Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

381쪽

τὰς μεγάλας Βοίας ην Ἐπιδαύρω πατηρ υργος ὁ Λιός

Sὸ τεκος, η μάλα δή σε πονηρύτατον και αριστον Ζευς τεκνωσε πατηρ Anonymus comm. in Aristoti Ευ1. Nicom. ΠΙ 7 p. 155, 4 Η ) καὶ ἔτι, φασί, το πονηρις ἐπι του ἐπιπόνου τάττεται καὶ δυστυχosς, ἱκανὸς Ησίοδος παραστησαι εν ταῖς μεγάλαις Μίαις τὴν Ἀλκμηνην ποιων προς τον Ἐρακλεα λεγουσαν ' ω - πατηρ

Μοῖραί σε πονηρότατον και αριστον ABO Inus comm. in Aristot. Eui. Nicom. ΙΙΙ 7 p. 155, 7 Η.) και πάλιν αἱ Μοῖραι - ἄριστον'

λευσε τω Ἀρακλεῖ ἐμβηναι τω δερματι καὶ εἴξασθαι, αλλ' αυτὸς ὁ Ἐρα- κλης τοsτο κατ ιδίαν επραζε προαίρεσιν. εῖληπται δε ἐκ των μεγάλων-ιων η ιστορία ' ἐκεῖ γὰρ ευρίσκεται ἐπιζενούμενος ὁ Ἐρακλης τω Tελα νι και ἐμβαίνων τη δορῶ καὶ ευχόμενος 'l' καὶ ουτως ὁ διόπομπος αἰετός, ἀφ' ου την προσωνυμίαν ελαβεν Λῖας

Pausanias IV 2, 1 πυθέσθαι δε σπουδὴ πάνυ ἐθελήσας οι τινες παῖδες Πολυκάονι ἐγενοντο εκ Μεσσηνης, ἐπελεξάμην τάς τε Μίας καλουμένας και τα επη τα Ναυπάκτια, προς δε αυτοῖς ὁπόσα Κιναίθων καὶ υσιος ἐγενεαλόγησαν. ου μην ες γε ταsτα ην σφίσιν ουδεν πεποιη- μενον, ἀλλα Πλου μεν τos πρακλέους θυγατρὶ Mαίχμη συνοικησαι

382쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Πολυκάονα υἱον Βουτου λεγούσας τὰς μεγάλας οἰδα Βοίας, τὰ δε ἐς τον Μεσσηνης ἄνδρα καὶ τὰ ἐς αυτην Μεσσηνην παρεῖταί σφισιν

Φυλας δ' δεπυιεν κουρην κλειτου γολάου Λειπεφίλην' η εiδος υλυμπιάδεσσιν ὁμοίη Ἱπποτάδην τε οἱ υἱον ενὶ μεγάροtσιν ετικτε Θηρώ τ ευειδεα, ἰκελην φαεεσσι σελήνης. Θηρὼ δ' Ἀπέλλωνος εν ἀγκοίνnσι πεσουσα si γείνατο Ααίρωνος κρατερδν μενος ἱπποδάμοιο Pausanias ΙX 40, 5 sil. 3) Λεβαδεων δὲ εχονται χαιρωνεῖς' ἐάαλεῖτο δε η πόλις καὶ τολοις 'Αρνη το αρχαιο ν ' θυγατερα δε εἶναι λεγουσιν Αἰολου την υρνην, απδ δε ταυτης κληθῆναι καὶ ετεραν εν Θεσσαλία πόλιν' τδ δε νsν τοῖς χαιρωνευσιν δνομα γεγονέναι απb ψωνος, δν ' Ἀπόλλωνός φασιν εἶναι, μητερα δε αυτου Θηρω την Φυλαντος εἶναι. μαρτυρεῖ δε καὶ ὁ τὰ επη τὰς μεγάλας μίας ποιησας Φυλας - ἱπποδάμοιο'

