Oppiani poetae cilicis De venatione libri 4. et De piscatione libri 5. cum paraphrasi graeca librorum de Aucupio. Græce et latine. Curavit Joh. Gottlob Schneider

411쪽

& Regius firinat. V. 322. Editi & Regius Οιξαμενω. Hanc vero pantlὶera ruin vino capte ut ir una ratione ira memoriit etia In ex Atiinibus Danur ap. Boesiare ille Z. T. I. v. 79O. V. 32 T. Regius ενθεν πορδαλίων. Icle in v. 33o. Cum eclitis νηδυμοιο, quod ex uiu Oppianes iacile erat conigere. V 33 I. Lege,utar οἰνοαεoησι etialn in Regio , quod natitavi naus. Sed inhaeret adhuc Intilla durities & κακοζηλία h. l. Ucet enim Boineri exe inplogr ςe a Callini actio οἰνοπε - αλω,1 dicatur, vix tanaen liciterit sinc οἰνόπεδον φυτη ομίην eiungere. si te ilicet castam a severant scribendi ratione in sequi volueris. mire vide an praestet legere

quenti omnes ecliti libri stibant ἐμ εασαντο. od tabstituimus, approbat Regius

V. 338. Ecliti es Reg. σειριοεύω, quod recte Pro iis emendaveriit. Idena vorsit 3 ἶ9 pro vulgato ικά- ιεν legebat ἐ.αλεο σεν. Nostritin i lebethir Guicto. v. 34o taliti μέλαν ἴμε - διονυσον, ubi saltem oιονύσου crat legenduin. Quod recepimus a Gilieto cit; ntinc vero non dubitamus in Regio libro lectionis veritatem conservatam latere, ubi scribitur μεταχ νοὸν una VO-ce. Virile ciliciendum μέγα vel μαλα ανδόν. Ulossii in codice appolita, χυδάλαι, quid situ velit nescio, nisi , qti H sitspicor, ad ve una secluentein pertinet, lini cressit,ile est olim scriptuni fuisse: εχ' ωAέλης δε ποί,σαι. Codex ibi αλέλουσι suprallesiptum habet. U. Cod. I eg. recte mσευ V. 3 4. l egitis liber hiilbet: δείριαι δε κλυτρον πιμύ ον αγρηνωπέεικαν. Forne voltiit: αεκIωσι g ύπέθεντο vel ἐαΠεντο κλίην dc . od sicquitur αυτολύγοισιν, non intelligo. TURNEBUS num- mellatos verecrat, quod veri, una nos etiam liquimus. potest quidem collare vinii neu in αυτολi γον clici, i. e. ex soli , vi ininibus confecilina, tortuna, ut graece αυrόξυλ & plura alia habemus; sed quis nain sanus & linguae peritus ipsos cetines tali alligatos vinculo αυτολυγου: duxerit Guiet is explicabat: lini iera en laicth. V. 3 q8- ματεύσανr AH. 9 Regius Nostriini Turnet . & Rittersia. habent. Deinceps πολυπλανεα est etiam in Regio, quod tamen metrum violat; quare πουλύπλανα scripsi

412쪽

V. 4I2. Regius καταοκιο- αρπιόν. Hinc legendum est κατ αρκυωterant Rinerali. & Turarebiu, quosl in hoc, viri, latine &graece doctissinao, maxime Imror. Vide de h. l. initiuni ad Scriptorcs Rei Venaticae p. I . ecl. Kenapsu. 422. Turnretis& Ritterati. eduleriInt: ταν-σίν etet ποτὶ ξυλω τα . Alclina habet: τανυσές τε ποτὶ ξυλω. Coelex Regius τανυσεν τε πορὶ ξυλω. NOS FOdintrari sequi inur. V. 4 . Aldina ποθέοντα. Ritterali. recepit a Fodino προγέοντα, quod etiam in libro Regio est. V. 432. Ide in ρή οι habet. ' V. 4 3. Duo herniliticlaia a voce ατραπιτοῖο aci γεωμορίησι eX menabranis suinplevit S choretis II. c. 4 I. Uber Regius cor ptiora habet; ibi

