장음표시 사용
341쪽
ι ποδωκης δι' Ἀταλάντη χαρίτων ἀμαρυγματ εχουσα ἀναίνετο φολον ὁμοῖ ον ιν γάμον ἀλφηστάων 5
τητα του 'Aχιλλεως βεβαρυτονησθαι το ποδώκης. παρὰ ros ν τω Nσιόδωὰνεγνώκασι 'ποδωκης δῖ' Ἀταλάντη 3 El. gen. et Inag. V. ἀμαρυσσω ' . . και ἀμάρυγμα και ἀμαρυγάς σημαίνει τὰς των ὀφθαλμον ἐκλάμψεις ' Ησίοδος γυναικων Καταλόγω χαρίτων - εχουσα χαρίτων - εχουσα' Ἐσωδος Εt. Inag.)cf. Hesychius V. ἀμαρυγματα' ' λαμπηδόνες
Schol. Townt. Hom. ν 683 VΙ 435, 17 M., unde hausit Eusta inius Hom. 1324, 18) νεώτερος ουν Ἀσίοδος γυμνὸν εισάγων 'μπομενη ἀγωνιζόμενον Ἀταλάντη cf. Schol. Ven. Α Hom. ν 683 II 268, 21 D.) ωμα νυν περ
ζωμα. πρωτον εθος ην τοῖς παλαιοῖς περιζώματα φερειν εν τοῖς αἰδοίοις και osτως ἀγωνίζεσθαι κατὰ δε την ιδ Dλυμπιάδα υρσίππου του Λακεδαιμονίου λυθεν ἀγωνιζομενου τὁ περίζωμα αἴτιον αὐτω νίκης εγε- νετο, ἐξ ου νόμος ετέθη γυμνους τρέχειν aliter Schol. ΤO' I. l. c.
22 γυμνδν εἰσάγων γυμνους εἰσάγων ἀγωνιστάς ceteris omissis cod. Ven. B ἈταλάντηJ Eusta latus, ταλάντω schol. ἐν τοῖς αἰδοίοιςJ περὶ τὰ αἰδοῖα schol. min. ιδὴ schol. To vni. gustaudus, τ καὶ si schol. Ven. Α, λβ schol. min. υρσίππουJ PMasanias I 44, 1 Eustathius Hom. 1324, 16, υριππον appellant schol. Ven. Α, Ἐρσιππον schol. Τomes. νίκηςJ schol. Ven. A cf. PRusanias I. c., ηττης schol. min. cf. schol. Tovul. l. c. 1 b
342쪽
Καὶ κουρην Ἀράβοιο, τον Ἐρμάων ἀκάκητα γείνατο καὶ Θρονίη, κουρη Βήλοιο ἄνακτος 1 sis Strilo I p. 42 Ησίοδος δ' ἐν Καταλόγω φησί καὶ - ανακτος 1 Eustativus in Dionys. Ρerieg. 927 II 381, 12 M.) Ησίοδος
μεντοι ἐν τω κουρην 'Ἀράβοιο', εξ ου καὶ η Ἀραβία κεκλησθαι δοκει, δι' ενὸς ἀμεταβόλου και συστολης της ἀρχούσης και αυτις εμφαίνει δεῖν γράφειν τους υραβας Eustatinius Hom. 1484, 63 ὁθεν τινες αντι του Ἐρεμβους Ἀραβας τε γράφουσιν, οῖ ουτως oνομάζονται ἀπὸ 'Αράβου τινος, ως Ἀσίοδος εντω εαυτου Καταλόγω φησί