ἹI oῖη Γρίρ πυκινύφρων Μηκιονίκη, η τεκεν Eυφημον γαιηύχω Ἐννοσιγαίωμειχθεῖσ' ἐν φιλότητι πολυχρυσου Ἀφροδίτης S qiol. Ρimi. 'th. IV 35 ΙΙ 1, 346 B.) ὁ δε Ἀσκληπιάδης τὰ ἐν

ταῖς μεγάλαις 'Hοίαις παρατίθεται η - Ἀφροδίτης'

383쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

πηττος δε Μόλουρον Ἀρίσβαντος φίλον υἱον κτείνας εν μεγάροις ευνης ενεχ ῆς ἀλύχοιο οἶκον ἀποπρολιπδεν φευγ' χργεος ἱπποβότοιο,ἷξεν δ' υρχομενον Μινυήιον' καί μιν ο γ' ῆρως

δέξατο και κτεάνων μοῖραν πόρεν, δες επιεικές θ Pausanias IX 36, 6 s s 4) παρὰ τουτον τον Dρχομενὸν βασιλεύοντα 'ττος ἀφίκετο εξ υργους φεύγων επὶ τω Μολούρου φόνω του Mρω- βαντος, δντινα ἀπέκτεινεν επὶ γυναικὶ ελὼν γαμετη ' και αυτω της χώρας ἀπένειμεν ορχομενὸς ἔση νυν περί τε πηττόν ἐστι την κώμην και ηταέτη προσεχης. Ῥηττου δε ἐποιήσατο μνήμην και ὁ τα ἔπη συνθείς, ας μεγάλας Βοίας καλοsσιν Ἐλληνες 'ττος - επιεικές

Ρausan1as II 2, 3 Κορινθίοις δε τοῖς ἐπινείοις τα ονόματα Aέχης και Κεγχρίας ἔδοσαν, Ποσειδῖνος εἶναι και Πειρήνης τῆς Ἀχελώου λεγόμενοι ' πεποίηται δὲ εν ποίαις μεγάλαις Οἰβάλου θυγατέρα εἶναι LIειρήνην

Ρausanias V 16, 4 ταυτην Μυκήνην) εἶναι θυγατέρα 'Iνάχου, γυναῖκα δε υρέστορος τα ἔπη λέγει, ἁ δὴ Ἐλληνες καλουσιν 'μίας μεγάλας ' ἀπὸ ταύτης Ουν γεγονέναι και το ὁνομα τη πόλει φασίν

Pausan1as VI 21, 10 sq. ἀπέθανου δε ὐπὸ του Οἰνομάου κατὰ τὰ ἔπη τὰς μεγάλας Ηοίας Ἀλκάθους ὁ Πορθάονος, δεύτερος ουτος επὶ τω Μάρμακι, μετὰ δὲ Ἀλκάθουν Ευρύαλος και Mρύμαχός τε και Κρόταλος.

τούτων μεν ουν γονέας τε και πατρίδας Ουχ οἷά τε ἐν πυθέσθαι μοι τον ἀποθανόντα ἐπ αυτοῖς Ἀκρίαν τεκμαίροιτο ἄν τις Λακεδαιμόνιόν τε εἶναι και οικιστὴν Mκριῖν. ἐπὶ δε τω Ἀρία Κάπετόν φασιν υπὁτου Οἰνομάου φονευθῆναι και Αυκosργον Aάσιόν τε καὶ χαλκώδοντα καὶ Πικόλωνον . . . Tρικολώνου δε sστερον ἐπέλαβεν εν τω δρόμω το144, 2 cf. ψ 346 ευνῆς ῆς αλόχου 4 B 511 Uρχομενιν Μινυήιον edissi, Μινυειον codd.) 5 Θ 431 ῶς ἐπιεικές 141, 1 ΜόλουρονJ Sesitabari, Μόλυρον PMasaniae codd. 4 Iξεν δ'JIξε δ' ἐς Κoechly Op. I 232 ΜινυήιονJ cf. Theog. 340; Μινυειον eodd. Homeri B 511 καί μιν ὁ γ'J 3ς δέ μιν Κoechly l. c.

384쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ χρεὼν 'Αριστόμαχόν τε καὶ Πρίαντα, ετι δε Πελάγοντα καὶ Αἰόλιόν τε καὶ Κρόνιον Sehol. Und. Ol. Ι 127 Π 1, 41 B.) οι ἀναιρεθέντες Οἴτοί εἰσι Μέρμνης, Ἱππόθοος, Πέλοψ ὁ 'Oπούντιος, Ἀκαρνάν, Eυρέμαχος, Mρυ- λοχος, Λυτομέδων, Λάσιος, λαλκων, Tρικόρωνος, Ἀλκάθους ὁ Πορθάονος, Ἀριστόμαχος, Κρόκαλος ' τούτω τω αρνυω των απολωλότων μνηστήρων καὶ Ἐσίοδος καὶ Ἐπιμενίδης συμμαρτυρεῖ

Schol. Laa1r. Αpoll. Rhod. Arg. 21 57 p. 486, 30 Κ.) ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις Βοίαις λέγεται τον Ἐνδυμίωνα ἀνενεχθηναι Nπb του Λιις εις Ουρανόν. ερασθέντα δε πιας εἰδώλω παραλογισθηναι ἴτον ἐρωταJ νεφέλης καὶ ἐκβληθέντα κατελθεῖν εις υιδου

Schol. Lia . Apoll. Rhod. Arg. A 118 p. 310, 6 Κ.) ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις Ῥοίαις λέγεται Aς ἄρα Μελάμπους φίλτατος ἄν τω Ἀπόλλωνι

ἀποδημησας κατέλυσε παρὰ Πολυφάντη. βοις δε αυτω τεθυμένου δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ το θsμα διαφθεῖραι αυτὸν τους θεράποντας του βασιλέως. του δὲ βασιλέως χαλεπηναντος ----- τον Μελάμποδα λαβεῖν καὶ θάψαι. τὰ δὲ τούτου εγγονα τραφέντα ὐπὸ τούτου λείχειν τὰ ἁτα καὶ εμπνεοσαι αυτω την μαντικην. διόπερ κλέπτοντα αυτὁντὰς βόας του 'Ιφίκλου εις Αἴγιναν την πόλιν περιληφθέντα δεθηναι καὶ του οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ω ην ὁ 'Tφικλος, τη διακόνων πρεσβύτιδι μηνοσαι του Σφίκλου καὶ τούτου χάριν ἀφεθηναι

Schol. Liaur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 828 p. 508, 16 Κ.) ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις Μίαις Φόρβαντος καὶ Ἐκάτης η Σκέλλα

Schol. Laiar. Apoll. Rhod. Arg. B 181 p. 399, 21 Κ.) πεπηρῖ- σθαι δὲ Φινέα φησὶν Nσίοδος ἐν μεγάλαις Βοίαις, ἔτι Φρίζω την ὁδιν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τω γ Καταλόγων, ἐπειδη τον μακρὸν χρόνον της ὁψεως

προέκρινεν 148 τον ἔρωταJ uncis seclusin Keil 1. supra c., εἰδώλω νεφέλης διὰ τον ἔρωτα schol. Ρstris.149 lacunam indicavit Κinhel Epic. M. Fr. Ι 143, cf. Schol. Pstris. χαλεπηνας δὲ ο βασιλεἡς ἀποκτείνει τιν δράκοντα ἀναιρεθεὶς δὲ ἐτάφη τπδΜελάμποδος' ΑἴγινανJ Ἐχῖνον2 Keil l. e. RG. 151 cf. Fragm. 52 μεγάλαιςJ μὲν ταῖς Usener Ri1. Mus. XXXIX 565

385쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Schol. Laur. Apoll. Bhod. Arg. B 1122 p. 443, 14 Κ.) υργοςJ εἷς τον Φρίξου παίδων οἶτος. τούτους ὁὲ πρόδωρός φησιν ἐκ χαλκιόπης της Αἰητου θυγατρός, Ἀκουσίλαος δε καὶ Ησίοδος ἐν ταῖς μεγάλαις Nοίαις φασὶν ἐξ Ἐφώσσης της Αἰητου. και οἶτος μεν φησιναυτους τέσσαρας, υργον Φρόντιν Μέλανα Κυτίσωρον, 'Eπιμενίδης δε πέμπτον προστίθησι Πρέσβωνα

ἱστορεῖ Νίκανδρος Ἐτεροιουμένων α και Ἐσίοδος εν μεγάλαις Ῥοίαις και Βιδώμαρχος Μεταμορφώσεων γ και Ἀντίγονος εν ταῖς Ἀλλοιώσεσι και Ἀπολλώνιος ὁ Ῥόδιος εν Ἐπιγράμμασιν, ως φησι Πάμφιλος ἐν α . Αργου του μίζου και Περιμήλης της 'Aδμητου θυγατρὸς ἐγένετο

Μάγνης. Οὐτος ωκησεν εγγυς Θεσσαλίας και την γην ταυτην απ αυτου Μαγνησίαν προσηγόρευσαν Οι ανθρωποι. ἐγένετο tr αυτω παῖς περίβλεπτος την ὁψιν Ῥμέναιος. ἐπεὶ δε Ἀπόλλωνα ἰδόντα ερως ελαβε τοs παιδὸς καὶ Ουκ ἐξελίμπανε τα Οικία τos Μάγνητος, Ἐρμης επιβουλευειτη αγέλη των βοων τos Ἀπόλλωνος. αἱ δὲ ἐνέμοντο, ἴνα περ ησαν αἱ Ἀδμητου βόες. καὶ προτα μεν ἐμβάλλει ταῖς κυσίν, Q ἐφύλαττον αυτάς, λήθαργον καὶ κυνάγχην ' αἱ δὲ ἐζελάθοντο των βοῖν καὶ την υλακην ἀπώλεσαν ' εἶτα δ' απελαύνει πόρτιας δώδεκα καὶ εκατὸν βοsς ἄζυγας καὶ ταυρον, ος ταῖς βουσὶν ἐπέβαινεν. ἐξηπτε δὲ ἐκ της Ουρῆς προς εκαστον υλην, ὼς ὰν τὰ ἴχνη τον βοῖν ἀφανίση ' καὶ ηγεν αυτὰς ἐλαύνων διά τε Πελασγον καὶ δι χαῖας της Φθιώτιδος καὶ διὰ Aοκρίδος καὶ Βοιωτίας καὶ Μεγαρίδος καὶ ἐντεsθεν εἰς Πελοπόννησον διὰ Κορίνθου καὶ Ααρίσσης ἄχρι Τ εγέας. καὶ ἐντεsθεν παρὰ το Λύκαιον ορος επορεύετο καὶ παρὰ το Μαινάλιον καὶ τὰς λεγομένας Βάττου σκοπιάς.mκει δὲ ὁ Βάττος ουτος - ἄκρω τω σκοπέλω καὶ ἐπεὶ της φωνης ήκουσε παρελαυνομένων τον μόσχων, προελθὼν ἐκ τον οἰκείων εγνω περὶ τον βοον οτι κλοπιμαίας ἄγει καὶ μισθιν ρτησεν, ῖνα προς μηδένα φράση περὶ αυτῖν. Ερμης δὲ δώσειν ἐπὶ τούτοις υπέσχετο καὶ ὁ Βάττος ἄμοσε περὶ τῖν βοῖν προς μηδένα κατερεῖν. ἐπεὶ δὲ αυτὰς Ἐρμης

