Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

361쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΙ ΤΑ

Ρmisanias II 26, 7 6) ὁ δε τρίτος των λόγων ηκιστα, ἐμοὶ δοκεῖν, ἀληθης εστιν, υρσινόης ποιησας εἶναι της Aευκίππου παῖδα Ἀσκληπιόν. Ἀπολλοφάνει γὰρ M 'Aρκάδι ἐς Λελφούς ἐλθόντι και ἐρομένω τον θεόν, εἰ γένοιτο ἐξ Ἀρσινόης Ἀσκληπιὸς και Μεσσηνίοις πολίτης ε', εχρησενη Πυθία A μέγα χάρμα βροτοῖς βλαστων Ἀσκληπιε πασιν, l ον Φλεγυηὶς ετικτεν ἐμοι φιλότητι μιγεῖσα l ἱμερόεσσα Κορωνις ἐνὶ κραναν Ἐπιδαύρω'' ουτος ὁ χρησμις δηλοῖ μάλιστα οὐκ ὁντα 'Aσκληπιδν Ἀρσινόης, ἀλλα Ησίοδον ὴ των τινὰ ἐμπεποιηκότων ἐς τὰ Ησιόδου τὰ επη συνθέντα ἐς την Μεσσηνίων χάριν es Schol. Ρind. III 14 ΙΙ 1, 328 B.) οἱ μεν Ἀρσινόης, οἱ δε Κορωνίδος φασὶν αυτὸν 'Λσκληπιὸν) εIναι. Ἀσκληπιάδης δέ φησι την Ἀρσινόην Λευκίππου εἶναι τοὐ Περιηρους, ης και Ἀπόλλωνος Ἀσκληπιις καὶ θυγάτηρ Ἐριῖπις' η δ' εtεκ' ἐν μεγάροις Ἀσκληπιόν, ὁρχαμον ἀνδρῖν, Φοίβω υποδμηθεῖσα, ἐυπλόκαμόν τ' ἘριQπιν. και fAρσινόης ὁμοίως ' Ἀρσινόη δε μιγεῖσα Βιδς και Aητόος υίωτίκτ' Ἀσκληπιὸν υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

θεοῖς ἐναλίγκιοι ησανJ Κράτης αντὶ τούτου ἄλλον στίχον παρατίθεται es δ' ἐζ αθανάτων θνητοὶ τράφεν αυδήεντες' πῶς γὰρ τοὐς αυτοὐς τούς Κύκλωπας) θεοῖς ἐναλιγκίους λέγει καὶ ἐν τω των Αευκιππίδων καταλόγω υπὸ Ἀπόλλωνος ἀνηρῆσθαι ποιεῖ;

87 ἘριῶπιςJ εὐρῶπις scliol. Pind. cod. Vat. B; ante Versus sequentes καὶ Ἀσίοδος suspicatur Boeclita in ed. schol. II 1. 328; haec fere excidisse putat Marchschesset l. c. 125: καὶ περὶ μὲν ουν της Κορωνίδος ὁ Ἐσίοδος ουτω φησί ἘριῶπινJ εὐρυῶπιν codd. Paris. 2403, 2774, ευρῖπινγ cod. Vat. Β καὶ ' χρσινόηςJ καὶ περὶ χρσινόης IVerfer Act. phil. Monac. II 498, praeterea δε post χρσινόης aditi luitet Marchachosset l. c. 125, nisi ante

priores versus intercidIssct statuas : Nσίοδος δε καὶ Κορωνιδος αὐτόν φησιν ἐν τοωδε τοῖς ἔπεσιW quibus subiungi posse verba tra Ina καὶ Αρσινόης ὁ ἱως'; in χρσινόης' poetae nomen latere suspicatus eat Boechia l. c. ; Aσιος' coniecit Kalltinann, Pausan. d. Perieg. 210 adn. I; Ruer u utrum iramnentiun Catalogo adscribenditan esse censet Wilamowit g IsyIl. 79 χιις καὶ ΛητύοςJ Nauch MGrR. IV 376 s b, λητosς καὶ διις cod. Paris. 2403, διις καὶ λητους libri ceti. 88 Λευκιππίδωνὶ Λευκιππιδῶν Schoeuiann ΟΡ. II 534; de ratione quae intercedit inter Leucippulvin catalogum et Eoem de Coronide Thessalica cf. Ivilamowitz Igyll. 80

362쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Sinol. Von. Α Ηom. Λ 195 I 179, 12 D.) Μαχάων ουτος υίος Ἀσκληπιου καὶὶ Ἀρσινόης ὴ Κορωνίδος, κατὰ δέ τινας Ἀπιόνης της -- ροπος, κατὰ δὲ Ἐσίοδον Σάνθης

Ἐχέμου τον 'Τλλον φασὶ τελευτῆσαι κατιόντα εἰς Πελοπόννησον ' εγάμησε δε την Tιμάνδραν. Ἐσωδος Tιμάνδρην', φησίν, 'Eχεμος - ἄκοιτιν' Sorvius in Vorol. Asn. VIR 130 ΙΙ 218 Th.-Η.) psaeritur sane, unde Euander Atridis genere fuerit coniunctus. et ginamvis HGιOdus dicat, petaliter coniugnetus su Euander, tamen petidam arunt Thestia filias Ledam et 'semnestram fuisse, Ledae et Tyndarei mias Clytemestra m, Helenam et Timandram fuisse, pia3n durit Maeorem Echemus Arcas,mιius filius Euander

Thσιν δὲ φιλομμειδὴς Ἀφροδίτηηγάσθη προσιδουσα, κακη δε σφ εμβαλε φήμss.

ἔμβαλε ῆμβαλε Μ, ἔβαλε Τ, ἔβαλλε Α) φήμην libri

363쪽

ΑΠΟΣΠΑΣ, ΤΑ

Tιμάνδρη μεν ἔπειτ 'μεμον προλιπουσ' ἐβεβήκει,ῖκετο δ' ἐς Φυλῆα, φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν ' ως δε Κλυταιμήστρη προλιποοσ' Ἀγαμέμνονα δῖον si Αἰγίσθω παρέλεκτο καὶ εἶλετο χείρον ἀκοίτην 'Eλένη ησχυνε λέχος ξανθου Μενελάου 1 - 7 Schol. Eurip. Orest. 249 Ι 123, 8 Sela v.) Στησίχορός φησιν, ως θύων τοῖς θεοῖς Τυνδάρεως Ἀφροδίτης επελάθετο, διι οργισθεῖσαν

την θεδν διγαμους τε και τριγαμους και λειψάνδρους αυτos τὰς θυγα-τερας ποιῆσαι . . . και Ησίοδος δὲ τησιν - Μενελάου 4 Eustathius Hom. 125, 30 καὶ Ἀσίοδος ' Φυλῆα, φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν

idem Hom. 126, 11 πολλάκις δε και ἀμφότερα ἡγουν διαφορὰν και φωνης και γραφης, ῶς το Φυλῆα φίλον μακάρεσσι idem Horn. 797, 46 καὶ Μα τὸ 'φίλα τεκνα φυλάσσετε' παρηχήσει ἐοικός, ὴν . . . ἄλλοι δε) προ ἔργου ἔσχον, εν οἷς και ὁ γράψας τb Φυλῆα φίλον cf. idem Hom. 305, 17 Φυλευς γάρ, φασι, μοιχευσας Tιμάνδραναδελφην Ἐλένης και Κλυταιμνήστρας ἀπήγαγεν εἰς τι Λουλίχιον

ης πάντων ἀριδε ίκευος ἀνδρονας τε και ἔγχεἶ δξ υύε ντιου λιπαρὴν πόλι ν ε ῖνεκα κουρης,

l. c., ἐποίησεν libri 94 Catalogi fragmentum esse a Fr. 95 et 96 vidit Wilamowata l. supra

nomen subesge suspicatur Wilamo urit Z l. c.; ἴκετο Μηριόν ης Blass l. c., cui nomini potius ἐρως anteposuerim cf. Hom. N 675 3 τοξάζεσθαι ἐκ δες Blusa l. c., AC B 4 ἐκπρολιπῶν Κνωσ os 2 Blasa l. c.

