Artium scriptores

41쪽

CCI,IX. pag. 48-liae iam amatus in his investigandis fuerit Aetor ostendunt memoratu digna, integra hic reddam to μέντοι Σικελιώτης ramoma μὴ κεχρῆσθαί φησι τον

ρήτορα τοῖς κατὰ οι ἄνο ιαν σχήμασάν, ἀλλἀ κατευθύαὐτο και ἀπλάστους τὰς νοήσεις ἐκφέρεσθαι, τροπὴν di εκτου πανούργου καὶ ἐνάλλαξιν οἴτε ζητῆσαι τον ἄνδρα οὐ χρ σαθαι, αλλὰ δι i'τῶν δὴ των νοημάτων κα της φυσικῆς αυτῶν κολουθίας ἄγει ναον κροατὴ, προς το βούλημα o γὰρ πάλαι ρήτορες μανὰ αὐτοῖς νο ιιζον ευρεῖν τε ἀενθυμήματα και τῆ φθάσει περιττῶς ἀπαγγειλαι ἐσπούδαζον γὰρ ὀ ολον περὶ τὴν λέξιν και - ταύτης κόσμον, πρῶτον μενέπως εἴη σημαντικὴ και ευπρεπὴς, εἶτα δε και ναρμονιος ἡ τούτων σύνθεσις εν τούτφ γὰρ αὐτοῖς και τὴν προς τους IJιώτας διαφορὰν in τὰ κρεῖττον περιγένεσθαι εἶτα εἰπώνώς σχημάτιστος - κατὰ διάνοιαν ὁ του Ἀντιφῶντος λόγος, σπερ ἐπιδιορθούμενος εαττὰν ου τούτο λέγω φησὶν, ὼς υδὸν ευρίσκεται διανοίας παρὰ ντιφῶντι σχῆμα και γὰρ ρώτησις που και παράλει ις και ετ ερα τοιαύταἔνεισιν αυτο τοις λόγοις αλλἀ τέ φημις τι μὴ κατ επιτήδευσιν μήτε συνεχῶς χρήσατο τούτοις, αλλ' εὐα α ξνύσις αυτ ιιεθοδείας τινὰς χωρὶς πῆγεν δὴ και περὶ τους τυχόντας τῶν ἰδιωτῶν εστιν Oρῆν διὰ τούτο καιχταν τις σχηματίστους εἶναι λέγη λόγους, οὐ καθάπαξ οἰητέον τῶν σχημάτων αυτοὐς πεστερημένους ιναι, τούτο γὰρ δύνατον, ἀλλ οτι τλεμμεθοδον καὶ συνεχὲς και ἐμωμένον τῶν

σχημάτων ο κ εστιν δρώμενον ἔλαττοῖς. De dispositionis ratione iuni locmimur, duo prim III apparent genera inter se diversa, τὰ δικανικὀν γένος et δημηγορικόν, sive ut Plato illudens dicit σοφία δημηγρικῆ και δικανικῆς est enim ξ βουλὴ και ὁ δῆμος, ad Pios omnis fiat ortitio.

Et hanc divisionem, ut infra Videbimus. Anaximenes servavit. sed modo teritum accessit, Seu Potius se ex illis segregavit. τὰ ἐπιδεικτικόν, 1ae quum tam Sint siversa, ut eo nunes viasdam leges non satisfacere omnes lateantur, veteres elopius ad Longinum pag. 221 Veisti ex o Photii et Pseudo. Plutarchi Ioco totius ira i titilliint ingens περ Ἀντιτῶντος

42쪽

quentiae magistra in artiuus quas componerent, utrima omnem orationis larinam compronenderint et cubasta dicendi generis Praecepta bene excogitata tradiderint unum tantum caeteris 'Ili 4 Ialli ni expolivoint quaerendum est. Sopnistas quamvis in ostentatione principes suisse legantiis, uidiciale tamen gentis, tanta ut mini videtur necessitate agitatuni et usu fre-

plerique in litiliciis versaDantur, in nunc ununt l. nida fione et detineratione neglecta decureorunt cai una. uana alteram cur miselint, Ciceronis doceoit locus ): postelior veri Piippe de reDus fututis iudicium serens, et disticilio erat et magna exsiste uni 'tenere iudiciali conaerot δικανικον γένος solun tractatum fuisse vel ex nis Aristotelis vel Dis III, 13 pag. 196 concutilas, ut artinctum non singulari , sed tonitri uni considerare idque in oratione disponenda Aetores non onservasse monet: νυν δε διαιρουσι γελοίως.

