Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

351쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Γλακτοφάγων ἐς γαῖαν ἀπήνας οἰκί' ἐχόντων

Strabo VII p. 302 Ephorum do Scythis nareasso tostatur εἶναι γάρ τινας των νομάδων Σκυθον γάλακτι τρεφομενους ἱππων τῖ τε δικαιοσυνη πάντων διαφέρειν ' μεμνῆσθαι δ' αυτον τους ποιητάς . . . Ησίοδον δ' ἐν τη καλουμενη γης περιόδω τον Φινέα υπὸ των Ἀρπυιῖν ἄγεσθαι Γλακτοφάγων - ἐχόντων

Αἰθίοπας τε Λίγυς τε ἰδὲ Σκυθας ἱππημολγους Strabo VII p. 300 πος ουν ὴγνόει τους Σκύθας ὁ ποιητής, ἱππημολγους καὶ γαλακτοφάγους τινας προσαγορεύων; ἔτι γὰρ οι τότε τούτους ιππημολγους ἐκάλουν, καὶ Ἀσίοδος μάρτυς ἐν τοῖς Mπ' Ἐρατοσθένους παρατεθεῖσιν επεσιν Aιθίοπας - ἱππημολγους' Herodianus περὶ διχρόν. II 16, 30 L. το ἐκτεινόμενον α ἐπὶ πληθυντικον αιτιατικῖν οι Λωριεῖς συστέλλουσι ' ναυτας' Σκέθας

πυιῖν ἡ μεν κατὰ Πελοπόννησον εἰς τιν Tθρην ποταμὸν ἐμπίπτει, ος νυν ὰπ ἐκείνης υρπυς καλεῖται ' ταύτην δε οἱ μεν Nικοθόην, οἱ Ἀελλόπουν καλουσιν. ἡ δε ετερα καλουμενη Dκυπετη, ως δε ενιοι Mκυθόη Ησίοδος λέγει αυτὴν Dκυπόδην), αύτη κατὰ τὴν Προποντίδα φευγουσα μέχρι Ἐχινάδων ἐλθε νήσων, a νυν ἀπ' ἐκείνης Στροφάδες

' θ' or γ' ευχέσθην Αἰνηίω υψιμέδοντι Schol. Laare. Apoll. Rhod. Arg. B 297 p. 405, 28 Κ.) ἔτι δε ηο- ξαντο οἱ περὶ Ζήτην τω Λιὶ στραφέντες λέγει καὶ Ἀσίοδος ἔνθ' -

352쪽

IIΣΙΟΔΟΥυφιμεδοντι'' εστι γὰρ Αἶνος δρος της Κεφαλληνίας, οπου Αἰνησίου Λιις ἱερόν ἐστιν

Schol. Laiir. Apoll. Rhod. Arg. B 296 p. 405, 22 K.) οἱ δε Στροφάδας φασιν αυτὰς κεκλησθαι, καθι ἐπιστραφέντες αὐτόθι ηsξαντο τωχιὶ καταλαβεῖν τας Ἀρπυίας. κατὰ δε Ησίοδον καὶ Ἀντίμαχον καὶ Ἀπολ

λώνιον ου κτείνονται

Lex. 541 Ρ.) V. υπι γην Οἰκουντες ' λεγοι αν τους ὐπὸ Σκύλακος ἐν τω Περίπλω λεγομενους Τρωγλοδέτας και τοὐς ὐπὸ Ἐσιόδου ἐν γ Καταλόγου Κατουδαίους ὀνομαζομένους

Strabo I p. 43 Ἀσιόδου δ' οὐκ αν τις αἰτιάσαιτο αγνοιαν πιμίκυνας λεγοντος και Μακροκεφάλους και Πυγμαίους idem VII p. 299 και γὰρ τοὐς ετι νεωτέρους ἐκείνου O μηρου πολλα ἀγνοεῖν και τερατολογεῖν, 'Hσίοδον μεν 'φίκυνας λεγοντα και Μεγαλοκεφάλους καὶ Πυγμαίους . . Harpocration V. Μακροκέφαλοι I 197, 10 D.)' εθνος ἐστὶν ούτω καλουμενον, οὐ καὶ Ἐσωδος μεμνηται ἐν γ γυναικῖν Καταλόγω. Πα

