Demosthenis opera. Ad optimorum librorum fidem accurate edita. Tomus 1. 5 Tomus 5

201쪽

etoo επτὰ επὶ θηβας θάπτε, κώλυε Κρέων των μεν ουν εις μύθους ἀνηνεγμένων ργων πολλὰ πα

ταν, καὶ διαδεων διων κινδύνων κοινης--ηρίας πῶσι τοι ελλησιν α δειοι κατέστησαν. καὶ προείρηται μεν ο μέλλω λέγειν , π αλλωναρύτερον δεῖ δἐ μηδε νυν του δικαio καὶ καλως ἴχοντος παθου τοὐς ανδρας κείνους στερηθη ναι τοσουτον γὰρ Ἀμείνους των επὶ Po. στρατευσαμένων νομιζοιντ ανεἰκύτως, σον οι μεν ξ απάσης της Ἐλλάδος οντες ἀριστεις, δέκ' ετ της λίας εν χωρέον πολιορκου- τες, ὀλις Φλοπι υτοι δῶ τον , πάσης της πείρου sidio ἐλθύντα δνοι ταλλα πὰντα κατεστραμμένον, ου μδνον μύναντο, αλλὰ καὶ τιμωρίαν, περων τοὐς αλλους δίκουν, πέθηκαν ετ τοἰνυν τὰς εν αὐτοῖς τοῖς ελλησι πλεονεξἰας κωλὐοντες, πάντας,οσους συνέβη γενέσθαι, κινδύνους πέμειναν , πουτ δικαιον εἴη τεταγμένον ενταυθα προσνέμοντες

202쪽

ο τι χρὴ περ τούτων ειπεῖν κάσ2sυ, α Det tia πραχθέντα ἀπηριθμηκέναι εο γὰρ πάντων ἀμηχανώ-τος ην, o, τι χρὴ λέγειν, πορισασθαι, φεκε - αρετὴ πολλὰ καλὰ δίδωσιν αυτὴ εἰπεῖν και πρέ- χειρα, α ρήδιον μέν εστ διελθεῖν. αλλὰ προαιρου- μα , της ευγενείας, κα των παρὰ τοις προγόνοις μεγίστων μνησθεις, ως τάχιστα συνάφα τυν λύγον προς τὰ τῶςδε πεπραγμένα, D σπερ τὰς φυσεις ησαν συγγενεῖς, οἴetω καὶ τους επαίνους εα αυτωνκοι νους ποιήσωμαι ' πολαμβάνων ταυτ αν εἶναι κεχαρισμένα κακείνοις, και μάλιστ' ἀμφοτέροις, ει της αλλῆ λων αρετης μὴ μύνον τῆ φύσει μετάσχοιεν, αλλὰ και τοῖς παDoις. νάγκη δ' εν του μεταξύ διαλαβεῖν, και πρὁ του τά τοῖσδε πεπραγμένα τοις ἀνδράσι δηλουν, και τους ει του γένους προς το τάφον ἡκολουθηκύτας δ ευνοιαν παρακαλέσαι καὶ γὰρ εο μεν εις χρημάτων δαπάνην η τινα αλλην θεωρίαν ἔππικων, η γυμνικων ἄθλων τά θην κοσμησαι τον τἀφον, σπιε α προ μύτερον και ἀκριβέστερον τουτο παρεσκευάσμην, τοσοίτω μαλλον α προσήκοντα εδοξα πεποιηκέναι ' λθον δ' ἐπαινέσαι τούσδε του ανδρος αἱρεθεὶς, ὰν μὴ τους ἀκούονTας υμ

το υναντιον, os δει, ποιήσω ὁ μεν γὰρ πλουτος, και ὁ τάχος, και η σχῖς, και - ἄλλα τούτοις νοια, μυτάρκεις χει τὰς ὀνήσεις τοι κεκτημένοις, και κρατουσιν εὐαυτοῖς , ἐς α παρῆ, καν μηδεις

203쪽

εῶν ἄλλων βουληται. η δε ων λύγων πειθὼ της τῶν ἀκο--- ευνοια προσδεῖχα κα μετὰ μεν ταύτης, κυν μετριως ρηθῆ, δύωνηνεγκε, και χάριν προσποιεῖ ἄνευ δῶ ταύτης, καν υπερνώλη τω λέγειν καλῶς, προσέστη τοῖς ἀκοίουσι πολλὰ τoisu εχων

