Johannis Raphaelis Moxii ... Methodi medendi per venae sectionem morbos muliebres acutos, libri quatuor. Quibus succedit Spicilegium eorum, quae a variis sunt scripta de curandi ratione per venae sectionem febres, quas humor putrescens accendit .. Io

171쪽

Iam rationum alteram Augeiiij post Galeni te- lstimonium conuellamus ius est. In primis negamus totum enthymema. nam falsiim anteccdens, cum

falso supponat, ob totam magnitudinem motbi,millo aegre lanabili capitis affectu,administrati ven isect. cu nullus metis copos Illud assirmet. tia motb. siue aegre, siue facile sanabilis, dummodo in genere magnitudinem includat,ceu scopus requiritur ne- cellario ad venς sectionemriaeque hqc lola, rupti mo indicet auxilium,verum quatenus indicari, ,re quiritur una &altera indicatio ab eius caulsi si ad-s est, quae proxime , non primo auxillum respicta .vnde ad eius deliberationem, aestimanda indicatio a morbo magno, tum ab e ins caussa, ac aliis plWrimis,ut supta diximus. Ex his, consequentiae patet falsitas, quod sit explodenda venae iectio in morbo facile sanabili .primo, quia non se qui tu r ca Illo an recedente, mox,quia matcria filia , ut idem saccitat

Atigenius in alsumptione. Quare ex illis prorissis salsis mecessarib & falsa conclusio. Nam abluidum quidem suscipi veli et sectionem,ob solam revulsio nem in fluxione; uti in seciutudine,ob sola vacu

tionem. quamuis enim verum siet fluxione in reuul. sonem iudicare, dc plenitudine vacuationem lux ta ordinem colatrarietatis o tamen In usu methodi, gum consulantur scor, stimentur &indicantia ad materias remediorum M liberandas, & inter scopos venae sectionis praestans morbi magnitudo, uti inter ind at apri sub morb. magnus cu sua caussarhinc, no fulcipietur ve a. lectio tantu,ob reuulsione fluxionis,&vacuatione picnitudinis,cu primo excrctaturi, sulci. pi ituro b morbu palme ac lecudario

ob illos icopos. . ita respodeta auctoritate Galeni

172쪽

lib. 2.de com p. med. sim. loc ap. . nam ibi non co- sulit venς sectionem,ob plenitudinem tantum,nel glecto morbo: verum Oo morbum magnum con-l nexum cum sua caussae quae indicatio cauilla numquam nuda, Verum cum moibo eodem magnos connexa , & tunc caussa primum sibi vendicat lo-l cum in curatione, cum Vltimum in analysi con-

sequatur. Ad alterum Galeni locu m, ex lib. meth.cap. s. dicemus illius partes non facere, cum non legen- dus sit cum coniunctione disiunctiva vel, sed cum' copulatiua ut abunde iam supra cap. II. replic

An plenitudo .iuxta Augen, decretum,necessano, qae semper venasemonem indiera. t C Ap. XXIV.

ΙMpellimur adhuc, aduersus hunc cervicosum

Augenium eude reuoluere lapidem, quod plenii tudo nec semper, ac necessarib, etia iuxta Augenisi decretum venae sectionem indicet: imb nec ulla ra-l tione, aut quatenus plenitudos aut quatenus magna plenitudo, ut oicitanter ipsa lib. I. assirmat ca. . N S. huius instituti. Re demonstremus,supposito prius perfunctorie, quod venae sectio, ceu remedij materies,ne indicatur quidem. Ratio necessaria. Indicatio est actio intellectus, qua comprehendit nude, ac imperfecte uniuersitatem,citra con silium, citiaque scoporum obseruantiam: ut cognita ab intellectu occlusione in genere,quod est indicans , nude ac imperfectε citra consilium,aut scoporum obseruantiam illicου concludit de apertione, eius indicato in uniuersum.haudquaqua intellectus per hanc vim indiea

173쪽

r 8 . DE CURAT . FEB. I VT.tionis concludit de materie remedi lac eius qualitate remedis, de radice asparagi, aut apij, aut alierius cuiusque eandem vim pollentis: hoc enim munus ad lationalem spectat methodum , quae indicantia omnia, di coindicantia, indicara rursus Sscopos affabrὸ aestimat, & in consilium cuncta Proponit. Quare comprehensa ab intellectu plenitudine , et ii magna, haudquaquam ipse per hunc

indicantem , ex vi eius, concludit sanguinem elle hauriendum,ccu eius indicatum: imo tantum concludit vacuandum esse, ex Galeno lib. praesertim de plenit. cap. IO. & auxilio magno, si magna illa fuerit. Nam quia remedis materies, ad rationalem methodum spectat deliberare , aestimaras scopis frustra enim hi obseruarentur ab utroque Medicinae parente: quid, quod, α hos omnino respuit

