Carmina

181쪽

εἰροπόκοι 5ιες μαλλοῖς καταβεβρίθασιν τίκτουσιν δὲ γυναῖκες ἐοικότα τεκνα γονευσιν ' 235

θάλλουσιν δ' ἀγαθοῖσι διαμπερες ' ουδ' ἐπὶ νηον νίσονται, καρπον δὲ φέρει ζειδωρος αρουρα.

οἷς δ' υβρις τε μέμηλε κακη καὶ σχέτλια ἔργα,

237 cf. ad 173 238 cf. ad 124234 Dionys. Perieg. 1033 πώεα .... ἄδην βεβριδότα μαλλοῖς 235 Oppian. Hal. I 644 sq. αὐτίκα παῖδες l ἐκ γενετης ὰνεχουσιν ἐοικότες οIσι τοκεsσι cf. Theocrit. XVII 43 sq. ὰστόργου γυναικός τέκνα δ' Ου ποτεοικότα πατρί Catull. 61, 217 et 220 su suo rimilis patri . . . et pudiculam Suaeniatris indicet ore Horat. Caran. IV 5, 23 Iaudant ur sinitia prole puerperae Quint. Sinyra. V 527 4- Ἀκμησσα) . . Eὐρυσάκην τέκεθ' υἱιν ἐοικότα πάντα τοκηι Pseudophocyl. 47 Orac. Sib. V H 26 τέκνα γονευσιν ' 236 sq. Αrat.111 - 113 καὶ βίον os πω νῆες ὰπόπροθεν ηγίνεσκον, i ἀλλα βόες καὶ αροτρα καὶ αὐτή, πότνια λαῶν, t μυρία πάντα παρεῖχε Βίκη, δωτειρα δικαίων Verit. Buc. IV 38 eedet et ipse mari τector nec naultica pinus i mutabit merceS: Ovι-nis feret omnia tellus 238 sq. cf. Theom. 151 sq. υβριν, Κυρνε, θεις πρῶτον κακον ωπασεν di δρί, i ου μέλλει χώρην μηδεμίαν θέμεναι 448 p. 101, 25 Κ p. 87, 10 Ab.-V.) τουτο καὶ Ἀσίοδος ἄκρη - μελίσσας

Plin. Nat. hist. XVI 8, 31 rcit ora femini et viscum et niella, ut auctor erimmodus 234 Clem. Αlex. Paeda g. III 3, 24 I 345, 14 D. εἰροπόκοι - καταβεβρίθασιν' cf. Philostr. anai. Imag. p. 20, 18 B.-Sen. . . . οἷον ἄχθῬς Oὶ μαλλοι θων προβάτων) . . 235 Plutarch. Mor. p. 824 c F 12b, 23 B.)εὐφορίαν δὲ γης ἄν- νον εὐμενη Yε κρθσιν ωρῶν καi τίκτειν γυναῖκας ἐοικότα τεκνα γονευσι' καὶ σωτηρίαν τοῖς γεννωμένοις εὐχόμενος ο γε σώφρων αἰτήσεται παρὰ θεῶν τοῖς ἐαυτου πολίταις idem i. c. p. 63 e u p. 153, 25 Η )καὶ Mν ἐοικότα' γε τέκνα ' φύεται γονεῖσιν' ἐν φιλοσοφία Alleg. Hom. A sed . Lu lxv. Irul. leci. Regimont . 1895 aest. p. 5, 1 . . ἔδει γὰρ εἶναι ὁμοιον αὐτον τιν Απόλλωναὶ τοῖς τεκουσι κατὰ τον σοφιν Ἐσίοδον λέγοντα 'τίκτουσιν - γονευσι' Elias in Aristot. Categ. p. 237, 33 et 39 B. τουτο δὲ καὶ ἐπὶ pvχης ληπτέον, φημὶ το ομοιον . . . καὶ ἐπὶ σώματος . . . τίκτουσιν - γονευσι' Liban. Epist. 91 οἶσθα δέ που καὶ ἄλλον εὐδαιμονίας μέρος ηγούμενον τb ἐοικέναι τέκνα γονευσι' cs etiam ad Op. 244) 238 Aelian. Fr.

182쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

τοῖς δε δίκην Κρονίδης τεκμαίρεται ευρυοπα Ζευς. πολλάκι καὶ ξυμπασα πόλις κακου ἀνδρος ἐπηυρεν, 240 τις ἀλιτραίνη καὶ ἀτάσθαλα μηχανάαται. τοῖσιν δ' οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων

239 cf. ad 229 241 Λ 695 ἀτάσθαλα μηχανόωντο '239 Procl. in Op. p. 162, 27 G. τοτὲ δὲ την κρίσιν καὶ ἡ ποινὴν καλεῖ δικην 'Πσίοδος ῶς Θαν λέγη τοῖς δὲ - Ζευς' El. mas'. v. δίκη 276

247, praeterinissis V. 244 sq. Aeschin. in Ctesiph. 134 εὐ γαρ περὶ τῶν τοιουτων Ἐσίοδος ὁ ποιητης ἀποφαίνεται ' λέγει γάρ που παιδευων τὰ πληθηκαὶ συνβουλευων ταῖς πολεσι τους πονηρους τῶν δημαγωγῶν μη προσδέχεσθαι. λέξω δε κὰγῶ τὰ ἔπη . . . πολλάκι - λαοί'. η τῶν γε - ὰποτίνυται εὐρυοπα

- ὰπηυρα ' Eust. Hom. 127. 1 . . κατὰ τι 'πολλάκι - ἀπηυρα'. ἔνθα ορατο δεπαυρεῖν ταὐτbν ον τω υμηρικῶ ἐπαυρεῖν idern l. c. 1059, 15 Ουκ ἔστιδε τb τοιουτον πάνυ μακρὰν οὐδὲ τοs πολλάκι καὶ ξυμπασαν πόλιν κακοθὰνδρος εἰς κακιν ἀπολαυειν idem i. c. 1909, 49 . . ὁ ποιητης διδάσκων καὶ Aς ου μόνον πολλάκις καὶ ξυμπασα πόλις κακοs ἀνδρος εὶς κακιν απολαύει

Macar. III 32 Paroem. Gr. II 204, 13) πολλάκι - ἀπηυρα' 212 sq. Plutarch. Mor. Ρ. 1040 c VI 233, 12 B. καὶ oμίως ἐν τῶ πρώτω περὶ χικαιοσύνης τὰ πισιόδεια ταυτὶ προσενεγκάμενος τοῖσιν - λαορ ταὐτά φησι μύσιππος) τους

θεους ποιεῖν κτλ.

δ'l δε D OfρανόθενJ ο θεν sparto litterariam sorainine absumpta) O μέγ' - πημαJ μέγα πῆμα δῶκε Aeschinis codicunt gon. Α ἔδωκε A) BC. πημα μέγα δῶκε eiusdem V; in Aeschine δῶκεν μέγα πῆμα Sauppe, μέγ' ἐπήλασε πῆμα se Chrysii,po) Dimit ruevisi l. c. 192 conieceriant μέγ' M, μεν Q ἐπήγαγεJ ἐπήλασε Chrysippus RΡ. PlutarchuHI

183쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

λιμον ὁμου καὶ λοιμέν' ἀποφθινυθουσι δε λαοί. δὲ γυναῖκες τίκτουσιν, μινυθουσι δὲ οἶκοι Ζηνος φραδμοσυνησιν υλυμπίου ' αλλοτε δ' αυτε 215

η των γε στρατ ον ευρυν ἀπώλεσεν η δ γε τεῖχος η νέας ἐν πύντω Κρονίδης ἀποαίνυται αυτον. βασιληες, ὐμεῖς δὲ καταφράζεσθε καὶ αυτοὶ

τηνδε δίκην ' ἐγγυς γὰρ ἐν ἀνθρώποισιν ἐόντες

ἀθάνατοι φράζονται, ὁσοι σκολιΓσι δίκησιν 250

. . σημαίνει . . . την κοινως νοουμένην δικην, ῶς το υμεῖς δὲ - δίκην

184쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ὰλλήλους τρίβουσι θεον ὁπιν ουκ ἀλεγοντες.

