Carmina

161쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

θνησκον ως θ' υπνω δεδμημενοι ' εσθλὰ πάντα τοῖσιν εην ' καρπbν δ' εφερεν ζείδωρος ἄρουρα

η γυχοι εργ' ἐνέμοντο συν ἐσπιοῖσιν πολέεσσιν. 119 116 Κ 2 μαλακῶ δεδμημένοι -νω 117 δ 22s φέρει ζείδωρος ἄρουρα '

116 sq. cf. Mat. 114 sq. καὶ αὐτη πότνια λαῶν l μυρία πάντα παρεῖχε χἱκη 117 sq. Emped. 435 sq. St. δένδρεα δ' ἐμπεδόφυλλα καὶ ἐμπεδόκαρπα τεθηλει l καρπῶν ὰφ νίησι κατηρεα πάντ ἐνιαυτόν cs. Cratin. Fr. 325, 1 Ι 108 K. α ομάτη δὲ τὸρει τεθυμαλλον καὶ σφάκον προς αὐτω l ὰστάραγόνωμισόν τε Lucret. U 1157 tellus) naidas vinetingue Iaeta i sponte sim primunt mortalianis ipsa creavit, i ipsa dedit dulcis fetus et pabula laeta cf. V 934 sq. Verra. Georg. I 127 ipsamu tellus omniar liberius nullo poscente cf. idem Georg. V 500 sq. quos rami fractus, ρο- ipsa volantia 3 ra lsponte tulere sua) Ovid. Met. I 101 sq. 109 qtwque inimunis rastroque Mitaeta nee ullis i saucia ronieritu a per M dabas Omnia tolluct . . . trisae manι fmges tellus incirata ferebat, cs. I 103 contrarique cibis nullo cogente creatis. laceriam auctor Octaviae 404 sq. et ipsa Tellus laeta 'cunctos sinus t pandebat ultro, tum piis fellae parem l et tuta alumnis Babr. Prooem. 12 ἐφυετ' ἐκ γης πάντα μηδὲν αἰτουσης Orac. Sib. H 319-321 cf. VIII 209 sq.) γαῖα δ' ἴση πάντων .... καρπους τότε πλείονας οἴσει l αυτομάτη. κοινός τε βίος καὶ πλουτος ἄμοιρος Orac. Sib. IV 263 καρπον τελέθει ζείδωρος ἄρουρα ' 116 11s Porphyr. de abstin. IV 2 p. 220, 6 N. δ δh Λικαίαρχός φησι)καὶ τους ποιητὰς παριστάντας χρυσουν μεν ἐπονομάζειν γε νος ἐσθλὰ δε πάντα, λέγειν τοῖσιν - πολέεσσιν' 116 Eust. Hom. 1843, 48 oτι δὲ το μαλα-κSς θανειν συγγενές τι τω μαλακῖς υπνῶσαι, δηλοῖ καὶ Ἀσέοδος ιν τῶ θνησκον δ' υπνω δεδμημένοH' 117 sq. Pon hyr. de abstin. Id 27 p. 227, 17 N. καρπὁν ' γάρ σφισιν τω χρυσῶ γένει ἔφερεν - ἄφθονον' II 8 sq. Ei. gen. schol.) Inag. v. ἐθελημοἱ 'Ησίοδος In El. mag. nomen post poetae vecta collocarem Οι δ' ἐθελημοὶ - πολε εσσε συν πολλοῖς ὰγαbola haec tria verba Om. El. Inag. Εt. gen. schol.) Gaad. V. θελημοί θελημός

Et. gen. mag., ἔργα νέμοντο Εt. Gud. ἐσθλοῖσιν ἐσθλοῖσι DLΦ Εt. gen. πολεεσσινJ πολέεσιν In superscripto a D, πολέεσι El. gen. co l. B 119 huic versum liuris Hesiodi ignotum f120J ὰφνειοὶ μηλοισι, φίλοι μακάρεσσι θεοῖσιν subnectit Diodoriis 1rmeter codd. A N), quem post 115 Grilevius ed. 10 ineci.