υργος ανυδρον εον Λαναδς ποίησεν ενυδρον Eustathius Hom. 461, 2 πολυδίψιον δε το υργος καλεῖ η ως πάνυ ποθουμενον Ἐλλησιν η ὁτι μυθευεται ἄνυδρόν ποτε εἶναι, s ερον μεντοι ευυδρον γενέσθαι Ποσειδονος ἀναρρηξαντος τὰς εν Αερνη πηγὰς διατον της Ἀμυμώνης ερωτα, ἐξ ης καὶ Ἀμυμώνια εν Ἀργει υδατα ' η καὶ ἀπb των Λαναιδων, Q παραγενόμεναι ἐξ Αἰγυπτου φρεωρυχίαν εδίδαξαν, ὼς Ἀσίοδος Aργος - ευυδρον' Straho VIU p. 371 την μεν χώραν συγχωρουσιν ευυδρεῖν, αυτηνδε την πόλιν εν ἀνυδρω χωρίω κεῖσθαι, φρεάτων δ' ευπορεῖν. δ ταῖς Λαναῖσιν ἀνάπτουσιν, ὼς ἐκείνων εξευρουσον, ἀφ' ου και το επος εἰπεῖν τουτο Aργος ανυδρον εον Λανααι θεσαν υργος ενυδρον' idem ΗΠ p. 370 περὶ δε των μυθευομένων πηγον εἴρηται, διότι πλάσματα ποιητῖν ἐστί' πλάσμα δε καὶ το Aργος ανυδρον εον Λανααιθεσαν υργος ενυδρον' Hesychius V. δίψιον Ἀργος ' Ἀσίοδος μεν τὸ ανυδρον, Ἀρίσταρχος δε το πολυπόθητον
cf. Schol. Ven. Α Ηom. Λ 171 I 177, 31 D.) ανυδρον ουσαν την Πελοπόννησον εφυδρον εποίησε Λαναὸς ἐξελθὼν ἀπὸ της Αἰγυπτου
καὶ οἰκησας αυτην 23, 1 Π 185 Ἐρμείας ἀκάκητα 23 cf. Stesich. Fr. 64 B. 24 cf. Callim. Hymn. Iov. 19 s h ἔτι δ' ἄβροχος ηεν απασα l χρκαδίη μέλλεν δὲ μάλ' εsυδρος καχεεσθαι 24 Λαναος ποίησενJ gusta, inius cf. schol. Ven. Α ΗOm. A 171), Βανααὶ θέσαν υργος Strabo utromae l. , simae lectio alterius videtur recensionis esse θεοὶ δ' αν θέσαν p. 371 cod. Α) ἔνυδρονJ Strabo, εουδρον Eustatianas in Hesychio Ἐλιόδωρος spro ἹLσίοδος) licten Op. I 204 ἔφυδρονJ schol. Ven. Α ΗΟΠ1., ἔνυδρον Naaach MGAE. IV 388
343쪽
Hecataeus in schol. Eurip. Orost. 872 Ι 184, 20 Seli v.) η πολληδίζα κατέχει μη ἀφιχθαι τον Αἰγυπτον εις υργος, καθάπερ αλλοι τέ φασι και Ἐκαταῖος γραφων Ουτως' ὁ δε Λιγυπτος αυτὸς μεν Ουκ ηλθενεις υργος, παιδας δε - - - , ῶς μεν Ἐσίοδος ἐποίησε, πεντηκοντα, ῶς ἐγὼ δε, ουδὲ εικοσι'
Strabo VIII p. 370 καὶ Ἀπολλόδωρος δὲ μόνους τους ἐν Θετταλία καλεισθαί φησιν Ἐλληνας Μυρμιδόνες δὲ καλεsντο καὶ Ἐλληνες', Ἐσίοδον μέντοι καὶ Ἀρχίλοχον ηδη εἰδέναι καὶ Ἐλληνας λεγομένους τους σύμπαντας καὶ Πανέλληνας, τον μὲν περὶ των Προιτίδων λέγοντα ῶς Πανέλληνες ἐμνηστευον αυτάς, τον κτλ.
Apollodoriis II 2, 1, 4 p. 58, 4 ) Ἀκρίσιος μὲν υργους βασιλεύει, Προῖτος δὲ 2Πρυνθος. καὶ γίνεται Mκρισίω μὲν εξ Ευρυδίκης της Λακεδαίμονος Λανάη, Προίτω δὲ εκ Σθενεβοίας Λυσίππη καὶ δεινόη καὶ δειάνασσα ' αυται δέ, Aς ετελειώθησαν, εμάνησαν, ὼς μὲν 'Hσίοδός
φησιν, οτι τὰς Λιονύσου τελετας οὐ κατεδέχοντο . .
