Carmina

151쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

δες εφατ ' ἐκ δ' εγέλασσε πατὴρ ἀνδρον τε θεον τε 'πιφαιστον δ' ἐκέλευσε περικλυτον 3ττι τάχιστα 60 γαῖαν υδει φύρειν, εν δ' ἀνθρώπου θεμεν αυδὴν καὶ σθένος, ἀθανάτης εισκειν παρθενικης καλον εἶδος ἐπρήρατον ' αυτὰρ Ἀθήνην

152쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ εργα διδασκῆσαι, πολυδαίδαλον ἱστ ον υφαίνειν '

καὶ χάριν ἀμφιχεαι κεφαλ si χρυσέην Ἀφροδίτην καὶ πύθον ἀργαλεον καὶ γυιοκύρους μελεδώνας'

ἐν θέμεν κυνεύν τε νέον καὶ επίκλοπον64 cf. χ 422 ἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι o 517 ἱστbν πιφαίνει χρυσέης Ἀφροδίτης

μένn πολυδαίδαλον ἐστιν χθήνης l κερκίδι πέπλον υταινεν 63 ΗΠnn. Orpn. LV 27 θεά, μάλ' ἐπηρατον εἶδος ἔχουσα 66 cf. ΕΡiy. gr. ed. Κailiet 647. 14 λευγαλέους τε φόβους καὶ θυμοβάρους μελεδῶνας Mimnem. Fr. 6. 1 B. καὶ θργαλέων μελεδωνέων bet, μελεδώνων cocta.) Gregor. Theol. eam. II 1, 1, 140 καὶ ὀρροχέαι μελεδῶνες Nonn. Dion. XLm1 53 θυμοβόρους . . μεληδόνας 67 Ilieom. 965 ἐπίκλοπον ηθος ἔχοντες κατα μυθον, δς τῶ μὲν κάλλει την χφροδίτην ἐφιστὰ, τοῖς δὲ γυναικείοις ἔργοις την χθηνctν, ῶς δηλοῖ καὶ 'Hσίοδος 64 Hero lim. περὶ ψκλ. ρημ. p. 27, 17 H. N 782, 12 L.) cf. Anec t. Ox. IV 338. 24 Cr.) τδ δε διδασκησαι ' παρα Ἐσιόδω Aς ὰπι περισπωμένου δι

librarii' coniecturam esse temero conterulis Stiui. Hes. 171): διασκησαι D; e διδασκέμεναε et μιν ὰσκησαι lectionibus διδασκησαι conflatam esse suspicatus est v. Leeu ven Enchir. ilici. ep. 452 65 χρυ

153쪽

αυτίκα ἐκ γαίης πλάσσεν κλυτος Ἀμφιγυήὶεις 70παρθένω αἰδοίη ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς ζοσε δὲ καὶ κύσμησε θεὰ γλαυκοπις Ἀρήνη ἀμφὶ δέ οἱ Mριτες τε θεῶ καὶ πότνια Πειθὼ ορμους χρυσείους εθεσαν χροῖ' ἀμφὶ δὲ τήν γε

τηνδε FG Origenes 75 καλλίκομοιJ καλλιπλόκαμοι F, καλλιπλοκα Origenis cod. Α στεφονJ ν in ras. Ε, στέφανον H

154쪽

πάντα δέ οἱ χροῖ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς 'Aθήνη.J

ἐν δ' ἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος 'Αργεἶφύντης ψευδεά θ' αἱμυλίους τε λύγους καὶ επίκλοπον ῆθος τευξε Aὰς βουλῆσι βαρυκτυπου' ἐν δ' ἄρα φωνὴνJθεον κῆρυξ, δνύμη ε δὲ τήνδε γυναῖκα 80 Πανδώρην, οτι πάντες υλύμπια δώματ εχοντες

