장음표시 사용
441쪽
A. C. 13as ηγημαι την ἐσχάτην ' 'O μέγας δε δεμέστικος ἀποκρίνασ ιμ εν ἶσχυσεν ου δεν, της φυχης ηδη λυπη καταβεβαπτισμένης ἐξω δε ἐλθών ἀνωμωζέ τε πικρῶς καὶ τον φιλον ἀν καλεῖτο, καὶ μικρου μεν ἐδεοσεν αφεῖναι καὶ την φυχην επἐτοῖς θρῆνοι ς' ομως δ' ἀνελάμβανέ τε πάλιν εαυτον καὶ τὰς5οφεις ἴδατι των δακρυων ἀποκαθαίρων, ωσπερ αλλου πάσχον
τος ἀδάκρυτος ἄρειο βασιλεῖ. ώς δε ὁ βασιλευς συχνοῖς αγ
γέλους επιπέμπων, την του πνευματικού παπρος αφιζιν ἐπέσπευδεν, ὁ μέγας δομωτικος πέμψας τὸν μεν πνευματικὰν Βεκέλευεν - δυμοτεἱχου χωρεῖν καὶ διατρίβειν ἐν προα-Ioστείοις ἄχρις ἄν αυτος την εἴσοδον - , πρότερον δε μηεἰσιέναι, μήδ' εἰ πάντες ἄνθρωποι ἐπιτρέποιεw λερον δε αν εκείνου παραλαβὼν, εἰσῆγαγεν ώς βασιλέα. εφασκέ τε τὸν μενειωθότα της πὀλεως ἀποδομεῖν, καὶ ὐρκους προστιθεῖς ώς ὰληθευοι, τουτονὶ δὲ εἰσαγαγεῖν οὐδαμῶς ἔντα σοι - συνηθεια, καἰI5V. 398 πάνυ ακοντα διὰ το βιάζεσθαι υπὸ σου. Βασιλεὼς δὲ αυτον προσαγορευσας ,,ἄρα σοι, πάτερ. ' ἐχεγε ,,τοῖς πνευματικοῖς χρησθαι φαρμάκοις καὶ τον επιστημην ἐπιδείκνυσθαι την πασῶν φιλανθρωποτάτην, καi ψυχον ὀδυνωμένην καὶ κακῶς πάσχουσαν υπὰ πολλῶν τραυμάτων καὶ πταινάτων ἀνακαλεισθαι aoc καὶ πρὸς σωτηρίους τρίβους καθοδογεῖν, καὶ μετανοίας ενδ μασι καὶ πράγμασι τὸν κριτον Πεων αὐτη προκατασκευάζειν.
ὁ δ' ἀντησπάζετο μεν βασιλέα καὶ αυτὀς, s v ἐξεῖναι δὲ αὐτου
aissimini litilico. Ad haee mamus domesticus dolore absorptus Ob--ituit; egressusque seras , amici nomen inter amaras lacrymas ingeminavit; quas tam largiter profudit, ut eum ipsis pene animatri Prosunderet. Verumtamen se collegit itemini, abluta ita e facie , in Peratori, Velut alio quopiam, non se aegrotante, ne nevisse quidem visus est. Qui cum nuntios duplicans, spiritualein patrem ad se accelerare iuberet, magnias domesticus per certum hominem patrem illum monuit , ut Didymovclio exiens, in suburbio tantisper maneret, quoad ipse ingrcssum illi permitteret: citius caveret in edi,
. quamvis id omnes mortales ei deinandarent. Alium vero in cius locum subornatun ad imperatorem iutrocliicit, narrans, ordinaratim abesse peregre: et a lilii iii ramcntum, se vera loqui; hunc alitem etsi mi ui-- me consuettim, eius coactu ab se invito ac nolente adduci. Imperatoreo salutato , Temptis est, inqiiit , pater, ut spiritualem mihi mellicinam iacias scientia inlite in me exerceas omni iam humanissima ui et animam lue multis molestiis diseriiciatam et amictam sanes atque irrisallitarem scimitam dedi cas , et poenitentiae indit montis operibusque
iudieena illi ad inisericordia in praepares. Ille imperatorem resalutans, uon ei licitum esse dixit, vivo etiamnum patre, cui se in aPiritu
442쪽
πνευματικως, ἔτερον ανθαιρεῖσθαι, καὶ ταυτα ἔν καιροῖς μά- A. . t 3 is λι-α τοιουτοις, οτε βουλει μεταλλάξασθαι τον βιον και προς ἀγγελικον μετατάς ασθαι πολιτειαν, ἐπει και διὰ βίου παντος τουτω χρησθαι δικαιον διδασκάλω και ώς των κρειττόνων τινι 5προσεχειν, αλλὰ μο απλῶς ουτω και ἀπερισκέπτως υπο του τυχόν ος τα τοιαυτα μυσταγωγεῖσθαι. Πιαυτα γὰρ ην δεδιδαγμένος λέγειν. βασιλευς δε εδυσχέραινε μεν ου μαριὰς πρ0ς Dτους λίγους καὶ τον μέγαν δομεστικον ἐν αἰτιαις εποιεῖτο, υ Παυτοὐ φάσκων κωλυεσθαι σωτηριας τυχεῖν. συνηγορούντος MIoαυτου τοῖς εἰρημένοις υπο του πνευματικού καὶ διαβεβαιουμέ-ν0υ μη παρεῖναι εκεῖνον, ω δίκαιον τα τοιαυτα επιτρέπειν,
