Carmina

71쪽

Θεία δ' 'Hέλιόν τε μεγαν λαμπράν τε Σελήνην - η πάντεσσιν ἐπιχθονίοισι φαείνει

ἀθανάτοις τε θεοῖσι, τοὶ ουρανον ευρυν εχουσι,

γείναθ' υποδμηθεῖσ' Υπερίονος ἐν φιλότητι.

370 θ 551 καὶ οι περιναιετάουσιν ' 372 sq. Λ 2 smo ... ' ἰθανάτοισι φόως φέροι ηδὲ βροτοισιν 373 δ lis ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοὶ οὐρανδνευρον ἔχουσιν

371 cs Pind. Isuim. VI 1 μῶτερ χελίου πολυώνυμε Θεία 372 Quint. Sinyra. II 423 cf. 620) η μ ν Niso γὰρ μακάρεσσι καὶ ἀνθρώποισι φαείνει 370 Elist. in Dionys. Perieg. 636 M 336, 1 M.) ὁμοιον δε φασι τι σχῆμα

ουχὶ διὰ τούτων αἰνιττόμενος του πάντων υπερέχοντος αυτον ἔγγονον γνήσιον

72쪽

Περσην θ'', δς καὶ πασι μετέπρεπε ἰδμοσυνηὶσιν. Mστραίω δ' 'Hως ἀνεμους τεκε καρτεροθυμους, ἀργεστην Ζεφυρον Βορεην τ αἰψηροκελευθον καὶ Νότον, ἐν φιλύτητι θεὰ θ εῶ εὐνηθεῖσα. 380τους μετ ἀστερα τίκτ 'Hοσφόρον 'φιγένεια Rστρα τε λαμπετόωντα, τά τ ουρανος ἐστεφάνωται.

Στυξ δ' ετεκ TZκεανos θυγάτηρ Πάλλαντι μιγεῖσα

376 E 381 δῖα θεάων' 377 cs. Π 194-πὰσι μετέπρεπε Μυρμάδόνεσσιν ' 380 B821 θεὰ βροτῶ εὐνηθεῖσα ' Π 176 γυνη θεῶ εὐνηθεῖσα 382 Σ 485 τά τ' ουρανος ἐστεφάνωται,' 37s Incert. poeta Ap. Apollod. HI 4, 6 p. 116, 6 IU. Βορης Actaeonis canis) τ' αἰψηροκέλευθος ' 381 sq. Arat. 98 sq. εἴτ' ουν χστραίου κείνη γένος, ον ρά τέ φασιν l αστρων θρχαῖον πατέρ' ἔμμεναι 382 cf. ad 110378 Serv. in Vergil. Aen. I 132 0 58, 11 Th.-Η.ὶ cf. Mysioy. Π 61 p. 92B. Astraeus enim unus e Titanidiu8, ται contra deos arma sumpserant mouAurora conminuit, unde nati sunt venti secundum Hesiodum Suid. v. Θεέας ἀμνάμων I 11 78 B. . . . Aς γὰρ 'Ησίοδος λέγει τῆς Θεέας ἀπόγονοι οἱ ἄνεμοι 379 sq. Schol. Hom. Tovml. Λ 306 V 396, 24 M. καὶ 'Πσίοδος γὰρ δεργέστην - Νότον' 383 Pausan. VIII 18, 1 . . πεποιημένα ουν ἐστιν ἐνταυθα sc. ἐν το Ἐσιόδου Θεογονία) 'Ωκεανου θυγατέρα την Στυγα, γυναῖκα αμῆν εἶναι Πάλλαντος

