Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

411쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

-δώνην φηγόν τε, Πελασγον ἔδρανον, si εν

Strabo VII p. 327 οι δὲ Πελασγοὶ των στερὶ την 'Eλλάδα δυναστευσάντων αρχαιότατοι λέγονται' καὶ ὁ ποιητής φησιν οsτω Zευ ἄνα Λωδωναῖε, Πελασγικέ', ὁ δ' Nσίοδος ' Λωδώνην - ηεν'

Schol. Von. Α Ηoni. I 246 Ι 315, 4 D.) σημειουνταί τινες, υτι την oλην Πελοπόννησον Ουκ οἶδεν ὁ ποιητής, Ησίοδος δε

Μέγαρα σκιοεντα Porphyrius Quaest. honi. ad Od s. sa 365) periin. p. 22, 9 Schr.ap. Eustituitiini Hom. 1424, 6 ὁτι δ' ἐντευθεν λαβὼν Ἀσίοδος καὶ τα Μέγαρα την χώραν σκιόεντα ἔφη, ὁ Πορφυριος δηλοῖ

Πίσσης τε δνοφερῆς και κέδρου νηλέι καπνῶSchol. D ros. Hephaest. p. 21, 1 Aneed. Var. gr. mus. II Bir. gramm. p. 127 s. St.) πίσσης - καπνω' ουτος ὁ στίχος ἐστὶ μεν Ησιόδου, λαμβάνεται δὲ και δακτυλικὸς και ιαμβος, ὀπως τις θέλει, διὰ τὰς κοινάς Schol. Τgetet. περι μέτρ. in Anecd. Ox. III 318 not. Cr. τα τε τρασύλλαβα μέτρα καὶ το ἡρωον μονοποδία διποδία μετρουνται παρὰ τον Ηφαιστίωνα ' ἰαμβικις Nσιόδου διὰ τὰς κοινὰς δὲ ε υρηται καὶ ἐρῶος

πίσσης - καπνῶ

Πολλὰ δ' ἀπο χλωρον δενδρέων ἀμυοντα χαμαζε

Epim. Hom. in scd. Ox. Ι 85 Cr. ἀσφάραγος ἡ ἀρτηρία ' παρὰτb σφαραγεῖν. το δὲ Κ κατὰ πλεονασμόν, ως τι στεροπη παρὰ την στέ-214 α 365 μέγαρα σκιόεντα 212 ηενJ Boissona te ed. 118, ηεν codd. ἡκεν Casa ubonus, Iκεν Cobet Misc. crit. 137 213 Bergit ad Hymn. Hom. Apoll. Pyth. 72 112, 241, 262, 254ὶ ὴμὲνοσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσιν, quem in Hesiodi caminum corpus receptum esse putat, Demnere ratus est xr. Uig. Ι 759 adn. 44215 δνοσερειJ δνοφέης cod. Ambros. I 8 stap. scholior. Hephaesti. κεδρου l δενδρίνου schol. Ambr. Hephaest. , κεδρινου IVesiphal Script. Inetr. m. I 121 216 an ad 1 migm. 199 de Phaethontis sororiam lacrimis in electriunconversis) reserendum sit, haud scit Κnaach utiaest. Phaeth. 10 adn. s

412쪽

Αὐτbς δ' ἐν πλήσμησι διιπετέος ποταμοῖο Schol. Laair. Apoll. Rhod. A 757 p. 345, 25 Κ.) διαφερει πλήμνη

καὶ πλήσμη. η μεν γὰρ την χοινικίδα σημαίνει του τροχοs, η δε πλήσμητὴν πλήμμυραν του ποταμου. διόπερ παρ' Nσιόδω osτως ἀναγνωστεον αυτις - ποταμοῖο καὶ Ουχ ως τινες ἐν πλήμνησι', εἰ μη ἄρα εξωθεν προσλάβοιμεν την 'συν' πρόθεσιν, συν πλήμνησιν'