162쪽

αυτὰρ επεὶ δη τοῖτο γένος κατὰ γαῖ' ἐκάλυψε, 121 τοι μεν δαίμονες εἰσι Aὰς μεγάλου διὰ βουλὰς ἀφνειοὶ μηλοισι, φίλοι μακάρεσσι θεοῖσιν4 120

121 a 114 κατὰ γαῖα καλύπτει ' 122 θ 82 'BQς μεγάλου διὰ βουλάς 122 sq. Phocylid. Fr. 15, 1 B M ὰλλ' ἄρα δαίμονές εἰσιν ἐπ' ἀνδράσιν ἄλλοτε ἄλλοι Menand. Fr. 550 IH 167 Κ.) ἄπαντι δαίμων ἀνδρὶ συμπαρίσταται l ευθυς γενομένω, μυσταγωγος του βίου l ἀγαθός 121 - 123 Plato Crabl. p. 397 E sq. λέγει τοίνυν cΗσίοδος) περὶ αὐτου

του χρυσου γένους αὐτὰρ - ἀνθρώπων' es Theodoret. Graec. adfect curat. VIII de martyr. p. 915 Sch. t. 83 c. 1024 sq. M. ἐπαινεῖ γὰρ Πλάτων ἐν τω Κρατύλα τον Ἐσίοδον καὶ τους ἄλλους γε ποιητὰς εἰρηκότας, ῶς ἐπειδάν τις ὰγαθος ων τελευτησst, μενάλην μοῖραν καὶ τιμὴν ἐκεῖ ἔχει καὶ γίγνεται δαίμων κατὰ την της φρονησεως ἐπωνυμίαν . . . ὁ δέ γε ' Ησίοδος περὶ του χρυσου γένους ταυτα ἔφη αὐτὰρ - ὰνθρώπων' 122. 123. 126 Plutarch. Mor. 361b M p. 497, 1 B ) τους δε χρηστους πάλιν καὶ ἀγαθους oἘσέοδος άγνους δαίμονας' καὶ φύλακας δνθρώπων' προσαγορεύει πλουτοδότας καὶ τουτο γέρας βασιλήιον ἔχοντας' Macrob. in Cic. Sonui. Scip. I s, 2 p. 522, s Ε. et ne ut fastidiosum fit, si versus ipsos ut poeta Graecus prOtiιlit, Diseramis, referemtι8 eos, ut eae verisis suis in Latina verba e vel si

sunt: 'indigetes diri fato suinvii Iovis hi sumi l guondam homines, modo cum superas humana tuentes, i largi ac niunisici, iug regum n ne quo*ιe nacti 122 sq. Plato do Repust. V 468 Ε . . ἀλλ' οὐ πεισόμεθα 'φιόδω, ἐπειδάν τινες του τοιοίτου το 0 χρυσου) γένους τελευτήσωσιν , ῶς ἄρα οἱ μεν δαίμονες - ὰνθρώπων', uIule sua Euseb. PraeΡ. evang. XIII 11. 1 m 189. 28 D.

et Heranog. περὶ ἰδεῶν II 320 II 362, 30 Sp. - III 320, 15 IV.); Plutarch. Mor. p. 431 e III 124, 7 B. εἰ γὰρ αι διακριθεῖται σώματος δε μη μετασχουσαιτο παράπαν ψυχαὶ δαίμονές εἰσι ' κατὰ καὶ τον θεῖον 'Ησίοδον φὰγνοὶ ἐπιχθόνιοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων' . . . Aristi d. II p. 229 D. Phot bil l. p. 427 R B. . . τῆς Ἐσιόδου προσρήσεως ἐγγύτατα ρκοντες μετέχει a j ὴν ἐκεῖνος εἰς την τελευτὴν τοῖ χρυσos γένους ἐποίησεν εἰπών οῖ μὲν δαίμονες ἁγνοὶ υποχθόνιοι καλέονται. t ἐσθλοὶ ἰλεξίκακοι, τέλακες θνητὰν ἀνθρώπων Lactant. div. inst. ΙΙ I 0 163, 18 Br. : Hesio tua ita tradu τοὶ μεν - ὰν- θρώπων' Olympiod. in Plat. Αlciti. prior. II p. 15 Cr. κατὰ σχέσιν δὲ λέγονται δαίμονες αὶ ψυχαὶ τῶν εὐβεβιωκότων, οἱαί εἰσιν αἱ του χρυσου γένους, αἴτινες σχετικῶς ἔχουσι πρις τους δαίμονας καὶ αυται δαίμονες προσαγορεύονται, ως φησι καὶ Ἐσίοδος περὶ αὐτῶν οῖ μεν - ὰνθρώπων' Schol. Hom. Hes. 16) camini ingerebat; post Diodorouin v. 120 duos versus, qui infraim. 80 leg tur, collocavit Spolin o l. mai. 45 min. 16 quos in alia recensione ampliore fuisse arbitratur Dimitrajevie l. c. 178ὶ

163쪽

εσθλοι, ἐπιχθόνιοι, φυλακες θνητον ανθρώπων, οῖ-φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχέτλια εργα ηερα εσσάμενοι πάντη φοιτο ντες ἐπ αἶαν,4 125

