장음표시 사용
54쪽
α ποίημα οἱ μὲν ἐπιγρασουσι περὶ Θανασίμων φαρμάκων. οἱ δὲ αντιφάρμακα, αλ οι δὲ ἀλεξιφομακα ' καὶ γὰρ αὐτός φησιν ό Nίκανδρος ' ρεῖα ' κέ τοι ποσίεσσιν άλαια
55쪽
πόλον, ως μεσαιτατον, η αυτὴν την αρκῖον, δια τον παρακεί
μενον αυτῆ των ἔπρων χορόν. ὀμφαλόεσσα εἴρηται δια το περὶ το μέσον του βορείου κεῖσθω. . τινες δὲ ἐπειδὴ δοκεῖ ο κατατας αρκῖους τόπος εὐβοτωτατος, όμφαλόεσσαν εἰρησθά φασι
σοὐ 'Arhe ''Aέεω , ἡ ωο απὸ περισπωμένου , ωσπερ Ἐρώης, 'Ερμέω. V. 9. Κρεούσης ' τῆς 'Ερεχθέως κου 'Aπόλωνος 'Iων, αφ οὐ 'Tωνει οι Ἀθηναῖοι, και Ἱάὁες πολλαι πόλειο ' ὁὲ Κολοφὼν τῆς Ιωνίας. T 5μ ε v ο ς. γράφεται και, εὐομέν Κλαρίοιο Θεοὐ παρα πίονι νηω. Κλάρος γαρ εἴρητω παρα τὸ κεκληρωσθαι τον τόπον 'Aπόλωνι. κλῆρον λαχεῖυ τω 'Aπ. G. οτι ἐκεῖ σκληρωσαντο Ζευς, Ποσειδων κω Πλούτων ' ἡ οτι ἐκεῖεκλαυσεν. . Mάντω συγ τω ἀνυὶ Βακχιάὸν : ὀια τὸν τοῖ τόπου ἐρημίαν.
56쪽
o μίαν. Π νυ Θεί ς αντὶ τοὐ πνῆθι, ηγουν συνες, γνωθι, aύκλκὸν αντὶ προσδακτικοῖ, ακους, μάθε. τα δὲ α κόνιτον ριζόντι criι βοταν ς ομοιον αγρώσΤιδι, οὐ i πόσια πικρα οἶσα, ταμεν σῖ-α απαν σῖύφει, την δὲ καρθίαν δακνει, το δὲ πνεῖμαὐτὸ καταψύξεως τοὐ πνεύμονος ἐπικόπΤει, λυγμοῖς συνεχεῖς ἀποτελοῖσα. διο κω τον c6όμαχον αεικίνητον οντα ἐμποδίζουσα κλείει. την δὲ κοιλίαν πνευμάτων έμπίπλησι καὶ τον κωλον. τοῖς δὲ κροταφοις παλμὸν παρέχουσα κω τῆ κεφαλῆ βάρος, καἰ τοὰ μέλεσιν ἁρῶτας, ἐκφρονας ποιεῖ κω ασθε:ιεῖς. το ακόνιτον ειδος βοτάνης ἐέω, οπερ καλουσιν απὸ τοὐ συμβεβηκότος πορδαλιαγχὲς, δια το άπόλυσθαι ὐπ αυτ οὐ την πόρδαλιν ' ἐπειδὴ αντιφάρμακον ἔχει την άνθρωπείαν κόπρον ' κω οὐ πρότερον ἐσθίουσιν αυrό αἱ πορθάλεις, εἰ μη ἔχοιεν σνν κόπρον πλησίον, ἔνα εὐθέως προσενέγκοιντο την βοεθειαν ' οἱ οἶν νομεια τον απόπατον ἐμέουσιν ἐκ δένδρων, ειτα μειδαν φάγωσιν Η πορδάλειο το ἀκόνιτον κα ορμεσωσιν ἐπὶ την κόπρον, άνασπῶσιν ia
Ποντικν Ἀρακλέους πολεμοῖντος τοῖς πλησίον , ου εἰς ἔνομα οπατ ρ την πόλιν ἐκάλεσεν ἐγγύς Ουσαν Ἐρακλείας. οὐρανόεσσαν δὲ δ πόνην η το επάνω τοῖ χείλους τρίχωμα , ὴ την υπερώαν. τοι του Φυρανίσκον καταχρηστικῶς. V. 3 9. Δ ύη. τῆ ταλαιπωρία ὁὲ τοὐ παθους το τῆς καρδίας ἄκρον ὐποδακνεται. Ἀκρον νειαίρης' τῆς κοίλης, τῆς κατωτάτω ' κατωτίτηύ
57쪽
