장음표시 사용
211쪽
spondere putetur ἴ Tunc pi olacio nullus reprehen- sioni locus est. V. 12. I3. duinta vi lectionem a Strabone contine. moratam, Paae Musgravio duoque probatur, pro veni habere atque in Orisinem recipere propterea, quod Strabo non potest certio dici. nostrilin locvin respexisse. Nana Piod Briancrius lianc lectionem longe elegantiorem Juilicat vulgata, id non mineo qiud sibi voltu, neque Brianclitus ullum argume11tum attulit. Lautiat Phuostratuin jimor. , icon. q. p. 867. lii ex sententia illitis lauiae locvin ante oculos habuit ac Strabonis lectioneni coniicinat. Legenduin putat
sic: Zητεῖς ιγως τIe ἡ κοινωνια δράκοντες τε - ντανθα πολυς ἁνέστηκεν, ἐγεIρας τὸν πῆχυν, κατὰ νῶτα δαφοινde, και γixtis καθιεὶς υπ Ορθη καὶ πριο-τη τῆ λοφια βρέμων τε καὶ δεπῶς δεδορκως, pl O βλέπωου τε δεινῶ -καὶ ἱκανὸν tabo ικανος εἰς εκπληοῦιν αγαγεῖν ' ταύρου τ εὐένου, pro γαώρου τε ἴττον uς, υπὸ τοσαύτη κεραία γυρώσας τὸν αὐχένα, ναὶ διασκάπτων τὴν ει ποσὶ γην. ως ἐς βολῆν ίεται' καὶ ἁνδρὸς τούτου ημιθηρος. ρομπρωρα μὲν γὰρ αὐτα προσωπα, καὶ γενεῶς ἁμφιλαφής, πηγαι τε ναμάτων ἐκπλημμυρουσαι του γενείου ' το,τa συνεbρυηκος, ῶς ες Θέαν, πλῆθος, καὶ ἡ ἐν μέσοις κυρ η, vύμφη τις , οίμαι - νεανι σε ἐκδυομενος λεοντῆς, καὶ ροπαλον ἐν ταῖν χεροῖν ἔχων κ. τ. a.
Non potest pro celeto affirmari, Philostrato locum Τragici esse obversarum. V. I . διε ραίνοντο, difflues an Enallage est conss ructionis: nam piraprae. ραίνεσθαι dicitur id, in quod humor vispersus cetulit. Similis enallage Occurrit v. 79ψ. Aliartim vocitin exempla vide ad M. 376. Oecl. COL 1532. Mus gr. v. 15. προςδεδεγμένη e X pectans. Sic etiam Wins hemius. Minus bene Heath., Musgr., Wal es. nacta, ad me recipiens - habens, quod paullo altius repetitum videtur et nexui parum conveniens. Nondum enim Deianira sponsum habebat Actaeloum , sed
expectabat metuebatque. v. 18. Elegans phrasis est ελθεῖν ασμέν- τινι. conii' exis in Pace 58a. ω φιλτάτη γ ῶς ἁσμένοισιν ημὶν 31λθες,
212쪽
v. 2o. Argutatur WAef. dum scribit: Non redunt. dat vox μάχους ' nam potuit esse quodvis aliud certamen. , In Vlag. Aen. XII. 59L P1eIII IOCum affert, pugnae dertamine itidem pro simplici pugna
centenis in locis si dupliciter adhiberi. Nec minus infeliciter pro πονων reposuit μοθων, allato Hesychio, qui μοθοe interpretatur per πολεμος, μάχη,ν πόνος. Non licam, multo fortius esse vocis ulvin μοθοe, quam quod hi . l. requiratur, quippe cmn pugnariam tumultus indicet. Sed hoc urgendum, viod Homerica potius vox est, quam tragica . Nusquam enim in Triigicis occurrit. dira pirapter decebat 'Vahesiel lium manus abstinere etiam ab Aeschylo, S. Th. 389., ubi pro μερον pariter μεθον rescri in juset. Aeschylus non ferme est curiosus singuloriam striatator vocabuloriam, sed ad sententiarum vini et sublinutatem adnititur. v. 27. Nolim Clun 'Vahes . M e pro nominativo habere: C O n v.eniens - c Ο ngressa - uxor Herculi. N. 2IT.
huic nostrae similes, ut ratio illa vix videatur locinnirabere posse. Similiter Eurip. Phoen. q9. συνάπτερογάμους. ν,λέχος - κριτὸν, conjuX victoriae jures addicta. Infra habes κτῆμα κριτὸν V. zq6. quod inter
V. 3O. unice vera est Briin cicii naterpretatio: nox enim adfert, et nox dispellit angorem, aliunt mutans alio. διαδεχεσθαι, quod significat excipere, non minus ad πινον referendum, quam απωθεῖ - Comparat Ualces. Aeschyl. Prona. a. .