τρὶς γὰρ μυριοι εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτει n αθάνατοι Ζηνος φύλακες θνητον ἀνθρώπων 'οῖ ρα φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχετλια ἔργα

251 Π 388 θεῶν ἔπιν οὐκ ἀλέγοντες ' 252 cs. ad 157 253 cf. ad 123 254 cf. ad 121252 sq. Anonym. de herii. 168 F. S. Lielars ἔν τινα κάὶ τηρουμ χιος φυλακες μεγάλοιο l ἄγγελοι ἐξηκοντα, τριηκόσιοι δ' ἐπὶ τουτοις 252 sq. Clem. Alex. Protr. II 41 6 42, 8 D. ἔστι καὶ ἄλλους παμπόλλους συνιδεῖν δαίμονας τω γε καὶ σμικριν διαθρεῖν δυναμένω ' - ὰν-

χθονὶ πουλυβοτειρη' δαίμονες ουκ ἰθάνατοι ' οὐδὲ μην θνητοί ... λίθινοι δὲ καὶ ξύλινοι δεσπόται ὰνθρώπων, quae exscripsit Euseb. PraeP. eVang.

οι τρισμώριοι φυλακες μερόπων δενθρώπων' κτλ. Maxim. ΤΠ. XIV 8 I 268R πολλὴ δὲ δε δαιμόνων ἀγέλη τρὶς γὰρ - ὰθάνατοι Ζηνις πρόπολοι' idem XIII 12 I 336 R. . . . δοκεέ σοι τὰ ἔργα ἐν τω παρόντι δρὰν καὶ προσκυνεῖν τὰ ἔγγονα πολλὰ καὶ παντοδαπὰ δντα, οὐχ ὁσα Βοιωτιος ποιητὴς λέγει ' ου γὰρ τρισμέριοι μόνον θεοὶ θεοs παῖδες καὶ φίλοι, ὰλλ' Rληπτοι ὰριθμω Sext Emp. adv. Inathem. IX 86 plays. I) p. 411, 2 B. καὶ τουτω συμφωνεῖ τb τους Αιοσκουρους ἀγαθούς τινας εἶναι δαέμονας, σωτῆρας εὐσέλμων νεῶν καὶ τογὰρ - μερόπων ἀνθρώπων' Elias Cret . in Ore ror. Theol. Or. p. 587 B t. 36 c. 89s B M.) φησὶ γὰρ καὶ υσίοδος τρὶς γὰρ - ἀνθρώπων' cf. Paetido-ii oraelit. IX Epistolo . p. 287 Η.) πολλαὶ δίκης Ἐρινυες, αμαρτημάτων φυλακες 'Πσίοδος ἐψεύσατο τρεις μυριάδας εἰπών 252 Eust. Hom. 1542, 4s ποτὲ δε πληθος σημαίνουσιν αι συνθέσεις του τρέο, ῶς ἐν τω τρὶς γὰρ μυριοί εἰσι ' παρ' 'Πσιόδω 254 Iit. Inag. v. δίκη 276, 11 G. . . σημοίνει . . καὶ τὴν δεδικίαν Aς το οῖ ρα - ἔργα ' 254 sq. Sext. ΕΠΙΡ. adv. Iniatinem. IX 6 Phys. I 16 p. 391, 11 B. . . μετὰ δε τουτο καὶ δεους ὰνέπλασαν

ἔνιοι) ἐποπτας πάντων των ἰνθρωπίνων αμαρτημάτων καὶ κατορθωιάτων, α μηδε κρυφα τολμῶσί τινες ἀδικεῖν, πεπεισμένοι ὁτι οι θεοὶ ῆέρα ἐσσάμενοι πάντη ' φοιτῶσιν ἐπ' α&ν' ὰνθρώπων υβρεις τε καὶ εὐνομίας ἐφορῶντες

λίαν καὶ της ηρχαίας φιλοσοφίας, ῶς ἄρα κατὰ χρόνους τινὰς ἄρισμένους ποτεμεν ἰκήρατοι καὶ θεῖαι δυνάμεις ἐπ' ἀγαθω των ὰνθρώπων 'βατευουσι τὴν γην ἔκ του οὐρανου κατι osσαι Ουκ ὴέρα ἐσσάμενοι ' καθ' 'Hσιοδον, ἀλλὰ σώματα ὰμφιεσάμεναι παραπλήσια τοῖς ημετέροις κτλ.

