장음표시 사용
61쪽
ΦΑΙ. τρίτη δ εγω δύστηνος ς ἀπολλυμαι.
I P. εκ τοι πεπληγμαι. ποῖ προβησεται λογος
Etymol. M. V. ερος. GregOTIUS Corintnius p. 286. Eustainius ad L. A. p. 136, 33ml03 8 Scnolitistes Hotiteri Il. A. 469. et alii GTammatici. Vid Koen. Cui regori Im. Comparatur γέλος, 1Od Eolicum est pro γελωs. Eρος. freq'aens est apud Homeriun, Sed non nisi in nominativo vel acCuSR-tivola in Euripidis senariis quin- miles occureit in melicis, Soph. Electr. 197. Post nune VerSum nota interrogationis in editioninus male ponitum quot et infra 35 l. iactuu est. Ex ni et Sequenti his Sumpta quae vidi Plipem a Glixit, Epist. Heroicit. IV. 53. Forsitan hunc generis fato reddamus arnorem Et Venus e tota gente tributa petat. Pasiphae mater, decepto subdita tauro, Eniae est utero crimen
339. συ δ' Fl. 340. τί πάσχεις interrogatio est Atticis usitata, quam plerumque interpretantur Quid facis ' Mini
potius videtur congruere Um noS
tratium locutione II hat ails you 341. Sic in Sopli. E l. Col. 33l. legendum, V τῆσδε, αμού. ΙΣΜ. δυσμόρου δ' εμο τρίτης. issi δυσμόρου Sine auctoritate vidit Brunckius. malim o ἁπόλλυμαι. Confer Sopli Ant. 9l9. N. 426. Σίλωνα pri Δόλω iti Aldus in Rnes. 525. σώματα pro δώματα Herc. 26. V Elnisi. 343. Videtur Sensus esse, Ab istare mnore scilicet no non recenter, sed ju)n oli in infelices sumus. Aliterceperiint interpreteS. 344. δέ τοι Flor.
62쪽
I P. οἴμοι, τι λεξεις , τεκνον, ως- ἀπώλεσας. 345. Vulgo is ἐχρῆν, Perperam. α με χρὴ ervaVit Aristopnanes in Eouit. 16. ubi ni versus Imperatori Demostneni lepide adsignatur; et sic Brianerius. 346. Hec. 737. O τοι πέφυ α
Verias, Quid est illud tandem peto
vocant amare ' Recte contulit Valchena erius Ovid. Metam. VII. 12. miremque, nisi hoc est, ut aliouid certe simile huic, ouod amare vocatur. Coreigere tentavit Reificius 3 o, λεγουσιν ν νθρώποις ερFV, et ODSeQuentem nanuit Britneschina. 349. μεῖς θ' sine causa maluit Valch. Deinde εχρημένα Edd. et M SS. praeter Cod. A. oui recte κεχρημένοι. OrSonu ad Hecub. 5l5. Neminerint ii ne Da vesiani canonis : Si mulier, de se lo-ouens, pluralem adni Dei numeriam, genia etiaui adni Dei masculinum si masculinum adni Dei genuS, numeriam etiana adni Dei pluralem.
Hermanno ad Viger. p. 735. ea formula proprie indicare, Quo tandem progredieris, hoc facto initio Interrogatio post τέcνον Vul O posita erat mutavit alch.
63쪽
γυναῖκες, οὐκ ἀνασχετ' i υκ ανέξομαι
ανήκουστα τῆς τυραννου παθεα μελεα θρεομενας.
354. νέχεσθαι cum participio apud Atticos saepe conjunotur. Med. 38. οὐδ ανέξεται ac si Πά
Plura hujus structurie Xempla Videas apud Valck in Phoen. 550.356. πα λαγησομαι X. H. 369. veri1m Speram formam, ut anti-U1i eui, praetulere Tragici Non desunt tamen alteriuS Xempla, etsi rariora. Vid. Orson ad Phoen. 986. 358. Voces 4λλ' oμω in ne Senarii reuuentaDat EuripideS quem morem ridens Saepe imitatus est AristopnaneS. 359. Supprimitur μόνον, ut in Hec illi Ἀπώλεσ', υλὰ πωλεσ,
δ ερεs, ου Ῥεs, λλὰ φόνω φόνος Oi διπόo cόμον λεσε Alcest. 235. jus ellipseos XenFla suppeditabunt os Scaliger ad Varronem de R. R. III p. 244. Dan. Fesset. Adversar Sacr. IV. 3. Man. Davis. ad cicer Tusc. Disput. V. 6, et ad tacer de Natur Deor. II 64. et Laniberi Bos in voce. in P. 362. His respondent metra anti- stropnica infra 665. 363-4. Hos versus ita divisi, ut nerent Dochmiaci, cuju etiam generi Sunt v 365. 366 367 37 I. 372.374. svnarieti sunt v 368. 369. e Cretico et OCnmiaco constantes. Cons. ESch. Suppl. li 7. Totaυra πάθεα μέλεα θρουμένα Λέγω λιγέα βαρέα δα υοπετῆ. Quae, etsi vulgatum ordinen relicuit
Burneliis, in VerSu Docti acos distrinuenda Sunt.