353쪽

Sisphanus Byg. v. Ἐμίκυνες' εθνος ου πόρρω Μασσαγετον και Τπερβορέων . . . καὶ ' Ησίοδος

Schol. Lam . Apoll. Rhod. Arg. Λ 284 p. 498, 26 Κ.) Ἀσίοδος δε δια Φάσιδος αυτοὐς τους Ἀργοναύτας) εἰσπεπλευκέναι εἰς την θάλασσαν) λέγει. Ἐκαταῖος δε ελέγχων αυτον ιστορεῖ μη ἐκδιδόναι εις την

θάλασσαν τον Φῆσιν, Ουδὲ διὰ Ἀνάιδος ἐκπλεsσαι, αλλα κατὰ τον αυτον πλουν καθ' ον και πρότερον

Schol. Liauri Apoll. Rhod. Arg. Λ 259 p. 493, 32 Κ.) Ἀωδος δε και Πίνδαρος ἐν Πυθιονίκαις καὶ Ἀντίμαχος ἐν Λύδη διὰ του Mκεα- νου φασιν ἐλθεῖν αυτοὐς τοὐς Ἀργοναύτας) εις Λιβύην καὶ βαστάσαντας την Ἀργὼ εις το ημετερον πέλαγος γενέσθαι

Strabo I p. 23 Ἐρατοσθένης δε Ἀσίοδον μεν εικάζει πεπυσμένον περι της Dδυσσέως πλάνης ἔτι κατὰ Σικελίαν και Ιταλίαν γεγένηται, πιστεέσαντα τη δόξη μη μόνον των ὐφ' 'Oμήρου λεγομένων μεμνῆσθαι, αλλὰ καὶ Αἴτνης και Ἀτυγίας του προς Συρακούσαις νησίου καὶ Ἀρ- ρηνον, πιμηρον δε μητε εἰδέναι ταsτα μήτε βούλεσθαι ἐν γνωρίμοις

τόποις ποιεῖν πλάνην

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Γ 311 p. 460, 18 K.) ὴκολούθησεν Ἀπολλώνιος τοῖς κατὰ τὸ Τυρσηνικὸν πέλαγος υποτιθεμένοις την Dδυσσέως πλάνην, ἄν αρχηγὸς Ἐσίοδος κατωκηκέναι λέγων Κίρκην ἐν τω προειρημένω πελάγει

Ἀπολλώνιος Ἀσιόδω επόμενος ἐπὶ του ἄρματος του Ἐλωυ εις την κατὰ Τυρρηνίαν κειμένην νῆσον την Κίρκην ἐλθεῖν ' εσπερίαν δε αυτὴν εἶπεν, ἐπει προς δυσμὰς κεῖται

354쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

θεμόεσσανJ ὴκολούθησεν Ησιόδω Ουτως ὀνομάζοντι την νησον των Σειρηνων 'νησον - Κρονίων'. o νόματα δε αυτ2ν Θελξιόπη η Θελξινόη,

Μολπή, Ἀγλαόφωνος

Eustastius Hom. 1710, 39 ενταυθα δε φασιν οἱ παλαιοί, ὼς εν- τευθεν λαβὼν Ἐσίοδος ἐμυθεύσατο υπὸ Σειρήνων και τους ἀνεμους θέλγεσθαι

εἶναι προς εσπέραν, τὴν δε 'φυλίαν κατὰ Κρήτην 'Ησίοδος φησι κεῖσθαι ' πόν τον - νῆσον'. ταυτην δε Ου Καλυψοsς καλοsσιν