τε επαγγελλομένου ώς, εἴ ποτε ἐπανηξει, μηδεν αναβαλλdμενος παρέσται, ησύχασε πεισθεὶς ὁ βασιλεύς. Βαρὼς δε, των ἰατρῶν ὁ μάλιστα εμπειρότατος, δεινὰ ἐποιεῖτο καὶ ουδὴ ἀνεζεσθαι I5ε δόκει, εἰ βασιλεὼς ἀποστερησοιτο της σωτηρίας - χρῆ κιν δύνου καθεστώς, υπο τοὐ μεγάλου δομεστίκου παραχθεα ἄρ-
μητό τε δολα βασιλεῖ ποιεῖν oσα τε περὶ τον πνευματικὸν πα
τέρα συσκευασθείη καὶ ώς οὐδεν ἄν εἴη κώλυμα, εἰ μη πα- P. 247
ρείη ο πνευματικὸς εκεῖνος, ετερον τὰ ομοια ποιεῖν, της αυτης aDεζουσίας uno τοὐ παντουργοὐ ψεύs τος πῶσι πνευματικοῖς
Π τράσιν εζίσης κεχορηγγένης. συνιδών δὲ ὁ μέγας δοι ἐπίκος ο, τι βούλεται ὁ Βαρὼς, εις τὸ ἔζώτερον οἴκημα παραλαβών, ,,στοχάζομαί σε'' εἰne ,, βούλεσθαι βασιλέα παρακινεῖν τὀ μο-
2I. κεκορηγημένος ecl. Par., recte ecl. Ven. libus subiecisset, alium pi o eo deligere: tali praeseritin asticulo,ruo itinc migi aturias et inter odilines angelicae reipublicae collocantis esset: quamloqui lena ct in Oinni vita eo prciecoptore titi et tam- I tam Deo alicui auscultare itistiina sit: nec ita obitPr et teni itate qua laIn a quocumque liis sacras initiara: huius inocti enim ut loqueret ar, edoctus erat. His Vectis non parum irritiatus tinperator magnil m lomestici In in erimen vocavit, ab co salutem silani in ipediri affirmans. Qtiiciam siis agaretur his, quae spiritualis dixerat, testaretur I te abesse illum , cui oporteret talia comimittere, et insuper Pollice rei tr, si quando rediret, sino procrastinationu assuturum, credens in Perator, ilii levit. Ceteriam Barys medicorum longe experientissimus in lignari videri tuo haud passiiriis, imperatorem, cuius Vita in eXtren odiscrimine esset, a magno domestico delusum, salutom amittere. Atque imperatorem docere instituit, quae circa patrem spiritualem Per technam conficta essent: nihilque impedire, quo minus alius absentis munus tangeretur, cum omnium opifex omnibus patribus εPiritualibus ex aequo eantilem potestatem contionaverit. Domestiet so loratiis , quid Barys coqueret, eum extra conclave educit et, Quantum coniectura praecipio, in piit, imperiitorem dementare Via, ut
443쪽
συ δ' αυτὸς καὶ τqν αρχην εἰς τουτο παρώρμησας βασιλέα. τότε μεν ουν η απειρια και η αγνοια παρητήσατό σε μ' κακῶς Bπαθεω ἄν δ' αυθις τοῖς αυτοις η και χειροσιν ἐπιχειρ λῖσθι μ' ανευ τιμωριας ἀπαλλάζων. πρῶτον μὲν γὰρ Ουκ ε Istiγορῶς ἐστιν Γνήσασθαι βασιλέα, αν του ἔντος ἀποστερηθωμεν, επειτα ει και τουτ' ἐξον, ἀλλ' oυκ ἔν τοιουττ γε μετυ- χομεν τα πάντα βελτίστW. τους γὰρ μέλλοντας τοσαύτην προ- στασιαν εγχειρισθοσεσθαι πραγμάτων ὁ τὰ πάντα προορώμε
νος θεὸς ἀναλόγους προς τὸ τ'ς αρχης μέγεθος δημιουργεῖ Io
ἄλλως τε, πόσοις των νοσῆμασι δεινοῖς παλαιόντων, υπὸ μεντων ιατρῶν συμβέβηκεν ἀπαγορευθοναι και εις αυτὰ τὼ. εσχατον δοκουν κατηντηκέναι της ζωος, ωπὸ δὲ του τὰ πάνταοικονομουντος και μετασκευάζοντος , βουλεται, ἀνεβιὰσάν τε Cαυθις και ραῖσαντες Ουκ ἐλάσσω των προτέρων ἔτη επεβιω-ISσαν; τι ουν θαυμαστὸν, ει θεου βουλομένου, τοιαύτα παρα-
V. 199 πλήσια και ἐπι του ημετέρου συμβοσεται βασιλέως; ον δ' ενεκα σοὶ λέγω, ηρεμεῖν και μη βασιλέα παρενοχλεῖν, ἀλλ' εῶν ουτως ὁπως εχει σχηματος. κοῦν μὲν θευς 'Pωμαιδις rλεων ἐπιβλέφας, τὴν σφέτερον χαρισηται βασιλέα, αυτρ τε τὰς δυ-ao νατὰς ἀποδώσομεν ευχαριστιας και ημῖν αυτοις ἀντι μεγιστης
ευτυχίας την υγείαν λογιουμεθα βασιλέως ἄν δ', ὁ μη γέ
νοιτο, κρίμασιν οἷς οἶδεν αυτὰς, ἐκ των προσκαίρων και ἐπι-
