장음표시 사용
281쪽
EPISTOLAE. 77ἐβούλετο, κρινάσης τὀν υπερ ης ω ελλήνων λευθερίας πωνα, ο υμεῖς γωνίσασθε Ουδ εν τοῖς μετὰ ταυτα χρύνοις ἀπίστην της εἰς μας ευνοἰως, οὐ ἀντηλλαξώμην αντὶ αὐτης ουδεν ου χάριν, ουκελπίδας, ου πλουτον, ου δυναστείαν, υκ ἀσφάλειαν καίzοι πάντα ταῖν θ' εώρων πάρχοντα τοῖς καθ' υμῶν βουλομενοι πολιτεύεσθαι orat, πολ- λων οντων και μεγάλων, ἐφ' oli εἰκύτως πέρχεται μοι παρρησιάζεσθαι, μέγιστον ἡγοὐμην, ου ὀκνο- σω γρήφαι προς μῶς' τι εν παπι τω αἰῶνι ων μνημονευομένων ανθρώπων δεινομαεου γεγενημένου Φιλίππου και δι μιλίας πεῖσαι προσέχειν αυτω τὐννου , ως βούλοιτο, και διαφθεῖραι χρημασι τους εν κάστη των ελληνίδων πύλεων γνωρίμους, εγο - ,δνος ουδετέρου ουτων ηττηθην. o και νυν μιν φορολοτιμίαν φέρει, πολλὰ μεν εντυχὼν Φιλιππω, και
διαλεχθεις, ἐφ' oli υμεῖς ἐπέμπετε πρεσβεῖοντἀ,e, πολλῶν δ' ἀποσχύμενος χρημάτων, διδον Iος κείνου, των συνειδδιων ετ πολλοι ζῶσιν. ους τίνα γνώμηνε ει περὶ μῶν ικος, λογίσασθε τι γὰρ υμας τοῖ
282쪽
πώποτε . ἴτε πολιτην, υτε ξένον ουδέ καθ' υμων - ιδία δεινος ἄν, αλλ' υπερ μων, εἷ et δεήσειεν, ξε-- μενος δημοσία εἰδεῖεν 1 α οι πρεσβύτεροι, καὶ λεγειν τοις νεωτέροις ἐστε δίκαιοι etην προς Πύθωνα ὁ βυζάντιον ἐκκλησίαν, ora τους π των ελληνων ηλθε πρέσβεις ἔχων, ως αδικουσαν δείξων την πύλιν ἀπηλθε δε τἀναντία τούτων παθῶν, μόνου των τότε ρητύσω ἐξεet αντος μου τλυπερ μων δίκαια καὶ ἐω πρεσβείας, οσας ἡπερψμων ἐπρέσβευσα, εν α ἐς ΟυJἐνήλαgτώθητε πώποτε, ουδε καθ' εν. ἐπολιτετύμην γὰρ, μανδρες ἀθηναῖοι, ουνοπως αλλήλων μεῖς περιγενησθε, σκοπων, Ουδ εφ' εαυ- την κἄνων την πdλιν, αλλ' dφ' ν δύω και μεγαλοφυῖα υμῖν πὰρξειν ἐνδμιζον - ῶς απασιμεν, μάλιστα δε τοῖς νέο ις, ἄγασθαι προσῆκει, καὶ σκοπεῖν μὴ μύνοντο διακονήσοντα πρις χάριν πάντουν τῆ πολιτεία τούτου μενσα ουδέποτ ἔστ' ἀπο- ρησαι ' αλλὰ καιὰδ ἐπ' εὐνο&, περνων, ἀγνοητε, πιτιμήσοντα ετ τοίνυν παραλείπω