Corpus scriptorum historiae Byzantinae. Editio emendatior et copiosior, consilio B.G. Niebuhrii C.F. instituta, opera eiusdem Niebuhrii, Imm. Bekkeri, L. Schopeni, G. et L. Dindorfiorum aliorumque philologorum parata Ioannis Cantacuzeni ... Historiar

발행: 1828년

분량: 603페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

A. c. t 329τον τε πρὸς αυτην και τον tu ὀν' τελευταῖον συνεβουλευεο ώς

ει εἰη δυνατὸν βασιλεα στόλω εις τον χιον βοηθοσαι, αυτὸν τὰ μέγιστα αν συνάρασθαι πρὸς τὸ ἀνακτήσασθαι τον νησον, τα πρῶτά τε δυνάμενον παρὰ xoις και πολλους ετέρους

δἐ και ἀφορμὰς οὐκ ἀγεννεῖς του προς Μαρτῖνον πολέμου τῆτε προς εδοδον ηδο ειναι τὰς σπονδὰς, καἰ τὀ, βασιλέως ἀγνο- ουσος, ἀκρόπολιν ἐπι τl λιον βια κατασχειν οἰκοδομεῖν. B ἐδεῖτό τε αυτης σκέφασθαι περὶ αυτοῖ πρότερον καλῶς, οπως μο αυτω ἐς κινδουνον τὰ πράγματα χωρησει, βασιλέως ου μετὰ soτος προσηκουσος δυνάμεως ἐκεῖ ἐλθόντος. περι πλειστου μὲν γὰρ ποιεῖσθαι και τὰ λιον 'Pωμαιοις προσχωρησαι, ωφέλειαν

και των οικειων προνοεῖσθαι, ώς εἰ μο κατὰ γνώμην, αντε τὰ πράγματα χωρησει, πανοικεσια διαφειρησομένου, εἰ κα-Is τάδηλον γένοιτο - τινοις, ἔτι αυτου πράττοντος ἐπεστράτευσεν αυτοῖς ὁ βασιλευς. ου δ' ἔνεκα αυτῆ την γνώμην ἀνα- λῖναι πρώτη, ῶς αττα αν αυτη δεκοιο ἐκεινου διαπραζομέ-Cνου. Tοιαύτα μὲν ὁ Καλόθετος τη μητρi του μεγάλου δομε - στίκου κρυφα περι πίου διειλέχθο- ὴ δὲ ἐπέρρωσέ τε μῶλ-aoλον πρὰς τὰ εργον αυτὸν και καλῶς εφασκε και λυσιτελου- τως βεβουλευσθαι και 'Pωμαίοις και εαυτω. ἐπει δὲ αυτῆ

τον πραζιν ἀναθείη πρώτη διὰ τον ἀρχαίαν οικειότητα και

έ. πρωτὰ τε ED. P. pro πρῶτα το .nc tarrilem auctor fuit, ut, si posset, imperator classem subsidiariarn in Clitum mitteret: ipse vero qui per se plura iniim opibus et gratia

Valeret, multosque alios tun ainicos, tu in eognatos societatem aggregaturus esset, ad insulam vitulicandam vires si as conitingeret. Praeclaraan autem occasionern belli contra Martiniim fore, tum quod foederis tempus iam exspiraret; tiim quod, imperatore inscio, arcem ad Chium vi subiugandani exstrueret. Orabat tamen illam, nego tium Prius Perpenderct diligenter, ne ipse capiti et sortiinas suas iupericulum acidiiceret, si imperator cum copiis non iustis eo ad navigaret. Sibi iiiiidem nihil esse optatius , quam Cliatim quo I te nonni ediocriter fructuosarn siila Romanorum ditionem silccedere: nihilominus se sibi ac propinclitas sitis prospicere. Si nanMIue res secus evenirent, cum tota stirpe vita et tacultatibus exutum iri; nempe Latinis resciscentibiis, eius impulsu imperatorem cum hostili classe advenisse. Ideo porro se ipsi ante omnes mentem suam aperire,ciuod imperator per Onania ex eliis iudicio arbitrioque acturiis sit. Haec matri magni domestici clam de Chio Calotheius; quae stimilos Et maiores su Diecit bonumque et utilo tum Romanis tum sibimet

quoque consilium dedisse affirmavit. Et quia ad se primum Pro

412쪽

HISTORIARUM II. 10. 373

τον ευνοιαν ην εσχηκεν παλαιου προς αυτην και τον A. c. I 3 29τιὰν, αυτο και διαπράζεται οπως αριστα αυτΨ εζει. Ἐκεινομεν ουν τοιαύτα ειπε' πεμψασα δε ἐκ Βυζαντίου βασιλέα και τον υἱον εις Αιδυμότειχον εκάλει, ώς ἀναγκαίων πέρι 5διαλεζομένη. οι δ' εὐθυς, των αλλων ἀμελήσαντες, εἴχοντο οδου' γενόμενοι δε ἐν Λιδυμοτείχω, επει ἐπυλντο nερι ων Dκαλοῖντο , ηδέως τε ἐδεξαντο τους λόγους και εδόκει d. V. 184ώς περι ἀναγκαίου της πίου παρασκευάζεσθαι τα προς τον πὀλεμον προθύμως. τόν τε Καλόθετον ιδία μετακαλεσάμε- Ioνοι, εκάτερος αυτῶν λόγοις τε ἐπέρρωσαν προς το εργον ἐπα