στην τον οξυν καὶ ταχυν καὶ καθαρον Ευρον χργέστην εἶπεν ' . . πνεῖ δε βο-

73쪽

Zi λον κia Νίκην καλλίσφυρον εν μεγάροισιν 'l καὶ Κράτος ήδὲ Βίην ἀριδείκετα γείνατο τέκνα, 385τῖν ουκ ἔστ' ἀπάνευθε Λῆς θύμος, ουδε τις εδρη, οὐδ' ὁδύς, οππη μη κείνοις θ εος ἐγεμονευss, αλλ' αἰεὶ πὰρ Ζηνὶ βαρυκτυπω εδριύωνται. ως γὰρ εβουλευσεν Στυξ ἴφθιτος 'Ωκεανίνη φὶματι τω, 3τε πάντας υλυμπιος ἀστεροπητὴς 3: 0ἀθανάτους εκάλεσσε θεους ἐς μακρον πιλυμπον,ειπε δ δς ὰν μετὰ εἱο θεῖν Tτησι μάχοιτο,μ ή τι ν ἀπορραίσει ν γεράων, τιμῆν δὲ εκαστονεξεμεν, ην το πάρος γε μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

τυν δ' εφαθ 5ς τις ἴτιμος υπb Κρόνου ηδ' ἀγεραστος, 305 τιμῆς και γεράων ἐπιβησέμεν, ἡ θέμις ἐστίν. ηλθε ὁ ' ἔρα πρωτη Στυξ ἄφθιτος Ουλυμπύνδε

συν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μηδεα πατρος.

74쪽

παῖδας δ' *Iματα πάντα εο μετα ναιετας εἶναι.ὼς δ' αυτως πάντεσσι διαμπερες, ῶς περ υπεστη, ἐξετελεσσ' ' αὐτος δε μεγα κρατεῖ ηδε ἀνάσσει. Φοιβη δ' αυ Κοιου πολυηρατον ηλθεν ἐς εὐνοήν κυσαμένη δὴ επειτα θεὰ θεου εν φιλότητι 405

Axiτω κυανόπεπλον εγεινατο, μείλιχον αἰει,400 β 377 θεῶν μέγαν ορκον, es. a. t 805 401 N 826 ηματα πάντα

75쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

μείλιχον ἀρχῆς, ἀγανώτατον ἐντ ος υλυμπου, 408

ηπιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. 407 γεινατο δ' Ἀστερίην ευώνυμον, ην ποτε Περσης

ηγάγετ ἐς μέγα δομα φίλην κεκλῆσθαι ακοιτιν. 410ὴ ὁ ' υποκυσαμεν ii Ἐκάτην τέκε, τὴν περὶ πάντων Ζευς Κρονίδης τιμησε ' πύρεν δε οἱ αγλαὰ δορα, μοῖραν εχειν γαίης τε καὶ ἀτρυγετοιο θαλάσσης. η δε καὶ ἀστερόεντος ουρανου ει μορε τιμης ἀθανάτοις τε θεοῖσι τετιμένη ἐστὶ μάλιστα. 415407 π 265 ἰνδράσι τε . . . καὶ ψθανάτοισι θεοῖσιν 410 Γ 138 φίλη κεκληση ακοιτις' 411 1 254 1ὶ δ' υποκυσαμένη Πελίην τέκε ' 412 A 289Zεπις Κρονίδης ' π 230 ἔπορον δέ μοι ἀγλαὰ δῶρα ' 413 a 204 γαίης . . καὶ ἀτρυγετοιο θαλάσσης 414 T 130 ἀπ' οὐρανοs kστερόεντος A 278 ἔμμορε τιμης' 415 Ο 85 ἀθανάτοισι θεοῖσι ' Ω 533 θεοῖσι τετιμένος 407 Hymn. Hom. Ven. 142 τίμιον ἀνθρώποισι καὶ kθανάτοισι θεοῖσιν Arat. 5 ηπιος ἀνθρώποισι 409. 411 Apoll. Rhod. Arg. Γ 1035 Ἐκάτην

