Historikōn logoi 9 epigraphomenoi mousai

251쪽

στα Αἰγινῆταν επὶ δε, 'Aθηναῖοι ἀνδρων δε, Πολύκριτός τε ὁ Αἰγινετης, καὶ ' Αθηναῖοι, Ευμενης τε ὁ ' Αναγυράσιος, καὶ Ἀμεινίης Παλληνεύς' ἶς καὶ Ἀρτεμισίην ἐπεδίωξε. εἰ μεν νυν ἔμαθε ἔτι εν ταύτη πλεοι ἡ 'Αρτεμισίη, οὐκ αν επαύσατο Πότε- 5ρον ἡ εῖλέ μιν, ἡ καὶ αὐτὸς ἡλω. τοῖσι γὰρ 'Aθηναίων τριηράρχοισι παρακεκελευσο' πρὸς δε, καὶ ἄεθλον εκειτο μύριαι δραπιαι ος αν μιν ζωὴν ελη. δεινὸν γάρ τι εποιεῖντο, γυναῖκα επὶ τὰς ' Αθήνας στρατεύεσθαι. αυτη μεν δὴ, ως προτερον εχηται, διεφυγε'ῆσαν δε καὶ οι αλλοι, των αἱ νῆες περιεγεγόνεσαν, εν τμ Φαλερν. IO XCIV. Ἀδείμαντον δε τον Κορίνθιον στρατηγὸν, Mέγουσι 'Α- θηναιοι, αὐτίκα κατ ἀγχας ως συνεμισγον αἱ νῆες, εκπλαγεντα τε καὶ μερδείσαντα, τὰ ιστία ἀειράμενον, οἴχεσθαι φεύγοντα' ἰδόντας δε τους Κορινθίους την στρατηγίδα φεύγουσαν, ωσαύτως οἴχεσθαι. ως δε ἄρα φεύγοντας γίνεσθαι τῆς Σαλαμινίης κατἁ srὸ ἱρὸν 'Αθηναίης Σκιράδος, περιπίπτειν σφι κελητα Θείη πομπη' τον οἴτε πεμψαντα φανῆναι οὐδενα, ο τε τι των απὸ της στρατιῆς εἰδόσι προσφέρεσθαι τοῖM Κορινθίοισι. Ἱδε δε συμζάλλονται εἶναι ξοεῖον τὸ πρῆγμα' ως γὰρ ἀγχοῖ γενεσθαι των νηων τοῖς ἀπὸ τού κελητος, λεγειν τάδε' - Ἀδείμαντε, α μεν ἀποστρε- IO ψας τὰς ναῖς, ες φυγὴν ωρμησαι καταπροῖοὐς τοὐς 'Rλλη-- νας οι δε καὶ δὴ νικωσι, ἴσον α τοὶ ἡρωντο επικρατῆσαι των - εχθρων ' Ταλα λεγόντων, ἀπιστεειν γὰρ τὸν 'Αδείμαντον, αἴτις τάδε λεγειν, ως Αυτοὶ OLI τε εἶεν αγόμενοι ὁμηροι ἁ- ποθνήσκειν, ην μὴ νικωντες φαίνωνται οι ' ληνες ' ουτω δη Is ἀποστρεψαντα την νῆα, αυτόν τε καὶ τοῖς ἄλλους, ε εξερ - σμενοισι ελθεῖν ες τὸ στρατόπεδον. τούτους μεν τοιαύτη φάτις εχει υπὸ 'Αθηναίων. ού μεντοι αυτοί γε Κορίνθιοι ὀμολογεουσι, ὰλλ' εν πρώτοισι σφεας αυροῖς τῆς ναυμαχίης νομίζουσι γενε-

σθαι' μαρτυρεῖ δε σφι καὶ ἡ ἄλλη ' E M xcv. 'Ααιστείδης δε ὁ Λυσιμάχου, ἀνὴρ 'Αθηναχοῦ τοῖ καὶολθν τι προτερον τούτων επεμνήσθην ῶς ἀνδρὸς ἀρίστου, ουτος εντ θορύζω τούτω τμ περὶ Σαλαμῖνα γενομενF τάδε εποίεε. παραλαcων πολλοος των ὁπλιτεων, οἴ παρατετάχατο παρὰ τηνακτὴν τῆς Σαλαμινίης χωσης, γενος εόντες ' Αθηναῖοι, ες την sΨυττάλειαν νῆσον ἀπεζησε αγων, οῖ τοῖς Περσας τοὐς εν τη νησίδι ταύτη κατεφόνευσαν πάντας. xcvI. Uς δε ἡ ναυμαχίη διελελυτο, κατειρύσαντες ες την

252쪽

Σα μινα οι 'Ελληνες των ναυηγίων ο ι ταύτη ετύγχανε ετιἐόντα, ετοῖμοι ῆσαν ες α λην ναυμαχίην, ἐλπίζοντες τησι περιεού- σι νηυσὶ ετι χρήσεσθαι βασιλεα νων δε ναυηγίων πολλὰ -

5 λαζων ἄνεμος ζεφυρος, εφερε της ' Αττικης - την ηῖόνα την καλεομενην Κωλιάδα ἄστε ἀποπλῆσαι τὸν χ σμὸν, τόν τε ἄλλον πάντα τὸν περὶ της ναυμαχίης ταύτης εἰρημενον Βάκιδι καὶ Μουσαίου, καὶ δη καὶ κατα τὰ ναυήγια τὰ ταύτη ἐξενειχθεντατὸ εἰρημενον πολλοῖσι ετεσι πρότερον τούτων εν χ η-F, ΛυσιστράτροIo 'Aθηναίου, ἀνδρὶ χροσμολόγου, τὸ ελε θεε πάντας τοὐς Ελληνας

