Carmina

171쪽

φθειρόμενοι ' χαλεπὰς δὲ θεοὶ δώσουσι μερίμνας' ἀλλ' ἔμπης καὶ τοῖσι μεμείξεται ἐσθλὰ κακοῖσιν. Ζευς δ' ὀλέσει καὶ τομο γενος μερόπων ἀνθρώπων, 180

εἶτ' αν γεινύμενοι πολιοκροταφοι τελέθωσιν.

ουδὲ πατὴρ παίδεσσιν ὁμοίιος ουδε τι παῖδες, ουδὲ ξεῖνος ξεινοδόκω καὶ λαῖρος έταίρω, ουδὲ κασίγνητος φίλος ἔσσεται, δες το πάρος περ. αἶψα δὲ γηράσκοντας ἀτιμήσουσι τοκηας' 185180 cf. ad 109 184 E 806-τb πάρος περ 178 sq. Pind. Pyth. HI 81 παρ' ἐσλbν πήματα συνδυο δαίονται βροτοῖς l ἀθάνατοι 179 Theom. 192 συν γὰρ μίσυεται ἐσθλὰ κακοῖς Maneth. III m) 42 καί τ' ἐσθλὰ κακοῖσιν ἔμειξεν 180 Hyann. Hom. Cer. 310 γένος

μεροπων ἀνθρώπων ' 181 Orac. Sib. V 155 ἐκ γενετης παῖδες πολιοκρόταφοι γεγαῶτες 182 cf. ad 235 183 sq. Ovid. Met. I 144 sq. non hospes in hospite tutus, i 3wn socer a genero, fratrum τιοτω strαtia rara eSt185 sq. Orac. Sib. I 74 sq. ΟΤ γαρ ἀναιδως l ἐξεγέλων πατέρας καὶ μητέρας ητίμαζον, i γνωστους δ' ου γένωσκον ὰδελφειῶν ἐπίβουλοι 185 Theom. 821or κ' meric, οῖ τ' volgo) ὰπι γηράσκοντας Bergh, ἀπογηράσκοντας Volgo

Hτιμάζωσι Bergis, ἀτιμάζουσι volgo) τοκηας . . . Orae. Sib. V 273 sq. οσοι δε γονεῖς ἐνὶ γήραι l κάλλιπον οὐ τίσαντες - cf. Pseudorph. Lith. 62 Ab. αἶψα δέ, πρέσβα, σ' ἀλιτροσύναις ὰτίουσι 181 Aristid. I p. 368 sq. D. δοκεῖ δέ μοι καὶ 'Ησίοδος . . περί γε τos

τελευταίου καὶ σιδηρου γένους διαλεγόμενος τουτον οὐκ Herin Run) αν αυτουφάναι γενέσθαι τbν ἔλεθρον ευτ' αν - τελέθωσιν' El. Titini. v. τελέθωσι. . Nσίοδος ' ευτ' αν - τελέθωσι' 182 Eust Hom. 1445, 27 παυροι δέ

τε πατρις ἀρείους' . . ἄλλως γάρ, ὁμοῖοι καὶ οἱ ὁμονοητικοὶ καὶ φίλιοι, ῶς ἐν 'Πσιόδω δηλοsται 178 φθειρόμενοιJ θε bl PomεΝ Οι BV, στεινόμενοι Eusebius, quod in Clementis textiun admisit Dindoes; γινόμενοι cod. L unicus) Clementis δῶσουσι μερίμναςJ praeter Δ litteram periit in B 179-181 additos esse existimarit Lelus duaesti ep. 236 adn. 18; tuetur Schoeniann Op. II 317 179 ab interpolatore adiectum esse dicit Heyer de Hes. carin. quod OP. et Dies inscr. 27 ὰλλ' ἔμπηςJ AAVEmsπης BV καὶ τοῖσιJ και τ OlCi A τοῖσι μεμείξεταιJ τοῖς ἐπιμίσγεται malit Ueppmuller Phil. Run iscn. V 409

dem versuum recensione conglutinati esse videndiar Lehrsio Quaest. ep. 237 adn.