libri ενιγρίσκουσι habent, qtiod cum praeter si illiin Drcedere, vix alitiae quid quana significet, adeoque sententiae poetae ivlvem setiar, recepi ingeniosissimam Emitrei ii conjecturiun , Piae egre-11ie firmatiar eX annotatione Elisathii Mi FIO rnerii in pag. 623. t. 27. seqq. Paem videbis. Porro αρκραμένη Aldina cum Regio libro V. 4 . Orοδας nostriin1 est. Onanes libri κίδσς. Versu se liber Regius επισφυρίων el' laabet, ut adeo vella και χείμαὶος ωον cuin sententia prioris Versus continuanda sint. V. 439. Editi ελης, quod Guietus, fir naante nunc Codice Regio, correxit. V. 447. RegiuS εργμοσι sit prascripto εργμα ra , mi Od Alclina habet, sed Tintimiis verrana lectionem proclidit. U. 449. RG itis ἔτε νηνων habet. Idem V. 4So. ςν τἐ, in fine αναι v. Mutiluin esse poema hoc citi vis apparet; nec rius redua tegra di ulla spes est, cuna & ipia graeca paraphrasis, Eurecnii ut volunt, his finiatur verbis: οἱα φιλεῖ συμ σαίνειν πολλα κις ἐν τοῖς

413쪽

V. 92. Vulgo φερωμεν. Nostrum eX S. V. 93. Onanes lubri ἰχθύσι γαρ, quod china Riversii. &. Guieto mutavit Erat uia. V. 96. γίνονται Turnebu S annotavit. U. 98. Vulgo κιγαρη. Juntina κι9αοκι, quod etiam Reg. I. a pran1a manu habuit. Audacter κβαροι scripsi, quod nomen ab Omilibus autorribus f re cluentatur; alterum vero nulli bi Occurrest. V. 99. Vulgo βου-

γλωσσοι κ αὶ πλατύουροι. Juntina βουγλωσσοί τε καὶ πλατυουροι, quod

etiam Ρ. a. S. Reg. 2. habent. Sine dubio voluerunt, quod Reg. I. Clarallinae piaeseri, & nos recepi naus. ssitas Oppiani neutrum genus in hoc non ine priettilit, ut etia in ex Marcella Sidete apparet. De πλατυουρο aliuncte non constat. Vicle ininen Gesierini H. A. p. 867. Forte iclena est qui Marcoelio Si de evers. 22. ηἰόεις κά ρω dicitur, aliunde non notitS. Forte etLun,

hic nisi co ecturis rea agi non potest, legenduna est h. Ιἀ

415쪽

Reg. I. μάτα ρεπεται, κεῖται , εισβαλεται, λίγει, ollae omnia si

mul in lectione ni vulgatam non conveniunt. Vicietur Mίαχευειαια - η Oli in h. l. futile, aut εχτιμίσγύαι αγ γ, qtiae pollerior et

conjectura BGInctii. V. II 6. Omnes libri A, & versu

αλικες ex appendice v triantiuna lectionum apparet, idque nos recepimus. Intellistitur eni in vox ἰχθ υς, & verum piscis nomen κίναιδί, seu αἰλzγγης est, quod Bro tu apud Crenesim p. 846.& Rondeletitu ibintern rnonuerunt. Vitium Alclinae αστ αλιῆες permovit Hipp. Salvianus , ut vetustis lina a Vaticanae hibit thecae exemplaria cons uteret, quod dubitaret an recte eυ ίδες h. l. in foecundae dicantur, viod Latir. Lippii versio praeferet, ubi est: Phuciclo etinifesti υero de nomine victa. Ita enina lectionem Alclinam intelligebat, quasi ασσ αλιῆες ad φυκίδες referatur. profitetur igitur in Libro pNeclaro de A qtiati lib. fol. 226. Histor. 6 . se in uno exemiplo, ubi antimii cujus lain gra 'ci interpretis eX positio exstaret , in ejus loci expositione ita scriptum invenisse: Hoc loco detrahit poeta eslidani etintlcho , pes patrent iratis ad reg&ri deniserat, Ob idnt e in exilit innusiis ilierat; in ceteris tribus etia in exemplis super c in δες glolsematis loco λεπίναι scriptum fuisse; postremo in omnibus reperilse se gob', non ασσ , & in uno eXemplari una super adscriptum fuisse: παοέλκει. Hinc Samianus, licet rectam viam ingressus veritatem lectionis pene teneret, nilailo minus lapsus est in eo, cum graeculi nuDtoris annotatione inductus existi- Inaret, nonaen phvcidi ab eunucho aliquo impositum fuisse non quod ipsae eunuchi nolnine appellatae fuerint. plane ea L. dein graeculi ineptias ex scholiis Coclicis palatini 2. retulit Rita