ἀκαλὰ προρέων δες αβρὴ παρθένος εισιν

Stephanus Byg. V. Παρθένιος ' ποταμὸς ἐν μεσω τῆς Ἀμαστριανῖν πόλεως ρεων. εκλήθη δ' εκ του συνεχῖς περὶ αυτὸν την παρθένον υρτεμιν κυνηγετεῖν δε διὰ τι ὴρεμαῖον καὶ παρθενῖδες του ρευματος ' ως

- εἶσιν

217 P 263 διιπετέος ποταμοῖο '213 cf. Menan 1. Sent. 18 IV 340 Μ. ἀφεὶς τὰ φανερὰ μὴ διωκε τἀφανη217 Catalosi fragmentum esse existimat Marchachesset l. c. 309 ἐν πλήσμησιJ ἐν πλημνησι maidam seste scholio δ' ἐνJ δὲ dubitans March- schesset I. c. 310 διιπετέori χιειπετέος Sitti ed. 568 sq. 218 vorsinn Parthenio tribuerit; Melaeire Anal. Alex. 292, ΗeAIodo vindicarant Gaissores in ed. El. mag. 120 Ηecker Phil. IV 488219 Chironis praeceptis' adscribi voluit; Hoplaer, Mutitor Olim meuRος τις - διώκειJ Gaisford in ed. schol. Theocr. V 186 adn., 3ς τὰ . . . διώκει Ρlutarctuas schol. Theocr. schol. Pind. Orion, 3ς τά γ' . . . διώκει Boeclchin schol. Pind. U I, 331), 3ς τ' δν . . . διώκη PRulson Stud. Hes. I 162, os

413쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Orion Antholom. Stob. Od. IV p. 252, 3 M.) Nσιόδου ' νηπιος - διώκει Plutarchus Mor. p. 505 d III 310, 13 B.) ἀρπάσας ουν τὸ αἰνιχθεν ἐκεῖνος και νοήσας, οἶμαι, ὁτι νηπιος - διώκει την βεβαιοτέρανεῖλετο σωτηρίαν προ της δικαιοτέρας Sehol. Pind. Pyth. III 38 U 1, 331 B.) ἔστι δὲ δμοιον τω' νή

πιος - διώκει

Ἐργα νέων, βουλαὶ δὲ μέσων, ευχαὶ δε γερύντων

Harpocration V. ἔργα νέων p. 133, 18 D.)' τουτο Υπερείδης εντω κατ Aυτοκλέους Fr. 57 Bl. ) Ἀσιόδου φησὶν εἶναι ' παροιμία τίς ἐστιν, et ν ανέγραψε και Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικις ολως ἔχουσαν ἔργα - γερόντων' cf. Apostolius VII 90 Macarius IV 11 Parosmiogr. Gr. II 419

Tὸς κε πύλις sicησι, νύμος δ' αρχαῖος ἄριστος Porphyrius de abstin. II 18 p. 148, 13 N. ) και τον Ἀσίοδονουν εικότως τον των αρχαίων θυσιῖν νόμον ἐπαινουντα εἰπειν ως κε - ἄριστος

μὴ δέ σε πατρὶ . . . κτίλον ἔμμεναι Schol. Nicandr. Ther. 452 p. 36, 22 et 27 K.) τὰ κτίλα ἐπὶ τον

ἡμέρων και τιθασσῖν τίθεται .... και Ἀσίοδος χρη - ἔμμεναι

'O εἰπύντος μεν ἐμεῖο φαυλον κεν δόξειεν ἔμεν, χαλεπον δε νοῆσαι Pseudopino Epist. XI ad Laodamantem p. 359 Α) συμβουλεsσαι

220 vers. parod. ap. Strab. XIV p. 674 ἔργα νέων, βουλαὶ δὲ μέσων, πορδαὶ δὲ γερόντων et βρονταὶ δὲ γερόντων cf. Eurip. Melan. Fr. 508 p. 524 N. παλαιος αῖνος' ἔργα μὲν νεωτέρων, i βουλαὶ δ' ἔχουσι των γεραιτέρων

κρατος

414쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μέντοι ἔχω σοί τε και τοῖς οἰκισταῖς, ο εἰπόντος μεν εμos, φησὶν 'Hσίοδος, δόζαι αν εἶναι φαsλον, χαλεπιν δε νοησαι