213쪽
Nullum a labore me reclinat oti uim . . Urget Mein nox, et dies noctem; . melle est Levare tenta spiritu. praecordia. ,,Constraactio videtin' esse, νυξ- εὶράγει μουον καὶ νωξ2πωθεῖ πονον, διαδεδεγμένη, I. e. si un a nox miseriam meum a 1 1 Ο.V.erit,i proxime sequens reducit: διαδεδεγμένη interpretor a l t e rn a n s. Mus gn. v. 3T. negat 'Vises. φύσιν de matre mei, quapii-pter κἁφύν μεν praeoptavit , vereor, ut conrinodius. tacet eni in concedani, nullo foretasse. alio in loco οὐιιν de inarest occur rere, tamen satis. Opinor, erit docere, poturi sic a Maiberi. Idque faciam analogia usus sinultuna vectoruna. Eurip. Med. 83 . Musae iscuntur ξα, αν 'Αρμονιαν φυτεύσαι, at inulto frequentius φυτεύειν de viris. contra νέκτειν de paue Eurip. 'Bacch. 67. Cuni proprie mulieribus tribui soleat. Paestemiue in. Venitur σεκων, Pater, et τεκούσα, mater. Quin etiam
hoc ad si potest, ipsunt illud κἁούσαμεν non excitulere matris petioliam, ac parentes ut emtidem σου. Me τα, appellari. Consentit mecum Porsonus ad Euripi sis Phoen. 34. locosqlle a fleri Med. 1O59 tibi Medea de se sola voiluni ἐξεφύσαμεν adhibet, et Euripidem Inone apud Stolbaeuna XXXVIII. p. I 9. -υ
. Sequentia sic or nanda sunt: ους κεῖν ς ποτε. προς ι
v. 3 . Consultius videbatur, ii mrum Omnium, ipsam unius cossicis scripturam praestare, atque eammiidem, quam credibile esset ex interpretamento in epsisse. Namque a librario, quem male lacteret pravus ille scilicet et perversus verborum ordo, sup positum arbitror, quoa ex cod. B. rescripsit BNIReK. At, oportebat istum perpendere, solers homines, tibi animus vehementiori 1notu peri urbetur, parum de is gica vocabulorum serae sollicitos esse.
v. 35. λατρεύοντά τω' servientem a cui. Emen dabam λατρεύοντ' se r vient em regi, i. e. Eury stheo. Sed neque vulgatam damno. Praeter Emγ'
214쪽
R e4 s Quae conjectura n6que eloganS Ost. nee Π cessaria, quandoquideat ex in ore Graccorurn satis noto accusativus, o initio κEτὰ explicandus, ponitur pro itativo vel potius ablativo. ,,Usitatius esset πολλοῖe ὀδύρματι. Sed sic Noster Antig. I 2IT. τὸν μεν - λουσαντες
V. 57. vulgatam is incrius tuetur scripturam, cuius
hunc es le Ocilinem ait: μάλιστα δε Τλλον, Bπερ εἰκος ἐστι δοκεῖν, εἰ vέμοι τιν ωραν τού καλῶς πράσσειν τού πατρες. Id est τῆς τos πατρος εὐπραξίας. Horum verbormn quam Vorsionein dedit, haec est: ,,maxime vero Hyllum, quem par est ostendere, si quam paterarae prosperitatis cu raim gerit. Miror, Vinini elegantistitia uin non dubitiasse tale Malii proferre. uid enirny num quis uni quam δοκει. ita ii stirpavit, ut esset oste iere γ num crem bilo est, Soplioclein, nitidissim uiri scriptorem, ita sui oblitum, ut laorro reni illuni dicenm ad initteret, quein
non erit, quin dii plici insinitivo πράσσειν δοκεῖν, et constructio ui τοs καλωe πράσσειν του πατροe ineste Iateatur 7num denique totam petrio duin immane quantum exul ceratam Sophoclis ingenio mali in his, qtiam librariorum
vigilis imputare 7 Mendosa est lectio, nilan celtius.