& nos etiam in Regio I. reperi naus. pro λεπίνα quod eX codice Vaticano memorat Salviamis, in palatino I. R Reg. I. ληπίναι scriptum est. V. I 28. Recte Reg. 2. Cum vulgatis αλαι δε Θαμαλαὶ, quod pelsinae eX P. R. mutavi. Juntina pro α ι laabet εισί. V. I 29. vulgo κίοιr. Juntina & Reg. I. G ίἰόις. Alclina κίρρις. TImrehi rin varietate halbet, quod es Lin Regio a. Infra L. III. I 87. κάραδα vulgabatur, ubi p. I. σκιἰἱίθα, Ρ. a. κιόὀίδα, S. κήριδον,

quod ulti naum hoc loco ex Codice Suelburgii pro glossa vocis

βασιλίσκοιJ συείλα relatum fuit a Ritterahiso Superest ut rationes explice naus, quibus inducti κίρρις recepimus, quein esse eundena puta naus cum eo pisce, quein κηροδα alii apud Ceyne-mlm p. 226. appellant. Alexanifer Trallianus p. 383. ed. paris seu p. 6o4. ecl. Busi. ubi di etana pod igricis praescribit, ita ait:

416쪽

Plinisu Rueriantu, cultis totus liber quintus ex frassiani rn dici scriptis consarcinatus cli, viod huc cluin nemo anil lacti vertit, L. V. c. XVI. de piscibus autem hi tantur cluraS Carnes habentibus, qiviles itini acerina , Orphon, Caelon, Cericla, Coccusa, ct M apodes, ac sepias, & ostragoderinas, id est alta-gines, Ciretias &pectines. In graecis hic est: καὶ των ο ρχκοοίμ

ret tituentur. Utor enim sola editione Basileenli Torini piae tota vitiis teterrimis Cbsta est; Eornanam, vae hic in biblio-tlaeca Argentoratens asservatur, nondum consului. Tomittuin Paraphras latina Alexandri Tralliani, ctii phirima eX antiqua versione barbara, quarn tangius in Glois. Iaat. s penu

καὶ των ο α odiis v ' ibi fui/ itis Valeriantes V. C. 4 I. laabet: secus dabis eis & fluviales pisces, hoc est luxutiles, sunt ena, acernaa, sepia, pectines quoque & Ostreae. SurueΠιI hi C ex gr.e-

in qtio loco PIDDiu Valeriantis V. 2ς. pluit nati nona ina ornilit Atufernaciis vero pelliime in Basileensi κ: Ax prouidit. Torintis in Ρaraphrasii p. ziz no ininat s aratin , thes in , chryy Phos , iusteriana - dein cle labraca. oryminι, cyrida. Alia etia invarietas in hoc nomine observatur; ubi Alexander P. I U . P. τῶν

και πλέον πίτων τρίγλαν. ibi PlinitIs V. 26. de pili ibiis clancti stant naerulle, cossifus, cereia Torin tu p. 2I habet: mern-Iae, cossi, Orphus, re υ: quocs ulti in uiri pro τοίγλκ clictuin est Hec vero copiosius de cluxi, quo clarissime Appareret, κηρίοα. Grae cor uin a recentioribus in cirra lear veri ina, allecuple cundem ella piscent, de cujus natura & genere habinnus Londeseu

417쪽

& Gefreri conjectitras, quos lector a tire potest. Oppianus

Ciuitiasti

418쪽

propter eivnaologiana, qua in h. l. affert, prie tulerim. Saepistianae hanc lectionem optimi qui pae Codices in Oppiano osserunt, quos tamen non ubias te laudavi. V. I 83. Omnes ecliti& scripti libri πιηνάοες e X hibent. Sytb. ποιναδες. Vestigium verae lectionis servavit vetustissinius Vaticanae bibliothecae Coclex viein Hipi. Salvianus consuluit, ubi πρημνα Οες legittar, ut ipse testatur de Aquat. Ηlit. 36. fol. I 24. Isnc ConMlenter πο- μαoες rescripsi, Piod nonaen ethinanum in Rouchio latet, qui πρημα ς κά πρῆμναι εΓογ θυννω ἰχΘύω explicat , unde fere est iit suspicer, duplice in jam olim hujus vocis ni isse scripturam; a πρῆμναι enim facile πρημνα Οες dedit cuiathu'. Arissi is Η. A. 8. I S. selnei προμαδίαι naenaorantiar, de quo loco vule Gfieri ni p. 89I . Κυσείαι nullibi occurriant; at salsia inentum κυοῦον dictum ab hoc pisce frequentius memoratur. Vide Goleri r in hoc

