Carmina

211쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

αἱμυλα κωτίλλουσα, τεὴν διφῖσα καλιήν.

ος δὲ γυναικὶ πεποιθε, πέποιθ' ὁ γε φηλητιὶσιν. 375 μουνογενὴς δὲ πάις εἴη πατρώιον οἶκον

στόλος' Ἀσίοδος 374 Choric. Epithal. Zachar. p. 15, 19 Foersi. Ind. leci. Vratisi. 1891 Rest.) καίτοι παρησαν αὐτῶ Κορω Βαρείου κορῶν πολλαὶ καὶ καλαὶ χρώμασι καὶ λειότητι καὶ περιέργοις ἐσθημασιν ἐσταλμέναι αἱμώλα κατὰ τον Ασκραῖον

Ei. gen.) κωτίλλουσα' Eust. Hom. 380, 2 δῆλον γαρ oτι γυνη μαστρωπις πλεονασμῶ του ἐν μέσω σ ῆ ματέρως οπα σοφιζομένη ἐν τω αἱμυλα κωτίλλειν καθ' Ἐσιοδον idem i. c. 1818, 4 κωτιλας δὲ 4 ως εἰπεῖν στωμυλη καὶ καθ' ' Ησίοδον εἰπεis αι λη κωτίλλειν Suid. v. τεήν IIb 1055 B. τεην διφῶσα καλιηω' 375 Stob. LXXIII 38 IH 43 M. 'mιόδον ῖς - φηλητησιν' Schol. Eurip. Med. 426 H 167, 31 Schw .) ταυτα εἰς τὰ 'Hσιόδου καὶ 'ομηρου ος δὲ γυναικὶ πέποιβε' καὶ 'ἐπεὶ - γυναιξί ' 1 456ὶ Eust. Hom. 781, 13 δὰ καὶ τb πέποιθ' o γε φιλήτησιν' οὐ διὰ τοs η ἔχει την ἄρχουσαν ἐν τοῖς ἀκριβέσιν ἀντιγράφοις, ὰλλὰ δια του i Schol. Aeschyl. Again. 497 ὁ δέ γε παρ' 'Hσιόδωνελεης διὰ του i ἔχει την ἄρχουσαν κατὰ τους παλαιους Eust. ΗOm. 194, 31 Pseudophileanon V. φιλήτης p. 184 O. . . τι υφελέσθαι, clφ' ου καὶ τbν φιλητην παράγουσί τινες των παλαιῶν σχολιαστῶν Ἐσιόδου. ῖνα η φιλήτης ὁ παρ' 'Hσιόδω μη ὰπb του φηλῶ φηλησω τb ὰπατὰ idem i. c. 1889, 1 φιλήτου δὲ του εἰρημένου χρησις μὲν παρά τε 'mιόδω καὶ παρὰ χρχιλόχω cf. Hesrch. φηλήτησι ' ' χησταῖς 376 sq. Plutarch. Mor. p. 480 f HI 218, 22 B. ὁ δ Ἐσέοδος οὐκ ευ παραινεῖ μουνογενῆ παῖδά των πατρωων ἐπίκληρον εἶναι καὶ ταμα των Μουσῶν γεγονῶς μαθητής Eust. Hom. 649, 33 χρησιμον δ' ἐνταυθα καὶ Ἐσιόδου τb μουνογενης - φερβέμεν' καὶ ἐξης 374-419 in solio roc. saec. X ex alieno sonte haustos habet Η374 αἱμυλαJ-Εt. gen. cod. B κωτίλλουσαJ κωτίλουσα D καλιηνJι Tu ex ει factum D, καλιάν Stobaei cod. A 375 τουτον mo αρχος χαράττει τον στίχον' Procliis 237, 5 G. δὲ4 In in ras. D γυναικὶJ

212쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ φερβεμεν ' δες γὰρ πλουτος ἀεξεται ἐν μεγάροισιν. γηραιος δε θάνοι ετερον παῖδ' ἐγκαταλείπων. ὐεῖα δε κεν πλεύνεσσι πύροι Ζευς ασπετον ὁλβον. πλείων μεν πλεύνων μελέτη, μείζων δ' ἐπιθηκη. 380

σοὶ δ' εἰ πλουτου θυμbς ἐέλδεται ἐν φρεσὶ ησιν, ωδ' ἔρδειν, καὶ ἔργον ἐπ' ἔργω ἐργάζεσθαι.