185 ἀτιμ σουσιJ pusillum litterae δε vestitum in Α, super η my α addit O

172쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μεμψονται δ' αρα τους χαλεποῖς βάζοντες σχέτλιοι οὐδὲ θεῖν ὁστιν εἰδοτες ' ουδέ κεν οῖ γεγηράντεσσι τοκευσιν ἀπο θρεπτήρια δοῖεν χειροδίκαι' ετερος έτερου πόλιν ἐξαλαπάξει. ουδέ τις εὐόρκου χάρις ἔσσεται οsτε δικαίου 190187 φ 28 σχέτλιος, οὐδὲ θεῶν δαιν νέσατ' 188 d 477 sq. οὐδὲ το- κεῖσι l θριπτρα φίλοις ἀπέδωκε 189 2 40 πόλιν ἐξαλαπάξαι 190 cf. δ' 695 οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθ' ἐυεργέων

187 sq. Hymn. Hom. Cer. 168 τόσα κέν τοι ἀπο θρεπτήρια δοίη Oppia n. Hal. V 85 ὰπὁ θρεπτήρια τίνων cf. Quint. Sinyra. XI 88 sq. οὐδ' ἐρατεινὰ lθρέπτρα τοκεsσιν ἔδωκεν Orac. ib. V 274 οσοι δὲ . . Os θρέπτρα γονευσιν ldντιπαρασχόντες . . .) 190 sqq. cs Pind. 'ua. IV 139 ἐντὶ μὲν θνατων

ορκοι δ' οὐκ ἔτι πιστοὶ ἐν ἀνθρώποισι δίκαιοι 186 Marcus Antonin. XI 32 p. 155, 16 St. μέμψονται δ' ἀρετην - ἔπεσ- σιν' 187 sq. gen. v. γηράντεσσιν schol.) .. Οὐδὲ - δοῖεν' 188 Apoll. Dysc. de pron. p. 112 C 0 p. 88, 5 Schn.) αἱ ὰποκοπαί, ἐαν τυχωσι πτωτικης καταλήξεως, κλίνονται, μάκαρ, μάρτυρ γηράντεσσι τοκεῖσιν' Scnol. Hom. Veu. B To uni. P 197 IV 150, 10 D. et VI 219, 15 M.) γηράς' . . . oθεν καὶ το γηράντεσσι τοκεῖσιν' cf. Ei. gen. et mag. v. γηράς Merodian. περὶ παθῶν II 266, 2 L.) . . γηράντεσσι τοκευσιν ' EusL Hom. 1490, 38 προσενθυμητέον καὶ 'Ησιόδου το γηράντεσσι τοκεῖσιν' idem i. c. 1101, 65 του δὲ γηρὰς hχρησις καὶ παρ' 'mιόδω ἐν τῶ γηράντεσσι τοκεοσι' idem i. c. 1900, 10 τοδὲ γηράντεσσι τοκεῖσH δηλωτικόν ἐστι του καὶ ἐκ του γηρῶ γενέσθαι τι γή- ρημι 189 Eust. Hom. 201, 3 ουτω καὶ παρὰ Nσιόδω διαφέρει ὁ χειρο-

δίκης' καὶ ὁ ἐν φερσὶν ἔχων την δίκην idem 1459, 54 ὁ δὲ χειροδίκης' φαυ- λύτητα ἔχει, ῶς Ησίοδος δηλοῖ idem 1762, 13 ουτω καὶ παρ' 'Hσιόδφ ὁ χειροδίκης' μὲν το σένθετον ofκ ὰγαθύν. δηλοῖ γὰρ τιν κατὰ χεῖρα βίαιον 190-196 Stob. HI c. 2 s. 9 III 180, 1 Η. Ἀσιοδου Ἐργων οὐδέ - στυγερώπης 186 suspectus Guyeto Nodi in Hes. 146 δ'J δε D ἄρα τους' Ηρετην de suo M. Antoninus χαλεποῖς - ἔπεσσιJ χαλεπῶς βάζοντε ρπεσσι de parentibus querentibus Fich Ηes. Ged. 63 βάζοντες επεσσιJ ΩΦ γρ. βάζοντ' ἐπέεσσι in marg. P) M. Antoninus, βάζοντ' ἐπέεσσι ἐπέεσι DII) κcf. ΤZeig. 148, 3 G. βάζοντε ἀντὶ του βάζοντες, τι δυῖκιν ἀντὶ του πλημν- τι κου; βάζοντε ἐπέεσσι cod. Paris. 2772; βάζοντε Fέπεσσι Lennep comm. 46186-189 ab aliena manu insertos esse censuit Heyno ad Hom. Π 422187 σχέτλιοι - εἰδότεςJ σχέτλιοι es δ' Hλέγοι τε θεῶν ἔπιν dubitans Lennep