V. I 84. Oinnes editi σκολιαὶ, quod 'Cor rexeram antea qua inicie in G hiero pag. Ioo8. visum fuisse sciebam. Ρro φυτάλαι Wottontis apud ste 'remini p. 2o9. einenclabat porreἱπα-οιο κέλευθα P. a. S. Cod. Turraebi, Reg. 2. quod probabat Wash. V. I93. p. I. Rea. a. κείνως. p. z. κείνους. V. I9 . S. επεοαι, quod Reg. I. hzibet, viligata superscripta. V. I98.

naalim cum Reg. I. ἡ δῖ' ηυι. ibi etiam vulgata superscripta est L paulo superius ad naars inem λεα cum glossa πλατεῖα μακρα. Glossa p. I. S. αἰθαλοεσσα interpretatur: σπekειώς , ςακὶύδης. In Regio I. est μέλαινα, σποδοει ς, τα βοειδής. AEliantis 2. I T. PIem

ευν appellat; sed constanter leo tonena ς-Τίκε - servat codex

419쪽

diit; tinue suspiceris quaedain diverse in illo scripta fuitse. Sed

Diuitiasti

420쪽

U. 28 Totti in hunc de paguro locuna transtulit AEliamus IX. 43. AGenudomu 2. I 4. inter ea aquatilia, vitae senectutenacXuunt, refert απακὸν καρκίνον , παγουρον , καὶ τήν λεγομένην γραῖν.

tincto praeclare illustratur & defenditur locus ut rarami apud

λακιων. Miror Aricini fora locunt latuisse hactenus viros doctos, tincte tanaen naagna lux assulget his Mischii glossis: καραIοὸς, γραες pIAυμναῖοι. postea idem Σμαείσες, γραες, καὶ ἰχθύοια μικρά. Scilicet carales a i letlaynanaeus καρα2δες dictae s uerunt, quase vulgari nona ine , γρῆες, Helyestitis interpretatur, quod video recie Rin G fremini H. A. pag. s 8. Oluervasse. Nι candro in Alexiph. v. 39 I. ubi renaedia contra dorycnii venenu In recenset, carales κηραφίοες dicuntur. Στοόμοων Α πολυ πλεον ἀέ τι κα χης, κηραgia , πίννης τε καὶ αἰθη ere , εχίνου. ubi Cod. Me Ceus & Riccardiantis χάλκης exhibent. Eutecnitis simpliciter in paraphrali κοχλίας και κυρκτίσας posuit. inepte. καλχην purpura in ei se constat ex loco Scholiait: e ad SoPhoclis Antigon. v. 2 o. & docuit Samiasus de liomonynaia Hyles Diricae p. 29. Sed etiani χάλκη eadem mcta, ut apparet ex Hesychio, qui χαλκ. πορδυο αν interpretathir, Piod Nicandri autoritate coinprobare nunc licet. Onanes enim veteres messici, qui alexipharinica sua ex Nician Do triinstillerunt, purpuras ct carabos in eo loco no-. minant; sed praeitat hic unum Di inoriciesri in parcibilibus αIq. 8. in telli in Onium vocare , qui verbo tenus Nicianciri praecepta repetit: ἐχινοι, κό χρι και πορδυραι καὶ γραβίoες, ποῦ νες G f-nertis recte πίνναι entendat) κλίνες , κηρυκες, ωμὼ καὶ ε ῖθα ἐβιόμενα. ubi Gestremas conr. καύδες vel κ κρατίοες sutistituebat pro καὶ γραψίδες. Sed legendun1 contendo καρασίοες, quod simili errore in καὶ γραδί ας nauta tuna, Plo supra in Opimio κανα- ίαι in καὶ κλαοίαι tranSformatuna filii. BGyestitis χηραφις, κα- ρα . ubi Nicandri locunt rcs pexisse vicietur. Καραοῦοες clidum. tur ab Alexandro Tralliano T. p. Io 3. Mi gloslii λου λαι niale in textum irrepsit. Ununa acilluc ointer B ' uestri locu in de kαλχη illustrabo. Habet ille: καλχας - μέ κεῖαλης κίον quo sensu vox ista Occhirrit in monu naenio vetustilliino Atticuti puci in an semina in Inscript. Atticis P. 38. l. 9O. τας καλχας σας επι τοῖς επιτυλίοις ερεργασαάλαι. quae litteris antiquis ante Eucliclem usitatis scripta non intellexit doctissinius Εclitor. Iani vero ad O ianim redeamus. V. 286. Vulgo φράζωνται. Nostrum Junt. AU. sit p. a. So

라틴어 텍스트