixa. soluit: tu vide. Addit ibidem, Aristarchum

ci , , ., . quod pulchre Iobus, sacer vates: o idem de Teria seu ge,Se uouis usi mage: sed - π terrim suu ut super ni- α Cleanthem Samium alibi in hac parte po- .hilum. Et ipsa paene est nihilum, uniuersi comparatione, & velut punctum. O iniseri, caelum adspicite, & in terram dcspicit et Punctum es: ud, is quo taut at is, m quo be alis,m

quo regna disponit, s : minima , etiam cum ictas utrimque Ocean's occisi rit.

Stabii is ea,an moueatur' item ue de Nouo orbe, siue America, an Veteres Inari fueriut Civivi de Elementis. AvD. Non mihi. de Teria duo sunt, quae etiam quaeram. Vctus unu in , ecquid flare eam Stoici censeant, an moueri 3 Nouum alterum, An iaouus hic noster, cognitus ijs orbis 8 Nam hoc ultimum ego atque alii saepe addubitamus. Lips. Ad utrumque sic habe. Et

prius quidem etiam Seneca vult excuti, trum videlicet ' Mundus terra stante ci cumeat, an Mundo stante terra vertatur Fuerunt enim qua dicerent, nos e e quos rerum Ponit. Denique Leucippus sensit, τ i , De finis iu

): Terram vela, circa me tum assidue versam. e aretem Aura tympant. Vides deliria. quomodo aliter appelleir aut quid in illa inquiram 8 c si tantus Paradoxorum a notesti etiam patrum aeuo nobilis mathematicus hanc , aeresim excitauit, sed cum ipso sepultam. Nostri flare consensu adfirm uat: de caelis motus suos relinquunt. Alterum quod quaerebas, De nouo Mundo, quem ante saeculum repertum, Americam ab uno inuentorum appellamus, cum iniuria aliqua aliorum. Norumne veteres inquis. Nolle non

dicam proprie, sed sciuisse. Cum enim Australem orbem, nostro aduersum adilruxerunt , & quattuor adeo Tcrrae partes siue insulas secerunt supra doctum: quomodo

non cogitatione nouum orbem comprehcnderunt 3 necessario illum, aut nullum. Ciccaro in Somnio : Globum mundi duabus oris di-

in phil

plantibus habitabilem cultum : qua tim au tura nscientes ferat: nec caeli motu sieri ortus ν ra, quam nos incolimus , posita sub axe ad cptem occasio, sed ipsos nos oriri occidere. Digna res flectas i altera Auaralis, ignota nobis . quam vo- est contemplatione, it stamus in quo rerum cunt Graeci ἀνταξονα. Pomponius Mcla: Reh-st tu simus: pigerrimam sortiri, au mi locis' quae duae habitabiles, paria aguut anui tempora,

mam sedem : circa nos Deus omn:a,an nos a at. verum non pariter. Autichthones alteram, vos

Ai sui e qui dicerent. Qui illi 3 plures repe- alteram incolimus : ι ius situs ob ardorem interrio. sed primus Philolaus Pythagoricus dixit cedentis plagae quinoctialis o incognitus,c Laertius )r γην x-ia terram mo- huius dicendus est. Non pollunt constantius ueri in orbem. Addit tamen : οι δὲ icto, aut certius dicere de altero, id est nouo orbe. Σ χέα , φon : Alij tamen Hicetae bracusio id Cicero Mnαξ α appellatam, ab opposito no- tribuunt. Et de Hiceta etiam Cicero: Hice- bis axe dicit; Mela α'ἰ Θ , quasi aduertas Syracusius, mi ait Theophrastus , caelum, sam terram. Eli S in Platone profecto ve- Solem, Lunam, 'Pas , supera denique omnia tus ac vera memoria magnς Atlauti is insulae, in Tiri stare censet: neque, praeter terram, rem et Iam in quam Asia dc Africa ampliorem scribit: at-- ς' Mundo maum. Atque hoc etiam Platonem in que ita describit. ut mihi videatur locus du- Timaeo dicere quidam arbitrantur , sed paul bitationi non cise , quin Nouus orbis parso unus. At de Philolao quod Laertius, uni- sint Platonicae illius terrae. Nam primum ucsse Plutarchus Pythagoricis adscribit, cos- sacit locat a te grandem illam insulam, adque Terram non potare immobilem , sed este in fauces Gaditani inaris : quae longe latcque tyrum circa ignem suspensam. additque de introrsum scilicet pateret: c ex qua e G

ω πλυ: gradus transitusque ad alias insulas: iterumque ex illis ad oppositam contineutem, ad

Platone, ut Cicero, eadem iam senem sensi se: quod Theophrasio auctore in vulgus in nasse, idem alibi oliendit. Vbi & ex pro seiso verba Timaei examinat, e quibus id

in Quaest.

