Carmina

351쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ του Λιός, ως φησιν Ησίοδος καὶ αλλοι τινες των ποιητον, κατοικων ὁ ἐν Πλενω τῆς τότε μεν γάδος, νsν δ' Ἀχαῖας -λουμένης

'H δ' υποκυσαμένη τεκεν Αἰακιν ἱππιοχάρμην. αυτὰρ επεί ρ ηβης πολυηράτου ετο μέτρον,μοθνος εδεν σχαλλε πατὴρ δ' ἀνδρον τε θεῖν τε, ὁσσοι εσαν μυρμηκες ἐπηράτου ενδοθι νήσου, τοὐς ανδρας ποίησε βαθυζώνους τε γυναῖκας. bοι δή τοι προτοι ζεῖξαν νεας ἀμφιελίσσας, προτοι δ' ἱστι εθεν 'bς πτερὰ ποντοπύροιο 1-6 Schol. Und. Nem. ΓΗ 21 p. 79, 9 Α.) περὶ των Μυρμιδόνων Ησίοδος μεν osτω φησίν ' δ' - ἀμφιελίσσας' Τgetetes in Liycophr. 176 I 448 M.) λεγουσιν, οτι Aιακος εd Αἰγίνης καὶ Βιὸς γεννηθεὶς ἐν τη ἀπ αυτῆς Αἰγων νήσω -τελείφθη μόνος , iτήσατο δε τω Aιί, και ος τους μέρμηκας ἀνθρώπους ἐποίησε, καν σίοδος ἐν το ηρωικη γενεαλογία φησίν ' δ' - ἀμφιελίσσας' 6. 7 Schol. Pind. Ol. VIII 26 ΙI 1, 191 B.) Nσίοδος G -

ποντοπόροιο

Polybius V 2 λειτουργοί γε μην περι τὰς ταφρείας κGι χαρακοροποιίας και πασαν την τοιαύτην ταλαιπωρίαν φιλοπονώτατοί τινες, οῖους Ησίοδος παρεισάγει τοὐς Αἰακίδας, πολεμω κεχαρηότας υτε δαιτί' unde sita Sisidas V. δαῖτας Ι 1, 1189, 10 B.)Maximus Tyrius XXXV 2 Dμήρου δὲ Ουκ ακουεις εγκωμιάζοντος τους Αἰακίδας, οτι ἐσαν ἄνδρες πολέμU κεχαρηότες υτε δαιτί', 76, 1 cf. 1 254 h δ' ὐποκυσαμένη Πελίην τέκε 2 Λ 225 αὐτὰρ ἐπεί ο'ῆβης ἐρικυδέος ἴκετο μέτρον ο 366 αὐτὰρ ἐπεί ρ' ῆβην πολυήρατον ἱκόμεθ'

352쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΙ ΤΑ

Porphyrius Quaest. Hona. ad Iliad. pertin. p. 93, 17 Schr. Schol. Ven. B Hom. Z 164 III p. 289, 9 D.) συντόμως δὲ τα αισχρὰ δεδήλωκε 'μπηναι οὐκ ἐθελουσν', αλλ' oυχ ωσπερ 'Hσίοδος τα περὶ του Πηλέως καὶ της Ἀκάστου γυναικος δια μακρον επεξελθών es. Schol. Laur. Αpoli. Rhod. Arg. A 224 p. 317, 27 K.) 'Aκαστος Πελίου τιος εγημεν Κρηθηίδα η ῶς τινες Ἱππολύτην. δὲ Πηλεως ερασθεισα ἀπντει συνελθεῖν. Aς δε ἀπετυγχανεν, προλαβουσα τον λεα τω ἀνδρὶ κατηγορει, οτι ηθελεν αυτy συνελθεῖν. ὁ δε δεξάμενος τον Πηλεα ῶς hia θηραν εἰς το Πήλιον κατελειψεν, ἴνα υπὁ θηρίων διαφθαρy. επιστας δε ὁ Ἐρμης η ῶς τινες Xίρων εδωκεν αὐτῶ ηφαιστότευκτον μάχαιραν. και τα ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρον ηλθεν εις την πόλιν και ἀνεῖλεν 'Ἀκαστον και την αὐτos ἴτου 'AκάστουJ γυναῖκα v. Schol. Ρind. Nem. Γ, 92 p. 136, 7 Α.), de Peleo etiam

wδε δέ οἱ κατὰ θυμον ἀρίστη φαίνετο βουλή, αυτον μὲν σχέσθαι, κρυψαι δ' ἀδόκητα μάχαιραν καλήν, ῆν οἱ ετευξε περίκλυτος Ἀμφιγυήεις,