364쪽

ν χαρίτων ἀμαρ υγμ ατ' ἔχουσαν

ροισι δόμοις κυανοπις

ΙΙ τοσσαυτας δὲ γυναῖκας, ἀμυμονα ἔργα ἰδυίας, πάσας χρυσείας φιάλας ἐν χερσὶν ἐχουσας. καί νυ κε δὴ Κάστωρ τε καὶ ὁ κρατερος Πολυδεύκης γαμβρον ποιήσαντο κατὰ κράτος, ἀλλ' 'Aγαμέμνων γαμβρις ἐῶν ἐμνῆτο κασιγνήτω Μενελάω. 15υlti δ' Ἀμφιαράου υικλεῖδαο ἄνακτος Αρθ εος ἐμνοντο μ άλ' ἐγ γυθεν' ἀλλ' αρα καὶ τους

θεων μεσις

θηΠΙ ἀλλ' οὐκ ην ἀπατης εργον παρὰ Τυνδαρίδησιν. 20 ἐκ δ' Ἀθάκης ἐμνῆτο υμσσηος ἱερὴ ἴς,

υιος Λαέρταο πολυκροτα μήδεα εἰδώς. δορα μὲν ου ποτ' ἔπεμπε τανυσφυρου εῖνεκα κουρης

γὰρ κατὰ θυμόν, ὁτι ξανθος Μενέλαος

365쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜATA

νικήσει' κτήνεσσι δ' Ἀχαιον φέρτατος ηεν' 25

ἀγγελίην δ' αἰεὶ Λακεδαίμονάδε προωλλε στορί θ' Γ πποδάμω καὶ ἀεθλοφύρω Πολυδευκει

λ α βουσα 30 IV Κάστορι θ' ἱπποδάμω καὶ ἀεθλοφόρω Πολυδευκει ἱμείρων πιένης πύσις ἔμμεναι ηυκομοιο, εἶδος ου τι ἰδών, ἀλλ' αλλων μοθον ἀκουων. ἐκ Φυλάκης δ' ἐμνοντο δυ ἀνέρες ἔξοχ' ἄριστο ι, υἱός τ' Ἀφίκλοιο Ποδάρκης Φυλακίδαο 35 ηυς τ' Ἀκτορίδης υπερήνωρ Πρωτεσίλαος 'αμφω δ' ἀγγελίην Λακεδαίμονάδε προωλλον Τυνδαρέου π ρbo δομα, δαῖφρονος Οἰβαλίδαο, πολλὰ δ' ἔεδν α δίδον , μέγα γὰρ κλέο ς ἔσκε γυ ναικύς, χαλ κ 40

366쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ πολλὰ δ' εεδνα δίδου κειμηλια γ ὰρ μάλα πολλὰ εκτητο χρυσόν τε λεβητας τ ε τρίποδάς τε 45 καλά, τά ρ ενδοθι κεῖθε δόμος Πετεcto ἄνακτος, oli μιν θυμος ἀνῆκεν ἐεδνοσ αι παράκοιτιν, πλεῖστα πορύντ, επεὶ ο s τιν ἐέλπε το φερτερον ειναι πάντω ν ηρίων κτήνεσσί τε δωγτειδαο δόμους κρατερις 50 Ἐλένη ς ενεκ η υκύμοιο Papyras Berolinonsis Inlisei Aegypt. 9739 B) saec. ut ridotis alter1us ed. Wilamo ritZ Si ung b. d. proiiss. Ahad. 1900 p. 839 sq.