quo si διηγησις in iudiciali tantum est oratione, veteres Veri dicendi doctores hanc nunquam omitriint, hoc το δικανικὼν solum tradidisse apparet. Id ni nae iis Socrati non modo in iudiciis et concioninus sed et in reDus dimesticisci netoricen esse a Birinanti respondet pag. 96BMi. ου μ τον ad ου παντά

πασιν ουτως, αλλὰ μάλιστα μέν πως περὶ τὰς I- ΛΜ λεγεται και γράφεται τέχνη, λέγεται δὲ και

notandunt non sine ratione λέγεται vi και περ δημηγορίας, omisso γράφεται τέχν' additum esse, idque se cognitum tenere ex Masymacho, neodoro inis latet inaedinis. Sed

43쪽

clarius et gravius est lino niti iri est Isoreatis in oratione κατὰ

σοφιστῶν g. 10 pag. 331-emus locus imprimis est iptus:

Aoιποὶ σήμῖν εισi οι προ μῶν γενόμενοι καὶ τὰς καλουμένας τέχνας γράφαι τολμήσων τε Ους υκ

ἀνετέον ἀνεπιτιμήτους. 7 τινες πέποντο δικάζεσθαι διδάξειν, κλεξάμενοι et δυσχερέστατον των νομάτων, των φθονουντων ἴργον η λέγειν, αλλ των προεστώτων της τοιαυτης παιδεύσεως, καὶ ταυτα του πράγματως κα οσον εστ διδακτὀ, Ουδεν, ἄλλον προς του ς δικανικους λόγον η προς τους αλλους παντας ωφελεῖ, δυ μαμεν οὐ τοσουτρο δε χείρους ἐγένοντο των περὶ τὰς εριδας καλινδουμένων, ωσον ουτοι μεν τοιαυτα λο-γiδια διεξιόνιες, οἱ ει τις ἐπὶ των πρανων εμμείνειεν ευ-

θὴς αν εὐπάσιν et κακοῖς, μως αρετ λεπηγγείλαντο καὶ σωφροσύνην περ αυτῶν, κεινοι δ' in τους πολιτικοῖς λόγους παρακαλούντες, ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων των προς όντων αυτοῖς ἀγαθῶν, πολυπραγμοσύνης και πλεονεξίας πέστησαν εἰναι διδάσκαλοι '.

vides io in ine in aegre illius saeculi morem 1erenter Pt vehementer impugnaritem ipse vero καλουμένην τέχνον protulit, et nic locus iam Iantum Isocratis ars a ceter oriundistaret, luculenter docet. Denique Aristoteles net. I, 1 pag. 3 latius nae exponens quam censet emIsain, havi

scio an non omnisus p Datam adiungit: 'ς αυτῆς Ουσης

μεθόδου περὶ τα δημηγορικὰ καὶ δικανικὰ καὶ καλλέονορκά πολιτικωτέρας της δημηγορικῆς πραγματείας ουσος της περ τα συναλλάγματα, περὶ μεν κείνης Ουδεν λέγουσιν, περ δε του δικάζεσθαι πάντες πριρῶνται τεχνολογεῖν, τι ηττόν εστι πρ εργου τα ζω του πράγματος λέπινυν τοις δημηγορικοῖς καὶ ηττόν εστι κα κουργον ὴ ηα γορέα δικολογίας, αλλὰ κοινότερον.