colligebant. nam scripserat, τας iacentem mari, quod mero nomine sic appenauus γουν se σε υν, orta ολαμ οργανα σπαρῆν : Si haec consideras & scrutaris: quia nisi diu mmas m terram, gre Lunam, sic quaecum- cit, magnam illam fuisse insulam statim ab

que aha temporis instrumenta , dis para. At Hispania, ubi nunc reliquiae nam illuuio quomodo terra, si quiescit, temporis instru- ne petiit de velut fragmenta tot illa insula mentum Z Sed respondet ipse, ta belli sti me tum sunt 3 Cauariarum , Fortunatarum, i. Lips I Operum Tom. iv. Dddi, de

599쪽

de quas ali s tota ota Africae, & interior lo-bet. Ex ilia amem, inquit transitio in insulas. . Quasi eas quae nunc etiam praeiacent continenti, iram, Hi 'molam, Ismaicam, de plures. At ex iusulis tu : am conti Dite .Verissi

me. statim ex illis vel in Petuanum vallum tractum , vel in valitorem Mexicanum transitur. Et Continenti appellat: et si insula cst, sed ita, quomodo nostra haec pars a nobis habitaxa. Haec magis totum Nouum orbcm nobis aperiunt de adserunt, quam illa Aristotelis in Admirandis traditio : Iuniarι extra Hιrculis colum uas, insulam desertam inuentam stupe, silua nemorosam , 'u's nam- g tacem, seu tibus uberem, avLTORVM D IE-RvM nati ratione distantem , in quain crebro Cartha imensis commearint, e - multi feris et

iam sici erant: sed ventos primores , ne nimis locii itu opes conualescereret, or Carthaginis tibe-rcntur, edi A cauisse, ρωπά capitis fluxisse, nequiis c) naui Iasie deinceps me ei. Quod verum censeo de una aliqua nouarum insularum: quia multos dres nauigatio at impcndit: neque probabile i itur Canarias, aut alias vicinas,lii ille. Et ucio debis dem tcrris, quis non Auiti declamatoris apud Sene-su io . . cam ) libens illa accipiet 3 Fert les in Oceano

iacere terras , VI IRA VE Oceanum rursus ala Itora, AL IvM nasci o RBEM. Clarius non

potuit effari, aut designare. Clemens B. Petri discipulus in epistola quadam : incanus, sphoc Muuia qui TRANs ii su M sunt. Ita Hieronyinus ex cocitat: Sc Mundos appellaile credo, magnitudinem indicantem. Quae

vel in terris notis mitifica r etsi tractus ille Au stratior, & trans Eretum Magellani, non' dum innotuerit, nisi a praeternauigantibus libatus. Noster Seneca nam ille Traecediae Medeae certo auctor esti dei is ipsis praedixi levi ictus, pucris iam dccantatum:

Saecula seris , quibus Oceanus

Detuat orbes, nec sit terris . Ultim Thuli.

Quod ille tamen proprie de Britannicis insulis intellexit , de in Claudi j gratiam scripsit. Mapis pro nobis, quod idem timet, de

gentes, ultra maria, ignotos este.Illis ignotos, nobis noscendos: alibi ctiam ab eo praedictum. Multa vementis aeua populus ignota vobis fiet. Multa seculis tunc futuris,cum memoria instra exoleuerit, res .autur. Pusi a res Mundus est,msi in illo quo quaerat omnis Mundus habeat. At vero Virgilius vaticinatur, etiam Romano imperio tetras eas neque enim de alijs ceperim subi jciendas.

iacet extra sidera tectas, Hinea. tra anui solisque ν:as, Ῥbi cael fer Atlas Axem tu ero torquet stegis ardentibus

aptum.

Extra sidera λ qui potest Z caelo certe tegitur: sed maiora sidera accipe, aut planetas, qui intra Tropicos decurrunt. Ideo addit,velut interpretans, extra aum Is mas. Ergo ultra . Gναι. in . id est Torridam, locat: nempe Oiα illam nobis, & Temperatam, ut supra dictum . Nam de Atlante

quod scribitur, non de illo Africae intclliges, sed de isto quem Plato celebrauit, dc re gnasse ijs locis scribit. Eo, inquit, Augustus Pro eret imperium. Estne factum Z nugae, Scintlla poetica:etsi Marin iis SiculusAuctor,

repertum in P 'uo orbe nummum aureum mei

rem , cum die Augus : eumque Romam ad Pontificem, fidei ergo, mi sitim per Ioannem Ε - um Episcopum consentinum. O bellum impistorem aut ludionem, quisquis nummum ibi abiecit l nam aliter repertum non esse,

mihi quidem liquet nisi si Genius hoc fecit. Illud magis nurum & fidum, quod Hispa

ni scribunt, in vade, quae Cautem dicitur, in Chili prouincis, opidum Use, quod Imperiale ab hac causia nominant e quoniam in plerasique mibus portis reppererunt Aquilas bicipites formatas, ut hodie Nidemus in Aomani imperi signis: Et auget admirationem, quod nulla in iis locis aliis biceps , quam potuerint adumbrare. Non dissimile, quod Ammianus notat in obeliscis AEgyptiorum sulpta con-

b ci, Dolucrum ferarumque , ctram ALIENIMVN DI, genera multa. Ignota ipsa & nostro

huic orbi inuis L Fuit igitur iam olim is iapus mundi, de auditione accepta, de ratiocinatione stabilita, cis inspectione fortasse

non usurpata. Non quidem ab Europaeis: de Afris ambigo, de extrema ea regio huc tendit. Avi . At enim dixisti ex Ammiano, de moli scribus eris abem mundi quae vere diuersa a nostro sunt, de vix unum aliquod undique respondct. Quid ergoὶ nonne vel hoc argumentum est alicuius diuersi mund vere noui, de postia natii L . Non au

tumo.

