Carmina

341쪽

30 ηράσθη l αότης addit schol. Ven. B παῖδας ἐγέννησε ἐγέννησε παῖδας schol. Ven. B h ἱστορέα - ΒακχυλίδηJ ἱστορεἰ 'Ησίοδος scnol. Ven. B

342쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

του Ἀγήνορος καὶ Κασσιεπείας Schol. Laur. ibidem p. 399, 2 Κ.) ὁ δε Ησίοδος του Φοίνικος εχ ὐτόν φησι του Ἀγηνορος

νιν) Φοίνικος καὶ Ἀλφεσφοίας λέγει, Πανυασσις δέ φησι Θείαντος βασιλέως 'Aσσυρίων, ος εσχε θυγατέρα Σμύρναν Probus in Verol. Buc. X 18 p. 25, 16 Κ.) Adonis, Hesiodusiau, Phoenicis et Alphesiboeae

Aημοδύκη , τὴν πλεῖστοι ἐπιχθονίων ἀνθρώπων μνηστευον καὶ πολλὰ καὶ αγλαὰ δορ' ὀνομηναν ἴφθιμοι βασιλρος, ἀπειρέσιον διὰ ειδος

Porphyrius Quaesti Hom. Iliad. peri. p. 189, 22 Schr. Schol Von. B Hom. E 200 W 49, 33 D.) de voce ἀπειρέσιος agens σημαίνει δὲ καὶ ἐπὶ του κατὰ τι εἶδος διαφέροντος καὶ ἄγαν καλου, παρ' Ἐσιόδω ἐν γυναικῖν Καταλόγω ἐπὶ της Ἀγήνορος παιδὸς Θημοδόκης, τὴν πλειστοι - εἶδος eadem fere schol. Αmbr. Hom. α 98 I 27, 10 D.)

Apollodores IH 5, 6, 2 p. 120, 8 V .) Ἐσίοδος δε δέκα μεν υἱούς, δέκα δὲ θυγατέρας CAμφωνος καὶ Μόβης), 'φόδωρος δὲ δύο μὲν ἄρρενας, τρεις δὲ θηλείας, πιμηρος δε μεν υλώς, θυγατέρας φησὶ

γενέσθαι 33, I d 45 ἐπιχθονίων ἀνθρώπων ' 2 I 121 περικλυτὰ δῶρ' ὀνο- μηνω' 3 π 332 ἰφθέμη βασίλεια 33, 1 Bημοδόκη J addidit Cobot Mnem. n. s. I 281 ἀνθρώπωνJ ἰν- ὁρῶν schol. Od. 2 μνηστευ-J Heme ad Hom. Z 564, ἐμνήστευον schol. Iliad. , μνηστευοντο schol. Od. πολλὰ καὶJ πόλλ' schol. Od. 3 διὰ Κoechly Op. I 231 coli. Hom. 1 28η, κατὰ schol. Biad. et Od. εἶδος κάλλος ex eodem Homeri loco scoli. Hymn. Hom. Ven. 203) Poppanditer V lΡh. 1899 c. 14834 testimoniorum discrepantiam Marc chesset l. c. 297 ita explicari posse dixit, ut alterum ad Eoens, alteriam ad Catalog un refereetur, clune camina diversa fuisse persuasum haoud; Suli vero Od. 594 adn. 1 in Apollodoro sic scribendum esse censet: 'Ησίοδος δὲ υἱους μὲν ἐννέα, θυγατέρας δε δέκα, Μίμνερμος δὲγ δέκα μὲν υἱους , aliter Starit Niobe v. d. Niob. 30

343쪽

μεν λεγει αρρενας και τοσαυτας κόρας , Actσος δε δὶς επτὰ λεγει. Ησίοδος δε ἐννεα καὶ δέκα, εἰ μη αρα Ουκ εισὶν Ἐσιόδου τα επη, ἀλλὼς πολλὰ και αλλα κατέψευσται αυτου. Ἀλκμαν δέκα φησί, Μιμνερμος εικοσι καὶ Πίνδαρος τοσουτους

Schol. To vetit. Hom. ν 679 IH 434, 28 M.) καὶ Ἐσίοδος di φησιν ἐν Θηβαις αυτos Οἰδίποδος) ἀποθανόντος 'Αργείαν τὴν Ἀδρα- στου συν αλλοις ἐλθεῖν ἐπὶ την κηδείαν τos Οἰδίποδος

