장음표시 사용
351쪽
α6 ALEXI PHARMACORUM INTERPRET. LAT.
morans prima mortalitiis laetum nilneiat veri oboli ponderedat tu; feriualis Habetae gravedinem levat lien ranae etc. J. Vers s910 At mutus chum), mri arundines frequentat, laepe buxeum pallorem corpori inducit, . os felleum classea saliva)humectat, et singultibus frequenti is orisque ventri ei ili velli eationibus aeν uin vexat; semen etiam virorum feminartimque sterile effundens temere menibras spa t. Hilie tia in Iriarn in rum propina, atqtie vel ininum voniere coge , aut dolio bene calido inelusum ad largiani usque nrdorem eXcoqiae. Juvant etiam radi ces invulinum in patria ranariam pallule natarum Via no Minustae, aut visaeis cyperidis vel cypera. Denique assuluis ambulationiblis jejunum exsiccabis et satigabis.
festae et dolorificae argenti spumae, quae ventricillo grauati neni solet inferre; fiattas enim intus circi nivagati strepent ei ea medii ut umbilicum, veluti cum Beos gravis aegros criiciati,is infandis torquet; urinarum fluxius inhiberiir, membra iniseenduntu eorpus intumescite colorque mutatu tan plunineu in. Cui tu myrrhae duo dabis obolos, aut horinini recentia folia, graece est reeenteni filsionem, alii senien nominant, ain hyperieum montantim aut hyssopi caules, aut ficunt agrestem alit semen apii quod ludis Isthmicis, quibus funus Melicertae pueri mari stibinersi honorabant, Sisyphidae adhibueriint testem; d nique piper cum erysimo una contusum in vino praebebis, aut cypri germina recentia, aut punicae fructum in ealyee florali
taeae, abieti similis, poeulum letale aeeeperis, statim malo, quod fauetum iter angustiun solet intercludere, meditatur multa meri potio. Haec Nicander ego, eujus tu, Protagora, observata Iovis hospitalis lege in posteriam etiam reeordaberis.. Finis Paraphraseos Alexipha Morasm.
352쪽
Pag. 33. lin. I s. lege: αντιφάρμακον, τρωγει, sublato puncto. P. 36. l. aQ. ορχας P. 3 p. l. s. τον ρυπον
ibid. I. 29. ακοσΤησας P. 47. I. S. προς interpretatio videtur esse praepositionis περὶ, Plana in textus Versu 245. Iegisse uti detur auctor Scholii. Ib. l. 7. VVletur legentium αυτο προχοεγκαμένους. ib. I. I 8. κατεσθιοντα δαπανωμενοι Ib. I. 3 is προῖενω. βοηθεῖ P. 48. l. s. ποθεντα. βοηθεῖ κω Ib. I. 7.τω οπω Ib. l. 9. περικαλυπ=ομειν P. 49. l. 7. τεθραμμενοεIb. I. I 3. πλεοναοι Ib. l. 27. μελανων ' πινόμενα P. 5O. I. Io. νεωσΤι τεθρομβ μένος Ib. I. a I. Θαλασσίων. oποῖος Ib. I. 27. αποχ υμε- P. 58. l. a I. ὀργισθεῖσαν ομοιον Ρ. 63. I. I 3. χολς, τω P. 67. l. 24. πρακτικωτέραν - Ρ. 68. l. 2I.
μετα κωνων P. 69. l. 23. oσῖρακον ποικιλον. κρω αγκῶνας
Ρ. 82. l. 3. Ἐληνικου Κρῆτας P. 86. l. I9. ad te: Ab λυνε factum etiam Hesychu αλυκη χασμησις. EX graeco V nit latinum vectum alucinari, errare apud Festum. P. 87. h. 3 ac Ventri fi P. 9Im. 9. exanimari Ib. I. I 8. M. R. G R. I. 28. Θ λεος κω δὲ P. 92. I. 9. ad lam aciem . Ρ. 9 I. stet. *εθῆν ἡ ρίζα ν φύλλον, αὐθημερόν. P. 94. I. 6. aridis Iu . pos. P. 96. I. I7. Galenmn Antii . II. 7. P. 96. l. 27. adde: Quod plerosque latin uis aeetuinisc
nciliebatur, hinc ἐμβαμματα dicta sunt, quod cloeent Ioca Co-Σ Iumellae
353쪽
Iumellae XII. 34. cum Salmaso lege ad e ammata pro vulgata lemone: de emi hambatae: et alter XII. .55. stst a. Mentae saporem e ammatiarii nuxturae familiarem habet Plinius zo. s 53. Idem et a. L44 sonchum album eX embammate utilem orthopnoicis pronunciat. Huc pertinet euani Iocus Ulpiani a Gesnero laudatus in Thes L. L. de tritico vino et oleo legato, I. Si quis, En bamma aceti numero fuit. ln- tuba ex embammate habet Apicius III. I 8. Embamma adeervum describit idem VIII. a.