λει, τα δε λοιπὰ κάτω πέμπει, οῦτινα κατὰ τὸν ὀμφαλὸν iEρυνθέντα ἐμφρασσει τ v κοιλίαν. V. 27. Κράατι δ' ἔν βίθος. πνευμάτωσις ὀὲ πολ η και βάρος κεφαλης καὶ κροτάφων παλμός. διπλόα δὲ αντὶ του διπλῆ ορα, dia συμβαίνει τοῖς ἐσκοτωαένοις τη μων' ουτω, φησὶ, βαρεῖται υπὸ του φαρ- μάκου ὁ πιων αυτό, ως α ηρ .κραιπαλων. Ἀγριό εσσαν sπω- ρην, νυν τ v σῖαφυλην λέγει, αντὶ του ἀγριοποιόν' ἐπειδη ὁ οἰνος ίγριοποιός έέι, καθάπερ λέγεται η ἀγρία καἰ ορειν .υποθλίψαντες δε ηγουν εκπιέσαντες την saφυλην οἱ Σιληνοί Ούτοι δε ο ρ ημεῖς Σατυρους λέγομεν, οἱ αρχαῖοι Σιληνους εκα λουν, άπὸ του σιλαύνειν, ὀ έσΤι λοιδορεῖν ' γράφεται, δε διὰ
του P. Κ ε ραο ῖο. οτι οἱ αρχαῖοι κέρασιν ἐχρωντο ἐν τν πόσειαντὶ ποτηρίων, οθεν καὶ τὸ κεράσαι εἴρηται. η δια τὸ ταυρωπικὸν των πινόντων, τουτέ ι την άπὸ του οἴνου ἰσχυν ως κέρατα ἐχόντων. ο δὲ Διονύσιος κά ταυρόκερως λέγεται. Θω-
58쪽
ύραε υρακας δὲ νυν τοῖς μύας ἐκάλεσε, διότι παρεοίκασι χοίροις τα ράμφη. λιχμηρεας δὲ τοῖς περιλείχοντας , καἰ ανιγροῖς σοὐς ανιαρούς. Π ο ρ δαλῖα γχὸ ς λέγεται το ακόνιτον, ἐπει- δη τούτου αι πορθήλεις γευσάμεναι αποπνίγονται , ωσπερ οἱ ἀγχόμενοι, ας η του ἀνθρωπου κόπρος θεραπεύει. οι δὲ νομεῖς και οι βουπελάται πορδαλιαγχὸς αυτό εθηκαν, ἐπεὶ τοῖο θηρίοις τοῖς πελωροις τουτέσ7ι ταῖς πορδάλεσι ταῖς μεγάλαις πορδαλιαν-χῆς πότμον αυrὸ εθηκαν. βουπελάται δὲ οι βουκόλοι, παρὰ το πλησιάζειν ταῖς βουσι, καὶ κολασθαι αυταῖς. 'Iέδεν ουη πόρδαλις, ειν φάγν το α κόνιτον, αναιρεῖται. ου πρότερον ουν ἐσθίει ἐξ αὐτου, εἰ μη ἐχει πλησίον κόπρον ἀνθρωπείαν. ταυτ ταρ viligo ουν) κέχρηται αντιφαρμάκω. οι ουν vouεῖς ἐξά- Τουσι τyυ κόπρον εἰς δενδρον τοσουτον υψος, oσον ου δύνατα η πόρδαλις πηδωσα φθάσαι. ὀρωσα ουν η πόρδαλις την κόπρον, gra ὁ Θαρρουσα ἔχειν τὸ αντιφάρμακον. τρωγει το α κόνιτον./ἶτα όραα ἔπι τὸ χρησασθαι τα αντιφαραίκω, κω ουκ ἐφίκετρωαὐτου γουν ουχ απΤεται αὐτου Oin. G. δια τὸ υψος. ουτως ουν έφαλομενη, κου πηδωσα λαβεῖν το αντιφαρμακον μη δυναμένη δια τὸ υψος, αποθνησκει η α τογεῖ' ατονον γὰρ τὸ ζωον φυσει' κοίἰ ουτως αὐτην σφάτ ουσιν οἱ νομεις. V. 4O. d. δης ἐν κν η μο ῖσι. ἐν τοῖς τόποις της 1δης. κορυφώ δἐ ηγουν έ - χου της Iδης τέσσαρες, Φαλάκρα, Λεκτὸν, Σίγειον, Γάργαρον. Φαλακρα δὲ α κρω