1882 I 146 380-382 eiecit Steng l. c. 115 380 πλείων πλεῖον mal ro superscr. ων F, πλείω Q πλεόνωνJ πλειόνων guperacr. ε m L

213쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

Πληιάδων Ἀτλαγενέων ἐπιτελλομενάων

ἀρχομένοιο l σημαίνειν ἐκέλευσεν ἐπερχομένου τ ὰρότοιο 383 sqq. Manil. Astron. Π 1s Οιin etia)n mtiris cuiatnu lenesque notavu

ἀνδρὶ μὲν οὐν φιλοτεχνοsντι τb γηδιον ὁ χσκραῖος αδέτω φωνάς τε γερανων καὶ 2τλαντος θυγατέρας καὶ ἄλλα ὀσα ὁ ποιητης τιν ὰδελφδν κελευων ἐργάζεσθαι αδει' ὁτω δε λόγοι ἐπιτηδευμα, απας υπάρχει καιρις ωριος ἐς λόγου δημιουργίαν καὶ οὐτε ὀρνίθων κλαγγην οὐτε Πλειάδας ἀνιουσας η δυομένας αὐτῶ περισκοπησαι δεησει 383-392 Ceriarnen Hom. et Heg. 173 R. 174 N. Ἀσίοδος οἶν ἔφη πρῶτος Πληιάδων - ὁτ' αν ωρια πάντα πέλωνται 383-386 Basil. schol. in Gregor. Theol. Or. XXXIV p. 560 B. . . αῖ Πλειάδες χτλαντίδεο καὶ του θέρους ἀρχομένου, φησὶν Ἀσίοδος, ἐπιταλ σι φαινόμεναι καπὰ τὰς θερινὰς τροπάς, δύνουσι ἀρότου, τουτέστι σπόρου ἐνισταμένου, μ ρὶμέρας κρυπτόμεναι 383 sq. Geminus elem. RSison. c. 14 t. 19 c. 845 Μ. . . . ὁθεν καὶ ' Ησίοδός φησι Πληιάδων - δυσομενάων' Dio Priis. V 9 0 18, 6 Α.) οὐδὲ τὰ περὶ τδν σπόρον, ἔφη, καὶ τον ὰμητόν, ὁ Φίλιππος , ἀρέσκοι σοι τοs 'Ησιόδου ιιεγαλοπρεπῶς ουτω εἰρημένα; Πληιάδων - δυσομενάων' Athen. XI 489 s IH 79. 15 K. πελειάδας δ' ὁ ποιητης καλεῖ νsν τὰς Πλειάδας, πρις ας σπόρος τε καὶ θνητος καὶ τῶν καρπῶν ἀρχὴ γενέσεως καὶ συναιθέσεως, καθά φησι καὶ 'mιοδος Πληιάδων - δυσομεναων' Maxim. Tyr. XXX 6 M 94 R.) ὁ δὲ ἐν γεωργίασοφδς Πληιάδων - περιτελλομενάων' ὰμήτου αρχεται. ἀρότοιο ει δυσομενάων' Schol. Hom. Von. A Σ 486 m 170, 20 D.) - Schol. Arat. 256 p. 390,13 M. . . διὰ μόνων αὐτῶν τῶν Πλειάδων) σημειοsνται τὰς ἐωας ἐπιτολὰς προς θέρος καὶ τὰς ἐσπερίους προς ἄροτον Aς 'Ησίοδος Πληιάδων - δυσομενάων' Schol. Mat. 264 p. 392, 19 M.) ἐπιτελλομένων γὰρ Πλειάδων αρ-

