Johannis Raphaelis Moxii ... Methodi medendi per venae sectionem morbos muliebres acutos, libri quatuor. Quibus succedit Spicilegium eorum, quae a variis sunt scripta de curandi ratione per venae sectionem febres, quas humor putrescens accendit .. Io

발행: 1612년

분량: 204페이지

출처: archive.org

분류: 생리 & 의학

181쪽

magnum indicabit auxiliu , & huius ratione connexa cauil a me picnitudo magna sit, si uc' Parua, O indicabit magma auxilia, Sc forte si maiora coindicaria adhortetur, deliberabimus di de veri se . quae magnu vacuas. 1 de iraquc inter praepolita, seu sco. Pos, plenitudiἰ te,ne magni quide connumerat.quae si torte a sest, sub id ς morbi magni continetur: dc quatenus leo pus ac dicat , uti ncc morbus ma-guus, imo tantum praeponi in iudicio ad deliberationem qualitatis re aedij , quasi iit mouens artifi, in ad agendum. Magnitudo enim morbi quat nus scopus res distin x formaluer. magnitudine morbi quatenus in dic in nde classe errat Auge nius, dum haec confundat. Porro & elumbis eiusdem conclusio. Si plenitu-d', ut talis vacuationem in genere.indicat: magna

itide necellarib magnitudine in genere indicabit, Vacuationis. Na magnu nequit indicare specificum remediu, scd hqc debere proportionari affectui, method' docet. Et cu i ii plenitudinis latitudine gradus sint varij, nihilominus & vari j debet esse gradus remedit, illam tollentis. nequit aulcm plenitudo, Ie-medi, qualitate indicare : cu potius de cade methOdo rationali deliberemus, ex scopis, dc indicantib.

sub quibus sit ad litὶ amplectimur & piqnitudinis

gradus, iuxta quos de adaequato,ac specifico de senimus auxilio. quae nullatenus simplex indicatio Ieplicat,cu tantum per illud imperfectu,& incho rum ratiocinium,cognito indicante, indicatum in ueniamus, seu eius contrarium, aut in genere summo, aut interiecto: specificum autem , ssu remedi, sua litas methodo semper decernitur.

182쪽

φerprctat ut illa Galerii verba, amsi eam, videt et

passionem fetarem , magnam fore apparet, omn1nssa umem mittemm, runc mentem suam aperire

Galenum, intendit: quasi magna illa plenitudo,omnino indicet missionem sanguinis, ceu vacuatiuum praesidium. Error Augenii consistit in relatiuo illo eam, cum arbitretur ipse.& crasse, ad ani cedentem plenitudinem reserendum , cum potius ad passionem fientem , de qua ibi sermo , dum c randa proponitur, retulia plenitudine. Verborum Galeni haec series, si attent E perpendatur. Scopi venae sectionis non comprehendunt plenitudinem, imo passionis suspicionem, siue prael entis, siue

imminentis. ut infra adhuc dilucidius eodem capite explicat. Prosequitur deinde interposito puncto oportet autem & cum ipso Augenio, etiam nolentes grammaticari.) Nam si eam magnam freanaret,omnino sanguinem mittemus. ubi relatiuum eam, necellario ad proximiorem antecedente referendum, quod est passionis suspicionem,quq passio

suspecta, ii magna, ad statibus aliis, etia ab eo de G leno insta recelitis scopis sanguinem mittemus. Si itaque illud relatiuu ea, plenitudinem respecta iIet, inepta esset oratio,cu statim dicat, inuito ipso Au- genio) mittemus sanguine, etiasinnita existat plenitudinis nota. Quid enim turpius esset,dicere magnam ea plenitudine sectione venae indicare, et iasi nulla existat plenitudinis nota Quare inscia Augeni j interprotatio. neq. cofugi edu ad coiuctione illa etia quasi hi dili uia uia, ut de altero Galcni loco cerui-cose cote derat Ai genius li.8.Meth. c. . na vi supra uberrime diximus c. i8.copulativa esIe astit mamus.

183쪽

dictis Gal. verbis,quoddam stabiliat dogma, totiua

eiusdem commetata caido; illud maxima commendat e in phasi,En roatur.mzuam plenitudinem om viso indicaresanguims msione, ceu Ocuatiuum prasidiu.

ct anguit omnino quasi iurere velit,nusta ampliau adhibita distin tione. Illo adverbio demonstrante En, audacter contendit animos erigere ad grauitatem doctrinae:quam utinam & celante altero adverbio, ac re iugiter abscodisset,propter eius impuritatem. Re prosequamur. hii ius lit c dud proponurur axio' mala ex il la lententia elicita;Et quod magna plenitudo,morbo adlucta magno,prqienti, vel futuro in specie indicet, ut vacuatiuum auxilium, sect. Ven. Alterum, quod motbus magnus pret scias,vel suturus,cum fluxione magna indicet,ut reuulsivum Ie-

mcdium,eandem ven. sectionem.