Αυκομήδης, ως φησιν Ἀσωδος καταλέγων τους μνηστῆρας 'Euνης

Ἀχιλλευς οὐκ ἔστιν ἐν Καταλόγω γυναικων, μηδεν τουτο εστω τεκμήριον ουκ αἰτῆσαι Ἐλένην αυτόν

Schol. Ven. Α Ηom. T 116 U 187, 1 D.) ἄλοχον ΣθενελουJ AD δυμος παρατίθεται Φερεκυδην μεν λέγοντα αυτην την Πέλοπος Ἀμφι- βίαν Ησίοδος δε Ἀντιβίαν την Ἀμφιδάμαντος ἀποφαίνεται alitor Schol. Τo vnt. Hom. l. c. VI 291, 17 M.) οι μεν Ἀμφι- βίαν την Πέλοπος, οι δὲ Ἀντιβίαν την Ἀμφιδάμαντος. Nσίοδος δὲ Νικίππην φησὶ την Πέλοπος

367쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Schol. Ven. A et min. Hom. A 7 Ι 7, 9 D. , cs Lud victi, Verg. d. Vortes. v. KOnigsberg Sommer 1900 p. 13) Mγαμέμνων κατὰ μεν μηρον Ἀτρέως του Πέλοπος, μητρὸς δὲ χρόπης, κατὰ δὲ Ησίοδον Πλεισθένους cf. Schol. Ven. Α Hom. B 249ὶ Eustathius Hom. 21, 14 Ησίοδος γὰρ καὶ ετεροι Πλεισθένους αυτὸν Ἀγαμέμνονα) γενεαλογοsσιν Schol. Τgelgas Alleg. Anecd. Ox. UI 378, 9 er. Ῥμηρος καὶ οἱ πλείους υτρέως φασὶ τούτους, Ησίοδος δὲ Πλεισθένους Τgetetes Exeg. Iliad. 68,19 Η. ὁ Ἀγαμέμνων, ὁμοίως δὲ καὶ Μενέλαος καθ' Ἐσίοδον καὶ Αἰσχύλον Πλεισθένους υιos Ἀτρέως παῖδες νομίζονται κατὰ δὲ τον ποιητην καὶ πάντας απλος Ἀτρέως αυτου .... Ἀτρέως δὲ καὶ Ῥερόπης κατὰ μὲν τον ποιητην καὶ πάντας απλῖς Mγαμέμνων Μενέλαος καὶ Ἀναξιβία, η μητηρ Πυλάδου ' κατὰ δὲ Ἐσίοδον καὶ Αἰσχύλον καὶ ἄλλους τινὰς Ἀτρέως και Ῥερόπης Πλεισθένης ' Πλεισθένους δὲ και Κλεόλλας της Βίαντος Ἀγαμέμνων Μενέλαος καὶ Ἀναξιβία ' νέου δὲ του Πλεισθένους τελευτησαντος υπb του παππου αυτῖν ἀνατραφέντες Ἀτρέως Ἀτρεῖδαι πολλοῖς ἐνομίζοντο

368쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Ησίοδον ποιήσαντα ἐν Καταλόγω γυναικον ' ιγένειαν Ουκ ἀποθανεῖν,

γνώμο ὁὲ 'Αρτέμιδος 'Eκάτην εἶναι

Pausanias II 6, 5 Σικυῖνα δὲ οὐ Μαραθῶνος του Ἐπωπέως, Μητίονος δε εἶναι τos Ἐρεχθέως φασίν Sicyonia). ὁμολογει δε σφισι και σιος, ἐπεὶ Ἀσίοδός γε και Iβυκος, ὁ μεν ἐποίησεν Aς μεχθέως εἴη Σικυών, Ιβυκος δε εἶναι Πελοπός φησιν αυτόν

'υς βασιλευτατος εσκε καταθνητον βασιλήων και πλείστων εάνασσε περικτιύνων ανθρώπων νζος εχων σκῆπτρον ' τῶ καὶ πολεων βασίλευεν 1-3 Pseudoptato Min. p. 320 D ειρηκε δε και Ησίοδος ἀδελφα τούτων εις τον Μίνων ' μνησθεὶς γαρ αὐτos του ονόματος φησιν 'ος βασίλευεν 1 Plutarchus Thes. 16 και γὰρ ὁ Μίνως αεὶ διετελει κακος ἀκούων καὶ λοιδορούμενος ἐν τοῖς 'Aττικοῖς θεάτροις καὶ Οἴτε 'Ησίοδος αυτὁνώνησε βασιλεύτατον' καὶ Οἴτε πιμηρος ὀαριστην Λιις' προσαγορεύσας