215쪽
Ac plures Jam viri docti conati sunt ulcus de pollere. Restituit He a th iu s adstipulanio Muggrilvior εἰ πατρὸς
νέμειου τιν ωραν τού καλως πράσσειν δοκεῖ, si quideria vi-d e at ia r c ur a in p a i r i a e felicitati S g e r e r e, non tamen omnino evitatis, quae in vulgata lectione
πράσσειν aut παγκάλως πρ. nihilo melius, aliquanto pebis. Vahes. denique τον καλωρ πρ5σω δοκεῖν, si q uana eur a ni habeat patris ultra rn e r a m s p e c i e in bonae voluntatis. Quod primum quidem tali-guet, nain, si abesset, nemo desideraret: tum etiam vereor, ut loquentli usui respondeat, quia non Inominini e legisse καλωe δοκεῖν pro ἁγαθὸν δοκεῖν εἰναι. Lenitate pariter aliae elogantia continenda illis est ea coci ectio, Piam ab Hermanno benignissime mecum communieatam recepi in ordinem. v. 58. Coi rexi, si minus soloecani, at saltem du-
musculain orationem. reponendo δύμοιe pro δόμους : neque enim recte dixeris Vel ἐγγὸς δὁμους, vel θρώσκειν δόμους. - θρωσκει : aritens voX, ad Inagnain celeritatem signandam a stiliata: θρωσκει' πηδα, τρέχει et Hesyela.
Verbiiiii adhuc essicacius, sed in efficaciora re, Valer i u s usurpat, Argon. VI. 366. Ille itemina in clupei septemplicis improbus osteni Arie ta t; et Canthum sequitur, Caninilinque reposcit. Cf. infra V. TO27. - Statius autem ad Sophoclis locum Maain opportunus est: Theb. II. 2o8. fleve loci Famao Cursu: Nec minus Ogygias eadem dea turbida Thebas Insitat . Porro Vocem αρτιπους nollem intelligere cum Scholiasta de adventu opportuno, sed gradu c e l e r i; lialis contingit integris et nullo morbo laesis pedibus: ut Homer. Il. IX. 5o5. aptissime:
ἡ δ' Ἀτη σθεναρή τε καὶ ἁρτίπος' Ουνεμα πάσας πολλὸν υπεκπροθέει' φθάνει δέ τε πασαν ἐπ αῖαν.
216쪽
mule suppleas Hesychium, qui sine controversia ΗΟnae reum locum pro more respicit, secundurn or
πους' ideoque prioreni recte interpretatur. Walces. Non sine caula corvinein oratur pedum roruar in illo,qisi ad Herculem mittendus erat. Ula. Herod. IV. 16T. M lasgi v. 6 T. ἁγεννητων , δυσγενῶν Helyclio v. 65. 66. in Briinclitana editione sic leguntur:
σοι, πατρὸς Οἴτω δαρὸν ἐξεvωμένου, τὸ μὴ πυθέσθαι, πού 'στιν, αἰσχύνο φέρειν.
Quippe recepit Briancritis Valckenarii cor rectionem, prolatam ad Phoen. p. X O. Quae quide ira conjectitra , magno hoc premitur incommodo , quod σοὶ prorsus non est suo loco collocatum, ut eoque lingularemqtlantiam vim adscivit, quae nexui ac sententiae penitus adversatur. Ineptissime 'Vahes vulgata in pro-. pugnat, cujus hunc esse constriictionein ait: εἴρηκε λάγου ' ποιον ἔ-, μῆ πυθέσθαι σε, φέρει αωχύγην. Nun irinii belle scripsit: μή, non το μή, quod in textii est. Haud improbabitur, opinor, idoneis Iaaraim rerrum arbitris, quod ex conjectura reposui. Nam τὸ μὴ ex glos a
textum invasisse, probubile sit ex Antig. v 263.