gravis Super o m. roc. additus in I; ἀποθρευτηρια Superscr. π m. ree. D

189-193 ut 185-187 ex duplici recensione conflatos esse censuit Lehrs uuaest. ep. 237 adn. 189 proscripsit Hagen Melet. crit. H 24 χειρο-

173쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

οἴτ ἀγαθου, μὰλλον κακον ὐεκτηρα καὶ υβριν ἀνερα τιμησσυσι ' δίκη δ' ἐν χερσί, καὶ αἰδδες

Ουκ εσται ' βλάψει δ' ὁ κακος τον ἀρείονα φοταμυ ισιν σκολιοῖς ἐνέπων, ἐπὶ δ' ὁρκον δμεῖται. ζῆλος δ' ἀνθρώποισιν ὀιζυροῖσιν ἄπασι δυσκέλαδος κακόχαρτος ὁμαρτήσει, στυγερώπης.

καὶ τότε δὴ πρhς πιλυμπον ἀπο χθονος ευρυοδείης

191 Apollinar. Psalin. metaphr. VH 7 κακῶν ρεκτῆρα cf. Maneth. I 212 κακῶν ρέκτειρα Ome. Sib. IH 754 κακορρέκτειρα 192 sq. Theom. 291 sq. τις αἰδώς l ἐστι παρ' ἀνθρώποισιν 193 cf. Soph. Phil. 456 . . 3που δ' ὁ νείρων τὰγαθ'Os μεῖζον σθένει. . 197-200 Epio. Achamense II. sere saec. ,

νατων μετὰ φυλ ον ἴτον προλιπόντ ἀνθρωπους l Αἰδῶς Εὐνομίη τ ε197 sqq. Theom. 1136 sqq. ἄλλοι θεοὶ δ' Οἴλυμπόνδ' ἐκπρολιπόντες ἔβαw lφχετο μεν πίστις, μεγάλη θεός, ωχετο δ' ἀνδρῶν l σωφροσύνη ' χάριτές τ', ω φιλε, γην ἔλιπον Eurip. Med. 439 sq. βέβακε δ' ὁρκων χάρις οὐδ' ἔτ' αἰδώς l'Eλλάδι τα μεγάλα μένει, αἰθερία δ' ἀνέπτα cf. Arat. 133 sq. δὴ τότε μισή- 1s I sq. Moschop. in Op. p. 258, 27 G. . . καὶ ἐν τοῖς ὁπυσθε γάρ, ἐν οIς διέξεισι συλλογιζόμενος ὁποῖοι ἔσονται οἱ μετὰ τι πέμπτον γένος ἄνbρωποι, μετὰ πολλὰ ἐπάγει μctλλον - τιμησουσιν 193 Schol. Soph. Phil. 456 p. 365, 4 P. καὶ Ἐσίοδος βλάπτει - δερείονα φῶτα γ' 194 Anecd. Ox. I 451, 12 Cr. . . τb Aωρικον δμεῖται' παρ' 'Hσιόδω 195 Et . gen. V. ζηλος schol. ζηλος - ἄπασι cf. Lex. Vindob. v. ζηλος 96, 7 N. . . ὁ αὐτις cmέο-δoo ζηλος - ἄπασι' 197-200 Schol. Soph. Oed. Col. 1676 p. 465, 15 Ρ. καὶ Ἀσίοδος Ἀαὶ τότε - Νέμεσις' 197. 199-201 Schol. Hom. β 6b I 83 25 D. ἄμφω γὰρ ταυτα συνίστησι τον βίον, ῶς 'Hσέοδος καὶ τότε δὴ - ἀποχθονις' ἴτην Αἰδώς - ἀνθρώποις' 197 sqq. Schol. Arat. v. 97 p. 356, 24 M.) . . δπερ που καὶ ὁ Ἐσίοδος ἐπὶ της Αἰδosς καὶ Nεμέσεως εἶπε καὶ τότε - εὐρυοδείης' καὶ τὰ ἐξης . . . Comm. in Arat. D. 201, 4 hi M. λέγει δε καὶ χρατος παρὰ τοὐτου Hσιόδου λαβῶν την ἱστορέαν Aς Οὐσα πρύτερον ἀθάνατος ὴ Παρθένος καὶ ἐπὶ της γης συν τοῖς dνθρώποις ην καὶ ὁτι Βίκην αὐτhν ἐκάλουν cf. v. 256 . . . 14 εἶτα στάσεων καὶ πολέμων