ἐπιχθονὶ πολυβοτείρη D 253 δαίμονες ἀθάνατοι Ζηνος μεγάλου διὰ βουλὰς l ἐσθλοὶ ἐπιχθόνιοι. φυλακες μερόπων ὰνθρώπων versu ad lito) ΤHeracla Acta phil. Monac. III 411 Hθάνατοι ΖηνιςJ ΑΩ- Maximus Tyr. Sextus, δαίμονες αθάνατοι Clemens Elias ZηνbςJ ZH oς Α φυλακες - ἀν- θρώπωνJ praeter Φ litterae vestituui omnia perierunt in Α φυλακεςJπρόπολοι Maximus Tyr. θνητῶνJ lilbri Proclus 181, 26 G. Moschopulus 182, 10 x.) Elias. μερόπων Clemens Eusebius Sextus 254 φυλάσσουσινJ A,

185쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ 173

ηερα εσσάμενοι, πάντη φοιτοντες αἶαν. 255

ῆ δε τε παρθένος ἐστὶ Λίκη, Aὰς ἐκγεγαυῖα,

κυδρή τ αἰδοίη τε θεοῖς, οῖ 'Dλυμπον ἔχουσιν. καί ὁπότ αν τίς μιν βλάπτη σκολιος δνοταζων, αυτίκα πὰρ Aιὶ πατρὶ καθεζομενη Κρονίωνι

καὶ σωφροσύνης καὶ ἄφελείας συνοικος 256 Aelia n. Fr. 25 II 197, 12 Η. 'Πσίοδος δὲ αὐτὴν την Σίκηνὶ λέγει καὶ παρθένον ὰδιάφ ρον Schol. Arat. v. 97 p. 357, s M καὶ οἱ μεν αὐτὴν τὴν ΠαρθένοH ἔφασαν εἶναι θυγατέρα χιός, καθῶς καὶ Ἐσίοδος Aίκη Βιις ἐκγεγαυῖ Pseuderatostin. Catasti IX82, I R. 11, 18 Ol. Παρθένοm . . καλεῖσθαι δε αφτὴν Βίκην εἴρηκεν Ἀσέο-δος cs. ad Theog. 901 sq. Comin. Mati p. 201 a 1 M. hane Virginem) dici tmriodus in Oseribita et in De ιnι creationenι filianι esse Iovis et Dianae vocamine earn Iustanι cf. ad V. 197 sq. in Schol. Gemanici Mati Basil. p. 65, 9 SidiZg. p. 125, 3 B. hane Hesiodus Iovis et Themidis filianι esse dica noniine Iustitiavi cf. Sangem. p. 125, 17 B. φιαπι fabulose Hesiodus diea filiani fuisse Iovis et Dia=iae et vocatam Iustitia ni) Eust. Epist. 42 Opusc. p. 345, 58Τ. . . καὶ κατὰ τὴν παρ' Ἀσιόδω Σίκην παρ θένος 258 Eust. Hom. 744, 21 καὶ ἐκ του δνοτὰ γίνεται καὶ δνοτάζειν τι μέμφεσθαι, Aς τι σκολιῶς δνοτάζων' 259 Aelian. Fr. 25 II 197, 21 Η.) ἰκοτω δὲ αὐτὴν τὴν Βίκην καὶ παρ' αὐτos Βιις καθῆσθαι θρόνω καὶ κοινωνὁν των ἀρίστων poυλευμά

των εἶναι

in conexu orationis suae addito versu ἀνθρώπων υβρεις τε καὶ εὐνομίας ἐφορῶντες' Sextus, πάντη φοιτὰσιν Anecd. Par. Anecd. Matr.), πασαν φοιτῶσιν

186쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ γηρυετ' ἀνθρώπων αδίκων νύον, 5φρ' ἀποτείσηὶ 260 δημος ἀτασθαλίας βασιλεων, οῖ λυγρὰ νοεοντες αλλη παρκλίνωσι δίκας σκολιως ἐνέποντες. ταυτα φυλασσύμενοι, βασιληες, ἰθυνετε ' δίκας δωροφάγοι, σκολιον δὲ δικέων ἐπὶ πάγχυ λάθεσθε. OI αυτῶ κακὰ τευχει ὰ ρ αλλω κακὰ τευχων, 265

Ἐσιόδω, εἶτα καὶ Καλλιμάχω . .

et spiritus lenis super υ in asperiim m. rec. mul. C) Din Democritus Chius

Eustatinius Floril. Monac., OI αυτῶ LMΦ, OI αὐτῶ Τgelgea Chil. Apostolius; pusilla tantum littorarum vestigia exhibet A κα-J periit; in Α τετχει

187쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ὴ κακὴ βουλὴ τῶ βουλευσαντι κακίστη. πάντα ἰδδεν Λῆς ὀφθαλμος καὶ πάντα νοήσας καί νυ τάδ αἴ κ ἐθέλησ ἐπιδερκεται, ουδέ ε λήθει,

o ν δὴ καὶ τήνδε δίκην πόλις ἐντος ἐέργει. νυν δὴ ἐγci μήτ αυτος ἐν ἀνθρώποισι δίκαιος

dνθρώπων ὁρῶς l λεωργὰ καὶ θεμιστά, σοὶ δὲ θηρίων l υβρις τε καὶ δίκη μέλει 268 sq. Solon Fr. 13, 27 αἰεὶ δ os ἐ- λεληθε διαμπερές, ος τις ἀλιτρον lθυμον ἔχη 270-273 Theom. 743 sqq. καὶ τουτ ἀθανάτων βασιλευ, πῶς ἐστι δίκαιον, i ἔργων δς τις ἀνὴρ ἐκτος ἐῶν ὰδίκων, i μη τιν' ἡπερβασίην κατ- έχων μηδ' ὁρκον ὰλιτρόν, l ἀχλὰ δίκαιος ἐῶν μὴ τὰ δίκαια πάθmi l τίς δή 266 Plutarch. Mor. p. 554 a IH 431, 22 B.) τὰ λοιπὰ δ' ' Ησιόδου χρὴ

νομίζειν ἀκρoctσθαι . . . γὰρ κακη', φησί, βουλη - κακι η' καὶ est Callimachi versus 3ς - τευχει' idem i. c. p. 36 a I 87, 21 B. τb δὲ Ῥήπιοι - παντός Op. 40ὶ καὶ το η-- κακιστη ' ταὐτόν ἐστι τοῖς Πλάτωνος ἐν Γοργια καὶ Πολιτεία δόγμασι περὶ του τι ἀδικεῖν κάκιον εἶναι του clδικεῖσθαι καὶ του κακῶς πάσχειν το ποιεῖν κακῶς βλαρερώτερον Geli. Noct. Att. IV 5, 7 videtur autem ves sus hic amarum consιlium' cet.) de Graeco Glo Hesiodi versu e ressus δε - κακίστη ' Stephan. in Aristot. Rhet.

του Ἐσιοδείου στίχου ἐστὶ τι σκῶμμα τοs Mov Pausan. II 9, 5 παρεδηλωσα δὲ τάδε ὰπιδῶν ἐς το 'Πσιόδου συν θεῶ πεποιημένον, τιν ἐπ' ἄλλω βουλευοντα ἄδικα ἐς αυτιν πρῶτον τρέπειν 267 Macrob. Satiun. I 23, 9 p. 125, 5 Ε. . . cunι alm dicatur πάντα - νοησας' Achili. in Ara: Ῥ. 83, 1 M. . . παρόἐστι πάντα εἰδῶς ἰδῶν ex Hesiodo Maass) ὁ του Βιις dφθαλμος καὶ πάντανοῶν νοήσας ex Hes. Maass) Schol. Mat. v. 2 p. 335, 25 M. Ησίοδος πάντα

188쪽

ἔμμεναι, εἰ μείζω γε δίκην ἀδικώτερος αει' ἀλλὰ τά γ os πω ἔολπα τελεῖν Λία μητιύενταδΠέρση, συ δὲ ταsτα μετὰ φρεσὶ βάλλεο σησι,

καί νυ δίκης ἐπάκουε, βίης δ' ἐπιλήθεο πάμπαν. 275 τόνδε γὰρ ἀνθρώποισι νόμον διέταξέ μονίων ἰχθυσι μὲν καὶ θ ρσὶ καὶ οἰωνοῖς πετεηνοῖς