πολλὰ, φ'οις σερος, και ηδε αλλο χρήσιμος γεγω/ώς, δι- καεις ανήξωυ τυγχάνειν σωτηρίας, χορηγίας, καιτριηραρχιας, καὶ χρημάτων πιδύσεις ἐν πασι τοις καιροῖς. εν οἷς εγο φανήσομαι ου δναν αυτὰς ἐξητασμένος πρωτος, ἀλλα καὶ τους ἄλλους παρακεκληκώς. ων καστον, Ἀνδρες ἀθηναῖοι, λογίσασθε. ῶς ἀνάξιd ἐστι της περιεσrηκυίας νυν ἐμοὶ συμφο- ρας. φθδνων δ' οντων, ἀπορω τι πρωτον ὀδύρωμα των παρώτων κακων. drερον τὴν λικιαν, ἐν
283쪽
οὐδεὶς ' τὰ γὰρ μη γε μεν ου εστι ποιησαι γεγενησθαι ἀλλὰ περ μεν obrων παboμαι, πολλὰ γράφειν χων ' το γὰρ μηδεν μαυτω συνειδέναι πεῖράν
μοι δέδωκεν, εἰς μεν φέλειαν ἀσθενις ον ει διε μαλλον λυπεῖσθαι πάντων δινηρότατον ἐπειδὰ
284쪽
αω DEMOSTHENIA ὀργὴν πρός, ποιήσειεν ου γὰρ ἀπεγνωκώς μας,
αλλοις, πολλλαν ἔδοιτε σημεῖα εἴς τε γάρ πύλινηλθον, υπιεν ii μέγιστα πράξε ιν αυτδς μελλον, ἀλxεις η καὶ τους προγύνους ελθόντα ῶδειν, οι ὁ προς τὀν Πέρσην κατελάμβανεν αυτοῖς κινδυνος, και
285쪽
και αλλοις τισιν ηδη, ἴνα μῆτε ἀνάξιον υμων μηδέν μοι συμβῆ, μητε ἱκέτης τέρων ἀναγκασθω γενέ-
gα-ην την διάνοιαν ἴκειν, και μὴ αἶ μάτην θρα- ουνεσθαι ' και γάρ ἐμαυeto κυρίους μας ποίησα, και υκ φυγον etον αγωνα, ἴνα μήτε προδω την uλήθειαν, μη ακύρος μων μου μηδεὶς γένηται, ἀλxo, τι βούλοισθε, τουro ρήσησθε παρ' ἄν γαρῶπάντων καλων κἀγαθω ειυχον, τούτους μν δεῖν ἔχειν και αμαρτειν ει βούλοιντο, εἰς M. πεὶ δὲ καλως ποιουσα η δικαία et πη της ἀδικου κρατήσασα, δις περὶ etων αυιων ἀπέδωκεν μῖν βουλεύσασθαι, τω μηδεν νήκεσrowφηφισασθαι περιεμου, σῶσα δεμε , ω μνδρες ἀθηναῖοι, και ηφίσασθε και μωναυτων αξια, και μου. π Ουδενὶ γαρ των πεπραγ-
μἐνων δικηκύτα με ευρήσετε, υδ επιτηδειον αδι- μον εἶναι, υδ' ἀπολωλέναι, ἀλλα και εἴνουν τω πλήθει τω ὁμετέρω, τοῖς μύλισω μοίως, να μηθδἐ επιφθονον γράφω, καὶ πλεῖστα πεπρογματευθμένον των νυν ζώντων υπἐρψμων, και μέγιστα πάρχονz μοι κατ εμαυzον συμβολα εὐνοίας Πρυς μως.