Utrumq; & extra Gai mentern in illa sententia,&pariter falsu, modb luest demostrare. Primia, tantuabcst de plenitudine ibi loquatur, ut eandem proti

nus a sermone excludat,cu doceat, later scopos Ve.

sect. quos ibi referre cordi est, non coprchcndused Passione magna,& hanc citra plenitudine ven. sect. postulare intino. Excludit itaq; inter scopos plen, rudine, excludit pariter & eade a coetu postulantiu Ven. sect. v QS aute est illo aduerino omno, iro quasi insinuet,ut interpretatur Augenius, nulla amplius adhibita distinctione exercenda veniectio a duplisci illo idicante, plenitudine,ut vacaatiuia,fluxione, ut reuuli tuum auxilium: veru primo ac per se quasi dicat lassio magna est,quae primo ac per se auxiliuindicat; a quo primo ac per se , ceu nulli. carcer ven sectio deliberatur.Quare infirme coeludit Au.

184쪽

tiuum auxilium , a magna plenitudine indicatum: quia si repellit a serinone plenitudinem, ncc ut vacuatiuum tantum illud auxilium comendat. cum in magnorum morboru initiis fere semper sectio Venaru exigatur ad copescario ne,ac revulsione humor u flue utili;vrget enim tuc potissimum hic se pus. quid quod etiam 5 citra plenitudine itis ven. 1 ect. vacuare inutile portione humoris,morbi efficientis caussie,ut innuit ultimis illis verbis Gai .du, adstate morbo magno,omnino sanguinem mittς- re,etsi nulla existat plenitudinis nota, serib colu lat. Quod si ambo concurrant, tunc Omnino, ac nulla adhibita distinctione sanguis hauriendus. Ratio est,quia illa plenitudo morbo adnexa,cum morbum augeat, sub cuius ratione indicat,tum v-berrimam illi auxilio praebeat matcrtem,simulque robur addat viribus, quod ceu alter scopus requiri tur necessarib cito, ac nulla adhibita alia distinctione,venas tundendas esse consistit. quid quod c vix tunc contingere potest, aliquid adsit illud dehortans auxilium. Alter u ia de inonstremus oportet. Axiomata illa Rugenis veritati ne quide adridere, imb falsia .Primi axiomatis falsitas,exeo,quod superiori capite diximus elucet palam. nam si plenitudo, siue magna,si ue parua, etiam morbo connexa, siue magno in specie, siue genere, venae sectionem non indicat: quia materies remedij,quae per scopos deliberatur. Ergo si nulla ratione ea indicat: neq; ut Vacrativa, aut reuulsivum indicabit. cum tantum plenitudo vacuatione,&magna magna,ceu ad quata indicet. Sed cu hoc auxiliu vacuatione pstet magna,& plenitudini magnet adqquata,hinc aduocata methodo

185쪽

is. DE CURAT . FEB. v v T. cunctis in consultatione adhibitis, de huius re mo

dis materie, quamprimit deliberabimus cum nulla exactior: relinquimus tamen menti vium liberum huius remedis,an in hac hypothesi, magis hoc, qua aliud conueniat auxilium. Quae proculdubib ratio formalis est . qua conuincimur crodere venae fcct. a plenitudine non indicari ; cum liceat Medico in ipsa tollenda, hoc, vel alicro uti auxilio, S de lingulis serib per methodum deliberare. quod longe distat a formali ratione indicantis. Rursus alterius axiomatis sal sitas inolescet,quod morbus magnus,citra plenitudinem, ven .sech. Iudiiscet, ut reuuli tuu auxiliu, li adiit fluxio. Nam hoc a xilium, ut in eodem semper veritatis curramus st dio, nullatenus indicatur. quod si ex hypothesi indicatur, non magis ut reuuli iuvim, qua in ut vacua tiuu, quia potest adeste motb.'εitra plenitudinem, in quo pollulet usus venam ludendam este,no alio, qua ut vacuemus portione aliqua sanguinis in pa te affecta contentam, morbi caussam a prima origine essiciente, ac mox fouentem. potest rursus adesse scopus uterq; reuellendi, S vacuandi, in eodem nu. morbo quod si pe accidit citra ullam plenitudinis differentia. Quare in morbis magnis,eria citra ple nitudinem, non ut reuellamus tantum,venas secare

ius. Sed haec modo sufficiat ad huius loci Galeni illustrationem, neque fas nobis cuncta persequi, dc auctarium construere, quam perfunctorie, S. qu si per spici legium hanc doctrinam prosequamur. Verum quispiam pro Augenio poterit nobis obiicere.Gal. passim,dum meth. exercet deliberandi de .ven .sect. inter alia coindicatia,plenitudine semper connumerat: quasi haesi necessarib adsit oporteat, si