600쪽

pHYsIOLOGIAE STOICORUM LIB. II. 59s

tumo. neque sacrae litterae indulgeant dubitare aut disputare. semel creauit Deus de produxit terram, animalia,& quidquid in ea vides. Mixtione possunt aliquae dispares spe cies surgere, plane nouae non possunt. Vnde ergo illic ea aiuersitas 3 Dic vinde in Africa 3 unde in ultima Alia 3 neque leones, tigres, elephantes Europa illa gignit , aut vulgo alit. Cuique regioni, pro caelo atque etiam

solo de peculiari indole, sua quaedam Deus iam ab initio dedit de assignauit. Maior alia dubitatio. unde in haec loca sic di ilita polldiluuium & aream illam Noachi, vcl animalia vel ipsi homines aduenerintὶ Si terradices; sacile id qu idem . sed plerique putant

neque res adhuc aliter docuit orbem illum cum nostro nusquam ad Septemtriones iungi. Superest ut mari. At quam vas laca nauigatio est Θ dc quis olim tentarit aut perfecerit, usu magnetis nondum reperto3 quis etiam animalia illa , & quidem noxia multa transuexeriti Ea conssideratio inclinat

imo per uincit, vere Platonem de Atlantide illa scripsi se : de finitimam Europae atque Africae fuisse, de facilem ineana transgressum. Diuulsa pollea aut mersa est de tamen homines ibi aut animalia reliqua,quae olim ab ea coniunctione illata. Sic censeo, ec ad proprie Zenonia iterum pergo.

DISSERT. XX.

Unio, as plures Mundi idem an aeternits , , non es. ELEMENTA vidimus, de praecipua corporis huius membra: sed ipsum Corpus an

Unum sit, an item internum , quaeram .

Varius enim philosophantium hic sensus:

reum. Postrema sensum habent, uniuersam, Materiam in eo absumptam : nihil reliqui, nisi Vacuum illud esse. Nam Parmenides quidem Vnum statuebat : τὶ is παντὶ: μ ri δὲ λ ω, e cui : sed exiguam Vnmersi partem. reliquum autem ue Mater tam esse. Itaque eius sensu superfluebat Materia, vel ad plures mundos. Quos reipsa ponebant dc exsistere volebant απι ρους rin tos in infinito , Anaximenes , Anaxi mander , Archelaus, Xenophanes , Diogenes, Leucippus, Democritus, Epicurus. Atque huius discipulus Metrodorus imasine' etiam utebatur ad probandum :

dus in insiuito. Plato et si alibi unum flatuit de firmat; tamen vacillare videtur, de quinque numero admittere. Quod etsi aliter quidam interpretantur . nimirum ut orbes appellet Mundos, Terrae, quae, si iis, tr is, supremi ianique cael : tamen Plutarchus lucri conatur simpliciter de quinque totis integrisque Mundis. δ: dii bella ei videre est, libello De ora tibi sevi AE AD. Noliri veriores , de ab uno Dro unum producunt: atque cum πεπιε σμῆ A', U, 6 Oi, : sinitum, animal, tost AETERNvM, ω' Det Q.

Alia alii; explicata sunt : sed internum ibi ponit Arius Didymus ex illo enim apud Ui , Eusebium,sumpsi:) quo: nodo,si conflagratio sit, si etiam interitus ab aquis Z Ipse distini tione expedit: Dupliciter enim dici Mum

εθωύIi mri λοουσαι : Potest secundum Stoicos, Mundus ahquis aetemus dici, ζην aliquiis corruptibilis. Isse quidem, iuxta ornatum, qui nunc est; illa autem, qui piat exiistionem iterum nasi tur iterumque , certis periodis, , numquam

desituriis. Aliter, inquam , postrema dicit; res de ratio codem cadunt. Perit hic de ille Mundus igitur : dc scitum hoc Stoicum Laertius sic exprcssit: Jὲ - κ p ρ

g, ψ : Placet ijs corruptibilem esse

Mundum. quine genuum ea ratione, qua solent sensibus percepta. Cuius etiam partes corrupti ni obnoxiae sium, id o totum e partes autem Mundι tales: nam inuicem adsidue mutantur: ergo O Muu ι.Et ampluu, siquid mutationem in deterius admittit, corruptibile o : scit Mumdus : nam exarescit, mundatur. Rationes

adiunctas vides. Primam, quod gemini sit:J

D ad 4 de

SEARCH

MENU NAVIGATION