Τοῖτο δε εμελλε ἀπελάσαντος βασιλεος εσεσθαι. XCVII. Rερξης δε ως εμαθε τὸ γεγονὸς πάθος, δείσας μή τις των Ἱώνων ωοθῆται τοῖσι 'Eλλησι η αὐτοὶ νήσωσι, πλεειν ες τὸν 'Eλλεσποντον, λύσοντες τὰς γεφύρας, καὶ ἀπολαμφθεὶς eν τ' Εὐρώπη ἀπολεσθαι κινδυνεύση, δρησμὸν ε ὐλευε. Nελων δε μὴ Sεπίδηλος εἶναι μήτε rias Ελλησι μήτε τοῖσι εωυτο ες την Σαλαμινα χωμα ἐπειρατο διαχοῖρο γαυλούς τε Φοινικηιους συνεδεε, ἴνα αντί τε σχεδίης εωσι καὶ τείχεος' ἀρτεετό τε ες πόλεμον, ως ναυμαχίην ἄλλην ποιησόμενος. ὁρέοντες δε μιν πάντες οἱ ἄλλοι

ταυτα πρήσσοντα, ευ επιστεατο ως εκ παντὸς νόου παρ' εὐασται

IO μενων πολεμεσειρο Μαρδόνιον δ' ούδεν τούτων ελάνθανε, ως μάλιστα εμπειοον ἐόντα της εκείνου διανοίης. ναυτά τε ἄμα ειερξης εποίεε, καὶ επεμπε ες Περσας ἀγγελέοντα την παρεουσάν σφι συμφογεν. XCVIII. Τούτων δε νων αγγελων εστι οὐδgν ὁ τι baσσον παραγίνεται bνητὸν εόν' οἴσω τοῖνι Περσησι εξεύρηται τοῖσα λεγουσι γαρ, ῶς οσων αν η ἡμεροων ἡ πῶσα οδὸς, τοσουτοι ἴπποι τε και ἄνους διεστασι, κατα ἡμερησίην οδὲν εκάστην ἴππος τε καὶ 5 ἀνὴρ τεταγμενος' τοῖς οἴτε νιφετὸς, οὐκ in Α ού καλα, ob ἀξ εεργει μὴ ού κατανύσαι τὸν προκείμενον εωυτν δρόμον την ταχίστην. ὁ μεν δὴ πρωτος δραμων παραδιδοῖ - εντεταλμενα δευτερλ ὀ δε δεύτερος τμ τρίτωρ τὸ δε ενθελεν εδη κατἁ ἄλλον διεξερχεται παναδιδόμενα, κατά πεν 'E λησι ἡ λαμπα- 10 δηφορίη, την τW 'Hφαίστου ἐπιτελέουσι. τοῖτο τὸ δράμημα τωνῖππων καλέεο υσι Περσαι ἀγγαρξῖον.

253쪽

φθεντας, ῶς τάς τε οδοῖς μυρσίνη πάσας εστόρεσαν, καὶ ἐθυμίων,-ιεματα, καὶ αυτοὶ ἐσαν εν Θυσίησί τε καὶ ε παθίησι. ἡ δεδευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεξελθοῖσα συνεχεε ούτω, ἄστε τοὐς κιθῶ- sνας κατερρήξαντο πάντες, βοη τε καὶ οἰμωγαὶ ἐχρέωντο ἀπλετW,

Μαρδόνιον εν αιτίη τιθέντες. οὐκ οἴτω δε περὶ σων νηῶν αU μενοι σαγα οι Περσαι εποίευν, ὼς περὶ αὐτμ αρξη δειμαίνοντες. καὶ περὶ Περσας μεν ἐν ταυτα τὸν πάντα μεταξύ χρόνον γεν μενον, μεχρι Ου Σέρξης αυτός σφεας ἀπικόμενος επαυσε. C. Μαρδόνιος δε, ὀρέων μεν Rερξην συμφορὴν μεγάλην ἐκ της ναυμαχίης ποιεύμενον, --τεύων δε αυτὸν δρησμὸν βουλεύειν ἐκνων ' Αθηνεων, φροντίσας πρὸς εωυτὸν ῶς δώσει δίκην ἀναγνώσας βασιλsα στρατευεσθα επὶ την Ἐ λάδα, καί οι κρέσσον εἴη ἀνακινδυνεύσαι η κατεργάσασθαι την Ἐλλάδα η αυτὸν καλῶς νε-5λευτῆσαι τὸν βίον, οπερ μεγάλων αἰωρηθεν ' πλεον μεντοι εφερεοὶ ἡ γνώμη κατεργάσασθαι τὴν Ἐλλάδαμ λογισάμενος οῦν ταυ- τα, προσέφερε τὸν λόγον τόνδε' Δεσποτα, μητε λυπεο, μητε συμφορὴν μηδεμίαν μεγάλην ποιευ τούδε του γεγονότος εδεκα

πρηγματος. οὐ γὰρ ξύλων ἀγων ο τὸ παν φερων εστὶ ἡμῖν, Io

ἀλλ' ἀνδρῶν τε καὶ ἶππων. σοὶ δε ἀνε τις τούτων των τὸ παν σφι εδη δοκεόντων κατεργάσθαι, ἁποζὰς ἀπὸ των νεων πειρη- σεται ἀντιωθηναι, οἴτ' ἐκ της επείρου τῆσδεμ οῖ τε ἡ- εντι θησαν, εδοσαν δίκας. εἰ μεν νυν δοκεει, αύτίκα πειρώμεθα της