386쪽

ΗΣΙΟΔΟΥεκρυψεν εν τῶ πρηονι παρὰ το Κορυφάσιον εἰς το σπηλαιον εἰσελάσας ἄντικρυς 'Bαλίας και Σικελίας, αὐθις ἀφίκετο προς τον Βάττον ἀλλάξας εαυτὸν καὶ πειρώμενος, εἰ αυτω συμμένειν ἐπὶ τοῖς ὁρκίοις εθέλει. δι- δοὐς δε μισθὸν χλαῖναν επυνθάνετο παρ' αυτου, εἰ μη κλοπιμαίας βοsς εγνω παρελαθείσας. ὁ δε Βάττος ελαβε την χλαμύδα και ἐμηνυσε περιτων βοων. 'Eρμης δε χαλεπηνας, ἔτι διχόμυθος ην, ἐρράπισεν αυτὸν

τη ράβδω και νιετέβαλεν εις πέτρον. και αυτὸν Ουκ εκλείπει κρύος ουδὲ καsμα ' λέγεται δε και ὁ τόπος παρ' ὁδευόντων αχρι νυν σκοπιαι Βάττου

τε καί τινας αλλους. Ησίοδος εν τω Κηυκος γάμω ἐκβάντα φησιν αυτὸν εφ' υδατος ζήτησιν της Μαγνησίας περι τας απὸ της ἀφέσεως αυτουωφετας καλουμένας ἀπολειφθηναι

φίλοι ' παροιμία ὁμοία τy αυτόματοι - ἴασιν 155 Bacchyl. Fr. 22 Bl. de Hercule) αὐτόματοι δ' ἀγαθῶν δαῖτας εὐόχθους ἐπέρχονται δίκαιοι l φωτες Cratin. Ol. Fr. 169 0 65 K.) οἱ δ' αὐθ' ημεῖς, ως ὁ παλαιος l λύγος, αὐτομάτους ἀγαθους ἰέναι l κομψων ἐπὶ δαῖτα

387쪽

Ἀδδεν δ' ἱππηλάτα μυξ

αντὶ του ιππικός

- καν γὰρ γραμματικον παῖδες ἀποξενοσι του ποιητOs τα επη ταυτα, ἀλλ' εμοὶ δοκεῖ αρχαῖα εἶναι - τρίποδας τὰς τραπεζας φησί Pollux VΙ 83 ησαν δε τινες πρῖται τράπεζαι και δευτεραι καιτρίται και τρίποδες μεν, εφ' ων εκειντο, και εστι τοὐνομα παρ' Nσιόδωκαι ἐν Tελμησσεοσιν Ἀριστοφάνους

Aυτὰρ ἐπει δαιτος μεν ἐίσης εξ ερον εντο,μητερα μητρος αγοντο αυαλεην τε καὶ ὐπταλεην ἐπὶ σφετεροισι τέκεσσι τεθνάμεναι 5 Plutarchus Mor. 730 f IV p. 342, 9 B.) καθάπερ ουν το πορτην sλην ἐξ ης ἀνήφθη, μητερα καὶ πατέρ' ουσαν, ησθιεν, ως ὁ τον Κήυκος γάμον εις τα 'Hσιόδου παρεμβαλὼν εἴρηκεν laceri. auctor περὶ τρόπων Rhet. gr. VIII 776 'V. III 224 Sp.)αἴνιγμά ἐστι φράσις διάνοιαν ἀποκεκρυμμενην καὶ συνθετον πειρωμενη ποιεῖν, ὼς τὰ παρ' 'Hσιόδω περὶ της κυλικος λεγόμενα . . . 'αυτὰρ εὐτo' ' καὶ ου ' μητέρα - ὀπταλέην', ἐπεὶ δοκεῖ προτα μεν ξηραίνεσθαι, εἰτα ὀπτασθαι ' ἐπὶ σφετέροισι τέκεσσι, τοῖς ἐαυτου τεκνοις, λέγει δὲ τοῖς εξ ενός, το δὲ τεθνάναι, καθι δοκεῖ ἐκ της sλης ἐκκεκόφθαι 156 cf. I 432 ἱππηλάτα Φοῖνιξ 158, 1 Λ 469 αυτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητυος ἐξ ἔρον ἔντο A 468 δαι τις ἐίσης 156 ΚηοξJ Belicter in schol., κηρυξ eod.

