장음표시 사용
11쪽
genere ibid. Qua,T X. Vir. Deus cognoscat sua a comisgena . . ibid.
12쪽
in .esT. U. Quo nia voluntas si principκ-eetnmania candi naturam ibid. 3. , T. V. Ansolus intellectus συσLκIM L princia pium ii prodactionum . Din. rum ibid. Quas T. V l. aanam actione, i processiones ισο rum divinarum. Ig
Qua, T. VI. Virum persona divina distinguantu per re
Qu's r. I. a Patergenem filium es substamia ibid. AEST VII. Asbstantia Patris ex sua generasu Fialias, teneat rationem materia anιforma ua
13쪽
primi hominis. 79 Qu. ST. v. Euid iucendam si de primorum parentinis immortalitate. o Qua, T. VI. Quid dicendam si de viminio bomimri igi
TRACTATUMDE CREATIONE MUNDI. TRACTATUS DE VERBI
14쪽
15쪽
16쪽
18쪽
HEo Loci A inquatuor Libros divisam aliquot anni sunt, chra typis mandari curaveram. Ea autem erat hoc insignita Titulo Theo a Scottia pretiximie, sustιhω das ab obsicant.rte bleri vindicata Quae quidem sic publichexcepta est, ut novae subinde Editiones, in multis bii uice Regni Urbidus piodie rintla hicem, eamqueerilitan sudiscipulis, aliquot doctissimorum virorum Collegia dignam judicaverint Tam celicem hujus operis exitum, amplissimi loco praemii duc hamivi omnium laboriun adeo uberem fructum mihi videbar consecutus, ut nihil quod ultra mihi expectandum seret arbitrarer. Et certE in eo opere acquiescebam, nisi Reverendissimus Pater Ioannes Maria Rhini Politii noster antea Praepositus Generalis nunc ver Λ Syracusanus apud Siculo Episcopus sum nostrae Comitia Provinciae in Monaster orave mariano
Urbis Pari sensis haberet, me singulari humanitate, sit selet omnes complexus, se meum opusculum cum voluptiue perleesse testatus esset non pauca illius exemplaria , tum Romam , tum in Hispaniam miti e simul, usi et ut quo melitis id servaretur et in
maiori luce ac splendore foret, aliquot Tl ularii lini ungerem , u Lli ille ex tilla inficere in Tomos , quos accuratius Bibliothecae tuerentur. Quamoorem Diploma ibidem expedien-
diu curavis anno Domini 16 i. Julii duodecima. Quam utique demandatam mihi obsdientiam summa cum voluptate luscepi , nec tam satisfaciendi spe quam stii in hien peiarandi ae tandem extremam manum operi, Deo juvante , tametsi conlinua reclaniabat Corpori infirmitas, imposui. Enim ver Aocium nonum nemus, fore ut noster hic labor non in Censerum modδ, quibiusui tantuli partus placent, velum etiam in minita perspicacium reprehensionem incurrat, etiam atque etiam obtestor eos, ut quae consequuntur legere non recusent attendantque,
me Mece in opere hominin volaritates auram popularem non captasse, sed nihil mihi aliud praeterDei gloriam, utilitium publicam , bitamque praepolitis meis obedientiam, fuisse propositum. Primi im igitur si quid in curriculo rerum in quibus versati sumus , inscienter exciderit,' quod ab Ecclesiae Uin cujus sinuri vivere de mori votis omnibus expeto mente ε dogmatibus, vel tantulum dissentiat , sive aut horitati quam MN It epes in subditos inter quos retenjeri, summo mihi honori tribuo vindicant quidquam deroget , non solum illud reccindo sed etiam lubentissimescondemno E maxim alienus ab omni opinio ne, quae aut menti sanctae sedis Apostolicae, aut summo nostrorum Regum imperio repugnare vita debitur , qui, cum primogeniti Ecclesiae sint, suae Matris jura , perinde ac suam auctori
tatem tuentur atque propugnant.
