장음표시 사용
241쪽
intentum, ut vertit Brunchide se linienteiri. Suniliter vσει πρὸς αὐτον οὐκ εχων, ἐκεῖσε δέ. . 'Vἔilces . malit ἔχων, ut se aio sit de ipio Hercule u enato et oculis et mente, i. e. furibund o. Quod niillo pacto ferri potest, tuin quod nemo se linquam fit 6rbin descripsit', tum Quini praecessit ων ἔχω, χελον. denique ob V. 277. 78. slayλus dolo, nequa aperte Hercules vittis esse clicitur insumus. Dissimilia sunt loca, in qui-MIS κιραι διαστροφοι Eurip. Bacch. HII.) ''at pie D καὶ φρινεο διάστροφοι Soph. Rac. q*7. Occurriint. - . temini fave libroruin lectioni Diodor. Sic: lib. IV. seci. 3T. V. aTq. πυργώδους πλακος' phrasin non videntur intellexissie quida in editores, mentem vertentes ad muros, Pios naena Orant Ap O ll od o rus, Homereus Sc la o li asta et sortasse alii. At verissime Scholiastes noster: απὸ τού δεους ἐδίσκευσεν. Neque aliter O-bet a Mipi Diodorus I. c., Pii procul dubio uagi cum nothriini ante OCIalos tenes at: κατεκρήμισεν ὰπὸ τούπύργου, a cat' ello, qualia habebant in montanis locis pastores, ut a feris et latronibus defetulerentur, ab
his speculis venienteiri hosteni longe providentes. Sis Virgia. Georg. III. 476. Tum sciat aerias Alpes, et Norica si quis Casteria in tumulis, et Iapygis arva Timavi Nunc quoque post tanto videat, desertaque regna
et, ex hac consuetudine profecti, pro monte incline renter adhinent arcem et turrem scriptores probλ'
usiimi. Hinc infelicissius auspicus Horatium Benile
oculis alio, alioque mentias. i. o. secui uni nihilque se irrip. PhoeUn. Ι42T.
242쪽
ius interpolavit in sincesro, si Piis alius, vel siculo: epist. I, mi q. An freta vicinas littor currεntia tu re o A palmae eo infelicius, quod jym praecesi ut vox ter.
Hinc de Alpibus elegantor Cla u dian iis, heli. Gel. 386. Juum fertas Ausonitis perstangeret Hannibal
, i Et Trebiani saevo geminassent itinere Cannae: tibi rectissime rem Bia natantis mina ini simit. IIIclius distinctum dabo scriptorem niti tissimum Lactan-rium, VII, s. i p. sa3.-DuDef. terramitti varia faecun sitas, plana camporum; nita n i m e ni a cires in o n ii iani. Denique Stat. Thob. IX. 3U7. Crethea, nimbolam qui saepe Caphia reos
V. 28O. pro τ' αν V alde . reposuit γ' αν: nain Iupiter sc Hic et ' igno visset: Pram verain ait vim esse pateticulae. Sed mi id sibi vult ilhido scili,cet y non perspicio. Malim . cuin Reificio ejicere propterea, quod non vitietur explicari posse. v. 282. Musgr. cum Heatlato post μιαλῶa,τεο interpungendum statuit. v. 286. Wal ef. scripsit τε σός, ui priori τε responderet. V. 288. iάγνὰ θύματα. Non huc coπitandum de fio stlis κa εισίοις. Hercules Prippe, ante expeditionem
243쪽
susceptam, a caede Iplliti pili his erat, vi 259. Inibilibgo igitur sacrificia persecta, quibus ni d . yd. puritatein deertit, sive in victimis, sive in igne, sive in ritiuus.