Πελοποννησου' ει δε καὶ δοκεει επισχεῖν, παρεχει ποιεειν ταυ- IS

οὐ, δόντας λόγον των εποίησαν νυν τε καὶ πρότερον, εἶναι σοὐς - δούλους. μάλιστα μεν νυν ταυτα ποίεε. εἰ δ' ἄρα τοι incού- λευται, αυτὸν ἀπελαύνοντα ἁπάγειν την στρατιην, αλλην εχω

καὶ εκ τῶνδε βουλην. σὐ Περσας, βασιλευ, μὴ ποιησης κατα- 2O γελαστους γενεσθαι 'Eλλησι. οὐδὲν γὰρ εν τοῖσι Περ σι δε-- δήληται νων πρηγμάτων, οὐδὲ ἐρεῖς ὁκου ἐγενόμεθα ἄνδρες κα-- κοί. ει δε Φοίνικες τε καὶ Αιγύπτιοι, καὶ Κύπριοί τε καὶ Κίλικες κακοὶ ἐγενοντο, οὐδὲν πρὸς Πέρσας τουτο προσηκει τὸμ πάθος. ηδη ἄν, επειδὴ ού Περσαι τοι αἴτιοί εἰσι, εμοὶ πείθεο. 25 εἴ τοι δέδοκται μὴ παραμενειν, σύ μεν ες εδεα τα σεωυτου ἁ- πελαυνε, τῆς στρατιῆς ἀπάγων τὸ πολλόW εμε δε σοι χρὴ - την 'Eλλάδα παρασχ ν δεδουλωμενην, Πιεκοντα μυζιάῖας τοῖ στρατοῖ ἀπολεξάμενον.

254쪽

CI. Ταγα ἀκούσας Rέρξης, ῶς ἐκ κακων ἐχάρη τε καὶησθη πρὸς Μαρδόνιόν ri, βουλευσάμενος, ἔφη, ἀποκρινοῦσθαι, μκόειον ποιησει τούτων. ῶς δὲ ἐζουλεύετο ἄμα Περσέων reas ἐπικλητοισι, ἔδοξέ οἱ καὶ 'Αρομισίην ἐς συμ υλὰν μεταπέμ-5 ψασθαι, ἔτι πρό'ον ἐφαίνετο μούνη νοέουσα τὰ ποιητέα ην. ως δὲ ἀπίκετο ἡ 'Αρτεμισίη, μεταστησάμενος τοῖς ἄλλους, τούς τε συμζούλους Περσέων καὶ τοῖς δορυφόρους, ἔλεξε ει ρξης τάδε

Κελεύει με Μαρδόνιος, μένοντα αυτοῖ, πειρῶσθαι της Πελω πον σου λέγων ως μοι Πέρσαι τε καὶ ὁ πεζὸς στρατὸς οὐ-IO μ δενος μεταίτιοι πάθεός εύω, ἀλλὰ βουλομένοισί σφι γένοιτ αν ἀπόδεξις. ἐμὲ ων η -ύτα κελεύει ποιέειν, η αυτος ἐθέλει τρι- ηκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος τού στρατοῖ, παρασχύν μοι ν' Ελλάδα δεδουλωμένηW α τὸν δέ με κελεύει ἀπελαύνει, - αν τω λοιπω στρατW ἐς ηθεα τὰ ἐμά. ων ἐμοὶ, καὶ γὰρ 15 περὶ της ναυμαχίης ευ συνεζούλευσας της γενομένης, οὐκ ἐωσα

- ποιέεσθαι, νῖν τε συμcούλευσον, ὀκότερα ποιέων επιτύχω εἴ βουλευσάμενος.V 'O μὲν ναύτα συνεγυλεύετο. cir. 'H δὲ λέγω -3P Βασιλεῖ, χαλεπον μέν ἐστι συμ- ζουλευομένου τυχειν - αριστα , πασαν. ἐπὶ μέντοι τοῖσι κα- τηκουσι πρηγμασι, δοκέει μοι αὐτὸν μὲν σέ ἀπελαύνειν ὀπί- Μαρδονιον εἰ ἐθέλει τε καὶ ωοδέκεται ταλα ποιη-5 - σειν, αυσοῖ καταλιπῶν σὐν τοῖσι ἐθέλει. τοῖτο μὲν γὰρ, ην

- καταστρέψηται - φησι ἐθέλειν, καί οἱ προχωρηση - νοέων - λέγει, σὸν τὸ ἔργον, ὼ δέσποτα, γίνεται' οἱ γὰρ σοὶ δολ

λοι κατεργάσαντο. σοῖτο δὲ, ην - ἐναντία της Μαρδονίου γνώμης γενηται, οὐδεμία συμφορὴ μεγάλη ἔσται, σέο τε minIO ριεόντος, καὶ ἐκείνων ων προ γμάτων περὶ οἶκον τὸν σόν. ην ' γὰρ σύ m περιῆς, καὶ οὶκος ὀ σὸς, πολλοῖς πολλάκις ἀγω-- νας δραμέονται περὶ σφέων αυτῶν οἱ Ελληνες. Μαρδονίου δὲ, ην τι πάθη, λόγος οὐδεὶς γίνεται' οὐδέ τι, νικῶντες οἱ 'Eλλη- νες, νικῶσι, δοῖλον σὸν ἀπολέσαντες. α δὲ, των ύνεκα τον re IS λον ἐποιησω, πυρώσας ἀς 'Αθηνας ἀπελ*ς.