halbitum monasticum e cuiuscumqite patris spiritualis manibus induat, ad iiii oci illum iam pri lem exstimulasti. Ac turic qui lem citrod eXPertus tale quidquam non esses, conditionem lite rei ii norares, a supplicio excirsabare: si denuo iiii ippiam tritius molli aut ileterius aliquid conabere, scito tibi non sic a situlum. Primit m enim si hoc iinperatore orbemur, non dabitur nobis in foro rerat in venalium emere alium. Atque ut daretiir, in talem, id est omnimodis optimina, non incidemus. Nam quorum in manus tantum impcrium traderidiim est, eos omnia prospiciens Deus pro rata portione ad principatus magnitudinem condere atque aptare consuevi L. Ad hoc, quam multi cum Poriculosis morbis luctantes et a modicis ilespeiati at lite ad extremim, ut apparebat, halitiina redacti , ab eo citri regit conan vitatque Omnia - Prout vult, integritati vitae ac Valet inlinis restilliti, praeteratis annis non pauciores supervixeritnt Z Nihil Drgo novum, si Dei nil tui imperatori nostro idoni coutigei it. Quam ob caiisana praeitico tibi, qlitescas , nec illurn obturhies: sed liunc clitem gerit trahitii in gererusinas. Et si qui leni Deus Romanos propitio lumine respiciens, i inperatorem illis redonaverit, et clitantas naeus nostra capit gratias agenaus et sanitatem eius in maxima felicitatis parte nurnerataimus. Sin,
quod absit, occulto Dei iudicio ab hisce fluxis terrenis pio ad meliora ae durabiliora palatia evolarit, qui est iustus iudex et cordium
444쪽
πων πρὸς τα βελτίω καὶ μονιμώτερα βαψεια καταστήση, A. c. i3α i
d ικαιος - κριτος και καρδιῶν καἰ λογισμῶν ἐταστης, την τε Dπρόθεσιν κρινει και τῶν Γοων αζιώσει γερῶν τοῖς μοναχοῖς, οτι μο προθέσει τa σφετερα, αλλ' ἀπατηλὰ απεστέρροαι του 5xoιουτου καλοῖ. ' Toιαυτα του μεγάλου δομεστι κου εἰροκότος, ο Βαρυς ου καθεκτὸς ην, ἀλλ' ου περιόφεσθαι εφασκε βασι- , λεῖ ουτως εν εσχάτοις κινδυνοις οντι μη τον δυνατον βοῆ-θειαν εἰσενεγκειν' ου μόνον ὐς ιατρὸς ἄν, εἰ μη τὰ δέοντα
παραινέσει, τὰς εσχάτας τι σων δίκας, ἀλλ' οτι και ορκοις
2οπρος βασιλέως κατελήφθο εν λα αὐτου ποιησαι τἀληθο περιεαυτον. νυνι δε ηδο ουδενι τρόπτ βασιλέως ἐν τοῖς ζῶσινεσομένον, τί χρὴ της φυχος τος σωτηριας ἀμελεῖν ἐλπισι κεναῖς αιωρουμένους; Πιαυτα λέγοντι Βαρεῖ και ηδ' ἄρμ'- P. 248μένου βασιλεῖ δολα ποιεῖν ὁ μέγας δομωτικος ηπείλησεν ἀπο-
15κτενεῖν, ει μη παυοιτο τοιαυτα δρῶν. ειδώς τε αυτὸν δειλότατον οντα και θορυβησαι διανοοθεις, ἐξαγαγών εζω, τοῖς παρουσι ' μαιων ει πεw . νδρες 'P ιαῖοι, ἰατρὸς Ουτοσιεμοι μῖν πειθεσθαι βουλεται Ουδαμῶς , ἔαυτω δὲ πεποιθώς
αμαι ξμῖν τον βασιλέα μονάκοντα ἐκ βασιλέως ἀποδε αι. ει
eogitationumque Mnitator, de eius proposito smitentiam seret: eum- non sua sponte, sed aliena fraude hoc bono pravatum para elim monachis praernio dignabitur. Haec ubi dicta domesticus dedit,
Barys impotenter eriimpens ait, non se in extremo Periculo VerSan tem imperatorem deserturaim; sed quana posset opem et allaturiam: non modo quia nisi salutaria suaserit ut messicus , gravissimas Poenas luitii rus sit; sed etiam ilitia sacraniculo ei spoponderit, verita- tein de ipso non e 'laturaim. Nunc cum nequa Iliam vita illi de cetero suppe litatiara sit, chir ab Inani spe pendendum et salus animae Iuliis neuligenda 3 Haec loquente in Baryn et iam imperatori Parantem quou res erat paleiaccre , magnus domesticiis , nisi laeto Supe sederet, se interfecturum minabatur. Cum ciue sciret hominem esse timidissim uni et clita via etini perterreret mente agitaret, Aras Edueit, Praesentesque Ronianos ipso audiente sic alloquitii re Messicus iste , Viri nona alia, milii litorem gerere omnino retusat, Sibique multum trabitens , Periit te mi asi tintis sit eorum, qui praeseritia et Rit ira norunt, id agit, ut nobis imperatorem monachum rellitati Quod num a iniis vestris ille in luna accidat, ipsi noveritis. Illi repente mcclleum circum Rindunt, tumultuosius fretuunt ac nisi coepta deserat, in atriaito genere mortis se illum deleturos comminantur. Qui