Stobaeus κακῶν - υβρινJ aut κακὰ ρέξουσι καὶ ὐβριν o. 192-194 postea additis) poetam primitus de Esse aut υβρεων scribendum esse censuit PRleyed. 28 κακῶνJ libri Manetho Apollinarius Proclus Stobaeus Moschopulus, κακbν melches Wie υβριν von ρεκτηρα , - Goeulino sententia haec erat e l. 151 - das Her nocti Verbal tran bositat, ablisino'ὶ Fich Hes. Ged. 53 192 χερσὶJ τοἷσι in ea recensione, quae χειροδίκαι v. 189 habuerit, fuisse

174쪽

198 Σ 353 φάρεὶ λευκῶ E 354 χρόα καλόν ' 200 N 122 αἰδῶ καὶ νέμεσιν ' N 346 ἄλγεα λυγρά σασα Βίκη κείνων γένος ἀνδρῶν l ἔπταθ' ἐπουρανίη Ovid. Met. I 129 fugere

piutor verminq)ω βd pH Ι 149 virgo caede niadentes t inima caelestuni tmrnis Astraea riutiqetuit Incerti auctoria Octaria 423 sqq. 3reglecta terras fugit et morre feros i honιinicin et cruenta caede polluta3 manus t AStraea virgo . . Iuven. Sat. VI 1 sq. et 19 sq. credo Pudicitiani Saturno rege niora uin i in terris visanique diu .... 19 paulatinι deinde ad superos Astraea recessit lhae cinnite atque diιae pariter fugere sororeε198 cf. Horati Caran. I 35, 21 te Spes et abbo rara Fides colu l velata panno Quint. Sinyrii. UI 586 κυανέοι G καλυψάμεναι χρόα πέπλοις colliath. 181 A. χαλκείοισι καλυψαμένα χρόα πέπλοις' αὐτοῖς τοῖς ἀνθρώποις δντων διὰ την παντελη αυτῶν ἰδικίαν ἀπομισήσασαν

εἰς τον ουρανιν ἀνελθεῖν cf. Heliodor. AetlaiOP. I 14 παντάπασιν, . . .

175쪽

ΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

θνητοις ἀνθρώποισι ' κακου δ' οὐκ εσσεται αλκη. Νυν αἶνον βασιλευσι ἐρέω φρονέουσι και αυτοῖς 'ὼν προσέειπεν ἀηδόνα ποικιλοδειρον 201 a199 θνητοὐς cla θρώπους 202 cs. φ 305 εἰς ἀγαθὰ φρονέων