χανε τά περ αλὲς ἐνόεε. οὐδὲ γὰρ, εἰ πάνρος καὶ πασαι συνεζούλευον αὐτμ μένειν, ἔμενε ἄν, δοκέειν εμί' οἴσω καταοἴωδεκεε. ἐπαινέσας δὲ την Ἀρομισίην, ταύτην μὲν ἀποστέλλει αγουσαν α 5 τοῖ τοῖς παιδας ἐς 'Eφεσον νόθοι γάρ τινες παιδές οἰ συνέσποντα

255쪽

CIV. Συήπεμπε δὲ τοῦ ι παισι φύλακον 'Eρμότιμον, γενος μεν ἐόντα Πηδασέα, φερόμενον δὲ Ου - δεύτερα νων ευνούχων παρὰ βασιλίῖ. οἱ δε Πηδασεες οἰκεουσι μὲν 'Αλικαρνησσοῖ. εν δε τοῖσι Πηδάσοισι τούτοισι τοιόνδε φέρεται πρηγμα γίνεσθαι. ἐπεὰν τοῖσι ἀμφικτίοσι πασι, τοῖσι ἀμφὶ ταύτης οἰκεουσι της πόMος, 5

μελλη τι εντὸς χρόνου εσεσθαι χαλεπὸν, τότε ἡ ἱρείη αυτόθι της 'Αθηναίης φύει πώγωνα μεγαν. τούτο δε σφι δὶς εδη εγενετο. Cv. 'Eκ τούτων δη νων Πηδασεων ἡ 'Eρμότιμος ἐν τW μεγίστη τίσις εδη, ἀδικηθεντι, εγενετο πάντων των ἡμεῖς ἴδμεν. λόντα γὰρ αυτὸν υπὸ πολεμίων, καὶ πωλεόμενον, Δνεεται Παμιώνιος, ἀνὴρ Xῖος, ος την ζόην κατεστήσατο απ' εργων ἀνοσιωτάτων. ὁκως γὰρ κτησαιτο πω δας εἴδεος ἐπαμμενους, εκτάμνων, 5 ἀγινεων ἐπώλεε ἐς Σάρδις τε καὶ 'Eφεσον πημάτων μεγά ν. παρὰ γὰρ τοῖs βαρζάροισι τιμιώτεροί εἰσι οἱ ευνούχοι, πίστιος εἴνεκα τῆς πάσης, των ενοαίων. ἄλλους τε δὴ ὁ Πανιώνιος ἐξε--με πολλοῖς, ἄτε ποιεύμενος ἐκ τούτου τὴν ζόην, καὶ δη καὶ τοῖτον. καὶ, ου γὰρ τὰ πάντα εδυστύχεε ὀ 'Eρμότιμος, ἀπικνεε- Ioται ἐκ των Σαρδίων παρὰ βασιλέα μετ' ἄλλων δώρωW χρόνου δὲ προῖόντος, πάντων των ευνούχων ἐτιμήθη μάλιστα παρὰ Hkis.

CUI. 'Ως δε τὸ στράτευμα τὸ Περσικὸν ὁρμα ὁ βασιλεῖς επὶ σὰς 'Αθήνας, ἐὼν εν Σάρδισι, ἐνθαῖτα καταcὰς κατὰ δή τι σβῆγμα ὁ 'Eρμότιμος ἐς γην την Μυσίην, την Xῖοι μεν νεμονται, 'Αταρνεῖς δὲ καλέεται, εὐρίσκει τὸν Πανιώνιον ενθαῖτα ἐπιγνούς δε, ελεγε πρὸς αυτὸν πολλοῖς καὶ φιλίους λόγους ' πρῶτα μεν 5 οἱ καταλεγων ἴσα αυτὸς δἰ ἐκεῖνον επι αγαθά δεύτερα δε ia ισχνεύμενος αντὶ τούτων ἴσα μιν αγαθὰ ποιήσει, ῆν κομισάμενος τοῖς οἰκετας οἰκεη ἐκείνη ῶστε ὐποδεξάμενον ἄσμενον τοῖς λάγους τὸν Πανιώνιον, κομίσαι τὰ τεκνα καὶ την γυναῖκα. ῶς

δε ἄρα πανοικίη μιν περίελαζε, ελεγε ὀ 'Eρμότιμος τάδε n IO πάντων ἀνδρῶν ξδη μάλ σω αε εργων ἀνοσιωτάτων τὸν βίον κτησάμενε, τί σε εγῶ κακὸν ἡ αυτὸς ἡ των ἐμῶν τις εργάσω το, ξ σε, η των σοῦν τινα, ἔτι με ἀντ' ἀνδρὸς ἐποίησας τὸ μη- δὲν Jναι; ἐδόκεες τε Θεοῖς λήσειν οἷα εμηχανῶ ἀτε' οἴ σε ποιήσαντα ανόσια, νόμου δικα, χρεώμενοι, υπῆγαγον ἐς χέ- 15

παίδων ἐς γ ιν, ἡναγκάζετο ὀ Πανιώνιος των ἐωυτού παίδων,

256쪽

Nσσέρων εόντων, τα αἰδοῖα ἀποτάμνειν' ἀναγκαζόμενος δε, ἐ-20 πο αε ταῖσαρ αυτοῖ τε, ως ταύτα ἐρπάσατο, οἱ παχες ἀναγκαζόμενοι ἀπέταμνον. Πανιώνιον μέν νυν ούτω ποηλθε η τε τίσις