Schol. Vsn. B Hom. B 523 ΙΗ 139, 14 D.) AίλαιονJ τόπος παρατον Παρνασσὸν απb Aιλαίας της Κηφισos θηγγατρός, ου μέμνηται - Ησίοδος Eustathius Hom. 275, 16 περιρρέει δε ταυτην Λίλαιαν) ὁ ἐνταυθοῖ παρεισρυεὶς τω 'Oμηρικω λόγω Κηφισσός, μαλλον δε τας πηγας αv- τόθεν ποθὲν ἐχει, ως προσεχος δεδηλωκεν ὁ ποιητής, ω συμφωνον και Ησίοδος περὶ Κηφισσos λέγει ' ῖς τε -

344쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

τε παρὲκ Πανοπῆα διὰ Γλήχωνά τ ἐρυμνὴν

καί τε δι' ' χομενου εἱλιγμενος εἶσι δράκων ῶς 1 sq. Strabo IX 424 do Cephiso καὶ Ησίοδος δ' ἐπὶ πλέον στερὶ του ποταμου λέγει και τῆς ρυσεως, ῶς δι ολης ἐεοι τῆς Φωκίδος σκολιος καὶ δρακοντοειδως 3ς - ῶς 2 Schol. Mati 45 p. 349, 9 M.) τὰς δὲ δι' ἀειφοτέραςJ αντὶ τοsδι ἀμφοτερων αυτον εἰλεῖται ὁ φάκων ... 13)-ἐν τουτω δὲ Ησιόδου ζηλωτὴς φαίνεται υρατος)' ἐκεῖνος γὰρ ποταμιν εἴκασε δράκοντι εἰπών καί τε - ῶς', οἶτος δε τουναντίον δράκοντι ποταμδν ἀπείκασεν

ορχομενω, ἔνθα καὶ αἱ ριτες τιμονται ' ταυταις γὰρ Ἐτεοκλος ὁ Κηφισοs του ποταμου υἱὸς πρῖτος ε σεν, ως φησιν Ησίοδος. διὰ δε του

'Oρχομενου ὁ Κηφισὸς ἐεῖ

Schol. To vnt. Hom. Η 9 V 234, 3 M.) ὁ γὰρ του Μενεσθίου σμαὴρ Ἀρηίθοος Βοιωτὸς ἐν κατοικον 'Ἀρνην' ἔστι δε αsτη Βοιωτίας, ως καὶ Ἐσίοδός φησιν

38, 2 cs Apoll. Rhod. Arg. d 1541 ῶς δὲ δράκων σκολιὴν εἱλιγμένος ωgεται οἶμον Dionys. Perieg. 123-δὲ δράκων βλοσυρωπος ἐλίσσεται, ἀγκυλος Φαων cf. Mat. 45 sq. τὰς δὲ δι' ἀι Τοτέρας οιη ποταμοῖο ὰπορρῶξ lεἰλεῖται μέγα θαυμα χράκων περί τ' ἀμφί τ ἐαγῶς l μυρίος Verol. Georg. I 244 sq. ma in- hic maerι sinuoso elabitur anguis i circiιm perque duas in morem fluminis arctos Senec. Thyest. 870 qui medias dividit ua fas sitι- minis Distar I risus arisui 39 cf. Theocr. XVI 104 A 'Eτεόκλειοι Xάριτες θεαί, Α Μινυειον l υρ- χομενον φιλέοισαι ὰπεχθόμενόν ποτε Θήβαις 38 cum superiore fra ento coniungit Hemann Op. VI 264 1 ος τε - διὰJ ῖς τε anteposui in ed. mea y p. 167; παρὲκ Πανοπηα διὰ in Strabone Meinehe; δς παρὰ πανοπίδα, παρὲκ γ πανοπη διὰ vel πανοπιδιὰ) codd. Strabonis; δς παρὰ μεν Πανοπηα ρέει vel 3ς παρὰ Πανοπέδα προρέει VossRand . 81, καὶ παρὰ Πανοπίδα Hemann l. c., c. προρέει Marchschesset l. c. 299 ῖς παρὰ γην Πανοπηιάδα Goeuling ed. y 233, παρὲκ Πανόπην δῖαν Madvig Advers. erit. I 555, ος περ Πανοπηίδα γην Sitti ed. 607 ΓλήχωναJ ηχῖνα Sitti l. c. 2 καί τεJ schol. Arati, καὶ δὲ Strabo, καλὰ γ) διερχόμενος Sitti l. c. δι' 'EρχομενουJ Suabo, διερχομένου scholior. Araia cod. M Marcian. 476 s. Xη, διερχόμενος scholior. coδ. A Jaais. 2403 s. XIV)εἱλιγμένοςJ Strabo, ηπειγμένος -ως cod. Α) schol. Aratias γὰρ l δὲ cod. Vindob. 130 υἱιςl παῖς cod. idem ως φησιν σίοδοςJ post οεῖ collocabat Hemann Op. VI 264, D. 39 cum 38 coniun

