Carmina

361쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ πολλὰ δ' εεδνα δίδου ' κειμήλια γ ὰρ μάλα πολλὰ εκτητο χρυσον τε λεβητας τρε τρίποδάς τε 45 καλά, τα ρ ενδοθι κευθε δόμος Πετεῖο ἄνακτος, οἷς μιν θυμος ἀνῆκεν εεδνοσ αι παράκοιτιν, πλεῖστα πορόντ, επεὶ ο υ τιν ἐελπε το φέρτερον εἶναι

πάντά ν ὴρώων κτήνεσσί τε δωγτειδαρ δύμους κρατερις 50 Ἐλένη ς ἔνεκ' η υκύμοιο

Ἀχιλλευς Ουκ εστιν ἐν Καταλόγω γυναικων, μηδὲν τοsτο ἔστω τεκμήριον Ουκ αἰτησαι Ἐλένην αυτόν

Schol. Vsn. Α Ηona. T 116 II 187, 1 D.) αλοχον ΣθενέλουJ AD δυμος παρατίθεται Φερεκύδην μεν λέγοντα αυτὴν την Πέλοπος Ἀμφι- βίαν Ησίοδος δὲ Ἀντιβίαν την 'Ἀμφιδάμαντος ἀποφαίνεται aliter Schol. To vnt. Hom. l. c. VI 291, 17 M.) οἱ μεν Ἀμφι- βίαν την Πέλοπος, οἱ δὲ Ἀντιβίαν την Ἀμφιδάμαντος. Ησίοδος δὲ μ-κίππην φησὶ την Πέλοπος

362쪽

Schol. Ven. A si min. Hom. Λ 7 Ι 7, 9 D. , Ludvricla, Vera. d. Vortos. v. K6nigsberg Sommer 1900 p. 13) Ἀγαμέμνων κατα μὲν Oμηρον Ἀτρέως τοs Πέλοπος, ει ρὸς Ῥερόπης, κατα δὲ Ἐσίοδον Πλεισθένους cf. Schol. Ven. Α Ηom. B 249)Εustathius Hom. 21, 14 Ησίοδος γαρ καὶ ετεροι Πλεισθένους αυτὸν γαμέμνονα) γενεαλογουσιν Schol. Τgetetas Alleg. Anecd. Ox. IH 378, 9 er. μηρος καὶ οἱ πλείους Mτρέως φασι τούτους, Ησίοδος Πλεισθένους Τgetetes Exeg. Iliad. 68,19 Η. ὁ Ἀγαμέμνων, ὁμοίως δὲ καὶ Μενέλαος καθ' 'Hσίοδον καὶ Αἰσχυλον Πλεισθένους υίos υτρέως παιδες νομίζονται κατα δὲ τον ποιητην καὶ πάντας ἀπλως Ἀτρέως αυτοs .... Ἀτρέως δεκαὶ Ῥερόπης κατα μεν τον ποιητὴν καὶ πάντας ἀπλως Ἀγαμέμνων Μενέλαος καὶ Ἀναξιβία, η μήτηρ Πυλάδου ' κατα δὲ Ἐσίοδον καὶ Αἰσχύλου καὶ ἄλλους τινὰς Ἀτρέως καὶ χρόπης Πλεισθένης ' Πλεισθένους δε καὶ Κλεόλλας της Βίαντος Ἀγαμέμνων Μενέλαος καὶ Ἀναξιβία ' νέου δὲ τos Πλεισθένους τελευτησαντος υπὸ τos πάππου αυτον ἀνατραφέντες Ἀτρέως Ἀτρεῖδαι πολλοις ἐνομίζοντο

363쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Ησίοδον ποιησαντα ἐν Καταλόγω γυναικῖν 'Ιφιγένειαν Ουκ ἀποθανεῖι , γνώμη 'Αρτέμιδος Ἐκάτην εἶναι

8 D ) ην δέ, φασι, Βουτης υίος Ποσειδῶνος, ῶς Ησίοδος ἐν Καταλόγω

Pausanias II 6, 5 Σικυῶνα δὲ Ου Μαραθῖνος τos 'Eπωπέως, Μητίονος δὲ εἶναι του Ἐρεχθέως φασίν Sicyonii). ὁμολογει δε σφισι καὶ υσιος, ἐπει Ησίοδός γε και 'Tβυκος, ὁ μεν ἐποίησεν Ἐρεχθέως εἴη Σικυών, Ιβυκος δὲ εἶναι Πελοπός φησιν αυτόν