Ρhotius Bil,l. p. 535b 38 B. ex Helladio) το δε κνισῆν ἀγυιὰς παρὰ Nσιόδω τοῖς θεοῖς θυειν λέγει

Ρollux III 19 I p. 160, 18 B.) καλοῖτο δ' αν υιος αγαπητις ὁ μόνος ων πατρὶ η μητρί, ωσπερ και ἀγαπητη θυγάτηρ η μονογενης

Audacis Exeo pia, Granun. Lat. VII 332 K. Qui primum his observariorisbus in componendis carantinibus usi sunt' memnonoe dicitur Apollinis vates prima per insaniam ita locuta, cuius Hesiodus merminu

Ρlinius Nat. hist. XV 1, 3 Hesiodus in pri1nis cultrumn ι astrorem docendam arbitratus vitam nestavit oleae Satorenι fructum eae ea percepisse ginem ua yn; tam tarda tunc res erat

Ρlinius Nat. Ust. XXV 22, 67 asphodelunι de clarissimis herbam κνι, ut quod heroion alimeti aspellamerint, Hesiodus et in simis nasci diru

Theophrastus Hist. Plant. IX 19, 2 IV. και ὼς δη φασι τὸ τριπόλιον καθ' ,σίοδον και Μουσαῖον εις παν πραγμα σπουδαῖον χρησιμον εἶναι, δι' o καὶ ὀρύττουσιν αυτὲ νυκτωρ σκηνην πηςάμενοι Plinius Nat. hist. XXI 20, 145 solio Musaeus et Hesiodus per-225 cf. β 365 μουνος ἐῶν ἀγαπητός 224 Aristoph. Av. 1233 κνισαν τ' ἀγυιάς idem ΕΥ1it. 1320 κνισῶμεν ἀγυιάς 224 ab Hesiodo abiudicavit Haupi Op. III 355 225 μουνογενης θυγάτηρ ἀγαπητη coli. β 365) restituebat Peppinisser . Mias. 627 κα ν ἈσίοδονJ om. BC 226 de fragmento cf. Nauch MGrR. V 151 Hesiodu, Heliodor smalit Sitti Irien. St. V 55 227 Hesiodi essρ negavit Sitti Wien. St. XH 44228 suspicionem movit Sitilio l. c. silvisi fluviis cod. Riccard. 22s suspectum Sitillo 'Vien. St. XH 43 si τριπήλιονJ τριπέτηλον Goetiling Op. ac. 197

415쪽

un ι iactent dignationis moriae pu avidos; polium tractam, coli, polium contra venena haberi, contra serFentes Substerni, uri, portari, in vino decopii reeens vel aridum mnlineti eidem Nat. hist. XXI 7, 44 sicut apud Graecos poliunι herbam m-ctutum Musara et Hesiori laudibus ad omnia utilem praedicantium Superpιe cetera ad famalim etia ι ac dignitates prorSuSque miram, Sιniodo, ut tradiιnt, iblia eius mane candida, meridie purpurea, Sole Occidente caem lea a Frciuntur

Ρlinius Nat. hist. XXV 2, 12 priamus aut ι omnium, ginos nιe- amoria novit, Orpheus de heribis curi retus esineta prodadu, post eum Musaeiιs et Hesiodus soliunι herbana in inantum miratre sint dirimus, OrFheus et Hesiodus sus miones commendavere

Ρlinius Nat. hist. XXIII 1, 43 meracis potio tyrus per vistetriti Gesante canis ortunι totide noue postea suadet mModus uti

ἄγαλμα

416쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Strabo VIII p. 364 παραδείγμασι δὲ χρονται του μὲν ποιητos τω κρῖ καὶ δῖ καὶ μάψ . . . ,σιόδου δε, οτι το βριθυ καὶ βριαρὲν βρῖ' λέγει unde sua Eustathius Hom. 295, 3

ηδυμος Τgstges Exeg. Iliad. p. 4, 9 Η. καὶ ετεροι δε πλειστοι, ως περ καὶ IΠοσειδώνιος ὁ Ἀπολλωνιατης ὁ τω 'Hσιόδω μέμψιν ἐπάγων, ὼς παραφθείραντί τινας των Dμηρου λέξεων τον οιλέα Iλέα' εἰπόντι καὶ τον νηδυμον 'ηδυμον', . . . της Dμηρικης ἐπεμεληθησαν εξηγήσεως

