장음표시 사용
431쪽
A. c. 3329πόφφω προσδοκίας, αδηλον εἰ μη εἰς πράγματα υμῖν καἰ -- V is ραχὰς ὴ ἐμη τελευτὴ χωρήσει. διὸ και δεῖν οἱ γαι, αυτῶν νυνὶ σαφῶς τὰ δεοντα τῶν πραγμάτων διδασκοντων, τον μD
ακαιρον φιλονεικιὼν και τον ου προσῆκουσαν Eνστασιν κατα
δ μασί τε βασιλικοῖς και πιλω τῶ εμῶ, a δοκεῖ βασιλειας
συμβολα ειναι, κοσμηθῆναι επ' εμου. κάν μὰν και αυτὰς περιγενωμαι τῆς νόσου, καινὸν ουδεν ἄν εἰ- ειργασμένον. ta
s γὰρ πρου μην εξ ἀρχῆς και διὰ σπουδῆς ειχον ελθεῖν εις
πέρας, ταλα εσται εἰργασμένα εἰ δ'-ἀνθρώπων γένωμαι, loτον ηγεμονιαν πῶσαν ἀναδεζασθαι Ῥωμαιων σὲ, και μ' διὰ την αναρχίαν εἰς στάσεις και πολέμους χωρῆσαι, εξ ἄν δια-
φθαρήσονται V Πασιλευς μὲν ουν τοιαυτα συνεβουλευε και προσετίθει, ώς, ει μη ανιαν βούλοιτο αυτὸν, και ταυζα 'O-.σουντα νυν, τὸ κελευόμενον ποιεῖν. ὁ δ' ουδεν ελαττον τῶν sἐξ αρχῆς εἰλετο λογισμῶν και γνώμην εἶχεν, ὼς ουδ' ἄν εἴ τι γένοιτο εις βασιλέως σχῆμα κατασταίη. συνιδὼν δὲ ο βασιλευς ώς Ουκ ἄν δυναtro πει θειν αυτὸν ἀμείβειν τὰ σχῆμα, εγνω δεῖν C μὴ πέρα του δέοντος φιλονεικεῖν, ἐν ουτω στενῶ κομιδῆ τῶν
πραγμάτων καθεστώτων, ἀλλ' αυτοῖς πράγμασι διάδοχον Σοαυτὸν τῆς βασιλείας καταλιπεῖν, και τοῖς παρεστῶσιν ἐκέλευε τους τε π2ουχοντας τῆς συγκλήτου πρῶτον καi τους αλλους ευγενεία διαφέροντας, ἔπειτ' εφεξῆς και τοὐς αλλους οσοι παρῆσαν 'Pωμαίων συγκαλεῖν. ἐπει δὲ συνῆλθον και Περι-
i morbi conscelias emoriar i l mi od ante soros est sorsitan mors
mea molestias Volns ot tiiri,as creabit. Ita lite elim iam res ipsa ΟΠi- Cium satis iloceat, valere tu heiula intoin pestiva pertinacia et inde-eens in repugnan Io Perseverantia: patiencliin quo, iit te in conspecti quot IlIot adstant Romanorum, san laliis ini peratoriis et tiara mea, qtrae imperii lial urntiir syin hola , exornen . Et si iiii idem convalliae ero, nillil novi sactum fuerit: sed clito i a principio niihi erat inani imo quod Itie stirilebam ad opta per lucere, lioc iam opere ipso Persecti in conspicietur. Quod si ab lionii iiii iis ilenai gravero, tu totum imperi irri sitsceperis, ne lite ut solet, cuna nullus est princePs Bonaani sedition si iis et bellis ad Inii tuam pernicie in miscebuntiar. Haec imperator hortabatur : acidebatque, si se et qui dein ni uc aegro i im contristare nollet, ne detrectaret, quo invitaretur. Sed ilonaestieris semel sit sceptae sententiae affixus, ornitia potitis velle exPeriri,ci iam Ornan strata imperatoria capessere. Sentilens porro. imperatoria eri nou posse, ut in habitiis mutationem conserit iret, non ultra Iliam sas cum eo contendendum, rei iis in tantas angit sitas redactis raed factis ipsis imperii successorem relinquorulum ccusnit: et astan- timis praecepit, ' principes prinitim milicori in procortina et alios ii
nobilitate Praestantes, deinde alios ordine Roinanos mii aderant accire.