χεσθ' - δυσομενάων Lucian. Diss. c. Ηes. 1 de Hesiodo) . . . διηγούμενος. . . καὶ ὁσα περὶ Πλειάδων καὶ ὁσα περὶ καιρῶν ἀρότου καὶ kμητου καὶ πλου

op. 617) καὶ ὀλως τῶν αλλων απάντων . . Philostr. min. Iniast. 125 II 406, 8 Κ.) αὶ δὲ μέν σοι Πληιάδες σπόρου τε καὶ δμητου ξυμβολα δυόμεναι η αυπάλιν ἐκφανῶς ἔχουσαι, ῶς ἄν καὶ τὰ της ωρας αὐτὰς αγη, 'Υάδες δ' ἐπὶ θάτερα Schol. Mat. 10 p. 337, 26 M.) τι δε ἐσκέψατο ὰντὶ τοῖ ἔφρόντισεν, ωσε ἐκάστου μέρους ἐνιαυτos σημεῖον εἶναt. OIον Πλειάδας δρότου καὶ δμητου, Κυνα θέρους Eust. Macremb. IV 18, 10 inrot. m. II l97, 6 Η.) ὁρας τον γηπόνον ἐπ' ἄροτρον; ουτός ἐστιν ὁ καιρός. 3ν καί τις σοφδς ἐκ τῶν Πληιάδων ἐς ἄροτον ηκριβώσατο Εust. Hom. 870, 22 cf. Auten. Πλεtάδεῖ πρις ας καὶ σπόρος καὶ ἄμητος γίνεται καὶ καρπῶν γενέσεως ἀρχή τε καὶ συναίρεσις,

ῶς δηλοῖ καὶ Ἀσίοδος cf. l. c. 1351, 36) idem 1712, 60 ῶς δὲ ημεῖς, φησί,

πελειάδων ῆτοι πλειάδων ἐπιτελλουσῶν δρχόμεθα θερίζειν . . . Themist. XV p. 184 c p. 227, 1s D. 'mιόδω δὲ τῶ χσκραίω . . . ἐδόκει εἰσενεγκεῖν εἰς την ποίησιν . . . ὁπηνίκα μὲν χρὴ ἀρουν, ὁπηνίκα δὲ σπείρειν . . . 383 Schol.

H. 137 p. 361, 26 Μ. δταν γὰρ συνανατείλη ἐπί τινι, ἐπιτέλλειν λέγεται,ἀς τδ Πληιάδων - ἐπιτελλομενάων' Prob. in Verol. Buc. HI 40 p. 8, 16383 nova caminis psum spatio et ornamento indicatur in Q Πληιά- Πλειάδων Atinenaei cod. Α Marcianus saec. X) χτλαγενέωνJ ΩΙΚ

214쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

αρχεσθ' ἀμητοι ἀρύτοιο δυσομενάων.

αῖ δή τοι νυκτας τε καὶ ηματα τεσσαράκοντα 385 κεκρυφαται, αμις περιπλομένου ἐνιαυτουφαίνονται τα προτα χαρασσομενοιο σιδήρου. ουτύς τοι πεδίων πέλεται νόμος, οῖ τε θαλάσσης

ἐγγυθι ναιετάουσ οῖ τ' ἄγκεα βησσήεντα,

ποντου κυμαίνοντος ἀποπροει, πίονα χορον 390 ναίουσιν ' γυμνον σπείρειν, γυμνον βοωτεῖν,

384 cf. Τheocrit. X 50 Γρχεσθοα δ' kμῶντας ἐγειρομένω κορυδαλλῶ391 Aristoph. Lys. 1173 ηδη γεωργεῖν γυμνις ὰποδος βουλομαι Verint. Georg.

215쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

γυμνbν δ' ἀμάειν, εἴ χ ωρια πάντ' ἔργα κομίζεσθαι Aημήτερος ' ως τοι εκασταωρι' ααηται, μή πως τὰ μέταζε χατίζων πτώσσῖς ἀλλοτρίους οἴκους καὶ μηδὲν ἀνυσσύς. 395ος καὶ νυν ἐπ' ἔμ' ηλθες' ἐγώ δε τοι οὐκ επιδώσω Ουδ' ἐπιμετρήσω ' ἐργάζεο, w0rιε Περση,

εργα, τά τ ἀνθρώποισι θεοὶ διετεκμήραντο, μή ποτε συν παίδεσσι γυναικί τε θῬμ ον ὰχευων

acervom l conclusaque fame D in minis sol ibere et erou 398 cf. Apoll. Rhod. g. A 284 . . . ἐκας διετεκμήραντο ' Maneth. VI IR 750 . .. Μοῖραι διε- τεκμήραντο 'Πσίοδος ἔφη ' αι δη τοι - κεκρυφαται ' Philopon. in Arist. Meteor. F. 95A . . κατὰ τιν 'Hσίοδον περὶ των Πληιάδων λέγοντα 'αῖ δή - κεκρυφαται

