Demosthenis opera. Ad optimorum librorum fidem accurate edita. Tomus 1. 5 Tomus 5

211쪽

ποιων επαινῶν Ἐπικράτην ον ωετο πολλων και καχων και ἀγαθων ονetων νέων εντη πύλει χαριέστατον εἶναι, και πλεῖον τῆ συνέσει προέχειν, η et κάλλει των ηλικιωτῶν. ρῶν δ', ἄλλος ειπεῖν et πλεῖστα τωνερωrικῶν συνταγμάτων αισχύνην μαλλον η τιμὴν περιώπτονἔα,οὐzοις, περιῶν ἐστι γεγραμμένα, τουτοοπως μὴ πείσεται, πεφύλακται και, περ και πεπεῖσθαι φησι τη γνώμη, τουτο και ἐγραφεν, ς δικαιος εραστὴς ου αν ποιησειεν οὐδε αισχρον, ουτ αξιώσειεν ο μεν ουνωσπερ ει μάλιστ' αν ἐρωτικον λώβοις eto λδγου, περ τουτ εστιν ' ὁ δ αλ-λος λύγος, τὰ μεν υτον επαινεῖ τον νεανίσκον , ὰδ αυτω συμβουλευε περὶ παιδε. τε καὶ προαιρέσεως του βίου πάντα δε ταυτα γέγραπται τὀν τρd- πον ον ις αν εις βιβλιον κατάθοι ro. τοις μεν γὰρ λεκτικοῖς etων λύγων, Πλως και ομοίως, σι αν κτου παραχρημα τις ελοι, πρέπει γεγράφθαι τοις δ' εις τον πλείω χρύνον εθησομένοις, ποιητικῶς καιπεριττως ὁρμύττει συγκόῖσθαι τους μεν γήρ, πιθανοῖς, τους δε επιδεικzικοῖς εἶναι προσήκει. ν'

ουν μὴ παρὰ τον λύγον σοι λέγω, μηδι απερ γιγνώ

212쪽

διημαρτηκsτας ου et βελτιστα κρωειν, ἄστε διῶτους λυμαινομένοv τω πρήγματι, και πρῖς τους μεzὰ σωφροσυνης πλησιώζειν ἀξιουντας δυσκίλως ὁρα- σθαι διακειμένους ἡγησάμ Ἀους μεν τοιούτους οὐ μύνον αυτῶ ἀλυσιτελως χειν, αλλὰ καἰ τοῖς αλλοις μοχθηρῶς τνηθειας ενεργώζεσθαι τοῖς δε καλως

φρονουσιν ου επακολουθητέα εἶναι τετοίτων ἀπονοία μάλιστα μὰν ενθυμουμένοις, ἔτι των πραγμα- Ιων , vetεκαλων, ουτ ινρων, ἀποτύμως οντων, αλλὰ παρὰ τους χρωμένους, πλεῖστον διαλλαττώτων, λογον μια γνωμη περ αμφοτέρων χρησθαι επειθ δr πάντων ἀτοπώτατύν εστι, ζηλουν με τους πλείστους φίλους και βεβαιοτάτους εχοντας, ἀποδοκιμώζειν δε τοὐς εραστὰς ο μύνον ἔδιον θνος πύπασιν, αλλὰ τοῖς καλῶς - σώφροσιν οικειου- σθω πέφυκεν ετ δε τοις με μηδεμίαν πω τοιαύ

δὴ χρεῖαι δ ερωτος χω6ς αἰσχύνης ηὐξῆθησαν, καὶ

μετὰ το ἀκριβεπιάτης ευλαβεια τον αλλον χρdνον βεβιωκόοιν, οὐδ' ποφίαν ἔχειν ευλογον, ως αντι πράξειαν ι πρύν. δι δὴ και μυλλον πηρθην τουτον γράφαιτον λύγον, γουμενος δυῶν τῶν καλ- λωτοι οὐ διαμαρχήσεσθαι τὰ μεν γαρ πήρχοντἀ σοι ἀγαθὰ διελθὼν , μα σέ τε ζηλωτον, και μαυ-