bua missio perterritus, sententia decessu. Verum enimvero lavera
δ' τις ἄν τῶν τε τῶ οντα και τὰ εσόμενα ειδότων , ἄρμο-
445쪽
μο παυοιτο τοιουτοις ἐγχειρῶν. ὁ δε εδεισέ τε και ἐπει- θέτο τοῖς ἀπειλουσι. βασιλευς dι, καίτοι του νοσομαTος αυξανομένου και προσθοκον οὐ μικρῶν ὁσημέραι δεχομένου,-ως εἶχεν πιιῶς τὰς φρένας και ουδὶν υπὸ του νοσοματος,
καίτοι περὶ την κεφαλὴν ἔντος, παρεβλάπτεTin και τον πνευ-5ματικὰν πατέρα συνεχως ανεκαλεῖτο και ἐρωτικῶς ειχεν ατό- πως περὶ τὸ μ ραιων σχημα, τω τε παρόντι επέτρεπεπνευματικω το εργον' ουδὲν ειναι λέγων Θαυμαστον, ει ἀπόντος ἐκεινου του συνήθους, αυτὸς τα ἰοῦσα Din. ὁ δι ἀνεβάλ- 'λετό τε ισχυρῶς καἰ εφασκεν ουκ ἐγχειρήσειν, εἰ μὴ βουλοιτο ioc και αυτῆς ἱερωσυνης ἐκπεσεῖσθαι, ώς ἐκθέσμως και παρανόμως ἐγχειρῶν τοῖς ἱεροις. ουτω γὰρ ειναι τοῖς θειοις πατράσι νενομοθετημένον. ὁ δ' ἐπείθετο μῖν, βαρέως δει ηνεγκε του σχήματος τον αποτυχίαν. σιωπῆσας δὲ ἐπι μικρὰν καἰτων τε πεπλημμελημένων εἰς εννοιαν ἐλθὼν καὶ ώς πάντων i5 ἐκείνων ωφέξει δικας ἐπι του ἀδεκάστου καὶ φρικτου δικαστηρίου, δάκρυά τε ἰφίει των ὀφθαλμων καὶ ἐθρήνησεν αυτὸν ἐφ' ικανόν. εἶτα τῆ περ i αυτὸν ἐπέσκηπτε θεραπεία τελευταίας ἐντολὰς, καὶ ωρκιζεν αυτοῖς τὸν θεῖν, ώς ἐπειδὰν υναλύσαντα του σώματος επὶ τω ὁσιας ἀπάγωσιν ἀύιῶσαι, οεπὶ τον μεγάλου δομεστίκου οικίαν ἀγαγόντας πρῶτον, καἰ D καταθέντας χρόνον τινὰ, Ουτως ἐκεῖθεν ἀραμένους, υπὀ λίθον κατακρυφαι, ῶς αν γένοιτο πῶσι καταφανὸς, ῶς ovo
n. Dicitur et mζοραῖος et ναζὶρ, ut Iussiciam c. 33. V. 3. ED. P. Infra c. 39. hanc monachorum sectam item ναζιραίους Vocat. Vid. Ducaug. Gloss. gr. s. V. tor , etsi morbus quotidie non parvis incrementis augesceret, tamennui ino Valebat, et is ab illo , quamquam capitis, asscctii uiliti laedebatur, spiritualem lite Patrem sine intermissio ite inclainans, halbit iam Fazaraeortini, velut clitispiam amoros suos ossi ictim et iii loco re le- Peribat: praesentique spiratii ali negotium coninaiticibat; nillil esse ab ε uritum dicens , si in al sentia consueti et ordinarat illitis. ipse casPartes tinpicrct. At enim is clisserendo contra niti scilite id tactiirun negare: . alioPii sacer lotio motuin iri, ut si iii sacra sibi vetita inique ustirparit: sic enim a sauciis patrii iis lege sancitiina esse. Ac CPPit excii sationem imperator, et sc liabitu frustratiim acerbe ltilii: PotitiSPerque conticesceris et peccata sua secum reptitans , Pro fit u tisonarii latis apud inflexibile illud et Iiorribile tribunal tu ilicium csset libit tritS, Imari alitibus per ora lacrymis seinet iliu deploravit. Dciuile famulorum turbae astanti ultima mandata dedit; per Dciim ol testaus, ut ubi eorpiis antina vacitum cum sincro extulei iiit, ait ac lcs uagni domestici primi ini esserant: ibi pio ali litatu iiii cleposit tina denuo tot laut et sub lapicle recoli latit: omitus intulligaui, nec ipsaui naOC
446쪽
αυτὸς δ των πάντων θάνατος ἐπιλανθάνεσθαι ποιῶν, A. C. I 329ίσχυσεν αυτου την πρὸς ἐκεῖνον φιλιαν ἀμβλυναι. οἱ μενουν παρόντες ἐθρηνησάν τε ἐπι τοῖς λεγομένοις και την υπερ- βολον εθαυμασαν τος προς ἀλλολους αυτῶν φιλίας, υτι και