394 Herodian. περὶ μον. 46, 23 M 951, 30 L.) μέταζε οὐδεν ἐπέρ- ρημα διὰ του αζε ἐκφερόμενον ἐπὶ χρόνου τέθειται, ὰλλὰ μόνον τb μέταζε χατίζων' cf. I 499, 9 L.) Stephan. schol. in Dion7s. Thrac. Anecd. H 945, 26 Behk. σεσημείωται τι μέταζε χρονικιν δν Ἐσιοδος μή πως τὰ μέταζε νατίων' cs. Hesych. τὰ μέτα ' μετὰ ταυτα ' Αωριεῖς) 396 sq. Vindob. 61, 14 N. Ἀσίοδος οὐκ ἐπιμετρήσει οὐδ' ἐπιδωσει 397 Hypoth.

censuit 396 ἐπ' ἔμ J ἐπ' ἐμέ D. ἐπέ μ' u ἐπιδώσωJ Dι δώσω dubitans

216쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ζητεύης βίοτον κατὰ γείτονας, οῖ δ' ἀμελοσιν. 400 δὶς μὲν γὰρ και, τρις τάχα τευξεαι ' ην δ' ἔτι λυπης, χρημα μὲν ου πρήξεις, συ δ' ἐτώσια πύλλ' ἀγορευσεις ἀχρήιος δ' ἔσται επέων νομύς. αλλά ἄνωγα φράζεσθαι χρεέων τε λυσιν λιμου τ' ἀλεωρήν. οἶκον μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε βουν τ ἀροτῆρα, 406 κτητήν, ου γαμετήν, ῆ τις καὶ βουσὶν εποιτο,

οἰκέτου τοῖς πένησίν ἐστιν idem Oecon. I 2 . . ωστε καθ' Ἐσίοδον δέοι ανυπάρχειν οἶκον - δροτηρα ' τδ μὲν γὰρ της τροφης πρωον τδ δέ, τῶν ἐλευθέρων, ωστε δέοι ἄν τὰ περὶ τὴν της γυναικbς ὁμιλίαν οἰκονομήσασθαι καλῶς cf. Philodem. de citiis et . viri. c. VIII p. 45, 28 sq. Goetii. καὶ ἄξιον ἐπι

ταυ τα με ν οἰκονομο0σα Nicol. Progymn. Ι 332, 18 Iv. οἶκον ειπεν Ἐσ&δος καὶ γυναῖκα προσέθηκε καὶ τομων ἔσχατον ἐπιφέρει τδν βουν Lucian. Navig. 20 ευθυς Ουν κατὰ τιν 'Ησίοδον οἶκος τδ πρῶτον Plutarch Mor. p. 738 a IV 362, 27 B.) . . τδν βοον. 3ν os δεύτερον οὐδὲ τρίτον, ωσπερ Ἐσίοδος. ἀλλὰ πρῶτον τίθεσθαι τῶν ἀναγκαίων . . 406 Philodem. de .vi

βους τ' δεροτηρας cs. Matias) Stetig L c. 123 406 exhibent libri agnoscunt scholia Procli 267, 30 et Τgetetao 258, 10 G. EL Titian.; imorat Aristoteles

217쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΛΙΕΡΑΙ

χρήματα ἐν οἴκω πάντ' αρμενα ποιήσασθαι,

μὴ συ μὰν αἰτἶς αλλον, ο ἀρνηται, συ δὲ τητα, ῆ ν ωρη παραμείβηται, μινυ' δὲ το ἔργον. μηδ' ἀναβάλλεσθαι ἔς τ αἴρων ἔς τε ἔνηφιν' 410

410 Θ 638 ἐς αφριον 409 cf. Munnem. Fr. 3, 1 παραμείψεται. ωρη idem Fr. 2, s αὐτὰρ ἐπην δὴ τουτο τέλος παραμείψετρα ωρης 410 cf. Theocrae XVm 14 καὶ ἔνας καὶ ἐς ἀῶ

