Carmina

331쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Schol. Ambros. et Hari. Hom. κ 2 V 444, 8 D.) Λευκαλίων, ἐφ' ου ὁ κατακλυσμὸς γέγονε, Προμηθεως μεν ἐν v&ς, μητρος ὁε, ῶς οἰπλειστοι λεγουσι, Κλυμένης, ῶς δε Ἀσίοδος, Προνόης, ῶς δε Ἀκουσίλαος. μιόνης της 'Ωκεανου καὶ Προμηθέως

Κουρη δ' ἐν μεγάροισιν ἀγαυου Λευκαλίωνος Πανδώρη Aia πατρί, θεῖν σημάντορι πάντων, μειχθεῖδ' ἐν φιλύτητι τεκεν Γραῖκον μενεχάρμην

Ioannes Laurentius Lyd. de mens. I 13 p. 7, 22 IV.) τοσουτωνουν ἐπιξενωθέντων της γταλίας, ῶς περ ἐδείχθη, -τίνους μεν τους επιχωριάζοντας, Γραικους δε τους ελληνίζοντας ἐκάλουν, ἀπι χατίνου του ἄρτι ημῖν ρηθέντος καὶ Γραίκου, των αδελφῖν, ως φησιν Ἐσίοδος ἐν Καταλόγοις ' Theog. 1013 Ἀγριον ηδε Λατῖνον'. 1-3 κούρη - μενεχάρμην Filasirius div. her. lib. 111, 6 p. 76, 13 M.) linguam aute1n fir

cam provinciae unιus proprietas declaravit, quiam reae passanua eae monomine confimavit, ut nagnos nulus nuncupavit et ut ait Hesiodus a Greco resse fuisse Ga reos aspellatos, qui Grecius nomine filius fuit Deucali is

ae υποκυσαμενη Ad γείνατο τερπικεραυνωυἱε δύω, Μάγνητα Μακηδύνα ἱππιοχάρμην, οῖ περὶ Πιερίην καὶ 'πιλυμπον δώματ' εναιον Constantinus Porphyr. de them. 2 p. 48 B. Μακεδονία η χώρα ῶνομάσθη απι Μακεδόνος του Λιδς καὶ Θυίας της Λευκαλίωνος, ως

φησιν Ἀσίοδος ὁ ποιητής' - εναιον 4, 1 A 418 ἐν μεγάροισιν cf. E 649 ὰγαυου Λαομέδοντος' 2 Z 259dia πατρί' 3 cf. τ 266 τῶ τέκνα τέκη φιλότητι μιγεῖσα Λ I22 'Iππόλοχον μενεχάρμην' 5, 1 sq. cf. Z 26 η υποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε I A 419 da τερπικεραυνω 2 cf. Ω 257 Tρωιλον ἱππιοχάρμην' 3 ι 18 δώματαναίων 3 ΠρονόηςJ Dindoes schol. II 444, πρυνείης Ambr., πρυνόης HRTI., μυ- λείης IVelcher Aeschyl. Trilog. 124 versus recentioris oriuinis esse actitratur Niese Hem. XII 417, sed cf. Wilamowng Hema. XXXIV 610 sq. , qui framentum alii Catalom recensioni tribuit atque D. 2 3 μειχθεῖσ'J μιχθεῖσ' libri FilasinusJ nume primo sonte hauserit, dubitat Haupi: Op. I 1645, 2 ΜακηδόναJ Lelianann de Hes. carin. per t. 28, Μακεδόνα eo M. Μακεδνόν o. Mulier d. Dorier I 4 Οι - υλυμπονJ οι τ' ἐιὰ Πιερίy καὶ υλυμπω Nauch MGrR. IV 386

332쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Mάγνης δ' αυ Λίκτυν τε καὶ αντίθεον Πολυδευκεα Herodianus Aet. de soloec. et barb. post Lex. Vindob ) p. 310, 5

N. περὶ δε διαίρεσιν βαρβαρίζουσιν ως υταν Nσίοδος λάγη Μάγνης

δε κατ' αὐτο καὶ ἀντίθεον Πολυδεύκεα ' Ου γὰρ διαιρεῖται ων ἡ αἰτιατικη εις ν λήγει , ἀλλ' εἰς οἷον Λημοσθένεα Λιογένεα, Λημοσθένη Λιογένη cf. Anonymus περὶ βαρβ. καὶ σολοικ. post Animonium p. 180 V.