πλουτοδόται' καὶ τουτο γέρας βασιλήιον εσχον. δεύτερον αυτε γενος πολυ χειρότερον μετόπισθεν 123 A 339 θνητῶν ἀνθρώπων ' 124 χ 413 καὶ σχέτλια ἔργα 'I27 Orid. Mot. I 114 subsit argentea proles t auro deterior Orac. Sib. I 120 καὶ πάλιν ἄλλο γένος πολυ χειρότερον ιιετόπισθεν' ibid. Ι 87. 89 δευτερον αυτις . . . ἄλλο γένος τεῖ ξεν μεόo πολυποίκιλον ita l. I 308 δεύτερον

αυ γένος ἄλλο Von. A et B A 222 6 36, 21 et HI 42, 23 D. 'Ησίοδος δε δαίμονας φησι τους

ἐκ του ζῆν μεταστάντας, δντας δε ἐπὶ της Κρόνου βασιλείας του χρυσου γένους, λέγων αὐτους φυλακας θνητῶν ὰνθρώπων Plutarch. Mor. p. 593 d HI 535, 6 B.) αἱ δ' ἀπηλλαγμέναι γενέσεως ψυχαὶ καὶ σχολάζουσαι τb λοιπον serro σώματος, OIον ἐλευθεραι πάμπαν ὰφιέμεναι ἀφειμέναι Bemardaris), δαίμονές εἰσιν ἀνθρώπων ἐπιμελεῖς καθ' Ἐσίοδον Procl. in Plat. Rempubl. H 75, 18 Kr. δῶ καὶ μεθίστησιν 'Ησίοδο- τι τοιοῖτον ρυσουνὶ γένος εἰς δαιμονίαν τάξιν μετὰ την της γενέσεως περίοδον προνοητικην καὶ φρουρητικὴν καὶ ἀλεξίκακον του ἀνθρώπων γένους Lactant. div. inst. epit. 23 I p. 695, 22 Br.) histιnt daemones, de γιibus poetae gaepe in ear inityrus mis lociιntur, guos custodes hominum a cillat Hesiodus es. Laert. Diog. VH 1, 78 p. 191, 47 C. φασὶ δ' εἶναι καί τινας δαίμονας ἀνθρώπων συμπάθειαν ἔχοντας, ἐπόπτας των ἀνθρωπίνων πραγμάτων. καὶ ἐρωας τὰς ἐπολελειμμένας των σπουδαίων

ψυχάς Synes. de provid. I 9s t. 66 c. 1229 B M. ἔστι μὲν γὰρ τηδε καὶ ηρώων φυλον ιερον ἐπιμελὲς ἀνθρώπων καὶ τὰ σμικρὰ ἄφελεῖν δυνάμενον καὶ τι πρεσβυτερον ἀγαθον ηρωος οἱον μετοικία τις αυτη του μη ἄμοιρα της λωονος φυσεως τὰ τἶδε ἐπολείπεσθαι καὶ χεῖρα ὀρέγουσιν ἐν οἷς δυναμις TZeta. Exeg. Bia l. 65, 11 H. δαίμονας γὰρ φάσκουσιν ὰσωμάτους εἶναι οὐσίας, ῆρωας δε ψυχὰς i σωμάτων διαζυγείσας. υρφεος δὲ καὶ Ῥμηρος Ἐσίοδός τε καὶ Mλκμὰν ὁ λυροποιος καὶ οἱ λοιποὶ ποιηταὶ ὰλληνάλλως ταυτα ἐκδέχονται 122 Schol. Aeschin. in Ctesipli. 137 339 Sch. δαίμονας φησι τὰς ἀγαθὰς φυχὰς των ἰνθρώπων. Aς καὶ Ἀσίοδος φησιν

123 Themist. XX p. 240 b p. 294, 19 D.) εἶναι γὰρ δὴ καὶ τουτους Ofκὰπεικbς ἔν τινι θεία μοίρα του σώματος Απαλλαγέντας ἐσθλους ἀλεξικάκους, φυλακας μερόπων ἀνθρώπων 123. 126 Plutarch. Mor. p. 417 h, IH 87, 25B ὶ τους δὲ δαίμονας) πάνυ σεμνῶς 'Ησίοδος άγνους προσεῖπε πλουτοδότας καὶ τουτο γέρας βασιλήιον ἔχοντας 124 sq. cf. ad 254 127 Εt. gen. e Philoxeno) Inag. v. πλειοτερος . . 8μάρτηται δὲ ὁμολογουμένως το δεύτερον - χειρότερον παρὰ Ἐσιόδω R idit El. mRg.) . . 123 ἐσθχοίJ libri Plato utroquo l. Aristides Themistius Lactantius Olympiodorias Tneodoretus: άγνοὶ Plutarchus it. cc. ἐπιχθόνιοιJ litari Plutarchus Liactantius Procli schol Macrobius; ἀλεξίκακοι Plato utroque l. Aristides Dieinistius Proclus in Plat. Remp. Ol3 inpiodorias Theodoretiis θνητῶν J libri Plato Cratyl. Plutarchus Aristides Schol. Hom. Lactantius Olympio loras Theodoretus; μερόπων Plato do Repul)l. Uaemistius 124 sq. h. l. neglemant Plutarchus Mor. 361hi Procli schol. Macrobius; cf. 254 sq.; habent libri Rgnoscunt ΤZetaes p. 120, 20 Moschopulus p. 120, 27 G.; ciun 126 eiecit Benuey 124 φυλάσσουσινJ φυλάσσουσι sa Φ sed -σi O, ν ui. RER ad li

164쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ἀργυρεον ποίησαν 'Oλυμπια δώματ εχοντες, χρυσέω οἴτε φυὴν εναλίγκιον ουτε νόημα. αλλ' εὐτbν μὲν παῖς ετεα παρὰ μητέρι κεδνηετρεφετ ἀτάλλων, μέγα νήπιος, ψ ενὶ οἴκω ἀλλ' 6τ' ἄρ ὴβησαι τε καὶ ηβης μέτρον ικοιτο, παυρίδιον ζώεσκον ἐπὶ χρονον, ἄλγε εχοντες ἀφραδίης' sβριν γὰρ ἀτάσθαλον ουκ ἐδυναντο

ἀλληλων ἀπεχειν, ουδ' ἀθανάτους θεραπευειν

130135128 cf. ad 81 130 κ 8 μητέρι κεδνθ' 131 Π 46 μέγα νηπιος' Z 500 ω ἐνὶ οἴκω ' 132 1 317 εἰ ηβης μέτρον ἶκονto' 133 E 895 ἄλγε' ἔχοντα ' 134 ω 352 ὰτάσθαλον υβριν 133 Nonn. Dion. XIV 209 μηκεδανον ζώεσκον ἐπὶ χρόνον ' Musaeus do Her. et Loandr. 291 ὰa1' ὁλίγον ζώεσκον ἐπὶ χρόνον 134 sqq. cf. Orac. Sib. I 111 sqq. οι πολλὰ φέεσκον αἶματα l οἴτε θειν δειδιότες ο ' ἀνθρώπους l αἰδόμενοι ' μάλα γαρ τοι cπ αὐτοῖσιν βεβόλητο l οἰστρομανης μηνις καὶ δυσσεβίη ἀλεγεινη

130 sq. Procl. in Plat. Rempubl. H 75, 21 Κr. καὶ ἐν τη γενέσει ον τρέφεσθαί φησιν cΗσίοδος το χρυσοs ν' τένοH ἐκατιν ἔτη καὶ ὐπb των πατέρων τελειουσθαι EuSt. Hom. 1541, 12 ἘσIoδος ἔφη ' καὶ ἐκατbν ἔτεα παῖδα παρὰ μητρὶ ἀτιτάλλεσθαι 131 El. gen. Inag. Titim. V. τάλας' . . ἔνθεν

νηπιος' addit El. Inag.) ὰντὶ του μὴ κακοπαθῶν 132 Melet. περὶ τ. kνθ ρ. κατασκ. Anecd. Ox. III 109, 12 Cr. καὶ υσίοδος ὰλλ' oταν - ἴκοιτο 134 139 Porphyr. de abstin. H 8 p. 138 sq. N. de Thoibus) διδ Θῶες . . . μη - δενις ἀπαρχόμενοι μηδε θυοντες ἀνάρπαστοι κατ' ἐκεῖνον ἐγένοντο τον χρόνον ἐξ sei θρώπων κτλ. . . . υβριν - θέμις ἀθανάτοι ς'. τοιγὰρ ουν αἰπους Ζευς - μακάρεσσιν' ουδ' ὰπῆρχοντο τουτοις, καθάπερ ἐν δίκαιον 134 sq. Lex. Vindob. 16, 7 N. v. ἀπέχω . . Ἐσίοδος ' υβριν - ὰπέχειν

165쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ηθελον ουδ' ερδειν μακάρων ἱεροῖς επὶ βωμοῖς, ἡ θεμις ἀνθρώποις κατὰ ηλα. τους μὲν επειτα Ζευς Κρονίδης εκρυψε χολουμενος, οὐνεκα τιμὰς ουκ εδιδον μακάρεσσι θεοῖς, οῖ υλυμπον εχουσιν. αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τουτο γενος κατὰ γαῖ' ἐκάλυψε, 140 τοὶ μὲν υποχθόνιοι μάκαρες θνητοῖς καλέονται,