καὶ ὀ Ἐρμωμος. CvII. Hέρξης δε, ως τοὐς παῖδας 'Αρτεμισίη επέτρεψε ἀπάγειν ἐς 'Eφεσον, καλέσας Μαρδόνιον, ἐκέλευέ μιν της στρατίης διαλέγειν τοῖς βούλεται, καὶ ποιέειν τοῖσι λόγοισι τα ἔργα πειρώμενον ὁμοῖα ταύτην μὲν την ἡμέρην ἐς τοσοῖτο ἐγίνετο. της 5 δὲ νυκτὸς, κελεύσαντος βασιλέος, τὰς νηας οἱ στρατηγοὶ ἐκ τούΦαληρου ἀπηγον οπίσω ἐς τὸν 'Eλλησποντον, ὼς τάχεος sdia ἔκαστος, διαφυλαξούσας τὰς σχεδίας πορευθηναι βασιλέῖ. ἐπεὶ δε ἀγχοῖ ησαν Ζωστηρος πλώοντες οἰ βάρζαροι, ἀνατείνουσι γαρακραι λεπταὶ της ηπείρου, ταύτας εδοξάν νηας έἶναι, καὶ ο εφεπον ἐπὶ πολλόν. χρόνω δὲ μαθόνNς οτι οὐ νηες εῖεν, αλλ' α- κραι, συλλεχθέντες, ἐκομίζοντο. CvIII. 'Ως δε ἡμέρη ἐγένετο, ὀρέοντες οἱ Ελληνες κατἁ χώρην ,

μένοντα τὸν στρατον τὸν πεζὸν, ηλπιζον καὶ τὰς νηας εἶναι περὶ Φάληρον' ἐδόκεόν τε ναυμαχησειν σφέας, παραρτέοντό τε ώς ἁλεξησόμενοι. ἐπεὶ δε ἐπύθοντο τὰς νηας οἰχωκυίας, αὐτίκα με-5 ταύτα ἐδόκεε ἐπιδιώκειν. τον μέν νυν ναυτικὸν τὸν Σέρξεω στρατὸν οὐκ ἐπειθον διώξαντες μέχοι ' Ανδρου. ἐς δε την Ανδρον ἀπικόμενοι, ἐζουλεύοντο. Θεμιστοκλέης μέν νυν γνώμην ἀπεδείκνυτο Δια νησων τραπομένους, καὶ ἐπιδιώξαντας τὰς νηας, πλύειν ἰ-

θέως ἐπὶ σὸν 'EMλησποντον, λύσοντας ἀς γεφύρας.V Εὐρυοῦ Io δης δὲ την ἐναντίην ταύτη γνώμην ἐτίθετο, λέγων, ὼς U λύσουσὶ

τὰς σχεδίας, τουτ αν μέγιστον πάντων σφεῖς κακὸν την 'EM

λάδα ἐργάσαιντο. εἰ γὰρ ἀναγκασθείη ἀπολαμφθεὶς ὁ Πέρ

σης μένειν εν Εὐρώπη, πειρ*το αν ησυχίην μὴ ἄγειν ώς - ἄγονο μέν es ησυχίην, ολ τι προχωρέειν οἷον τε ἔσται νων 15 πηγμάτων, οἴτε τις κομιδὴ τὸ οπίσω φανησεται, λιμ* τέ οἱ ἡ στρατι η διαφθαθεται. ἐπιχειρέοντι δὲ αὐτμ καὶ ἔργου ἐχο- μένω, πάντα τὰ κατἁ την Εὐρώπην OH τε ἔσται προσχωρη-- σαι κατὰ πόλιάς τε καὶ κατἁ ἔθνεα, ητοι ἁλισκομένων γε, η πρὸ νούσου ὁμολογεόντωW τροφην τε ἔξειν σφέας τὸν ἐπέNιον 20 αἰεὶ των Ἐλληνων καπόν. ἀλλὰ δοκέειν γὰρ, νικηθἐντα τη- ναυμαχίη οὐ μενέειν ἐν τη Εὐρώπη τὸν Πέρσεαρ ἐατέον Γν εἶναι

φεύγειν ἐς δ ἔλθη φεύγων ἐς την ἐωυτοῖ. τὸ ἐνθευτεν δὲ περὶ

257쪽

τῆς εκείνου ποιέεσθαι ἐδη τὸν αγωνα ἐκέλευε.' Ταυτης δὲ εἴχοντο της γνώμης καὶ Πελοποννησίων των ἄλλων οἰ στρατηγοί. cIx. 'Ως δε εμαθε μι Ου πείσει τους γε πολλοῖς πλώειν ες τον Ἐλλεσποντον ο Θεμιστοκλέης, μεταζαλών, πρὸς τοὐς 'Αθηναίους ουτοι γὰρ μάλιστα ἐκπεφευγότων περιημέκτεον, ὀρμέατό τε ες τὸν ' Eλλήσποντον πλώειν καὶ επὶ σφέων αυτῶν βαλλόμενοι, εἰ ἄλλοι μὴ βουλοίατοὶ ελεγε σφι τάδερ Καὶ αυτὸς ρει πολ- S λοῖσι παρ γενόμην, καὶ πολλW πλεω ἀκήκοα τοιάδε γενε αν ἄνδρας ες ἀναγκαίην ἀπειληθεντας, νενικημένους ἀναμάχεσθαί ra καὶ ἀναλαμωνειν τὴν προτέρην κακότητα. ημεῖς δὲ, εὐ- ρημα γἀρ εὐρήκαμεν ἡμας τε αυτούς καὶ νην 'Eλλάδα, νεφος τοσουτο ἀνθρώπων ἀνωσάμενοι, μη διώκωμεν ανδρας Io φεύγοντας. τάδε γὰρ οὐκ ημεῖς κατεργασάμεθα, ἀλλα Θεοί ra καὶ ἡρωες, οἴ εφθόνησαν ἄνδρα ενα της τε Ἀσίης καὶ της Εὐρώπης βασιλεῖσαι, εόντα ἀνόσιόν τε καὶ ἀτάσθαλον ος τά