Ἐλληνος δ' ἐγενοντο φιλοπτολεμου βασιλῆος AOρύς τε aposθύς τε καὶ Aχλος ἱππιοχάρμης. Αἰολίδαι ἐγένοντο θεμιστοπόλοι βασιληες μηθευς ηδ' Ἀθάμας καὶ Σίσυφος αἰολύμητις

Σαλμωνευς τ αδικος καὶ υπέρθυμος Περιήρης si1. 2 Plutarchiis Moi . p. 747 f IV 392, 13 B.) καὶ ' Ἐλληνος ἱππιοχάρμης' Schol. Lycophr. 284 p. 92 Κ.) Λωριέα δὲ στρατὸν λέγει τους Ἐλ-λaiνας απὁ Λώρου τos Ἐλληνος υίου, ὼς καὶ Ἐσίοδος ' Ἐλληνος ἱππιοχάρμης' Schol. Thucyd. I 3 Ἐλληνος παιδες Λωρος Σουθος Αχλος, ῶς φησι καὶ Ησίοδος ' Λωρόν τε Sosθόν τε καὶ AAλον ἱππιοχάρμην'

6 cf. Γ 237 καὶ πυξ ἀγαθον Πολυδευκεα 7, 2 cf. ad 5, 2 3 sq. cf. Z 164 Σίσυφος Αἰολίδης 7, 3 'Inn. Hom. Cer. 103 θεμιστοπόλων βασιλήων ' 6 περὶJ κατὰ anonymus δ' αυ Βέκτον τεJ δ' αO Zἱκτην τε anonymus, δε κατ' αὐτo Herodiani cod. ΠολυδευκεαJ Πολυδέκτην vel Πολυδέκτεα ex Apollod. II 4, 2, 1 p. 61, 11 W. Nauch Lex. Vindob. 310 ὰλλ' εἰς η - ΑιογένηJ αὶ γὰρ εἰς α λήγουσαι αἰτιατικαὶ διαιροῖνται , οἷον Aημοσθένεα, Βιογένεα , Bημοσθένη γὰρ καὶ Βιογένη MaonFInus 7, 1 φιλοπτολέμου βασιληοςJ schol. LJ coplar., φιλοπτόλεμοι φιλοπdλεμοι cod. F) βασιληες schol. Iamblich., θεμιστοπόλου βασιληος TZelaes in Lycophr., cod. schol. Exea. Iliad. 134, θεμιστοπόλου superscripto οι βασιληος superscr. εο cod. Exeg. Biad. 63; θεμιστοπόλοι βασιλῆες Plutarchus 2 AIολος αἰό

333쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Schol. Hom. κ 2 II 444, 21 D.) Anλοι δύο, οἶτος μ ν Ἱππότου του Μίμαντος, ετερος δε 'Ἐλληνος, oς ην Λιός, ου καὶ Ἐσίοδος μέμνηται Iamblichus Vae Pyth. 242 p. 168, 13 sh N. ἐν τοῖς Βαβυλωνίων ἀκουειν ἱεροῖς Ἐλληνα γεγονεναι χιός, τοs χωρον καὶ Σουθον καὶ Αἰολον, αἷς υφηγησεσιν ἀκολουθησαι καὶ τον Ἐσίοδον Schol. Iamblich. l. c. p. 197, 2 N. Ἐλληνος - ἱππιοχάρμης' TZelgos Exeg. Liad. 63, 12 Η. ὁτι δὲ Σουθος Αιόλου ἀδελφος ην MYὶ ου παῖς, Ἐσωδός φησιν Ἐλληνος - ἱππιοχάρμης' idem i. c. 134, 2 Η. Ἐλληνος - ἱππιοχάρμης', ῶς φησιν Ἐσίοδος ἐν τy ηρωιiny γεν εαλογία 2 Herodiantis περὶ μον. λέξ. p. 42 II 947, 24 L.) τα εἰς θυς λήγοντα καθαρὰ μονογενη δισυλλαβα παραληγὀμενα φυσει μκρα βαρυ- νεσθαι θέλει .... Σουθος το κύριον Λωρός τε Sosθός τε 3-5 Schol. Piud. 'th. IV 253 ΙΙ 1, 359 B.) και Ῥσίοδος Αἰολίδαι - Περιήρης' 1-5 Τgetetes in Lycophr. 284 Π 524 M ) Λωριευς στρατὸςJ ὁ Ελληνικός, ἀπο Λώρου του Ἐλληνος παιδός, ῶς φησιν Ησίοδος εν τuηρωικy γενεαλογία Ἐλληνος - Περιήρης'