γωγοῖς και δώροις φιλοφρονησάμενοι ἀζίως εαυτῶν, ἔτι δὲ και

ἐπαγγειλάμενοι αυτόν τε και γένος ευ ποιῆσειν, εξέπεμψαν Πρυς νον, ώς G αν δέοιτο παρασκευασόμενον προς το Λατίνοις, ην δέη, ἐπιθέσθαι. αυτοὶ δε εις Βυζάντιον επαναστρέψαντες,25τριήρεις τε ἐναυπηγουιτο, και τἄλλα παρεσκευάζοντο Aς πλευσουμενοι ἐς αδν. σκεπτομένοις δὲ αὐτοῖς ηντινα ευσται του πολέμου ευπρὸσωπον αρχην λαβεῖν, ὁ μέγας δομέοικος συνε--R2e2οβουλευε τὰς μὲν τριηρεις ναυπογεῖσθαι και τὰ ὁπλα ἄν δέονται παρασκευάζεσθαι καὶ ναυτικὰν συλλέγειν, οῖ επιβοσονται, καὶ uo οπλίτας. ἐπεi δε αῖ τε σπονδαὶ τω Μαρτίνω ἐν εζόδω εἰσιν

η , καὶ ἄκραν, βασιλέως μ' ἐπιτρέφαντος, οἰκοδομει επi TU

καταδουλώσασθαι τον νοσον, πρόσταγμα προς επεινον αυτούπεμφθοναι, ἄμα μὲν αυτὰν αἰτιωμένου ώς την ἄκραν, αυτουμο συνειδότος, οἰκοδομοίη, κελευοντός τε το οἰκοδομεῖν ἐαν

23. αἰτιωμένου ED. P. pro αἰτιώμενον. familiaritate, quae illi secum et eum filio inde a maioribus inte

cessisset, reserendum putavisset, se rem Optime eonsecturam. Haec illa. Inde imperatorem et silium ByZantio Didymotichurii, ut de necessariis quis iisdam cum ipsis actura, accersit; qui illico in viam se dederunt. Atidita caiisa, ob quam essent evocati, laetitiam ceperunt belliinique pro Chio, ut rem praecipui momenti, promptu Comparamitina decreverunt. Accitum quoque Calothetum titeraue Verbis emcacibus consi ranarunt et pro dignitate Inuueraru uir Ua-ti3que promissis, se ipsi et goneri eius benefacturos, Chium dimiserunt, ut quibiis opus foret ait Latinos in tempore adoriundos prae- Pararet; ipsi ByZantium reversi, tiaremes fabricandas locamini et cetera, tamquam Chium navis aturi, citraverunt. Dum vero circumspicorent et honos tum aliquod belli principium auaererent, magnus domesticus, triremes et arma necessaria conficiencia , copian sit e navalem et gravis armaturae militem, qui conscenderet, colligcndum suadebat. Et quoniam lac teris cum Martino terminus aclesset, ipεe m e inconsulto imperatore arcem ad insulam servitute opprimerulana

exaedisicaret, manuatum illi mittendum, quo tum de iacto incudare-

413쪽

A. C. 3 29 καὶ περαιτέρω μο προβαίνειν αμα δὲ καὶ τὰς σπονδὰς iac

σκεφαμενοις βελτιον ποιεῖν. η γὰρ μοκέτι λίου Μαρτῖνονs

αρχειν δίκαιον εαν, αλλ' ετερον τρόπον ευ ποιεῖν, τον νοσονει τελεῖν τπο Pωμαίους' η σπονδὰς ου κατὰ τὰς προτερας, ἀλλ' εφ' οἷς ἄν αυτοῖς βελτιον δοκοίη τίθεσθαι, ἄστε αυ-

θις ναρτῖνον μου ἄρχειν εni χρόνον τινὰ ρπόν. εὰν δὲ

ἴτε παυηται οἰκοδομῶν, σπονδῶν τε μ' δέοιτο ετέρων, ῶς to δη βεβαίως της νῆσον εχομένης, τότε παρεσκευασμένων C τῶν τριήρεων ουσῶν, τον ταχίστην ἐπιπλεω πέμπειν δὲ καὶ ετερα γράμματα πίοις, κελεύο1τα καὶ αυτοῖς ἀποσχέσθαι του οἰκ δ εῖν , ώς η παυοιτο καἰ ἄκων, ουκ εχωντους συναιρομένους, η εἰ βιάζοιτο καὶ ἄκοντας, μῶλλον εκπ i5λεμωθεῖεν προς αυτόν. ουτω βουλευσαμένοις ἐδόκει δεῖν τατε γράμματα εις ωον πέμπειν, καὶ τρι ρεις τάς τε Ουσας ἐπισκευάζειν καὶ ετέρας ἐπιναυπηγεῖν. τὰ μὲν ουν γράμματα βασιλέως ἀφιγμένα προς Μαρτῖνον, πλέον ηνυσαν Ουδεν, αλλ' ἀναγνους, μῶλλον ἐργου εἴχετο καi ποῦσαν επεδεί-2o