ra ἱρα καὶ τὰ ἴδια εν ὁμοίου εποίεετο, εμπιπράς τε καὶ κατα- cάψων των Θεῶν - αγάλματαρ ος καὶ την Θάλασσαν Is ἀπεμαστίγωσε, πεδας τε κατηκε. ἀλκ, εἶ γὰρ εχει ες τὸ - παρεὸν ἡμῖν, νυν μεν εν τῆ 'Eλλάδι καταμείναντας, ἡμεων τεμ αυτῶν ἐπιμεληθηναι καὶ τῶν οἰκετεωρο καί τις οἰκίην τε ἀνα- πλασάσθω, καὶ σπόρου ἀνακῶς εχέτω, παντελεως ἀπελάσας

σεσθαι ες τὸν Πέρσεα Iis, ῆν ἄρα τί μο καταλαμcάνη πρὸς 'Αθηναίων πάθος, εχη ἁποστροφην' τά περ ων καὶ ἐγένετο. CX. Θεμιστοκλέης μεν ταυτα λέγων, διεζαλλε 'Αὐηνολι διεπύθοντο. επειδὴ γὰρ, καὶ πρότερον δεδογμενος εἶναι σοφὸς, ἐφάνη εῶν ἀληθέως σοφός τε καὶ εἴcουλος, πάντως ἐτοῖμοι ἡ σανχέεγοντι πείθεσθαι. ῶς δε ουτώ οἱ ἀνεγνωσμενοι ἡ σαν, αὐτίκα

μετὰ ταυτα ὀ Θεμιστοκλέης ἄνδρας ἀπεπεμπε εχοντας πλωον, 5 τοῖσι επίστευσε σιγφν, ἐς πῶσαν βάσανον ἀπικνεομενοισι, τὰ αυτὸς ενετείλατο βασιλέεῖ φράσαι τῶν καὶ Σίκιννος ὁ οἰκετης αἴτις πενετο. ia ἐπεί τε ἀπίκοντο πρὸς την 'Αττικὴν, οἱ μεν κατεμενον

επὶ rφ πλώω, Σίκιννος δὲ ἀναcὰς παρὰ Hi εα, ελεγε τάδε

'Eπεμψε με Θεμιστοκλέης ὁ Νεοκλέος, στρατηγὸς μεν 'Α - IOμ ναίων, ἁνὴρ δὲ τῶν συμμάχων πάντων αριστος καὶ σοφώτα- τος, φράσοντά τοι, ἔτι Θεμιστοκλέης ἡ 'Λθηναῖος, σοὶ βουλόμε-

258쪽

νος λουργέειν, εσχε τοῖς Ελληνας, τὰς νῆας βουλομένους διώκειν, καὶ τὰς ἐν 'EλλησπόντW γεφύρας λύειν. καὶ νυν Is V καν' ἡσυχίην πολλὴν κομίζεο.' οι μεν, ταυτα σημήναντες, ἀπέπλωον ὀπίσω.

ἔπι προσωτέρω των βαρcάρων τας νηας, μήτε ἐπιπλωειν ἐς τὸν 'Eλλήσποντον λύσοντας τὸν πόρον, την 'Λνδρον περικατἐατο, ἐξελέειν ἐθελοντες. πρωροι γαρ 'Aνδριοι νησιωτἐων αἰτηθέντες πρὸς 5 Θεμιστοκλέος χροματα, οὐκ ἔδοσαν' αλλὰ προῖσχομένου Θεμιστοκλέος λόγον τόνδε, ως - 'Hκοιεν 'Αθηναῖοι περὶ εωυτοῖς εχοντες δύο Θεούς μεγάλους, ΙΠειθώ τε καὶ ' Αναγκαίην, οὐ ri σφι κάρτα δοτέα εἶναι χρήματω' 'Τπεκρίναντο πρὸς ταυτα,

λάγοντες ως - Κατὰ λόγον ῆσαν ἄρα αἱ 'Αθῆναι μεγάλαι τε Io καὶ εὐδαίμονες, καὶ ,- πηστων ἡκων εἶ' krii 'Λνδρίους γε εἶναι γεωπείνας, ἐς τὰ μέγιστα ἀνήκοντας, καὶ Θεοὐς δύο ἁ- χρήστους οὐκ ἐκλείπειν σφέων πιιν νησον, ἀλλ' αἰεὶ φιλοχωρέειν,