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 266 p. 495, 13 Κ.) οἱ ἀποχευκαλίωνος το γένος εχοντες ἐβασίλευον Θεσσαλίας, ως φησιν Ἐκαταῖος καὶ Ησίοδος

Schol. Latre. Apoll. Rhod. Arg. Λ 482 p. 328, 27 K.) Ἀλωιάδας Ἐρατοσθένης δε γηγενεις αυτούς φησι, δια δὲ τὸ ἀνατετράφθαι ἡπὁ τῆς Ἀλωέως γυναικὸς μυθευθῆναι ως Ἀλωέως εἰσὶν υἱοί. Ησίοδος- Ἀλωέως καὶ ' ιμεδείας κατ' ἐπίκλησιν, ταῖς δε αληθείαις Ποσειδῶνος -ι Ἱφιμεδείας εφη, καὶ 'πιον, πόλιν Λιτωλίας, υπο τοs πατρὸς αυτον ἐκτίσθαι

και Ησίοδος ' και οἱ Ἀττικοὶ τον δαίμονα ' δια δε του φ τον ανδρα ' ιἄλ- την. και τον ριγοπύρετον λεγόμενον Η καὶ - ἐκτίσθαιJ καὶ κτίσαι δε αὐτους φασιν ἐπ ὀνόματι του πατρο, πόλιν ἐν Θεσσαλία υλον schol. Paris.

334쪽

ΛΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

αὶ διπλο, ὁτι ἐντεsθεν Ἐσίοδος ' Ἀκτορος κατ' ἐπίκλησιν καὶ Μολιόνης αυτους γεγενεαλόγηκεν, γόνω δὲ Ποσειδῶνος Apollonius Liex. Hom. V. Μολίονε μαχηταί, ἀπο της κατὰ μάχην γενομένης μολήσεως h ἀπὸ τos συνεχος μολίσκειν εἰς μάχην ' ἀπο γὰρ μVτρις ουδένα σημαίνει πιμηρος. Ἐσίοδος δὲ ως Μολι ό νης υίους γεγονότας παραδίδωσι

Porphyrius Quaesti Hom. ad Iliad. pori. 265, 8 Schr. Schol. Von. Α Ηoni. φ 638 sq. Π 266, 33 D.) Ἀρίσταρχος δὲ διδύμους τους

Μολίονας) ἀκουει oui Osτως Aς ημεις ἐν τy συνηθεία νοοsμεν, οἷοιησαν -ὶ οἱ Λιόσκοροι, ἀλλα τους διφυεῖς, δύο ἐχοντας σώματα, Ἐσιόδωμάρτυρι χρώμενος, καὶ τους συμπεφυκότας ἀλλήλοις Schol. To vnt. Hom. AT 10 V 422, 26 M.) ῖ ὁτι τερατώδεις τινὲς ησαν, Ἐσίοδος, ἄμφω ἐν ενὶ σώματι oντες Eustatinius Hom. 1321, 19 sqq. Ἀκτορίωνες δε παιδες 'Ἀκτορος, Κτέατος καὶ Esρυτος, ανδρειοι και ηνιοχικοί, ῆηθέντες που και Μολίονες παρ' 'Oμηρω, παρὰ δε τοῖς ἴστερον Μολιονίδαι, ους χλμηρος μενδιδυμους ἱστορεῖ ἀπλῶς, οἱ δε κατ' Ἀρίσταρχον οὐχ οsτως οἷον κατὰ τους Λιοσκόρους, αλλὰ κατὰ τδν Ἐσιόδου μυθον καὶ διφυεῖς, δύο μενεχοντας σώματα, συμπεφυκότας δέ γε ἀλληλοις idem Hom. 882, 26 oLι δὲ οἱ Ἀκτορίωνες και ῶς ὁ μυθος εἰς