νοέοντι καὶ αμῶ

Hom. 1768, 57 αἶνον' γάρ φησιν cHσίοδος) ἐρέω - αὐτοῖς' τουτέστι δυναμένοις νοεῖν oπερ αἰνίξομαι idem i. c. 1158, 37 δτι βασιλεῖς καὶ οι δικασταί, δηλοῖ καὶ 'Hσίοδος ἐν τῶ αἶνον βασιλευσ' ἐρέω cf. idem 1425, 49'mέοδος δὲ τμς δικαστὰς βασιλεῖς λέγει ἐν τῶ αἶνον βασιλευσιν ἐρέω' ecd. Par. HI 36, 25 Cr. ἄς καὶ 'mlοδος νυν - ἐρέω Eust. Hom. 1330, 40. . . Aς το νυν δ' αἶνον βασιλευσιν ἐρέω Ηypoin. Pseudisocrat. πρις dημόν. . . ῶς καὶ 'Ησίοδος νυν δ' αἶνον βασιλευσι' Eust. Hom. 855, 2 .. ῶς καὶ παρ' 'Hσιόδω αἶνον βασιλευσιν ἐρεω Suid. Ib 40 B. αἶνος . . . οπερ καὶ 'Ησίοδος φαίνεται πεποιηκώς 203 sqq. Plutarch. Mor. p. 158 b 0 387, 1 B γὰλλ' 'mιόδου μὲν ἐμοὶ δοκεῖ δικαιότερον Αἴσωπος α δν ἀποφαίνειν μαθητὴν η 'Eπιμενίδης ' τουτω γὰρ θυην της καλης ταυτης καὶ ποικίλης καὶ πολυγλάσσου σοφίας ὁ προς την ὰηδονα λόγος του ἱέρακος παρεσχηκεν Ioann.Doxop. Homil. in Aphston. Π 149, 8 . . . Do ' δτε καὶ οἱ ποιηταὶ πρις παραινεσιν αμῶ θῶ μυθω) χρῆνται, ἄς ὁ της dηδόνος ἔχει παρὰ τῶ Ἀσιή Schol. Hom. Τo vns. T 407 VI 307, 25 M.) εἰ θείας μετέχουσι φυσεως, τίατοπον καὶ φωνεῖν; πρῖτος δὲ 'Dμηρος τουτο ἐποίησεν, Ἐσίοδος ἐπὶ του ἱέρακος, χρχίλοχος ἐπὶ του ἀετου καὶ Αἴσωπος υστερον κατεχρήσα ν το Priscian. Praeexere. Gramin. Lat. HI p. 430, 5 sq. K. εὐιt tarnen ea fabula) ve-201 δ'J δὲ D ἔσσεταιJ ἔσεται altero σ ni addito D 202-212 secundum Κirclutomi caranen praeter abiectos 2 10 sq.) Hes. Matini. 62 sq. 202 ut postea additum uncis incliisit Goeu ling ed. 152 ed. 183) νυνJ

TZetetae schol. 156, 22 et 157, 19 G.; ποικιλόφωνον' interpretatur Moscho-pulus 168, 2 O., ποικιλόγηρυν Ruhnicen Epist. crit. post Ηymn. in Cer. p. 138

176쪽

ΗΣΙΟΔΟΥυψι μάλ' ἐν νεφέεσσι φερων δνυχεσσι μεμαρπώς' η δ' ἐλεον, γναμπτοῖσι πεπαρμένη ἀμφ' ὀνυχεσσι, 205 μυρετο ' την ὁ γ' ἐπικρατέως προς μυθον δειπεν 'δαιμονίη, τί λεληκας; ἔχει νυ σε πολλbν ἀρείων

ὐ σ' αν ἐγώ περ αγω καὶ ἀοιδον ἐοῖσαν ' δεῖπνον δ αἴ κ' ἐθέλω, ποιήσομαι, ὴὲ μεθήσω. αφρων δ ῖς κ ἐθέλη προς κρείσσονας ἀντιφερίζειν 2Io

177쪽

νίκης τε στέρεται πρύς τ' αἴσχεσιν αλγεα πάσχει Jως ἔφατ οκυπετης Φηξ, τανυσίπτερος ὁρνις.