δεύτεροι, ἀλλ' ἔμπης τιμὴ καὶ τοῖσιν ὀπηδεῖ.Zευς δὲ πατὴρ τρίτον ἄλλο γένος μεροπων ἀνθρώπων

136 γ 273 θεον ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς' 137 I 134 ἡ θέμις ἀνθρώπων

138 A 289 Zεες Κρονίδης ' 139 E 819 μακάρεσσι θεοῖς ' E 404 οῖ υλυμπον ἔχουσιν 140 cf. 121 142 P 251 τιμὴ καὶ κsδος δαηδεῖ 143 cI. ad 109140. 143 sq. Mat. 129 sq. ἀλλ' ἔτε δὴ κἀκεῖνοι ἐτέθνασαν, l οῖ δ' stένοντο l χαλκείη γενεή, προτέρων ὀλοώτεροι ἄνδρες 141 - 143 cf. Orac. Sib. Ι 83 sqq. τosνεκα δὴ συμπαντες 'auch, πάντες πάντες οἱ Φ) ἐπιχθόνιοι γεγαῶτες l kνέρες εἰν 'Aίδαο δόμοις ἰένω καλέοντια. l clu' Ουτοι πάντες καὶ

εἰν 'Λίδαο μολόντες l τιμὴν ἔσχηκαν, ἐπεὶ ἡ καὶ ἐπὶ libri) πρῶτον γένος ἶσαν.

141 sq. cf. PInd. Fr. 133, 5 B.-Schr.' ἐς δε τον λοιπον χρόνον ἐρωες αγνοὶπρις ανθρώπων καχεsνται 143 sqq. Ovid. Met. Ι 125 sq. tertia post illam suecessu ae neci proles t saevior insensis et ad horrida promptior arma Orac. Sib. I 10 108 τῖν δὴ καὶ μετεπειτα πάλιν γένος dβριμύθυμον l ἐξεφάνη τρίτατον, τό γ' υπερφιάλων ὰνθρώπων l δεινῶν, οῖ κακὰ πολλὰ παρὰ σφίσιν ἐξεπονοsντο. l καὶ τουσδ' υσμῖναί τ' ἰνδροκτασιαι τε μάχαι τε l συνεχέως ὁλέ- 143 sq. 150 sq. cf. Procl. in Plat. Rempuhil. II 76, 14 Kr. τδ-αυ χαλκουν γένος τρίτον ἐν αὐτη κατὰ λόγον ἐνερ7εω τὴν οἰκείαν ἔστησεν

ζωήν, δεν ὁ χαλκος δηλοῖ τω ποιητο συμβολικῶς, πασας μὲν cτὰς τεχνικὰς 136 οὐδ'J οὐ δε D ἔρδεινJ ἔρδειν I μακάρων - βωμοῖςJ libri Porphyrius, μακάρων ἱέρ' OIς ἐπὶ βωμοῖς γ Not. in Hes. 145, μακάρεσσ' ιερῶν ἐπὶ βωμῶν dubitans Ficit Hes. Ged. 46 137 ηJ η niti in fi m. al.

166쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ χάλκειον ποίησ οὐκ ἀργυρεω ουδὲν ὁμοῖον, ἐκ μελιαν, δεινύν τε καὶ 5βριμον ' οισιν 'Ἀρηος 145 ἔργ' ἔμελεν στονύεντα καὶ υβριες' οὐδε τι σῖτονῆσθιον, αλλ' ἀδάμαντος ἔχον κρατερόφρονα θυμήν,

απλαστοι ' μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες ἄωττοι ἐξ ωμων ἐπέφυκον ἐπὶ δτιβαροῖσι μέλεσσιν.των δ' ην χάλκεα μὲν τευχεα, χάλκεοι δέ τε οἶκοι, 160

3ιεσκον scripsi, ωλεσκον libri), ἐπέρβιον ητορ ἔχοντας 143 sq. Babr. Prooena. 3 τρίτη δ' ἀπ αὐτῶν αυτ', ἐγένετο χαλκείη 143 Porphyr. de philos. ex