Περσηῖδα 409-411 Sei . in Vergil. Aon. IV 511 0 557, 5 Ua.-Η. semDiduvι m-sιodtini Hecale Persei Titanis et Asteriae filia est Schol. Hom. κ 139 H457, 27 D.) Ἐσίοδος δὲ καὶ την Ἐκάτην Περσηίδα λέγει Schol. vet. Lycopsr. 1175 p. 175, 3 Κ. Περσέως di παρθένοςJ ὴ 'Eκάτη ὁ γὰρ ἘσIοδος Πέρσου

καὶ Ιστερίας γενεαλογεῖ αὐτην Eust. Ilom. 1651, 54 . . . την Ἐκάτην 'miaδος Περσηίδα καλεῖ ... 413 Schol. Eurip. Hipp. 146 V 24, 15 Sch v.) τινὲς δὲ την αὐτην Λίκτυνναν ειναι τὴν Ἐκάτη, περὶ φησιν 'Ησίοδος μοῖραν ἔχει - θαλάσσης' ibid. 228 M 34, 6 Scs v.) τῆς δε θαλάττης φησὶν αὐτην δεσπόζειν, Δς καὶ 'Πσίοδος μοῖραν ἔχει - θαλάσσης 408 ante 407 collocavi; spurium esse putavit Guvet Not. in Hes. 177; pro 407 ab alio fortasse antiquiore) poeta positiim esse suspicatus est Hemann Op. VII 296 408 μείλιχονJ nαονγ traditum versuum ordinem servans Schoemann d. Ηes. Theog. 56 ὰγανώτατονJ Aγανότατον O de adiectivi sorana cf. Hom. δ 442 ὀλοώτατος ὀδμή, ΗΠnn. Hom. Cer. 157 κατὰ πρώτιστον ὀπωπην) ἐντbςJ ἄν- ς Koechly ΟΡ. I 269 sq. 407 ηπιονJμείλιχον eiecto v. 408 Paloy ed. p. 199; versibus 407 sq. o mea sententia transpositis τίμιον ex ΗΠun. Hom. Ven. 142 Peppmsilior Rh. Mus. XL 463, sed cf. Arattis 409 χστερίηνJ ὰστεραίην G ΠέρσηςJ περσεος D 410 ηγάγετ'J ηγαγ' I μέγα l ona. Ωb 411-452 hymnus in Hecaten recentioris aetatis; v. 411-415 Paeogoniae adscripsit, ceteros hymni versus pristina forina mutata, insertos esse exposuit Gerhard Veis. d. Beri. Ahad. 1851 p. 292; initio et conclusione hymni abiectis 411 412)-415 et 450-452 de suo addidisso interpolatorem dixit A. Moyer de comp. Theog. Hes. 28 411 υποκυσαμένηJ υποκισσαμένη D 412 πόρενJ πόρε ν m. alia superscr. L413 ἔχειν) ἔχει constructione Mamni. mutata, Schol. Eurip. utraque loco 414 η δεJ ηδὲ D ἀπ J ἐπ tu,si. v. 427 Goeuling ed. 42, sed cf. Schoemannop. V 216 d. Heg. Theog. 56, in Aldus ed. 415 τεJ Paley ed. p. 199 adn. recepto ἡπ) θεοῖσι τετιμένηJ F , θεοῖσι τετιημένη Ε, θεοῖς τετι

76쪽

καὶ γὰρ νῖν, οτε πού τις επιχθονίων ανθρώπων ἔρδων ἱερὰ καλὰ κατὰ νόμον ἱλάσκηται, κικλήσκει Ἐκάτην ' πολλή τε οἱ εσπετο τιμὴ ρεῖα μάλ ω πρόφρων γε θεὰ υποδεξεται ευχάς, καί τε οἱ ὁλβον οπάζει, ἐπεὶ δύναμίς γε πάρεστιν. 420οσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Ουρανου ἐξεγενοντο

καὶ τιμην ελαχον, τούτων εχει αἶσαν απάντων.