5αχρι τελευτος ουτως εν ἀκμη διετηρ θ'. ιζ. Μετὰ τουτο δὲ ὁ βασιλευς τον μέγαν δεμέστιχον P. H9 μετακαλεσάμενος rio α με ' εἰπεν Ag φίλων ἄριστε, σαφῶς, V. aooώς η νυν ημέρα οὐ μὀνον αποφράδος πάσης εχθίων σοι φανεῖται, ἀλλα και μεγάλας οἴσει τὰς δυσχερείας και περιο τά- BIoσεις. ἀνάγκη γὰρ πρὀς τε την πρόνοιαν της αρχος μερί - σθαι ' μαίων, δεδοικότι μο διὰ την ἐμην τελευτον τῶν
καθεστηκότων τι κινη , και πρὸς τον ἐμην ἀποστέρησιν ου-
δεμίαν οπερβολον ἀθυμίας ἀπολείπειν, λογιζόμενον εἰκότως
οτι τον πάνυ φίλτατον και ὁν ου τε χρόνος ὁ πάντ' ἀπορρέειν I5καὶ ἀπανθεῖν ποιῶν, ουθ' η τῶν πραγμάτων ἄστατος καοαβέβαιος φυσις, ουτ' ἀνάγκη τις ονδεμία τος σης ἰσχυσε φιλίας ἀποστησαι κἀν πρὸς βραχὐ, νυν ὁ και αντος φυσεως ἰσχυρότερος θάνατος ἐπελθών ἀποτέμνει τε και διαζεύγνυσιν ἀνομέρως και σὲ μὲν απολείπει σῶμα χωρὶς φυχος, εμὶ cauo δὲ ἀνενέργ ον φυχην παραλαμβάνει πικρῶς ὀδυνωμένον τον διάζευξιν. ἀλλα τί ἄν τις πάλι ι στέργειν γὰρ ἀνάγκ' τρνς παρὰ τοὐ δημιουργοὐ της φύσεως κειμένους θεσμούς. ου 'ν
tem , quae omnium Istariam rertim oblivionem affert, suum erga il- Ium amorem hebetare potuisse. Ouotquot igitur praesentes aderant, dictis eius illacrymantcs, incredi Ditem inter eos caritatem admIrabantur, citiae etiam us Ille ad obitum ita Vivida permansisset. 7. Postea imperator accito magno domestico, Equidem praeclare 3cio, inauit, amicorum optime, praesentem diem non solum qi ovis nefasto uie odiosiorem tu i visum iri r sed molestias quoquo et assii-ettones ingentes paruit rum. Necesse nanitie erat, propter admiIii- strationem Romani imperii animum nunc litie, nunc illuc per Varias sollicitudines dividere: formidantem, ne propter excessum meum qui P-Piam Incorum constitiitorum violetur: et quia me orbaris, tristitiam tantam eapore , ut ad eam addi nihil laeat; cogitantem, et merito,
Ion e carissimlim et quein neqite tempus , quo omnia destuunt ae le- florescunt, ne Itie mutabilis et inconstans reriim natura, neque lilia
necessitudo ab anticitia tua vel ad momentum seiun cre Potuit, nunc Per mortem ipsa natura potentiorem abs te erudeliter abriinapi ac eparari. Ac tibi clii idem eorpus exanimum relinquit, meam autem animam bonis operibus vacuam et ista diremtione etiam atque etiam dolentem ait sert. Sed qui l agas Z Leges a naturae conditore latas ac- qui bonique faciamus necesse est. Verrum quia movicum tempus
447쪽
Α. c. i 329αλλ' ἐπειδὴ το π0μενον ολιγον τος ζωος, τοῖς αλλοις πασιχαιρειν ειπών, ἐπὶ τος κλάνης ἀνακλιθοτι το ς εμης και τον σοὶ φιλτάτην κεφαλον τοῖς γόνασιν επίδες και χειρας επίβαλητοῖς ὀφθαλμοῖς. ῖσως τουτο παραμυθίαν τινὰ προξενήσει τηψνχη του σώματος χωριζ0μένη, πολλὰς, ῶς λέγουσιν, υφι-5σταμένη τὰς οδύνας' μαλλον δ' D' αἰσθάνηται διπλῶν των D υδυνῶν, σου τε καὶ σώματος χωριζομενη, και μὴδ' εν αμυGov δυνηται επιλαθέσθαι, εἴ τις αἴσθησις τῶν τῖδε φυχαῖς μετὰ τον ενθενδε απαλλαγην ' Πυτων ὁ μέγας δομέστικος ακούσας, ἀνωμωξέ τε πικρὰν, ουπω πρότερον ἄχρι τότε τουτο roπαθων επὶ του βασιλεως, ἀλλ' αεἰ μεν εζω κοπτόμενος καἰθρηνῶν, ενδον δε μάλιστα σπουδάζων εγκρατης εἶναι εαυτοῖ τότε δε υπὸ του πάθους ηδο λαμπρῶς νενικομένος, εστενέ τε βυθιον ἐκ καρδιους καὶ τον εταιρον ἀνεκλαιετο, ώς καἰ τοὐςεξωθεν αἰσθομένους τος ὀλωλυγος, τετελευτηκέναι νομισαι IS βασιλεα. επιπολῶ μεν οἶν ὁ θρηνος παρετά , καἰ τῶν αλ-
λων τῶν παρόντων πάντων συνθρηνούντων επεῖ δε ἱκανῶς