Deindemonitos velim eos, in quorum manus bicodices venturi sunt ut rationem dicendi non attendanti me vero stylum Elegantema oratorium , sed potios, quiete mi reti communis utilitatis fructum praeberet consectatus sum. Non ego Latinitati comptae Ecpurae studui, res stylo rudi impolito usus sum, etsi jam non pauci Author es reperiantur, qui Philosephismaheologiamque Rhetorum more vadant, in quorum scriptis quod latamen cum bona eorum venia dixerimi nonnihil perspicuitatis cui praesertim studeo, desiderari videtur. Cumque bene multi reperiantur qui Theologiam doceant, sed pauci admodum qui perspicuam de captu facilem erronibus tradanti Hocce in pere id unum mihi fuit propositum, ut ingenia discentiam uvarem, re diluod res satis uiliciaras pertraa
s v. Id te paucis volῶram, Linor Fruere viterim iure me meo, α Vade.
19쪽
ψMossatum Remerendis im Patris instra Generatu.
R. Flaneiseus Maria Rhini k Politio, totius ordinis seraphici P. N. S. Franeiiciministet Grerialis dea situus illecto nobis in Christo Patii. Fratri AzRirci Bovvi saetae Theologiae Lectoli Iubilam. α provinciae nosti e Franciae-Patisiensis regularis observantiae aitanno, salutem in Domino sempiton imon exauctorion bus eologiei quas praelo dederas, non obseuia ootestat tua eruditio de doctrina. Misae stem alat, te in intendis plura inquem editurum, quae aequε raras . sitieta, initia noximis , honorifiea Religioni, quare tenore praesentium, meritum tibi in ranimis oris obedientiae, ut seribendi opera Theologiea ,, ea seivatis servandis Limprimendi eo uiuo DAGM pMisiis in nostio Conventu Ave Mariano die deeitna Julii anno in i ori Franciscus MAκ-'nim a PoLirio Ministe ceneralis. Re Veiendi in parenti Misar. AF Y-iusnc ,-- -κMDus secretatius Gemetalis ditiis.
FR. Laurenti mechar Ordinis Minorum, regulatis observantiae. Provinciarum Turon majori 'Aquitaniae anti tu oris Pater, necnon Prouinciae naticiae.Parisensis iter am humilis Piovincialis Minister pluris, tun nobis dilecto Patri JOAΜΜi Aa uiri Bovviu in nostra Provincia aerae Theolosi. Lectori bis Iubitato, sitam, . Cum sebi, constet se sana doctii destientia sub iliquam prosterii, in benter concedimus, ut, iuxta Revmelusissimi patris nosti Generali nisi Maxum, pia loen siua, Summam Theologiae quam composuisti sub titissi, nisi a quiari iniri cui, duo ii votivianibus ac quatuor
partibus digestam modo aeeedri Doctestum applobatio. DATu Patisiis in Monasterio nostro Ave M riano, die vigesima sexta mensis Jum, anno Domini millesimo locente limo leptuagellaro septimo.
D. Au NTius Drci Aram: nister Provincialis. Nos Frater Stephanus de Roisse' in saeta Faeultate Patisiensi Docto Theologus, Ptioratur Abbartiae- Albae Pliot, Cisteretensis Oidinis in Ptovinetis Normaniae, Coenomaniae QPerticae vicarius Generalisci Fidem faeimiis a nobis diluente visam fuisses o iam mi saniωm Scori a Reverendo Patre)-ηκε GA3M L Boxvi si ictioris observantiae Provinciae Franc Parisiensis es malae tincti Franeis i Rahgioso, in saera Mologia Lectore Iubilato compositam, in qua nihil prorsus habetiit quod fidei orthodoxae repugnet 1 imo euncta sunt eum tanta veritate, curitate, Toliditate disposita ut opus istud duobus voluminibus exararum, jure merito 3pis mandandum exigat publica utilitas. Aru in