τηριον IEης' διὸ και Αυκόφρων φησι ' αι Φαλακρύω κόραι. Θηλυ φόνον' οτι ἐαν αψηται μορίου Θηλεος διαφθείρει, το ζωον. παντός φησι ς ου θηλεος εἰς την φύσιν ἐντιθέμευον τὸ ἀκόνιτον φθορας αἴτιον γίγνετω. Κάμμορον.' κακω μορω αναιρουν. Ἐν δ' α κον α ίὸ ι c. ἐν τοῖς τόποις οξτογνονται αἰ ακόναι, ταυτας δὲ τας Δόνας οι μὲν ἐν Ἀρακλεία
φασὶ τίγνεσθαι, οἱ δὲ ἔν 'Eρμιόνη, οἱ δὲ ἐν Τανάγρα. ὀρόγκοιο δὲ
τοῖς μετε οις τόποις, απὸ του τοὐς ορεινοῖς τόπους ἔγκους ἐχειν, η τοῖς τόποις τοῖς ἐειχας ἔχουσιν. Ἐντευθεν δὲ λέγονται τα
59쪽
πρασίοιο. τρία γένη εἰσἰ του πρασίου. δηλοῖ δὲ τὸ ποῖον βούλεται λέγειν. φησιν ουν το μελίφυλον. ἔσ7ι δὲ τουτο κιώωρον, ου - φυλα συν οἴνω ἔψησον, πληρωσας την χεῖρα
η άβροτόνου, καὶ ποτηριον πληρωσας δὸς πιεῖν. αειθαλέος δὲ, οτι αιὶ χλωρά ἐσ7ιν ἡ χαμελαία καλουμένη βοτάνη. του δὲ πηγανίου Hδη εἰσὶ δύο, αδηλοκ δὲ, ποῖον λέγει. τμωσδὲ καιαυτο ληφθὲ, εἰς χειρος, πληρωμα, κω μεταεἴνου ἔψηθὸν η μέλιτος καὶ τεσσάρων ποτηρίων. ητοι κοτυλων-ειν ωφελεῖ. V. SQ. A ἰθαλόεντα μυδρον. πεπυ- ρακῖωμενον σίδηρον, ητοι κεκαυμένον ἐναποσβεννυς φησιν εἰσοδωρ πινε. τρύγα δὲ την σκωρίαν λέγει ' παν δὲ υγρον βαμμα καλεῖται. σημείωσω οτι μόνον βαμμα το οεος. εἰ δὲ μετα τινος, δηλοῖ ω μέμι M. την σκωρίαν του σιδ ρου τρυγα φησὶ, ην ἐν τν καμίνω η του πυρὸς φλὸξ ἐχωρισεν απὸ του σιδηρου. Xοανοιο διχη. το μεν γὰρ του χωνευομενου καθαρὸν
σο δὲ άκάθαρτον, διὸ κοὐ διχη εἶπε. καὶ ταυτην δὲ σβέσας D
μελιτι, πότισον το απόβαμμα αυτης τον κάμνοντα. καὶ χρυσου
δὲ η ἀργυρον το βάμμα του ἐληλασμενου καὶ ζεοντος. Τηντε. καμίνων. ηντινα ἔντοσθεν των καμίνων του χωνευτηρίου. ια' ἔλασεν η του πυρὸς λιγνύς. A λ λ ο τ ε δ ὲ χ ρ υ σ ο ῖο. καὶ απο- βαμμα δὲ χρυσου η ἀργυρου πινόμενον ωφελεῖ λιγνυς δε ἐσηκυρίως το καπνωδες του πυρὸς, νυν δὲ αυτη η φλοε. V. I s. Θρίων. Θρία δὲ ιδίως μεν τα φύλα της συκης, ωσπερ οἴναρα σὰ τηο αμπέλου. νῖν δὲ τα της χαμαιπίτυος φησιν, η κομο νο γυρος καὶ σιδηρῖτις λέγεται κοὐ Mum αγρία. Uνίτιδα λέγει το ορίγανον ' δύο δὲ γένη ἰριγάνων, ω ημεις χρωμεθα, o καὶ ημερον λέγετου, καὶ ο οἱ ἔνοι σιτοῖνται. o και παρείληφεν,ο και ὀνίτις λέγετω. ης λαμβάνειν κελευει τα φυλα εις ημισυ πλποῖντα το βάθος της χειρὸς, ' του πολυην μου, ' της χαρ