408 Εt. gen. v. τητῶ Εt. Titian. ecd. Ox. I 123, 3 Cr.) V. τητῶ . . 'mἱοδος μὴ - τη τὰ ' Εt. mag. v. 'τητα 'Hσίοδος 410 sq. Εt. gen. Gud. Tium. v. καλιά 'Hσίοδος μηδ' - καλιήν' cf. Εt. mas . ad 411 410. 413 Euseb. Praep. evaaig. 781 c XIV 27 M 331 D.ὶ . . ῶς. ἐκείνους τε ποιητης νουθετεῖ συμβουλεύων ' δ' δναβάλλεσθαι ἔς τ' αὐριον καὶ προσεπαπειλῶν αἰεὶ - παλαίει Αnecd. Gr. IH 171 Boiss. καὶ μη ἐς αύριον ἀναβάλλου, ἴνα μὴ κατὰ τον εἰπόντα καὶ αμος ἄταισι περιπέσης 410 Atinen. XIV 653 d IV 446, 26 Κ. καὶ ὁ Μασσούριος ἔφη μηδ' - ἔνηφι Schol. Rav. Aristoph. Ach. 172 M 284 R. εἰς ἔνην oIον ἐς τρίτην c καὶ Ησίοδος μηδ' - ἔνηφύ Theodoret. Graec. adfeci. curat. V de nat. som. p. 819 Sch. t. 83 c. 925 C M. ὰλλ' ἀναμνησθηναι της του Ισκραίου ποιητου παραινέσεως μηδ' - ἔνηφι Stob. V c. I s. 11 M 116, 4 IV.) ἐπὶ γὰρ του ἀναβάλλεσθαι τον Ἐσίοδον utroque l.; in quibusdam exemplis v. defuisse e Philodemo conclusu Goeu- Iing ed. 168 ed. 204 ; Timaei tempore circumlatum esse exposuit Rankedo Hes. Oper. et Dieb. 9 coli. scholio 258, 2 O.): os λέγει οὐν παλλακήν, clλλα φυλακα του οἴκου καὶ τ2ν βοῶν. μάτην οὐν λέγουσιν οι περὶ Τίμαιονυσιόδφ τιν χριστοτέλην πειθόμενον μετὰ τὴν της γυναικbς τελευτὴν 'Eρπυλλίδι συνεῖναι το θεραπαίνy, ἐξ ες αὐτιν σχεῖν υἱόν Philoderno et Plutarchoimoinam fuisse censuit Dimit evie l. c. 213); Hesiodo v. abiudicavit Muretus Oper. Id 478 ed. Ruluaen); v. non quidem ori em suam, sed quem occupiui locum ipsis philosophia de familia condenda dissidentibus et diversas sententias Hesiodi auctoritato defendentibus debere putavit Lelus Quaest. ep. 191

218쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ου ἐτωσιοεργος ἀνὴρ πίμπλησι καλιὴν δ' αναβαλλύμενος ' μελέτη τι εργον ὀφέλλει αἰεὶ ἀμβολιεργος ἀνὴρ ἀάτρσι παλαίει.

μος δὴ λήγει μενος δξέος ηελίοιο

καυματος ἰδαλίμου, μετοπωρινον ὀμβρήσαντος 415414 φ 190 μένος hελίοιο

- την γὰρ εἰς τρίτην 'Ησίοδος εἰρηκεν Ουτως . . . Eust. Hom. 1866, 14. . . καθὰ υποδηλοῖ καὶ το ἔς τ' ἔννηφι' παρ' ἹIσιόδω . . . Pollux I 66 p. 21, 2 B. η δ' ἐπιουσα ημέρα καλεῖται αυριον καὶ ἐστεραία i καὶ υστέραa καὶ προσιουσα. την δὲ μετ' αὐτὴν εἰκάσαις ἄν Aς ἔνηφι' Ἀσίοδος καλεῖ, εἰ μὴ την τριακάδα ιουτω λέγει). cf. Hesmia. ἔνηφι'' εἰς τρίτην 411 El. mag. v. καλιά 485, 53 G. 'Ησίοδος ου γὰρ - καλιήν' Anec 1.