Orne. havr. V. 161 p. 145 τρίτον αλλο γένος' Hymn. Hom. Cer. 310 γένος μερόπων ἀνθρώπων ' cf. Orae. Sib. I 308 δεύτερον αυ γένος αλλο χαμαιγε- . νέων ἰνθρώπων 144 s i. cf. Apod. Rhod. Arg. Z1 1611 τον Tάλω) μὲν χαλκείης μελιηγενέων ἀνθρωπων l ρίζης λοιπιν ἐόντα . . . 145 Vorol. Aen. VIII 315. . 9eNSP e virm n tru uria et dum robore nam . . cf. Stat. Thob. IV 279-281 quercu8 laiιmque ferebant i cmιda puerperia ac populos runmr a crearu li ruaeinetis et feta viridis puer eaecida omio 148 sq. Psemlohesiod. Sciit. 75κείνων γὰρ μεγάλη τε βίη καὶ χεῖρες ἄαπτοι l ἐξ ἄμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν Hἐνεργείας λέγοντι διὰ χαλκοs ποιεῖσθαι τους ἐν τῶδε τῶ γένει ταχθέντας υποτοῖ χιός, πάσας δὲ τὰς πολεμικάς - μέλας' γάρ φησιν οὐκ ἔσκε σίδηρος' - 143 sq. Serv. in Verit. Aen. I 448 Ι 146, 16 Τί.-Η nam ut Hesiodi s dio , te Fore pro haec stetia sunt aereurn saeclιluvι fuit 145 Schol. Hom. ω 13 0I 726, 21 sq. D. ἐν λειμῶνι τέ φησι τὰς νυδὰς οἰκεῖν, ἐπεὶ καὶ ἐκ μελιὰν' Eust. Hom. 1262, 11 φήμη διεσπάρη) ῶς αρα ἐκ δρυῶν καὶ λίθων καὶ μελιῶν, καθὰ καὶ 'Πσίοδός φησι, γεννῖνται ἄνθρωποι idem i. c. 1859, 24 τοῖς ἐκτεθεῖσι) δρυες τουτέστι δένδρα κουφα εἰς μητέρας ἐνεγράφοι το κατὰ τους ἐκ μελιῶν, ους φησιν Ἀσίοδος 149 cf. RdΤheog. 152144 ποίησ'J m , εν m. a l. additum D, ποίησεν Κ ἀργυρέωJ Spolin

Recentus circunaflexus in m avem mutatus D; μελιQν superscr. ῶν O) Schol. Hom.; clistinctione sublata Hiastis terribile' interpretatur Theobald in Robin- soni ed. 424; ἐκ μελέων sc. δεινόν, manibus torribile ) vir doctus in Lennepti

Praeter o Procliis l. c.; μεγάλη βίη omisso δε DO; μεγάλη τε βίη Κ, μεγάλη superscr. οὶ min) τε βίη M. μεγάλοι ωι m. reo. in ras , ut videtur, ex η facium τὲ se in ras ) βίη C primitus μεγάλη δὲ βίη sicut in Rhi scriptum fuisse verisimile est); μεγάλοι οι in. rec. in η mui. L) τὲ βίη IL, μεγάλοι δὲ βίy co l.

LRurent. ConV. Suppre8s. 158 149 στιβαροῖσι μέλεσσινJ μηβαροῖσι μελέσσιν D, στιβαροῖσι μελέεσσι L, στιβαροῖς μελέεσσιν Moschopulus 160 proscripsit Bentley; χαλκῶ sεργάζοντο μέλας δ' οὐκ ἔσκε σίδηρος, i και σφιν χάλκεα μὲν τευχεα, χαλκεοι δέ τε Fotaoι transposuit Flach d. hes. Ged. 10

nequis. 60

167쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

χαλκῶ δ' εἰργάζοντο ' μελας δ' ουκ εσκε σίδηρος. καὶ τοὶ μὲν χείρεσσιν υπο σφετέρησι δαμεντες βησαν ἐς ευρώεντα δύμον κρυερου Ῥίδαο νώνυμνοι ' θάνατος δὲ καὶ ἐκπάγλους περ ἐύντας εἷλε μέλας, λαμπρον δ' ελιπον φάος ηελίοιο. 155αυτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῖτο γενος κατὰ γαῖ' ἐκάλυψεν, αυτις αλλο τεταρτον ἐπὶ χθυνὶ πουλυβοτείρηΖευς Κρονίδης ποίησε, δικα τερον καὶ αρειον, ἀνδρον ῆρώων θεῖον γένος, οῖ καλέονται

152 K 310 χείρεσσιν υν' hμετέρησι δαμέντες ' 153 κ 512 εἰς χίδεω ἰέναι δόμον ευρώεντα 155 11 λείψειν φάος ηελίοιο ' A 605 λαμπριν φάος ηελίοιο 156 cf. ad 121 157 Γ 89 ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείon 158 cf. ad 138 159 cf. M 23 8μιθέων γένος ἀνδρῶν Ζ 180 θεῖον γένος '

IV 104, 7 D. et VI 161, 7 M.) μελανδετα σιδηρόδετα, ἐπεί φησιν Πσίοδος

Ἐσίοδος ημιθέους αὐτους νους ηρωαο λέγει 161 εἰργάζοντοJ libri testes, ἐργάζοντο Aldus ed., δ' om.