Cf. El. Inag. v. eadem εἴρηται . . .. η δτι δῶρον πάντων των θεῶν, ως

της Origenis cod. Α 78 ἐπίκλοπον libri cf. 67) testes- ἐπικλοπα Fηθη γ Paley ed. 15 cf. Bonilei coniectura In v. 67); κρυφίους τ δαρισμους e v. 789ὶ temere Flacla d. laeΗ. Ged. 8 adn. 79 sq. Proclus 96, 14 G.: δ' ἄρα φωνην θῆκε C)' τουτό τινες περιττόν φασιν. ηδη γὰρ ὁ Ἐφαιστος δέδωκεν αὐδην γυναικί. v. 79 eiecit Bentley ε in ras. ΕβουλοσιJ βουλήσει superscr. ι In. roc. D ἐνJ ὰν ReiZ in Dot1s minia scriptis teste Sponnio ed. mai. 33 80 θηκε - δεJ θηκεw ὰτὰρ Κρονίδης ὀνόμηνεν τηνδε perperam Stetig l. c. 47 bηκεJ ῆκε vocem odidit' ἐν δ' inibi, si- inuP) Danielsson l. c. 7 si ὀνόμηνεJ ὀνόμηνε O, δνόμηνε O m. ree. SuperSer. ΕQ, Ανύμηνε Origenis cod. Α τήνδεJ τηνδε C, την L γυναῖκαJ veteris lacunae malum supplementum esse ratus Schoemann ed. 21 γλυκερην vel ἐρατην vel simile epitheton vocis φωνήν post κηρυξ excidisse putavit 81 sq. alii

155쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

δορον ἐδώρησαν, πῆμ' ἀνδράσιν ἀλφηστησιν. αυτὰρ ἐπεὶ δύλον αἰπυν ἀμήχανον εξετελεσσεν, εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε πατὴρ κλυτον Ἀργεἶφύντην

ἐφράσαθ', οἷ εειπε Προμηθευς μή ποτε δῖρον δέξασθαι πὰρ Ζηνbς υλυμπίου, αλλ' ἀποπέμπειν ἐξοπισω, μή πού τι κακον θνητοῖσι γενηται.

αυτὰρ ὁ δεξάμενος, ὁτε δὴ κακον εἶχ ἐνύησεν. Πρὶν μὲν γὰρ ζώεσκον ἐπὶ χθονὶ φυλ' ανθρώπων 90

82 α 349 ὰνδράσιν ἰλφηστῆσιν 85 Ω 292 ταχυν αγγελον 87 Ο131 πὰρ Ζηνις υλυμπίου ' 88 cf. Ω 436 μή μοί τι κακον μετόπισθε γένηται ' 90 η 307 ἐπὶ χθονὶ φυλ' ἀνθρώπων

. . . . πασιθέην, ῖν πάντες εδωρήσαντο ἄνακτες l Λητοἴδη Παιῶνι θεῶ κατὰ μακρδν et λυμπον vum alii' id assemDit Cyrili. Alex. c. Iulian. ΙΙΙ 77 Αub. t. 9 c. 61 7 C M. καταδεξομεθα μctλλον τὴν 'Hσιόδου Πανδώραν; 83-89 Τgotet. Chil. VI 834 sqq. υσίοδος τοῖς Ἐργοις τε καὶ ταῖς Ἐμέραις λέγει , l-οτε Ζευς ηβουλετο στεῖχαι κακον ἀνθρώποις, l ὁ Προμηθευς δε δεδελφῶ 'κπιμηθεῖ προεῖπεν l ἐκ τos χιις μη δέξασθαι μηδὲν ὰπεσταλμένον. l ο δὲ τομου παρήκοος γενόμενος ἐγνώκει, i οἱον κακον μὴ πείθεσθαι συμβουλοις εφσυμβουλοις 86 sq. Plutarch. Mor. 23 e 0 56, 16 B.) καὶ μὴν ὁ Ησίοδος τον Προμηθέα ποιῶν τῶ 'Eπιμηθεῖ παρακελευόμενον μή ποτε δῖρα - ὰποπέμπειν' ἐπὶ τη της τύχης δυνάμει τῶ τοs Bιος δνόματι κέχρηται. τὰ γὰρ τυχηρὰ τῶν θγαθῖν ίσιος δῶρα κέκληκε κτλ. idem i. c. 99 f I 242, 22 B.) . . η που καλῶς ὁ Ησιόδου Προμηθευς τῶ 'Eπιμηθεῖ παρακελεύεται μή ποτε - ἀποπέμπειν' τὰ τυχηρὰ λέγων καὶ τὰ ἐκτός κτλ.87 Τgela. Cliss. IX 341 ἐκει Πανδώραν γὰρ α ός ὁ Ἐσίοδος φησιν ἐξαπο- πέμπειυ 88 Τgetet. Chil. IX 345 sq. μή πού τι γένηται κακον θνητοῖσιν, ὁ χσκραῖος l εἶπε, μὴ βλάβη γένηται θνητοῖς ἐκ της Πανδώρας s0-98 omisso 93 Origen. c. deis. IV 38 p. 532 I 310, 14 Κ.) γελοῖον δ' αὐτόθεν ἐκ τῶν