indicatio i rursus obteritatis de indicantibus cumctis, de coindicanti b. nec no quod maximu est adcogruit remedioru usum exploratis & mededi aliis scopis, qualitato, quantitate, utendi modo, & occasione': quos pariter & omnis indicatio negligit, cum nudὸ unum, de altero uno indicetur. Caeterum quamuis haec, serib rem inquirentibus, sint luce meridiana clariora: tamen admittanis

tur eadem, ex hypothesi,ipsi Augenio, sub quadam latitudine, seu is κης λῶς, plenitudinem videlicet

indicare. demonstremus modb, nec semper, nec ne

Gilarib, imo nec ulla ratione venae sectionem in .dicare,ctsi magna. arn primum elucet ex illo Galani loco lib. .mst h. ca. 6. tantopere ab eodem Augenio decantato,dum dicat, Ex quo parest non hoc esse,quod mittendumsanguinem indicet sed iste nuu-aιnem morba, ac virium robur. Quare exacte cum

174쪽

Galeno concludimus, plenitudinam ad sectionem

Venae, nec requiri ut indicantem, nec viscopum.

confundit autem hoc loco scopum cum indicante, uti alibi indicantem cum deliberado auxilio, quod pallim videre est in Galeni libris. Primum illud apparet modb, cu assignet indicantia venae secti ne morbi magnitudine, & robur viri v. quod utruque falsum, de robore qua primu Virium.quis un- qua aut delirans allirmauit hoc ven .sech. indicare: Cum potius, ceu res secundum natura sui conseruatione indicet per similia,dissimilis aute. N Oppos It a venae sectio, de morbi magnitudine i a supra demoltratu .cu haec variis artib. variisq; auxiliis, ex vi methodi tollatur , intendit igitur hoc loco demonstrare Ga l. latum a belle, plenitudine indicare venae sectionem,quod nec ad eius usum requiratur vllatenus illius praesentia,ut infra lib. 8. meth. cap. q. ac curate ostenderat,dicens, etsi plenitudinissigna absint . quia nec scopus ipsa,nec indicans. Obseruandum tamen, ut roboremus & ea,quae

nuper diximus, quod cum Galenus hoc loco lib. . meth. tantum aestimet, ceu scopos morbi magnitudinem , & robur virium, quod illa necessarib ac semper requiratur,sub communi ratione, in omni venae sectionis deliberatione. Porrb et si alij plurimi se nobis offerant Gal. loci ad impugnada Augenis opinione,eo solo contenti, ad rationes confugere lubetast itaque prima. Si plenitudo venae sectionem indicat, cun Vnu,& Gal.astirmante lib. 9. meth. c. I 2. pariterq; Auge ni O, Vnu tatum indicet,ne poterit qui de plenitudo, nisi ab illo uno,eius opposito, & Indicato remoue ri.sed plenitudo,ex eodem Gal.lib. 6. meth. com .

175쪽

in lib. i. de humorib.& alibi, etiam de magna,inedia tollitur,frictionibus,balneo, clysteribus, etiam de purgatione. Ergo plenitudo haudquaqua venae sectione in dicabit. Prima illa propositio, pr ter Gal. dc ratione

firmat ut .hςc no solu petetur ex natura cotrario , qualia sunt indicas, de indicatu, veru & ex relatorunatura.de cotrariis inquit Arist. lib. io. Metaphys c. 6.&8latet,quod no cotingit uni plura cotraria e sedc rursus, impossibile est unum duob. cotrarin esse. De relatis,quia de natura relator u est , quod extrema relata simul semper ad tint,& sint simul natura, etiam ex eode Aristotele lib. categor .cap. de relat. & in se mutub itide conertatur. Quare indicato posito, necessarib & indicans ponendu:& sublato illo, tolletur & hoc .tu rursus, posto indicate,ponetur de indicam, dc sublato illo, auferetur & hoc, ne q. quidpia potest, insistetis circa id e fundamentum terminu esse diuersarum relationum .vnde unum dicetur tantum unius indicans, ut intemperies calida, resti. gerationis: neque intemperies illa quidpiam aliud

potest indicare, cu uni unu sit tantu contrarium. rein

frigeratio aute illa bene quidem diuersis in specie remediis exerceri potest: verum haec non indicantur,cum ex indicantibus, coindicantibus, & variis scopis rationali methodo deliberentur. Versi si plenitudo venae sect. indicet, aliud a ven. sect. indicare,aut tolli nequit. Q qua falsu,nuper de insistrabim ,& simul assuptionis veritas inorescet. Galenus citatis locis plenitudine diuersis specie remediis tolli Ierio conisulit , etiam & magnam propter diuerso runa coindicantium concursum:

uti si vires imbecilles , aetas pu3rilis, aut seni

176쪽

lis. quid quod & morbi natura cum certa plenituis dinis specie , ut quartana cum biliosa plenitudine,

etia testante Gai. li. I. ad Glauc. c. II. Ven .sect. respuit.