Ρminis in Vergil. Buc. VI 48 p. 22, 18 K.) Proetides, Proeli
regis Argivom m micte. Hesiodus docet eae Proeto et Sthenctoea Am pH-damantis natas
Eινεκα μαχλοσυνης στυγερης τερεν ολεσαν ανθος Suidas V. μαχλοσύνη Π 1, 732, 13 B.) κατωφέρεια, γυναικομανία ' σιόδειος η λέζις ' λέγει γαρ περὶ των Προίτου θυγατέρων ' εῖνεκα - ανθος Schol. Ven. Α Ηom. Ω 25 H 276, 15 D.) καὶ η μαχλοσένη κοινος ἐστι γυναικὸς μανία .... Ἀσιόδειος δ' ἐστὶν η λέξις ' εκεῖνος γαρ προτος ἐχρήσατο ἐπὶ τον Προίτου θυγατέρων
344쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ undo Eustatinius Hom. 1337, 34 νεωτέρων γὰρ η λέξις μαχλοσύνη
καὶ Ἀσιόδειος, ἐκείνου πρώτου χρησαμένου αυτη επὶ των Προίτου θυγατερων
Καὶ γάρ σφιν κεφαλγι κατὰ κνυος αἰνον εχευεν ' ἀλφος γὰρ χροα πάντα κατεσχεθεν, εκ δε - χαῖταιερρεον εκ κεφαλεων, ψιλουτο δε καλὰ κάρηνα 1-3 Eustainius Hom. 1746, 7 ἐκ δὲ τοs ρηθέντος κνέω καὶ κνώμα δακτύλων' προφέρει Ἐρωδιανός I 445, 18 L.) εκ του κωμικουκαὶ κνυος δε την φθορὰν κατὰ γένος ουδέτερον .... φέρων καὶ χρη- σιν εκ τos παρὰ Ησιόδω καταλόγου περὶ των Προιτίδων. καὶ γάρ - κάρηνα 1. 3 Εt. gen. et mag. V. κνυζω κνέω EL mag.) ἀφ' ου κνυος η φθορὰ οἷον κατὰ - ἔχευεν' ψίλωτο - κάρηνα cf. El. Gud. 331, 2. . . κνύω, ἀφ' ου και κνυος ἡ φθορά, οἷον κατὰ κνυος αἰνδν εχευεν' 1 Epim. Hom. in Anscd. Ox. I 226, 16 Cr. απι του κνέω 'Hσω-δος την φθορὰν κνυος ἀνόμασε καὶ - εχευεν
Mρώπην την Φοίνικος Ζευς θεασάμενος εν τινι λειμωνι μετὰ νυμφῖν ἄνθη ἀναλέγουσαν ηράσθη καὶ κατελθὼν ηλλαξεν εαυτὸν εις ταυρον καὶαπὸ του στόματος κρόκον επνει' osτως τε την Eυρώπην ἀπατησας ἐβάστασε καὶ διαπορθμευσας εἰς Κρητην ἐμίγη αυτy' εἶθ' osτως συνωκισεν αυτην Ἀστερίωνι τω Κρητον βασιλεῖ γενομένη dε εγκυος εκείνη τρεις παῖδας ἐγέννησε, Μίνωα Σαρπηδόνα καὶ Γαδάμανθυν. η ἴστορία παρ' Ησιόδω καὶ Βακχυλίδη
29, 3 1 600 κατὰ δ' ἱδρῶς) ἔρρεεν ἐκ μελέων'
345쪽
Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. B 178 p. 398, 26 Κ.) Ἀγήνορος γὰρ παῖς ἐστιν Φινεές, ῶς Ἐλλάνικος ' ῶς δε Ἐσίοδός φησιν, Φοίνικος
του Ἀγήνορος και Κασσιεπείας Schol. Liatu. ibi torn p. 399, 2 Κ.) ὁ δε Ησίοδος του Φοίνικος αυτόν φησι του 'Aγήνορος