274 A 297 συ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σοσιν

κεν βροτος ἄλλος ὁρων πρις τοsτον, ἔπειτα l αγιτ' Kθανάτως καὶ τίνα μον ἔχων, i ὁππότ' ἀνηρ ἄδικος καὶ ἀτάσθαλος, ἡτε τευ ἀνδρbς l osτε τευ ἀ-θανάτων μῆνιν ἀλευομενος, l vβρίζη πλουτω κεκορημένος, οι δὲ δίκαιοι l τρυχωνται χαλεπὴ τειρόμενοι πενέη , 274 Theogn. 1050 συ δ' ἐν θυω καὶ φρεσὶ ταὐτα βάλευ 277 sq. cf. Chil. α 361 χρησιν ἀπεστομάτισα λτῶν 'Πσιοδίων νsν δη - Idem Epist. LVII p. 51 Pr. . . ἐξ ἹIσιόδου χρησάμενος εἶπε νῖν δὴ - ἔξει 276-281 Orion Antholom. VI 10 Stob, IV p. 258 M. Ἐσιόδου τόνδε - Ζευς' 276-279 Clem. Alex. Strom. I 29, 181 II 142, 17 D. καὶ τό γε 'Hσιόδειον. ἐπὶ του πάντων λελέχθαι θεου λαμβάνω . . . τόνδε - ἀρίστη 'Eu,b. I c. 3 s. 1 0 52, 20 V . 'Hσιόδου Ἐργωw τόνδε - ἀρίστη ' 276-278 Plutarch. Mor. p. 964b VI p. 24, 25 B ὶ - Porphyr. de abstin. I 588, 15 N. -φάρμακον οὐδε ἴαμα τῆς δε τον βίον ὰναιρουσης ἀπορίας την δικαιοσυνην ἔχομεν, δν μη τιν ἀρχαιον νόμον καὶ ὐρον φυλάττωμεν, ω καθ' 'Ησίοδον ὁ Ζευς τὰς φυσεις διελῶν καὶ θέμενος ἰδέα των γενῶν ἐκάτερον ἰχθυσι - δίκην' πρις ἀλλήλους Aelian. II1st. Anim. VI 50 9 162 8 H. τί οὐν πρις ταμα 'Ησίοδος λέγει λέγων οτι ἄρα ὁ Ζευς τὰς φυσεις ἀπεκρινε καὶ ουν καὶ ἰχθυσι μὲν καὶ ρσὶ καὶ οἰωνοῖς πετεηνοῖς' ἔδωκεν ἔσθειν ἰλλήλους, ἐπεὶ ot δίκη ἐστὶ μετ' αὐτοῖς, ὰνθρώποισι δ' ἔδωκε δίκην Porphyr. Quaest. Hom. ad Odyss. pert. ι 106 sqq. p. 87, 17 Schr. - Schol. Hom. ι 106II 416, 1 D. καὶ Ἐσίοδος ἰχθυσι - δίκην' 277 sq. Sext. EmPIr. R IV. matre. II 32 p. 681, 16 B. μηδενος γὰρ ἐπιστατοsντος νόμου ἔκαστος ἐν χερσὶ 272 μείζω - ἀδικώτεροςJ libri Τgetetes utroque l. , μείζω δίκην ἀτιμυ- τερος Si obaei codd. , μείζω τιμὴν ὰδικώτερος in Siobaeo coniecit Buecheter; μεῖων γε δίκας - δίκης) ἀδικώτερος Ficit Hes. Ged. 59 273 posterius a lanum esse censuit Lelus Quaest. ep. 236 adn. , aliter sensit Beric Gr. Lug. I 927 adn. 21 os πωJ os τι dubitans Paley ed. 36 μητιόενταJΩΦ Proclus 188, 5 G.; τερπικέραυνον φ Τgetpes 188, 24 G. Moschopulus 189, 13 t. 274 A - φρεσὶl non servavit Α ταὐταJ om. F μετω

Κ, Voculam Om. Sextus οἰωνοῖς πετεηνοῖςJ οἰωνοῖς πετεεινοῖς Stobaei codd. οἰωνοῖσι ἰωνοῖσι Ε) πετεηνοῖς ΕΜ, οἰωνοῖς πετεινοῖς D, οἰωνοῖσι πετεινοῖς Porphyrius Quaest. Hom.

189쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ἐσθεμεν ἀλλήλους, ἐπεὶ Ου δίκη ἐστὶν ἐν in τοῖς ἀνθρώποισι δ' ἔδωκε δίκην, η πολλον ἀρίστη γίγνεται' εἰ γάρ τίς κ ἐθέλη τὰ δίκαἰ ἀγορεOσαι γιγνώσκων, τω μέν τ ὁλβον διδοῖ εὐρυοπα Ζευς δς δε κε μαρτυρίησι έκον ἐπίορκον δμύσσας ψευσεται, ἐν δίκην βλάψας νήκεστον ἀα , του δέ τ ἀμαυροτέρη γενεὴ μετόπισθε λέλειπται '

οεδέ τις αἰδώς, l οὐ φιλότης . . . ὁ δὲ κρατερώτερος αἰεὶ l δαίνυτ' ἀφαυροτέρους, ἄλλω δ' ἐπινηχεται ἄλλος l πότμον ἄγων, ἔτερος δ' ἐτέρω πόρσυνεν

ἐδωδήν280 Pseudophoc. 12 - Orac. Sib. V 64) τὰ δίκαι ὰγορευειν' 282285 cf. Orac. ed. Hendess 93, 4 ubi cs teste ὰλλ' υρκου πάις ἐστιν ὰνώνυμος, οὐδ' ἔπι χεῖρες t Οὐδὲ πόδες ' κραιπνος δὲ μετέρχεται εἰσόκε πθσαν lσυμ ρψας ὀλέσει γενεην κάὶ οἶκον ἄπαντα. l ἀνδρις δ εὐόρκου γενεη μετόπισθεν ἀμείνων 282 sqq. Pseudophoc. 16 sq. μηδ' ἐπιορκησης μήτ' ὰγνῶς μήτε ἐκοντέ l ψευδορκον στυγέει θεος ἄμβροτος ός τις ὀμόσση 282 Moschus IV 76 . . ἄς κε μέγα βλαφθ είς τις ἐκῶν ἐπίορκον ὀμόσσαι 283 Hymn. Hom. Cer. 258 νήκεστον ὰάσθης'

τι δίκαιον εἶχε καὶ Aς ἰχθυσι καὶ - πετεηνοῖς ἐπιτέτραπται ἔσθειν μετ' αὐτοῖς Athenag. lib. pro Christ. 34 p. 44, 25 Sesin.) ... οἱ δίκην ἰχθυων ζῶντες ' καὶ γὰρ οἴτοι καταπίνουσι τbν ἐμπεσόντα, ἐλαυνοντες ὁ ἰσχυρότερος

eos ἀσθενέστερον . .

190쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ἀνδρος εὐύρκου γενεή μετόπισθεν ἀμείνων. 285

Mὶ ἐγδε ἐσθλὰ νοέων ἐρέω, μεγα νήπιε Περση. τὴν μεν τοι κακύτητα καὶ ἰλαδον ἔστιν έλέσθαι