ἔπειθῆ προς αυτοῖς ιμ τοῖς ργοις, απορῶ, τι πρῶ-eto ianta προῖστώμενα γὰρ bo. J πάντα ηις ενα καιρον, δυσκραον καθέστησέ μοι την ἶρεσιν αὐτων. οὐ μην Ἀλλὰ πειρ ὰσομαι την αὐτὴν ποιήσασθαι τοῖλύγου τάξιν, περ πηρξε του βιου τούτοις. ἴδε γὰρ ξαρχης εν πασι τοι παιδευασιν ησαν πιτανεῖς, τὰ πρέποντα καθ' ηλικων,σκουν1ες κύστην, και πῶσιν ἀρέσκοντες, ι χρὴ, γονεῖσι, φίλοις. Dικειοις τοιγαρουν, ἄσπερ ἴχνη γνωριζουσα νυν ἡτων οἰκείων αὐτοῖς καὶ φίλων μνημ', πασαν θανεπὸ τούτους φέρεται τοι πdθω, πολλὰ πομνηματαλαμβώνοτσα εν oli συν δει τούτοις ἀρἱστοις οἶσιν. επειδη δε ει ανδρας ἀφίκοντο, οὐ μύνον τοις πο- λἰταις γνώριμον την αὐτων φύσιν, αλλὰ καὶ πῶσιν ἀνθρώποις κατέστησαν. εστι γὰρ, εστιν πάσης αρετης αρχὴ μεν, σύνεσις πέρας δε ἀνδρία καιτῆ με δοκιμάζεται, τί πρακτέον εστι si δε σῶ - ται. εν τούτοις ἀμφοτέροις ora πολ διήνεγκαν. καὶ γὰρ εἷ τις εφίετο κοινος πασι κινδυνος τῶ ελ- λησιν, ἡτοι πρωτο τροεἱδοντο, και πολλάκις εἰς σωτηρίαν παντας παρεκάλεσαν με γνώμης ἀπή- δειξίς εστιν εὐ φρονουσης. και η παρὰ τοῖς ελλη-

204쪽

DEMOSTHENIS

σιν ἀγνοίας μεμιγμένης κακh, οι νον ταυτα κωλύειν σφαλως , τὰ μεν ου προορώσης, τὰ δ' εἰρωνευομένης, μως, νυ' υπηκουσαν, καὶ et δέοντα

ποιεῖν θέλησαν, Οὐκ μνησικάκησαπι αλλὰ nos στάντες, και παρασχύντες απαντα προθυμως, καὶ

σώματα , καὶ χρημαια, και συμμάχους, εἰς πεῖρανῆλθον γωνος, εἰς ον ουδἐ της φυχης ἐφείσαντο ἐξανώγκης δε συμβαίνει, ταν μήκη ἰγνηται, τῶς

μεν, rιῶσθαι τοις δε νικαν. - αν κνήσαιμιν ειπεῖν, τι μοι δοκουσιν οι τελευτωντες κατέρωνεν τάξει της μἐν ηττης οὐ μετέχειν, νικα δἐ ομοίως αμφύτεροι το ἐν γα κρατεῖν εὐτοῖς ζωσιν, ςαν ὁ δαίμων παραδω, κρίνHαι' o δ' εἰς τουτο κα-στο εδει παρασχέσθαι, πας ὁ μένων ε τἀξει--ποέηκεν εἰδε, θνητος ων, την μαρμήνην επε, τυῖ πέπονθε et συμβαῖνον, M. την φυχὴν ητzηται πω εναντίων νομίζω τοἰνυν καντου τος χώρας μων μη πιβηναι τους πολεμους, πρὁ τη τωνεναντίων ἀγνωμοσυνη τον τούτων ἀρετὴν σιτίαν γεγενησθαι. κατ ανδρα γαρ πεῖραν εἰληφύτες ἱτdra συμμίξαντες κεῖ, οὐκ ηβουλοντο αυθις εις ἀγωνα καθιστασθαι τοις κεινων οικείοις, πολαμβάνοντες ταῖς μεν ὐσεσι ταῖς ὁμοίαις ἀπαντήσεσθαι, τα ἰλου ευπορον εἶναι την ὁμοίαν λαβεῖν δη

205쪽

ORATIO FUNEBRIS. OIκύριον, φιλον γενέσθαι τοις κείνων οἰκειοις οὐ-

θωκεναι, οὐδένα ουτ' ἀναισχυντον, υτ τολμηρον ουτως εἶναι - τιν' αντιποιήσεσθαι - πεπραγμε-