Schol. Hom. η 54 I 325, 24 D.) Ησίοδος ει ὰδελφὴν 'Ἀλκινόου τὴν Ἀρήτην ὐπέλαβεν

cf. Eustathitis Hom. 1567, 54 το δε ἐκ τοκήων των αυτῶν, a τέκον Ἀλκίνοον, ἐπεισε φασι τον Ἐσίοδον ἀδελφὴν Ἀλκινόου τὴν Ἀρήτην υπολαβεῖν

355쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Tην δ' Ἀμαρυγκεχης Ἱπποστρατος, 6ζος υρηος,

φασι Φώκτεον από τινος συκτέως, ου μέμνηται και Ἀσίοδος ολω ' την - ἀνδρῖν

Apollodomis I 8, 4, 1 p. 26, 20 IV ) Ἀλθαίας δε ἀποθανουσης εγημεν Οἰνεὴς Περίβοιαν την 'μπονόου ταυτην δε ὁ μεν γράψας την Θηβαῖδα πολεμηθείσης Mλένου λέγει λαβεῖν Οἰνέα γέρας, Ἐσίοδος δὲ ἐξ

'SZλενου της 'πιαῖας, εφθαρμένην ωπι 'μποστράτου του Ἀμαρυγκέως, Ἱππόνουν τον πατέρα πέμψαι προς οἰνέα πόρρω της Ελλάδος ὁντα, εντειλάμενον ἀποκτεῖναι

οἴκεε δ' Dλενίην πετρην ποταμοῖο παρ' 6χθας Πείρου ευρρεέος 1 sis Strabo VIII p. 342 ὁ δὲ Πυθέας εις τον Αχελῶον ἐμβάλλει

unds hausit Eustathius 882, 66 προσεχη δε τω Βουπρασίω καὶ τὰ εφεζης χωρία, ἄν πέτρα μὲν 'Πλενία, ης φασι μεμνησθαι -ι Ἐσίοδον ἐν τω ωκεε ν Πλενίην πέτρην', δοκεῖ ἀπὸ Πλένου καλεῖσθαι, πόλεως Ἀχαῖας

Diodoriis V 81 μετὰ δὲ ταυτα τον κατὰ Λευκαλίωνα κατακλυσμὸν)Μακαρευς εις αυτην την Aέσβον) ἀφικόμενος και τὸ κάλλος της χώρας κατανοήσας κατώκησεν αυτην. ην δ' ὁ Μακαρευς υἱὸς μεν Κρινάκου 73, 1 B 540 δως Ἀρηος ' 2 B 838 5ρχαμος ἀνδρῶν'

356쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ του Λιός, ως φησιν Ἀσίοδος και ἄλλοι τινες των ποιητῖν, κατοικων δεν Duενω της τότε μεν γάδος, νυν δ' Ἀχαῖας καλουμνης

πι δ' υποκυσαμένη τεκεν Αἰακbν ἱππιοχάρμην. αυτὰρ ἐπεί ρ ηβης πολυηράτου Dετο μέτρον, μουνος εον ησχαλλε πατηρ δ' ἀνδρον τε θεον τε, ὁσσοι εσαν μυρμηκες ἐπηράτου ενδοθι νήσου, τους ἄνδρας ποίησε βαθυζώνους τε γυναῖκας. 5οῖ δή τοι προτοι ζευξαν νεας ἀμφιελίσσας, προτοι δ' ἱστι εθεν νηbς πτερὰ ποντοπύροιο 1-6 Schol. Pind. Nem. III 21 p. 79, 9 Α.) περὶ των Μυρμιδόνων μωδος μεν ουτω φησίν ' οὶ δ' - ἀμφιελίσσας TZelges in Lycophr. 176 I 448 M.) λεγουσιν, ὁτι Λια ς εξ Αἰγίνης και Θιος γεννηθεὶς εν τη ὰπ αυτης Αἰγίνη νησω κατελείφθη μόνος, ητησατο δε τω Λιί, και ος τοὐς μυρμηκας ανθρώπους ἐποίησε, καθὰ καὶ σίοδος ἐν τη ηρωικη γενεαλογία φησίν ' h ν - ἀμφιελίσσας' 6. 7 Soliol. Und. Ol. VIII 26 II 1, 191 B.) Ησίοδος A -