64쪽
ὀλοίμαν εγωγε, πριν ' σαν φίλαν καταλυσαι φρένα.
ω τῆλαινα τῶνδ' ἀλγεων' πόνοι τρεφοντες βροτούς.
ολωλας, ἐξέφηνας εἰς φαος κακα. 365
utinam ante Interearn, qu=n dormina ista tua Moesto perdat funere itanὶ Quae interpretatio, etsi Valcken aerio Sati comImoda ViSa St, miniceri non satisfacit. Dixit sidem ster Suppl. 1004. αταλύσουσα βίοτον Sed Vereor ut αταλυσαι φρένα idem valere poSSi ac xaτα-λὐσαι βίοτον, nee duuito 1in Or-m1ptela aliqua in nis vocibus lateat: nanc opinionem firmat magna lectionuna varietaS. φιλίαν halbent
pro Vari ecl. φιλίαν caτανυσtatoρενῶν A. l. et Lia se . in aliquis legendum actitretur αθανύσαι, nam ἁνυτω Sperrum Spiritum nauet nee tamen video 1omodo ex ista lectione sensus idoneuS X-
o. . o. 1Od edidit Musgravit is, Soloecum est Graeci dice Dant πρίν σε θανεiν et πρὶν αν συχα νβς, non item πρεν α σε θανεῖν Praeterea non de De Dat pronomen inter πριν et a interponi. Hunc locum, unaninil certi naueam, 1od in textum reponam, alioriam Sagacitati coΠ1
rectioni Elnasleianae Lindoci et
65쪽
τι σε παναμεριος δε χρονος μενει τελευτασεταί τι καινον δομοις.
37 I. Adjeclivurn πανημέριος UdHODieriam frequens est et significat per totura dieni, quo sensu Attici
quod emit ininck. Inter a et Deuuens est confusio in liOc versii pro calvo Aldin nuDet4ενόν. De- est δόμοι in E et LaSc. 373. Vide supra I. V. 269. I φθίνει, go cadit, metaphora SVmP-ta a Sole vel astro in occasum verstente. 376. προνωπιον HeSycnius et Suidas exponunt per πρόθυρον, id est, vestibulu=n, ad nunc locum respicientes Hesychius etiam προ-
lux. Uid Bacch. 639. Etia προνώπιαὐτι χ' ηξει. Docet usitanius ad Il. A. p. 82, 35 m 62, 14 et marsuri ad Il. . p. 12, 14, 236, 4.
λoicos ei φέρει Alcest. 144 187. Ceteriam regi TroeZenia Peloponnesi vestiuuluna dicitur, utpotenus prima at Oriente peninsula pars Atticae Vecta erat. -Sic Pindar. l. XIII. 4. Κόρινθον Is6μ υπρο θυρον Ιοτειδῶνος. De situ et Dionumenti Troezenis vide quae
dedit Lealcius it in Peloponn T. II. P g. 442.377. Haec rille Aristophanes in
66쪽
θνητῶν Ἀφροντι η διεφθαρται βίος καί μοι δοκουσιν ου κατα γνώμης φυσιν πράσσειν κακίον εστ γαρ το γ ευ φρονεῖν G80 πολλοῖσιν ' ἀλλα py ἀθρητεον ταδε'
μακραί τε λεσχαι, καὶ σχολη, τερπνον κακον,αὶδώς τε, δισσαὶ δ εἰσίν ' χ μεν in κακη,
67쪽
o υκ Ἀσμ οποίω φαρμάκω διαφθερεῖν
εμελλον, ωστε Ουμπαλιν πεσεῖν φρενῶν.
λεμ δε καί σοι της Ἀμφὶς γνώμης ὁδόν.