νιν) Φοίνικος καὶ Ἀλφεσιβοίας λέγει, Πανυασσις δέ φησι Θείαντος βασιλέως 'Aσσυρίων, oς εσχε θυγατέρα Σμέρναν Probus in Vergil. Buc. X 18 p. 25, 16 Κ.) Adonis. ut Hesiodus ait, Phoenitis et Alphe Poeae
μοδύκ , τὴν πλεῖστοι ἐπιχθονίων ανθρώπων μνήοτευον και πολλὰ καὶ αγλαὰ δορ' ὀνόμηναν ἴφθιμοι βασιλῆες, ἀπειρέσιον διὰ εἶδος
Porphyrius Quaest. Hom. ad Iliad. peri. p. 189, 22 Schr. Schol. Vsn. B Hom. E 200 IV 49, 33 D.) de voco ἀπειρέσιος agens σημαίνει δὲ και ἐπὶ του κατὰ το εἶδος διαφέροντος και ἄγαν καλου, ως παρ' Ησιόδω ἐν γυναικῖν Καταλόγω ἐπὶ τῆς Ἀγήνορος παιδις Λημοδόκης, τὴν πλεῖστοι - εἶδος eadem fere schol. Ambri Hom. α 98 I 27, 10 D.)
Apollodorias III 5, 6, 2 p. 120, 8 'V.) Ἐσίοδος δὲ δέκα μεν υιούς, δέκα δὲ θυγατέρας Ἀμφίονος και Μόβης), 'φόδωρος δὲ δύο μὲν ἄρρενας, τρεις δὲ θηλείας, πιμηρος δὲ 'ἐξ μὲν οιούς, θυγατέρει φησὶ
γενέσθαι 33, 1 d 45 ἐπιχθονίων δνθρώπων ' 2 Ι 121 περικλυτὰ δῶρ' ὀνομήνω ' 3 π 332 ἰφθίμη βασίλεια 33, 1 Bημοδόκη J addidit; Cobet Mnem. n. a. Ι 281 ἀνθρώπωνl ἀνδρῶν schol. Od. 2 μνήστευονJ Ηeyno ad Hom. Z 564, ἐμνήστευον schol. Iliad. , μνηστευοντο schol. Od. πολλὰ καὶ πόλλ' schol. Od. 3 διὰJΚoechly Op. I 231 scoli. Hom. 1 282ὶ, κατὰ schol. Iliad. et Od. εἶδοςJκάλλος ex eodem Homeri loco coli. Hymn. Hom. Ven. 203) Peppmdller V1clPh. 1899 e. 14834 testimoniorum discrepantiam Marchschesset l. c. 297 ita explicam posse dixit, ui; alteriam ad Eoeas, alteram ad Catalogum reseraetur, Ῥ1Recamina diversa fuisse persuasum haouit; Sitti vero Od. 594 adn. 1 in Apollodoro Ric scribendum egae censet: Ἐσίοδος υἱους μὲν ἐννέα, θυγατέρας ὁὲ δέκα, Μίμνερμος δὲ δέκα μὲν υἱους; aliter Stai lc Niobe v. d. Niob. 30
346쪽
ΗΣΙΟΔΟΥΑolianus Var. Ηist. XII 36 p. 132, 20 H.) ἐοίκασιν οι αρχαῖοι υπὲρ του ἀριθμου των της Μόβης παίδων μη συνάδειν ἀλλήλοις. πιμηρος μεν 'ἐξ λέγει αρρενας καὶ τοσαυτας κόρας, Aασος δὲ δις ἔπτα λέγει, μωδος δὲ ἐννέα καὶ δέκα, εἰ μη αρα ουκ εἰσὶν Ησιόδου τα ἔπη, ἀλλ'
πολλα καὶ αλλα κατέψευσται αυτου. Ἀλκμὰν δέκα φησί, Μίμνερμος εἴκοσι καὶ Πίνδαρος τοσουτους
στου συν αλλοις ελθεῖν ἐπὶ την κηδείαν του Οἰδίποδος