Haec de dispositione non minoreIn tamen curam Orato

res elocutioni impendeDant, partim quod naec ipsa Inagni momenti eam exigeDat pari in Pio nini magis clua in si iis male pronuntiaret et externis vel peregrinis uteretur versis,

44쪽

Athenienses, cunis rei mira traduntur exempla, exto Post Bli: Pl l Iίi tempus ostendeDat. Itaque nospites pii apud populum vel in tuli ei verba faciunt, statim in introitu ne sit detrimento deprecti iuui Ideo veteres earn non negligenante in EDris multun de hac visputabatit, in mathiis Vol levissima

v. e. Coniunctionuin articuli Vina et Isun exponere solent . et posteriores critici vel in si inino anto omnia Domini dictionem PIOTu ui agunt Censurain notarat. Varui elocutionis genera, Supe sunt ei in il l Bl ipsi tibi ita tu freti nienta, lios in Opei Pertexen- , in de singulomii Haetoriit ingeni erit Selmo, demonis

stabimus.

Postvenia viae rostat orationis pars, inventionem, υρε- σιν, comprenondens et illisis,li in enodati est et maxime lae1uerit apud antimios nos latet vix quasdam de ea expromere licet coniecturas. Tria quidem illὲ genera orationis etiamsi non separata omnes Cognorisse non est quod monean , Tesenim ipsa et Varius at Pae nultiplex usus haec tacuit et paulatim discrevit, ut alii aliud sequerentur oratores singulas Verocialisque species una cum argumentis comini pie traetandi ratione praeter Anaximenem cuius ars adnue superstes, eteralis fecerint mrsus incertum est. ninino non falli aruitror mi plurima ad nos maxime τόπους unde 'innia emanarent et diiudicarentur, in artium iiDris relata esse milii persuasum na

tatis ni τὰ νόμιμον, τὼ δίκαιον et τὰ συμφέρον, albus alia mi-

Herodis Mytilenaeus pag. 45 kli. τάδε δὲ δέομαι, μῶν συγγνώμην ἔχειν μοι οὐ ro μὲν ἐάν τι γλώσση ἀμάρτω, και γMσ

45쪽

noris momenti adhaerent ut, καλὰν ἰδὼ οίδιον vel ἔν-

ωςον, δυνατὰν σαφες, omninus ainia generiuus communi ). Indi enirn quod inaxini usu venit, τὰ προτρέπειν et αποτρεπεν exempla praestant nucydissis Orationes Θεωρητικῶς vero naec, si ita intelligendum, a Callippo et Pampndo et orata Aristoteli laudantur.

E approbationum nurnero , Iae erant aperiae et rem p xime attingenant, exagitatas esse certum est, Veluti

μαρτυρίας, βασάνους, ορκους tinniali liae ristoteles

ατεχνα primus dixit' ); ἔντεχνα non prorsus sirisse neglecta, ipsius ostendunt vel Damnet init pag. 1: ιν μεν ουν es τὰς

τεχνα των λόγων συντιθεντες, λίγον πεποιηκασιν ' αυτης μόριον αὶ γαρ πίστεις εντεχνόν εστι μόνον, τα δε ἄλλα προσθῆκαι οἱ δε περὶ μεν ενθυμημάτων ουδεν λεγουσιν οπερεστ σῶμα της πίστεως περὶ δε των ζω του πράγματος τἀπλεῖστα πραγματεύονται uix superiores nanc artem iusto minus expolivisse, non vero et orsus neglexisse queritur; nam Cum tota sere Vincendi spes ratiotio persuaden si posita sit in confirmatione, noc est in alguinentis, sinime primis ruetoribus τὰς πίστεις ignotas suisse putandunt, immo ut cuivis sanae nientis satis innaerentes de quiuiis ira ut tu in disputare pnilosopni inagis iniam omitoris esset, has in liuris p uicis conficiendas esse illilla 'unt.