σνδρῶν ἀρετὴ της Ἐλλάδος φυχῆ, τἀληθες εο-

206쪽

DEMOSTHENIS

πειν αμα γὰρ τἀτε τούτων πνευματα πηλλάγη etων οἰκείων σωμώτων, κα 2δΛης Ἐλλάδος αξἱωμα ω- - θηται μεγάλην μe ουν ἔσω υπερβολὴν dξομεν λέγειν, ρητέον δ' ὁμως ωσπερ γαρ, εἴ τις ἐκ του καθεσzηκύτος,δνοτ' - ἐξέλοι, δυσχερὴς καὐχαλεπὐς απας ὁ λειπύμενος βίος γένοιτ' aQ o Data xων da etων ἀνδρων ἀναιρεθέντων, εὐ-ὁτει καὶ πολλῆ δυσ- ωλεία πας ὁ προτο ζηλος - ελλήνων γέγονε διὰ πολλὰ δ' εικδτω οντες τοιουτοι, διὰ τὴν πολιτεί- ου ηκιστα ησαν σπουδαῖοι αἱ με γαρ διὰ των ολίγου δυναστεῖαι δέος μεν ἐνεργάζονται τοι πολιgαις, αισχύνην δ' ου παριστῶσιν νικα γουν ὁ ἀγώνελ του πολέμου, πας τις αερως εαυτον σώζει, συνειδώς, τι, ἀν-ους κυριονς, η δώροις, εδι' ἄλλης ηστινοσουν μιλίας, ἐξαρέσηται, αὐτὼ δεινύτατα ἀσχημονῆση, μικρδ ονειδος τι λοιπδ αυτῶ κώ Σα- στήσεται αἱ δε δημοκρατίαι πολλά τε ἄλλα και καλῶ καi δἰκαια εχουσιν, ων τον εὐ φρονουνTα ἀντίχεσθαι δει, και τὴν παρρησιαλ εκ της ἀληθείας ῆρτημένην, ν υ εστιν ἀποτρέφαι,ου τἀληθἐς δηλουν. υτε γὰρ πάντας ξαρέσασθαι τοῖς αἰσχρόν τι ποιήσασι δυνατον, υτε μόνος ὁ τἀληθες ονειδος λέγων λυπει και γὰρ οι μηδεν α ειπόντες αυτοὶ βλάσφημον, αλλου γε λέγοντος αἱρουσιν ἀκουοντες αφοβουμενοι πάντες, ικύτωςU των μετὰ ταυτα ἀνει- δων αισχυνη, τον τε προσιδντα ἀπο-ων ναντίων κωδυνον εὐρώστως πέμειναν, και θανατον καλω

207쪽

πασιν πησε τοῖςδε τοις ἀνδράσιν εἰς το καλως ἐθλλειν nod νησκειν, ἔρηται, γένος, παιδεία, χρήστων πιτηδευμάetων συνηθεια, ης λης πολιτείας υπύθεσις ara κατὰ φυλάς παρεκάλεσεν κώσχους ευρωσχους εἶναι, ταυτ δη λέξω. ηδεσαν παντες εραθειδα τὸν ἐπώνυμον αυτων, Cois, νεκα

του σωσαι 'ν χώραν, 1ὰς αυτο πῶδας, ας ακινθίδας καλουσιν, εἰς προυπτον θάνατον δύντα ἀνα- λωσαι. αισχρον ουν γουντο τον μεν ἀπ' ἄθανάτων πεφυκότα, πάντα ποιεῖν ενεκα του την πατρίδα

ἐλευθερωσαι, αὐτοι di φανηναι θν ὁ σωμα ποι- Ουμενοι περὶ πλείονος, ψύξανέθάνατον. υκ πο- ουν αιγεῖδαι Θησέα τυν Αἰγέως πρωτον σηγορἰαν καταστησάμενον τη πόλει δεινδ ουν γουντο τηνεκείνου προδουναι προαίρεσιW- ιτεθνῶναι μαλλον θρουντο, η καταλυομένης αυτης παρὰ etοις ελλησι ζῆν φιλοφυχῆσαντες. παρειληφεσαν πανδιωνίδαι Πρύκνην και Φιλομηλαν, τὰς Πανδίωνος θυγατέρας, ως ex μωρήσαντο ηρέα in την εις αυτ ἐς βριν οὐ βιωτον ουν ενδμιζον αυτοῖς, εἰ μὴ συγγενεῖς οντες, ομοιον φανησονται τολύυμο εχοντες ἐκειναις, εφ' ἀς την Ἐλλάδα εώρων υβριζομένην. κηκόεσαν λεωντίδαι μυθολογουμένας τὰς Λεωκόρος, ῶς αυτὰς εδοσαν σφάγιον τοις πολίταις περ της χώρας. τε Ουν γυναῖκες κεῖναι τοιαυτην επον ἀνδρείαν, οὐ θεμιτὀν αὐτοῖς πελάμβανον, χείροσιν, ἀνδράσινουσιν, κεἰνων φανηναι ἐμέμνηντο ἀκαμαντίδαι των επων, ν οἶς υμηρος νεκα της μητρd φησών

209쪽

ORATIO FUNEBRIS.