εἶχεν, αὐτω ὁ βασιλεῖς αυθις, το μεν θρηνεῖν, ειπεν , εαν οὐκ αν κατὰ καιρὸν, επὶ το ς κλινος δε ἀνελθόντα, το προ τεταγμένον ποιειν. ἐπειδὰν δε ὁ τού θρονεῖν ἀφικοται και-χορὰς, συ τε κλαύση πολλὰ πολλάκις καὶ αυτὰς ώς νεκρὸς απὸ καρδιους επιλησθοσομαι τῶν ἄλλων ἀνθρώπωW . εἴθε δε καὶ τος σος μέρος τι μικρὸν τος μνημος τος εμος ηδννο ν εκ
βαλεῖν l Ἀνηλθε μεν ουν ὁ μέγας δομωτικος επὶ το ς βασι
vivemn superest, ecteris miris omnibus sepositis , super Iectulo meo reside et tibi carissinium caput genibus tuis et mantis oculis meis impono: sorsitan hoc animae solatium aliciuod conciliabit, quae dum a corpore discedit, militum, ut pracclicant, dolorem, sustinet. Irno vero, ut duplicein dolorem sciatiat, quae et abs te et a ta-Iacmaculo suo divellitiir, ne apiui in seros qui lem Poterit non meminisse tui; si animis, tibi liinc ernis rarint, eoriam qtiae laic fiunt sensus restat. Ad haec magnus domesticus sevit naiserabiliter, quod illi eo usque coram imperatore nunqtiam accideratrae4 etsi foris altilitatulo lacrymas daret, intus tamen maxime situlebat, ut se in potestate haberet. Titin Vero assectus immensitate pro siis licvictus , et imo pectore traiiebat gemitus , et amicum tanto sctu Iugebat, ut cum id exaudirent qui extra erant, imperator na iam ex- cssisse arbitrarentiir. Duravit diu liaec laconiatio, aliis etiam , Ii ot Iilot coram erant collacrymantibus. Post ilia I sinena secit, mirat ni in Perator, desineret as intern pestivis lamentis : ad lectilliini litem ascen lcus , itupera lat Persiceret. Qilaudo sen ii tempus adve-1ierit, inqiiit, tu in saepe ac naultu in flebis, Ot ego , ut morti tis eQOrde , alioriana hominum oblivioni tradare utinam autem et de tua
448쪽
το, τε σφυζειν παντελῶς ἀπέλιπε βασιλέα και ουκέτι ἀμφι- V. acia βάλλειν ην περ i τος τελευτης. περι δἐ ώραν αυτος τετάρτην 5ἐπυνθάνεro των ἰατρῶν υ βασιλεῖς τον χρόνον ὁπόσον ἄν αὐτῶ νομίζοιεν διαρκέσειν την ζω ν, και εκέλευε συν αλη- θεια ἀπαγγέλλειν. οἱ δ' ἄμα και θ πνούντες οῦχοι νύκτα ἐχεγον οἱ εσθαι εI κειν. ου πολλου δὲ χρόνου διαλιπόντος, τά τε α κρα ψύχεσθαι ηρχετο, ἀπολείποντος του ζωτικου, και
Io αὐτὰς ς δ' καὶ τὰ μέλη παρεῖτο καἰ τζν φωνῆν. καὶ κνῆμαι μῖν ἐμελαινοιτο αχρι γονάτων, πῆχυς δὲ χειρῶν ουδῖν ησαν ἀφυχων ἀπεοικυῖαι, βλέφαρά τε τῶν φυσικῶν ἐκλυθέντα τό-
των , καθιεντο του μέτρου πλέον, καἰ ρῖς ἀπωξύνετο επιπολὐ Cκαἰ κρότατοι συνεπεπτώκεσαν, κω πάνθ' oσα τελευτῆς τεκμῆ-
152ια παῖδες ἴσασιν ιατρῶν γινόμενα ἐν ὁραν, ώς καὶ αυτοῖς καὶ τῆς προθεσμιας οἰηθῆναι πρότερον τελευτῆσειν. υσα μὲνουν ἐν αναγκαια προς ταφὴν, πάντα ἰδ' ἐπεπόριστο, καἰουδὸν hv ετερον ουδένα προσδοκῶν πλῆν ταφῆς. βασιλεῖς δ'
ἀμνδρῆ gωas καὶ οἷον ῆδο ἐκλειπουση, εἰ τῶν ἱερῶν ἐδάτων ποτῶν ἐκ τῆς ἀεννάου καὶ σωτοριου πηγῆς τῆς θεομήτορος ἐκ- βλυζόντων ευρεθῆναι ἡρώτα δυνατόν. ωακρασίνα δὲ τῶν τῆ
II. Πήχεις coni. ED. P. I leuioria Pari In ali Iliam ni emoriae incae possem eiicere. Ascendit ita illic dolii 'sticus ad lectullini, et contacto eius capite , si ii ruimus et pracvi lebat, tacitiis e inittens lacrynias. Ut nox serpere coepit, etiam in Pulsiis tinperator In pcllitiis ilestitii iti nec crat cur de Citis morte ana plius illibitarcii tr. Silla horam citi arta in me licos interrogat, Simuliti se Victuraim a illuc pii tarent, illi,et tuo verit in ilicere. Qui nou ε ine lainuito, cuin nocte vivere desilii rum respondent: ut ipεi I irile in existi uicui. Non longo spatio interni isso, exircina