Oτων

Schol. Philostr. Her. p. 464 B. ιστέον οτι oτου καὶ ουτινος ευρίσκεται καὶ ὁτω καὶ ωτινι, γενικη καὶ δοτικη μόνως' αἱ δε αλλαι πτώσεις Ουκ ἐν χρησει εἰσίν. ευρίσκεται δε καὶ παρ' Ἐσιόδω μόνω καὶ γενικητων πτώσεων πληθυντικον ἐν χρησει, 'oτων' αντὶ του ωντινων cf. Phia vorinus Lex. p. 1309, 7 B. καὶ ὁτων' αντὶ του ωντινων παραοσιόδω μόνω εἴρηται ἐν χρησει

προκριν Ansed. Ox. I p. 46, 31 Cr. Ἀσίοδος δὲ τo προκριν' παρα το κρίσις, πρόκρισις, πρόκρισιν καὶ εν συγκοπy πρόκριν

φυλλοχύος μείς Pollux I 231 I p. 72, 10 B.) 230 ἐπὶ φυτον καὶ δένδρων καρ-

240 Callim. Hecal. o. Vindob. c. I 12 p. 7 G. φυλλοχόος μ ε ές Apoll. 235 suspectum Stulto Uien. St. XII 62 αφυζανJ αφυζαν cod. TOI l. φησινJ εἶπεν schol. Τo vni. τον λέονταJ τὴν λέαιναν 8 Dindors in schol. ed. 239 προκρινJ Πρόκριν Cephali uxorem) Schneide Win Exerc. cIM. 27240 referebatur ad Op. 421, sed cf. Navis MGrR. HI 275 μείc scripsi, μην Pollux

417쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ποφόρων ερεις . . . 231 μαραίνεται σβέννυται ἀπανθεῖ φυλλοροεῖ, γυμνοsται φιλουται i) και φυλλοχόος μὴν' ὁ ταυτα ποιων ως ,σίοδος cf. Himerius u 1 ηκουσα δε εγὼ παρὰ παισὶ ποιητον φυλλοχόον

ὁτι ετέρους των Tρώων οἶδε τοὐς Φρύγας και ὁτι 'ομηρος οὐκ οἶδε καλουμενους Aυδους, αλλὰ μονας. προς τὰ περὶ ηλικίας Ἀσιόδου

Strabo XIII p. 587 ἀπεδείχθη δὲ θεις οἴτος Πρίαπος) υπὸ των νεωτέρων ' ουδὲ γὰρ Nσίοδος οἶδε Πρίαπον

Ses1ol. Hai l. Ainbri Hom. τ 34 II 670, 21 D ) λύχνου λέγει δὲ την δαδα κυρίως. τos δὲ παρ' ἡμῖν καλουμένου λύχνου τους ῆρωας χρωμένους ὁ ποιητὴς ovκ εἰσάγει ουδὲ Ἀσίοδος μέμνηται

Argvinentum Soph. Oed. Reg. II Schol. Soph. II 13, 5 D.) ἔτι δὲ νεώτερον τb τos τυράννου δνομα δηλον ' οὐτε γὰρ πιμηρος οὐτε Ἀσίοδος

osτε ἄλλος ουὁεις των παλαιον τύραννον εν τοῖς ποιήμασιν ονομάζει

Bhod. Arg. d 217 φυλλοχίω ἐνὶ μηνί Nom. Dion. XXXVIII 278 φυλλοχόωτινὶ μηνί243 ουδὲJ καὶ osτε schol., correxit G. Dindoct245 Hesio E Catalogo. in cuius libro terito de Argonautariam expeditione actum est do Maribus gente Colchidi confine cf. Herod. VII 79),tri,1it Blass, Oxyrh. Pap. II 77, incocto poetae Ilamomia Gdit. gel. Ang.