Ἐσιόδου καὶ το περὶ τοs πίθου λεγόμενον, οτι πρὶν μὲν - πίθοιο recensioni adnunierandos versus ab interpolatore cum v. 80 exitu mutato coniunctos esse contendit Hemann JbsPh. 1837, 130 cf. Lehra Quaest. ep. 228)

156쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ νόσφιν ατερ τε κακον καὶ ατερ χαλεποῖο πόνοιον σων τ αργαλέων, αῖ τ ἀνδράσι κηρας εδωκαν.

αἶψα γὰρ ἐν κακοτ ροι βροτοὶ καταγηράσκουσιν.Jἀλλα γυνὴ χείρεσσι πίθου μέγα πῖμ ἀφελουσα

μουani δ' αυτόθι Ἐλπὶς ἐν ἀρρήκτοισι δύμοισιν

92 N 667 νουσω υπ' ἀργαλέη 93 - τ 360 94 sqq. cf. I. 527 δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακεέαται ιν Βῶς οsδει l δώρων οIα δίδωσι κακῶν , ἔτερος δὲ ἐάων 95 cs. κ 115 ἐμησατο λυγριν ολε θρον' 1 369 κήδεα λυγρά '91 sq. Epigpr. gr. ed. KRibel 1023, 10 νόσφιν ὀτερ cν ο ἡ σου καὶ α τερ χαλεποῖ ο πό νοιο cf. Mimnerin. Fr. 6, 1 ἄτερ νουσων τε καί ὰργαλέων μελεδωνέων ora c. Sib. I 300 νόσφιν νουσων κρυερῶν μαλερῶν τε s4-98 cf. Bahir. 58, 3-9 ὁ δ' ὐκρατης ἄνθρωπος εἰδέναι σπεύδων l τέ ποτ' ην ἐν αὐτῶ τῶ πίθω) καὶ τι πῶμα κινησας l διῆκ' ἀπελθεῖν αὐτὰ τὰ clγαθὰ προς θεῶνοικους l κἀκεῖ πέτεσθαι τῆς τε γης ἄνω φευγει C l μόνη δ' ἔμεινεν ἐλπίς, δενκατειλήφει l τεο ν το πῶμα. τοιγὰρ ἐλπὶς ἀνθρώποις l μόνη συνεστι 96 sq. Theoma. 1135 Ἐλπὶς ἐν ἀνθρώποις μουνη θεος ἐσθλὴ ἔνεστιν Ovid. Epist. ex Pont. I 6, 29 8q. haec dea Spes . . in dis inrisa sola rernansit hicino 91 Eust. Hom. 1817, 10 2ττικόν ἐστι . . παρ' Ἐσιόδω το νόσφιν ἄτερ κακῶν 94-104 ona. 99 Plutarch. Mor. 105 d e I. 257, 13 B.ὶ καὶ ουτος cΗσίοδος ἐν πίθω καθείρξας τὰ κακά, την Πανδώραν ἀνοίξασαν ὰποφαίνει σκεδάσαι το πλῆμος ἐπὶ πaσαν γην καὶ θάλατταν λέγων Αδε ἀλλὰ γυνὴ - Ζε1,ς' Schol. Ven. A Hom. Ω 527 M 290, 8 D. ὀτι ἐντεῖθεν υσιόδω τοπερὶ του πίθου μυθευμα 94-96 Ρo hyr. de untro nymph. 30 καὶ παρ' Ἐσιόδω ὁ μέν τις νοεῖται πίθος δεδεμενος, ὁ ον λυει ὴ ῆδονὴ καὶ εἰς πάντα διασκεδάννυσι μύνης ἐλπίδος μενούσης 94 sq. 102 sq. Porphyrio in