Anaximenes pag. 59 uiae Apsine pag. 904. ed. 6 Anaxinienes, lietori pag. 22.καὶ πρῶro μεν τὰς προτροπὰς καὶ ἀπ- reontiς ἐπεί περ ἐν αt ἰδίαις ὀμιλίαις καὶ ταὶ κοιναὶ δημηγορίαις ceto cor μάλισi ἐν ror μάλισrα αιπιὼν χρησίς σει, διεχθωμεν liuio postremo vel Do vulgo adiectit in αν quod delendunt. Edit. Venota διέλθομεν, unde cave corrigas διέλθοιμεν αν. - Illistior. II, I pag. 149. 3 Anaximenes pag 1, ἐπέθετοι πίσrrari δὲ μαρrυρίαι, ρκοι βάσανοι Iegond. ἐπίθετοι δὲ σύεαι, μαρτυρίαι, βάσανοι, ὀρκos. Priinum exciderat nain postea liae deinceps pag. 80 seqq. singula nos laniit eo quem dedimus octine, et ita supra alterius g nera nigrM explicuerat ' inde corrig. Spalaingius ad Quintil. o in I pag. 457. Iarg. Victor cod. m. Ἀδδ. nil ν πεπst ρέκα-.

46쪽

Alcibiadi de vi et sensu legis ex Pericle Daerenti' hinse tondam venem de nia renus multiun cogitasse ingenue

fatetur, μάλα τοι φάναι τον Περικλέα υλκιβιάδη, καὶ

ημεῖς τηλικουτω οντες δεινοντα τοιαυτα ημεν, τοιαυτα

γα εμελετῶμεν καὶ ωοφιζόμεθα ola περ καὶ συ νυν εμο δ κεῖς μελετῆν.

Praeterea Graecomun largus figuramini Iae dispositionem et elocutionem ditanant, numerus notandus est, iam a primo ariis initio munde. I ostilens , in immensun Vero postea auctus ut toto si liros ii de nis solis tractarent, conserIberent,

ex altius nune graeca Alexandri et sonolia nomanaonis non inutilia , item Amillae omani, utilii tali supersunt, via in ro id imprimis ut antiqua a recentiorinus disceri antiis pri--upi reddantur inventori videndunt sed pauicissima de auctoriDus constant, Plurima nucusti ineerta, quanIvis multavit recte possint disceptari, itidem non duDitem Constitutiones στασεις viam et numero et disiaisitioni metores

mirum tantam operam naumant, nostram graecorem aetatem ponentiir. Miti in si ii censeat veteres illa gehenIata tanus attendisse , uni aptu Aristotelem frustra talia Iaeriantur et ab aliis desiderantiit in Anaximenis arte simplicissima et minime ex nata, Iaedam enumerari itemPie in naedro figuras satis multas Siculorum perstringi in animum inducat.)ψ Xenophon Menior. I. I, 46. Ex saeculi sui ingenio diei Calliclos apud Plat in Gorgia pag. 4 Bias παρὰ νω μὲν γαρ μειρακίω ρῶν φιλοσοφίαν γαυαι καὶ πρέπειν μοι δοκε καὶ γουμαιελεύθερόν τι δεῖνα τουτον τον ἄνθρωπον, τὰν δὲ μη φιλο-τοὐντα

47쪽

Orationis dispositiones, si guraminavi apta et necessaria ratio a sophistis inventa plerisam pirobata ad novissima ustae

tenapora diligenter tractata sillios Di cnolis decantaDantur': superiori dentium et Osrea aetate anniunt rhetoriiui praecepta non nodo non necessaria, sed nieras nugas et ineptias essessibis respexisse vi dentiti', cuius causa naagis in notorice neglecta Iuani in linor lior ni utilitate quaereiula st et en in lit ilia honii nurn lepingunt figuras symniotriae leges et lina a-rias corpOvis humani partes bene cognitas nauero pollet, iit, iis aliae minores notaptentur, V. C. ut tres sint Capitis Aequales, vae ipsa in ninoros cadant divisiones Oanniaque InonSacgregie conveniant, et Maac testitisti sunt cognitione , D-liidquam Veritatem xpriniere conantur cuni lane totius piC- turtio sint sitndanaenia sic orator rein involatani in nemDPa. ne Petivi Orit,us levia misceant i et ut orati ad non inis guram, in qua suo quid Pi invenitur loco, si persecta, Espoliat nocesse si rictu me naenius si qua insunt, facillias vi-ileris, i Iaraonis Vero creata, nisi utililliina in a Versarias S. se isti angi conlpreheiulas videare nini , Cuiusque, paucor in sentit o. ouare mi nullis os inatiuius legit iis et praeceptis, loquentiani nil ingere potest, inina niti ita naui inoptesil ἔihOIare, non ininus iam Vel sine suntinetina legitius vecto tuli ut iis sonsuri imaginem delinearo valet; at qui in arte longius P 'Ofectus est, inraunio Dilia quae vulgus hamina remina ideia ili'atiar, Vitupet a Dis. Sic optimo iure ex quo quae a disietenipei linent pa)aecepta elocimetitiae, neglecta et ut nugae ineptae gitandi stipei di despicitin tur, nos ad recte orationi in Considerandaara veteriina criticorun imori inipare PSSe lixeris, Iulsi interduin I atorona solent non legem reliquisse aut De In ASSEthailii Di, inittrii albest ut iis consentiamus, utinii nihil Onanino de illoruna principiis teneainus anali sen Sus accusen us et v gulis ilia aut iis artis provinciana opsisse Oeenaus Plato Pioni