ποντοπόροιο

Polybius V 2 λειτουργοί γε μην περὶ τὰς ταφρείας και χαρακοποιίας και πασαν την τοιαύτην ταλαιπωρίαν φιλοπονώτατοί τινες, ο υς

Ησίοδος παρεισάγει τους Αἰακίδας, πολέμω κεχαρηότας ηὐτε δαιτί' unde sua Suidas v. δαῖτας Ι 1, 1189, 10 B.)Maximus Tyrius XXXV 2 Uμηρου δε οὐκ ακουεις ἐγκωμιάζοντος τοὐς Αἰακίδας, ὁτι ησαν ἄνδρες πολέμω κεχαρηότες ηὐτε δαιτί;

76, 1 cf. 1 254 η δ' ἡποκυσαμένη Πελίην τέκε 2 Λ 225 αοτὰρ ἐπεί ς' ηβης ἐρικυδέος ἴκετο μέτρον ο 366 αὐτὰρ ἐπεί ρ' ηβην πολυηρατον ἱκόμεθ' ἄμφω 3 υ 30 msνος ἐών ' A 544 πατηρ ὰνδρῶν τε θεῶν τε ' 5 I 594βαθυζώνους τε γυναῖκας' 6 γ 162 νέας ὰμφιελίσσας' 7 cf. 1 125 ἐρετμά,

357쪽

Porphyrius Quaest. Hom. ad Iliad. pertin. p. 93, 17 Schr. Schol. Von. B Hom. Z 164 IH p. 289, 9 D.) συντόμως δε τα αἰσχρὰ

Πηλεως και τῆς Ἀκάστου γυναικὸς διὰ μακρῖν επεξελθών cf. Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 224 p. 317, 27 K.) 'Λκαστος Πελίου υἱος εγημεν Κρηθηίδα h ως τινες Ἱππολύτην. . η δὲ Πηλεως ερασθεῖσα ἀπίτει συνελθεῖν. ως δε ἀπετυγχανεν, προλαβουσα τον Πηλεα τω ἀνδρὶ κατηγορει, ora εθελεν αυτη συνελθεῖν. ὁ δὲ δεξάμενος τον Πηλεα ως ἐπι θήραν εἰς το Πήλιον κατέλειψεν, ἴνα ἡπὁ θηρίων διαφθαρη. ἐμιστὰς δε ὁ Ἐρμης ῖ ως τινες Xίρων εδωκεν αυτω ἡφαιστότευκτον μάχαιραν. και τα ἐπιτυγχάνοντα θηρία ἀναιρῖν ῆλθεν εἰς την πόλιν και ἀνεῖλεν 'λαστον και τὴν αυτου του Ἀκάστου γυναῖκα v. Schol. Ρind. Nem. IV 92 p. 136, 7 A.), ds Peleo etiam Osdius Noct. Αα ΠΙ 11, 5 v. ad Theog. 1006)

Ἐδε δε οἱ κατὰ θυμον ἀρίστη φαίνετο βουλή, αυτbν μὲν σχέσθαι, κρυψαι δ' ἀδόκητα μάχαιραν καλήν, ῆν οἱ ετευξε περίκλυτος Ἀμφιγυήεις, ῶς την μαστευων οἶος κατὰ Πήλιον αἰποαἶψ' υπο Κενταυροισιν θρεσκωοισι δαμείη 5 Sctol. Pind. Nom. IV 95 p. 139, 5 Α.) enareata, Daedali et

Acasti historia ταυτα δε ἱστοροsσι πολλοι μεν, ἀτὰρ δη καὶ Ησίοδος λέγων Ουτως ' ῆδε - δαμείη

358쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ σιν .... ὁ δὲ τ ὰ Κώπ ρια ποιήσας πι ραι χαρ ιζομένη ν φευγειν αυ- τos τὸ ν γάμον, Λ ία δὲ Οὐόσαι χολω θέντ α διότι θνη τω συ νοικίσει. κα ὶ παρ' N σιόδω ι) δε κε λαι τ ο παραπλήσ ων

Φθίην εξίκετο, μητερα μήλων, πολλὰ κ τηματ ἄγων εξ ευρυχύρου δεωλκου Πηλευς Αἰακίδης, φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν. λαοῖσιν - ἰδ οῖσιν ἀγαίετο θυμος ἄπασιν, ως τε πύ λιν ἀ λάπαξεν ευκτιτον ως τ ἐτέλεσσεν 5

τρις μάκαρ Αἰακίδη καὶ τετράκις, ὁλβιε Πηλεο, δωρον υλυμπιος ευρυοπα Ζευς μ άκαρες θεοὶ ἐξετέλεσσαν,

τοῖσδ' εν μεγάροις ἱεροῦον λεχος εἰσαναβαίνων 1081, 1 I 479 Φθίην δ' ἐξικόμην ἐριξώλακα, μητερα μήλων 2 7 312

πολλὰ κτήματ' αγων' 1 256 ἐν εὐρυχόρω Ἱαωλκῶ 3κ2 Αἰολος 'μποτάδης, φίλος kθανάτοισι θεοῖσιν 5 B 367 πόλιν ofκ ἀλαπάξεις B sq. δ 7 τομων δε θεοὶ γάμον ἐξετέλειον 6 cf. π 69 τουτο ἔπος θυμαλγὲς φειπες 7 cf. ε 306 τρὲς μάκαρες Βαναοὶ καὶ τετράκις' 8 δ 173 υλυμπιος ευρυ-αZεως' 9 cf. ad 5 sq. 10 Θ 291 ὁμιν λέχος εἰσαναβαίνοι' 81, 7 Orac. Sihi. Vm 164 τρὶς μακαριστις ἔην καὶ τετράκις θλβιος ἀνήρ I. s cf. Sappho Fr. 99 B. ολβιε γάμβρε, σοὶ μεν δὴ γάμος, ῶς ἄραo ἐκτε-

359쪽

AΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

πατ ηρ ποίησε Κρονίων περί τ αλλων ἀλφηστάων χθονι ς o σσοι καρ πον ε δουσι ν

1 - 13 Papyriis graeca 55 MM. Argoni oratensis - Α) saec. ut Videtur alterius, ed. Redgenstoin Hem. XXXV 79 8 1 b, cf. Vsilamo vitgSugungSb. d. pretiss. AIad. 1900 p. 84 9 sq. 7. 10 TZetges Prol. ad lacopes . I 260 sq. Μ. ἐπι χαμιογράφοι δε ποιηταί, ὁσοι προς τους νυμφίους ἐν γάμοις ἐγκώμια εγραφον, οἷος ην ὁ Ἀγαμήστωρ ὁ Φαρσάλιος καὶ ετεροι καὶ Ἐσίοδος αυτος γράψας ἐπιθαλάμιον εις Πηλέα καὶ Θέτιν' 'τρις - Πηλεs . τοῖσδ' - εἰσαναβαίνεις cf. Ρhavorinus Lex. p. 706, 35 B.

ἀθανάτοισι θεοῖσι καταθνητοῖς τ ἀνθρώποις

1 sq. Origenes c. Ceis. IV 79 Ι p. 349, 21 Κ.) εἴπερ γὰρ κατὰ

πρόνοιαν ὁ κόσμος γεγενηται καὶ θεbς εφεστηκε τοῖς ὁλοις, αναγκαῖονην τα ζώπυρα του γενους των ἀνθρώπων ἀρξάμενα υπό τινα γεγονεναι φρουρὰν την ἀπδ κρειττόνων, ως τε κατ ἀρχὰς ἐπιμιξίαν γεγονέναι της 11 κ 21 ποίησε Κρονίων' 12 cf. ζ 8 ἐκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων' 13 Z 142 οῖ ἀρουρηο καρπbν ἔδουσιν 82 cf. η 201 sqq. αἰεὶ γὰρ τὁ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς l ῆμῖν. . . . t δαίνυνταί τε παρ' ἄμμι καθημενοι, ἔνθα περ ημεῖς