213쪽

AΜATORIVS. αδ οὐκ ἀνόητον επιδείξειν ελπίζω, - τοιουτονοντα ἀγαπω συμβουλεύσας ὁ α μάλιστα aethnεἰ- νει νομίζω της μεν υνοιο της Ῥης δεῖγμα της δε κοινης φιλίας φορμὴν ἀμφοτέροις εἰσοίσειν καλeto μ' υ λέληθεν, τι χαλεπὐ μεν εστι, καὶ τηνσην ὐσιν ἀξίως των παροδντων διελθεω τι δἐ

επικινδυνύτερον, οὐσυμβουλεύειν μέλλοντα αυτονυπεύθυνον τω πεισθέντι καταστησαι. αλλὰ νομίζω, τοι με δικαίως εγκωμίων τυγχάνουσι περιγενέσθαι zης 2ων παινουντων δυνὰμεως προσήκειν τῆ της

ἀληθείας περβολὴ ' της δε συμβουλης ου διαμαρτήσεσθαι, συνειδώς, οτι διὰ μεν νοητων, και παν-

τελως υπ' ἀκρασέας διεφθαρμένων, ουδ των καθ' υπερβολὴν ὀρθως βουλευθέντων ουδἐ αν καλως ἐξενεχθει. διὰ δἐ των σωφρύνως και καθαρος ζῆνα ρουμένων, ουδἐ τὰ μετρίως σκεμμένα διαναρτάνεοθαι πέφυκε τὰς μεν bs ελπόδας εχων τοιαύτας, εγχειρήτω λύγου ηγονμα δἐ πώντας αὐομολογη- σαι μοι, τοῖς τηλικούτοις ἁλιστα καθήκειν, κάλλος με επι zης φεως, σωφροσύνην δ' εα ης - χης, ἀνδρόαν δ' π αμφοτέρων τουτων, χάριν ἐεπὶ των 1dγων διατελεῖν χοντας. ων τὰ μέν τις φλσεως ουτ καλως η τύχη σοι παραδέδωκεν, στεπερίβλεπτον και θαυμαζόμενον διατελειν ' τὰ δ' αυ-2δ παρὰ την επιμέλειαν εις τουτο προαγαγών ηκεις, αστε μηδέν α σοι των ε φρονούντων πιτιμησαι. καίτοι χρὴ τον των μεγίστων παίνων αξιον, πώ

- των θεων γαπημίνον φαίνεσθαι, παρὰ δἐ τυις

214쪽

a1 DEMOSTHENI sἀν Θρώποις, τὰ μεν δι αυτον, τὰ δε διὰ τὴν et χην θαυμάζεσθαι καθύλου με τοίνυν etων παρ- χύντων σοι προς ἀρετὴν ἔσως στερον ἁρμόττει τὰ πλει διελθών - ' κάστου τουτων εγκώμια εἰ- πειν ἔχω, ταυτα δηλωσα πειρύσομαι με ἀληθείας.

αρξομαι ὁ πρωτον επαινειν, περ πρωτον δουσιν ωπασιν ἐστι γνωνα σου, o κάλλος, και τουτου. δχρωμα, δι' ου και τὰ μέλη, και ολον et σωμα φαμ

ιδεῖν, ἴνα συγγνώμης τύχω μηδἐν Ῥοιον χωλειπεῖν αυτω. ω γὰρ εἰκἁσει τις θνητων, Ἀθάνατον τοῖς ἰδουσι εργύζεται πύθον, και ὁρώμενον οὐκ ἀποπληρῶ, και μεzαστὰν μνημονεύεται, Ἀαι τῆν των θεων ἀξόαν επ' ἀνθρώπου φύσεως χει, προς με, τὴν εὐπρέπειαν ἀνθηρδν, προ δε- ὰς αἰetιας ἀνυπονδητον uia, μὴν ουδ ταυτ εσzὶν αἰτιώσασθαι πρὸς τὴν σὴν φιν - πολλοῖς δη συνέπεσε των κάλλους μετασχόντων η γὰρ διὰ ραθυμὸν του σώματος πασαν συνετάραξαν τὴν πύνουσα ευπρέπειαν η δι' ἀτύχημή τι και τὰ καλως πεφυκότα συνδιέβαλον αυτω. ων οὐδεν τὴν σὴν φιν εἴροιμεν αν νολον γεγενημένην ουτω σφὁδρα φυλήξατο πάσας et ἐς τοιαύτας κηρας, στις πον η θεῖν, ὁ της σης οφεως προνοηθεις, στε μηδἐ μέμφεως ξιον,

et di πλεῖστα περ βλεπτα σου καταστησαι. και ἐν δὴ και των ὁρωμένων, πιφανεστατου - οντος του