ουδε τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο, ουδε τ ὰπηυρα, ὁσσ' ελαχεν Tιτῆσι μετὰ προτεροισι θεοῖσιν, αλλ' εχει, δες το πρῖτον ἀπ' επλετο δασμύς, 425 καὶ γέρας εν γαίη τε καὶ ουρανω ηδὲ θαλάσση' 427ουδ ὁτι μουνογενης, ησσον θεὰ ἔμμορε τιμης, 426 ἀλλ' ἔτι καὶ πολὐ μὰλλον, ἐπεὶ Ζευς τιεται αὐτην. 428

μουνογένειαν

421 cf. ad 45 426 Schol. Laur. Apoll. Rhod. Γ 1035 p. 474, 16 Κ.'Ησίοδος - τιμης' 416-420 post 413 collocandos esse suspicatur Paley ed. 199 416 καὶ

Κoechly I. c. 421 sq. otiosi videntur Heynio Comm. soc. scient. Gotting. II 116 adn. r, sI cum v. 414 sq. comparentur 422 ἔχειJ ἔχειν Κ, ἔχει m.

Mus. XL P. 464 , quem secutias sum; quo facto καὶ γέρα vel 3ν γέρας naitavit Hermann Op. VI 174; fortasse vero alia in recensione illum v. 413 loco positum fuisse; ab aliquo interprete in margine ad v. 425 ad litum fuisΗo ον γέρας scripto) dixit Op. VIII 57; post 422 transposuit Schoeniann Op. V 2is; in marmo imo collocavit idem Ηes. Carm. 116 adiecta nota reetius legeretur post 422'); insiticium esse censuit Hob ne l. c., Rb interpolatore, qui 411-415 scripsisset, clRna importatum A. Meyer de cons . Theog. Heg. 26 sq.; traduum versuum ordinem retinentes καὶ γεράων γαιη Lennep

77쪽

ΗΣΙΟΔΟΥω δ' - μεγάλως παραγιγνεται ηδ' ονίναὶσιν 'εν τε δίκλὶ βασιλευσι αἰδοίοισι καθιζει, 434εν τ ὰγορλὶ λαοῖσι μεταπρέπει, δν κ ἐθέλησιν' 430ν δ' ὁποτ ες πόλεμον φθεισa νορα θωρήσσωντω ἀνερες, ενθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κ' ἐθέλησιν γην προφρονεως ὀπάσαι καὶ κυδος ὁρεξαt. 433

ενθα θεὰ και τοῖς παραγίγνεται ηδ' ὀνινησιν

νικήσας δὲ βιγὶ καὶ κάρτεῖ καλον αεθλον ρεῖα φέρει χαίρων τε, τοκευσι δε κοδος ὀπάζει. ἐσθλὴ δ' ἱππήεσσι παρεστάμεν, οἷς κ ἐθέλsi σιν.

78쪽

καὶ τοῖς, οῖ γλαυκὴν δυσπεμφελον εργάζονται, 440 εἴχονται Ἐκάτη καὶ ἐρικτυπω Ἐννοσιγαίω,

ρηιδίως ἄγρην κυδρὴ θεος οπασε πολλήν,

ρεῖα δ' ἀφειλετο φαινομενην, εθελουσά γε θυμω. ἐσθλαὶ δ' ἐν σταθμοῖσι συν Ἐρμη ληίδ' ἀεξειν βουκολίας δ' ἀγέλας τε καὶ αἰπύλιὰ πλατέ' αἰγων 445 ποίμνας τ εἰροπύκων δίων, θυμω γ' εθελουσα, εξ ιλιγων βριάει κἀκ πολλον μείονα θηκεν. ουτω τοι καὶ μουνογενὴς ἐκ μητρος λυσαπασι μετ ἀθανάτοισι τετίμηται γεράεσσιν. κε δέ μιν Κρονίδης κουροτροφον, οἷ' μετ εκείνην 450

79쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ὀφθαλμοῖσι ἴδοντο φάος πολυδερκεος 'Hους. ουτως ἐξ ἀρχῆς κουροτρύφος, αῖ δέ τε τιμαί. μίη δε δμηθεῖσα μύνω τεκε φαίδιμα τεκνα, Ἱστίην, Λήμητρα καὶ ' φην χρυσοπεδιλον

451 Γ28 ὀφθαλμοῖσι ἰδων 453 cf. β 386 φαίδιμον υἱόν ' 454 1 604 καὶ 'IIρης χρυσοπεδίλου 451 cf. MXVH 41 sq. οὐ γὰρ αν θέλοιμ' i ἀμβρότου ἐραννον Αους

ἰδεῖν φάος 453 cf. Fragm. Orph. 105 Ahi. ἔς τ' αν 'μίη παῖδα τέκη Κρόνω ἐν φιλότητι 453 sq. cf. Hymn. Hom. Xm 1 Ἐρην . . νην τέκε 'μέη Pina. Nem. XI I παῖ 'μας . . . 'Eστια 454 Orae. Sib. III 123 χημητηρ 'Eστίη τε 453-457 Theodoret. graec. Miseci. cur. VIII do martyr. 735 Sch. 83 c. 536 A M. ἐκ δὲ Κρόνου καὶ 'μας Ἐσίοδος ἔφη γεγενῆσθαι) τον dis καὶ την Ἐραν καὶ Ποσειδῶνα καὶ Πλουτωνα Cosmas Hier. in Gregor. Theol. Carin. t. 38 c. 492 M. Ησίοδος ἐν Θεογονέα φησίν ' ἐκ του Κρόνου ἐγεννηθη) Ζευς Ποσειδῶν Πλουτων 453-λocl. in Plat. Craiyl. 140 p. 84 B. δτι η του Ἀσιόδου θεολογία ἐκ μονάδος τῆς 'μας παράγει , κατὰ μὲν τα κρείττω τnς συστοιχίας, την Ἐστίαν, κατὰ δὲ τὰ χείρω, την 'IIραν, κατὰ δὲ τὰ μεταξο, την Βήμητρα idem i. c. 166 p. 96 B. Ἀσίοδος δὲ θυγατέρα της 'μας λέγει τὴν Λήμητρα 453. 457 Hippol. Philos. c. 26 NOXon. Gr. 575, 23 D.) υστερον δέ που ἐκ τῆς 'Pέας γεγονέναι τδν χία φησὶν ὁ Ἐσίοδος 454 El. m . v. Ἐστία p. 382, 45 O. cf. Ammon. de diff. adf. Vocab. V. βωμός p. 33 - 35 V.) καὶ παρὰ Ἐσιόδω h σωιωτοειδὴς θεός 'Iστίην - χρυσo-

πέδιλον ' Eust. Hom. 1564, 33 Ἐστέα . . . καὶ διὰ του i οIον 'Iστέην - χρυσοπέδιλον

Herniann Op. VIII 57, qui praeterea συν ἐκείνη l ὀφθαλμοῖσι φόως Ῥους πολυδερκὲς ἴδωνται l. c. coniecit; δν μὲν ἐκείνη l ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτο φάος πολυδερκὲς ὁρῶντα Κoechly Op. I 279 μετ' ἐκεί i J μετεκείνην C, μετέπειτα Schoemam Op. H 227, μετ' ἐκεῖνα - posisa) W1eseler Ind. schol. Georg. Aug. Rest. 1872 p. 4, δι' ἐκείνην Κoechly Op. I 279451 ἴδοντοJ libra, ιδοιντο Schoemanno Op. II 226 adn. 10 praeeunte