P. 97. I. 14. Dcit: iteni P. Iom. I. Io. ad versus P. I a. Id 6. απαγγεδ ουσα, et In fine adde: Auctor Scholia Goening. intelligi censet non Ipsam mora radiciana sed rueis earum modo succum; crejus opinionis causam clun in vulgata Iemone nullam reperiam, eX Veterit m com II ent Horiam aut medicorurn de venenis scriptoruui, qui tum exstar mi, autioritate repetere malo. Scilicet de moro Plinius I 6. sest a. mim nt, is in moro medic Accum pιaerent ouS vera hora diri secunda, lapide incussus manat; Oortem altius. fractus metu videtur. Quae sunt repetita ex Dioscoride I. I 8 I. mii eadent de sycomoro Aegyptiaca tiadidit. De moro tamen vulgari eum Plinio sensit Marcellus Empiricus c. I 2. et I 3. qui mori lacrymam vel radicem incoctam et potui datam aquam sesani ex alvo deducere ait. De sycomoro iterum 23. s. 7O. mpM apud nos i. e. mori nostratis) Dceo sinu minori adversamr aconito - in vino potus, alvum solvit, puritas tae-πι Spω --- extrahis; hoc idem praestat conex truus. Addit deinde: Jcorpionibus adversatur e radice eorticis fucorus ex vinoant m in potus is de succo colligendo it mora in Aempto ita go fisco abundahi finimo cortice d animato, altiora piam
354쪽
gloriana mederi, amnito radicis deeoctum. Sed haee ille de sycomoro omnia, a moro plane viversa, sed a Plinio medici que invitis latinis propter nominum, sycamnus, sycamorus et morus, similitudinem permutata et confusa, mactus adeo uterisque communi nomine appellabatur. Itaque Plinius posteriore in loco medicinas ex utroque genere confusas positit. Da1uceo ibidem addest: radix per nis es ineba succum dat aptissm
muni dentium dolor i ete quae eadem Dioscorules et Marcellus habent, sed de in Oro Dioscorides. I. I 8O. οπίζετρα περὶ πυρα- μητον τ ς ρίζης ' περιορυχθ σης κου ἐγκοπείσης ευρισκετα ἐπδε παγός τις τη bri ραία. queni: ad dentium dolorem adhibet etiam Galenus de Comp. Medie. see. IOea U. e. 9. συκαμίνου τουτεέι μορέας γαλα εἰς οἶνον ἐδεχεας; ita sat s caute propter nominis ambiguitatem locutus. Dioscoridess IOctim Versio a liqua latina ex Arabico facta apud Uincentium XIII. as. celia sana vocat: GID φιam 3 nulti 'caminum diiunt, latini vero mori ηι - Corium θιε apsa cocti m et bostum venirem somu --eOSpιe, φιι aconitum bibunt, adpivat. Apparet, poetam morianuari orent mora purpurea ferentem fgnificare voluisse adclito mcabulo φοινικοεσσης. SehOlli GOett. auctor unde corticillra scuna mentionem duxerit, dubium abhIne porro non eritia De natura succi corticis radicunt qui verum discere volet, is adeat Murrayi Apparatum Medicam. Vol. IV. p. s99. P. I 3. l. 25. maxillarilai P. Ios. l. 19. in Lexico Ilad. l. ao. vulgatum Uertit: Ρ. Ios. l. 23. Adde: Ueri a όλοαῖσιν ἡποτρυει καματοισι vanum Uomendi conatum cum dolore et anxietate anim conis
avnitum significare video; Vectum οποτρυειν alibi sondum re peri; sed simile sic positum quaeremi suppessitat Stephanus ex
Sophoclis Trachiniis veriu IaΑ. Ουκ α πατρυειν ἐλπίδα ταν αγαδαν κρηναί σε. ubi Scholia recte interpretantur ἀποκαμνειν. ,.