Horat. Carm. I 3, 29 nam per eavι vi ulter enι PMuloran0 patefacto dolio erupisse ornnium pe8tiuni gener a , Ῥιitriis horni3ies latrin armit Eust. Hom. 1363,25 Ἐσίοδος μέντοι ἔνα πίθον κεραμευων κατὰ ἄλλην ἔννοιαν κακῶν αυτον γέμοντα ποιεῖ πάλαι ποτέ, δς ὰνοιγεὶς ἐσκέδασε κατὰ γῆν ἄπασαν τὰ κακά

Ona. D πίθου μέγαJ μέγα πίθου Κ 95 δ' ἐμήσατοJ δὲ ἐμήσατο D, δὲ μήσατο Plutarchus, o ἐλύσατο dubitans Paley ed. 17 κηδεαJ κέρδεα FG 96 δ'J δε D δόμοισινJ libri Plutarchus Ori'enes Stobaeus, πίθοισιν Seleucus,

es. 8δ1Ol. Procli: κακῶς εἶπεν ἐν δερρηκτοισι δόμοισιν' ἀντὶ τοs πίθου δόμον εἰπώW Σέλευκος δε γράφει πίθοισι '; v. M. Mulier de Seleuco 4496-98 alienae esse indolis consuu Spolin ed. 13

157쪽

ἔνδον εμιμνε πίθου υπο χείλεσιν, οὐδὲ θέραζε ἐξέπτη ' πρόσθεν γὰρ ἐπέμβαλε πομα πίθοιο Εἰγιύχου βουλησι Aὰς νεφεληγερέταο.Jαλλα μυρία λυγρὰ κατ ἀνθρώπους ἀλάληται ' 100 πλείη μὸν γὰρ γαῖα κακον, πλείη δὲ θάλασσα νουσοι δ' ἀνθρώποισιν εφ' ὴμερη, αῖ δ' ἐπὶ νυκτὶ

αὐτοματοι φοιτοσι κακὰ θνητοῖσι φέρουσαι 97 Σ 447 οὐδὲ θυρα ' 99 E 631 PQς νεφεληγερέταο ' i 100 v 206κατ' ἀνθρώπους ὰλδησθαι' 100 cf. Semonid. Amorg. Fr. 1, 20 Ουτω κακQν ατα οὐδεπι ἀλλὰ μυρίαι lβροτοῖσι κηρες κἀνεπίφραστοι δυαι l καὶ πήματ' ἐστέν Aesopus Antin. Pal. XI 23, 1 sq. . . μυρία γάρ σευ τίε) l λυγρὰ καὶ ο πε φυγεῖν εὐμαρὲς οειε τέρειν Orac. Sib. IV 232 ου δὴ κακὰ πολλὰ βροτοῖς πέλεται κατὰ γαῖαν 101 Aeschyl. Pers. 707 πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ θαλάσσης, πολλὰ δ' ἐκ χέρσου κακὰ lγίγνεται θοποῖς cf. parodia Teteia. Chil. XI 876 et Epist. 79 p. 72 P. πλείη μὲν γὰρ γαῖα σοφῶν, πλείη δὲ θάλασσα 102 sq. cf. Horat. Ustrin. Ι 8, 29post snein aetheris domo i subductum macies et nova imbris nι l terris inmι- trisu cohors 101 103 Stob. XCVm 33 IH 228 M.) Ἐσιόδου Ἐργων πλεέη - φέρουσαι 101 Plutarch. Mor. p. 115 a. I p. 281, 1 B. αρά γ' ημεῖς τουτοδιὰ το λόγου μαθεῖν οὐ δυνάμεθα οὐδ' ἐπιλογίσασθαι, ὁτι πλείη μὲν γαῖα - θά ασσα Tetela. Chil. XI 873 sq. ὁ μεν 'Πσίοδός φησιν ἐν Ἐργοις καὶ φεραις πλείη μεν γαῖα - θάλασσα' Εust. Hom. 209, 44 ἰστέον δὲ Οτι τε του πλεῖαι h γενικὴ ὀρθὴ καὶ παρ' Ἐσιόδω κεῖται ἐν τω πλείη μὲν γαῖα κακων' 1024 Serv. in Versi'. Buc. VI 42 m I, 72, 8 Ts.-Η. v. Μythom. HI 10 p. 228, 7 B.) ob viam cavsam imem si Prometheo raptum irati dis tuo gnuda inmisei unt terris, mustreres et ni t Og macies et anorbos codd. Ρm Servii Mython., sentinas et viorbos vel febres et 1 dieres Bergic), sicut et Sappho et Hesiodus memorant 102-104 Plutarch. Mor. p. 127 d I 312, 1 B. οὐ γὰρ απασαι κατὰ τον 'Ησίοδον ἐπιφοιτῶσιν αἱ νόσοι σιγη- Ζευς' 103 Eust. Hom. 586, 14 . . ὁ ποιητὴς τι ὁρμlν φοιτον λέγει Ουτω δε καὶ 'Hσίοδος 97 ἔμιμνεJ ΩDΦ, ἔμεινε Ῥὶ Plutarchus Origenes Stobaeua cod. S)