κνυτο σπουδὴν, ἄστε τον ἀκρόπολιν ἀπαρτίσαι δν οῦν δίοιτο την βασιλέως φθίσας εφοδον. ηδο γὰρ ωπώπιευε καὶ αυτός. D mnενέτος δε ὁ Μαρτίνου αδελφὸς ἐν διαφορῶ προς εκεῖνον

καταστὰς, οτι χρυσίων εζακισχιλίων ἀποστεροῖτο παρ' αυτου,

tur et exstractione desIstore iuberetiari tum, si socclus noVum cuperet, Priore iam exacto, Byχanti lini venire moneretur. Si cessarit, et Byzantium prosccsus , Pacta nova rogaverat, Prod re consi le- rata metiris censebittar, se lacturos. Etenim alit itistiim esse, non pati Martinii in Chio imperarer sed alio modo de illo niereri insulam lite Bornariis parerer aut laedus non in eas conditioncs, in clitas antea, sed iiiiiiiiis ipsis libuerit, iracundum: nempe , ut Martinus riir- sitim ad teinpiis ceritim praesit i et si neque ae lificare destiterat , ne- Itie so e tera nova Praesierit, ac si iam firma sit ei insulae possessio, tii ni iiistraictis triremissilis primo qlioque tempore illuc contenden lirna; mittendas Ille insuper litteras, quae Chios in aedificando pergere Ve- nt: tit liac ratione aut invitus desinat, ala operis desertiis ; alit si etiarn nolentes coegerat, sibi in Iusores reddat. Itaqire consilium ce- Periint, ut citiis scriberent, et paratas trireri es armarent noVasqucta litereti L. Ac epistola quidem Martino reddita, frustra sui tr ea si iii idem lecta, operi naagis institit, summa ope enitens, tit arxat solveretur , et tit clii ibiis essot opus , iis advenitim imperatoris, Picin iaIn staspicione et ipse praccipiebat, anteverteret. Bene lictus Porro cum Mariiuo fratre litigans de sex aureoriani millibus, quae

414쪽

ΠETORIARUM II. 11.375.

α αὐτον εκ των δημοσίων τρο Mου φορων λαμβάνειν A. C. i 329 ἐτησίως, προσηκοντα ἐκ πατρωου κλορον, ηκεν ως βασιλέα την ἀδικίαν ἐγκαλῶν του ἀδελφω και τυχεῖν δεόμενος ἐπικουρίας.

γραμματεῖα τε ἐδείκνυ α σαφῶς πολλην του αδελφου και την5αδικιαν κατογόρει και τον αγνωμοσυνην. βασιλευς δε επηγγέλλετο τε τιμωρήσειν αυτω εφ' οἷς ἀδικειται ἀφικόμενος ἐκεῖ, καιαυτὸς ουδὲν ηττον α παρὰ Μαρτίνου ἀδικεῖται ἀποληφεσθαι.εά. Παρεσκευάζετο μεν ουν στόλος πέντε και εκατον νεῶν, P. 230

ων ησαν ὀλίγω ἐλάσσους εις τὰς δυο μοίρας διήρεις και τριζ-V. t 8S

Ioρεις, εI ῶν ησαν ἱππαγ oi οκτὼ ἄγουσαι τριακοσίαν ranoM 'Bαι λοιπαι δε μονήρεις ησαν. ἐπει δε παρεσκευασμέναι ησαν, την τε Ἀπον ἐσεκόμιζον και τα ἄλλα ἐπιτήδεια. ἐν τε ἄμι λα πολλὴ τοῖς τριηράρχαις, εκάστου φίλονεικουντος πολυτελεία και αμπροτητι παρασκευῆς τους αλλους υπερβαλέσθαι' 15καὶ τά τε ἄλλα εζηροντο προς το μεγαλοπρεπέστερον καιτὰ πληρώματα ἐκοσμαν ἰδίοις παρασῆμοις εν τε οπλοις και ἀσπίσιν. ησαν γὰρ Ου των τυχόντων, ἀλλα των τε ει γενῶν Cκαι μεγίλα δυναμένων. συνέπλεον δὲ του βασιλεῖ ου μόνον οπλῖται και φιλὴς πολυς, ἀλλα των τε συγκλητικῶν -κ ὀλί-2ποι, και στρατιωτῶν ου μόνον οἱ χρησόμενοι τοῖς Ἀποις, ἀλλα και αλλος ομιλος πολύς. ἐπει δὲ πάντα ηδη επεπόριστοκαι ουδὲν ενέδει ετι, ἄραντες ἐκ Βυζαντίου επλεον ἐπι πιον.