καὶ τότε βεβαιώσεις τι τos Ἐσιόδου δτι ἀληθές ἐστιν αἰεὶ - παλαίει Cotinnelia XI 1, 29 res est agrestis Minidiosissima mulctandi, grιod ip8unὲ empressitis vetiGti inius arrector Hesiodire hoe versu signi ava αἰεὶ - παλαίει Titi odoret. Graec. adfecti curat. V de nai . horn. p. 819 Sch. t. 83 c. 925 C M. προσέχειν δὲ ἀκριβῶς καὶ τη ἄλλη τοὐδε τοῖ ποιητοs τos Ασκραίου) γνώμη ξυνωδὰ φθεγγομένη αἰεὶ - παλαίει ' Simplic. in Epict. Enchir. 75 Ι p. 512Sch v.) καὶ τοsτο προσῆκον ἐν ἰκosσαι τον τυχόντα τελέως τῶν παραινέσεων

τι μη μέλλειν λοιπον μηδὲ ἀναβάλλεσθαι. ἀεὶ γὰρ 'ὰμβολιεργος ἀνὴρ ἄτησι

219쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

Zηνος ἐρεισθενεος, μετὰ τρέπεται βρύτεος χρως πολλον ἐλαφρότερος δὴ γὰρ τότε Σείριος ἀστὴρ βαιον ὐπὲρ κεφαλης κηριτρεφέων ἀνθρώπων

ερχεται ηματιος, πλεῖον δέ τε νυκτbς ἐπαυρει 'τημος ἀδηκτοτάτη πέλεται τμηθεῖσα σιδηρφυλη, φυλλα δ' εραζε χέει, πτύρθοιό τε λήγει 'τημος αρ' υλοτομεῖν μεμνημένος ωρια ἔργα.6λμον μὲν τριπόδην τάμνειν, υπερον δὲ τρίπηχυν, ἄξονα δ' ἔπταπόδην ' μάλα γάρ νυ τοι ἄρμενον ουτω'

reorg. I 256 Plando . . conveniat . . . . ternpestivam Silvis evertere pinurn

τῶ χσκραέω . . . λδόκει εἰσενεγκεῖν εἰς την ποίησιν . . . ηλίκον τιν αὶονα

220쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

εἰ δέ κεν ὀκταπόδην, απο καὶ σφυράν κε τάμοιο. 425 τρισπιθαμον δ' αψιν τάμνειν δεκαδώρ' ἀμάξη πύλλ' ἐπικαμπυλα κῶλα ' φέρειν γύην, ὁτ' αν εὐρύς, ἐς οἶκον, κατ' ὁρος διζήμενος η κατ' αρουραν,

πρίνινον ' γὰρ βουσὶν ἀροῖν δχυρώτατος ἐστιν,ευτ' αν Ἀθηναίης δμωος ἐν ἐλυματι πήξας 430γύμφοισιν πελάσας προσαρήρεται ἱστοβο ι.

430 cf. Arat. 529 2 ναίης χειρῶν δεδιδαγμένος ἀνήρ Dionys. Perieg.

342 ωρις . . . σοφης ὐποεργος Αθηνης ἐπιτ. των ὀνομ. καν. 9 Edn. Η. I 79, 15 L. cod. F Vindob. 294 ἐπταπόδης' παρ' Ἐσιόδω Eust. Hom. 1040, 10 το δὲ ἐπταπόδην ῶς ἐν παρέργω παρέρριψεν, εἰ καὶ μη καθ' Ἐσίοδον ῆνάγκασται Ουτω μετρεῖν ξυλα ποσὶν η σπιθαμαῖς, ῶς του θρηνους τοσουτων ὀφείλοντος εἶναι ποδῶν καθὰ καὶ τos παρ' Ἀσιόδω ἐπταπόδου ἄξονος 426 Choerob. I 327, 20 Η. παρὰ δε τοῖς Aloiευσι γίνονται τὰ εἰς iς ὀξυτονα) εἰς ν κατὰ την αἰτιατικην μετὰ βαρείας τάσεως, κνημιν γὰρ λέγουσι καὶ σφραγιν καὶ ἄψιν, ῶς παρ' 'mιόδω τρισπίθαμον δ' kψιν τάμνειν ἀντὶ του ἁψῖδα Εt. gen. ei mag. 183, 37 0.) v. ὰψίς . . . σημαίνει δὲ καὶ του τροχου τι ἐπικαμπες ξυλον παρὰ τῶ 'Hσιόδω oIoν τρισπίθαμον - ὰμάξη'