ne in O Oratoi'una leges ni iniuria laudasse fateatur'. non contentia it

inini Si apto inlinerent loco, utilia esse agnoscit; at haec sola non sufficet nec otianeni liis contineti antentii accepti inonet. Quod si ii eloquentiae praecepta melius pisun nunc fiet i solet, tittendantur, ex animo cupio, id de graeca veteIuin arte dictitia volo. ne ista vita illis prorsus ignota. quae VETO

48쪽

res ut fieret aperia et adiiciua postes at et initio sideria exempla quae testimonioriam Ioc uni obtinent, praeceptorum n memini facile superasso non est quod uultemus il etiamnunc in reuiis viariam leges nondum satis expolitae sunt, animadisertinius. Quae utinam ex oratorduis prodatis et poetis sint sumenda an artis scriptori de suo praestanda, auctor IIerenni uin priore senteni resutata alteriin Pri bans, initIS non Lndocte disserit; dein suis uti exemplis, praeter Graeco arum esse Consuetustinein retulit ' Aa ea vio attinet ten

Pora, Iae n. nunc Perscrutamur, nunc non suISse morem, a dacter urinare possumus nec causa est onscurra posterioriDus

enim magna optimamim orationum copia, una apta Iael e Iinarent exempla, ad manus erat priores vero Puulie plerimi oratores, nisi de suo vel aequalibus stii, aliunde promere non poterant. Unde Coracem, Antipnontem alios*ie dedisse dicamus an ex Livia Isocrateni ex uo illum Exempla ungere Pae e re erant, nullius diducestatis, nec Ῥύ4α alios re-Higerent, signum censebant itali vel in Anaxirnenis arti , ait Alexandrima viae vocatiir, frustra talia taeres, quod haud levo vetustatis Idari indicium est poeta eniin unus locus, uia ripidis, no non inurinat. Primus ni salio erat Aristoteles, tu ipse non orator ruetorices leges ratione inve RiiDnfi, ex niuitis ilia praecesserant scriptorinus egregiis exempla mutuatus

.est cuius, oren ceteri omne postea secuti sunt Graeci, quos auctor ad Herennium, nou veteres illos, intelligit. IV, 1. Quomam iri ho Gro, reenni, de elocutione conscriptimus et quwrra in rebus vias e axemptu riti, nostris usi suismus et id uisura sester consuetudinem Graecoram, ill ae

ra a Furtiuia necessaria faciendum est ut paucis rationem nostri conialia demus,

. . . - ως λέγει 16 Μεσσηνιακρῆ ' --μας at ni tu semiitur ex Aleidamanto, itaque Iacunae sunt ponenda signa; sed nosint a locum ex graecis seliolia integrum restituemus. Interitum uel ore non nominat verna Iautantur . . III, 11 pag. 91,

49쪽

, Sed alia est PIaestio num oratores Ipsi poetariam freqDenter Muna usi locis, iod cum hi multo inaiore essent laude ora ali atque Iri, et iure quam apud nos, non rinprobalsile sit quae nunc si1-pea sunt, si inspexeris, posteriore domum aetate hoc freqDentatum credas. Caeteris praestat IH curgi oratio, Iuae ilan Demosthe nis tri Aesellinis pi a Phent controversiae; ImEt Ea nilii inVE-ntes ES auten Ini gna orationunt pars e Piae nusquam talia illata habere possit ira eniti ratione v. e. Isaeus proluit aliter poetarum loca inculcare valuit itavie casu magis accusisse videtur et iam ante hoc usu venisse docent viae Aristoteles Rhetor. I, 1 pag. b de Cleophonte contra Critiam notaVit.