γνώμην δὲ εἶχεν ὁ βασιλευς, ως ἐν δ ναρτῖνος τον ἐπίπλουν

πυθόμενος, πριν εις τqν νῆσον κατῶραι, ἀφίκηται προς μυ-

sibi in annos sinpilos here litario Inro de publieis vectigalibus debebantur, clii ibi silue ah eoilem soli latiis erat, aci imperatorem se eou- tulit, fratris iniquitatem accitfans et aiaxilium sagitans: qilin etiam litteras. exhibens, qitibus magna illius iniustitia in probitasqtie coarguebatur. Ituperator et se, lihi eo vcnisset, scelus vindicatumran, et Beuelli thim pectiniam interversam recepturum Promisit. l. Itaque classis ceritum et quinque navium comparabatur, equit iis paulo paticiores erant dii ortim generum , biremes et trirem

Videlicet, ct ex liis hippagos i octo , in iis equi trecenti, reliquae

intreines. His paratis , eclii ita iii In et cibaria imposuit. Ttim non levis contentio trierarcliis incidit, dum quilibet ceteros sti mptuoso .vpparatit superare nititiir, et euin a Iia magnifice instritu, tiini classiario mina amara et clypeos sitis itis ignit iis exornat: nec enim de infima plebe, sed Viri xiobiles et admodum copiosi erant. Navigabant Porro CitIn imporatore Iion modo gravis et levis armaturae multi,

Verumetiarn de procerat iis non pauci, et praeter equites multitudo item nou spernentia. Omnibus rate paratis, Byzantio vela in altum dantes, curatim in Chiii in dirigunt. Statuerat ucro imperator , ut FiMartinus, ait ventu classis audito, priusquam in insulam desccudere-

415쪽

Pωμαίων τε τοῖς τον νοσον κατοικ0υσι μηδενι εκέλευσεν εζει--

ναι ὁπλοις χοοσθαι, θάνατον δὲ εἶναι τον ζωίαν τω χρωμέν γαυτὸς δὲ τάς τε πυλας τος πόλεως ἀσφαλισάμενος καὶ τὰ ἄλλα ro καταστήσας η αυτῶ ἄριστα ἐδόκει εχειν, ἄμα ἀκrακοσίοις ους εἶχε, φράζύμενοι ἀνηλθον εις τὰ τείχη ώς ἀμυνουμενοι επι- ίντα βασιλέα. ηδη γὰρ ἀνθίσταντο αναφανδὸν, και ουδὲ σο- μαίας τὰς βασιλικὰς ηζίωσαν ἀναγαγεῖν επὶ τὰ τείχο, ωσΠεγηνεθος, ἀλλα τὰς Μαρτίνου μήνας, ῶς βεβαίως ηδο τος νή- is P. NI σ0υ ἐχομένος. Καλόθετος δ' ἄμα τοῖς περὶ αυτῖν, ὁπλοις μὲν

νοι δὲ ησαν ώς ἐπιθοσόμενοι αυτοῖς, ἐπειδὰν ὁ βασιλεῖς εἰς

σίρις Πεποιθώς, αντικατέστο προς την μάχζν. βασιλεῖς ει τῆao νῆσω ώς προσέσχεν, ἀπόβασίν τε ἐποιεῖτο τος γος εὐθυς

κρατῶν, καἰ την ἔλπον εζάγων παρεσκευάζετο προς την τει

χομαχίαν. Ita ενίτος δὲ ὁ Μαρτίνου αδελφὸς φρουράν τι

5. odir ουν vitioso pro 6 δ' οὐ legebatur.

tur, Pro ea rogatum Veniret, reliqiiii In arcis aedificare et Pro seci ritate in niturum praesi ilium illi tinpouerc: Martino , restitu cuti Be IM: licto cet rorurn annorun Iliain ei detraxerat Pectiniain, reliquae insulae Praefecturam committere. Qui ta ineri non solii in nihil comina fecit, quae debuit: scit ubi appropinclitare classenI intellexit, tertias triremes Suas, easque Vacuas in imare denaersit, Boinanis clite insulam habitantii us, mortis pocua proposita, arinis interili xit: urbis Portas Cominia utit et cetera illia in visiim est optime constituit , octingentos Itie armatos qiros lial cliat, in muris ad imperatoris i inpetum re Pelion tu in collocavit: lana cnim non diibie relicitabatur, nec si Hai in P ri'atoria in moenibus pro conflictii line, seci Martini 1lunataxat sigi l aritiir: quasi insilla alti eo certo latia ac litisita et Inaucupio Olbicuta esset. Cato uictus cum suis Iuatinorurn nictu corr pere arina ultro non au teliat: sed ad operant praestanda ni , ubi ilia perator OPPii Unare uri eiu coepisset, parati erant. Martiniis octingentis illiseonii sus, se ite sonitere instituebat. Iniperator ait litus appulsus, et cxscensione facta, terra stati in potitiis, producto eclii itatu a l .ppu Fnationcni acciugebatiir. Isene lictus Martini geranantis castellum