gendum esse Iutus

345쪽

ius dedit aureo vellere eatu Hesioduni, qui eos perstrre . deinde Ηιnssu decidisse Hellen, a Wιa Hellespontum dist m. quaan Neptunuin compreSStisse, eae qua fletos seni erit. PhriXunι auteam pematum Colchos ariditem immisilasse Feli nupete eius auream Iovi Saer Secf. schol. Arati p. 221a 13 M. Hymus' Astron. Π 20 Aries: He Mistiniatur esse, qui Hirraeum transtulisse et Helle ι dictus est per Hellespontion. que ni Hesiodus et Pherecydes au habuisse auream pellenι Schol. Sangem. Gemanic. Mat. p., 142, 20 Br. . . . quon arie teim Hesiodus et Pherecides diei ni ad nilnistrandum Frizo et Helli conceSSum a nubitas fuisse Schol. Strogg. Gemmic. Mat. p. 142, 8 Br. arietem noramue, ut Hesiodus et Pherecydes dimini, intea astra collocatuni propter PhriXiranet Hesten, Actianiantis et Nebriae filios

Schol. Liaur. Apod. Rhod. Arg. B 181 p. 399, 21 Κ ) σαπηρ σθαι δε Φινέα φησὶν Ἐσίοδος ἐν μεγάλαις Μίαις, οτι Φρίξω την οδὸν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τῶ γ Καταλόγω, ἐπειδη τον μακρον χρόνον της ὀψεως

προέκρινεν es El. gen. V. ὀπίζεσθαι' . . . cΗσίοδος καὶ Ἀπολλωνιος' ὁλοινεῖς εγένοντο .... πηρωθῆναι δε αυτόν τὸν πρότερον Φινεα , ἐπειδhτων θεῖν αυτω προτεινάντων, πότερον βουλοιτο τὴν μαντικην ἔχειν καὶ πεπηρῖσθαι η oλιγοχρόνιον εἶναι και υγι η υπάρχειν χωρὶς της μαντεως, ὁ εῖλετο την μαντείαν. τούτου εἴνεκεν ἀγανακτήσας, ὁ Ἀπόλλων επηρωσεν αυτόν

δυνόν cf. schol. Laur. l. c. et B 140 cf. Eti. gen. V. ὀπί σθαι ' . . . σίοδος καὶ Ἀπολλώνιος ' δύο Φινεῖς εγένοντο ' τοs προτερου ουν Φινέως γεγόνασιν υἱοι δύο Βι νδς καὶ Μαριανδυνός, αφ' ων τα ἔθνη ωνομάσθησαν 52 γ ΚαταλόγωJ cod. Listiirent. , γ καταλόγων Keil in schol. Apoll. 53 suspicioneni movet Siulio Wion. St. XII 56 'Hσίοδος in Εt. gon.

346쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΙ ΤΑ

Γλακτοφάγων γαῖαν ἀπήνας οἰκι εχόντων Strabo VII p. 302 Ephoram do Scythis nareasso testatur εἶναι

γάρ τινας των νομάδων Σκυθων γάλακτι τρεφομένους ιππων τε δικαιοσυνν πάντων διαφέρειν ' μεμνῆσθαι αυτον τους ποιητάς . . . Hσωδον δ' ἐν το καλουμένη γης περιόδω τον σινεα υπο των ' πυιονειγεσθαι 'Γλακτοφάγων - ἐχόντων'

Αἰθίοπάς τε Λίγυς τε ἰδὲ Σκυθας ἱππημολγους

Strabo VII p. 300 πῶς Ουν ηγνόει τους Σκύθας ὁ ποιητής, ἱππημολγους καὶ γαλακτοφάγους τινας προσαγορευων; ὁτι γὰρ οι τότε τούτους ιππqμολγους ἐκάλουν, καὶ Ἐσίοδος μάρτυς ἐν τοῖς ὐπ' Ἐρατοσθενους