v. 29o. Walces non dati suspectas habet voces νοωe, insontes illas, si prae aliae. Recsissime autein jussicat, se non videri rem Reu tetigisse conpetendo riae cogita interi in ventur m esse. V. 293. τὰ M πο πυσμένη. Vere sic opi rexit jam Tuu- pius, poscente ninneroriim elegantia. Quoil autem insu. per II akesieldio in mentem venit, τωνδ' ἐπυθμένη, t Orn-bilo est et inati lituim. v. 296. Triigicorum usui adversetur libro nim lectio. Solent enim illi in re1mnsionibus usurpare phra
nuinuin esse, quod ro1cripsi, docent loca Euripidea, Hec. 39 . Phoen. 1668. Med. IO 13. qui locus itidem est ad luanc modum inanilitandus. Ac facile potuisse a. l. vel ana scripturam, oblitterram, doctrinento est varietas lecyonis Oed. Col. 293. Postmodum vi si n0n1ine magata volt tale naua, Ualchenariu1y innat adsenso rein esse tui Eurip. Phoen. T668. - σὐa resertur a Braancrio ad ptaiecedens πραξιν του , Ut . sensus existat 1iic: necesse est adinosluiax, ut mea hic factis concurrat: laetitia. Walcesield. autem peri τοδε Ddaniram ipsam iii telligit: necesse .est hoc animo meo consonum Venire; Mita Cnim uxorem . nati rito deCet in omnibus consentirς. Vera est Brunckii explicatio. v. ac 7. τοῖτιν σκοπουμένοιο recte vertit Brianchius: tanaen in liis aliquis nicetu', si rein rite. Opemias
Oilippe intelligitur prospera Herculis fortuna, neque, ut Hoeps noriis et Billeibeckitis sibi persuaserant, ad puel
las adstantes pertulet. v. 298. ταρβεῖν τὸν - πράσσοντα, μὴ σφαλν ποτέ, pr0ταρρεῖν, μῆ ὁ ευ πράσσων σφαλῆ ποτέ. Vide cinye Iiotavimus
244쪽
v. 299. Verisinina inuices conjecturii restituit Κκνος, . t ian O.r, pro adulterino οἶκτoe, quod jugulat sententiam, nee probe a prae Cedentibus ordit lin argumentum. opitula trir nobis, in lait, dis icthon Sola oliastaes:
veL etiam κάτοικτρος, riuamquam illud praesei t. Quae voces nescio an ab ipso Wakef. sint inimcatae Neque aliter castiganduin censet Eurip. Baccla. 461.
At ne quis plitet, Κινος non posse, nisi priina syllaba brevi, assilit era, eXempla. 1 uni . asserenda, quae temere Uakef. neglexit. Ac de ipso voc. εκνοι nonnisi untun habeo, Nac. 139. cui tanaen non multum aresti or tribuendum propterea, quod in vectibus anapae1ticis occurrat. . Ses verbum uκ9εῖν etiam in jambicis producit primam syllabam, Nac. 139 . Electr. 3 O. Eurip.
v. 3o I. Reisi ius et Vahes. praeter ne cossitatoni Voluerunt xήeae. Memorem esse Deianirana absentis mariti, luculenter apparet ex omni oratione, neque opus est, ut singulis vocibus innuatur.
V. 3o5. sibi velit ulmi ποι , equidem non USeri In. , Nec puto me prorsus improba bile ua declisse
245쪽
emendationem. Scribi tamen poterat etiam χώρη πήμοι, quae Vox saepius adhinetur per abundantiti . Id. que placuis carissimo Herhianno meo. V. 3O6. EePiis est, quem Ossendat ἔτι; Non erit, opinor; ego colle I aheneldu εουι non magnopere
V. 3o8. Ioles non pulchritudo solii , sed, ni M. lor, vestimenta lautiora converterant oculos Donb
Nec venit incultis, caprarum more, capillis, Fortunae vultus veste tegente suos; Ingreditur late lato spectarilis aurori. e. pulla dolo ris veste : cf. Eurip. Herc. Fur. II62. TaOI. Valer. Hacc. VIII. aoq. Res est notissima. Wahes. v. 3o9. Quod Briancrius edidit, τικνού-a, non est participium, sed ' nomen adiectivues formae contractae
Dubitat de loci hujus oristiographia Wines, ac praeqsere τεκνούσα, licteros pariens, uxor, participium verbi τεκνοω, latulam Floruchio interpretibus. Non pirabo, etsi jam Τοupium Eniend i. in Suid. P. IIIp. 33Ι reposuisse Vuleo. . . . . v. 3 EO. Statius in argumento para venustissime: Tliob. IV. 7 3. . .. - - neglecta Comam, nec dives amictu; Regales lainen ore notae, nec mersus acerbis
Extat lio nos. - Uahes. v. 3T . οχεν locum habere potest, dummodo Φρο νεῖν praegnantor accipiatur cum Hestinio, ut 1it: gene rose