haec quidem, si genuinum esset ac unicum venae seiactio a plenitudine indicatum, nec valentia rationalem in uerrere methodum, aut colandere, imb plenitudine posita illicb Sc venae sectio admitteretur: uti posita intemperie calida, statim refrigerans inis dicatum admittitur . nec potens est quodlibet occurrat coindicans, etsi dii cors , illud non indicet; quia hoc unicum est eius contrarium, quod indico tur,& a quo semper ac necelsario tollitur .Quare ne ulla ratione ven. lect. indicabit plenitudo, cum eius adaequatu contrarium sit vacuatio, ut palam etia de magna ostendit Gal. libr. de plenit. c. io. quae simul sunt & conuertibilia. dixi ne ulla quidem ratione, quia quae uis illa sit siue magna, siue parua, siue in toto,sitie in parte, ullo in tempore aliud valet indicare praeter vacuationem, iuxta plenitudinis disse

Praeterea est de altera ratio, desumpta ex Gal. hist. lib. 9. meth. c. describit hoc loco Galenus pes stri-tem aetate iuuenem, febreque magna, synocho , inquam , laborantem , etiam cum Menodoti signorsi

plenitudinis syndrome, ut nulla de plet hora maxima dubitassi adesset ansa, huic diuinissimus Gal. cu sibi palam innotesceret plenitudo, adstaret pariter se bris magna, ne ausus quidem suit tundere venas: nec alio, quam sibi ignota ut fatetur ipse morbi id ea: ignorabat enim an synochos illa cum putredi9e, aut citra existeret. hinc in aliud tempus reiecit auxilis illius usum , quousque videlicet illius moibi persectam assequeretur dignotionem. m 3

177쪽

iudicando, ne fas quidem, non cognita morbi idea, a cuius magnitudine prim b deliberatur venae se. ctio hanc exercendam esse , neglecta omnino ad e. ius deliberationem magna illa plenitudinc, clara, ac uidenti, cuius praeientia, lautum abest, ut illud indicaret auxilium , apud Gal. quod ne mentio sane facta, etiam connexa cum morbo magno , quia ignorabatur huius idia. Elucet igitur ex hac elegati Gal. historia, quam elumbis, quaque erronea Augenii sit opinio. si enim plenitudo in hoc iuuciae

indicasset,lem per ac necessario indicallet: absurdE-que Gai. ex eo,quod morbi id eam ignotasset, hoc remediu in aliud te p' reiecisset. Quare ex mercGal. morbi idea est, unde elicitur primo indicatim, &aqua primo deliberamus de huius auxili j qualitate.

At tedant Lmabo ex his, incauti Medici, discant Cal. prudentiam, insequantur hoc unicum veritatis Modic exemplar,ne temere,sed prude ter, sobrie solet ter de magnis cu ipso deliberent auxiliis. impudentem reipuant Augentu, dum sola plenitudine bl eruata , coecutient ei de vena secanda deliberet,& admirabilem Gal. non pudeat accusare, libro sub 8. de sang. missc. 24. ex eo,quia plenitudine mani se-sto sibi innotescente, ac morbo simul in genere cognito, venam illicd non secuerit. non aestimans ipse quod rationali methodo istud fuisset oppositurn, ex vi eiusde , remedij qualitas primo ex morbi infimi idea ac specie, necessario deliberetur:hoc itaque ignoto,peruerse de illo remedio ven. sect. deliberacset Gai. quod piaculum de tanto viro sentire. Hinc pudore suffusus Augenius procacitet co ludit, uamobrem ιd Gal. factum non recipio. Sed, quidni recipias sodes Quid ad nos 3 In angulo sedebis lo-lus. Dij sexint, ne tua perniciosa haec labes , id ho

178쪽

minum amplius depascat vi mento Est & alia ratio ducens ad incommodum. si plenitudo ven. sect. Indicaret, aut magnus morbus i qspecie a plenitudine concitatus utroque termina utitur Augeniusὶ semperqtie ac necessario: duo inde sequerentur maxima incommoda, dc quod rue

4 et Omnino Gal. methodus,& quod ab alio , pleni. tudine affectu venae sectio indicari no posset Quod