iactu lapidis ab oppido dissiluin tenens, venit, illud luc tu PetratUri

416쪽

IIIMORIARUM II. 11. 377

και αυτος κατέχων ου μακραν τος αλλος πόλεως ωκοδομημέ-Α. C. 13as νον, ἀλλ' οσον ἀφ' εκατέρου προς το σερον λι εὐονεζικλεῖσθαι, ενεχειρισεν ἐλων τω βασιλεῖ, πολλὰ του ἀδελ-Bφοὐ κατηγορων ως καὶ ανόητα καὶ ἄδικα πράττειν πνωκα 5τος' τουτο μεν, εἰ προς τοσαυτον δυναμιν ἀντισχησειν ξλ-V. i 86Πισε, μο αυτὸς ἴσος ορμώμενος παρασκευ ς' ἀδιαιαν δὲ κατεγίνωσκεν αυτου, εἰ πολλὰ προς βασιλέως ευεργετηθεις, ιον διενοοθη αυτοῖ ἀποστερησαι. βασιλευς μεν Ουν εις τὸ φρουριον εισηλθε, μενετον της εις αυτὸν ευνοιας ἐπαινέσας, τοκαι μετα μικρὰν εζελθών διεκόσμει τον στρατιὰν ώς ες τε χομαχιαν. Mαρτῖνος δε πρός τε την βασιλεως στρατιὰν η εαντον ουκ αζιόμαχον ὁρων, ἐκ τε των Xιων επικουρίαν ον - δεμιαν προσδοκῶν διὰ τὰ Ουχ ησσον αυτου ἀφεστηκέναι ταῖς Cγνώμαις η καθ' ὁσον ευνοι ησαν βασιλει υπωπτευκέναι, ἄλ- 15λως τε και Μπενετου προσχωρῆσαντος καὶ τὸ φροτριον παρα-

wκ0d0μομένον, σφοδρῶς τε ἐθορυβεῖτο καὶ τὰς σωζουσας ἀπεγίνωσκεν ελπίδας. ἐπεὶ δε τά τε σημεῖα ηδη ηρετο καὶ ηρ- χον μαχος οι 'Pωμαῖοι, πρεσβείαν πέμψας ὁ Μαρτῖνος, ἐδεῖτο noβασιλεως συγγνώμης τυχεῖν καὶ πρὸς συμβάσεις χωρησαι staς αν δοκη βασιλει. βασιλεῖς δὲ ἀπεώσατό τε τον πρεσβείαν καὶονκ εφασκε δεῖν, της στρατιῆς πρὸς τον μάχον παρατετμ-

γμένης, διαλέγεσθαι περὶ συμβάσεων. πρότερον γὰρ αἰττε ον ει ιν εο dε ηκειν συγγνώμην τε αἰτεῖν καὶ σπονδὰς τί- D25θεσθαι εἰρηνικας, νυν δε ὁπως ἄν αλτ δοκη ποιεῖν, επεῖ τI

tradit, et fratrem ut iniustum ac stolidum accusat; si quidem appa ratu multo tu serior, tantis copiis resistere se posse sPeraVisset: Pl iribus ab imperatore beneficiis obligatus, Chio ipsum spoliare. me litatii 3 esset. Imperator castelliini ingreditur, Benedictum de' ossicio commendat: pauloqile post exercitum ad oppugnamiam urbem Orminat ac dispotiit. Martinus iam so illi in parcui aspiciens et nul-

Ιi m a Chiis subsulium exspectans , qtiod eorum auimos non minus β εο aVersos, qualm in imperatorem conversos coniectabat, eunt

etiam Bene lictus, deditione castelli facta, quod qui leni muro valido eluctum et firmatii In urbiqile vicinium , aeque resistere Poterat, eiussi lei potestata quo se permisisset, medullitus conturbatus , de spe, qua se adhuc consolabatur, cleei lit. Cum Romani iam signa Velle reui Pt gnan, Ille ordircntur, missis legatis Martinus Veniam precari et Paetis , Iliae vellet imperator, se staturaim promittere. Ille Iclya tos repticliare ac vicere, stanto iani in procinctu milite, importunum esse de Pactis agere: integraim ei fuisse , auisquam huc aretur , et euia in rol a re et de pace socii ni convenire. Nunc facere se quo liuberet: Piando ipse sua fretus poteutia, contra ae arma CaPors

417쪽

A. C. i 329n ip ετ ore πεποιθὼς δυνάμει οπλα αυτρι ἰσηρε. Βασιλευς μὰν Ουν τοιαυτα εἶπε I Ταρτῖνος δε ηδο πῶσαν ἐλπιδα περιηρ μενος σωτηριας, δείσας μο καὶ τυ ζην ἀφαιρεθεί', εαυτον ἐνεχείρισε βασιλεῖ καὶ την στρατιὰν, της πόλεως ἐξελθων. οἱ ι δε αυτον ορῶντες ηδε προς αιχμαλώτου τύχον κατα-5στάντα, ωρμησαν ώς επi του βασιλεως ἀποκτενουντες. ο μέγας ὁ ε δομἐστικος ἀπειλήσας αυτοὐς τὰ δεινόrατα διαθήσειν, εἴ τι νεωτερίζοιεν περὶ αυτὸν, ἀπαθο διετήρησε κακῶν. βασιλεῖς δε αυτὸν πολλὰ καταμεμφώμενος τος αβουλιας, - ως