'ἐν συναλείφει σῖμα τούτους, παρηλλαγμενην αυτοῖς φύσιν πλάττων καὶ συνάγων συντίθησιν, οὐκ ἀποστερῖν αυτούς των μερον των δύο σωμάτων, καὶ ῶς ἀκαταγωνίστους ποιαι τερατώδεις τινὰς υπ0κειμένους καὶ 11 7ν δ' αὐεῶJ Apollonius Dysc. cf. Lex Gohtyn. Π 40 Fὶν αὐτῶ; v. ilias clixi Wien. Ss v 201 ἐν αὐτῶ scholiorum Apoll. cod. Laur., D scripsit Schaeser Gregor. Cor. 85 οτε θέλοι ὁλέσθαιJ schol. Laiar. δτ' ὀφέλλοι ὀλέσθαι C. Schenia in ed. mea p. 156, ἔχοιτ' ὰπολέσθαι PeppulsisserRh. Mus. XL 626 12 MολιόνηςJ schol. Ven. Α Ηoni., Moire ό νης Apollonius

335쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ αμφω ἐν ενὶ σώματι καθ' Ἐσίοδον, εἰ καί τινες δύο εκπιερους εχειν σώματά φασι, δηλοsσιν ετεροι . . . additur 29 φιλάδελφοι δὲ ἱστορουν- ται -ὶ μια ψυχθ ἐν δυσὶ σώμασι διοικούμενοι)

Περικλυμενύν τ αγέρωχον

5λβιον, ψ πορε δορα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

παντο ' αλλοτε μὲν γὰρ ἐν ὀρνίθεσσι φάνεσκεν αἰετύς, αλλοτε δ' αuτε πελέσκετο, θαυμα ἰδεσθαι, μυρμηξ, ἄλλοτε δ' αυτε μελισσέων αγλαὰ φολα, βὰλλοτε δ' αἰνος φύφις καὶ ἀμείλιχος. εἶχε δὲ δορα παντοῖ ουκ ὀνομαστά, τά μιν καὶ επειτα δύλωσε βουλη Ἀθηναίης Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 156 p. 313, 6 Κ.) de Pericly

Ἀθηναίης Schol. Von. Α Hom. B 336 I 102, 13 D.) φακλης γὰρ επι-

στρατευσας τη Πύλω διὰ το μη καθαρθηναι αυτὸν ὐπὸ Νηλεως τον 'Iφίτου φόνον καὶ διὰ την των 'λειδῶν δε ἀφροσυνην, πολυς ην πορθον την πόλιν. καὶ ὐσον μεν Περικλυμενος ὁ Nηλεως εζη. δυσάλωτος ην η πόλις αμφίβιος γὰρ ἐγενετο ἐκεῖνος. και δη γενόμενον

14, 1 1 286 Περικλ*μενόν τ' ἀγέρωχον ' 2 N 34 Ποσειδάων ἐνοσίχθων 4 E 725 θαυμα ἰδέσθαι' 8 cf. Ο 71 χθηναίης διὰ βουλάς 14, 1 sqq. Orid. Met. XV 556 sqq. mira Periclymeni mors eri, cos pos figuras i 8umere, luas vellet rursu8τω reponere sumptas i Neptiιntis dederat, Nelei sanFuinis avictor 3 sqq. colorem inde videliu diuisae Fragm. Ο h. 223 Α. ουνεκ' ἀμειβομένη ψυχη κατὰ κυκλα χρόνοιο Feraverden) l ἀνθοῶπων ζψοισι μετέρφεται αλλοθεν ὰλλοις' l ἄλλοτε μέν θ' ιππος, τότε Usener γίνεται . . . t αλλοτε δὲ πρόβατον, τότε δ' ὁρi εον αἰνιν ἰδέσθαι, i ἄλλοτε δ' αὐκονεόν τε δέμας φωνή τε βαρεῖα l καὶ χρῆν ὀφίων ἔρπει γένος ἐν χθονὶ δίη 14, 2 δλβιον J ὁλβια schol. Paris , unde A πόρεν θλβια δῶρα scri ii posse

336쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

αὐτὸν μέλισσαν καὶ στάντα επὶ τοs Ηρακλεους αρματος, Ἀθηνῶ δείξασα μακλεῖ ἐποίησεν ἀναιρε θηναι .... ἱστορεῖ Ἐσιοδος εν Καταλόγοις

Sehol. Hom. 1 286 II 498, 9 B.) Ησίοδος τον Περικλυμενον διηγεῖται δορον εἰληφέναι παρα Ποσειδῶνος ωστε ἀμείβειν ἐαυτὸν εις ολυ ζωου δε δένδρου ἐθέλοι εἰκόνα eadem Eustathitis Hom. 1685, 62

Kτεῖνε δὲ Νηληος ταλασίφρονος υἱέας ἐσθλους ενδεκα, δωδεκατος δὲ Γερήνιος ἱππότα Νεστωρ ξεῖνος ἐὼν ἐτυχησε παρ' ἱπποδάμοισι Γερηνοῖς

1-3 Stephanus Byg. v. Γερηνία ' πολις Μεσσηνίας, ἐνθα, φασί, Πέστωρ ὁ Πυλιος ἐτράφη h φυγας ηχθη. Ἐσίοδος ἐν α Κατα λόγων κτεῖνε - Γερήνοις', ὰπο ευθείας τῆς Γερηνος Eustathius Hom. 231, 29 λέγεται δε ἡὶ πόλις αὐτη Γέρηνα) καὶενικῶς Πρηνον Aς Ησίοδος ' .... καὶ πληθυντικως Aς ὁ αυτός' Ἀτεινε - Γερήνοις' ἀπδ ευθείας τῆς Γἔρηνος Γερήνου Schol. Ven. Α Ηom. B 336 Ι 102, 19 D.) τότε Nέστωρ ἐν Γερήνοις τρεφόμενος, πορθηθείσης τῆς Πύλου καὶ των ια αδελφων αὐτos ἀναιρεθέντων μόνος περιελείφθη διο καὶ Γερήνιος ἀνομάσθη. ιστορεῖ πισίοδος ἐν Καταλόγοις 2 sq. Schol. Hom. γ 68 Ι 124, 17 D.) Γερήνιος ἱππότα ΝέστωρJκατα μὲν Ἐσίοδον ὁ ἐν Γερήνοις ἀνατραφείς 3 Stephanus Byg. v. Ἀβαι' πόλις Λυδίας . .. ὁ πολίτης Ἀβηνός ώς Γερηνός IIolstonius). Ἐσίοδος παρ' ιπποδάμοισι Γερηνοις'

337쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

'λεμάχω δ' ετικτεν ἐυζωνος Πολυκάστη, Νεστορος ὁπλοτάτη κουρη Νηληιάδαο, Περσέπολιν μειχθεῖσα διὰ χρυσεην Ἀφροδιτην Eustathitis Hom. 1796, 39 αὐτos 'λεμαχου) δε καὶ Πολυκάστης της Νέστορος Περσεπτολιν γενεαλπουσιν) , ως Ἐσίοδος Τηλεμάχω - Ἀφροδίτην'

ἡ δ'

Schol. Hom. μ 69 II 533, 26 D.) Ἀρω η Σαλμωνέως εχουσα δυο παῖδας ἐκ Ποσειδῖνος, Νηλέα τε καὶ Πελίαν, Κρηθέα. καὶ ἴσχει παῖδας αὐτοs τρεις, Αἴσονα καὶ Φερητα καὶ ωμυθάονα. -ονος δὲ καὶ Πολυμηδης καθ' Ἐσίοδον γίνεται γάσων, κατὰ δε Φερεκυδην ἐξ Ἀλκιμέδης