Ω Πέρση, συ ακουε δίκης, μηδ' υβριν ὁφελλε'

211 Τ 297 ἄλγεα πάσχει ' 212 ε 65 δρνιθες τανυσίπτεροι κρεσσόνων l ἀποθέσθ' απορον Manet'. V VD 237 τοῖς κρείσσοσιν ἀντιφερίζων ' Quint. Smyrn. I 758 οὐ γὰρ δμείνονι φωτὶ χρεῶ κακιν ὰντιφερίζειν 212 cf. Marcell. Si l. 17 Schn. ἄκυπέτεια χελιδῶν orae. Sib. Ι 254 μελανόπτερον ἔρνιν πάσχει cf. Eh. Τium. v. eadem 210 Theo Progymn. III Rhet. Gr. H 74 16 sp I 176, 2 IU. ἐκ μὲν γὰρ των ἐπενεχθέντων 'ἄφρων - ἀντιφερίζειν δηλουται, οτι αρα ηριζεν θηδὼν πρbς ιέρακα Nicolaua' Progymn. I 281, 1 IV. Rφρων - ἀντιφερίζειν' . . . νουθετον γὰρ cΗσίοδος) ηττους υπείκειν τοῖς κρείττοσιν ἄφρονας ωρισε τους ἀνερOsντας τοῖς υπερέχουσι Macrob. Saturn. V 16, 6 p. 317, 12 Ε. ' miliemis h. l. Hesiodus) omnem p si ι Stωnι ita Sententiis farsit, ut sincnda eiuε ὰποφθέγματα vice proverbior ut in omni Gn ore fungantur .. ἄφρων - ὰντιφερίζειν' Εt . mag. v. kντιφερίζω Nσίοδος ἄφρων - ὰντιφερίζειν' Eunapius Fr. 87 Mistor. min. I 270, 19 sq. D.) ὁ Ἱέραξ καλούμενος υπο το5 πλείονα καταθέντος ωσπερ ἀετοῖ συνειλημμένος ὐηδῶν-'Ησιόδειος οὐ δυναμέiπὶ προς κρείττονα ὰντιφερίζειν Menander Fr. 35 a Histor. min. II 72, 2 D. ἀρκέσει δέ μοι ἐν μικροῖς πάγκαλον δεῖσθαι τοῖς ἐμαυτου καὶ τῶ χσκραέω ἔπεσθαι ποιητy ηλίθιόν τινα καὶ παράφρονα εἶναι φάσκοντι τιν ἐς τοὐς κρείττονας ἄμιλλώμενον213 El. gen. et mag. v. ἀίω Ησίοδος συ evanuit in El. gen. , ευ

178쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

υβρις γάρ τε κακὴ δειλῶ βροτῶ' ουδὲ μεν ἐσθλbς ρηιδίως φερεμεν δυναται, βαρύθει δε θ' υπ αυτης 215 ἐγκυρσας ἀάτρσιν ὁδος δ' ἐτέρηφι παρελθεῖν κρείσσων ἐς τὰ δίκαια ' δίκη δ' υπὲρ υβριος ἴσχει

ἐς τέλος ἐξελθοsσι ' παθων δε τε νηπιος ἔγνω.

μίαν ωσπερ νηπιον παθόντα γνῶναι

214 υβρις - δειλῶJ praeter extremam litueram nihil servatum in B, υροις - δ perierunt in Α οὐδὲ - praeter o perierant in AμενJ μιν Gerhard in notis manu scriptis feste Spolinio ed. mai. 75 ἐσθ' 1bςJ ε Θ λος B 216-221 clausulae versumn paucas litteras continentes lemntur in lacinia pap. Byy verso 215 λιδιως φερέμενJ periit in Bet praeter φερεμ ερο in Α, τρεφέμεν dubitans Schoemann ed. 30 δυναται

179쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

δωροφάγοι, σκολuὶς δὲ δίκης κρίνωσι θέμιστας. η δ' επεται κλαίουσα -πύλιν καὶ qθεα λαον, ηερα έσσαμενη, κακον ἀνθρώποισι φέρουσα, οῖ τε μιν ἐξελάσωσι καὶ Ουκ ἰ θεῖαν ἔνειμαν. oris δίκας ξείνοισι καὶ ἐνδήμοισι διδουσιν 225221. 224 cf. Π 387 ΟΤ βίη εἰν ἀγορη σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, i ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι

219 cf. ad 263 220 sq. cf. Apoll. Rhod. Arg.-117s . . A υπο λαοὶ lἰθείας δνὰ ἄστυ διεκρίνοντο θέμιστας Orac. Sib. V 24 . . o7 Kτερθε δίκης κρίνουσι θέωστας 222 cf. Mat. 116 Aίκη) ποθέουσα παλαιῖν ηθεα λαῖν 225-247 cI. Pind. Ol. II 62 sqq. . . ὰπονέστερον l ἐσλοὶ δέκονται βίοτον, ου χθόνα ταράσσοντες ἐν χερος δκμῶ l οὐδὲ πόντιον Dδωρ l κειναν παρα δίαιταν' ἀλλα παρὰ μεν τιμίοις l θεῶν, οἴτινες ἔχαιρον ευορκίαις l ἄδακρυν νέμονται l αἰῶνα, τοὶ δ' kπροσόρατον ὁκχέοντι πόνον Callim. Hymn. Dian. 129-132 et 122-128 oIς δέ κεν εὐμειδής τε καὶ Παος αυγάσσηαι, i κείνοις

εἶ μὲν ἄρουρα φέρει στάχυν. ευ δὲ γενέθλη l τετραπόδων, ευ δ' οικος ἀέξεται οὐδ' ἐπὶ σημα l ἔρχονται. πλὴν ευτε πολυχρονιόν τι φέρωσιν. 122-128) ἀλλά μιν τόξον) εἰς ἀδίκων ἔβαλες πόλιν, οῖ τε περὶ σφέας l οι τε περὶ ξείνους ὰλιτήμονα πολλὰ τέλεσκον. t σχέτλιοι. . Iς τένη χαλεπὴν ἐμμάξεαι ὀργήν. l κτήνεά φιν λοιμος καταβόσκεται, ἔργα δὲ πάχνη l κείρονται δε γέροντες ὐφ' υιάσιν αἱ δὲ γυναικες l ῖ βληταὶ θνησκουσι λεχωίδες ὴὲ φυγουσαι l τίκτουσιν, τῶν οὐδὲν ἐπὶ σφυρον ὀρθιν ὰνέστη 220 sq. Ei. gen. v. ρόθος schol. ' θόρυβος. 'Hσίοδος τῆς δὲ δίκης θέμιστας' 224 Eust. Hom. 1316, 61 . . 'Hσιόδου τι ἰθεῖαν ἔνειμαν' ῆτοι την εὐθυτάτην δίκην 219 δίκη B , αὐτίκα - ὁρκος non supersunt in B 220 sq. ut postea additoa obelo notavit Lelare quaest. ep. 239 220 της - ρωοςJperieriant in B δὲJ γε Sola viciteri l. c. ἐλκομένης l ἐλ OHε HC Bὴ κ' - 221 θέμισταςJ om. Εt. gon. cod. B ἡ N, ῆν in. gen. cod. A, αι non male Fich Heg. Ged. 58 κ'J κεν El. gen. cod. Α ἄγωσι l .. ἄν - ωCIN BV 221 ut ex Hom. Π 387 confictiun obelo notavit Heyne ad i. c. δωροφάγοι - δικηπι - - - ΔεΔlκHC principium v. periu) B, δωροφάγοισκολιθσ δὲ δικης Εt. gen. cod. Α hic unicus); δωροφαγ', οῖ σκολιος γε δίκης Schwackeri l. c. σκολιος δὲ δίκηςJ σκολιῆς δὲ δίκης ι naui. m. rec. addit. C)GKLM m in σκολιαῖς mutatum αις super δίκης addito m. stlia R EN η deleto αι super δίκης scriptum in N) θέμισταςJ θεμισ TAC B L 222 δ' lδε D κλαίουσαJ υ ex αι ni factum D; post hanc vocem distinguit Schwickeri l. c. πόλιν καὶ ξ θεαJ Ων τε ni superscr. Κ) Φ; πόλις κάτακ' ῆθεα dubitans Guyet Not. in Hos. 147, πόλιν κατὰ ξθεα Paley ed. 31223 ἐσσαμένηJ ἐσσαμένη Ε, ἐσαμένη D 224 or τεJ or γε Scia vickeri l. c. ἐξελάσωσιJ Ω Φ cf. Hom. Π 388 ἐξελάουσι Τriclinius 225 διδοsσινJ Ων,