ου διεθοκεν αυτὸν κακῶς, αλλὰ την μεν γυναῖκα αυτού εκ Ioλευσε καἰ παιδας, ετι δε καi θεραπαινίδας ἴσαι ησαν, αὐτὰς P. 232 μἐν επιφορτίσασθαι οσον ἀνύσαι δυνατὸν εκ των ἐκείνω προ- όντων χρημάτων τε καὶ ἄλλων επίπλων καὶ σκευῶν πολυτελῶν, τους δε δούλους στρώματά τε καὶ τάπητας ἀραι καὶαλλα ὁσα επιτήδεια προς το καθεύδειν τῆς νυκτὸς, καi εξελ-r5θόντας μου πορεύεσθαι υποι ἀν δοκῆρ 2 1αρτῖνον δὲ εκελευσεν εἱρχθῆναι. καὶ τούτο μεν τούτον επράχθο τὸν τρόπον, καὶ σχεδὸν οσα Μαρτίνω ησαν αἱ θεραπαινίδες ἄμα γυναικὶ επεφορτίσαντο ' τοὐς συνόντας δε αὐτου ὀκτακοσίους συγγνώ

μης τε ἐξίωσεν ὁ βασιλεῶς, ἀδικῆσας μηδεν, καὶ προχοκενao

αῖρεσιν αὐτοῖς τοιαύτην, ἄστε τοῖς τε βουλομενοις τὰ οντα Βλαβόντας εζειναι ἀναχωρειν, τοῖς τε μένειν εθέλουσι μηὁένα ενοχλεῖν, ἀλλα την μισθοφορὰν λαμβάνοντας, δουλεύειν βασιλεῖ. ολίγοι μεν ουν ἐκείνων ἀπῆραν εκ τῆς μου, οἱ λοιποὶ δε, οι μεν εμειναν εν xω αὐθις μισθοφοροῶντες, οι δε τοῖς agnon dubitasset. Martinus omni iam spe cleperit ita timens ne insuper

morti lederettir , lirhe egressiis , se illic exercitu In Die situm iIn PEra tori transili lit. Chii lioni inem nunc a l captivi fortunam redacti meernentes, instargere, xit elim aute oculos imperatoris mactarcut. At magnus domesticiis se pessimis mollis illos accepturu In conamiuatus, si quid ei nocuissent, vivum incolumemque servavit. Imperator de amentia ola iurgatum , nulli stipplicio sui, iccit: sed uxorem, Iiberos et lainulas citi Ot litot erant tollere iussit qtiantii in serro possent de illius relatis pretiosa luc sit pellectile : DIn illos autem toralia, taPetes ac reli Itia o innia ad noctii ruant quietem re litis ita, et Chio Excrilentes ire, qtio vollicitas cluccret, Martiniim autem in vinclita diici. Et haec qii idern hoc nio lo patratii sitnt: ac ferme ornuia quae Martinus habebat, ministrae et uxor in humeros sit blata extulerunt. Octiu-gentos alitem illos, illii ei leni militabant, venia et impii nitato vi- gnatus est; tali optione data , ut qui vellent, cum re familiari sua libere insula cieinigrarent: qui manero mallent, iis nemo esset InoIe- ttis, et in Poratoris nil litiam mercello tolerarent. Palicis Chium leserentilatis, ceteri omites alit ibidem aera merere Perrexeruui:

418쪽

ΠISTORIARUM II. 12.

5γὰρ καi μηδεν εις τον προς BIαρτινον πόλεμον εισήνεγκαν αυτοὶ, ἀλλα ταῖς ri At αις οντως ησαν παοεσκευασμενοι, ώς ην δέη, πῆσαν ἐπιδειζόμενοι σπουδον και προθυμιαν υπὲρ Cβασιλέως. διὐ καὶ Καλόθετον μεν καὶ γένος τά τε ἐν Βιδυμοτειχ'3 πPοεπζγγελμένα, πε περὶ νου κρυφα διειλυθο, Ioκαὶ προσέτι πλειω εὐζογέτει, καὶ τους αλλους καὶ τιμαῖς V. i 87ημείβετο καi δωρεαῖς ' τον δημον δε των δημοσίων ἀνοκενεισφορῶν, οσαι μάλιστα ἐπίεζον. ιβ. Maενετον δὲ μετακαλεσάμενος τον Μαρτίνου αδελ-D

φὸν ἀνεμίμνοσκέ τε ών προς Βυζάντιον ἐλθὼν τοῖ αδελφού

r5κατηγόρει, ώς ἀποστεροίο μὲν των εξακισχιλίων χρυσίων, μπροσοκεν αυτ03 ἀπὰ των δομοσίων προσόδων το ς x ου λαμβάνειν, αυτὰς δε την νοσον σφετεριζίμενος ἀποστεροίη τοὐπατρωου κληρον, καἰ ώς ἐδεδεο τος δυνατος τυχεῖν επικουρίας ἄν τε αυτὰς ἐπογγείλατο, ώς ο ν η γενόμενος ἐν λίω τῆς P. 233αοτε εις αυτὸν καi τον ἀδελφὸν ἀδικίας εἰσπραζεται Μαρτῖνον δίκας. δν δο νύν καλῶς καὶ ώς προσοκεν ἀποβάντων καὶ Mαρτίνου μου εζελ λαμένου, δίκαιον ηγεῖσθαι ειναι τάς τε επαγγελίας ἐκπληρουν τὰς εις αυτῖν, καἰ της εὐνοίας ἀμείβεσθαι ης προς ἐλθόντα ἐνεδείζατο, τυ φρούριον παραδοῖς. ου