Eυρυγυης δ' ετι κουρος Ἀθηνάων ἱεράων

Hesychius v. ἐπ' Εὐρυγύη αγών. Μελησαγόρας τον Ἀνδρόγεων Eυ- ρυγύην εἰρησθαί φησι τον Μίνωος, ἐφ' ω τον αγῶνα τίθεσθαι ἐπιτάφιον 'Aθήνησιν ἐν τῶ Κεραμεικῶ ' καὶ Ησίοδος Εὐρυγυης - ἱεράων' 103. 2 β 65 περικτίονας kνθρώπους

369쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Aεινος γάρ μιν ἔτειρεν ερος Πανοπηίδος Αιγλης

Pilitarchus I410s. 20 πολλοὶ δε λόγοι καὶ περὶ τούτων ετι λεγονται και περι της Ἀριάδνης ἀπολειφθηναι ὁε τοs Θησεως ἐροντος ἐτέρας' δεινὁς - Αἴγλης τουτο γὰρ το επος εκ των Ἀσιόδου Πεισίστρατον ἐξελεῖν φησιν 'φέας ὁ Μεγαρεύς Athonasus XIII 557 a ΙΙΙ 228, 10 Κ. Ησίοδος δέ φησιν και Ἱππην και Αἴγλην τον Θησέα νομίμως γημαι , δι' ῖν και τους προς Ἀριάδνην ὁρκους παρέβη, ῶς φησι Κέρκωψ

Harpocration I 202, 7 D.), cf. Sitidas II a 769 B.) si Phocilis 220 P.), v. Μελίτη ' δημός ἐστι της Κεκροπίδος ' κεκλησθαι δε φησι τονδημον Φιλόχορος εν γ απὸ Μελίτης θυγατρὸς κατὰ εὐν Ησίοδον Μυρμηκος, κατὰ δε Μουσαῖον Λίου τos Mπόλλωνος

Straho ΙX p. 393 Κυχρείδης οφις, ὀν φησιν Ησίοδος τραφέοαυπὁ Κυχρέως ἐξελαθηναι υπὸ Ευρυλόχου λυμαινόμενον την νησον, ἡποδέξασθαι δὲ αυτὸν την Λήμητρα εις Ἐλευσῖνα και γενέσθαι ταύτης ἀμφίπολον. Ανομάσθη δὲ και Πιτυosσσα απb τos φυτου cf. Stephanus Byg. v. Κυχρεῖος πάγος)

ταυτην Ἀστυόχην φησίν, Ουκ Ἀστυδάμειαν . . . και Ησίοδος δὲ Mστυδάμειαν αυτην φησι, Φερεκυδης δὲ Ἀστυγένειαν ' ην δὲ Φύλαντος θυγάτηρ. τινὲς δὲ ἐξ Ἀντιγόνης αὐτω Πηπόλεμόν φασιν. ἐνταυθα δὲ Ἀμυντορος αυτην φησιν ὁ Πίνδαρος Ησίοδος δε και Σιμωνίδης υρμενου 105 Aogimio' adscripserit Suti Wion. St. XH 49 ἔροςJ Baunieister

370쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ΡΗ δ' υποκυσαμένη καλλίωνος Στρατονίκη Κυρυτον εν μεγάροισιν ἐγείνατο φίλτατον υlύν' του δ' υἱεῖς ἐγένοντο Λιδαίων τε Κλυτίος τε

Toξευς τ ἀντίθεος ἰδὲ Iφιτος, ὁ ζος υρηος τους δὲ μέθ' ὁπλοτάτην τεκετο ξανθὴν πύλειαν 5

Ἀντιύπη κρείουσα παλαιου Ναυβολίδαο Schol. Laau. Soph. Trach. 266 296, 2 P.) διαφωνεῖται δε ὁ των Ευρυτιδων ἀριθμός. Ησίοδος μεν γὰρ ὁ φησιν ἐξ Mρύτου καὶ Ἀντιόπης παῖδας ουτως ' η - μυβολίδαο

υττι κε χερσὶ λάβεσκεν, ἀείδελα πάντα τίθεσκεν El. mag. V. ἀείδελον' ἐπι δὲ του αοράτου ἐχρήσατο τη λεξει Ησίοδος