V. 7 . Recte in libris quil lasdam γε exhibetur post θανών. Vult c e r i e aliquid scire Delantra. V. 78. Idem fere verius Euripi iis Phoen. 7T9. τὰ
ποῖα ταῖται τὸν λογον γαρ αγνοῶ.V. 8O. αρας αθλοου, auferens praemium certaininis. Sic φέρειs αθλου Homer. Il. IX. 124. - εἰς τὸν υστερον
217쪽
I96 - V. 8O. uεις τὸν υστερον. Invenustam pleona sinunt efficit, sequente τὸν λοιπον. Legendi ini forte εle τὸ νοσωον, quod verti potest, ita ut sospes inde ev a dat Hesychitis enim νοστιμον ἐμαρ interpretatUr τὸ σωτήριον καὶ ανακομιστικον. Potest et sεστιμον dulce, stiave significare, ut Pliat. Sympos V. 9. Tlio optirast. de ciuis Plantar. IV. 1 . Si lianc notione ni 1equamur, εἰς τὸ ωοστιμον valebit κατὰ τὸ , secundum Vota. Cons. Marc. Antonin: lib. II. 1eci. 15. Clem. AleX. p. 12 I. Vol lege εὶα τὸ συμφέρον. Denique τὸν υστερον potes ellipsis esse pro τὸν οστερον χρονον. Vide ad Electr. . Xo81. M u S gr.
v. 83- 84. Pirabat ilitqr transposit3 sunt a Brianescio, quos male in libris tussiere, Vitus jam Winsliensius,
interus et Iolanson. aninandverterant. Asiam ingre sus est viain Billerbecilius, v. 85 . , αμα illustrarh:tlir, ab interpretantibus conditrio ac tandem textui inseritiin judicans. Quod . vix crediderant, obstante luna veriorum delectu, tum numero prum elegantia, quae in eo qvidem Ndicio nunium quantum ultra istoruni hominum soporem adiurgunt. In eplaena. Ιenens ISOa. p. Iq3. Censueriti Hermannus probum esse locum, si pro κεινου βίον σωσαντος legeretur κενὸν βίον σωσαν
v. m. sqq. Bmanclitus hos quoque versus loco suo motos esse sula odorallus, locum. constituit thunc in
πασαν mi θέσθαι τῶνδ' αλοειαν πέρι. , - ἁλλ' ὁ ξυνδης ποτμος οὐκ εα πατρὸς ἡμας προταρβεῖν, οὐδὲ δειμαίνειν αγαν.
218쪽
ῶς ξυνίημ, parum, si Ῥὶ id video, eleganteri Priora genim δὲ vice Italid disie aliani adla ituriis fusisset So . pla ocles particulam, ut ὁ γὰρ ξυνήθη: cic. quod ipsum an genuinum sit, nescio.
lucritin parat: i. e. alices est utilitati Ιta Ualces. Nduli est, quod addidit: is autem, cui durior Videbitur locutio, non si Iurile reposuerit, κέρδος --: lucriani sit; nec nimii vi lotur lavere Scia Oliastes: κέρδoe σοὶ εσται. - Idem perperant explicat ευ πράσσειν be I ef a c ere, nam seniper est: felicena esse; recte alltem υστέρω Vertit: tardo. aliis Σρθνω subintelligenti-lγus. Sensus: Prospera enim fortuna ei, qui sero de ea resciscit, orando tarnen nesciscit, voluptatem adfert. V. 94. αἰολα ιύξ, nox stellis distincta. Eum p. Fragm.
Φοξευθεῖσα' diei spictilis, ηλιου τίξοιο, Eur. Herc. furi TO93. percussa et consecta. Lucret. I. Tq8. Non radii solis, neque lucida tela diei Discutiant. V. 95. Eustathius ad Il. A. pag. 22. Amobe δὸ υἱῖο
o 'Aπ5λλων λέγεται, τουτέστι νυκτύς. δοκεῖ γὰρ ἐξ αὐτῆς, oiα μητρὸς, ὁ ηλιος γεννασθαι, ως καὶ Σοφοκλης εν Τραχινίαις λέγει,ενθα Φασιγ, οτι ἡ ωὐξ ἐναριζομένη τίκτει κατευνάζει τε τὸν ηλιου. παρέοικε δὲ πάντως τῆ τοιαύτη του Σοφοκλέους ἐυνοια καὶ Aισχύλου ἐν ' γαμέμνον 2 2. τε , Εὐάγγελος ἡως γένοιτο μητρὸς ευφρήνης πάρα. ῶς γὰρ εκ νυκτὸς ηλιος, Ουτα καὶ ηως ec εὐφρο-
ἁλλε , συ γὰρ πῖσαν τὶ χθευα καὶ κατὰ π)vτου αἰθέρος ἐκ δίης καταδέρκεαι ἰκτινεσσι, γημερτέως μοι ενισπε, φιλον τέκος εἴ που σπωπae:
219쪽
constituit, ut Solem alloqueretur DCanira. Quippe nimium subita est haec conversio, Paam PIa Vehementer gaudere positi sublimor poesis.