432쪽
εστησαν αυτον, μναν τον βασιλίδα ἐκέλευε παρεῖναι. A. c. ώς δε και αντο παρον, ως μάλιστα ειχεν επι θρώσας εαυτον,
ευνοιαν, ω φιλοι, τον περὶ υμῶς και ώς του παντος αν ετ
5μησάμην, οὐ μὀνον κοινη πάντας, ἀλλα και εκαστον υμῶνιδία τα μέγιστα εὐεργετοσαι, και ως ουκ ἐν παρέργω, ἀλλα Dπάση σπου τω κοινθ 'Pωμαίων τι λυσιτελήσειν ωμῖν χρω- μενος συνεργοῖς προυθέμον, νομιζων ει ἀπο νουμαι τοῖς βαρβάροις μαχομενος υπἐρ αυτῶν, πάσος ηδι0ν και μακαγι 3οτερον ζωος, αυτος ἄν εἰδει' θεος, ο τα ἄδολα και τα κεκρυμμένα των ἀνθρώπων εἰδώς και καρδιῶν και φρἐνῶν ἐταστῆς. επεῖ δε ola οἰδε κρίμασιν αυτὸς του ro μεν ου κέκρικε δεῖν, ἀλλ' ὐς ὁρῆτε περιέστησεν /μῖν τον τελευτον, πάντqς πειθωνεθγοις αντοῖς, ώς ovis χρομασιν Ου τε δόξη Ουτε τοῖς λοιποῖς 50σα τῶν ρεδντων και φθειρομενων, χρεῶν προσέχειν, αλλ' ενὰς μόνου γίνεσθαι του διὰ βιου παντὰς προσέχειν θεῶ και προς τον ἐκεῖθεν βιουν εαυτὸν ἔκαστον μεταρρυθμιζειν και P. 241 μεθαρμῶζειν, πρῶτον μεν υμῶς ἀσπάζομαι τα τελευταῖα δὴ ταυτα, ἄδηλον ὁν εἰ ετι προσφθέγξομαι υμῖν, και δέομαι 2ονμῶν, εἴ τις υμῖν κεῖται χάρις ἐμοὐ, ἱκεσιυις ἱλεώσασθαι τοκρεῖττον ἐμοὐ τω πολλὰ πολλάκις αυτl προσκεκρουκόζι, μάλιστα νυνi δεομένω τος επικουρίας ταυτησί' ἐπειτα δε ζγεμόνα και προστάτον ἀντ' ἐμοὐ τον μέγαν δοι ἐστι κον αφιομο
τμῖν ' Μετὰ δε τουτο τῶν αὐτού λαβόμενος χειρῶν και ταῖς
Ubi assueriint Iectillumque circumsteteriant, etiam Augusta In Vocari iussit. Qii a Praesente, ut niaxime potuit, se confirmans, Pauca ad eos his Verbis locutus est: Meum erga vos propens uin animum, amici, et clii Oinodo me selicissimum iudicassem, si non soluna in onaues Communiter , sed in unumauernilite vestriam seorsiim potuissem quam' Plitriinum hen imitatis conferrer nec leviter , sed sit mrno conatu rei Publicae Romanorum, vobis adiutoribus , prodesse aliqirid apti l animi ua certum ac fix una habuerim , ratiis omni vita siuivius ac beatius, si Pro iis contra barbaros decertans oppeterem , ipse, qui occillia et abscondita Loin intina perspicit, qui lite corda ac renes scrutatur, De v.
novit. Quia vero is hoc fieri non debere statii it, Ilio iudicio , ipse scit) sed, ut aspicitis, morte nos circunt lectit, omnes manifestoeSeu Plo cominouens, nec pocuniae, nec reli litis cliti biiscum Ille filixis ac Peretin tu iis incumbendii me vertim uni taritum Deo servieIMitim, eiqtie Piana diu stipersis adliaercndit in , ct ad illam caelestem Vitan euique mores suos corrigenitos apta n los pie, prinIuin Dii lem l Os Bermone extren una Vobis valodico, cum dii Ilitem, ec liti l Voa docetero allocuti riis si mr rogoqire, si qiii l nie aiuatis, tit nilimen toties et talia graviter a me o flansit in . precit, iis vestris iiiiiii tali tempοιο
Potissimuni tali aiixilio indiguuti propitietis. Detulle ducem ac Pr si
433쪽
AAE.i329χερσὶ τος βασιλίδος περιαγαγών, ἐχούσης γαστρὶ Μαρίαν
τον θυγατέρα, η και νοτερον Μιχαοὶ προς γάμον εkεδόθη Bτω Μυσῶν βασιλεως boεζάνδρου, και τος εικόνος εφεστηκυιας της υπερφυῶς διὰ την των ἀνθρώπων σωτηρίαν τετο
ρτο λαμπρος καὶ πάντες ἐτράποντο προς οἰμωγὰς, και ουδεν ην οραν εἰ μο κοπτομένους καὶ κατατιλλομένους , καἰ οδιὰ πάντων ολοφυρμὰς επιπολυ του ἀέρος εχώρει καἰ πάντα roεζοκουετο συμμιγο ' καὶ ουδεῖς εἰ μο αυτολιθίνην εῖχε φυχον,
ἶσχυσεν αν εγκρατης εαυτου γενεσθυι καἰ, μ' επιδακρυσαι τοῖς γινομενοις. εφ' ικανὸν μεν ουν πάντες ενέμειναν τοῖς