418쪽

ΑΠΟΣΠΑΣMATA

Kαι τότε δη στηθέων Ἀθάμα φρενας ἐξέλετο Ζευς Galentis de plac. Hippocr. et Plati I 266, 7 M. V p. 301 Κ.) τὰ μεν γὰρ τοιαλα των μῖν i. e. Dμηρου και ,σιόδου) ἄπαντα ἐχρῆνυπι αυτου μυσίππου) παραλελεῖφθαι, διὰ ων δὲ νουν και φρενας καὶ

διάνοιαν καὶ λογισμὸν εἶπε τις ποιητης εν καρδία περιεχεσθαι, συνάγεικῖδει, καθάπερ εχει και τὰ τοιαυτα ' και - Ζευς

Aαἶζομένοιο πύληος Pseudophilemon V. ευφυης p. 62 O.)' και τοις θηλυκοῖς ὀνόμασιν ἀρσενικὰ συντάττουσιν ἐπίθετα, ὼς παρ' o ρω κλυτὲς Ἱπποδάμεια' καὶ θερμὸς ἀυτμη και ἀλὲς πολιοιο' και παρ' Ἀσιόδω δαἶγμένοιο πόληος cf. Ρhavorinus Lex. p. 781, 20 B.

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Λ 1396 p. 522, 24 Κ.) ω ενι Aάδων JΠείσανδρος τὸν δράκοντα υπείληφεν ἀπὸ της γης γεγενησθαι, Ἀσίοδος δε εκ Τυφωνός φησιν 247 T 137 μευ φρένας ἐξέλετο Ζευς'

246 ab Hes1odo abiudicavit Marchschesset l. c. 389 gii, cui a.dversatus est Suil Wion. St. XII 64247 Hesiodi esse suspicari licet, Maoniam de Homeri et Hesiodi versibus a Chrysippo allatis agitur apud Galenum χθάμαJ v. Wilamo ingDeuticiae Litteraturg. 1900 c. 1955, ὰθ' ἄμα cod. M Marcianus , αε ἄμα I. schedae Laurent.)218 num Ascraei poetae sit, dubium propter perexigua In Pseudophilemonis' auctoritatem δα ομένοιοJ Osa nn ed. 63 Rdn. δαῖζομένου cod. δαῖζομένου δὲ γ Marchachesset l. c. 285249 aliud legitur Theog. 333 si

419쪽

Nareat. fianti. Ovid. MM. IV fab. 5 p. 811 St. Sol praedata=n Leucotmoem eae Eurynome et Orchamo Achaemeniae princise origine Besιstenuanι, Clymenae ac Rhodo, CirceS π tam et Gyliae, inamam pulchra-tudine ante soliacuum ammum esserat, dilera et custens, ut En ante-drelis cupiditatem Sedare, in vecιem matriS puellae Eὶιrrynomta converstra viminem deceptam dolo vittavit. cuius adulterio Clytie incensa, qua nondum Satiatiu erat Sol, parenti puellae indicavit. petam ille citim terrae defodisset, vittator admissι misericordiam eaehibens diai cto solo,otιι sisiecta βιerat, pro ea vimam lines m nectare, F ae stratissima diis honὶknitri que raset, exti tu, pwae turea adpellatur. hoc Hesiodiω indreat

Nareat. fabul. Ovid. Met. XI tali. 4 p. 864 St. Pan cum Tmolum monimn Lydrae fre νιentans mtula se oblectaret, elatus glorra agrestium Nympharum, Apollinem in ceria=nen devocavit. Φudrce ersto Tmolo, sturus=nons erat, cum victoria Apollιnι raset ad/udreata, Miaue regι supradicto adsidenti solι dissiletιrt. quam ob causani Apollo tab eandem strutumm, petam et supra gesserat in Liberι patris Ooluntate iratus aures eius asintnae ut GSent sempiterno effecit, orsit 3 ιuimurn ni in rei t Merent. φ ιι tamen ' tur Midas esse Matris Magnae Atius. sis enim cum Hesiodo consentit Ovidius