eorPoria, te sciente spiritu vitali, si is ore corripi coeperunt; et iam naen braresolvebantur, vox lenitabathir, tilbiae genuit in tonus nigrescebaut, et I rachioriani clilbili nihil ilisseroibant niortuis. Supercilia naturali iu-tPntione laxata , ninitum dentillet, antur; nasus inulturn acuebat ir; ten Pora recesserant: et omnia demum , quae medicis indicia Inortia Fuiit, apparci,aut: ut ot ipsi ante hol ana praeuia uti atana moritur imPl 'inarentur. Ianaque parata erant stineralia , cuin aliud praeter Fe lyxili ira ut Non exspectaretur. I inperator ait letii exili, et Velut
i siciente voco is iaerit, si qui I de laticibus in is faciis ex Pereunt ε luti scroque sonto Dei nia tris vli ab ore liceat. II, i Pliacrasina scia ina 'Ditilis e sotia ecco iniperatricis, ad vesperant tintim dc sana ulla suis. v Mintio veniare et de allua illa apportasse: curriculoque asscri ac bi
449쪽
A.C. i 329-ωδάτων κεκομικέναι' αμα δὲ και φέρουσα παρείχετο σουν σπουδῆ. προσαχθεντων τε τ* στόματι βασιλέως ἐδόκει μει καταβροχθισαι, και εθαυμάζετο παρὰ πάντων , οτι καιτοι τὰ τελευταῖα πνέων, Ovκ ἀπέσχετο της περι τὰ σεβάσμια και πι-οτεως και τιμος. ομως δε ουδεν ηττον εγγίζειν εδόκει ταῖς5αδου πυλαις' χρισθεισος δὲ αυτου και τῆς σαρκος εξ μείνων των υδάτων, ησυχασε τε παντελῶς και ἀπ' εκεινης τῆς ἄρας
αφωνος τε και ἀκινοτος εμεινεν ὁρθρου ἄχρι παντελῶς, ζῆν μυν πιστευόμενος του ἀναπνεῖν. περi ἄρθρον δε ἄσπερ εκ
εἰδεναι, εἰδειη δ' ἔν ὁ πάντα γινώσκων θεός. προσελθὼν δ' o των ἰατρῶν προέχων καὶ τῆς χειρος ἁφάμενος τῆς βασιλιως, εδόκει μεν σφυζειν ἀμυδρῶς τW παραλόγτ ει του πράγματος οἰόμενος -πατῆσθαι ουδεμια γὰρ ωπελειπετο ἐλπὶς τovas ζήσεσθαι αὐτὸν) ἀνηρευνα τε αυθις ἐπιμελῶς καὶ περιειργάζετο τους σφυγμοῖς καὶ τὰς χεῖρας περιέφα. ώς δὲ ἐπειθετο ουκ ἐπανημένος ἄν, εξεπέπληκτό τε του πράγματος του παραδοζω καὶ ,,μέγας ὁ θεο ' ἀνεβόησεν ,,ὁ μόνος δυνάμενος
Βεις αδου κατάγειν πύλας καἰ ἀνάγειν αυθις ἐκεῖθεν.'' περι-ao
στησάμενος δὲ καὶ τον ἄλλον ομιλον τῶν ἰατρῶν gσπερ ωπ' ἐκπλῆζεως ου δ' εαυτρ θαρρῶν, ει καὶ αυτοῖς τὰ ἰοῦσα περὶ βασιλέως ἐπυνθάνετο δοκεῖ. συνθεμένων δὲ καὶ αὐτῶν, --πληξις μεν πάντας ειν καὶ χαρὰ Ουδεμιας δευτέρα' ἀναλαμ-bendam porrigit. Quam visus est hausisse, omnibus a lintrantibus, quod eum extremam petie animam duceret, a fide honoreque rebus venerabilibus exhibentio non abstinuisset. Tamen portas mortis Nilano secus appropinquare cernebatur. Deinde ea lympha et iis co Pore perlito, secuta est quies tranqittitissima : ut exinde usqtie ad
roram nec Vocem mitteret, nec se quoquam cornu OVeret et Vitam
sola respiratiorae testaretur. Diluculo autem, ac si a mortuis existeret, Gloria tuai, Deus, exclamat. Titin percunctante magno dome- auco , ut se haberct, nescire se dixit: Dcum scire , qui nihil nesciat. . Accedit Incclicus pranaarius, tactaque manu sentit veuam micare exi- Iiter: et ac tam inopinata re deceptii ni veritus in desperatissimis enim salutem eius positerat venae pulsi ina manu iterum contrectata di- Iigenter et curiose explorat. Ut se minime deceptiam Vidit, obstupefactus In Iracillo, clara voce, Mamiis est Deiis , in litit, qui solus Potest ad inferos deducore et reducere. Et quia prae sitiPore nondit Inri albina et plane credebat, alibratin medicorum tiirba convocata lectulum Circumclans qiraerit, ecquid i lena de imperatore ipsis VHleatur. Qui- Ialis asseutioni tibiis , oniues obsitiphurro i inmortali Itie gaiulio exilirere.