215쪽

σἐ, o δαιμύνιον ου γὰρ μόνον προς et τὰ κατεπείγονθ' ὁρα αυτάρκη παρεσχηται, αλλ', ενίων οὐδ' εὐτων πραττομένων γιγνωσκομένης της ἀρετης, σοι, δια των τηλοφεως σημείων, et κύλλισet των ηθων νεφάνισε πρῶ- μεν καὶ φιλύνθρωπον τοῖς ὁρωσι, μεγαλοπρεπη δε καὶ σεμνον τοῖς ὁμιλουσιν, ἀνδρειον δε και σώφρονα πασιν επιδείξας κα μάλιστ' αν τις θαυμἁσειε. ων α αλλων επι μεν της πραύτητος ταπεινων, επὶ δε της σεμνότηeto αυθα-δων πολαμβανομένων, και δια μεν την ἀνδρων

θρασιτέρων, δια ει ην συχἰαν ἀβελτέρων εἶναι

216쪽

DEMOSTHENIS σχόντα, φανεῖη σου δἐ et της γνώμης θος ἐν πα-

σιν οὶ ποιεῖς, μεγάλην εὐπρέπειαν παυξανει-ωσώματι πε6, ἐν Ουν του κάλλους πολλὰ παραλιπών, τοσαυet επαινέσας, ῶ περι δἐ της σωφροσύνης, κάλλισIον μεν ουτ ε ορο α ειπεῖν, τι, πης λικίας ης Οιαὐτης ευδιαβόλως εχούσης, σοι μαλλονεπαινεῖσθαι συμβέβηκεν ο γαρ μόνον Ουδε εξω- μαρτάνει, ἀλλα και φρονιμώτερον, Ἀπι την ραν, ζῆν προηρηται και τουτων μέγιστον τεκμηριον προς τους ἀνθρώπους μιλια πολλων γαρ εντυπα -

δνzων σοι, και παντοδαπὰς φυσεις εχόντων, ετ δε προσαγομένων απάντων επι τὰς εαυτων συνηθείας, ou χω καλως προέστη των τοιούτων, στε πάντας την προς σε φιλίαν γαπηκύzας χειν. o σημεῖον

των ενδύεις και φιλανθρώπως ζῆν προαιρουμενωνεστί καίτοι τινες ευδοκίμησαν ηδη των τε συμβουλευόνrων, ς ου χρὴ τὰς των τυχύντων ομιλίας προς- δέχεσθαι, και etων πεισθεντων τοὐτοις. η γὰρ προς χῶριν μιλουντα τοῖς φαύλοις ἀναγκαῖον εστ διαβάλλεσθαι παρὰ τοι πολλοῖς η διεουλαβούμενον τὰς Οιαὐτας πιπληξεις, π αυτων ων εο χανόντων δυσχεραίνεσθαι συμπίπzει εγώ δἐ διὰ τουτοκα μἄλλον ἰομαί σε δεῖν εγκωμιἁζειν, τι ων ἄλλων ν et των δυνάτων οἰομένων ειναι τι τοις αλλων τρόποις ἀρεσκειν, συ οσουτο τούτων διήνεγκας, με των χαλεπων και δυσκολων απάντων περιγεγενησθαι, το μεν συνεξαμαρτάνειν τι τισιν