παρατεθεισιν επεσιν Αἰθίοπας - ιππημολγους' Herodianus περὶ διχρόν. Π 16, 30 L. τὁ ἐκτεινόμενον α ἐπὶ πληθυντικῖν αἰτιατικων οἱ Λωριεῖς συστέλλουσι ' ναυτας' Σκυθας

Apollodomis Ι 9, 21, 6 p. 41, 17 IV.) διωκομένων δὲ των Ἀρπυιῖν ἡ μν κατὰ Πελοπόννησον εἰς τον Tθρην ποταμὸν ἐμπίπτει, νυν απ' ἐκείνης υρπυς καλεῖται ' ταυτην δε οἱ μὸν κοθόην, οἱ δὲ 'Aελλόπουν καλουσιν. ἡ δε ἐτέρα κε λουμένη D.κυπέτη, ὼς δὲ ἔνιοι 'Ωκυθόη Ησίοδος δε λέγει αὐτὴν 'SZκυπόδην), αύτη κατὰ την Προποντίδα φευγουσα μέχρι Ἐχινάδων ἐλθε νήσων, a νυν απ' ἐκείνης Στροφάδες

καλουνται

347쪽

ΗΣΙΟΔΟΥυψ μέδοντι'' ἔστι γαρ Αἶνος ορος της Κεφαλληνίας, οπου Αἰνησίου Aιος ἱερόν ἐστιν

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. B 296 p. 405, 22 K.) οἱ δε Στροφάδας φασὶν αυτας κεκλησθαι, καθὁ ἐπιστραφέντες αυτόθι ηsξαντο τῶ Λιὶ καταλαβεῖν τας Ἀρπυίας. κατὰ δὲ 'Hσίοδον καὶ ωντίμαχον καὶ Ἀπολ

λώνιον ου κτείνονται

Strabo I p. 43 Ἀσιόδου δ' Ουκ αν τις αἰτιάσαιτο αγνοιαν Nμίκυνας λέγοντος καὶ Μακροκεφάλους καὶ Πυγμαίους idem VII p. 299 και γαρ τοὐς ἔτι νεωτέρους ἐκείνου Oμηρου)πολλα ἀγνοειν καὶ τερατολογεῖν, Ησίοδον μεν Ἐμίκυνας λέγοντα και Μεγαλοκεφάλους καὶ Πυγμαίους . . Harpocration v. Μακροκέφαλοι Ι 197, 10 D.)' εθνος ἐστιν osτω καλούμενον, οὐ καὶ Ησίοδος μέμνηται ἐν γ γυναικῶν Καταλόγω. Παλαίφατος δ' ἐν ζ ωικῖν ἐν τy Αιβών φησιν ἡπεράνω Κόλχων οἰκεῖν τοὐς Μακροκεφάλους 60 ῬοιόδωJ-.IbsPh. 1873 p. 40, HeloΔH papyrus

348쪽

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 284 p. 498, 26 Κ ) Ἀσωδος δε δια Φάσιδος αυτοὐς τους Ἀργοναύτας) εἰσπεπλευκέναι εἰς την θάλασσαν) λέγει. Ἐκαταῖος δε ἐλέγχων αυτὸν ιστορει μὴ εκδιδόναι εις την θάλασσαν τον Φασιν, ουδὲ διὰ Ἀνάιδος ἐκπλεsσαι, ἀλλὰ κατὰ τον αυτὸν πλοsν καθ' ον καὶ πρότερον

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 259 p. 493, 32 Κ.) Ησίοδος δε καὶ Πίνδαρος ἐν Πυθιονίκαις καὶ Ἀντίμαχος ἐν Λυδη διὰ τos D.κεα- νου φασιν ἐλθεῖν αυτοὐς τοὐς Ἀργοναύτας) εις Αιβύην καὶ βαστάσαντας την ' γω εις το ἡμετερον πέλαγος γενέσθαι