Cὀλοφυρμοις, ουδενὸς ἰσχυσαντος απολογίαν προς τὰ εἰρημένα παρασχεω ὀφε δε ἀναλαβόντες εαυτους, συνέθεντο τὰ δια- Is
τεταγμενα εκπληρουν, καὶ προσαγορευοντες τὰ τελευταῖα -
στος βασιλέα, δάκρυσι περιρρεόμενοι ἀνεχώρουν. διὰ πάσης
δε της ημέρας ταυτησὶν, ουτω προστεταγμένον υπο βασιλέως, των ἐν τοῖς βασιλείοις θυρῶν ἀναπετασθεισῶν, πάντες εἰσιόντες ἀκωλυτως προσηγόρευον βασιλέα καὶ ησπάζοντο τὰ τελευ-uo ταῖα, καὶ αυτὸς ἀντασπαζόμενος αυτους, τὰ διατεταγμένα vn' αυτοὐ παρηγγυα στέργειν. οἴτω μεν ουν διὰ πάσης της ημέρας τοῖς πῶσι συνταττόμενος διετέλεσεν ὁ βασιλευς. μετὰ T δε τουτο προσκαλεσάμενος τοὐς ιατροῖς, ἄρκιζεν αυτοὐς
fidem loco meo magnum domesticum vobis relimitio. Haec satus, Comprehensam eius dexteram dexterae imperatracis , luna Marianastiana utero gestantis, auae postea Michacii, Alexandri Moesoraim regis filio nupsit, implicitit et ante illius imaginem, quae supra naturam ad salutem humani generas Deum Iesum Clirastum Peperit, Tilbi, inquit, hanc et Romanos omnes trado atque commendo et tibi
ex hoc citrae crunt. Illico se omnes in lamenta et gemitus es ii micre enec Videre licebat, nisi pectora serientes et crinem laniantes. Tollebatiir ad aethera communis eiulatus, et confusae omnium Voces Exati liebantur: nec quisquam in tanto luctu, nisi e silice natus esset, a se tu temperare poterat. Diutule igitur universi ploratibus in litiget ante nec ud ea , cIliae audierant, respondere Valebant. Ubi sero Se collegerunt, Praecepta imperatoris servare inter se decreVeriint, ei liae ultini ana vale singuli multis clini lacrymis ilicontes recesseriint. Per cliena vel o tollini imperatoris itissu a poetis palatii portis, Ilaicianaque Volebant, in Maessi, salvo et vale ei diccbant: ipse lue icissim valedicens liortabatur, titi a se satinita boni consulerent. Sic itaque illein Onanibus vale licetulo consumpsit. Post aclvocatis nicilicis, per I Piinx vivorun ac Inoi tuorum hi licetu eos a Nitravit, ne ipsit ravetarent sancto habitu nonachorum iu lui. Hoc se Petere , non quod
434쪽
βαλεσθαι ἀπελθόντα μη προσεπεργάσασθαι τρο χαρίσματι. 'Aσκληπιάδαι δε πρῶτα μεν παρεμυλυντο, ώς μηδενος δει- P. Nuνοῖ συμβοσομένου, επειτα ῶς επεκειτο σφοδρῶς, και α εδειτουπισχνοῶντο πράττειν' ὁ δ' Ουδεν μῶλλον ἐπει θετο, ει μο15και ορκοις αυτοῖς καταλάβοι, η μον αντον τος καλος επιθυμίας μ' ἀποστερο ειν. ιέ. 'IL νόσος δε ἐπετείνετο μῶλλον και προέκοπτεν επι Bτο χεῖρον η θεία δε αυτῶ Παλαιολογίνα παρουσα η Καν-
γοδιαπάττοιτο περὶ αυτος. ἀποκριναμένου δε ,,μζειν' ', νομίσασαωπὰ τος νόσου μ' επαισθάνεσθαι τῶν λεγομένων, αὐθις περῖτῶν αὐτῶν ἐπανῖρετο, και τρίτον' ὁ δ' ἀπεκρίνατο, μη δύνασθαι δύο τοις πράγμασιν ἐφιστάναι, και ταυτα γυναῖκας
iam morti proximus liuiusmodi genus vitae desideraret: nePae quod eos eo Vellet respicere, ut si qui lena sanitatis spes titilla esset , hoci Psi concederent: sin aliqua , proluberent; seci quod iam nillil cunetau luna ac differendii in putaret, quo facto esset opiis, et hoc sibi lana Potitis esse voltiptati. Qii in eum sacramento asseverabat, Potius eligere se in lioe habitu clitotquot annis supcrviveret pro commissis antehae se Plinire, ac per poenitentiam Deo sese conitingere, quam Poteratia septum, nec divinae gratiae cooperatiim emori. Memei pritnum eum consolari et anirmare, nihil gravius metitendum. Cum austaret Vehementi ira , quae peteret, se facturos promittere. At ille nihilo magis clitiescere, nisi et iiirciurando eos adigeret , ipsum tam honesto desiderio non fraudaturos. 