80쪽

ἴφθιμόν τ Ῥίδην, ὐπο χθονὶ δώματα ναίει 455 νηλεὲς ητορ εχων, καὶ ἐρίκτυπον Ἐννοσίγαιον Ζῆνά τε μητιοεντα, θεον πατερ' ηδὲ καὶ ἀνδρον, του καὶ υπb βροντης πελεμίζεται ευρεῖα χθών. καὶ τους μὲν κατεπινε μεγας Κρύνος, ῶς τις εκαστος νηδυος εξ ἱερῆς μητρος προς γουναθ' ῖκοιτο, 460 τὰ φρονεων, ῖνα μή τις ἀγαυον Ουρανιώνων

455 sqq. O 187 sq. τροῖς γάρ τ' Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοί, ους τέκε 'μίη, lZευς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ χίδης ἐνέροισι ἀνάσσων 455 κ 534 ἰφθέμω τχίδη ' s 80 δώματα ναίει ' 456 Ι 497-ητορ ἔχειν' 457 A 544 πα- τηρ ἀνδρῶν τε bεῶν τε 458 d 182 εὐρεῖα χθών ' 461 Ο 603 τὰ φρονέων 457 Hymn. O ph. Xm 1 θεῶν πάτερ ηδὲ καὶ δνδρῶν' 460 Fragm. O h. 41, 2 Ahi. νηδυος ἱερῆς ' 455 457 Theophil. ad Autol. II 5 p. 83 b 1. 58 O.) ἔτι μην καὶ θ εοὐς ἔφησεν Hσίοδος) Κρόνον καὶ τιν αὐτου Βία Ποσειδῶνά τε καὶ Πλούτωνα

καὶ τούτους μεταγενεστέρους ευρίσκομεν του κόσμου 455 sit. Schol. Mat. 159. 339, 9 M. οῖ μὲν προτέραν γενεὰν τοὐς Πτὰνας φασίν . . . ἄλλοι τοὐς ὰδελ- φοὐς του Aιός πρότερον γὰρ γεγόνασι καθ' Ἐσίοδον 457 Schol. ΙIom.

Von. Α Β ΤΟ ini. d 59 I 170, 24 D. , III 198, 7 D. , V 128, 27 M.) πλανηθεὶς πλαγιασθείς cod. Ven. Α) i ἐντευθεν Ἀσίοδος νεώτερόν φησι τbν Βία cf. 478 sq.) 459 sqq. cf. Plat. cf. ad 156 sqq.) de Rep. II p. 377 Ε . . τὰ δὲ δὴ του Κρόνου ἔργα καὶ ἡπb τοs υἱέος οὐδ αν εἰ ην ἀληθῆ, ωμην δεῖν ραδίως οὐτω λέγεσθαι προς ἄφρονας τε καὶ νέους, ὰλλὰ μάλιστα μὲν σιγcta θαι Lucian. de Saturn. 5 τι μὲν πρῖτον ἐκεῖνο, εἰ ἀληθη ταῖτά ἐστιν, ὁ περὶ σοῖ ἀκουομεν, ἄς κατήσθιες τὰ γεννώμενα υπb της 'μας' ἐκείνηυφελομένη τον Βία λίθον ὐποβαλλομένη θντὶ τos βρέφους ἔδωκέ σοι καταπιεῖν, ὁ δὲ εἰς ηλικίαν ἀφικόμενος ἐξήλασέ σε της θρχης πολέμω κρατήσας, εἶτα ἐς τιν Ἀρταρον φέρων ἐνέβαλε πεδήσας αὐτόν τε καὶ το συμμαχικον ἄπαν, ὁπόσον μετὰ σos παρετάττετο Themist. XXXH p. 363 a 438, 12 D. καὶ δηλον ὁτι μεστοὶ καὶ ωμεῖς ἐστὲ Ἐσιόδου καὶ Αν λέγει ἐκεῖνος περὶ του Κρόνου, ὁτι ἐσιτεῖτο ἐπιπολὐ ὰ γεννωη, μόλις δὲ ἐξέθρεψεν ὴ 'μα τον χέα 459-467 Origen. c. Ceis. IV 48 I 320, 29 Κ.) . . ἐν αIς ταῖς 'Eλληνικαῖς