Ἐλάρα si 'Aλέρα . oτι δὲ το προτον ἐστὶν ἀληθές, πίστις τούτου ἐκ το sπαρ' Nσιόδω μετα προσθήκης του i λέγεσθαι τb πατρωνυμικόν. Εἰλαρίδην γάρ φησι Πτυόν. καθ' υπέρθεσιν αρα τb Ἀλέρα γέγονεν ούτως φωδιανός
υς τε Λιλαίηθεν προῖει καλλίρροον υδωρ Schol. Ven. Α Ηom. B 522 Ι 116, 24 D.) ὁ δὲ Κηφισὁς ποταμός εστι της Φωκίδος ἔχων τὰς πηγας εκ Aιλαίας, ως φησιν Ἀσίοδος
Schol. Von. B Hom. B 523 III 139, 14 D.) AίλαιονJ τόπος παρατὁν Παρνασσὸν ἀπb Aιλαίας της Κηφισos θυγατρός, ου μέμνηται καὶ Ἀσίοδος Eustatinius Hom. 275, 16 περιρρέει δὲ ταυτην Aίλαιαν) ὁ ἐνταυθοῖ παρεισρυεὶς τω Uμηρικω λόγω Κηφισσός, μαλλον δὲ τας πηγας αυ- τόθεν ποθὲν ἔχει, ῶς προσεχος δεδηλωκεν ὁ ποιητής, ω συμφωνον καὶ
347쪽
υς τε παρὲκ Πανοπηα διὰ Γλήχωνά τ' ἐρυμνὴν καί τε δι Ἐρχομενου εἱλιγμένος εἰσι δράκων δες
δι' ἀμφοτέρων αυτον ειλεῖται ὁ Βράκων ... 13) και ἐν τουτω δὲ Ησιόδου ζηλωτης φαίνεται 'Ἀρατος)' ἐκεῖνος γὰρ ποταμὸν εἴκασε δράκοντι εἰπών καί τε - ῶς', οἶτος δὲ τουναντίον δράκοντι ποταμὸν ἀπείκασεν
Argum. Pind. Ol. XIV 1 II 1, 292 B.) Κηφισὸς δὲ ποταμις ἐν
38, 2 cf. Apoll. Rhod. Arg. is 1541-δε δράκων σκολιην εἱλιγμένος ἔρχεται οhων Dionys. Perleg. 123 ῶς δὲ δράκων βλοσυρωπος ἐλίσσεται, ἀγκυλος -πων cf. Mat. 45 si τὰς δὲ δι' ἀμ7οτέρας οR ποταμοῖο ἀπορρῶξ lεἰλεῖται μέγα θαυμα χράκων περί τ ὰμφι τ ἐαγῶς l μυρίος Vergil. Georg. I 244 sh nia imi s Me tisaeiι sinuoso elabitur anguis i mr uvι perque duas in morem fiuntinis arctos Senec. Thyest. 870 qui rnedias distrit ursas illi rninιs instar tribramM anoui 3s cf. Theocr. XVI 104 A Ἐτεόκλειοι χάριτες θεαί, Α Μινυειον l υρ- χομενον φιλέοισαι ἀπεχθόμενόν ποτε Θηβαις 38 cum superiore fragmento conra1ngit Hemann Op. VI 264 1 ος τε - διὰJ oς τε Rnteposui in ed. mea in p. 167; παρὲκ Πανοπηα διὰ in Strabone Meinelce; δς παρὰ πανοπίδα, παρὲκ Τ πανοπη διὰ vel πανοπιδιὰ) codd. Strabonis; ῖς παρὰ μὲν Πανοπηα ρέει Vel δς παρὰ Πανοπέδα προρέει VossRandgl. 81, καὶ παρὰ Πανοπέδα Hemann l. c., προρέει Marchachesset l. c. 299, 3ς παρὰ γην Πανοπηιάδα foetiling ecl. 233, παρὲκ Πανόπην δῖαν Madvig Advers. erit. Ι 555, oς περ Πανοπηίδα γην Sitti e l. 607 Γληχωνα Tρηχῖνα Sitti l. c. 2 καί τεJ scliol. Arati, καi δὲ Strabo, καλὰ η διερχόμενος Sitti l. c. δι' ἘρχομενουJ Strabo, διερχομένου scholior. Arati cod. M Marcian. 476 s. Xη, διερχόμενος scholior. cod. Α Paris. 2403 g. XIIJ εἱλιγμένοςJ Strabo, ηπειγμένος s-ως cod. Α) schol. Αratias γὰρJ cod. Vindob. gr. 130 παις cod. idem ως φησιν σίοδοςJ post ρεῖ collocabat Hemann Op. VI 264, D. 39 cum 38 coniun