aut in ministros et iis clomesticos relati sunt. Hac ratione Clitus in Romanorum ius mancapiti invio rediit. Imperator dein te et Benedicto pro navata benev teritia ac pi ompta voluntate. et Chioriam Principua iis popillo Ilio gi aliam repexuli acclitum iudicavit. Qui gi an quam ad bclliina contra Martin uni nillil contulisse iit, taliacu is erat Cori in Sensus at ille animiis, ut nocessitate fla itante, omnem Operamali linperatorem strenue adiuvanilum collaturi sierint. ouare et Calotlaetum et genus eius turn iis, clitae apud Dictyn otinum de Chio clan testino secum disserenti promiserat, tum aliis Praeterea Plitribris remtineratus est: atque alios ilonis et honori biis auxit; PO- Pt tum Vero tributorum onere, quo gravissime prernebatur, levaVit. a. Accersitiani clii clite Bene licinni Martini fratrem acclisationisa in Onet, quam ei Byrantium vertiens interi ierat de sex aureoriam

millibiis, illi ac pro paterna sorte de publicis Citii reditibiis capere debuisset, ab illo autein, qui insulam sibi vindicasset, Pr Vatus sitisset. Et citio pacto auxilium, si cli od posset, afferri petiVis et ἔq ne i Pt D P in isisset . quam fovere minii uin tu Cliti in delatiis et sil3i et illi initi Nain illatam ultiiriis foret. Qiio l Ilioniana selieiter atque ut Par erat evenerit et Martinus insula exactus sit, consenta-

419쪽

ta iras 'της τε πιου ἐπιτρέπειν την αρχὸν, καὶ τῶν προσόδων αυτῆς των δημοσίων -κ ελαττον χρυσίου μυριάδων δυοκαίδεκα ουσῶν, εις μὲν επιμέλειαν τῆς νῆσον καὶ φυλα- κῆν, ετι τε λοιπὸν ἀναγκαίων ἀναλωμάτων χρείαν οσα ἄν

Βαοττ σκε μένω βέλτιον δοκοίη ἔχειν ἀναλοῖν τὰ δὲ ωπ sλειφθέντα χρῆματα , τὰ μίση μὲν τω βασιλικω ταμιείρο εἰσ-- κομίζειν, αυτον δε τῶ επίλοιπα καρπούσθαι. ἄδηλον δὲ οναν άπτ παντι υπότε ἀπροσδόκροον ἐζει το τέλος τῆς ζωῆς, δίκαιον ἄμα καὶ λυσιτελἐς hyεισθαι εἰναι, τὴν ἀκρόπολιν, ηπρος Μαρτίνου φκοδομεῖτο, ἐπισκευασθεισαν ων δέοιτο, φρου-I ρα κατασχεθῆναι παρ' αυτου, ῶς εἴ τι περὶ αὐτοῖ, οἷα τῶ

ἀνθρωπινα, συμβαίη καὶ γένοιτο ερ ἀνθρωπων, μὴ τὴν χιον

Ῥωμαίους ἀποστερηθῆναι, πολλους ἔχουσαν Ου πόρρωθεν μὀνον , αλλῶ καὶ ἐγγυθεν επιβουλους καἰ μάλιστα τοὐς ἐκ M-λου Σπιταλιώτας. Πιαῶτα προς μενέτον διεξιόντος βασι-IsCλεως καὶ μικρῶς ευνοίας χάριν μεγάλον κατατιθεμένου, οι μὲν αλλοι πάντες κατεπλῆττοντο τὴν περi τὰς ευεργεσίας του βασιλέως φιλοτιμίαν, ὁτι μικρῶς Κνεκα εὐνοίας τοσαύτην ἀντι-i παρέσχε χάριν, μ ε ων ανάλωσε χρημάτων προς τὴν παρασκευὴν του στόλου καi τῆς συνεπομένης ἄλλης στρατιῆς ἡπο-ao λογισάμενος το πλῆθος, μήτε ων εκ πίου ἔμελλεν ετησίως

ὁ μενέτος ἀποφέρεσθαι, καἰ ταῖτα , ολίγα ξ οὐδὲν προς τον υπὸρ τῆς μου πόλεμον εἰσενεγκων. πιενδετ ει οὐδἐναρα ξρκει, ἀλλ' ἀδικεῖσθαι ηγειτο ini ἀποστερεῖσθαι, μῆ με

i5. Σπιrdio in Graeco barbaro hospitium est. ED. P. neum sibi videri promissa persolvere et castello sponte dedemto de