κπαγλοος nihil superest in B νώνυμνοιJ ΚΡ, νώνυμοι libri ceti. καὶ ἐκπάγλους καὶ ἐκπλάγους Ε, ἐκπάγλους Om. καὶ D 155 nihil in B ser

non invenitur, scriptum fuisse suspicatus est Nicolo Rev. de phil. XL 115; nihil in B sera atum nisi . . ποιησ εΔlκ αιοτερον - - - ποίησεJ ἐποίησε EN καὶJ om. M 159 - - - θ et O TEN ος. . superest in B θεῖονJ m. eadem

168쪽

ΗΣΙΟΔΟΥημίθεοι, προτερη γενεη κατ απείρονα γαῖαν. 160 καὶ τους μὲν πέλει ς τε κακος καὶ φυλοπις αἰνὴ

τους μὲν ὐφ' επταπυλφ Θήβη, Καδμηίδι γαίη,

ωλεσε μαρναμενους μήλων ενεκ Οἰδιπόδαο,

τους δὲ κώὶ ἐν νήεσσιν υπὲρ μέγα λαῖτμα θαλάσσης ἐς 'οίην ἀγαγὼν 'Eλενης ενεκ' ηυκύμοιο. 165 ἔνθ' ἡ τοι τους μὲν θανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε,

τοῖς δὲ δ ἀνθρώπων βίοτον καὶ φθε' δπάσσας

160 φ 790 προτερης γενεῆς ' ρ 418 κατ' ἀπεἱρονα γαῖαν 161 A 82πόλεμός τε κακhς καὶ φυλοπις αἰνη ' 162 406 Θηβης . . . ἐπταπυλοιο 164 ι 260 υπερ μέγα λαειμα θαλάσσης ' 165 I 339 Ἐχενης ἔνεκ' ηυκόμοιο 166 E 553 τῶ δ' αΦθι τέλος θανάτοιο κάλυψεν Π 350 4 ανάτου δὲ μέλαν νέφος θμφεκάλυψεν 160 Arat. 16 προτέρη γενεη' 161 sqq. Orac. Sib. I 115 καὶ τους μιν πόλεμοί τ' ἀνδροκτασίαι τε μάχαι τε l εἰς ἔρεβος προειψαν ὀιζυρους περ ἐόντας 164 sqq. cf. Semonid. Amorg. Fr. 7, 117 sh ἐξ ουτε τους μὲν χέδης ἐδέξατο lγυναικις εῖνεκ' ὰμφιδηριωμένους 167 sq. Horat. Epod. XVI 63 sqq. Ivppiter illa piae secreva litora genti, i ut inm ιnavit aere t Fira aureuim Ne

169쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

Ζευς Κρονίδης κατενασσε πατὴρ ἐς πείρατα γμίης. καὶ τοὶ μὲν ναίουσιν ἀκηδέα θυμον ἔχοντες ἐν μακάρων νήσοισι παρ' 'Ωκεανδν βαθυδίνην,

ὁλβιοι ηρωες, τοῖσιν μελιηδέα καρπον τρὶς ἔτεος θάλλοντα φέρει ζείδωρος αρουρα τηλου ἀπ' ἀθανάτων ' τοῖσιν μόνος ἐμβασιλευει. του γὰρ δεσμο ν ἔλυσε πα τηρ ἀνδρον τε θεον τε,

173168170

οῖ γεγάασιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρη.

168 cf. ad 138, a 200 πείρατα γαίης ' 170 cf. ad 112 171 κ 511 ἐπ' 'Ωκεανῶ βαθυδίνη ' 172 Σ 568 μελιηδέα καρπόν' 173 δ 229 φέρει ζείδωρος ἄρουρα

υστερον λέγεται

168 κατένασσεJ κατέννασε altero ν deleto D εἰς GΗO 170 καὶJ m. reo. additiam in Q 172 τοῖσινJ e, τοῖσι Ωb linea rubra transversa super ι η Φ 17' τρὶς Dεοc Ω , τρὶς του ἔτους Triclinius 169-169' scripsi, ἀφαιρεῖν ἀπόντος codd. cf. V eii, Rev. de phil. XII 174 sq., qui illos post V. 173 collocari iussit; post v. 171 transposuit Peppnasilier Phil. LU598 sq.; duplex vero huius loci recensio extitisse videtur, quariam uni v. 172 et 173, Rueri v. 169-169' adscripserini 169 servatus in scholio vetere