ετεροι την b ταλάντην Ουκ γάσου ἀλλα Σχοινεως εἶπον, Συριπίδης δε Μαιναλου, καὶ τον γημαντα αυτὴν ου Μελανίωνα, ἀλλα Ἱππομενην

338쪽

ι τοῖο ἄνακτος

ι ποδωκης δῖ' Ἀταλάντη χαρίτων ἀμαρυγματ εχουσα ἀναίνετο φυλον ὁμοκον ιν γάμον ἀλφηστάων 5

τητα τos Ἀχιλλεως βεβαρυτονῆσθαι τb ποδώκης. παρὰ γοsν τω Ἐσιόδωδνεγνώκασι 'ποδωκης δῖ' Ἀταλάντη 3 Εt. gen. et Inag. V. ἀμαρυσσω . . καὶ ἀμαρυγμα καὶ ἀμαρυγάς σημαίνει τὰς των ὀφθαλμον εκλάμψεις ' Ησίοδος γυναικον Καταλόγω ' χαρίτων - ἐχουσα CXαρίτων - εχουσα Ησίοδος Εt. Inag.)cf. Hesychius V. ἀμαρυγματα' ' λαμπηδόνες

Schol. ΤΟ ini. Hom. ν 683 VI 435, 17 M., undo hausit Eustathius Hom. 1324, 18) νεώτερος ουν Ἐσίοδος γυμνὸν εἰσάγων Ἱππομένη ἀγωνιζόμενον Ἀταλάντη cf. Schol. Ven. Α Ηοm. ν 683 V 268, 21 D.) ωμα νsν περίζωμα. προτον δε ἔθος ην τοῖς παλαιοῖς περιζώματα φέρειν ἐν τοῖς αἰδοίοις καὶ osτως ἀγωνίζεσθαι κατὰ δὲ τὴν ιν υλυμπιάδα υρσίππου τos Αακεδαιμονίου λυθὲν ἀγωνιζομενου τὸ περίζωμα αιτιον αὐτῶ νίκης ἐγένετο, οὐ νόμος ἐτέθη γυμνους τρέχειν aliter Schol. Tomss. l. c.

339쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Καὶ κουρην Ἀράβοιο, τον Ἐρμάων ἀκάκητα

γείνατο καὶ Θρονίη, κουρη Βηλοιο ανακτος 1 sq. Strabo I p. 42 Ησίοδος ἐν Καταλόγω φησί καὶ - ανακτος' 1 Eustathius in Dionys. ΡsHeg. 927 II 381, 12 M.) ,σίοδος μέντοι ἐν τω 'κουρην Ἀράβοιο', ἐξ ου καὶ ἡ Ἀραβία κεκλησθαι δοκεῖ, δι' ἐνὸς ἀμεταβόλου καὶ συστολης της ἀρχουσης καὶ αυτὸς ἐμφαίνει δεῖν γράφειν τους υραβας Eustatinius Hom. 1484, 63 οθεν τινες ἀντὶ τos Ἐρεμβους γραβας τε γράφουσιν, es osτως ονομάζονται ἀστι Mράβου τινός, ως Ἐσίοδος ἐν τω ἔαυτos Καταλόγω φησί

υργος ἄνυδρον ειν Λαναος ποιησεν ενυδρον Eustathius Hom. 461, 2 πολυδίψιον δε το υργος καλεῖ η ως