186쪽

hon ut scopus, saltem ut coindescans cum morbo i lud auxiliv. lubet hoc demostrare ex lib. 2. ad Glauc. c. 2.cu dicat,In ea, de qua nunc astitur di ositiones inflamatione inqua adgeuu fluxus deferatur arq hoc subito plurima attollatur, rabi vero totu corpus plena sangitive appareat. ct valida laborantis vis , tempus autem ann sit ver, regio temperata, er vero sit adolescens, aut suuenι3, is funguιπιs eu. cuatrone ex superiorab.parto,indiget. Ide resert & lib. de sectis,c. 3. dufebris synochae curatione inllituli, in qua plenitudine supponit,& ex qua de venς sectione deliberat.

Si aequo animo Gai. consulamus, neque necessaerio plenitudinem concurrere ad ven. sect. deliberationem videbimus: quamuis citatis locis,ac aliis,illam inter hortantia proponat. libro ad Glauc. syndromen refeIt omniu, quae omnino, ac nulla adhibita amplius distinctione, valent animum Medi mouere, ad illius auxili j deliberatione. quod citra illo tum plurimorum p aesentiam , exigente morbo, & viribus una allentientibus, ius non sit scin

dere venas licet enim,ac sqpὸ,extra illas qtates adolescentiae,ac iuuentutis,extra ver, etiam in climate ac regione intemperata, sanguinem haurire ac cum maximo animalis commodo, hoc idem quotidie experimur quare illorum absentia, auxilium in to tum non dehortatur, sed aut dissert,aut minuit eius quantitatem,ut exemplis lustrat Gal. lib. de curand. Tar. per ven .sect .c. l .libro vero de sectis synocham

proponit, & cum haec in sua e sientia plenitudinem includar,ceu eius esticietem caussa, nihil miru si de ipsa sit facta metio. quid quod nec ibi ven . sect. indicate assirmar,sed vacuatione, eontrat a enim hac,

inopait nultitudina est. Quare plenitudo no regii iuvnecellarib ad ve .se. bene side si pretses,hac hortatur.

187쪽

asonem nulla adsit neres en rudims disserent a.

CAp. XXVI. VBere cuncta exprimete angultus nostri huaius spici lcgi j circus non patitur quidem .hIn

. viuuersam hanc doctrinam , quam saltidiosam toti commentis parauit Augenius,breuibus nos modo claudemus terminis, ne hoc noliIuiu, ad ustineam, cum ipsis,iuccrescat opus.

Caeterum antequam synopsim hanc aggrediamur,levem difficultatem,quam quisque nobis ob iIcere poterat, prius exolvemus, An clim plenitudinem respuat Galen.omnem intelligat, an quae a Menodoto Empirico observabatur,& tu omni vonae sectione necessarib requiri perperam existim uit.occasio dubitandi ex verbis Gal. elicitur, cum serὸ semper,dum de hac re mentio fit,illam Men doti plethoricam sisndromen redarguat.

Si rem altius contemplemur, hanc Menodoti tatum, haudquaquam redarguere videbimus,lmb &omnem Augenii plenitudinis differentiam,omneiave eiusdcm gradus. si et palam,exploratis praesertim Galeni praeceptis in usu revulsionis. nam in com pescatione fluxus, omnem plenitudinem obliuis.cendam esse retur , etiam & quae ad vires , cum in vacuo ferὸ corpore, & exangui venas secet, ut vi dere est libro s. Method..capite decimo quarto,dum

Epicraticam consulit curationem , sensim vacuan do,&sensim resarcicndo inanitum sere corpus. hac

rem,quasi veritate covictus, passim in suis libris de sang. m: si profitctur Augen. ut in casu ab alto,ac In

188쪽

haemorrhagiis reccilendis, citra vllam plenitudinis 'dii ferentia,dum olb vires sussicialit, praeliadu celet. Nilutomimas adhuc ta quidam spiritu diuites, nobis sic o si tali it,qui, ctiam praeter Augenium, ceruico se in otiani lectione ven ,etiam in reuulsiva, plenitudinem aliquitia neccilario reqim I tuentur, leni quadam pripvitia plenitudinis diui ιionc in actu, S potentia, vi micriali,ac partiati:&hanc salte in inreuulsiva repcrivi debereir gldc ait ruut . unde in casu ab alto , inquiunt, etsi aeuu in toto corpore non adsit plenitudo: tam cia in conrula parte futura expectatur. fluui cnim, ac quodam impctua natura sanguis e spiritus ira nimiit untur ad laesam,ac dolante part crinuiox inculcato ibi assiliciater sanguine, particularis ibidem gerini natur plenitudo : quam ut pio hibeamus futuram, impellimur tun dcre venas. reuullula igitur semoue,respicim' huiusmodi po- retia pleniludinem. Hac arte ipli, distates huius no- siti aeui de hac i e opiniones, coci liare arbitrantur.