'υς βασιλευτατος εσκε καταθνητον βασιλήων και πλείστων ἐάνασσε περικτιόνων ἀνθρώπων Zai νος εχων σκηροτρον τῶ και πολεων βασίλευεν 1-3 Pseudoptato Min. p. 320 D ειρηκε δὲ και Ησίοδος ἀδελφα τούτων εις τον Μίνων ' μνησθεις γαρ αυτοs ros ονόματος φησιν βασίλευεν 1 Plutarchus Thos. 16 καὶ γὰρ ὁ Μίνως ἀει διετέλει κακῖς ἀκουcoi καὶ λοιδορουμενος εν τοις 'Aττικοῖς θεάτροις καὶ ουτε 'Hσίοδος αὐτὸν ἄνησε βασιλευτατον' καὶ Οἴτε 'Oμηρος ὀαριστην Λιθς' προσαγορευσας

Mρυγυης δ' ἔτι κουρος 'Aθηνάων ἱεράων

Hesychius v. ἐπ' Eυρυγυνὶ αγών. Μελησαγόρας τον Ἀνδρόγεων Eυ- ρυγίην εἰρησθαί φησι τον Μίνωος, ἐφ' ω τον αγῖνα τίθεσθαι επιτάφιον 'Am νησιν ἐν τῶ Κεραμεικῶ ' καὶ Ησίοδος 'Eυρυγυης - ιεράων' 103, 2 β 65 περικτίονας ψνθρώπους

364쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Aεινος γάρ μιν ετειρεν ἔρος Πανοπη δος Αιγλης Plutarchus Thes. 20 πολλοὶ δε λόγοι καὶ περὶ τούτων ε τι λεγονται καὶ περὶ της Mριάδνης ἀπολειφέ 'ηναι δὲ τοs Θησεως ἐροντος ετέρας δεινος - Λιγλης'. τουτο γὰρ τὸ επος ἐκ των Ἀσιόδου Πεισίστρατον ἐξελεῖν φησιν Ἐρέας ὁ Μεγαρευς Aistonasiis XΠΙ 557 a III 228, 10 Κ.) 'Hσίοδος δε φησιν καὶ Ἱππην καὶ Αἴγλην ίτον Θησεα νομίμως γημαι), δι' ην και τους προς ωριάδνην ορκους παρεβη, ως φησι Κέρκωψ

220 P.), v. Μελίτη ' δῆμος εστι τῆς Κεκροπίδος κεκλῆσθαι δε φησι τον δῆμον Φιλόχορος εν γ ἀπὸ Μελίτης θυγατρος κατὰ μεν Ἐσίοδον Μυρμηκος, κατὰ δε Μουσαῖον Λίου του Ἀπόλλωνος

Stratio LX p. 393 Κυχρείδης ὁφις, ον φησιν Ἐσίοδος τραφέντα υπο Κυχρεως ἐξελαθῆναι υπὸ Ευρυλόχου λυμαινόμενον την νησον, υποδεξασθαι δε αυτὸν την Λήμητρα εις Ἐλευσῖνα -ι γενέσθαι ταύτης ἀμφίπολον. Ανομάσθη δε καὶ Πιτυουσσα απὸ τos φυτου cf. Stephanus Byg. V. Κυχρεῖος πάγος)

ταυτην υστυόχην φησίν, ουκ Mστυδάμειαν . . . καὶ Ησίοδος δε υστυδάμειαν αυτην φησι, Φερεκυδης δε Ἀστυγενειαν ην δε Φυλαντος θυγάτηρ. τινες δε εξ Ἀντιγόνης αὐτω Tληπόλεμόν φασιν. ἐνταsθα δε Ἀμυντορος αυτήν φησιν ὁ Πίνδαρος ' Ἐσίοδος δὲ και Σιμωνίδης 'Oρμενos

365쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

υ δ' υποκυσαμενη καλλίωνος Στρατονίκη Mρυτον ἐν μεγάροισιν ἐγείνατο φίλτατον υἱύν του δ' υἱεῖς ἐγένοντο Αιδαίων τε Κλυτίος τε Tοξευς τ αντίθεος ἰδε 'μιτος, 5ζος υρηος τοὐς δε με θ' ὁπλωάτην τεκετο ξανθην 'Πλειαν bἈντιέπη κρείουσα παλαιου Ναυβολίδαο Schol. Laur. Soph. Trach. 266 296, 2 P.) διαφωνειται δε ὁ των Evρυτιδῖν ἀριθμός. Ἐσίοδος μεν γαρ ν φησὶν Ευρυτου και Ἀντιόπης παιδας οἴτως ' η - Ναυβολίδαο

τεκεν Λυτύλυκύν τε Φιλάμμονά τε κλυτον αυδην Herodianus Theodosius) περὶ κλω. των εἰς ῶν βαρυτόν. Excerpta ex libris Heroisiani techn. p. 21, 2 Η.) Φιλάμμων Φιλάμμονος ῶς παρ'

Τ ττι κε χερσὶ λάβεσκεν, ἀείδελα πάντα τίθεσκεν Ε t. Inag. V. ἀείδελον' ἐπὶ δε του ἀοράτου εχρήσατο τη λέξει πισωδος περὶ του Λυτολυκου. φησὶ γαρ 'Aτι - τίθεσκε ν'. καὶ γὰρ ὁ αυτός, κλέψης ἄν, εκλεπτε τους ἔππους καὶ ἀλλοιοφανεις αυτὸς ἀπετελει' ενηλλασσε δε τὰς χροιὰς αυτῶν

366쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΙ ΤΑ

συνη πάντας υπερέβαλε κλεπτων γὰρ πάντων Ἀπους τε καὶ βόας καιποίμνια, τας σφραγῖδας αυτῖν μετεποίει καὶ ἐλάνθανε τους δεσποτας αυτον, ῶς φησι καὶ Ἐσίοδος ' πάντα - τίθεσκε

Αἴπυτος αυ τεκετο Πησήνορα Πειρίθοόν τε

Apollonius Lex. Hom. V. Αἰπύτιον τον τos Αἰπυτου .... εστι δε

ουτος τον 'Αρκαδικον ήρώων, περὶ Οἴ φησιν Ἀσίοδος Αἴπυτος - Πειρίθοόν τε

τοι γὰρ Λοκρος Λελέγων ήγήσατο λαον, τους ρά ποτε Κρονίδης Ζευς ἄφατα μήδεα εἰδὼς λεκτους ἐκ γαίης ἀλέας πύρε Λευκαλίωνι

1-3 Strabo VII p. 322 μάλιστα δ' αν τις Ἐσιόδω πιστεύσειεν ουτως περὶ αυτῖν εἰπόντι -τοι - Λευκαλίωνι. γὰρ ἐτυμολογία II 5, 2 Ω 88 Ζευς αφθιτα μήδεα εἰδῶς' 112b framentum do vostra. Ovidio Met. Vm 739ὶ teste Autolyci

367쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ το συλλεκτους γεγονεναι τινὰς εκ παλαιου καὶ μιγάδας αἰνίττεσθαί μοι ἡοκεῖ καὶ δια τουτο ἐκλελοιπέναι το γένος 2 sq. Εt. Gud. ap. ReuZenstein Gesch. d. gr. Eum. 164, 28 icf.

- Λευκαρίωνι

παρα το άλες' το σημαινον το ἀθρουν, αλαός, λαός αφαιρέσει του α

Iλεα, τύν ρ' εφίλησε ἄναξ Λιος υἱος 'Aπύλλων καί οἱ τουτ ὀνύμην' ονομ' εμμεναι, ουνεκα νύμφύνευρύμενος ιλεων μείχθη ερατy φιλύτητι ηματι τω, οτε τεῖχος ἐυδμήτοιο πύληος υφηλον ποίησε Ποσειδάων κιὰ Ἀπολλων

Z0ς) εν τη ηρωικὴ γενεαλογία ταυτί λεα - Ἀπόλλων 1 - 3 Eustathitis Hom. 650, 46 Ησίοδος . . . καὶ ὁπου δε τον τοῖς αλλοις 'Oιλέα τετρασυλλάβως καλουμενον γλέα τρισυλλάβως αὐτὸν λέγειν ἐθέλων φησὶν ούτως αυτον κληθηναι ουνεκα - φιλότητι II 6, 1 Π 804 αναξ Bibς υιος πόλλων'

368쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

τ' Ἐξάδιόν τε ' παρὰ τω ποιητὴ ἀπο τos i το ἔνοιμι ηρξατο, παρὰ Ζετοῖς νεωτέροις καὶ χωρὶς το 0 i ευρέθη, ως καὶ 'Oιλευς μεν παρὰ τω

Eustathius Horn. 101, 19 ὁτι ως το 'Oιλευς Ἱλευς εἴρηται παρά τε Ἐσιόδω καὶ ἄλλοις ἀφαιρεσει της ἀρχουσης, osτω και ὁ παρ' 'OμηρωἘζάδιος παρά τισι των νεωτέρων Σάδιος εὐρηται idem Ηon1. 1018, 59 3τι δε to 'Oιλευς δίχα το 0 ἐν ἀρχὴ δ προφέρουσί τινες, ηδη δεδήλωται. φασὶ δε οἱ παλαιοί, ὁτι Στησίχορος και Ησίοδος την τοιαυτην οἴδασι προφοράν idem Hom. 277, 2 Ησίοδος δε, φασι, καὶ Στησίχορος διχως αυτb προάγει ου γὰρ μόνον τρισυλλάβως 'Oιλευς, αλλὰ καὶ δισυλλάβως Ἱλευς TZelaes Exeg. Lia l. p. 4, 9 Η. καὶ ετεροι δε πλεῖστοι ωσπερ κοι Ποσειδώνιος ὁ Ἀπολλωνιάπης ὁ τω Nσιόδω μέμψιν ἐπάγων, ὼς παραφθείραντί τινας των 'Oμηρου λέξεων τον 'Oιλέα Ἱλεα' εἰπόντι κω τον νηδυμον ηδυμον' καὶ ἄλλα ἄττα τοιαsτα της 'Oμηρικης ἐπεμελη σαν

ἐξηγησεως 4 sq. Aristides XXVII 18 II 130, 3 Κ.) ει δὲ ετυχον περιόντες

μηρος καὶ 'Hσίοδος, ἐαδίως ἄν μοι δοκοίσιν ειπεῖν το περὶ του τείχους τ09 Tρωικοῖ μυθολόγημα μεταθέντες, ὼς ἄρα Ποσειδῖν καὶ Ἀπόλλων κοινu φιλοτεχνήσαντες ἀπειργάσαντο το εργον τη πόλει, ὁ μεν τὴν πέτραν παρασχὼν ἐκ τοs βυθis τῆς θαλάττης καὶ ἄμα ποιήσας δυνατὴν εἶναι κομισθηναι, ὁ δ' ἄσπερ εἰκὸς οἰκιστήν, βουληθεὶς την εαυτοs πόλιν κοσμῆσαι προσθήκη τηλικαύτη

υκρον επ' ἀνθερίκων καρπον θεεν ουδὲ κατεκλα,

369쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ἀλλ' επὶ πυραμίνων ἀθερων δρομέωσκε πόδεσσι κοὐ σινεσκετο καρπον 1-3 Eustathius Hom. 323, 42 εἷς των Αἰολιδον, Φυλακος κτίοας πόλιν Φυλάκην ονόμασεν, ου Ἱφικλος, οἴ Φυλακος, ου Ποίας καὶ Ἱφικλος, ων Ποίαντος μεν καὶ Μεθώνης Φιλοκτητης, 'Iφίκλου δε καὶ 'Aστυόχης Πρωτεσίλαος καὶ Ποδάρκης. ἐνταsθα δε ζητητεον, πο ς ην ὁποδωκέστατος κατὰ την ἱστορίαν 'μικλος, περὶ οὐ δηλον Ἀσίοδος, ora ταχυτητι διήνεγκεν, ουκ ἄκνησεν ἐπ αυτοs ταυτην εἰπεῖν την υπερβολήν

τοs Ποσειδονος καὶ Evρυανάσσης τῆς 'Tπέρφαντος γαμηθεῖσα Φυλάκωτω Ληίονος Ἱφικλον τίκτει ποδώκη παῖδα. τosτον λέγεται δια τῆν των ποδων αρετὴν συναμιλλασ/θαι τοις ἀνέμοις ἐπί τε των ἀσταχυων διερχεσθαι, καὶ δια τοs τάχους τὴν κουφότητα μὴ περικλῶν τους αθέρας. . . .. ἡ δε ἱστορία παρ' Noιόδωunde Eustathius Hom. 1689, 2 oν Ἱφικλον) φασὶ δια τὴν των ποδων αρετὴν και ἀνέμοις ὁμιλλασθαι και ἐπ' ἄκρων ἀνθερίκων θέειν καὶ μὴ κατακλαν αυτους