λ. Miri sui, Misso. Nos insta seripti octores saetae ricultatis Parisiensis ordinis Minorum almae Provinciae Prii ae Custos N Definitor est mur nos a Maiis Erotesisse: ibrum cui titulus inaci se mirato Muta a Minoa ωὐ illi in examinis inimina vetendo adnis raue J 9M GAsMoa Booti stricti risobsetvantiae Provineiae Flanei pati sinae Patre ae Lectore Iiibilato inuem quidem sinceram eum fidei nostiatilineipiis consormitatem methodi ae stili prespicilitatem, docti inaeque soliditatem, dignum emismus, qui publicis 3 pis mandaretur. Speramus scilicet ex ei iis lut bile alione F ccletiam Dei plurimum aedifietationis ac utilitatis recepturam fore. ATOM Bajocis in nolito Conveluti Fratrum Minorum, anno re-
20쪽
EMIM amplitudinem , de quibus agit Theologi , praecedere debet ipsius Theologiae explicatio , hoc Iuxin commul ei sul omnium,S: maxim nostri Doctoris, qui antequam speciales dissicultates The logicas enodare suseipiat, a Prologo Theologiae ducit exordium , in quo res ouaestiones principales proponit, quam tertia quinque alias complectitur. Nos ergo, qui tanti Doctoris vestigiis insisti, re in ἰumus , nostrae Theologiae Prologum praeponere congruum censitimus , duodecim
si estionibus diminum, visi quae ad Theologiae natiuam pertinent, proprietates, quali res, de principia, accurat. dedissenter usimturi
THE, o ca nomen a Graecis derivatum, nihil aliud est apud Latinos,quain ratio seu sermo de Divinitare i&juxta hanc Elymologiam, quicumque sermonem instituerunt de Deo, qualiscumque tandem fuerit ille, propterea Theologi dicti sunt. Unde D. Augustinus lib. 6. de Civit. cap. 1. narrat Marcum Varronem triplicem Theologiam distinxisse Fabulosam nimirum, Civilem&Naturalem Per Fabulosam seu Μ' rhicameam intelligit'ine stolidi & ridiculesadinvem est a Poetis, qui generationem deorum,&eorum adhicines, vel sordidissimas, sub fabularum integumentis retulerunt. Per Civilem, illam intelligit, qua cives magistratus, praesertimque sacerdotes, tr dunt modos cceremonias quibus prophani in falsis numinibus colendis uti consum ranti Per Naturalem denique, designat illam Varro quam tradunt Philosephi sub nomine Metaphscae , quae aliqualiter vocatur Theologia, quia agit de Deo ut supre
mo Ente,ac dicitur naturalis, quia naturali tantiam lumine fulcituri rerum creatarum
comparatur beneficio inpostolo dicente ad Rom. i. Invisibi ire perea famsint, timem conspiciaratis Unde Platonici dicebant, quod mens hominis seipsiun in orbem moveret, cum ex rebus sensibilibus gradatim ad Deum ascenderet , S i Deo ad res creatita rebiret. Nemo non videt hocce primuini secundu in Theologiae genus, quod fabulosum & civile seu politicum vocant, purum esse figmentum plurimis & niaxiumis impietatibus resertum , cum in utroque innumerabilis deorum multinido otentium, libidinosentiri,i bellis inter se contendentium conficta reperiatur, sacrilegusque illis adscribatur cultus. Mntum vero ad tertium, hoc est, quantum ad Theo logiam naturalem, imperfectior videtur ve possit adhuc sibi proprium Theologia n men arrogare intoniam licet Metaphysica de Deo dissesere pnetendat, paveastantam veritates, lapillime adhuc, ob exiguam naturalis luminis vim erroribus involesta at tingit immo , si Deum aliquando considerat, hoc est tantum sub ratione Eruis triti sum, non vero sub ratione entis Divini, quo sensu ipsum intuetur Disolo a propribsimpta. Unde Theolosiae nomine intelligimus scientiam illam, quae revesatione hiniri. tur, & supremi luminas virtute divinas assequitur veritates , quae prim bac ex sua natura de superitaturalibus mysteriis disserit, ac intellectus creati vires stiperans, Deum ut
aut rem gratiae Agloriae considerit, juxta quam ac certionem qu*rimus, quid in Conca. asio PRIMA.LIcE Theologia latessumatur pro fide, propri ininen mi est habitus fidei, sed est doctrina quaedam diuina revelatione innixa, qua thm ex principiis revelatis, tum elatus naturaliter crenitis discurrit, ad alias veritate induanda d mystei