286 Taeom. 27 sq. σοὶ δ' ἐγω ευ φρονέων ὁποθησομαι, . . . Κυρν' orae

ed. Hendess 98, 1 Herodot. Ι 85 μέγα νοτιε Κροῖσε ' 287 sqq. cf. Gregor. Τlaeol. eam. I 2, 2, 33 sq. δοιαὶ γὰρ μερόπεσσιν ὁδοί, καὶ δισσιν δνειδος l ὴ μὲν γάρ τε κακη, καὶ ἐς τέλος ἶσον ἄγουσα, i 4 δ' ἀγαθη καὶ τῆσδε φίλον τέλος, ῶς ἐπέοικε idem Carin. V 2, 5, 116 os τι μίη βιότοιο πέλει τρίβος ... 123 sqq. 4 μὲν γὰρ χθαμαλη καi ἐπίτροχος ἴχνεσι πολλῶν lευρείη μαλακη τε καὶ ἐς τέλος οἰκτρον ἄγουσα l κρημνους τε ζοφερους τε μv-χους καὶ τάρταρον αἰνόν . . . 128 4 τρηχαλέη καὶ ὁρθιος αὐαλέη τε lστεινή τε σκολιή τε καὶ kμφίκρημνος ἁπάντη, i ἄμβατος οὐ πολλοῖσι καὶ ἐς τέλος ἐσθλον ἄγουσα l οὐρανον ἀστερόεντα, κλέος μέγα κτλ. 287-291 Quint. Smyrn. m 294 λιδίη δεν ἐς θργαλέην κακότητα l αἰζηοῖσι κέλευθος, ἀνιηρηδ' ἐπὶ κυδος, i μέσφ' οτε τις στονόεντα πόνον διὰ ποσσὶ περήση 287 Gregor. Theol. Carin. H 1, 45, 339 την μὲν γὰρ κακότητα '285 Suid. v. εὐόρκου II, 627 B. . . 'mloδος ὰνδρος - δμένων' cf. Εt. Titini. v. εὐόρκου .. Ἐσίοδος ὰνδρις - μετόπισθεν 287-292 Xenoph. Memor. Socr. H 1, 20, quod repetit Stob. IH c. 1 f. 205 IH 163, 2 Η. λέγει δέ που καὶ 'Πσίοδος την μεν - ἐουσα ' Plato Leg. N p. 718 Ε τιν Ησίοδον οἱ πολλοὶ σοφον ἀποφαίνουσι λέγοντα, ῶς η μὲν ἐπὶ την κακότητα ὁδος λεία καὶ ἀνιδιτὶ παρέχει πορευεσθαι, μάλα βραχεῖα Οἶσα. της δ' kρετης', φησίν, ἱδρῶτα - ἐosσα' Aristid. - περὶ μουσ. m 17 Ρ. 142 p. 84, 29 a. λέγει δέ που καὶ Ἀσίοδος περὶ ἀμφοῖν της ἀρετης καὶ κακίας ουτως ἐναργῆς τοῖς ὀνόμασιν ἐπὶ των ἔξεων ἐκατέρων, ἄς μουσικος ἄν τις ἐπὶ τῶν συστημάτων ειπε, χρώμενος' τὴν μὲν - ἐosσα' B H. de leg. libr. fient. c. 3 L 31 c. 571 Α M.) η τί ποτε ἄλλο διανοσέντα τιν ' Ησιοδον ἐπολαβωμεν ταυτὶ ποιησαι τὰ ἔπη, α πάντες ἄδουσιν, η οὐχὶ προτρέποντα τους νέους ἐπ' ὰρετήν; δτι τραχεῖα μὲν πρῶτον καὶ δύσβατος καὶ ἱδρμος

συχνοῖ καὶ πόνου πόνων v. l.) πλήρης η προς θρετὴν φέρουσα καὶ ἀνάντης ὁδός. διόπερ οὐ παντις παντὶ cod. O) ol τε προσβῆναι αὐτο διὰ τι δμων osτε προσβάντι ἔαδίως ἐπὶ τb ἄκρον ἐλθεῖν. ἄνω δὲ γενομένω ὁρθν υπάρχει, ῶς μὲν χεία τε καὶ καλή, ῶς δὲ ραδία τε καὶ εὐπορος καὶ της ἐτέρας ηδ ντης ἐπὶ την κακίαν ἀγουσης, hν ὰbρόον ἀθρόαν codd. compl. εἶναι λαβεῖν ἐκ τοὐ σύνεγγυς ὁ αὐτις οἴτος ποιητὴς ἔφησεν 287. 289-292 Philo doebriet. 150 II 199 IV. τούτω riso καὶ παντὶ ἄφρονι τραχεῖα καὶ δύσβατος καὶ

dργαλεωτάτη νενόμισται η ἐπ δρετυ ἄγουσα ὁδός, καθὰ καὶ τῶν παλαιῶν τις ἐμαρτύρησεν εἰπών τὴν - ἐλέσθαι της δ' - ἐοsσα 287 291 Plato de Republ. H p. 364 C τούτοις δὲ πθσι τοῖς λόγοις μάρτυρας ποιητὰς ἐ--γονται, οἱ μὲν κακίας πέρι εὐπετείας διδόντες ἀς τὴν μὲν κακότητα ἔθηκαν' και τινα ὁδιν μακράν τε καὶ ἀνάντη 287. 289 Maxim. ΤΠ. XXI I . 285 ἀνδρος - γενεῆJ non servata in Α μετόπισθενJ μετοπ lC θε Α δμείνωνJ ἀρείων orac. ap. Pausaniam 286-292 sextum Hrcthomicamen l. c. 59 sq. 286 σοὶ - ἐρέωJ perierant in Α σοὶJ τοὶ τ m. rec.

siodea 18sq. , τὴν μὲν Plato de Republ. particula altera omissa locum ad Sermonem suum Recommodans, τὴν γὰρ om. Schol. Plat. Gorg. ἰλα