246쪽
rose se gerere, ut Eurip. Suppl. g. V akefielisio
Tagicus dedisse vuletur: οσωπερ εοικε καὶ φρονεῖν μονη, ver sti per anapaestum vitiato. Idein adest: Si Hesychirura se libri liceret, facilis oboriret tir emendatio. adia pro cha. εαέ9M' ἐοικένα/: iste lexico Naphus: ubi videas e storem et Κustertim. v. 317. Heni'. Stephanus probat lectionem τού συαράννων, ut sit μη τινος τυ υνων Irωe δὲ Εὐρύτον) σπορα τις ην, scribendum autem ait του pro τινοeb sine accentu. duae ratio quam coutorta sit, sponte apparet. Walcesietatum intror τῶν τυράννωs retinuisse: ,, anne erat prognata aliquo de regia Euryta familia ' Tani putide Sophocles scribere non potuit . Nec melior est conjecitara, quam p posuit, laaec: μὴ των τυραννου γ' Εὐ-eύτου σπορα τις ηv ; n U In e r a t sc i l l c e t una d E l 1 b e
τυραννων, Εὐρύτου σπορα, τὶς ηv I i. q. μὴ τωv τυραννων τις ην,
Εὐρύτου σαπορά ; Ιbegendum sine ulla dubitatione, ut eduli rμη που τύραννος Εὐρύτου σπορα τις hv ; nain fortasse regia
Euryti proles est y Ac recte *mpsit Sophocles ἔν pro ἐστι, Maod intelligitur sententia hunc in modum
expressa: nuni forte generator ejus erat rex Eurytus y Longius repetit una est cominentum, Pa victum putat ην propterea, quod mares omnes per
v. 3 2q. διοίσει γλῶσσα9 dictum est, ut ψηφου διολιΕurip. Orest. q9. Ι65a. Ε det vocem. Hesychius: γλωσσαι , ψωναι Quare non opus habemns operosa ahef. conjectura διησει γλωσσα9, tramittet linguam, i. c. ultra septum dentium per ora mittet. V. 328. διηνεμον. Schol. ἡ v 'Oμηρος ηγεμοεσσ- φησιν. Nusquam in Homeri poesi, qualem eam hodie legInaus, Oechalia ηνεμεσσσα dicta reperitur. Veriani Schol. no iter meliorem lectionem secutus fuisse Xidetur Homerici vers. II. B. 73O.σι τ ἔχον Οἰχαλsη9 πολιν Εὐρύτου ηvaμεεσσαν. BDII Ch.
247쪽
V. 329. ossensui est κοτη γ propterea quod, cum non sequatur, quod ei opposituita sit, majorem, quilmpar est, vim habet. Monente igitur Hermianno reposui αυτη γ', ,,ipsa quidem puellae sortiana adversa est. sed veniam inieretur. ReiSk. Co ecit, κακὴ μὲν αντη, σαλλα aut ταλλα oe, Ploti raetriuii respiὶit) συγγνώμην
v. 33a. Pessime depravata Qst Ioctio vocabulo
λύκης. Nunquain enim Gimeci λμην λύme adla iuuerrunt, nec de summa tristitia, nec de novas calamitam ad Veterem accessione. Ac varios malaem Viri docti conatus ad emendandum locitin paravere. Reisltius satis invenuste rescripsit .' 64 ουω τὸ πρὶν προρ γ ιμοο λώτας λάβοι. 'oheselmus duplicein depronasit emendationent, ulterarii, τοις Ουσιν υληv πρες γ' ἐμον λύπης λάβοι, clictionentiarium quantum philosophica; alteram, τοῖςν ον ,δύπην πρίς γ' ἐμού λύπη λάβοι, ut λύκη escerethir pro ipsi uri gine luctuosa. At vero modestior est Sophocles, wIam qlli tanta locutionis audacia non videatiir absti-ituisse. Ipse conjecerana τοις οἶσι λύπην πρ5ς γ ἐμου λάβοι, ut Eurip. Orest. T1m. sed facile mutavit sententiarn Herinaniri COITectio, quam grata niente is textuin recepi. Saeptilinae enim in codd. Oblibteratur. v. 334. Mallem contrii codd. M nautare in ri eum Τurnebo et Stephano, quam θ' in γ' cum Briincisis..Haec enim particula nihil a eret in hac sede. Vah eL v. 334. Particilla τὸ ter adlii bitii inua versuum trauni in tei valluin vehementor displicet. Utiose pl)0rsias et inepte post muri et ἐκμά o infercitin . Secutiis sum maxiinam partem Walcesci fiunt, nain nolui culil O recipere εἰςηκουσας ἀκμάθdie δ' g δεῖ τούτων' etc. Qui p'pe sic τούτων contino de pollet cinesso.
v. 339. Ut vulgo legitur in e versiis, vix ilignus est Soplioclis elegantia. Clauclicat illini st ,r, si '
Brunckio κατα πάντα eXplices, ac poterat laaec durities facile evitari. Feliciter locunt sanavit Vfalces rep0
248쪽
nendo κάρφ cujus laidem adverbii frequens est ad
. hunc Inodum usus: i Al. 527. καὶ κ τ ,ἐπαίνου τεύξεται γοον ἐμον.