elaratam erga se Propensionein compensare. Quocirca se illi praefecturam Cliti deserre. Cumque re litiis insulae centum ac Viontimillium aureoriam summam plane conficerent, ad eius procurationem, ud Praesidia ususque necessarios, quantiam re perspecta merito requiri Putaret, impenderet: de reliquo dimidium unum in imperatoris fiscum inferret: altero ipse frueretiiri Et quoniam suus quemlue dies latet, aequum se et titile arbitrari , arcem a Martino inchoatam Pe sici et a se cum pracsidio occupari ; quo, si qti id, ut sunt res litima' nae, sibi acciderit et inter homines esse desierat, Romani Chium, cui mulli et remoti et vicini praesertimque Delii Hospitalenses insidientur, ne amittant. Haec cum imperator viceret parvoque ossicio illius ingenti beneficio suo responderet, reli Ilii omnes eiiis tam servens bonefaciendi studium obstupescebant, quanilo tam modica tam

magnis Pensaret, non rePutans, neque Plautos sumptus in aevificanda ornan lacliae classo et in classiarios secisset: neque quan grandent pecuniam Benedictus aurii versarie reportaturiis esset; idque cum Parii in

aut uiliu bello pro clito commodasset. Sed Benedicto nihil auisicie .

420쪽

IIISTORIARIIM II. 11. 381

γνων δυουμενος. διο και την βασιλέως δωρεῶν ἀπεωθειτoA. a 32sμη δεῖσθαι φάσκων μητ' εnιτροπευειν λίου, μητ' εφ' oli. ὁ πατορ αυτῶ, μηθ' ο ἀδελφος Μαρτῖνος και αὐτον κατέχειwV. i 88 ἀλλ' εἰ μεν αυτl παντάπασι τος x ου βασιλευς παραχωροίη, L 5 τ' ἰδίαν αυτ ο αρχον εἶναι και μοδαμῶς τελεῖν uno 'Pωμαίους, πολλην υν ειδείη της ευεργεσίας χάριν. εἰ δε μητουτον βούλοιτο τον τρὀπον , μηδεμιας ετέρας ευεργεσίας με- μνησθαι, ώς προς ηδονὴν αυτω οοκ ἐσομένης, ἀλλ' αυτὸν Ο,

τι αν δοκη δεσπότην οντα περὶ τῆς νῆσον πράττειν. Βασι- Ioλευς ει οὐ δίκαια αἰτεῖν εφασκε μενέτον, ουδ' ori τυχεῖν.

ἐχρῆν μεν γὰρ εἰ και τονς εξακισχιλίους ελάμβανε χρυσους,

ῶν παρὰ Μαρτίνου ηδικεῖτο, παπῆν και πολυπραγμονεῖν μηδέν. εἰ δὲ οὐ τοσαυτα μόνον, ἀλίλὰ και πολ λαπλασίω του- των καὶ προσέτι τον αρχὴν εχειν Πεστι τῆς νήσου, πῶς 35αν εἰη δίκαιον ἐνδεα την χάριν του προσῆκοντος νομίζεινε τι δὲ ουδὲ ἐαυττ το παντάπασιν αυττ παραχωρῆσαι λίου ἐν καλω του σχήματος εφη κείσεσθαι ὁ βασιλευς, ουδὲ φιλοτιμίαν καὶ μεγαλοφυχίαν, ἀλλα παραπληξίαν καὶ ακρισίαν

περιάφειν ἐαυτον. εἰ γὰρ εδει τοσουτον πόνον αυτόν τε καὶ μαίους υπομείναντα καὶ τοσαυrα κατὰ τὴν παρασκευὴν

του στόλου χρήματα ουκ αυτώ μόνον ἐκ τῶν βασιλικῶν, ἁλλα καὶ ἐκ τῶν ἰδίων τῶν επιφανῶν πολλὰ ἀναλωκότων τε κρατῆσαι xυυ, ἐπειτα αυτῶ παραχωρῆσαι ἐς τοσουτον,

ἀστε μήτε νυν μήθ' ιστερον μὴ μόνον μὴ μετεῖναι Ῥωμαίοις

bat: qiil se etiam initima anici et suis spoliara censebat, qt od maioribus ilignus non haberetur. Quare donationem imperatoris reiiciebat profitebaturque, nou se iis indigere: nec Chium proclirare Velle, nec retinere iis eorrilitionibus , ilitibus alit parens aiit frater retinuissent. Si imperator earn totam omnimodis pro peculiari Prinmpatu, a Romanoriim imperio prorsus exemptam, sibi cedat, tuin demum illi ut beneficio gratiam magnam hahituriam. Si nolit, ne tinius beneficii nictitionem faciat, auctire enim non posse. Verum eum ipse iustilae dominus sit, ageret pro arbitratu. Respondit in Perator, Benedicti petitionem nec aequani, nee impetrabilem esse: OPOrit isse

enim sex aurcomini millibus a Martitio recipiendis contentum, alienis Se non implicare. Cum vero non tantum n octo, scit multo

etiam plura et insuper insulae praesccturam consequi liceat, qui , tundem miluus hoe eius meritis impar iuste videri sileat 3 Ad hoc si totam insulain et in mancipio det, id ne sibi quiuem laudi soro: neque gloriae cupidum et magnanimum, sed vaesanitin et nulliuseerebri visum iri. Si enim necesse erat tot laboribus et a se Susce Pua et a Romanis atque in classe instruenda non a 3e dumtaRat

SEARCH

MENU NAVIGATION