Τgetetes, ἐπέβαλε Origenis cod. Α, cf. Procli schol. 103, 18 G. τι πῶμα τω πίθω ἐπέβαλεν; ἐπέλλαβε eΗΚ Plutarchus, ἐπέλαβε in marg. addito γρ. ἐπέμ- βαλε F, ἐπέλαβε DIL Stobaei cod. 8 99 sq. fortasse transponi posse monuit Paley eu. y 18 9s exhibent Ω Φ, legerant Τgetetes θ. 104, 3 G.) et Moschopulus; non amovit Plutarchus, neglexerant Origenes Stobaeus, cf. F. Schoeu l. c. 138 et Dimitritorie l. c. 174; induxit Helasius Nodi in Hos. 1603 69 101 πλείη . . . πλείηJ η in α m. rec. in utraque voce mutarem D γὰρJ om. Plutarchus i. stu. Tgelges Chil. Eusta illius 102 νουσοι Jνουσι superscr. O m. rec. Ε δ'J D ἐφ' vέρη α m. rec. superser

158쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ σιγθ, φωνην ἐξειλετο μητίετα Ζευς. ουτως ου τί πη εστι Aὰς νύον ἐξαλέασθαι. 105

εἰ ἐθέλεις, ετερύν τοι ἐγω λόγον ἐκκορυφώσω ευ καὶ επισταμένως ' συ δ' ενὶ φρεσὶ βάλλεο σἶσιν.J ος ὁ θεν γεγάασι θεοὶ θνητοί τ ανθρωποι.Jμυσεον μὲν πρώτιστα γένος μερόπων ἀνθρώπων

104 A 175 μητίετα Ζευς' 107 Κ 265 εο καὶ ἐπισταμένως' A 297 συδ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σησιν' 108 ω 64 θεοὶ θνητοέ τ ἄνθρωποι ' 109 A 250 γενεαὶ μερόπων ὰνθρωπων 105 cf. O c. ed. Ηendess 194 μοῖραν μὲν θυη τοῖσιν ἰμηχανον ἐξαλέασθαι, t ῆν ἐπὶ γεινομένοισι πατηρ Ζευς ἐγγυάλιξεν 107 cf. Pseudorph. Lith. 644 Ab. συ δ' ἐν φρεσὶ βάλλεο μυθον) 108 cf. Hymn. Hom. Ven. 135οῖ τοι ὁμόθεν γεγάασιν Pina. Nem. Id 1 ἀνδρῶν, l ἔν θεῶν γένος ' ἐκμιας πνέομεν l ματρις ἀμφότεροι 109. 111 cs vergil. Georg. II 538

auri us hunc vitam in toria Saturniis agebat 109 s i. Ovid. Met. Ι 89 aiι rea prima Sata est aetas Babr. Prooem. I sq. γενεη δικαίων ην τι πρῖ-τον ὰνθρώπων . . . ην καλουσι χρυσεόην Orac. Silb. I 283 ἔνθ' αὐτις βιότοιο