Reislcius volebat παντεπιστήμην, quod, ni fallor, esse de
v. 3 O. Non ejusdein generis In hoc versu τε δημων este, cujus in antecedenti fueriit πάντα, facile, opinor, quiSPae Concedet. Rectius hic suppletur κατε. Audacior est V akefiet dii mutatio τι δ' ἐστι; τού χρι τη- ἐφέστασροψ βάσιν, quam conςinnavit ex eo, quod Scholiustes constanter det σού κε πιών. Afferet Aelian. de
αρῆ vel φῆς, praecipis,) στῆσαε βάσιν, cluripropter OpCrtet aut j intes) ine gradum sistere. Pors araus ad Eurip. Phoen. 1373. I cuna nostri in attingens Iaaec nion et ,,Vertit Brunckius: Quid est vero γ cua in eum si ses s graduin y Quena sens irri vereor ut verba ad- mittant. Prima Scholioriana editio, os κε τήνδ' ἐφέστασαη non ἐφιπτασ1M, ul: Brianeh.) βάσιν. Lego igitur et d1
quo haec sum cient ad viatilicari lcina Hippol. 92. Οὐκοχα' τρο δὸ και μ αναστορεῖν κήρι; Quein linperate sollicitavit I runckius. ΙHaec ratio optima vivetur, quam si prius cognovissena, debueritin soqui. V. 3 2. νον δοκῶ, te. σὸ μάτην ακούσειν. Sic non video, cur 'Vaheseid. flagitari contendat articulib repetitionem. νύν simpliciter posituna est sine ulla ad Φδιμολν relatione. Quare repudiar lain statuo .correctionem illius. οὐ ' ἐμῖν ωάροe, quae ne apta quidem Collocatione vocis ἐμὸν conamen datur. V. 3 3. ISportunitatiis accusat hanc quaestionem Walcesieldius, quint v. 236. ilixerat nunciuS αγευ τῶνδ'.
249쪽
In his ita vae erroris alici tui 1ublatere putat, hunc in
ticula dis in responsionibus cuin paticipio colongi solita, ut tempus sinitum ex antecedonti Oratione sit re. trahendum. At Ime ornnino equidem absuritiam illud non invenio. Quidni enini sera potuerit, ut Donira, cuius commotior esset an inius, ad priorii nuncu verba minus attenderet, quaeque jam significasset nuncius, requireret 8 V. 3 8. Mκης ἐe issis, secundum rectunt i. e. rectitudinem) probitatis. Ἐς pro κατά, ut in exempliscitatis ad Eurip. Iph. Τ. 1483. Helen. 9T3. Uμιν Axm iri κακῆ χειμῶνος R. 11- . ΜlIS gr. v. 35 T. F alsu in est, quod Valces. finalem syllabam vocis ἁγνοία produci posse dicit etiam per crasin litte.
καὶ θαπέδου βαθυκολπον ἁπεστυφέλιξεν oriα, αἰχμάζων τρῶσοντι θαλασσομέδων Eνεσίχθων. a Ic e I. αἰχμάζει, πολεμεῖ πιχμάσας. πολεμήσας. δειχμάσαι τάδε suerit
V. 359. ει, τὸν aρωτα - παρωσαι, ἁπωσάμενος. Sic
etiam accepit Splioliastes.. Hesychitis a is olite ad hun
250쪽
iamin cicius sensuim in versione expressit, quae sic habet: quod ille nunc praetendens, prioritura contraria dicit: ut 39 resereotur ad proxiine praecedentem l φιτου μιρον, quem Lictaas modo in somnonem suum intruserat. Sed Pro jure παρωθειν accipiet tar ita, ut praetendero denotet 8 Nova prorsus et in auctita haec significatio. stati lunilae veteri illa, quam Offert He-s vclaitas. Vel una tunc sagitat sententia, ut mutetur in F: id est, ea, quae modo Commemorata fueriant dea in ore Herculis in Iolen . Reliqua vulentur recto cui su desuere, sed, si accin alitis rem perpendas, non potest non magna suboriri diibitatio. Uesius enim,
quae Briinciana lectio est, si versum a M. excipit, mirifice otiosus est ac lac bos, ut vitii aliquid in vulgatis latero lacilo suspiceris. Salutem loctis Hermanis no clebet. Is enina docti it me rationeni, PIa luxatae partes sanari possent et in sed in sitam collocata. Iam, ut Caus:tria botro iis explicem, potuit facile totus ille versiculus .a id rario fraeternaitii. Suppletum tamensuisse puto in ima pagina, cujus forte hiluma linea
in aliis deinceps codd. ineptam stationem istam retineret. Sic sponte apparet, Pra necessitate λέγων V. 359. in λέγει mutat uni fuerit. Monuit de hoc ipso loco Heranannus in ephem. Ienenss. 18Oa. p. T a. I . 36 I. φυτοσποροv: insolentissima vox; PIam non
momini me legisse, nisi in Oi phei fragmento apud TZetaeon in Hesiod. p. 17O.. Hein C
Substantivum lial et Manetho, IV. q32.
v. 366. Breinckius vertit: et nunc, ut vides, domum repetens', puellam hanc praemittit. Rectissime, nec video, cur valcesieldius νιν superfluum, ἔκει languidum et ineptuin pronuntiet. Afferam tirinen conjecturas, quas ille nobis propinavit, primum quidem,