οὐδ' υποφία ενδιδοῖς τοι ἄλλοις της δε προ αυ-

217쪽

τους δυσχερείας η των τρόπων ναρμοστία κραπη- σας προς τοίνυν του ἐραστὰς, ει χρὴ και περὶ τοὐ- τωνδειπεῖν , - καλως μοι δοκεῖς και σωφρύνως ὁμιλεῖν, στε των πλείστων Ουδἐ ον α προελωνται, μετρίως ἐνεγκεῖν δυναμένων, o πῶσι καθ' υπερβολὴν ἀρέσκειν συμβέβηκεν ' ο της σης ρεπης σηρομεῖον ναργέστατύν μιν ων ἐν γὰρ δίκαιον καικαλον ουδεις αμοιρος αυτων παρὰ σου καθέστηκεν ara' ις αισχύνην κει, τούτων ουδ εις HI Oυδεi ερχεται τοσαειν τοῖς με των βελτιστω ορε- νομένοις ξουσίαν, τοῖς ir ἀποθρασύνεσθαι βουλομένοις ἀτολμίαν η ' σωφροσὐν παρεσκεὐακεν.

νέοι, την της σωφροσύνης δόξαν θηρωμένων, συ τοσουτον τῆ ὐσει διενηνοχας, me εξ ων λεγεις καιομιλεῖς τοις εντυγχάνουσι, μηδἐν λάττω την περ σεαυτου εὐδοξίαν, η δια πάντα τα λοιπὰ πεποιησθαι τοσαύτη πειθῶ και χάρις καὶ ε οἱ σπουδάζεις εστι σοι, και εν Oli πα/ζεις και γὰρ υηθης ναμαρτήτως, και δεινος οὐ κακοήθως, και φιλἁνθρωπος

εξυρσης τιος Ἐρωτι γένοιτο την τοίνυν ἀνδριαν, Ουδἐ γὰρ τουτο αξιδ εστ παραλιπεῖν, οὐχ, ς ου πολλὴν επίδοσιν ἐχούσης ετ της σης φύσεως, και του μέλλοντος χρδνου ου πλείους ἀφορμὰς παραδώσοντος λύγων τοις επαινῶν σε βουλομένοις, αλλ' ῶς καλ- λωτω οντων των μετὰ ταύτης της λικίας επαίνων.

218쪽

214 DEMOSTHENIS

so δ επι πολλων μεν- τις και ετέρων την ἀν- δρεἱαν διέλθη, μάλιστα δ' επι της σκησεως η και πλεῖστοι γεγένηνται μώρτυρες. νάγκη δ' ἔσως πρωτον εἰπεῖν, ταυτην ην ἀγωνίαν ς καλως προείλου. et γαρ ὀρθως, ὁ τι πρακχέον ἐστι, νέον ἄντα δοκιμάσαι, και φυχης ἀγαθης, και γνώμης φρονίμου κοινύν εστι σημεῖον δι' ἄν οὐδέτερον παραλιπεῖν αξιον ον της προαιρέσεως ἔπαινον συνειδώς τοίνυν etων με αλλων ἀθλημάτων και δούλους καὶ ξένονς μετέχονzας του δ' αποβαίνειν μόνοις μεν τοῖς πολίταις εξουσἰαν οὐσαν, ἐφιεμένους δέ του βελτίστους, ου- τως επι Ουτον τον ἀγωνα ἄρμησας. ἔτι δε κρίνων τους μεν, δρομικὰ γυμναζομένους , ουδῶν προς - δρεἱαν, Ουδ' εὐφυχίαν ἐπιδιδόναι, τους δ την πυρομην και Yὰ τοιαυτ ασκήσαντας, προ τω σώματι και την γνώμη διαφθείρεσθαι et σεμνύτατον καὶ κάλλιστον των γωνισμάτων, και μάλιστα προς την χαυτου φύσιν ἁρμοττον ξελέξω, τῆ με συνηθείροτω oπλων, και et ii των δρύμων φιλοπονία, τοις ντω πολέμω συμβαίνουσιν ἄμοιωμέναν τῆ δἐ μεγαλοπρεπεία και τῆ σεμνύτητι της παρασκευης προς την των θεων ὐναμιν εἰκασμένον ' προὐδἐ τουτοις ηδίστην μἐν θέαν εχον, ἐκ πλείστων δἐ και παντοδα- πων συγκείμενον, μεγBrων δ αθλων ηξιωμένον προς γἀ τοῖς τιθεμένοις, τυ γυμνασθονα και μελετησαετοιαυτα, ο μικρον θλον προφυνησεται τοῖς καιμετρἰως αρετης φιεμενοις τεκμηριον δῶ μέγιστον υντις ποιησαtet τηνωμηρου ποίησιν, ε η και τους