353쪽

Φθιην ἐξικετο, μητερα μήλων, πολλὰ κ τήματ ἄγων ἐξ ευρυχύρου 'μωλκου Πηλευς Αἰακίδης, φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν. λαοῖσιν δὲ ci 0σιν ἀγαίετο θυμος ἄπασιν,

ῶς τε πό λιν ὰ λάπαξεν ευκτιτον ως τ ἐτελεσσεν 5 ἱμερύεντα γα μον' κia τουτ επος εἶπαν ἄπαντες ' τρὶς μάκαρ Αἰακίδη καὶ τετράκις, ὁλβιε Πηλευ, δωρον 'Ολύμπιος ευρυοπα Ζευς μ άκαρες θεοὶ ἐξετελεσσαν,ος τοῖσδ' ἐν μεγάροις ἱερον λέχος εἰσαναβαίνων 10

πολλὰ κτήματ' ἄγων ' λ 256 ἐν εὐρυχόρω Ἱαωλκf' 3κ2 Αἰόλος 'Iπποτάδης, φίλος kθανάτοισι θεοῖσιν h B 367 πόλιν Ουκ ὰλαπάξεις 5 sq. δ 7 τοῖσιν δὲ θεοὶ γάμον ἐξετέλειον 6 cf. π 69 τουτο ἔπος θυμαλγες) ἔειπες 7 cf. ε 306 τρjς μάκαρες Βαναοὶ καὶ τετράκις' 8 δ 173 'Oλυμπιος εὐρυπια Ζευς' s cf. ad 5 sq. 10 Θ 291 ὁ ν λέχος εἰσαναβαίνοι' 81, 7 Orac. Siti. VIII 164 τρὶς ρακαριστος ἔην καὶ τετράκις ελβιος ἀνηρ7. 9 cf. Sappho Fr. 99 B. δλβιε γαμβρε, σοὶ μὲν δὴ γάμος, ῶς ἄραο ἐκτε-

Ψέλεστ' . . .

354쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

πατ ηρ ποίησε Κρονίων

1-13 Papyriis maeca 55 bibl. Argentoratensis - Α) saec. ut videtur alterius, ed. Redgonstein Hem. XXXV 79sqq., cf. Iudamo viigSugiingsb. d. pretiss. Ahad. 1900 p. 84 9 sq. 7. 10 Τgelgos Prol. ad Lycophr. I 260 sq. M. επιθαλαμιογράφοι δε ποιηταί, οσοι πρὸς τους νυμφίους ἐν γάμοις ἐγκώμια εγραφον, οἷος ην ὁ Ἀγαμήστωρ ὁ Φαρσάλιος καὶ ετεροι καὶ Ἐσίοδος αυτος γράψας ἐπιθαλάμιον εἰς Πηλέα καὶ Θετιν' - Πηλεs', 'ος τοῖσδ' - εἰσαναβαίνεις cf. Phavorinus Lex. p. 706, 35 B.

ἰ ναὶ γὰρ τότε δαῖτες εσαν, ξυνοὶ θύωκοι

ἀθανάτοισι θεοῖσι καταθνητοῖς τ ἀνθρώποις

1 sq. Origenes c. Ceis. IV 79 I p. 349, 21 Κ.) εἴπερ γαρ καταπρόνοιαν ὁ κόσμος γεγένηται καὶ θεος εφεστηκε τοις ολοις, ἀναγκαιονην τὰ ζώπυρα τοs γένους των ἀνθρώπων ἀρξάμενα υπό τινα γεγονέναι φρουραν την ἀπὸ κρειττόνων, ως τε κατ' ἀρχας επ μιξίαν γεγονέναι της 11 κ 21 ποίησε Κρονίων' 12 cf. ζ 8 ἐκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων' 13 Z 142 οῖ θροορηd καρπιν ἔδουσιν 82 cf. η 201 sqq. αἰεὶ γὰρ τb πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς l ημῖν '

. . . . t δαίνυνταί τε παρ' ἄμμι καθημενοι, ἔνθα περ ημεῖς 82, 1 sq. Catull. 64 Εpuli. Pel. et Thet.), 384 praesentes na-τω ante donios invasere castas i heroum et sese moriali ostendere coetu i caelicolae nonduvι Spreta pietate solebastit cf. Arat. 102 104 ηρχετο δ' kνθρώπων

355쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ θείας φυσεως προς τους ἀνθρώπους απερ καὶ ὁ Ἀσκραῖος ποιητης επινοον εἶπε ' ξυναὶ - ἀνθρώπους 1 Schol. Arint. 103 p. 357, 27 M.) ἀλλ' ἀναμὶξ ἐκάθητο ' το δε ἀρχαιον το χρυσοsν γένος ' παρὰ το Ἐσιόδειον ξυναὶ - θόωκοι

Schol. To vnt. Hom. II 175 VI 172, 6 M.) ds Polsi filia Ζηνόδοτος δε Κλεοδώρην φησίν, Ἀσιόδου καὶ των ἄλλων Πολυδώρην αυτην

καλουντων

Eustathius Hom. 112, 44 sq. ἰστέον δε ὁτι τον Πάτροκλον η παλαιὰ ἱστορία καὶ συγγενη τω Ἀχιλλεῖ παραδίδωσι λεγουσα, ὁτι ,σίοδος φησι Μενοίτιον, τον Πατρόκλου πατέρα, Πηλέως εἶναι αδελφόν, ὼς εἶναιαυτανεψίους οὐτως ἀμφοτερους ἀλλήλοις

Schol. Ven. A Hom. Z 35 I 228, 1 D.) Ἀχιλλευς υπο τον Πωικὸν πόλεμον πορθον τὰς περιοίκους τῆς Ἱλίου πόλεις ἀφίκετο εἰς την πάλαι μεν Μονηνίαν, νsν δὲ Πήδασον καλουμένην, και αυτην συν ταῖς ἄλλαις ελεῖν. απογνόντος δε αὐτos την εις τὸ τέλος πολιορκίαν διὰ την ὀχυρότητα τοs τόπου και μέλλοντος ἀναχωρεῖν, φασιν εἴσω των τειχον Ουσάν τινα παρθένον ἐρασθῆναι τοs 'Aχιλλέως και λαβοsσαν μηλον εις τοsτο ἐπιγράψαι και ἐῖψαι εἰς μέσον των 'Aχαιῖν' ην δε ἐν αυτω γεγραμμένον ' μὴ σπεsδ' Mχιλλεῖ, πριν Μονηνίαν ελεῖν ' l υδωρ γὰρ Ουκενεστι διψῶσιν -κῖς'. τον δε Ἀχιλλέα ἐπιμείναντα osτω λαβεῖν την πόλιν τη τos sδατος σπάνει' η ίστορία παρὰ Λημητρίω καὶ Ἐσιόδω

τοι ὁ μὲν Σηρον καὶ Ἀλάζυγον, υἱέας ἐσθλους Schol. Pind. Ol. XI X) 83 II 1, 253 B ) Ἀλιρρόθιος Μαντινεύς

ομώνυμος τω Ἀθηναίω, ος ην Ποσειδῖνος και Βαθυκλείας' ἔνιοι Mγράφουσι Σηρος Ἀλιρροθίου, ου μέμνηται και Ἐσίοδος ' η τοι ἐσθλους'. ην δὲ ὁ Σηρος τοs Ἀλιρροθίου τos Περιήρους καὶ Ἀλκυόνης

356쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Pausanias II 26, 7 6) ὁ δὲ τρίτος των λόγων ηκιστα, ἐμοὶ δοκεῖν, ἀληθης ἐστιν, Ἀρσινόης ποιήσας εἶναι τῆς Aευκίππου παῖδα 'Aσκληπιόν. 'Aπολλοφάνει γαρ τω ' κάδι ἐς Λελφους ἐλθόντι καὶ ἐρομένω τον θεόν, εἰ γένοιτο υρσινόης Ἀσκληπιὸς καὶ Μεσσηνίοις πολίτης ειη, εχρησενη Πυθία ' μέγα χάρμα βροτοῖς βλαστὼν Ἀσκληπιε ποσιν, ον Φλεγυηὶς ἔτικτεν ἐμοὶ φιλότητι μιγεῖσα l ἱμερόεσσα Κορωνὶς ἐνὶ κραναὴ Ἐπιδαύρω'' οἶτος ὁ χρησμος δηλοῖ μάλιστα Ουκ ὁντα Ἀσκληπιὸν Ἀρσινόης, ἀλλα Ἐσίοδον ὴ των τινὰ ἐμπεποιηκότων ἐς τα Ἐσιόδου τα επη συν- θεντα ἐς την Μεσσηνίων χάριν es Sehol. Pind. 'th. IH 14 II 1, 328 B.) οἱ μὲν Ἀρσινόης, οἱ δε Κορωνίδος φασὶν αυτθν Ἀσκληπιον) εἶναι. Ἀσκληπιάδης δέ φησι την Ἀρσινόην Αευκίππου εἶναι του Περιήρους, ἐς καὶ Ἀπόλλωνος Ἀσκληπιος καὶ θυγάτηρ Ἐριοπις' η δ' ετεκ' ἐν μεγάροις Ἀσκληπιόν, ἔρχαμον ἀνδρῶν, Φοίβω υποδμηθεῖσα, ἐυπλόκαμόν τ' Ἐρι ιν.