82, 1 sq. Catull. 64 Epitii. Pel. et Thet. 384 praesentra nam*μ ante dornos invisere castas i heroum et sese =nortali ostendere coetu i caelicolae Nondum spreta pietate solstant cf. Arat. 102-104 ηρχετο δ' clνθρώπων κατεναντίη dfin) οὐδέ ποτ' ὰνδρῶν l ουδέ ποτ αρχαίων ηνηνατο φυλα γυναικῶν l ἀλλ' ἀναμὶξ ἐκάθητο καὶ ἀθανάτη περ ἐουσα 1 colorem imitatur Oppian. Cyn. IV 42 ξυναὶ θηροσυναι δὲ λίνων, ξυναὶ δε ποδάγραι 2 ΗJann.

Hom. Ven. 52 καταθνητοῖς ἀνθρώποις'

360쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ θείας φυσεως προς τους ἀνθρώπους' ἄπερ καὶ ὁ Ἀσκραιος ποιητὴς ἐννοον εἶπε ' ξυναὶ - ανθρώπους'

1 Schol. Mat. 103 p. 357, 27 M.) ἀλλ' ἀναμιξ ἐκάθητο ' τὸ δε ἀρχαῖον το χρυσοsν γένος ' παρὰ το Ησιόδειον ξυναι - θόωκοι

Eustathius Hom. 112, 44 sis ἰστεον δε ἔτι τον Πάτροκλον ἡ παλαιὰ ιστορία καὶ συγγενη τω Ἀχιλλεῖ παραδίδωσι λέγουσα, υτι Ησίοδός φησι Μενοίτιον, τον Πατρόκλου πατέρα, Πηλεως εἶναι αδελφόν, ὼς εἶναιαυτανεψίους osτως ἀμφοτέρους ἀλληλοις

Sehol. Vsn. Α Ηona. Z 35 Ι 228, 1 D.) Ἀχιλλευς υπὸ τον Πωικὸν πόλεμον πορθον τὰς περιοίκους της Ἱλίου πόλεις ἀφίκετο εις την πάλαι εὰν Μονηνίαν, νυν δὲ Πήδασον καλουμένην, καὶ αυτην συν ταις ἄλλαις ἔλεῖν. ἀπογνόντος δὲ αυτos την εἰς τὸ τέλος πολιορκίαν διὰ τηνοχυρότητα τos τόπου και μέλλοντος ἀναχωρεῖν, φασιν εἴσω των τειχῖνουσάν τινα παρθένον ἐρασθῆναι του Ἀχιλλέως και λαβουσαν μηλον εις τοsτο ἐπιγράψαι και ἐῖψαι εἰς μέσον των 'Aχαιῖν' ἐν δε ἐν αυτω γεγραμμένον μὴ σπευδ' Ἀχιλλε s, πριν Μονηνίαν ἔλεῖν' l sδωρ οὐκενεστι ' διψῖσιν κακος τον δὲ Ἀχιλλέα επιμείναντα Ουτω λαβεῖν την πόλιν τη etos sδατος σπάνει ' η ιστορία παρὰ Λημητρίω και Ῥσιόδω

ομώνυμος τῶ 'A ναίω, ος ην Ποσειδ2νος και Βαθυκλείας' ἔνιοι δε γράφουσι Σῆρος Ἀλιρροθίου, ου μέμνηται και Ησίοδος ' ἡ τοι ἐσθλούς'. ην δὲ ὁ Σηρος του Ἀλιρροθίου τοs Περιήρους καὶ Ἀλκυόνης