Vtrumque absurdum, ac temerarium sane. Illatio probatur. In Gal. meth.ad ven. sect obseruantur scopi,praecipuu ac primu indicans, morbus, coindicantia reliqua,aetas inqua,teperamentu,cOrporis habitus, sexus,cosuetudo, ambies, caeli status, anni lepus, regio: quae omnia.sedulo aestimada ce-set,ac docet passim, li.pr sertim N. meth per totia librum,ac unice capite eiusdem libri 3. Si igitur semper,ac necess, tib illud auxilium indicat plenitudo, flustra illa cuncta propo outur illi manda, cu nihil

faciat ad hortatione, vel de hortatione auxilii uberrime vices omnium plenitudine gerente. cu ad in- dic tione tantu requirantur indicas & indicatum: ad ven. sech. cuncta illa aestimanda necellario, ac ie- per . ergo haec no indicatur, aut methodus ruit. hoc nefas asserere. Rursus si semper ac nece lIarib , ergo in omni tepore,& in omni occasione, cita cruditare Venrriculi adstante, quia vis indicatis a nullo potin friugi. ulcus . n. qui vic semper, ac necessario lic-catione indicat: neque aliqua est instantia, qua illa indicatio valeat alterari. destruetur itaq; med. mcth. inuenta naq. per iudicatione hac remedii qualitate cessat omnino meth. inqui redi illa, qua ex plurimis Pp Lari docet libris methodi G il. li .aute mc Iaatur,

179쪽

media, or inuentis recte vlotur quisquis in medendi methodo est exercitatus.Inuentio qualitatis renudit, qualis venae sectio est, hauddubie methodo parabitur , ut nuper diximus ex Galeno. illa praeter scopos,& varias intra eius carceres amplectitur indicationes, neque ab unica sola, ut indicatum a solo indicante, poterit comparari, ut eodem lib. 9.ca. 2.de'. de alibi exemplis lustrat Galenus; quare ne a sola plenitudine,cum methodum exoptet. Aliud incommodum demonstratur mox. Plurimis in locis scripsit Galenus vi supti ostendimus

citra plenitudinem ius venas scindere in morbis magnis.idem fatetur ceruicosus Augenius, dum ad compescendos fluxus, citra plenitudinem hanc admittat. Ergo solli plenitudo semper ac necessarib hoc auxilium non indicabit. nullatenus enim si hoc indicaret, aliud ab ipso poterat indicare: neque ab alio hoc indicari. conuertibilia enim sunt , Vt supti ex Galeno diximus, lib. mem .9. cap. a.Si itaque sola plenitudo hoc auxilium indicaret, neque et Iet . locus huic remedio ad fluxionem compescendam. neq; plenitudo altero poterat auferri auxilio. quod utrumque veritati reluctatur,& Galeno libro prae- .sertim meth. 4. cap. 6. cum illa aliis itidem tollat ut

auxiliis. falsa igitur Augem, opinio, execranda. Rus,atur Galeri Deus M. de eum radi pervena sere. ε, '. duo taed

I disputatione,candidam, diuIna m que cotem

180쪽

plor, certe Augeni j vicem doleo. Ille itaque libro

de cur. Iat. per venae fcct. sic eloquitur, Contra e-mm prosim fanssuinis mittendisops , primum inseplenitudinem non comprehendunt, sed sentisint sic dicam , passionus picionem. nam si eam magnam foreunaret, omnιnosanguinem mittemus, etiamsi nulla existat plenitudinis nota, tantum inrisecta aetate, viribus m regione. hunc locum abunde satis nos elucidauimus supra c. i8.verum,quia sensum eiusdem, ut sibi moris est Augenius ipse retorquet,lubet modo,iterum aduersus hunc molestum vim replicare. Augenius itaque libro praesertim 3. de curat. permissi sang. c.S. dum hunc locum intei pretatur, labitur foede, & inquit scopos mittendi sanguinem ex eo plenitudinem non comprehendere, quia ex Gal. li. 2. Aph. sen. 29. venae sectio semper magnum auxilium,plenitudo verb aliquado parua, quae aliis auxiliis i ven . sect. tollenda. Mox ex hoc axiomate concludit: Quare plenitudo non indicat nisi vacuationem in genere, verum quatenus magna, cuius ratione morbus magnus aut fit, aut futurus timetur, ven. scct.indicat quidem. O viri inconstantia Aduertant Philiatri amata, ac videant,qua tu

piter sit laesus Augenius. Nec illa ibidem Gal. mes;

Imb nec veritati adridet. commenta enim cuncta.

In primis plenitudinis diuisio futilis, omnem enim respuit ibi Gal. ceu scopum, cum tantu signet hoc loco,& alibi passim, morbum magnum scopupostulantem ven. sect. ad cuius instar magnam astrueret plenitudinem, si scopus alter. quid quod &in ratione indicantis, ipse per se nihil indicat, sed in quantum fit praeter naturam, seu morbi caussa,&t c si morbus magnus, cum ipse primo indicer