Coepit vero imperator e morbo iecicari ae resici et quasi a portis ita seri
450쪽
5ὁμου διελέλυτο τὰ δεινώ. και ἀπ' εκεινης της ημέρας ἀνα- πτώμενος εαυτον κατὰ μικρον, εἰς τελεωτάτην και καθαρὰνηλθεν υγείαν. τοσαύτο δὲ παρὰ πῶσιν ην η τ' ς εκπλοζεως Cωπερβολὴ, ωστ' ου μόνον ἀκουοντες ῆπίστουν τοῖς λεπομένοις,οιόμενοι τεθνάναι βασιλέα , ἀλλα και σχεδὸν ὁρῶντες ου ρα-
προς βασιλέα καθαρὼ και αδολος ην, ου δ' ὴ χαλεπὴ νόσος V. dioth ἐκείνη και ἡ παρὰ δόξαν ωγεία ἀκερδῆς διέμεινε παντελῶς,
ἁλλ' οἰκείαν μαστος λογιζόμενοι την εἰς βασιλέα παραδοξο-ποώαν, εργοις ἀγαθοῖς ἐμείνοντο τον θεόν οι μεν ἀφιστά-35μενοι οἷς συνείχοντο κακοῖς, οι δ' ἐλεημοσυναις καὶ λύτροις αιχμαλώτων καὶ εγκρατείρ βρωμάτων επὶ καιρὸν τον ευγνωμοσύνον ἐνδεικνύμενοι καὶ τον ευχαριστίαν. ουτω μὲν ὁ βα- D ;σι λεὼς εἰς αυτὰ τὸ ἀκμαιότατον εφθασε τού κινδύνου, ουτωδ' αὐθις παραδόξως διεσώθη.αο ιξ. Ἐπεὶ δ' ἐρράῖσεν, ἔκαοτα καθ' ο, τι πραχθείη παρὰ τού μεγάλου διεπυνθάνετο δομεστίκου, καὶ auros διηγουμD P. 2M νου κατὰ μέρος, πῶσιν ώς λυσιτελῶς καὶ προσηκόντως εἰρ- .
γασμένοις ἐπεψηφίζετο ὁ βασιλεύς. επεὶ δὲ ἀπαγγείλαι ώς καὶ Ἀργιάνν'ν τῆς εσπέρας ἐκπέμφειε στρατογὰν, Ovκέτε
redire: et ab hora diei tertia pulsus tenues illi miidem et languiduli,
Pariter tarneu aequaliterque et inani ste sentiebantur, ipseque leVabat ir et, malis omnibus dissipatis, ab illo die magis magis se confirmans, Persectam et integrain valetudinem recuperavit. Tanta Porro erat rei Bdmirabilitas , ut omnes non audientes solum dicus dissidorent, oblisse impcratorem credentes : sed propemodum etiam intuentes non facile oculis suis fidem contraderent. Quicumque porro Romanorum in imperatorem candido erant sinceroque animo, iis moisus hic ae' us insperataque sanitas non usque litaque in Ductiiosa si erunt, eum anus atris clite tamquam stio corpori pracstitum hoc miraculuIII dueens, Pia sacta Deo reponderet; et alii qui leni vitia, Ptibus constricti te mel aritur, desererent; alii egentibus largientio ci lytro captivis rem liniendis ciborumque ad tempus abstinentia agnitionem accepti beneia CH gratumque animum demonstrarent. Ergo i inperator ita tu summum Periculiini delapsus et ita rursum praeter opinionem elapsus CSt. I 8. Ubi ex tam per tua valetii line emersit, quo pacto interim euesta sit respui lica, ex Inagno domestico singillatim sciscitatiir. Illa clisti licte Dari ante oninia, i inperator rccte et Oriune uesta constrina it
Sed cum reserrut de Syrgianae , quem copur occlacntalibus ducem