θείας πολλης και φιλανθρωπον διεζευγμένοι, και τὰ της πατρίδος πρώγματ ρημα, και δακρυων καιπένθους πληρη οἷ δε ευδαιμονες in δικαίω λογισμω , Πρωτον μεν αντὶ μικρου χρύνου, πολυν καὶ το απαντα ευκλειαν ἀγήρων καταλείπουσιν, ἐν η και παῖδες οἱ τούτων νομαστο γραφήσονται, καογονεις οι τουτων περιβλεπτοι γηροτροφησονται, παροραφουχην τω πενθει την τούτων ευκλειαν εχονΤες επειτα νύσων απαθεῖς et σώματα, και Σπων πειροι

etὰς φυχὰς, ας επὶ τοι συμβεβηκύσιν οἱ ζωντες εχουσιν, εὐμεγώλη τιμῆ και πολλω ζηλω-ων νομιζωμένων τυγχύνουσιν. ους γαρ απασα με η πατρις θώπτει δημοσία, κοινων δ' παίνων μύνοι et χάνουσι, ποθουσι δ' οὐ μδνον οἱ συγγενεῖς και πολῖται, αλλὰ και πῶσα, σην Ἐλλάδα χρὴ προσειπειν συμπεπένθηκε δε και της οικουμένης eto πλεῖστον μέρος, in o χρὴ τούτους εὐδαίμονας νομίζεσθαι τους παρέδρους εἰκdrως ανοις φήσαι τοις κάτω θεοῖς εἶναι, τὴν αυτην ἀξιν χοντας τοι προetέροις ἀγαθοῖς ανδράσι εν μακάρων νήσοις οὐ γὰρ δών τις Ουδἐ περὶ κείνων ταυτ ἀπήγγελκεν , αλλ ους οἱ

πον , τὰς παρούσας συμφορὰς λύγω κουφίσαι δει δ' ἔμως πειρῶσθαι, και πρὁ τὰ παρηγορουντα τρέπειν. τὴν φυχὴν, ς τους τοιούτου ανδρας γεγονd- τας αυτοῖς, και πεφυκύτας εὐτοιοίτων ετέρων, κα

210쪽

λδ εστ τα δεινὰ εὐσχημονέστερον των αλλων φέροντας ὁρασθαι , και πώση My χρωμένους, ὁμοίους εἶναι και γὰρ ἐκείνοις ταῖτ' ἄν εῖ μάλιστ' εὐκύνω και τιμῆ, και πώυ mi πύλει καὶ τοι ζωσι tuis ti ενέγκοι πλείστην εὐδοξίαν χαλεπον πατρι καὶ μητρὶ παMων στερηθηναι, καὶ ρήμοις εἶναι των οἰκειozάτων γηροτρύφων σεμνον δή γε γηρως τιμὰς , καὶ μνημην ρετης δημοσία κτησαμένους επι-δΠν, και θυσιων, και αγώνων ξιωμένοae αθανάτων λυπηρον παισιν ὀρφανοῖς γεγενησθαι πατρύς καλιν δέ γε κληρονομεῖν παrρώας ευδοξίας και του μεν λυπηρου τολου-ὁ δαίμονα αἴτιον ευρησομεν ονetre, ω φύντας ανθρώπους ἔκειν ανἀγκη ' του τιμίου και καλου τρο των θελησἀντων καλως ἀποθνήσκειν αἴρεσιν ἐγὼ μεν ob οὐχ πως πολλὰ λέξω, τουτ επεσκε φάμην, αλλ' πως υληθη. μει δἐ ἀποδυρ εμενοι, και et προσηκοντα ῶς χρὴ, καινύμιμα ποιηοαντες, ἄπιτε.

ἐπει-περ ἀκουειν βούλει eto λόγου, δε σοι και ἀναγνώσομαι δεῖ δέ σε την προαίρεσιν αὐ- οῖ πρωτον εἰδόναι βουλεται μεν γὰρ ὁ τον λύγον