Πενίην ra καὶ ' Αμηχανὰr καὶ τούτων των Θεῶν ἐπηcόλους ἐόντας 'Ανδρίους, οὐ δώσειν χρὴματα οὐδεκοτε γὰρ της ἐωυτων Is ἀδυναμίης την 'Αθηναίων δύναμn εἶναι κρέσσω. οἶνοι μὲν δὴ ταυτα -οκρινάμενοι, καὶ οὐ δόντες τα χρήματα, ἐπολιορκέοντο. CXII. Θεμιστοκλέης δε, οὐ γἁρ επαύετο πλεονεκτέων, ἐσπέμπων ἐς τὰς αλιας νήσους ἀπειλητηρίους λόγους, αἴτεε πῆματα διὰ νων αυτων ἀγγέλων, χρεώμενος λόγοισι τοῖσι καὶ πρὸς 'Αν- δρίους ἐχρεμ ' λθων, ως εἰ μὴ δώσουσι τὸ αἰτεόμενον, ἐπάξερ5 'ν στρατιὴν νων 'Eλλήνων, καὶ πολιορκέων ἐξαιρήσει. λέγων ων ταυτα, συνέλεγε χρεματα μεγάλα παρα Καρυστίων ri καὶ

Παρίων' or πυνθανόμενοι την τε ' Ανδρον, ως πολιορκέοιτο διότι

ἐμήδισε, καὶ Θεμιστοκλέα, - ειη ἐν αἴνη μεγίστη των στρατηγων, δείσανος ταυτα, ἔπεμπον πήματα. εἰ δε δή τινες καὶ IOαλλοι εδοσαν νησιωτέων, οὐκ ἔχω εἰπε, δοκέω δέ τινας καὶ αλ-λους δουναι, καὶ οὐ τούτους μούνους. καίτοι Καρυστίοισί γε οὐδὲν, τούτου εἴνεκα, τῶ κακοῖ b περcολὴ εγένετο Πάριοι δε Θεμιστοκλέα χρήμασι ἱλασάμενοι, διέφυγον τὸ στράτευμα Θεμιστοκλέης μέν νυν, ἐξ ' Ανδρου ἐγεώμενος, πῆματα παρὰ νησιωτέων Is ἐκνέετο λάθρη των ἄλλων στρατηγων.

cxi II. Οἱ δ' ἀμφὶ Σέρξεα, ἐπισχόνος ὀλίγας ἡμερας μετἀσην ναυμαχίην, ἐξἐλαυνον ἐς Βοιωτοῖς τὴν αὐτην οδόν. εδοξε

259쪽

γὰρ καὶ Μαρδονίου, ἄμα μεν προπεμψαι βασιλεα, ἄμα δὲ ἀνωρ, εἶναι τοῖ ετεος πολεμέειν' χειμερίσαι τε αμεινον εἶναι εν Θεμωλίη, καὶ επειτα ἄμα τφ εαρι πειρῶσθαι της Πελοπον σου. Sῶς δε ἀπίκατο ες την Θεσσαλίην, ενθαῖτα Μαρδόνιος εξελεγε πρώτους μεν Περσας πάντας τους αὐανάτους καλεομενους, πλὴν 'Τδάρνεος του στρατηγοῖ' οἶτος γἁρ οὐκ εφη λείψεσθαι βασι-Mος μετὰ δε, των αλλων Περσεων τοὐς Θωρηκοφόρους, καὶ τὴν ἴππον την χιλίην καὶ Μήδους τε καὶ Σάκας, καὶ Βακτρους τε IO καὶ Ἱνδούς, καὶ τον πεζὸν, καὶ την ἴππον. ταλα μεν εθνεα ὁλαύλετο εκ δε των ἄλλων συμμάχων εξελάγετο κατ ολίγους, τοῖσι εἴδεά τε μῆρχε διαλόγων, καὶ εἰ τεοισί τι χρηστὸν συνεβεε πεποιημενον. εν δε, πλαῖστον εὐνος Περσας αἰρέετο, ἄνδρας στρεπτοφόρους τε καὶ ψελιοφόρους επὶ δὲ, Μήδους. οἶτοι δὲ πλῆθος Isμεν Οὐκ ελασσονες ησαν των Περσεων, ρώμη δε εσσονες. ωστε σύμπαντας τριήκοντα μυριάδας γενέσθαι σὐν ἱππεύσι.

cxiv. 'Eν δὲ τού rse χρόνW εν N Μαρδόνιός τε τῶν προπιὴν διεκρινε, καὶ Ηἐρξης ην περὶ Θεσσαλίην, χρηστεριον εληλωθεε εκ Δελφων Λακεδαιμονίοισι, Hερξεα αἰτεειν δίκας του Λεωνίδεω φόνου, καὶ τὸ διδόμενον εξ εκείνου δεκεσθαι. πεμπουσι δηκηρυκα τὴν ταχίστην Σπαρτιῆται' ἶς επειδὴ κατελαζε εοῖσαν sετι πῶσαν τὴν στρατιὴν εν Θεσσαλίη, ελθὼν ες ο ψιν την Ηἐρξεω, ελεγε τάδε n βασιλευ Μήδων, Λακεδαιμόνιοί τε σε, ini 'Hρακλειδαι οἱ ἀπὸ Σπάρτης, αιτεουσι φόνου δίκας, ὁτι σφεων τον βασιλία ἀπεκτεινας, ρυόμενον τὴν Ἐλλάδα. χ δε, γελάσας τε, καὶ κατασχών πολλὸν χρόνον, ως οἱ ετύγχανε παρε- IOμεως Μαρδόνιος, δεικνος ες τοῖσον, εἶπε Tοιγάρ σφι Μαρδό- νιος ὁδε δίκας δώσει τοιαύτας οἴας εκείνοισι πρεπει. 'Ο μενει, δεξάμενος τὸ ρηθὲν, ἁπαλλάσσετο.