158 de fragmento cf. Bergit Poet. l3T. Gr. UI 667 sq. ΟΡ. II 746, 59;752, 3 Nauch MsrR. III 272 IV 391; Hesiodosi esse negavit Sitti Wien. St. XII 60 sq. 1 om. Par. 3 Bar. δαιτις μὲν ἐίσηςJ Bergic Poet. lyr. Gr.'m 667, δ' αυτοὶ μὲν κνίσσης iniri δαιτις μὲν τεθείσης Par. 4 ap. Spengel), δαιτις μενοεικέος Naeuch l. c. IV 273 3 αυαλέηνJ ὰζαλέην cod. Bar. τε addidit Borgit l. c. III 668 4 ἐπὶ σφετέροισι τέκεσσιJ Nauch l. c. III 273, ἐφ' ἐτέροισι τεκέεσσι νέκεσι Bar.) libri, ἐπὶ σφετέροις τεκέεσσι Bergh l. c. III 668 5 τεθνάμεναι l Hergh l. c. III 668, τεθνάναι tra litiun περὶJ editor Cantabr. RΡ. Walatum, παρὰ codd. καὶJ οIoν Par. ἐνιςJ vir doctus in Litu. Centralbi. 1878 c. 1643, ξένοις libri, ξυλοις editor Cantabr. ἐκκεκόφθαι J BRI , ἐκκόφθαι unus e ParIS., εἰλῆφθαι volgo

388쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

οἶσθα, ὁτι και ὁ Σαλμωνεὴς ἔδωκεν υπὲρ τούτων τοῖς θεοῖς δίκην, οτι ἄνθρωπος ων επεχείρει Ζευς εἶναι; τὸ δε εκ των Ἀσιόδου λεγόμενονυπὲρ των ὀνομασάντων εαυτοὐς τοῖς των θεον oνόμασιν, Ἐρας τε και Λιός, εἰ μηπω και νυν ἀκηκοας, ἔχω σοι συγγνοναι do Ceyce et Algyona, Saluionei sorore agitur cf. Schol. Ven. ΑΗοm. I 562 Κηυξ ὁ Φωσφόρου του ἀστέρος, γημας Ἀλκυόνην τοs Αἰόλου, μέγα φρονησας εφ' εαυτω θεὸς ἐβούλετο νομίζεσθαι' διόπερ η τεγαιατη δια παντὸς ἐκάλει Λία αυτὸν κἀκεῖνος Ἐραν τὴν γυναῖκα. Ζευς δε ἀγανακτησας μετέβαλεν αυτοὐς εις ὁρνεα χωρις ἀλληλων βιοsντα V. Apollodorias Ι 7, 4, 1

Θαυμά μ ἔχει κατὰ θυμήν, ἐρινεις ὁσσον ὀλυνθωνουτος ἔχει μικρύς περ ἐών ' εἴποις δν ἀριθμήν; μυριοί εἰσιν ἀριθμήν, ἀτὰρ μέτρον γε μέδιμνος 'εις δὲ περισσευει, τον ἐπενθέμεν ου κε δυναιο.ως φάτο ' καί σφιν ἀριθμος ἐτήτυμος εἴδετο μέτρου ' 5και τύτε δη Κάλχαντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν Strabo XIV p. 642 λέγεται δε ὁ Κάλχας ὁ μάντις μετ Ἀμφιλόχου τοs 'Aμφιαράου κατὰ τιν ἐκ Ποίας επάνοδον πεζῖ δευρο ἀφικέσθαι,

περιτυχων δ' εαυτos κρείττονι μάντει κατὰ την Κλάρον, Μόψω τω Μαν-τους της Πιρεσίου θυγατρός, διὰ λύπην ἀποθανεῖν. Ἐσίοδος μεν ουνούτω πως διασκευάζει τον μοθον ' προτεῖναι γάρ τι τοιosτο τω Μόψωτον Κάλχαντα 'θαυμα - ἀριθμόν; τον δ' ἀποκρίνασθαι ' μύριοι κάλυψεν 160, 1 κ 326 θαομά μ' ἔχει 6 Π 502 τέλος θανάτοιο κάλυψεν