πάνυ ποθουμενον Ἐλλησιν η δτι μυθευεται ἄνυδρόν ποτε εἶναι, υστερον

μεντοι εὐυδρον γενέσθαι Ποσειδῖνος ἀναρρν ξαντος τὰς ἐν Αερνη πηγὰς διὰ τον της Ἀμυμώνης ερωτα, ης καὶ Ἀμυμώνια ἐν υργει sὁατα ' ῆ καὶαπὸ των Λαναῖδων, αξ παραγενόμεναι Αἰγυπτου φρεωρυχίαν εδίδαξαν, ως Ἐσίοδος ' υργος - ευυδρον Strabo VIII p. 371 την μεν χώραν συγχωρουσιν ευυδρεῖν, αυτηνδε την πόλιν ἐν ἀνυδρω χωρίω κεῖσθαι, φρεάτων δ' ευπορεῖν. α ταῖς Λαναῖσιν ἀνάπτουσιν, ως ἐκείνων ἐξευρουσῖν, ἀφ' οὐ καὶ τὸ επος εἰπεῖν τουτο ' λγος ἄνυδρον εbν Λανααὶ θεσαν υργος ἔνυδρον' idem VIII p. 370 περὶ δὲ των μυθευομενων πηγῖν εῖρηται, διότι πλάσματα ποιητον ἐστί πλάσμα δε καὶ τb υργος ἄνυδρον ἐιν Λανααιθεσαν υργος ενυδρον' Hesychius v. δίψιον υργος ' Ησίοδος μεν τι ἄνυδρον, Ἀρίσταρχος δε τὸ πολυπόθητον cf. Schol. Vsn. Α Hom. Λ 171 Ι 177, 31 D ) ἄνυδρον ουσαν την Πελοπόννησον εφυδρον ἐποίησε Λαναὸς ἐξελθὼν απb της Αἰγυπτου

ia uia

340쪽

Hecataeus in schol. Eurip. Oresti 872 I 184, 20 Schw. ἡ πολλὴ δόξα κατέχει μὴ ἀφῖχθαι τὸν Λιγυπτον εἰς 'Αργος, καθάπερ αλλοι τέ φασι καὶ Ἐκπιαῖος γράφων Ουτως' ὁ δὲ Αἴγυπτος αυτὸς μεν ουκ λ θεὶ/εις υργος, παῖδας δέ - - - , μὲν Ἐσίοδος ἐποίησε, πεντήκοντα, ῶς ἐγὼ δε, ουδὲ εἴκοσι

Stratio VIII p. 370 καὶ Ἀπολλόδωρος δε μόνους τους ἐν Θετταλία καλεῖσθαί φησιν Ἐλληνας Μυρμιδόνες δε καλεsντο καὶ Ἐλληνες', Ησίοδον μεντοι καὶ Ἀρχίλοχον ηδη εἰδεναι καὶ Ἐλληνας λεγομένους τους σύμπαντας καὶ Πανέλληνας, τιν μεν περὶ των Προιτίδων λέγοντα Πανέλληνες ἐμνήστευον αυτάς, τὸν δὲ κτλ.

Apollodorus II 2, 1, 4 p. 58, 4 IV.) Ἀκρίσιος μεν υργους βασιλευει, Προῖτος δὲ Πρυνθος. καὶ γίνεται Ἀκρισίω μεν ἐξ Mρυδίκης της Αακεδαίμονος Λανάη, Προίτω δὲ ἐκ Σθενεβοίας Aυσίππη και 'Iφινόη και 'μιάνασσα ' αυται δέ, ως ετελειώθησαν, ἐμάνησαν, ως μεν Ἐσίοδός

φησιν, οτι τὰς Λιονυσου τελετας ου κατεδέχοντο . .

Probus in Vor . Buc. VI 48 p. 22, 18 K.) Proetides, Proeti restis Amivomori siliae. Hesiodus Meet eae Proeto et Sileneboea Amphi

amantis natas

Eῖνεκα μαχλοσυνης στυγερῆς τερεν δελεσαν ἄνθος Suidas V. μαχλοσυνη ΙΙ 1, 732, 13 B. κατωφέρεια, γυναικομανία Ἐσιόδειος η λέξις ' λέγει γὰρ περὶ των Προίτου θυγατέρων ' εῖνεκα -

ανθος

Sehol. Vsn. Α Ηom. sὶ 25 II 276, 15 D.) καὶ η μαχλοσυνη κοι- νῖς ἐστι γυναικbς μανία .... Ἀσιόδειος δ' ἐστὶν η λέξις ' ἐκεινος γὰρ πρΦτος ἐχρησατο ἐπὶ τῖν Προίτου θυγατέρων 25 παῖδας δέ - - ῶς μὲν Ἐσίοδος ἐποίησεJ παῖδας δὲ ἀπέστειλεν , ῶς μὲν 'Hσίοδος ἐποίησε Κirclihost Phil. XV 13 d. horn. OdIss. 327); παῖδες