348쪽
Stephanus BD. V. Dγχηστός' ἄλσος' . . κεῖται δὲ ἐν τη Ἀλιαρτίων χώρα, ἱδρυθὲν δε υπὸ Dγχηστοί του Βοιωτου, ῶς φησιν Ἐσίοδος
Stephanus Byg. V. Αἰγά' . . εστι και Αἰγαῖον πεδίον συνάπτον τυ
Κίρρα, ῶς Ἐσίοδος. λέγεται παρὰ Αἰγαν ποταμιν φερόμενον απb τos περὶ τὼ Πυθιον δρους, ἀφ' οὐ και τι πεδων Αἰγαῖον
Apollodoriis II 1, 1, 5 p. 50, 14 IV.) Nιόβης δὲ καὶ χιός, ηπρώτη γυναικὶ Ζευς θνητη ἐμίγη, παῖς Ἀργος ἐγένετο, ως δὲ Ῥκουσί λαός φησι, και Πελασγός, ὰφ' ου κληθῆναι τους τὴν Πελοπόννησον οἰκουντας Πελασγους. Ἀσίοδος δὲ τον Πελασγὸν αυτόχθονά φησιν εἶναι idem III 8, 1, 1 p. 134, 3 IV ) ἐπανάγωμεν δὲ νυν πάλιν ἐπὶ τον Πελασγόν, δν Ἀκουσίλαος μεν Βιὸς λέγει και Μόβης, καθάπερ υπέθεμεν, Ἀσίοδος δε αὐτόχθονα Servius in Vorol. Asn. II 83 I 231, 23 Th.-Η.) Pelasgi a P 3-lavo Terrae mio, miri in Areadia oenιtus dicitur, ut Hesiodus tradit
Πεες εξεγένοντο Λυκάονος ἀντιθέοιο,ον ποτε τίκτε Πελασγύς Strabo V p. 221 τω ν Ἐφόρω τos ἐξ Ἀρκαδίας εἶναι τι φsλον τουτο τους Πελασγούς) ηρξεν Ἀσίοδος. φησι γὰρ 'υἱεῖς - Πελασγός'
Stephanus Byg. v. Παλλάντιον ' πόλις Ἀρκαδίας, απι Πάλλαντος, ενὸς των Aυκάονος παίδων, ως Ἀσίοδος
Φέλλον ευμμελίην τέκετο κλειτὴ Μελίβοια Ηsrodianus περὶ μον. λέξ. p. 11 Π 918, 7 L.) Φέλλος τι κύριον, Ῥοωδος Φέλλον - Μελίβοια
349쪽
Oῖ πρόσθε φανὴν εντοσθεν εκευθον Herodianus περὶ μον. λέξ. p. 18 II 924, 20 L , cf. I 328, 5) τα διὰ του ανη ἐκφερόμενα θηλυκὰ μονογενῆ υπὲρ δυο συλλαβὰς πάντα βαρένεται, πτισάνη, δρεπάνη, σαργάνη, βρυκάνη, τρυπάνη ' ἀλλα μόνοντο μηχανὴ σημειουται ὀξυνόμενον. προσέθηκα υπὲρ δυο συλλαβὰς διὰ το φανη παρ' Ησιόδω ἐν δευτέρω Καταλόγω) εἰρημένον 'οῖ - εκευθον'
μυθος δὲ ποδον υπύδουπος ὀρώρει Herodianus περὶ μον. λέξ. p. 42 H 947, 26 L, cf. I 144, 14)
μὶν δ' αυτοῖς μεγα πῆμα Apollonius Dyso. do pron. p. 125 Α Selan. ἡπὁ γὰρ Ἀσιόδου ἐν