habere, quo vispliceat, noni inficiabitur. Europam intelligi atque Asiam statuitiat interpretes; quid sit,
quod Africam praeterinserit poeta, non explicant. Ambabus italae inanibus amplexus sirin Hermanni mei
conjecturam, λισσαῖσιν reponendis, quam nemo terit,
Opinor, quin primo statini adspectu veram esse' adgnoscat. Aliam lectio δι σσαχ offensionem attulit Musgraris, Mai sic scribit: ,, Pariana accurate dicitur. Non enim in duabus continentibus eodem tempore versari p0cia it. Sed nimis severa sumus, nec tanta loquetuli Lbtilitas a poeta exigenda. MIbid. κλιθsse. v Ici n u s. Sic Homer. Lliad. Ε, 7sq.Aίμνη κεκλιμένος Κηφισσίδι. O, 7 O. πονυ κεκλιμένοι. vid. et Eurip. Troad. 8o3. MuSgri
v. 1O2. in κρατιστεύων κατ εμμα omnes, quod eg0quidona sciam, interpretes ita acceperunt, ut esceretur Sol oculorum acie praestare ceteris Deis. Id si voluisset poeta, lampsisset, ni fallor, ο μασιν. κατ εμμα onini Scholiasta, quam Sophocle signius videtur. Im0 fgnificat haec locutio nihil aliud, quani interes ut Eamp. Androm. TO65. IXTη. Bacch. q69. Her
mannus in ephem. Ienens. 18O2. P. X a. v. TO3. Cum ποθουμέν , passivae formas et acti aeni talor, prorsus inauestum Grae
220쪽
ciae, reposui ex Conjectura πονουμα, laboranta aegrotanti animo. Sic Il. Δ. 374.ῶς φάσαν, οι μιν Ποντο πονεύμενον.
πονεώμεθα' κακοπαθῶμεν. Scia Olietistes. IV. alces. πονουμένα coniecit etiam Mus . , attulit sime V. 987. Ha ovis- μένος ἁλληκτεις σούναιe, et Thucyd. II, 5T. τὸν πονούμενον φκτίζοντο. Quamquam ποθουμένα tuetitu Stephanus de
V. XC6. ἁδακρύτων βλεφάρων. Subaudiendum Fuτων, sit genitivus absoluto possitus. Nisi malis ἁ δακρύτ- βλεφάρω, palpebra si cca, lacryma Irn experti. Scholiastes ἁδακρύτω, exponit κολυδακρύτων. Et sic ΗΟ-Πierus II. A. 155. ἁξύλω υλη. . Hesychius: αβιος, πλούσιος. Cons. ad N. 1225. Isti plura. MLIs gr. ἁδακρύτων pendet a VOCO ποθον. V. IO8. δεῖμα τρέφουσαν. Certa et elegans est Calaurilboni emendatio, quem vide ad AllienaetiΠὶ pag. 5 9. ubi plurimis exeinpiis ostendit, quam familiaris Tragico nostro fuerit usus verbi τρέφειν pro εχειν. Supra V. 28. dixerat Drianira, αει τιν' εκ ψ4δου φεβον τρέφω. Br. Repugnat Walces, allatis pluratriis locis, ' in quibus φέρεινὰ eodem modo, quo τρέφειν, occurei t. Bion.
μειζον α Κυθέρεια φέρει ποτικάρδιον ελκος. ut Theocr. id. XI. εχωυ ὐποκάρδιον ελκος. Etlr. Orest.
T5O6. τραγα φέρων, ut O vid. Met. V. 426. - in Conso minite vulnus Mente ger i t tacita; et Virg. Aen. IV. a. Vulnus alit' venis. Nonnus Dionys. VII. de Iove c