ες οὐδε σιγαν τηνδε καὶ κρυπτειν νοσον.
meri cnoliast VeIiet addi A. 104. Pro γράμματα SS. A. B. πράγματα. Sed γράμματα EuStainius ad Il. . p. 723, 15 -613, 24 citans
68쪽
γλώσση γαρ οὐδε πιστον, ἡ θυραῖα μεν
φρονήματ ανδρῶν νουθετεῖν Ἀπίσταται, μαὐτη δ' ὐφ' αυτῆς πλειστα κέκτηται κακα. το δευτερον δε , την ανοιαν ευ φέρειν, 400τω σωφρονεῖν νικῶσα, προὐνοησαμην.
Κυπριν κρατησαι, κατθανεῖν Ἀδοξε μοι κρατιστον ' χυδεις ἀντερεῖ βουλευμασιν.
397 9. II et Stobseus XXXVI. p. 216 52. Grol. p. 142. Optime veriit Totuis an nullam labere convenit Lingit e sdein Consilia cor clinuae scit alieno dare, Suis labo=it
400. Ovulsi Pnaedrii Hemid. IV. I 5l. Et pugnare diu, nec me tib- mittere culpae Certa fui, certi siquid haberet anι . o δευτερόν τε Codd. A. H. 402. Vulgo τοισιν Edidi post Brunckium ossic', Quod extat in Orest. 1123. Hemiclid. 968. Ea deΠ1 oreectionem adni Duit Porsonus Medeae v. 292. roisio' pro τιῶσιν reponendum est in Nostri Ipnig T. 747. et alta. Vid inmadis. 139 I. De formis νυτω et ἁρύτω quae Pro communibus ἁνύω et ἁρίω Atticis in usu erant, vide Porsonum ad PlacenisA. 463. 404. βουλευμάτων Flor. 407. cet Lia. sc Ald. Sed on
69쪽
πρώτη θυραίους. Ἀ δε γενναίων δομων τόδ' ρξε θηλείαισι γίγνεσθαι κακον. OTαν am αισχρα τοῖσιν Ἀσθλοῖσιν δοκI, κάρτα δόξει τοῖς κακοῖς εἰναι καλα. μισῶ δε καὶ τα σώφρονας μεν εν λογοις, Albλάθρα δε τόλμας ου καλας κεκτημενας at πῶς o , in δεσποινα ποντια Κυπρι, βλεπουσιν εις προσωπα των ξυνευνετῶν, οὐδε σκότον φρίσσουσι οὐ ξυνεργατην, ' -
70쪽
ημὰς γαρ αυτο τοὐτ ἀποκτείνει, φίλαι,
ως η ποτ ανδρα τον ἐμον αἰσχυνα ἀλω, μθ παῖδας, πιυς ετικτον, ἀλλ' ελευθεροι, παρρησία θαλλοντες, it κοῖεν πολιν κλεινῶν Ἀθηνῶν, μητρος ουνες εὐκλεεῖς.
δουλοι γαρ ἄνδρα, καν θρασυσπλαγχνος τις θ, ὁ ταν ξυνειδὶ μητρος φ πατρος κακα.
Conferas infra v. 1077. AESenyl. Agam. 37. Icos ὁ αυτυς ε φθυγ- γῆν λάβοι, alέστατ α λέξειεν. Nostri Amirom. 25. ωὐδocoὐσί μοι Δύsto γ έλαύνειν φθέγμ' ἔχοντες o 'δ με. Cicer pro Coelio 24. Nonne ipsan domun nletuet, nequam vocem eliciat ' non parietes conscios ' non noctem illon tinestam ac luctuosani per ora escet ' venal. Sat. IX. 102. O Corydon, Corydon, secretu in divitis ulluni Esse putas ' servi ut taceant, timentalopetentur, Et canis, et posteS, sed aiunt esse par vitae Donum, Cum 426-7. Bis laiulantur apud Pli1- inrenum, de Lii Deror In Educatione
cτείνει reStitueriint ultimi editores ex A. P. et Lia Sc. Idem eri O S latus est infra 1067. πocreiναι Flor. 423. ἐλευθέρως Aldus, non male; sed paullo melior altera lectio ελεύθεροι, OUam Xui Dent A. D. P. l. L.aSC. et receperiant MuSgr. alch. BriinCh. 424. θάλoires Larse. rectus aninius nil sibi conscit niali. Vectum ἁμιλλύσθαι ni significat durando certare. Quom Sententiam comparari possunt SopnocleS