355쪽
P. Iog. I. 1 7. Alide: Xυλον κλώθουσα malvae deeoctae Gorraeus tenaceni interpretatus est cum Scholiis. Quod a Bor Scholii recentioris Goeu. κλωθοντα Interpretatur χλοερος, malvae scilicet, ab hoc Ioeo aliena est haec verbi significatio; de qua accuratius docebo ad Theri eon vers. 3o. 237. et 64 quibus in locis verba κλώθειν et χλοα Κιν permutata fuerit in libris vetiistis. Alteram igitiar Scholioriani liuerpretationem sequi oportet, et succum tenacem venere. Forte poetasmul voluit rassictim sucetim significare; nam Dioscorides in Parabilibus hoc ipsum me sicamentiam tradens μολόχης α φιψημα συν ταῖe ρίζα ς ponit. Scilicet Plinius 2 o. s. 84. de authaea seu malva silvestrar mirum aquam ea addua addensam so dis at γε lamstere. Quae transtulit ex. Dioscor. III. I 63. α γνυσι δε η ρίζα καἰ υδωρ μιγεῖσα λεῖα καὶ συνεε Θριασθεῖσα.Ba etiam Theophrastus H. P. IX. I9. qui althaeae μύαν Λωδ tribtiit, tibi ex Dioscoride I δ recte corrigunt. In Plinii
Ioeo contra ex Codice Pintiani corrigendum glaciescire, quod verbum accedet Gesnera Thesauro 1 . sane non tam diviti, quam vellemus. Ita Columella caseum glaciatum ramulis fiet clixit, quem alii coagulatum, coactum. Althaeam Iauni vixerunt i scum; eamque intel i puto, ubi radicis succus sui dulcis, pinguis et Ientus memoratur, cujus copia non solum reliquas sui partes althaea, sed reliquas etiam congeneres planistas Ionge antecedit. ' Hic qi idem succus cum aqua excoctus refrigeratus cogitur in glaciem tremuIam et semipellucidam. Cf. Murrayi Apparat. Medie. II l. p. 338. Eandem succi naturam respiciens Nicander intra Versu 487. μαλάχηο λιπόωντας οραμνους commemorat. Ramos seu caules igitur utrobique Poeta quam rassices adhibere maluit poeta, nescio qui de dimis. De Iepore marino testatur etiam Plinius i. e. alent ἐι contra venena - posse vero Geome ciun radice Da leporis marina venena resinguunt, et ut pittant dicimi, f vomattur. ubi
pessula fide eum lectore egit Hardisnusi eum eatendationis
356쪽
scripuim habet: ε atria re contra olim venena. Chimellantas contra phystini umtena Hartamnus ex Cossice Regio l. Coiberi I. et a. laudat lectionem eandem, ex Reg. a. Utisti; unde corrrigit eontra preseri mi, cquam ipsam temonem ex libro nescio quo margo edit. Lugdunensis I 6 Is. memoritvli, sed plane
ineptam) vel contra Uminutati. Sed ipse Pintianus rectius jani olim Uni ithU scribi jhilla; ex scriptura Unstitu orta est varietas phobis. Deinceps ex eodeni Pintianus et Chimetiano
libro sedibu : dees j vero cum ratae succo teporis marini veneris πῖ resinguar. Uincentius Spee. nat. X. e. 88. locum flumita excerpsit: scorpionibus forporem affert, et contra Venena confert. Actueos omnes extrahunt illitae, crudae aut cli1n aneis potae. - Decoctae vero ct m radice sta, teporis marini veneninu
eum anis1 v. Omnem igitur Plinii lociam ita corrrigo: moneri contra Uuisthii venena; aculeos onineS extrahunt illisae crit-dae, asse A in anetho potae; decoctae vero ces11m adue Da leporis
Ρ. M a. l. 2 o. Adde : Loeus aliter nisi de gummi explitari non potest, etsi medicI Veteres Vel ex communi auctore vel ex Nicandri dubio vocabulo οσχαις falsi folliculoriun ulmi humorem simul cum gummi ulmi coinmemorant. Senicet οσκαι dicuntur et rami, unde οσχοφόρια Athenis celebrata, quanquam Grainniatici quidem ώσχοφορια scribere maluerunt. et sollieuli, urule testium receptaculnim omiso apud medicos graeeos audit. Utrique significationi satus bene convenit vel bum καλείβετα, sed additum κόμμι vεtati' fossoriam follieulos' ab insectoriim ictu. natos cogitare. . De ulmo Plinius I 6. s. II.