5. Ingraveseente moribo et in deteritis proficiente, Palaeologa CantacuZeua eius eognata astans interrogabat, quid de Xena matre decern rct. Cum responderet, Nutu : existimans illa, saevitia morbiI On percepisse qtiae dices antur , interrogationem Iteravit et qtiae si Vit etiam tertium. Tuni ait, non posse clitos imperare, id P escininas. Magniis alitein domesticus egressiis, pro inveterata eon suctudine in morte imperatoriim sacramenta iudixit, aliper his mPl
435쪽
κατὰ το επικρατησαν εk αρχης εθος ἐπὶ πη βασιλέως
C τελευτῆ. και ἐγίνοντο επι τοῖσδε' στέργειν υνναν τον βασι- λιδ α, κυριαν και δεσπόζουσαν των πραγμάτων, καὶ την πίστιν civ τη καθαρὰν καὶ ἄδολον τ'ρεω πείθεσθαι δε πάντα
καὶ μεγάλεο δομεστικτ καὶ τὰ κελευόμενα υπ' αυτ οὐ μηδεν5V. 395 αντιλέγοντας ποιεῖν. Ουμ μεν ουν πίνοντο οἱ ὁρκοι, πάντων
ὀμνυόντων εφεξος. αυτος δε et ἀ πράγματα διώκει fi αυτω ἄριστα ἐδόκει εχειν καὶ τὰς ἀρχὰς ἐπετρεπε των πόλεων, οἷς
εκρινε δεῖν' των δε ἀφηρεῖτο. ὁσοι δε 'Pωμαίων εις --δυμότειχον ετυχον τότε παρόντες, Ου της συγκλητου μόνον, IO αλλὰ καἰ της στρατιῆς, τον μέγαν δομέ-ικον ηνάγκαζον συνελθόντες τὰ βασιλικὰ σύμβολα περιθεσθαι τά τε ἄλλα ἰσχυ-Dριζόμενοι δίκαιον εἶναι καὶ ἔτι οἴτω διατάξαιτο βασιλευς. οδ' ἀνένευέ τε καὶ ἐκέλευε μ' παρενοχλειν ως αδύνατα αξιοῖσι.Κωνσταντῖνος ει ὁ δεσπότος, υν εν ἀρχαῖς της ιστορίας μά-I5λιστα ἐκ Θεσσαλονίκος ετ μεν ἀχθοναι δεσμώτην, σχομά τεῆμφιεσμένον μοναχῶν καὶ Κάλλιστον ἁνομασμένον, ετι μὲν ἐν δεσμωτηρίον κατὰ τὸ Αιδυμότειχον εφρουρειτο. δείσαντες δε οι παρόντες των συγκλοτικῶν καὶ τος στρατιῆς, μο, του βασιλέως τελευτῆσαντος, ο δεσπότης του δεσμωτορίου δια-aodρὰς, στάσιν πάλιν τοις ' μαίοις ἐγερει καὶ τὰ πράγματα διαφθερει, πίλεμον εμφύλιον κινησας, τον βασιλείαν εαντ οP. 243 περιποιούμενος, προς τον μέγαν δομ έστικον ἐλθόντες ἐδέοντο αυτὰν ἀnοκτιννύναι. τουτο γὰρ μάλιστα τοῖς πράγμασι λυ-
illaiis scilicet: Se Annam Imperatricem doininam ac remana Principemni noscere, eique si leni intcgrana ac sinceram praestituros. Massu domestico in omnibus lilacnter obteinperaturos. Sic iitramenta eoueipiebantur, dabaiatur stic ordine ab omnibus. Ipse Porro iuregianda repti blica qliod optiniit in iii licabat, id sequebatiir: et urbitrio Praesecturas mari labat, alia luis mandantiae, et auferebat, I in us Bii ferendae Videbantur. duotquot vero Romanorum tunc Diuymoti clii degebant, nou optimati lim modo, veru metiam de ducibus exercitiis , ad ilium accedontes urgebant ad usurpanda insignia imperatoria: asserentes , et aliis de caiisis id iustum esse, et Itita imperator ita decrevisset. Bonuebat domesticus petebatque, ne postulantes quae ipse facere notiti tuam posset, ni olestiatu sibi exhiberent. Constantinus despota, Dein non longe a principio liuius liistoriac Tliessalonica in vinculis, cultii monaclii actauctum et Callistuna appellatum demonstravi inus, adlluc Dida motichi iu recre attinebatiar. Tinaentes igitur qui adci ant priinoros et priu'cipes exercitus , ne i luperatore leni ucto, ilcspola e clist ilia elapsus, NOVan inter RO in alios scilitioiiciti concitaretri civilius ic ibello Sato imperiit in sibi ascisceret oi r inpulblicain pci Horet, nuignitru dolue1tietriua leuiates Pie canthir, uti lioniaticin e lucilio tollat: id cniin columitui
436쪽
σιτελεῖν. ὁ μέγας δε δομίστιχος δεινως τε dπάνθρωπον φετοA.