180쪽

ἰθείας και μή τι παρεκβαίνουσι δικαίου, τοῖσι τε λε πύλις, λαοὶ δ' ἀνθεοσιν ἐν αυτη ' εἰρήνη δ' ἀνὰ γην κουροτρόφος, ουδέ ποτ αυτοῖς

ἀργαλεον πόλεμον τεκμαίρεται ευρυοπα Ζευς'

ουδέ ποτ ἰθυδίκησι μετ ἀνδράσι λιμος ὀπηδεῖ 230ουδ' ἀάτη, θαλίης μεμηλότα ἔργα νέμονται. τοῖσι φερει μὲν γαῖα πολυν βίον, ουρεσι δὲ δρυς ακρη μέν τε φέρει βαλάνους, μέσση μελίσσας'

229 cf. a 87 ὰργαλέους πολέμους E 265 εὐρυοπα Ζευς' 228 Eurip. Bacch. 420 . . . Εἰρήναν κουροτρόφον θεάν 230 sq. es. Orac. Sib. III 602 ατην καὶ λιμόν 232 sq. Vergil. Buc. III 30 et clurae quercus sudabuνιt roscida viella Tibull. Ι 3, 45 ipsae vini la dabant querctιs

περὶ τῆσδε τοῖσι --Εust. Hom. 743, 37 . . γε-Ῥσίοδον παρ' οIς ὴ δίκη πρεσβευεται τοῖσι - αυτο ' idem i. c. 1007, 17 καλλιπάρηον δετην Θέμιν λέγει παιδευτικῶς ζυμηρος) ῶς των δικαίων τοιουτων ἔντων κατὰ το τοῖσι - αὐτο ' 228 Schol. Pitui. rivia. VIU 1 II 1, 394 B. οπου γὰρ ησυχία καὶ εἰρηνη εἰρηνη - κουροτρύφος' 229 EuSt. Hom. 692, 64 . . καὶκας Ἀσιοδον εἰπεῖν πόλεμον τεκμαιρόμενος Zευo 230 Eust. Hom. 1857,5Sἰστέον . . Oτι τον τὰς ευδικίας ἀνέχοντα τουτέστι τιμῶντα Ἐσίοδος ἰθυδίκην, ὁ ἐστιν εὐθυδίκην, φησί l. c. 1066, 6 . . διὰ ὰδικίαν . . . ης καὶ πισίοδος πολλὰ καταλέγει τους ἰθυδίκας ἀποδεχόμενος 232-234 Plato de Repubi II p. 363b . . . ωσπερ ο γενναῖος Ἐσίοδός τε καὶ πιμηρος φασιν, ὁ μεν τὰς δρυς τοῖς δικαίοις τους θεους ποιεῖν ακρας μέν τε φέρειν βαλάνους, μέσσας

δὲ μελίσσας εἰροπόκοι δ' διές', φησιν, μαλλοῖς καταβεβρίθασι ' καὶ ἄλλα δηπολλὰ δεγαθὰ τοέτων ἐχόμενα 232 sq. Theophrast. Hist. Plant. HI I, 5 ἀλλ' ουδὲν ηττον ωσπερ ἔλεχθη πλειστοφόρον ἐστὶν sh δρsH, εἰ δέ γε καθ' Ἐσίo- δον φέρει μέλι καὶ μελίττας ἔτι μῶλλον 232. 235 Liban. Epist. 242 καὶ

δητα εὐχομαι τοῖς θεοῖς πὰσι καὶ πάσαις, γην τε αυτοῖς καρπιν οτι πλε στον διδόναι . . . καὶ γυναῖκας τίκτειν ὁμοια γονευσιν 233 Plutarch. lo

δὲ) μεμηλότες Helasius Introd. Not. 128 232 237 alteram versuum 227231 recensionem esse existimavit Lehrs uRest. PP. 240 233 ἄκρη . . .