Procli' p. 137, 7 G. unde in aliquot codd. deterioris notae post 168 receptus est) Amoscitur a Marcello Sid. et Zenobio; non invenitur in Ω Φ, imotus est Τgetetae et Moschopulo ἐμβασιλεύει εγBAClAEYεl titulus Marcelli Sid. cf. Buumann Abh. d. phil. Cl. d. Bori. Ahad. 1814-1815 p. 192 sq.); ἐμβασίλευε Proclus 169''-169' horiam reliquias servavit ΡnpΠi B fram. aueriam, cf. Nicole, Rev. de phil. XII 115 sq. 169n . . . NEAYCεITA . . . B; v. supplevit V eii l. c. 173 169' . . fATOICl Tlmiri . . . B; τοῖς δ' εἱ περ

170쪽

παυσονται καμάτου καὶ διγος, ουδέ τι νυκτωρ 174 Z 350 ἔπειτ' ἄφελλον' 177 cf. O 365 κάματον καὶ δι νI74 sqq. Inc. Ruci. Dirae: 76sqq. Poet. n. lat. Π 83 B.): sn- fellae ego, non illo qui tenipore natus, i quo fata natura fuit. Sors O vina laeva l N couli niueimrnpιe geniis, quoi sera libuio est Iuvenal. XIV 28 sq. Niιnc aetas agitur peiorapis saecula ferri l temporibus, ploruni Sceleri non invenit ipsa i nomen et a nullo positiat natura vietallo cf. lac. auet. Octavia 431 sq. 8aeculo preminHιr gravi, i τιο geelera regnant 174 cf. Orae. Silb. VIII 194 μ re ποτ' ἐγω Ἀην 174. 176 Babr. Prooem. 5 πέμπτη σιδηρη' καὶ γένος χεῖρον Ovid. Met. I 127 de duro est uuinia saetas Hrro 174 sq. Procl. in Hes. Op. 137, 13 G. ῶς γὰρ se ποβλέψας εἰς τι κατ' αὐτον των ἀνθρωπων γένος μετὰ την ἐξυμνησιν της των ημιθέων ἐπάγει μηκέτ' - γενέσ-αι' Anec t. Ox. m 221, 16 Cr. . . τι μέλαν σιδήρεον γένος ἐπὶ τοσοsτον αὐτος 'Hσίοδος) διαβάλλει καὶ πονηριν εἶναι τίθεται. ῶς καὶ τομο προαχθηναι φάναι περὶ αὐτῶν μηκέτ' - γενέσθαι' 174 cf. Eust. Hom. 1400, 49 ουτω καὶ 'Hσίοδος μετεῖναι ' τι συνεῖναί φησι 174. 176 cf. Procl. in Plat. Rempubl. II 77, 4 Kr. τδ δὲ σιδηρουν γέρος πέμπτον ἔσχατον

ὁντως ἐστὶ καὶ χθόνιον ἐπίρρημα 176 Schol. Hom. Ven. Α Β ΤΟ -l. B 120 72, 13 D. III 86, 23 I ., V 69, 1 M.) τι νsν τρεῖς δηλοῖ χρύνους. ἐνεστωτα

supplevit weii l. c., qui addit: mais ces vers pouvalent Russi annoneer ΓR svivant: χείριστον πολυ δ' ἄγλλο γένος θηκ εν μετόπισθεν' 169' . . . Tε-TA Cl erit . . , B; ὰνδρῶν oῖ Veii l. c. 174 πάντων οὶ Peppmciter i. c. ; χθονὶ πουλυβοτείρη IUeii l. c. 174 180 horiam v. reliqitiae exig uno extant in lacinia Dap. BV recto) quas ex eo lem fonte eum D. B derivatas esse vidit Nicole, qui illas mecunipor litteras liberaliter communicavit; in altera pastina verso vestita VI'. 215-221 leguntur cs ad h. l.) 174 μηκέτ'J periit in B, μη κ' ἔτ' Ε ἔπειτ'J ε ΠεlT B ἄφελλονJ BΩt, hi Anecu. Ox , cf. Diat. d. Heg. 391 εὐφειλον CDΦ γρ. 5φελον in marg. O , o super ω et ε super ει ser. Ρ Proclus πέμπτοισι) pro τετράτοισι admissum esse post nareationem de heroum genere receptam dixit: Mrclilio frHes. Malant. 50; ITE ... B 175 ῆ- periit in B, ex toto versu nihil superest nisi αν AP Cl, in B 176 praetor ν YNT P nihil servavit Byλ σιδηρεονJ σιδηρειον D ουδέποτ' ημαρJ non servavit B 177 παπισονται) Ω- Clemens Eusebius,