5εαυτῶν αυτοι συνεῖναι τὰ δέοντα ησαν ἱκανοὶ, ἀλλα τω νβασιλεῖ ἐζην χρησθαι διδασκάλτ αυτοις πράγμασι παιδευστι ἄχρι νυν, θερ δε θαρρειν ώς και εις τουπιὸν συνεσομένω και παιδεύσοντι αχρι Πολλου, μ' ωμοῖς μηδὲ φονικους ει ναι, και ταυτα προς ομοφύλους. τίνος γὰρ κατεφοφίσατο θάνα- βIoτον ὁ βασιλευς, και ταύτα οὐκ ολίγους αυτω ἐπιβουλεύοντας ευρὼν και αὐτόχειρας μονονουχί; εἰ δε αυτὸς υπὲρ ἔαυτου
τοσαύτη ἐχρvσατο φιλανθοωπία, οὐδ' ημῶς υπὲρ αυτοὐ δίκαιον θηρίων ἀγριωτέρους ἐφθοναι, ἀλλ' ἀποστάντας των
τοιούτων λογισμῶν, ημερώτερα και μετριώτερα βουλεύσασθαι 25περι τ' ἀνθρώπου. οι δ' εφασαν Ου περιόφεσθαι ἱκόντες ει ναιεις πολέμους εμφυλι0υς και στάσεις και ταραχὰς τὰ πράγμα τα χωθύσοντα 'Pωμαίοις. αυτοi γὰρ εἰδέναι ὁπόσα ἐλυμηνατο τοῖς πράγμασιν ὁ των βασιλέων προς ἀλλήλους πήλεμος. διὸ μάλιστα μὲν αυτού δεῖσθαι τὰ ὐφορμούντα κακὰ ποἐκποδὼν noιεῖν, καἰ μη τους περὶ βασιλείας ερίζοντας ζην cεῶν. εἰ δὲ μ', τά τε δεύτερα, ἐκτυφλοῖw ώς ἔν μητ' αυτοι στερίσκωνται τοὐ ζην, μῆτ' αὐτοῖς αἴτιοι γίνωνται πολλῶν
κακῶν. in μὲν ουν τοιαύτα εἶπor καὶ παρεσκευασμένοι
22. Pro αὐτοῖς Intpr. Iegebat ἄλλοις. maxintopere prosi tumina. Illi res plena inhumanitatis et crudelitatis
visar id lite ipsit in alii ut crederent . perficere nitebatur , nutu nam, nun Illa δὲ se cogitati ruin suisse, eos in despotaim isti iisino li alisuros meditari ac proloqui. Nam si ipsi per se, quid ossicia ratio exigeret, Videre non possent: at imperatore licuisse pro nias istro uti, mu 3sque Iair ac lactis eos docuisset, et, quo l Dco si leniluin, etiam diutius assuturiis, et in longinquuin teinpiis eos clocturus esset, nosaevi et ad civilem potissiinlini sanguitiem furulenilum Proclives sint. Q rem Quina morte damnasset i inperator, clita navis non paveos Sibi. insidiatos Et tantiam non sua manu eunt iii gulare cupientes inVenerit Z Qitare si ipse pro se ipso tauta est ustis liti manitate , in Iliit, nec nos ae Iririlii est iu nostra ipsorii in caiisa belluarum ina inanitatem stiperasse Existimari: seci liis cogitationibus depositis, Inansuetius ac moderati iis in illiini consulere. Tiina Bonia iii, halui se Volentes inanii neutia bella civilia, seditiones remini lue oluuiun Portiirliatio ucsPa surOS: nosse enin , qtiatu diraru ela dein patratum inter i inperatores lacillim coinmuni iuvexerit. Idcirco velistinenter Eliatu atque etiam orare , malis in penitentibus obvia in eat, nec imperii aena ut
ViVere sinat: aut saltem oculos tuis estodiat, ut hac ratione nec ipsi
437쪽
A. c. 13a9ησαν ως, εἰ μη πειθοιτο ὁ μέγας δομωτικος αυτοῖς, καιακοντος ἐν δεσμωτηρίου νυν δεσπότην ἀποκτενουντες. ο δοκαι αυτὸς εκ των λόγων συνορων καὶ βουλόμενος αυτους ἀποτρεφαι της ορμης Ira μεν αποκτιννυναι, ειπεν, Ουδενὶ εζέσται τρόπω, ουδὲ περιωεῖν αν αντὸς τον βασιλέως χην φόν- συγγενικl δι' αυτὰν καταχρανθεῖσαν. τὸ δε ἀποστερεῖν των οφθαλμῶν, μάλιστα μεν ου δε αυτω βουλεσθαι Dεκών ει ναι' ῶς αν δε μ' υποφιαν παρέχη στάσεως και τα-
γμασι ποιήσειν εις την υστεραίαν. οι μεν ουν επειθοντο τοῖς Ioλίγοις, οιόμενοι ἀπαλλάξεσθαι πραγμάχων, εὰν των οφεων ὁ δεσπότης ἀποστερηθῆ. αυτὸς δε νυκτὰς τρισι των πιστοτάτων οικετων, τον δεσπότην εκέλευεν εκ του δεσμωτηρίου V. λαβόλτας, εν μυχοις κατακρυφαι γος ασφαλέσταπα εις οσον
μάλιστα ῶν ἐξηρ κατὰ δε τον παραρυίοντα ποταμὸν, δς Αδρα i5καλειται, ἀκάτιον ἀνατρέφαι, φῆμην δὲ κρυφα διαδου ναι, πρῶτα μεν ως διαδράσειε του δεσμωτηρίου ὁ δεσπότης, εΠει- P. 244τα δὸ ως ἀποανιγείο κατὰ τὸν ποταμόν. οι μεν ουν ἐποίουν κατὰ τὰ κεκελευσμένα καὶ ὁ δεσπότης ἐκέκρυπτο ἐν αδύτοις γος. ἄμα δε πρ ῖ του ορθρου φῆμη διεδψο, ῶς δια-ao δράσειε του δεσμωτ ρίου ὁ δεσπότης καὶ πάντες ἰσαν ἐν θορνβl καὶ ταραχη, οιόμενοι ἡδο τὰ πράγματα εις στασιν χωρεῖν. ἐπεὶ δὲ ἐπυθοντο περὶ του ἀνατετραμμένου ἀκατίου
a. ἄκοντος ED. P. pro ἄκοντες.