cxv. Hέρξης δε, Μαρδόνιον εν Θεσσαλίη καταλιπῶν, αυτὸς επορεύετο κατὰ τάχος ες τὸν ' Eλλεσποντον' καὶ ἀπικνεεται ες τὸν πόρον τῆς διαζάσιος εν πεντε καὶ τεσσεράκοντα ἡμέρησι, ἁ- πάγων τῆς στρατιῆς οὐδεν μέρος, ῶς εἰπεῖν. ὁκου δε πορευόμενοι γινοίατο, καὶ κατ ούς τινας ἀνθρώπους, τὸν τούτων καρπὸν αρ- Sπάζοντες εσιτεοντο. εἰ δὲ καρπὸν μηδενα εἴροιεν, οι δὲ τὴν ποίην τὴν εκ τῆς γῆς ἀναφυομενην, καὶ των δενδρέων τὸν φλοιὸν περλε- ποντες, καὶ τὰ φύλλα καταδρέποντες κατήσθιον, ομοίως των τε ἡμερων καὶ των ἀγρων, καὶ ελειπον οὐδἐin ναύτα δ' εποίευν υπὸ

260쪽

1o λιμου. ἐπιλαcὼν δε λοιμός τε τον στρατὸν καὶ δυσεντερίη, κατ δὸν διεφθειρε. τοῖς δε καὶ νοσέοντας αυτων κατελIπε, επιτάσσω, τῆσι πόλισι, ἴνα εκάστοτε γίνοιτο ελαύνων, μελεδαίνειν τε καὶ τρέφειν' εν Θεσσαλίη τέ τινας, καὶ ο Σίρι της Παιονίης, καὶ εν Μακεδονίη. ἔνθα καὶ τὸ ἱρὸν ἁρμα καταλιπων του Διὸς, ora

15 επὶ την' Ελλάδα ξλαυνε, απιὼν οὐκ ἀπελαζε' ἀλλα δόντες οἱ Παίονες τοῖσι Θρήξι, ἀπαιτεοντος Hερξεω, εφασαν νεμομενας αρ- π φῆναι υπὸ των ἄνω Θρηυων των περὶ τὰς πηγας τοῖ Στρυμόνος ωκημενων.

cxvI. Eνθα καὶ ὁ νων Βισαλτεων βασιλεῖς γης τε της Κρο- στωνικῆς, Θρηξ, εργον Θερφυὲς εργάσατο' ἴς ουτε αυτὸς εντ Hερξη εκῶν εἶναι δουλεύσειν, ἀλλ' esἴχετο ανω ες τὸ Ουρος την' Ροδόπην, τοισί τε παισὶ ἀπηγόρευε μὴ στρατεύεσθαι επὶ τὴν 'E 5 λάδα. οἱ δε, ἀλογήσαντες, η ἄλλως σφι θυμὸς εγενετο Θεεσα- σθαι τὸν πόλεμον, εστρατεύοντο ἄμα τρο Περση. επεὶ δε ἀνεχω- ισαν ἀσινεες πάντες, εξ εόντες, εξώρυξε αυτῶν ὁ πατὴρ τοῖς ὀφθαλμοῖς διὰ ἡ αἰτίην ταύτην. καὶ οἶτοι μεν τούτον τὸν μι

CXVII. οἱ δε Περσαι ώς εκ της Θρη&ης πορευόμενοι ἀπίκοντο επὶ τὸν πόρον, επειγόμενοι, τὸν 'Eλλησποντον τῆσι νηυσὶ διεζησαν ες Α ὁον' τὰς γὰρ σχεδίας οὐκ εἶρον ετι ἐντεταμενας, ἀλλ' υπὸ χειμῶνος διαλελυμενας. ενθαλα δε κατεχόμενοι, σιτία ra πλεω 5 η κατ' οδὸν ἐλάγχανον ούδενα τε κόσμον ἐμπιπλάμενοι, καὶ ὐ- δατα μεταζάλλοντες, ἀπεθνησκον τοῖ στρατοῖ τοῖ περιεόντος πολλοί. οἱ M λοιποὶ ἄμα Hερξη ἀπικνεονται ες Σάρδις.

cxviII. Εστι δε καὶ ἄλλος ἴδε λόγος λεγόμενος, ῶς επειδὴ

Eεοξης ἀπελαύνων e 'Αθηνεων, ἀπίκετο επ' 'Hιονα την επὶ Στρυμόνι, ενθεῖτεν οὐκετι ὀδοιπορίησι διεχρεετο, ἀλλα την μεν στρατιὴν 'Τδάρνεῖ επιτρεπει ἀπάγειν ες τὸν 'Eλλήσποντον, αυτὸς δ' επὶ 5 νηὸς Φοινίσσης επιζὰς, εκομίζετο ες την 'Ασίην. πλώοντα δε μιν ἄνεμον Στρυμονίην -ολαζεῖν μεγαν καὶ κυματίην' καὶ δὴ, μὰ λον γάρ τι χειμαίνεσθαι, γεμούσης τῆς νηὸς, ῶστε επὶ τοῖ καταστρώματος επεόντων συχνῶν ΙΠερσεων των σὐν Σερξη κομιζομενων, ενθαῖτα ες δεῖμα πεσόντα τὸν βασιλέα, εἴρεσθαι βώσαντα τὸν 1O κυζερ τεα, εἴ τις εστί σφι σωτηρίη. καὶ τὸν εἶπαι' - Δεσπονα, οὐκ εστιν οὐδεμία, μὴ τούτων απαλλαγή τις γενηται των πολλῶν επι cατεων. Καὶ βε εα λεγεται ἀκούσαντα ταῖτα