σατο dubitans Goeuling ed. 289 5 post hunc aliquid intercidisse suspicatur Immisch Mopsi interrogationem de scrofa gravida desiderans cf. Apollod. l. c. , Maros λsΡh. Suppl. XVII 161 6 Κάλχαντα τέλος Nauch MGrR. IH 263 scici., Κάλχανθ' sπνος Strabonis libri, Κάλχαντα νέτος Meinelte Virutic. Strab. 220

389쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ὁ Μόψος περι μαντικης ηρισε Κάλχαντι. και Κάλχαντος ἀνακρίναντος ἐρινεos ἔστώσης 'πόσα εχει; του δε εἰπόντος' μύρια και μετρω μέδιμνον και 'ἐν περισσόν' καταπλησας Vagner, traditum καταστησας) Κάλχας μυριάδα εἶρε και μέδιμνον και 'ἐν πλεονάζον κατὰ την του Μόψου πρόρρησιν. Μόψος δὲ συος ουσης επιτόκου ηρώτα Κάλχαντα, πόσους χοίρους κατὰ γαστρις ἐχει, του δὲ εἰπόντος ὀκτώ μειδιάσας ὁ Μόψος εφη Κάλχας της ακριβους μαντείας απεναντίας διάκειται, εγὼ δ' 'Aπόλλωνος και Μαντους παῖς υπάρχων της ακριβοsς μαντείας την ὀξυδορκίαν πάντως πλουτῖ, και οὐχ ὼς ὁ Κάλχας οκτώ, αλλ' ἐννέα κατὰ γαστρὸς και τούτους ἄρρενας ὀλους εχειν μαντεύομαι και αἴριον ανυπερθέχως ενεκτI ωρα τεχθησεσθαι . τούτων γ0sν γενομένων Κάλχας ἀθυμησας ἀπέθανε και ἐτάφη ἐν Noτίω

Zευ πάτερ, εἴθε μοι ησσον εχειν αἰονα βίοιο δεφελλες δουναι και ἴσα φρεσι μηδεα ἴδμεν θνητοῖς ἀνθρώποις ' νυν δ' ουδε με τυτθον ετισας,δς μακρύν γε μ' ἔθηκας εχειν αἰονα βίοιο επτά τ ἐπὶ ζώειν γενεὰς μερύπων ανθρώπων 5Τgstgos in Lycophr. 682 II 736 M.) πέμπελον τον υπέργηρων . . νυν δὲ τον Πιρεσίαν λέγει, επειδη φασιν αυτὸν επτὰ γενεὰς ζησαι' ἄλλοι δὲ εννέα ' απὁ γὰρ Κάδμου ην και κατωτέρω Ἐτεοκλέους 161, 1 η 331 Zεs πάτερ, αἴθ' ' 3 cf. A 339 θνητῶν ciνθρώπων A 354 νυν δ' οὐδέ με τυτθον ἔτισεν ' 5 A 250 δύο μὲν γενεαὶ μερόπων

ανθρώπων

390쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ καὶ Πολυνείκους, ῶς φησι καὶ ὁ τῆς Μελαμποδίας ποιητής ' παρεισάγει γὰρ τον Tειρεσίαν λέγοντα 'Zεὴς - ἀνθρώπων'ΤZelgos Schol. Exsg. Iliad. 149, 1 Η. φησὶ δε . . . καὶ ὁ της Μελαμποδ ι ας ποιητὴς ' Zεs - ἀνθρώπων'