καὶ ' ρσινόης ὁμοίως Ἀρσινόη δὲ μιγεῖσα Λιὸς καὶ Aητόος υίωτίκτ Ἀσκληπιὸν υιὸν ἀμυμονά τε κρατερόν τε

θεοῖς ἐναλίγκιοι ησανJ Κράτης ἀντὶ τουτου ἄλλον στίχον παρατίθεται G ἐς αθανάτων θνσμοὶ τράφεν αυδήεντες' ' πQς γὰρ τοὐς αυτούς τοὐς Κυκλωπας) θεοῖς ἐναλιγκίους λέγει καὶ ἐν τω τQν Λευκιππίδων καταλόγω υπὁ Ἀπόλλωνος ἀνηρησθαι ποιεῖ;

87 ἘριῶπιςJ εὐρῶπις schol. Pind. cod. Vat. B; ante versus sequentes καὶ Ἐσίοδος suspicabar Boeotili in ed. schol. II 1, 328; haec fere excidisse putat Marchschessol l. c. 125: καὶ περὶ μὲν ουν της Κορωνίδος ὁ Ἐσίοδος οὐτω φησί 'EριῶπινJ ευρυῶπιν codd. Paris. 2403, 2774, εὐρῖπινγ cod. Vat. Β καὶ ' χρσινόηςJ καὶ περὶ λ χρσινόης IVerier Act. phil. Monac. II 498, praeterea post χρσινόης ad si iubet Maachachetat l. c. 125, nisi auto priores versus intercississe statuas: 'Ησίοδος δὲ καὶ Κορωνίδος αὐτόν φησιν ἐν τοῖσδε τοῖς ἔπεσιν quibus subiungi posRe vecta. - καὶ Αρσινόης ὁμοίως'; in χρσινόης' poetae nomen latere suspicatus est Boecis l. c. ; υσιος' coniecit Kalhmam, Pausan. d. Perieg. 210 adn. 1; Ruerum utrum framentiam Catalogo adscribendum esse censet Wilamowng Isyll. 79 Zιος καὶ Λητόori Nauch MGrR. IV 376 sq., λητους καὶ διις cod. Paris. 2403, διις καὶ λητοsς libri ceti. 88 Λευκιππίδων ) Λευκιππιδῶν Schoeuiann Oia. Π 534; de ratione quae intercedit inter Leucippidum catalomni et Eoeam de Coronide Thessalicaci . WilainoMig Isyll. 80

357쪽

Ἐχέμου του 'πλλον φασὶ τελευτῆσαι κατιόντα εἰς Πελοπόννησον ἐγάμησε την Tιμάνδραν. Ἐσίοδος Tιμάνδρην', φησίν, 'Tχεμος - ίκοιτιν' Servatis in Verol. Αon. VII 130 II 218 Th.-Η.) qimeriti r Sa/M. unde Euander Atridis genere fuci it coniunctita. et quamvis Hesiod dicat, coniunctus sit Eua=Her, tanten quida ι aiunt Niretii tilius Ledain et Hypermest mn fuisse, Leetiae et Tyndaret Glas Clytonestram, Helenam et Timandraan fuisse, M ain duae it Maeorem L honus Arcas, cunis mitis Euander

Schol. Pind. Noin. X 150 p. 327, 10 A ) ds Castors si Pollues ὁ μεν Ησίοδος ἀμφοτέρους Λιὁς εἶναι γενεαλογεῖ

Tuσιν φιλομμειδὴς Ἀφροδίτηηγάσλὶ προσιδουσα, κακη δέ σφ' εμβαλε φήμI.