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A45 p. 305, 25 Κ.) τω δὲ φικλον 'Hσίοδος ἐπὶ πυρίνους αθέρας τρέχειν φησίν, Λημάρατος δὲ ἐώτης θαλάσσης

Eiustathius Ηoni. 1206, 7 οἱ δὲ ἀνθερίκους επὶ του σίτου φασίν ἀκολουθουντες 'Hσιόδω εἰπόντι περὶ 'Iφίκλου του καὶ ἐν Βοιωτία ρηθέντος ὁτι ἐπι πυραμίνους αθέρας ἐκεῖνος εθεε 2 Schol. Τown l. et Ven. B Hom. Υ 227 VI 320, 34 M. et IV 240, 16 D.) ἀνθερίκωνJ . . οἱ δε τους ἀθέρας του σίτου φασίν, ὼς και Ησίοδος ἐκλαβων ἐπὶ 'Iφίκλου φησίν 'ος επι - φοίτασκε πόδεσσιν'

ἐπέτρεχεν ουδέ τι καρπδν l σίνετ' ἀήσυρα γυῖα φέρων ἐπὶ λήιον ἄκρον Vahe-fieta, αὐον Maximi et Τgelgae codd. Nonn. Dion. XXVIII 284 sqq. εἰς δρε- μον Ἱφίκλω πανομοίιος, ἔς τις ἐπειγων l ταρσὰ ποδῶν ἀβάτοιο κατέγραφεν ἄκρα γαληνης l καὶ σταχυων ἐφυπερθε μετάρσιον εἶχε πορείην l ἀνθερίκων πάτον Ludiicia, στρατιν codd.) ἄκρον ἀκαμπέα ποσσὶν ὁδευων cf. Ver . Aen. VH 808 illa Camilla) vhil infractae segseis per murana volaret i strami

nec tenerat curati laesisset aristas

370쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Η-Θύαν τεκεν υἱύν Choerobosciis I 123, 22 Η. ετι δει παραφυλάξασθαί τινα παρατοῖς ποιηταῖς πάντα εχοντα τοs κανόνος καὶ ἰσοσυλλάβως κλιθεντα, οἷον ὁ Βίας τos Βία, ὁ χρυας τοs Βρυα, ὁ Θόας τos Θόα, παρ' Ἐσιόδωδε - ωίόν', ὁ Λῖας τοs Ata ως παρὰ Ἀλκαίω 'Aῖαν τον αριστον'

Schol. I hsocrit. XVI 49 II 411, 9 Α.) Ησίοδος δέ φησιν αὐτὸν τον Κύκνον) τὴν κεφαλην εχειν λευκήν ' δὰ καὶ ταύτης τῆς κλήσεως θῆλυς) ετυχεν

Schol. Hari. Ambr. Hom. ι 198 II 421, 33 D ) τα0τα σημειοsνταί τινες πρὸς το μὴ παραδιδόναι πιμηρον χιόνυσον οἴνου ευρετήν, τον δε Μάρωνα ου Λιονύσου, Mλ' Ἀπόλλωνος ἱερέα .. ἡ δ' ακότασις πρὸς Ησίοδον λέγοντα τον Μάρωνα εἶναι Οἰνοπίωνος του Λιονύσου Eustathius Hom. 1623, 44 aluor τὸν δὲ Μάρωνα, οἴ και δοκεῖ παρώνυμος εἶναι ἡ κατὰ Θράκην Μαρώνεια, και Αρω ἐτίμησαν οἱ ἐγχώριοι. οὐ τον πατέρα μάν ν Ησίοδος οἰνοπίωνός, φασιν, ἱστορεῖ viss

Οια Βιώνυσος δοκ ἀνδράσι χάρμα καὶ ἄχθος. 3ς τις ἄδην πίνη, οἶνος δέ οἱ επλετο μάργος, συν-πύδας χεῖράς τε δέει γλοσσάν τε νύον τε δεσμοῖς ἀφράστοισι ' φιλεῖ δέ ε μαλθακ ος υπνος Auaenasiis X 428 b. c ΙΙ 431, 15 Κ.) δῶ και Ἀσίοδος ἐν ταις