Vertim omni depolita inuidiae linc, cuncta haec, ceu illa Orestis prodigiosa.inlomnia. quia reapse

in Ie uulsione, cum motum tantum aesti mei, a quo Indicatur, siue ipsa pie uitiua lit, que morbis futuris competit, siue curativa, quae morbis actu iam existentibus debetur, per partena illam fientem, haud quaquam Ullam respectamus plenitudine, actu,vel potentia existentem : cum pii mo morbum magnurus pectet, futurum, Vel prς sentem, rnox & humoris motum proxime,prq sentem itidem vel futurum. Et vi in eo de Imoremur exerto, in casu ab alto morb cst solutio videt. csit inui, liue mam festatue abdita cotulioe orta,q,ut plurimu dolore Igete parat. Nos, nulla actu existente ut corpore plenitudine, in hoc

189쪽

arictu serib de venae sectione decernimus i euulsiua, idque illicd; non propter praesentem morbum, aut plenitudinem futuram ; quia ille nec huiusmodi postulat remedium, imo vitioncm indicat, uri S

dolor anodyna: plenitudo, cum semper vacuat ione indicet, si actu non cit, nequit indicate actu nec eandem vacuationem;imo nec existit aliquis ibi ab

sectus,qui pers illud postulet auxilium, non solutio continuum,non dolore quare delibcrabimus de hoc remedio ob suturum morbum4 inflammationem videlicet, quam prompte fluxus parat, a dolore excitatus. Huius itaq; morbi ratione cogimur, ex vi methodi,primo, ac pcr ic de tanto auxilio decernere , ut eundem praecaueamus imminentem. Ide censendum in curativa revulsione, in qua mo

bum itidem primo respicimus : compcscimus enim fluxum, non ut picnitudo in parte no far,scd

primo ut morbus non succrescat, & nouae cauisse aduentu,maximum non capiat incrementum. Itaq;

venae sectio primo ac per se morbum sempcr pro sentem, vel suturum respectat, haudquaquam Plenitudinem actu, vel potentia, cum nec primo, aut per se indicet, sed secundario morbi ratione. Redarguuntur adhuc amplius: In vera ac simplici revulsione per venς sect. quae potissimum in cuctis exercetur haemorrhagiis, quam plenitudinem respicient' non actu aliquam,cum ia eiusde piofluuiitatione inanitum sit corpus: non potentia alteram, cu sanguis extra corpus ducatur,x per consequens priuata aliqua plenitudine excitare nequeat. Abeat igitur nouatores hi, discat prius, mox sana doctrinam, explosis procul comentis,doceat, profici Mur. Sed ad pensum redeamus , & primum , adueIta

190쪽

PER VEN. SECT. SPICI LEGIUM. Ist

riorum dictis flemus, quod ad venarum reuulsui sectionem aliqua non adiit luccellarib , ac semperi lenitudinis aliqua disterentia. quo supposito, ac

pio cerio trabit demonstremus nunc,quod neque ad vacuat uiam eadem adiit, sit nec ine. & ita undequaque confirmata erit nostra doctrina. Pro huius itaque partis v Uritate roboranda, haec sit ratio. Si aliqua plenitudinis differentia esset nec ellaria ad vacuat tuam venae sect . muthodo deliberandam in morbovum curatione,hbc id eb, quia illa,aut huius te medii esset scopus,aut primo Indicans. Scd nihil horum. Ergo ne tu cessaria plenitudinis aliqua differcntia quantumuis ad Vacuandum. Pilius propolitio ita vera,vt nulla probatione in- digeat. Nam in morbis,venet sect. sanandis,per me-ilio dii in lationalem deliberata, tantum cum Galeno obiecitamus,& eiusdem remedii scopos seu prς- polita, tum primum ac praecipuum indicans, quod morbus magnus, methodi carcer dc incitamentum ad inuetaienda remedia . reliqua coindicantia, nihil ad specifiei auxilis inuentionem iuuant, sed eius v- sum, quantitatem , dc Opportunum tempus potissimum declarant.

Rem exemplo lustremus. st morbus magnus materialis, venae sectionem postulans, quales, qui ab humoribus trahunt originem , in quibus adhuc sariguis suam seruet ideam : adsint porro & huius auxili j tres illi scopi, quos cum Hipp. lib. 4. de rat. vi ct .sen. I9. passim recenset Galenus. Quis haud dubid, utcumque si rudis,dc hoc auxilio venet sectionis non decernet cum his positis, nullum aedepol polsit ad ella ciandicans, illud absolutὸ prohibens auxilium , aut impediensi bene quidem differens

SEARCH

MENU NAVIGATION