357쪽
v suctu giimmi fu , nissaiam , et 17. s. detrahitur Drevs -ιtilis. O qua ratione clicam ad Columeulae U. cap. 6. Idem et . s 33, humorem in follieulis arbortis nascentem ex Dioscoride repetiit, cuin Iacryma seu gummi, sed ad alienos usus. Gummin memorat etiam Uieophractus H. P. IX. I. Deimie καρύην interpretari. dei qmus amygdalinuciun Scaligem ad Celsum; nucis enim juglandis gii nun a messicis no natam aut adhibithm non reperio; contra ex amara amygdala spissandi viribus efficaciorem et excalfactoriis affirmat minius 24. s. 64. cuin Dioscor. I. I76. qua bre-Vilis: σμφει κω ΘερμαΔει. Ceterum latini amygdalam die re soliti sunt nucem graecam, quasi Graeci hanc praecipue eo nonune appellarint. ' Sed Imra in vocabula utriusque usu v netas reperitur in Scriptoriinu rei rusticae latinis, de qua domes, ad Columellae U. cap. Io. sect. I a. 1s enim modo aIDIMOIam, modo nucem graecana dixit; Plinius etiam a 3. s 76 de graecis nucibus tradit, postquam amarant amygdalam tractaverat. Itaque suspicari coepi, latinos scriptores amaram proprio vocabulo vocasse amygdalam, dulcem autem grae.
358쪽
Hippothoontis conjugem Tyro alibi nominatam nondum Iegi. P. II S. I. 28. δύνατω P. I 26. l. II. μολόθουρος P. I 28. l. 7. Xησιας Ililii. I. 32. Fimini Ibid . I. 34. coinnien lat. In fine adde: Plinii Ioetas ester exstat a o. s. s I. Scribonius Comp. 189. prodes stren irinum oleum ex ruta tritisn es potum. P. I 3o. I. I9. Adde: r militer popularia logiui ex graeco dixit Laberius aptui Nonium p. Iso. et . see. Me erit. Ibid. I. go. Adde: Τω μέντ' etiam Editio Steph. et L Etli. Tω ς ite Vorstii lilaer habet, admonente P. Bucinanno in margine Nicandri Pacis. 155 7. queat mea causa rogatus tuisipexit Gar. Saxius U. C. P. I 3I. l. a I. ορταλαων P. I 34. I. I 8. Ad te: Qui nil sieris modis alibi ingenium torsit in eonquiremiis epis iis, quibus lectorum taedio mederetur, satis feliciter incidit poeta in hune excessum de vino passo ex uvis passis seu in vite relistis et sole siceatus parato, cujus rationem aecurate docet Columella XII. 39. Utinam Nicander molliore junctura versus deinceps sex sam eleganter toris natos cuni praecedentibus conuulsisset. Contra in hoc ipso capite alteriam de elementorum issi peraci epi diu in niuiis Ionisge arcessuum, et ut dicam, quόd sentio, plane ineptiam ini. ii esse videtur. P. I 3 s. l. II. et 23. τενθρηδόνα P. I 38. I. 28. Adde: Vulgatum ἔμπαβαντες eorrexit stephanus, quociun facit Lectius et liber Goett. Idem veris hiun idem Steph. restituit infra versu a8a. libi reliquae Evii. ἐμπάζarm habent. P. I a. I. I. Laser e vino. Ibid. I. I9. παρωλισθηκος m. I. a 4. παρωλισθηκος Ibicl. I. a 8. retundat. P. I 48.