vltaria amittant; et aliis multorum incommodoriam auctores ne stant. Haec fuit eorum postulatio. Quod nisi magnus dOInestietis annit vel invito ipso , despotam in carcere contrucidare eoustituerant. Id etam ipse ex eoru In sermone animadverteret, et ab hoc turbuleuto animi Inotii avocare cliperet, occidi illum nil Ilo modo Permissumina dixit; nec Passurum, tinperatoris antinam cognati eaede sua opera contaminari. Ut alitem vel lii initia ei cisodiat, etiam huc adigi neuti tuam posse. Verii in ut ne seditionis ac tumultus materiana ministrare videatur, noctii se capturii in consilium , et die era stino taciti runa, quoci e republica fuerit. Quibus illi verbis pacati, omni iam molestia destinctos se arbitrabanthir, si despota exocula' retur. Ea nocte tantulis trihi is , iisclite si lissimis mandat, despota ucareere edii cant: loco subterraneo quam liceat tutissinie absconclaui ziri Adra praeterlabente fluvio navicialam evertant; miruorem Clane ι' tum seraut, Primum quidem e custodia profugisse, deinde iii ilumi uesummersum Periisse. Famuli iussa facessunt, despotam sub terra locis secretissimis occii Ilixit. Simul at lite luxit, fama diditur, de-3Potam e carcere evasisse. Iugeus statim tumultiis ac turbae: et
res omnium iudicio ad seditionem spectare. Sed ubi de subveris
438쪽
κατὰ τον ποταμον, λογισάμενοι αυτὰν ἐκ προνοιας . c. i 3χθαι, κατεστέλλοντό τε θορυβουντες καὶ ουκετι περι στάσεως προσδοκίαν Ουδεμιαν ειχον. ὁ δεσπότης μεν ουν Ουτω διέφυγε το ἀποθανεῖν προς τω μηδε των ο φεων ἀποστερηθοναι'
τιον πεμφας πρωτοστράτορι επιτροπευοντι αυroυ τὰ Περὶ βασιλεως εδηλου εκέλευέ τε αυτόν τε ὀμνυειν τυν προειρημένον ορκον, και τοῖς ἄλλοις επιτρέπειν των συγκληzικῶν
καὶ τοῖς δυνατοῖς των Βυζαντίωw καὶ ῖς μελλησας μζJεν,
ις. Ἀνδρόνακος δε ὁ πρεσβύτερος βασιλευς πυθόμενος C. περὶ βασιλεως του επόνου, ώς νοσῆματι ὀξεῖ κατασχεθεiς προσδόκιμός εστιν ἀποθανεῖν, ὁρων δε καὶ τους τελουμενους ορκους, ους επὶ βασιλεως ηδει γινομένους τελευτI, dείσας x5μο τελευτῆσαντος αυτου νεωτερισθη τι περi αυτὰν καὶ ωπότινων ἀαοστερηθη τὀ ζην οἰησομένων ἐπιθῆσεσθαι πάλιν τημνη 'Pωμαίων, ητῆσατο γενέσθαι μοναχὸς, οἰόμενος ουτως Dαν διαφυγεῖν τὀ ἀποθανεῖν, αν ο εγγονος τελευτησI' ἐνδόντος δε καἰ πρωτοστράτορος, ράκη τε ἐνέδυ καὶ Ἀντώνιος Io Aνδρονίκου μετωνομάσθη. Ἀνδρόνικος δὲ ὁ βασιλευς τη νόσω συνεχομενος δεινῶς καὶ ὁσον ovaω νομίζων αυτὰν Mnο- λειφειν καὶ τὸ ζον, τους ιατρους προσκαλεσάμενος ,,υμεῖς' 'εῖπεν ἴστε σαφῶς ἴσα τε διειλέχθην προς τμῆς αυτῆς τ0υ
των μοναχῶν ἐφιέμενος σχηματος ἐπιτυχεῖν, υνχ ῶς η
aetuariolo auilitum est, clivinitus aquis praefocatoni rati, turbas facere et seditionem timere desierunt. Itaque despota et mortena et oculorii in orbitateni effugit. Domesticus Calamanum Ibascarini BFEautitim ad Protostratorem pracscctii ni sit per statu imperatoris significando misit: praecepit lue, ut et ipse, de quo dixi, iuramentuna ederet, atque eo principes civitatis obligaret; cliri matiirritne Paruit. I 6. Andronicus porro seuior, nepotem