219쪽

ἐλληνας, καὶ οὐ βαρβάρους μετὰ τοσαυτης παρασκευης πολεμήσαντας πεποίηκεν ἀλλήλοις et δε καὶ νυν των πύλεων των ελληνίδων οὐ aT ταπεινοτάταις, αλλὰ ταῖς μεγίσzαις εν οι ἀγωσι χροσθαι συνηθές εστιν. μεν ουν προαἰρεσις ovet καλὴ, κai παρὰ πασιν ἀνθρώποις γαπημενη. νομQων δ' οὐδε εἶναι προυργου των σπουδαιοτατων πιθυμεῖν, οὐδε καλως προ απαντα πεφυκεναι ὁ σωμα, μὴ της φυχης φιλοτιμως παρεσκευασμένης την με φιλοπο- νων εὐθέως εν τοῖς γυμνασέως πιδειωμενος, οὐδ' εν τοι ἔργοις φεύσω την δ' ἄλλην πιφάνειαν της σαυτου φυσεως, καὶ τὴν της φυχης ἀνδρείαν, εὐτοῖς ἄγωσι μάλιστα νεδειξω περ ῶν ὀκνω μεν αρξασθαι λέγειν, μὴ λειφθω τυ λύγω των με γεγενημένω Ῥως δ' οὐ παραλείφω καὶ γαλαισχρον, α θεωρουν- τας μὰ ευφραίνει, ταυτ' ἀπαγγεῖλαι μνεθέλειν.

ἄκαιρον μηκος ἡμῖν πιγένοιτο τω λύγω ενος δ' ενω πολ διήνεγκας, μνησθεις, πάντας δηλώσον, καὶ τη ων ἀκουύντων δυνάμει συμμετρύτερον φανήσομαι χρωμενος των γα ζευγων ἀφεθέντων, κα των με προορμησάντων των δ' υφηνιοχουμένων, μο- τέρων περιγενδμενος, κατέρα ν, ς προσηκε, τὴν νίκην λαβες, τοιούτου στεφάνου τυχων εφ' , και- περ καλου του νικαν οντος, κάλλιον δύκει και παραλογώτερον εἶναι το σωθηναι φερομένου γαρ εν--τἱo μέν σοι το των αντιπάλων αρματος , πάντων δ' ύνυπύστατωχιγένων εινα τὴν etωνύππων δίνα-

220쪽

ai DEMOSTHENIS μιν, ὁρων αυτων ενιους καὶ μηδενος δεινου παρδν-

δειλίασας, αλλὰ τῆ μεν ανδρεία καὶ της του οὐρους ορμης κρειττων γένου τω δε τὰχει καὶ τους διευτυχηκότας - ανταγωνιστων παρηλθες κai γαρ τοι τοσουτον μετηλλαξα των ἀνθρώπων τὰς διανοίας ωστε πολλων θρυλλοωrων, ς ε τοῖς ἱππικοῖς ἀγω- σιν δίστη θεα παρέχεται et ναυαγοῖ ντα, και δοκοὐντων ἀληθη ταυτα λέγειν επι - τουναντίον του θεατὰς φοβῶσθαι ἀντας, μη τι συμπέση τοι- Ουτ περ σε τοιαύτην εἴνοιαν, καὶ φιλοτιμίαν η σὴ φυσις αυτοῖς παρέπεμ εικότονς κάλον 3ιεν γαρ καἐτω θ' εν τι περφλεπeto γενέσθαι πολ δε κάλλιον et πάντα περιλαβεῖν, φ oli αν τις νουν χων

φιλοτιμηθεἰη δηλον δ' εκεῖθεν οὐρήσομεν γὰρ λα- κδ μεν, καὶ Ῥαδάμανθυν διὰ σωφροσύνην, πιθα- κλέα δε καὶ Κάστορα, και Πολυδεύκην, δι' ἀνδρων,