νέη dνέτειλε γενέθλη l χρυσείη πρώτη . . . ἀρίστη 109 Hymn. Hom. Cer. 310 γένος μερόπων ἀνθρώπων 104 Εt. Titian. c. 1357 fv. μητίετα . . . Nσίοδος ἐξείχετο μητίετα Ζευς'J106 El. Τium. v. ἐκκορυφώσω c. 669 e scholio Procli p. 106 G. . . δυναται δ καὶ ουτως ὰκουεσθαι ἔτερον σοὶ ἐγ λύγον ἐκκορυφώσω' ητοι ἀπάρξομαι cf. Ei. gen. cod. B et Α' ma g. v. eauem 328, 27ὶ δυναται δε καὶ Ουτως ηκουεσθαι , ἔτερόν σοι λόγον ἀπάρξομαιJ Εust. Hom. 1850, 30 . . κορυφθς δὲ το κορυφῶσαι, ου χρησις παρ' Ἀσιόδω 109 sqq. Plato de Republ. I IIIp. 546 Ε ἐκ δε τούτων Rρχοντες οὐ πάνυ φυλακικοὶ καταστήσονται προς τοδοκιμάζειν τὰ Ἐσιόδου τε καὶ τὰ παρ' υμῖν γένη, χρυσοον τε καὶ ἀργυρουν καὶ χαλκουν καὶ σιδηρουν Plutarch. Mor. Ρ. 415 b III 82, 17 B. 'Ησίοδος δε καθαρὰς καὶ διωρισμένως πρῖτος ἐςέθηκε των λογικῶν τέσσαρα γέr η, θεους ειτα δαίμονας εἶθ' ηρωας, τι δ' ἐπὶ πασιν clνθρώπους, ἐξ Aν ἔοικε ποιεῖν την μεταβολην, του μεν χρυσου γένους εἰς δαίμονας πολλους κἀγαθUυς, τὰν δ' ημιθέων εἰς ηρωας ὰποκριθέντων Procl. in Plat. Rempubl. ΙΙ 75, 12 Kr. 104 exhibent libri Plutarchus; ἀθετεῖται δε ὁ στίχος λέγων, ὁτι ἄφωνοι αι νόσοι' schol. Procli ἐξείiετoJ ἐξέλεto D 105 coss. Theog. 613 eiciendum esse censuit Lelira Quaest. ep. 229 adn. 10 πηJ πηι C, ποι I που Τriclinius 106 sq. inculcatos esse dixit Τvpesten Comm. cr. 36; cum

behr ed. 34 adn. 79, cf. Ber k Gr. Ι 949 adn. 20, qui Rnte hunc v. l minam statuu), oh Ηeyne Addend. ad Pind. var. leci. 120 109 DRIT tionem de quinque hominum aetatibus ex pluribus recensionibus commixtam, praeterea in quinto genere deforinatam esse demonstratum ivit Lehrs Quaest. ep. 230 sqq. adn. 13

159쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ὰθάνατοι ποίησαν 'Ολύμπια δώματ εχοντες. 110οῖ μὲν hia Κρόνου ησαν, ὁ τ ουρανω εμβασίλευεν

110 A 18 Diiμπια δἄμ-' ἔχοντες 111 sqq. cf. Orac. Sib. I 292-307 de aurea aetate) μετόπισθε μόνος βασιλήιον ὰρχὴν σκηπτροφόρον δ'' εξει conieci, μεσάσει χρόνος βασιληρον ὰρχην σκηπτροφόρον δέξη libri ' τρεῖς γὰρ βασιλεῖς μεrά μοι l ανδρε δικαιότατοι .... πουλυετη δ' ἁρξουσι χρόνον τα δίκαια νεμοντες l kνδράσιν, οἴσι μέμηλε πόνος καὶ ἔργ' ἐρατεινά l γαίη αὐ καρποῖς ἐπαγάλλεται αφτοι τοισιν l φυομένοις Voltcniann , φυομένη libri) πολλοισιν ἡπερσταχυουσα γενέθλη. l οἱ δέ τε 'τευτηρες Buresch, τηθευτῆρες libri) ἀγηραοι ηματα πάντα l ἔσσονται νόσφιν νούσων κρυερῶν μαλερῶν τε l θνηξονθ' ῶς Auratus, θνηξονται libri) sπνω βεβολημένοι , ἐς δ' 'Aχέροντα l εἰν χίδαο δόμοις ὰπελευσονται καὶ ἐκεῖσε, i τιμὴν αουσιν, ἐπεὶ η Opsopoeus, ἐπεὶ libri) μακάρων γένος ησαν, i ολβιοι ἀνέρες, οIς αβαῶθ' νόον ἐσθλιν ἔδωκεν l αυτὰρ καὶ τουτοισιν fiεὶ συμφράσσατο ἔουλάς. l clia' ουτοι μάκαρες καὶ εἰν 'Aίδαο μολόντες l ἔσσονται III sq. cI. Tibull. I 3, 35 quani bene Satumio vivebant regeo δέ γε Ἀσίοδος οὐχὶ τρία τα γένη ποιεῖ μόνον, ἀλλα πρωτον το χρυσουν, εἶτα