286쪽
και της πατριδος και υμ--δθος, κανῶν πεπονθα λογισμις , α πάντα ποιεῖ με ὀδυρεσθαι α πισ-n. πιες δικα ἰως εν ουδενι etων πεπολιτευμένων υπερυμων ουτ μαλακίαν, υτε ἀνανδρίαν προσουσων ευ-
287쪽
γνομενοις. πέστειλα μεν υν αν την επι GIολὴν καὶ
Ιων ἐκείνω ζωντι πεπραγμένων νεκα ἄν, ομοίως εμοι, πάντες αν αὐτου δικαίως χοιτε χάριν ει τὰ προσήκοντα βούλοισθε ποιεῖν ἐκεῖνος γὰρ υτδνεν ω περ την διοίκησιν μέρει τάξας της πολιτεως καταρχὰς, και περὶ τω ελληνικων και συμμαχι - κων Ουδἐ εἰωθώς γράφειν με κα των δημοτικων εἶναι προσποιουμενων οἱ πολλοι κατέλιπον μαλτει ταῖς του δήμου προαιρέσεσι προσένειμεν ἐαυ- τὀν ου ἔτι δωρεὰς και προσύδους ἐκ τούτων υπηρ- χε λαμβάνειν ' πο γὰρ των εναντίων πάντα etὰ τοι-
288쪽
πολλά etων δικαίων ν τω φησαι Λυκουργον κρινετε. καὶ του θ' υμῖν ξήρκει ou γάρ αν, και τοιουτον
289쪽
υμῖν δ' ἐπιτιμῶσι πικρῶς, ως υκ αν τολμήσαιμι γράφει εγῶ ' γαρ ἄχθομαι τοῖς λέγουσι, καὶ αντιλέγω καθ' oσον δύναμαι, βοηθῶν μῖν ταυτα, αρι με του δηλον μῖν ποιησαι, ἔτι πολλοὶ μεμ-φονται, συμφέρειν μῖν νομίζων εἰδέναι, γέγραφα ακριβως ὁ διεξιέναι δυσχερες κρίνω. σα μέντοι λοιδοριας χωρις εστιν, ων λέγουσι τινες, και κηκοέναι συμφέρειν μῖν ηγουμαι, ταυτα δηλώσω. υ-ὐεις γὰρ πείληφεν, ως υρα γνοηκατε, και διε ψευσθητε της ἀληθείας περι αὐτου -κοὐργο v. τύ, τε γὰρ του χρόνου πληθος, ο εξεταζύμενος Ουδἐν πώποθ' ευρέθη περ υμα ουτε φρονῶν, υτ ποιῶναδικον, καὶ το μηδένα ἀνθρώπων εις μηδέν των αλ- λων ἀναισθησίαν μῶν καταγνῶναι, εικύτως ἀναιρεῖ h um της ἄγνοια σκηφιν λελεται τοίνυν, o πάντες αν εἶναι φαύλων ἀνθρώπων εργον φήσαιεν,τδ, οσον ν χρησθε χρύνον, τοσουτον εκάστου φροντίζειν δοκεῖν μετὰ di ταυτα μηδένα εχειν λύγον εἰς et γὰρ τῶν αλλων χρη προσδοκα του εἶ.λευTηκύζετην παρ' υμῶ εσεσθαι χώριν, Ιαν εις Ους παῖδας, και την εὐδοξῖαν, πάνανrἰα ὁρα τις γιγνύμενα, ῶν μύνων και τελευτῶσι πασιν ωπω εξει καλῶς, ἐ-λει καὶ μην ουδἐ χρημάτων ποιsi ενεκα ταυτὶ - κεῖν, τῶν καλῶν καγαθῶν στω. υτ γἀ της μεγαλο χόας, υτ της ἀλλης προαιρήσεως της με-
290쪽
δημον των ἀθηναιων συνεσε καὶ παιδεια πάντων προέχειν δοκουντα, se και τοι ἀτυχησασιν ει κοινὴν χει καταφυγην, ἀγνωμονέμερον φαινεσθαι Φιλιππου , ο ἀνουθέτη - ω εικύτως, τραφεὶς νεξουσία, μως ετ δεῖν, ηνις ευτυησε μάλιστα, etd ἀνθρώπινα πράττων φαίνεσθαι ' και Ου παραταξαμενους, προς-υς περὶ etων ὁλων διεκινδύνευσεν, οPκ etdλμησε δηλωσαι et τινων, και τίνες ειών, ξετάσας' o γὰρ ως σικεν, ομοίως των παρ' ἡμῖν ρητὀρων ἐνίοις, ου τε δίκαια αν εἶναι πρdς απαντας in αυτὶ, υτε καλὰ γεῖτο, ἀλλα την ης ἀξιας προσθήκην συλυλογιωμενος, et τοι va ἐπε- κρινεν. μεῖς δ', οντες ἀθηναῖοι, και παιδείας μετεχοντες, η και τους ἀναισθήτους νεκτοῖς ποιεῖν δοκεῖ δύνασθαι, πρωτον μεν ο πάντων ἀγνωμον στατύν εστι, περι ων δ πατέρα αιτιωνται Tινες, τοὐς Πῖς δεδεκατη εἶτα ὁ ταυια ποιῶν ισον φατε,
ἀσπερψπἐρ σταθμων η μέτρων ὁ ἔσον σκοπούμενοι, αλλ' οὐκ πἐρ ἄνδρων προαιρέσεως, και πολιτείας