Nariati fabul. Ovid. Mot. XIII sab. 3 p. 873 St. Memnon, Ilithonι

et Aurorae mitra, Prurano ferens aueturum ab Achille occissitur. mater ergo precibus pro adsiduo offlcio inducendae lucis ab Iove inpetrat, et tin cineres eru3 MuSto rosto Sorores ινι volucres convertantiιr, Memnonιdes nomine. Φιae menioreS belli quotannis ad SepulcrὶGn e re convenitιnt et inter Se climicantes Sanstrine suo manibuβ erus spequentes parentant. et ipsa mater eius matutinis temporitiis lacrimat destaerio filia suι Memnonis tramnιutat in rorem, cuι tamen monumentum in Phryssia constituit palmus eius, ut Hesiodus vult

φασιν Ουδεν ἀγεν τον εἶναι των πραγμάτων, ἀλλα πάντα γίγνεσθαι 250 eiciendum esse censet Situ. Ivien. St. XV 65251 o fragmentis expellit Suu l. c. 252 dolos Suil l. c. mulJ Muncker, legebatuae sit Od253 a, 1 Theog. 116 sq. pertinere censuit Sitti l. c. 38

420쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ γενόμενα δε τὰ μεν ἄφθαρτα διαμενειν, τα δε πάλιν φθείρεσθαι, μάλιστα μεν οι περι Ἀωδον, εἶτα καὶ των ἄλλων οι πρῖτοι φυσιολογήσαντες

Laorinas Diogenes VIH 1, 25, 48 ἀλλα μην και τον ουρα νιν προτον ὀνομάσαι κόσμον και τὴν γην στρογγυλην Πυθαγόραν), ῶς de Θείφραστος Παρμενίδην, ως δε Ζήνων Nσίοδον

Ρlinius Nat. hist. XXII 22, 73 asphodelum ab Hesiodo quidam ha mon appellari Mistimavere, γιod fessum arbitror; est enim Suo nomine hinnion, non parvi et ipsum erroris inter auctores

Ιosophus Flavius Antii Iud. I 108 I p. 25, 9 N.) cf. Eusebius

Praep. evang. IX 13 p. 415 D.) Nσίοδός τε και Ἐκαταῖος και Ἐλλάνικος και Ἀκουσίλαος και προς τούτοις Ἐφορος και μκόλαος ἱστοροsσι τους αρχαίους ζήσαντας ετη χίλια cf. Ioannes Liaurentius Lydus do mens. ΙΙΙ 5 p. 39, 18 IV. Nσίοδος δὲ και Ἐκαταῖος και Ἐλλάνικος και Ἀκουσίλαος και Ἐφορος και κόλαός φασι τους μακραίωνας και υπερ χιλίους διαζῆσαι χρόνους καὶ ουκ αυτοὐς μόνους ῶς ήρωικὰς ἀνημμενους ψυχάς, ἀλλα καὶ ανθρώπους τινάς, ως Θιογενης ἐν τοῖς ἡπερ Θούλην ἀξιοι

Εustamus Hom. 1293, 25 ες πηγὰς δὲ ἱερεέονται μηλα διὰ τb αὐτὰς γονίμους εἶναι του ὁλου ποταμου, ετι δὲ καὶ τιμίας ἀρχικω λόγω, καθὰ παραδηλοῖ καὶ Nσίοδος

Gso inius Hamariolus Cesin. I 26, 5 ex Ioseph. Flav. Antiq. Iaad. I 167) καὶ προτος κατελθὼν ὁ Ἀβραὰμ) εις Αἴγυπτον αριθμητικὴν καὶαστρονομίαν Λιγυπτίους εδίδαξε προτοι γὰρ εὐρεταὶ τούτων οι Xαλδαῖοι γεγενηνται ' παρὰ δε τῖν Ἐβραίων ελαβον Φοίνικες' ἀφ' ων ὁ μευ

254 ad Theog. 127 spectare radus est Sitti l. c. 39255 ad Oper. 41 rettulit Sitti l. c. 43256 ad Oper. 130 periinere suspicabar Mnhel Epic. Gr. Fr. I 166, cui Essensus est Nauch ΜGrR. IV 397 257 ad Oper. 757 referendum' cf. Sitti l. c. 45258 Georgium Hamariolum ad Opera spectasse putat Sitti l. c. 60