dissicili morbo conflictantem prope a ianua leuit abesse aecipiens et lain , ut in obitii ituperatorum mos est, sacramenta ilici: tiniensque, ne eo eX tincto citi id-Pia in novi se fieretr et reperirentiar, qui sibi animaIn extorquerent, Iliod ipsum rursus impcrium invasit rum putareui, rogaVit iu ntinae-Tum monachortim referri: quod ita demi in se Vitam ri tenturain Consideret, et pro tostratoris perinissu vestem cletrata in irrituit, nati tatoque nomine, pro Arutronico Antoni iis appellatus est. At in peratorctim ob morbi inagilitii linent spiritum ultiinum iani iam se illic tura merederet, coactis medicis, Probe recor lamini, in lilii:, qtiae Vobis ad monasticani vestem obtinenatam dixerim : non quia de vita Pror sus desperassem ; sed quia arbitrarer, etiarnsi si ranam spem sospitatis
haberena, in utramque partem id mihi bono sore. Sive enim Vivo-
439쪽
A. c. i 329παντάπασιν ὁ γρευκὼς τq ζην, αλλ' εἰ καὶ βεβαιας ἔχοιμι
του περιεσεσθαι τὰς ελπιδας, οἰόμενος ἐχειν ἀμφοτέρωθεν καλῶς. αν τε γὰρ ἀπέλθω προς τους πλειους, εν καλῶ μοι P. 245 κει τεται τῶ ἀδεκάστω κριτI το της μετανοιας εχοντα σχημα ἐφθοναι επi της δικος εκεινος τος φ0βερας' αν τε περιγέ-5νωμαι τος νόσου , μῶλλον βελτιον, οσω και καιρὸν ευ ρη- μετανοιας ἀπολυσασθαι τὰ πεπλημμελημένα. ἴσα τε εππ- γείλασθε αυτοι, και ορκοις επιβεβαιώσαντες τους λόγους
ἄπαν ὁ θῶ γινόμενον. αυτός τε γὰρ ηδο 0λιγον ἀποδεω του ro ἀφυχοις εοικδε αι, και υμῆς πάντα μῶλλον η το τὰ συμφε- . ροντα καὶ φίλα εμοὶ διανοουμένους πράττειν ὁρῶ. διὰ δοκαὶ δέομαι et μῶν, μη επὶ πλεῖον καταχροσασθαι τI Mμε- λεια , ου μέτρια τινα, ἀλλ' εις αυτὰ τὰ καιριώτατα βλα-Bπτου σηρ ἀλλ' o μο πρότερον, νυνὶ σπουδάσαι καταπραζα- is σθαι ποινο τὼ τέλος ἐπιστy. '' Βασιλεῖς μὲν Ουν τοιαυταειπεν οι δὲ ιατροὶ μέγα ἀνοιμωζαντες καi πολλὰ πολλάκις ἐπευξάμενοι, εἰ μηδὲ την ἀρχον εν επιστήμη τος θεραπευτικῆς ε γ ένοντο, ἄστε τοιαυτα ἐπιδεῖν, επέτρεπον Ο, τι ἄν βουλοιτο βασιλέα πράττειν περὶ εαυτου. ὁ δὲ ἀκουσας , ενθουςaxo τε πένετο υφ' ηδονῆς, καὶ ώς ηδο λαμπρὰ τινα ευτυχηκως, τον μέγαν δομωτικον μετεκαλεῖτο καὶ μετῶ σπουδῆς ἐκέλευε
πατέρα τον πνευματικὸν καλεῖν τον εα-os' ὁ δὲ των γεγενη
μένων εἰδώς μοδὸν, ἐπυνθάνετο την αιτιὰν τῆς κλῆσεως ἐτις
run numero exemptiis silero, proderit milii coram incorriapto titilice in terra hin illo iudicio cuni poenitentilina lia hi tu apparere: sive Convaluero, milito nielitis erit, concessunt vivendi spatium in pec- γ eatis meis per poenitentiam expiandis consum cre. Ceterum Vos, qtti iurati proniis istis, non me tali l)ono privati ros, niinc omnino Pugnantia tacitis, iit Video. Nam cum ego pala luna diston a mortuis, Vos alia potius omnia, qtiam quac niuit utilia et iii cunila si Iit, cogi fatis. Qii amolare in oro , ne ili utius negligentcs, nae non melli Ocri, sed si nanao dctrimento multetis: et cliiod hactenus ornissiun est,m ne rosarcire stu lcatis, pratis litana sinis vitae stiperveniat. Hacte-niis ina perator. Me lici erat nipontos in lacryinas militii inclite ac saepe Optantes, artem