Strabo I p. 23 Ἐρατοσθένης δὲ Ἐσίοδον μεν εἰκάζει πεπυσμένον περὶ της Dδυσσέως πλάνης ἔτι κατὰ Σικελίαν καὶ 'Iταλίαν γεγένηται, πιστεύσαντα τη δόξη μη μόνον των ἐφ' Ομήρου λεγομένων μεμνησθαι, αλλὰ καὶ Αἴτνης καὶ 'ορτυγίας τos προς Συρακούσαις νησίου καὶ Ἀρ- ρηνων, ' Oμηρον δὲ μήτε εἰδέναι ταῖτα μήτε βούλεσθαι ἐν γνωρίμοις

τόποις ποιεῖν πλάνην

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Γ 311 p. 460, 18 K.) ῆκολούθησεν Ἀπολλώνιος τοῖς κατὰ τὁ Ἀρσηνικbν πέλαγος υποτιθεμένοις τηνυδυσσέως πλάνην, δν αρχηγὸς Ησίοδος κατωκηκέναι λέγων Κίρκην ἐν τω προειρημένω πελάγει

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg./311 p. 460, 24 Κ.) φησὶ δὲ Ἀπολλώνιος Ησιόδω επόμενος ἐπὶ τοs ἄρματος τοs πιλίου εις την κατὰ Ἀρρηνίαν κειμένην νησον την Κίρκην ἐλθεῖν' εσπερίαν δὲ αυτὴν εἶπεν,επεὶ πρὸς δυσμὰς κεῖται

349쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Εustathius Hom. 1710, 39 ἐνταsθα δέ φασιν οι παλαιοί, ως εν- τευθεν λαβὼν Ησίοδος ἐμυθεύσατο υπὸ Σειρήνων καὶ τους ὰνεμους θέλγεσθαι

m τον δ' TZγυλιον ὴδ' 's υλίην .... νησον Schol. Hom. α 85 I 24, 25 D.) D γυγίηνJ ἐν τη κατὰ Ἀντίμαχον ' γυλέην γράφεται ' διαφέρουσι δὲ Οι τόποι. τὴν μεν γὰρ 'φυγίαν εντὸς εἶναι πρὸς εσπεραν, τὴν 'φυλίαν κατὰ Κρήτην Ἀσίοδός φησι κεῖσθαι

τὴν Ἀρήτην ὐπελαβεν cf. Eustatinius Hom. 1567, 64 τὸ δὲ εκ τοκήων των αυτῖν, οι τέκον ' Ἀλκίνοον, ἔπεισε φασι τὸν Ησίοδον ἀδελφὴν ' Ἀλκινόου τὴν υπολαβεῖν Ἀρήτη

350쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Tην δ' Ἀμαρυγκεχης Ἱπποστρατος, ὁζος 'Αρηος,

- . .

Apollodorus I 8, 4, 1 p. 26, 20 Mλθαίας δε ἀποθανουσης ἐγημεν Οἰνευς Περίβοιαν τὴν Iππονόου ταυτην δε ὁ μεν γράψας την Θηβαῖδα πολεμηθείσης Σὶλένου λέγει λαβειν Οἰνέα γέρας, Ἐσίοδος δὲ ἐξ

'SZλένου της 'Aχαῖας, εφθαρμενην υπὸ Ιπποστράτου του 'Aμαρυγκεως, Ἱππόνουν τον πατέρα πέμψαι προς Οἰνέα πόρρω της Ελλάδος ὁντα, ἐντειλάμενον ἀποκτεῖναι

οἴκεε δ' 'AZλενίην πετρην ποταμοῖο παρ' ύχθας Πείρου ἐυρρεέος 1 Strabo VIII p. 342 ὁ δε Πυθέας εις τον Ἀχελῶον ἐμβάλλει

unde hausit Eustathiiis 882, 66 προσεχη δε τω Βουπρασίω καὶ ταἐφεξης χωρία, ων πέτρα μεν Πλενία, ης φασι μεμνησθαι καὶ Ἐσίοδον ἐν τω ωκεε δ' 'Πλενίην πέτρην , δοκεῖ απὸ τὶ λένου καλεῖσθαι, πόλεως Ἀχαῖας

Diodoriis V 81 μετὰ δὲ ταsτα ίτον κατὰ Λευκαλίωνα κατακλυσμον)Μακαρευς εις αυτην τὴν Λέσβον) ἀφικόμενος και τὸ κάλλος της χώρας κατανοησας κατρκησεν αυτήν. ἡν δ' ὁ Μακαρευς υιος μεν Κρινάκου 73. 1 B 540 δως υρηος ' 2 B 838 ἔρχαμος ἀνδρῶν'