358쪽

T μάνδρη μεν ἔπειτ 'Eχεμον προλιπουσ' ἐβεβa ήκει, ἴκετο δ' Φυλῆα, φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν ' ως Κλυταιμήστρη προλιποοσ' 'Aγαμεμνονα δῖον si Αἰγίσθω παρέλεκτο καὶ εΠετο χείρον' ἀκοίτην 'δες δ' Ἐλένη ρσχυνε λεχος ξανθου Μενελάου 1-7 Schol. Eurip. Orest. 249 I 123, 8 Seli v ) Στησίχορός φησιν, ὼς θυων τοῖς θεοῖς Τυνδάρεως 'Aφροδίτης ἐπελάθετο , διι ὀργισθεῖσαν

την θεδν διγάμους τε καὶ τριγαμους καὶ λειψάνδρους αυτου τὰς θυγατέρας ποιησαι . . . καὶ 'Hσίοδος δε τοσιν - Μενελάου 4 Εustainius Hom. 125, 30 καὶ Ἐσίοδος ' Φυλῆα, φίλον μακά

ρεσσι θεοισιν

idem Hom. 126, 11 πολλάκις δε καὶ ἀμφότερα ηγουν διαφορὰν καὶ φωνης καὶ γραφῆς, ῶς τb Φυλῆα φίλον μακάρεσσι' idem Hom. 797, 46 καὶ Ορα τb φίλα τέκνα φυλάσσετε' παρηχήσει ἐοικός, ην . . . ἄλλοι δὲ) προ εργου εσχον, ἐν οἷς και ὁ γράψας τι Φυλῆα φίλον' cf. idem Hom. 305, 17 Φυλεὴς γάρ, φασι, μοιχεύσας Tιμάνδραν λένης και Κλπιαιμνήστρας ἀπήγαγεν εἰς τὁ Βουλίχιον

ης πάντων ἀριδε ίκετ ος ἀνδρονας τε καὶ ἔγχεῖ ὀξ υύε ντιου λιπαρὴν πύλι ν ε ινεκα κουρης, 4 α 82 φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν ' 5 d 223 Iγαμέμνονα δῖον ' 7 θ 269 λέχος δ' ισχυνε Γ 284 ξανθος Μενέλαος 94, 1 cf. Π 490 Λυκέων ὰγbς ὰσπιστάων H 13 Λυκίων ἄγος ἀνδρῶν 2 a 320 πάντων Αριδείκετον ὰνδρῶν' 3 Θ 514 ἔγχεῖ ὀξυόεντι ' 4 I 637

εῖνεκα κουρης'

nomen subesso suspicatur Wilamowitz l. c.; ῖκετο Μηριόν ης Blass l. c., cui noniini potius ῆρως anteposuerian cf. Ηom. N 575 3 τοξάζεσθαι εκ ὰς Blasa l. c., AC B 4 ἐκπρολιπῶν Κνωσγου γ Blasa l. c.

359쪽

ροισι δύμοις κυανοπις μεγε ευτ

II τοσσαύτας δὲ γυναῖκας, ἀμυμονα ἔργα ἰδυίας, πάσας χρυσείας φιάλας ἐν χερσὶν ἐχούσας. καί νύ κε δὴ Κάστωρ τε κῶ ὁ κρατερ ος Πολυδευκης

γαμβρον ποιήσαντο κατὰ κράτος, αλλ' 'Aγαμέμνων γαμβρος ἐὼν ἐανῆτο κασιγνήτω Μενελάω. Ibolia δ' Ἀμφιαράου υικλεῖδαο ἄνακτος Αρ γ εος εμνοντο u αλ' ἐγ υθεν' αλλ' ἄρα και τους θεων μεσις III ἀλλ' oυκ ὴν ὀαάτης εργον παρὰ Τυνδαρίδησιν. 20 ἐκ δ' 'Iθάκης ἐμνῆτο υδυσσηος ἱερὴ ἰς,υιος Λαέρταο πολυκροτα μήδεα εἰδώς.

δορα μὲν ου ποτ επεμπε τανυσφυρου εῖνεκα κουρης

ρδεε γὰρ κατὰ θυμον, οτι ξανθος Μενέλαος

360쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

νικήσει' κτήνεσσι δ' Ἀχαιον φέρτατος η ν' 25