Ibi haec quomie leguntur: νόσφατοι δἐ ῬάρτυρεςJὁσον,--θιμοι κεκρικασί τι χρησιμοι γὰρ, τούτων κρίσεις τοι πεοιτων αυτῶν αμνιππούσιν, οἷον Εὐβουλος εν τοις δικαστη- ρέοις χρησατο κατὰ χάρητος ο Πλάτων εἶπε πρὼς 'Αρχέβιονότι επιδέδωκεν εν di πόλει τὰ ὁμολογεῖν πονηρους εἶναι.

Ruhnhenius Hist crit orat pag. VII. lini athonario fi illa-l ain quae inun te tollens senarii finem ἔπιδεδωκε, πό- λε ex Platonis verbis emi Aristoteles poetae servaverit veri a necno, mihi non lirilis sed si servavit, sicile poetae

Hulneros, non enirn Rhundat ἐν sed necessariuin est, sici estituas i in

o πιδέδωκεν ὁμολογεῖν ἐν τη πολει

ilocidere, eontra Alcibiaden β 23 pag. 153 M. Ἀζιον M. την τόλμα, αντού σαφέστερον ἔτι διελθεῖν. 4 ταύτης γὰρ παιδοποιεῖται της γυναικὼς ν αν ἐλευθέρας μύλην κατέ- σι ησε - η τον πατέρα κώ τους Ῥυσγοντας ἀπεκτεινε και η την πόλιν ἀνάστατον πεποίηκεν ς αν μάλιστα τον

50쪽

υὶδ - θρὰν αυτου καιτρ πόλει ποιησειε τοσαυταις ἀνάγκαις κατείλη ται μισεῖν αλλ' υμεῖς εν με ταῖς τραγο δι- αις τοιαυτα θεωρου, τε δεινὰ νομιζετε, γινόμενα

δὲ τῆ πόλει ορῶντες οὐδε φροντίζετε. Respici Αnotaei s

aperet ad Sopnoelis locum in Aiace lao illa sere Tecmessa profert v. 485-b24. Nulla iidem integra noDis sex vata est eius aetatis de taloquimur, ars rara inde dispersa leguntur fragmenta , a nolsis suo Iaeli posita loco, Aristotelis enim Id,ros nimium a Phloriun CriptoruIn arti Dii distitisse quar iit ex ni de illis iudicium soramus, vel pauca illa tae ipse de sua et Veterimi prae se feri ratione docent. Est tamen simile quid illis magis adaptatum , io ut tectius de prioribus iudicemus non inaneu laant X , ρητορικὴν dico προς Ἀλέξανδρον pia vulgo serium

itia si utinam uDique iid aliis et cui et si auctori deDeamus,

docere possimus Anaximenem esse auctoren elegans et Pro-Dalsilitatem excedens est Petri Victorii coniectura γ, a noDis

novo argumento infra de Isocratera I mata, quaIn antea histoteli τέχνη, essitam esse, postea ostendero aggredianum Si vilium et glorIa Ioquentiae Ianaris non COInIn In ESSet Graeciae, sed proprium Athenien sium ' primam taIne II artinta originem emi Mnenis nevi in alia Graecia civitatenatium, sed aliunde illuc translatiini, viae artem ad nocium ita recentem et pussulantem valde augeret, inveneris. Nec mirunt solis Aineniensium niuris postea veram fuisse clausam eloqPentiam . reli*ias vero ad limam onuies in illius gloriae societatem n utidiana esse admissas quis enim est ii non videat huius rei causam in ipso latere Αtneniensium populo eiusque id erarivencla ratione liversa et conta a In administranda formae ceteris. Domus et Aeolistus, praelatae Ipsa enii aris Ocratia rhetorices fines non coercet solun , sed veluti exitium et optimatilina status perniciem Iovis modo eam trementem remo-