359쪽
P 148. l. 6. ἐσθιόμενος. . Iblil. I. 3 o. ab oris Ibid. I. 34. αρουρπιP. Is 2. I. 14. Adder . In Ioco iLucani nune non dubito virgas Sabinas interpretari quani herbana Sabinam dixere Romani scriptores, quamvis potius ad arboruna genus pertineat, recte monente etiam Plinio I 6. s. 33. 2ἰ6ininis originem ape-- rit versiculus in CilliEe: herbaque thuris opes pristis imitata Sabinis, cum quo sentit etiam Oviditis Fastor. l. 3 I. et Plinius et s 6 I. Haec igitur satana inter aroores et frutices inessia stipite, et foliis seni pervirentibus imitatur taxum; itaque taxum satis bene Lucanias citin herba sabina comparasse videri potest. Major superest in nomne gentis dubitatio, quod miris modis variant libri scripti. Parthos ex taxo arcus eonficere traditi in accepimus; possunt igitur etiam Sabaei clici toxica ex eadem arbore collegisse. Ueriam varietas temonis potuit etiam spemire populum aliquem Europae. Cantabros Hispaniae senectutem taxo praevertisse elegans est conJectura
viri docti in doeo Silii l II. 329. ubi vuIgo saxo legitur. Ita
Cativoleum Eburonum regem taxo in Gallia Gerinaniaque frequenti se exanimasse resert Iulius de B. G. H. 31. Ceteriun, ut hoc obiter moneam, in libris Diostoricis nomen taxi ait rum diversis m,clis seriptum reperitur, θύμιος, τ μαλος, Θ μαλος. - Sed Aetii graecus Codex Θυμ λον nominat. Ubi ci inde Dioscorides 4. 78. Orbonam vel Narboniana nomina, ibi versiorantiqua Uud Uincentium XII. Io7. Calabriam p siit , postea verba: των ἐν Ιταλία γενομένων τον καρπον ἀρνίλα ἐσθίοντα μελαίνεται. eadem versio ita reddidit: iussitalia φιidem mssemine impingvantur gallinae. Scilicet in Codice antiquo Lacuna seriptum reperit πνίγετα, .sed interpres latinus πιαίνετα in silo repererat. iΡ. Isa. I. a a. defossa. Ibici. I. as. inemessiabile M.
P. I 57. i. Io. Iniuo notae lege μιανόμενος et in fossa
360쪽
P. I 63. l. a 6. Adde: Castaneae nominis e mologiam hane posuit i sutorias Orig. XVll. 7. Casaneam latini a grae
φκλd fractus et gemini in nrodiιm testiciιlomm intra forici is reconditi sint, p i dium e muntur, quasi castrantur ilem Io-ctim miniis ineptum posuit Uincenti in Spec. natur. XIII. 6. et XIU. 16. Castanea diritur eo plod 'ιmu viu gem. in mori te rotu uasi Dut. sed altero in loco rectius habet i sis. intra DE. reconditi 'nt. Itaque graeci vocabuli mentionem in aliena manu aecessisse puto. ElymoIogia Isutori, quanquam inepta.dueit tamen nos ad fontem antiquae Observationis, de geminata castaneae nuce intra ealycem. Hinc illud Plinii I s. f. as. trini pιibusdam partus ex uno calyce, eortemu lentas. Cui vero speciei eastaneariun proprius sit nucunt niHI aeriis, equidem dicere nune non habeo. In congenere fago, cui olim fuit inserta castanea, nunterire is, ut et tertiarius solennis est niteum trigonarum, quales etiam populares seu vulgares castaneas esse monuit Plinius. Ceteriam a Nicandro significari membranam amesentem castaneae carnent, cum grammaticae mitiones mihi nune persuadent, turn ipsa etiam Inedicinae ali sterae a Nicaneis dro eo nimendatae et naeni branae istius natura eogunt ita interis
pretari vecta paulum obscura poetae. Egregie hunc Ioeum expressit Gorraeus: et tape pii earn us uer implicatimam; nisi quod intus vel Ffam legi nullin. Ceterum lectio. neu ,δασυφλοίοιο probavit H. Stephanus in Thes et posuit in