ηργυρουν, εἶτα χαλκουν, εἶτα γηρωικύν τι γένος, εἶτα σιδηρουν. εἰς πολυειδεστέρας ζωὰς την τομὴν προάγων Agatharch. de mari Erythr. I 7 Geoo. o. min. 114, 13 M. ἔτι δὲ γένος μὲν kναφsναι καθ' 'Πσίοδον πρῶτον μὲν χρυσοῖν, ἔπειτα ἀργυρουν, εἶτα χαλκουν 'Alexander' in Aristot . soph. elench. p. 45, 31 sq. IV. ὁ δε λέγων πάντα ἄνθρωπον ἐπὶ του παρ' Nσιοδω χρυσοῖ 'γένους ἀγαθον εἶναι καὶ ο ὐδένα ἄνθρωπον ἐπὶ του σιδηροs ὰγαθόν . . . BRSil. Min. Echol. in Uregor. Orat. I c. Iul1an. t. 36 c. 1108 C M. οἶτος cΗσίοδος) γὰρ ταῖς τοιαύταις τλαις παρεικάζει τοὐς βίους τῆς φύσεως της ἀνθρωπίνης ἐξ ἀρετῆς καὶ κακίας διατυπουμενος τους χαρακτῆρας χρυσῆν καλῶν γενεὰν καὶ θργυρθν ἐτέραν καὶ καθεξης τινας υλας παρατιθεὶς ἄλλας υποβεβηκυίας το διαφορὰ τῶν ὐλῶν συγκρίνων τους βίους τοs ημετέρου γένους κτλ. 109 sq. Tete g.

Chil. X 300 sqq. ἐν Ἐργοις ὁ Ἀσίοδος καὶ ταῖς Ἐμέραις λέγει χρυσεον ἔχοντες' Plato Crabl. p. 397 Ε oψδ' *ἶσθ') δτι χνσosν γένος το πρῶτον φησι γενέσθαι τῶν ἀνθρώπων cΗσίοδος); Marini. Tyr. XXXVI 1 M 181 R.

δοκosσι δέ μοι καὶ οι ποιηταὶ ἐγγυτατα εἶναι τῶ hμετέρω τούτω μυθω ὁπομόνω θεῶν βασιλεῖ τοιosτόν τινα αἰνιττόμενοι βίον ἀπόλεμον ἀσίδηρον ἀφυλακτον εἰρηνικον ἀπεριμάχητον υγιεινιν ἀνενδεὰ ' καὶ τι χρυσοῖν γένος τοῖτο, ῶς ἔοικεν, ὁ 'Ησίοδος καλεῖ Isag. Arati 4 P. 324, 6 . . τά τε περὶ τοῖ

Αnonym. Christ. Hemipp. περὶ ἀστρ. 99 p. 53, 12 Κ.-V. . . καὶ τιν τοῖ χρυσοῖ γένους βίον, ον Ἐσίοδος υμησεν ... - 109. 176 Serv. in Verol. Aen.

Vra 326 II 246, 20 ΤΙ1.-Η.) supraι eni in diserat Vermius aurea minciuia ideo ni inie diis 'aetas decolor' id est aurea et serrea sicuti Hesiodi s diea 111 - 11s f 120J Diodor. V 66, 6 περὶ δὲ τούτων τῶν ἐπὶ Κρόνου καὶ τιν ποιητὴν 'Ησίοδον ἐπιμαρτυρεῖν ἐν τοισδε τοῖς ἔπεσιν μυθολογοῖσιν οἱ κρητες οὶ μὲν - πολέεσσιν addito v. f120J; do Diodori fonte, qui ex Epimenidis Theogonia' hausu, cf. Betho Hem. XXIV 402 sq. et Loo Hesiodea 21 sq. 111 sqq.J Philoclem. περὶ εὐσεβ. p. 61 tab. 130, 8) G. κα ὶ τῆς ἐπ ὶ 111 ab Hesiodo prosectum esse temero nepavit Goeuling ed. I74; hic incipit papyri B Dam. prius: ex toto versu nihil servatum nisi . . ησα -