Ρselideratosthenos Catast. XIX p. 124 R. - p. 23, 6 Ol. Schol. Arati p. 221b 13 M.)-oἔτος ὁ Φρίξον διακομίσας καὶ Ἐλλην ἄφθιτος δὲ ων ἐδόθη αυτοῖς ὁπb Nεφέλης τῆς μητρός εἶχε δε χρυσην δοράν, ὼς Ἐσίοδος καὶ Φερεκύδης εἰρήκασιν
350쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ Schol. Basil. Gemanic. Arat. p. 79, 18 Br.: hunc putant pvidam esse, peti Phretaeum et Hellen Colchos poriavit Dertulit Z Nebula eum
his dedit aureo vellere cata Herisium, sera eos perferret. deinde lurimi decidisse Hellen, a peta Hessesson uan dictum. Ῥέam NeFfὶιnum conι- pressisse, eae P a fimos genuerit. Phriaeum autem periatum Colchos arietem hamiolasse pellemque eius auream Iovi sacrasse cf. Schol. Arati p. 221a 13 M. nus' Astron. II 20 Aries: hic eristimatur esse, RG Plinisum transtulisse et Hellen dιctus est ser Hellespontum. puem Hesiodus et Pherecydes ait hibuisse auremn pelienι Schol. Sangem. Germanic. Arat. p. 142, 20 Br. . . . Puem arie tem Hesiodus et Pheremdes dimιnt ad mιnistrandum Fruo et Helii concessum a netatibus fuisse Schol. Stroget. Germanic. Mat. p. 142, 8 Br. arιetem namlue, ut Hesiodus et Pher emydes dicunt, inter astra collocatum propter Phriaeum et Helim, Amamantis et Nebulae fimos
Schol. Lauri Apoll. Rhod. Arg. B 181 p. 399, 21 Κ.) πεπηρο- σθαι δε Φινέα φησὶν Ἐσίοδος ἐν μεγάλαις Μίαις, ὁτι Φρίξω τὴν οδιν ἐμήνυσεν, ἐν δε τω γ Καταλόγω, επειδὴ τον μακρὸν χρόνον τῆς ἔφεως
προέκρινεν cf. EL gen. V. ὀπίζεσθαι' . . . cΗσίοδος και Ἀπολλώνιος ' δύο Φινεῖς ἐγενοντο .... πηρωθῆναι δε αυτόν τον πρότερον Φινέα), ἐπειδhτων θεῖν αὐτω προτεινάντων, πότερον βουλοιτο τὴν μαντικὴν εχειν καιπεπηροσθαι δε ὀλιγοχρόνιον εἶναι και ἡγιῆ υπάρχειν χωρὶς τῆς μαντείας, ὁ εῖλετο τὴν μαντείαν. τούτου εἴνεκεν ἀγανακτήσας, ὁ Ἀπόλλων ἐπή
δυνόν cf. schol. Laur. l. c. et B 140 cf. Ei. gen. V. ὀπίζεσθαι' . . . cΗσίοδος καὶ Ἀπολλώνιος ' δύο Φινεῖς εγένοντο ' του προτέρου ουν Φινέως γεγόνασιν υχι δύο Βιθυνος καὶ Μαριανδυνός, ἀφ' ἁν τα εθυη ῶνομάσθησαν 52 γ ΚαταλόγωJ cod. Laurent. , γ καταλόγων Κed in schol. Apoll. 39953 suspicionei. movet Sitilio Uien. St. XII 56 Ioδος in Εt. gen.
intercidisse arbitratur Reugenstein Ind. loci. Rostoch. hib. 189 V2 p. 15