nacciendi niin litam cli licisse, ne talia intuerent lir, i inperatorem stio sibi arbitrio porn iscrunt: qui prae laetitia vix monte constans, ac vellit ilona beata consecutiis, ma num domesti- ii Ira accersit, Patremque sultim spiritualem vocatum celcriter Ire iubet. Ille ignariis oninium, quani ola causam accers Pndiis Sit quaerit: illia intellccta , se factu mi in recipit: reni initione seri , ni ellicos acerrinie increpat. Hora Piopcinoctu in trausacta ct patre spirituali
440쪽
εἰ 1. μάθοι, βασιλεῖ μἐν ωπισχνεῖτο τὰ κελευόμενα A. c. ia ab
κεν Ουκ ἀνεκτῶς. τριβομένης δε επιπολὴ τος ώρας και του πνευματικου πατρῖς οὐ παραγινομένου , αυτός τε επέσπευδε 5την αφιζιν και τοῖς ιατροῖς τον αιτιαν της μελλησεως ηρώτα
συνεις δε ἀπὸ των λεγομένων υγιες μηδὲν αυτοῖς λέγειν,
ἐστοχάζετο παρὰ τοὐ μεγάλου δομεστίκου κωλύεσθαι την πρῶ- ξιν, και μετακαλεσάμενος αυτὸν, της τε εκ πρώτης ηλικιας προς ἀλλήλους αυτὸν ἀνεμιμνησκε φιλιας και του μηδέnω μζ Ioδαμῶς παρὰ πάντα τον βιον ουδέτερον ετέρω ταραχος καισκανδάλου αφορμην παρεσχηκέναι. νυνι δε ἀπορεῖν ὁθεν ὁρμώμενος οντως εζεπιτηδες εβουληθη ἀχθόμενον αὐτω εις αδον D
ελεγεν ,,ἄριστε, μηδὲ καταπρήη μοι τον ελπιδα τος oωτηριας, 35αλλ' ῶσπερ πολλάκις υπὲρ του δυστήνου σώματος τουτουτπάἹὶ σπουδῆ και προθυμια σεαυτὸν ἐνέβαλες εις τοῖς κινδύνους, ουτω νυν πολλl πλέον κινδυνεύοντος κατὰ ψυχὴν, πρόστηθι πάση προ μια, Ου μόνον διὰ τον φιλιαν, αλλ' ἶνα μη και δίκας υπίσχης τω πάντων κριτῆ, τό γε εις σὲ aoῆκον ἀποστερῆσας αυτὸν φνχῆς, ωπῖρ ης αυτὰς θάνατον εῖλετο και σταυρίν. μηδὲ κατάτριβε τον καιρὸν, οἴτως ἀναγκαῖον οντα, ον αυθις εὐρεῖν Ουκ ἐξέσται διαφυγόντα νυν, ἀλλ' ευχῶν τε πολλῶν δεόμενον και σπουδῆς ου τῆς τυχούσης. P. 246
πῶ γὰρ και ον ἀναλισκω σοῖ διαλεγόμενος χρὀνον, ζωίαν
Ia. Intpr. Ieg. αὐτὸν. nondum Veniente , imperator ut adveniret Instabat; et ex irae licis
causam cunctationis sciscitabatur. Sed cum nihil sincerum ac simplex responcteretur, a magno clomestico moras obiici negotiumque inipediri coniiciebat. Quem adesse iussum, amicitiae a pareis institutae monuit et Pionaodo nunquam in omni vita alter alteri aut turbationinui offensioui fuisset. Nunc autem nescire se, qiro inapulsu sic clo industria se tanto gravatiini potulere ad inseros volu transmittere. Te, inquit, amicorum optime, lauto malo me mactaverIs: neve salutis meae spem prodideris; sed quemadmodum crebro pro hoc misero Corpore eupiuissime fluctiosissimeque in discrimina te obtulisti: sic
nunc multo in maiore periculo versantem auimam meam delando: idque non propter amicitiam nostram solum, verrumetiam ne hiulver-
Borum iudex poenas abs te reposcat, qui, quantum in te fuit, animam illi abstuleris , pro qua ipse in cruce suffixus necem pertulit. Noli hoc templis , quaeso , tam necessarium quodque in multis preci-hus cum fluuio singulari ponendum est, negligere atque eontererer quod si nunc praetcrierat, frustra requiretur. Ego vero quod laoc quantumcunilae intervallum tecum loquens consumo, milix damno- Cantacuetenus. as