160쪽

γηρας ἐπῆν, αἰεὶ δὲ πήδας και χεῖρας ὁμοῖοι

τέρποντ εν θαλίησι κακον εκτοσθεν απάντων ' II 5I 12 cf. N 487 ἐνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες ' 115 1 603 τέρπεται ἐν θα- cf. δ 221 κακῶν ἐπίληθον απάντων 112 119 cf. Pseudorph. Arg. 1106-1118 Al . de Macrobus): . . ἔθνος ἐς ὰφνεῶν καὶ πλουσιον ἐξικόμεσθα l μακροβίων , οῖ δὴ πολέας ζώουσ' ἐνιαυτους. t δώδεκα χιλιάδας μηνῶν ἐκατονταετηρων l πληθυοσης η ς μηνης libri) χαλεπῶν ἔκτοσθεν απάντων ' i αὐτὰρ ἐπην et βης τι πεπρωρένον ἐξανυσωσιν, l υπνω υπο γλυκερω θανάτου μάρπτουσι τελευτήW l οὐδ ἄρα τοῖσι μέλει βίοτος καὶ ἔργ' ἀνθρώπων, l ποέαις δ' ἐν μεσάταις μελιηδέα φορβὰ νέμονται l ἔρση vπ' ἀμβροσίη θεῖον ποτιν ἐξαρυοντες, i πάντες ὁμῶς στίλβοντες δρηλικίην ἐρατεινην. l μειλιχέην δέ τοι αἰὲν ἐπ' ὀφρύσι νευσε γαληνη l παιδεσιν ηδὲ τοκευσιν, ἐπιφροσυνη δὲ Abel, ἐπὶ φρεσὶν ηδὲ libra. ἐυφροσύνη τε IVielὶ νόοιο l αισιμά τε ρέζειν πεπνυμένα τ' ἐξαγορευε ν112 114 cf. Pind. Fr. 143 B.-Schr. de cis): κεῖνοι γάρ τ' ανοσοι καὶ ἀγη- ραοι l πόνων τ' Eπειροι 112 cf. Mat. 110 αυτως δ' ἔζωον Ovid. Mei. Ι100 mollia Recurae peragebant otia gentes 113 116 Orac. Sib. I 69-73οIσίν τε πολυχρονον Meinelce, πολυχρόνιον libri) ημαρ l ωπασεν ἐς μην πολυήρατον ' ου γὰρ ἀνίαις l τειρόμενοι θνyσκον, ἀλλ' ἀς δεδμημένοι υπνω. lὀλβιστοὶ scripsi, ολβιοι οἱ libri) μέροπες μεγαλητορες, ους ἐφι ησεν l σωτηρὰ. άνατος βασιλεlς θεός 115 cf. GrUor. Theol. Curin. I 2, 1, 293 . . τέρποντ . οὐ θαλέησιν ' Epigr. ed. KRibet 649, 4 κακῶν ἔκτοσθεν απάντων 115 Telect1d. Amphict. Fr. 1, 1 et 3 I 209 Κ.) λέξω τοίνυν βίον, θρ- χης, ον cra θνητοῖσι παρεῖχον ... 4 γη δ' ἔφερ' οὐ δέος οὐδε νόσους, ἀλλ' αὐτόματ' ην τα δέοντα Κρόνου ζωή ης εὐ δαιμονεστά της οἴσ ης, ῶς ἔγραψ αν οσι οδος καὶ ὁ την 9λκμ εωνιδα ποη σας καὶ Σοφοκλης . . . Eust. HOm. 1786, 2 τοιαυτην δέ τι να εὐδαιμονίαν καὶ τοῖς ἐπὶ Κρόνου ζὰσιν Ἐσίοδος ἐπιμαρτυρεται, ους ελῶν ζῆν ἄτερ πόνων καὶ παντος κακου μηδὲ νοσεῖν λέγει, ἀλλ' εἰς βαθυγhρας ἐλάσαντας θνyσκειν ἄ τε sπνω δεδμημενους 11 3 Herodian. inet. περὶ σχημ. m 102, 11 Sp. FUI 607, 7 IV καὶ παρὰ τω Ῥσιόδω νόσφιν ἄτερ πόνου καὶ διγος