οἴην μεν μοῖραν δεκα μοιρέων τέρπεται ἀνήρ,τὰς δέκα δ' ἐμπίπλησι γυνη τέρπουσα νοημα altera Tiresiae responsi recensio: γυνὴ)εννέα μεν μοίρας, δεκάτην δέ τε τέρπεται ἀνήρ Ses1ol. Ainbros. Hona. κ 494 ΙΙ 475, 12 D.) φασὶν ῶς δράκοντας δύο ἐν Κιθαιρονι μιγνυμένους ἰδὼν Πιρεσίας) ἀνεῖλε την θήλειαν-ὶ ουτως μεταβέβληται εις γυναῖκα, καὶ πάλιν τον ἄρρενα καὶ ἀπέλαβετην ιδίαν φύσιν. τουτον Ζευς καὶ Ἐρα κριτὴν εῖλοντο, τις μαλλον ηδεται τη συνουσία, το ἄρρεν δε το θῆλυ ' ὁ δε εἶπεν ' 'opην - νόημα'. διόπερ ἡ μεν Ἐρα ὀργισθεῖσα επήρωσεν, ὁ δε Ζευς την μαντείαν δωρεῖται Τgetetos in Lycophr. 683 IΙ p. 738 M.) περὶ δε του Λιὸς καὶ Ἐρας περὶ Πιρεσίου ἔνεκα τῆς λάγνου κρίσεως καὶ ὁ τῆς Μελαμποδίας ποιητής, ῶς απὸ τοs Πιρεσίου, φησίν ' 'οἴην - νόημα'Schol. Marc. iseopes . 683 p. 133, 21 Κ.) λέγεται τον Λία τη Ἐραερίσαι, φάσκοντα τὰς θηλείας μῆλλον επερ τους ἄνδρας ηδεσθαι τη πολλοσυνουσία, καὶ χρήσασθαι τω Τειρεσία κριτη διὰ τὰς δύο αυτου μορφάς τον δὲ ειρηκέναι δέκα ουσῖν των πασῖν ηδονον μίαν μεν ἔχειν τους ἄρρενας, τὰς δὲ λοιπὰς ἐννέα τὰς γυναῖκας, ῶς ὁ τῆς Μελαμποδίας ποιητής εννέα μὲν μοίρας ' δεκάτην δέ τε τέρπετω ἀνήρ'. f τὰς δέκα- νόημα' l. ὀργισθεῖσα δὲ ἡ Ἐρα ετύφλωσεν αυτόν' ὁ δὲ Ζευς ἐχαρίσατο αυτῶ μαντικὴν καὶ πολυχρόνιον ζωήν

Apollodomis ΙΙΙ 6, 7, 4 p. 127, 13 IV.) Ἀσίοδος δέ φησιν ὁτι

θεασάμενος Πιρεσίας) περὶ Κυλλήνην ἔφεις συνουσιάζοντας καὶ τούτους τρώσας ἐγένετο ἐζ ἀνδρὸς γυνή, πάλιν δὲ τοὐς αὐτοὐς οφεις παρατηρήσας συνουσιάζοντας ἐγένετο ἀνήρ. διόπερ Ἐρα καὶ Ζευς ἀμφισβητοῖντες πότερον τὰς γυναῖκας ῖ τοὐς ἄνδρας ηδεσθαι μaλλον εν ταῖς συνουσίαις

- 162 Tiresiao responsi recensio prior invenitur in schol. Ambros. Hom. Τgelga supposita in Apollodoro , alteram agnoscunt Apollodorus Phlegon Schol. MRrc. Lycophr., utrammae, ut videtur, Eustathius reo. Ι 1 μοῖραν μοίρην Apollodori codd. l. supposito eοιρέωνJMeinelce Anal. crit. ad Athen. 21, μοιρῶν testes 2 τὰς δέκα δ'J schol. Hom. Τgelges, τὰς δὲ δέκ' Apollodori codd. νόημαJ νοήματα Apollodori codd. Τgelgae cod. Vii. 3rec. II δέ τεJ μοῖραν in schol. Marc. IJcophr. additum delevit C. Schenklin ed. meae p. 205Schol. Marc. Lycophr.: Aς ὁ - νόημαJ mas e verba volgo scholion claudunt, transposuit C. Sohenkl in ed. mea 205 f τὰς - νόημα J ex

altera, recensione in epsit