장음표시 사용
341쪽
πολέμου παραδόξω ροπη, ὁ μεν σωζομένοις, ὁ δ' ἰπολλυμένοις.
342쪽
OINO 'ξευρον τὸ ξύλινον τεῖχος το μόνον πόρθητον Συμβούλευμα
Ταῖτα μεν ουν τα προς Ἀθηναίους ασθεν δε σφό-Oρα και καταγελαστα τα προς Λακεδαιμονίους. Hτοιὶ γαρ πασα, φησιν η πόλις πολιορκηθησεται, η ἀπολω- λοτα τον βασιλεα πενθησει Τουτο δ' ξ παντος εικος ην παντί τ στοχάζεσθαι, το τοι τόδε η τόδε συμβησεσθαι. λλ' υ δη που θεου ην μάντευμα δε πως ἀμφιβαλλειν αγνοία του μελλοντος βοηθεῖν δεον και σωτηρ των Eλλη νων ε καιρω παραφαίνεσθαι, και μαλλον την κατα των χθρων και βαρβάρων νίκην τοῖς Ελλησιν 'ν οικείοις φίλοις προξενεῖν ' χι δε μη
343쪽
τουτο δυνατος ην, καν το μη παθεῖν αυτοῖς μη Γέλωναι παρέχειν. ora οὐδε τουτο, ἀλλ' υδ οπως αυτοῖς τατης ηττης περιστησεται γινώσκει. Δι και προς αὐτα Io οἱά φησιν λελεγχος κουε '
344쪽
Aλλὰ ταυτα μεν ταυτη. υ αξιον δε παρελθεῖν καὶ περ Κνιδίοις εχ ρησε πάλιν εὐχομενοι καὶ την
345쪽
Ταῖτα δε γουμαι το αδρανες των τε χρωντων καὶ 5των Ἀωμενων ἀπελεγχειν δευτάρκως, καὶ οτι μηδεναληθες η εν θεόν εστιν ευρεῖν εν τοῖς δηλουμενοις TOδε κακότροπον του θους εἴτε των πονηρῶν δαιμόνων εἴτε πω τα μαντικα καθυποκρινομενων ἀνορῶν ἴδοις αν, εἰ μάθοις ως καὶ ις τον κατ αλληλων πόλεμον τους oχρωμενους αὐτοῖς ρεθιζον ειρηνης και φιλίας αυτους δεον εἰναι βραβευτάς. ποτε μεν ουν Λακεδαιμονίους p. 2Iως ν οικείους και φίλους ὁ ε Δελφοῖς πάλιν κατα Μεσσηνίων παροξύνει, ποτε δ' ἡν Μεσσηνίοις κατα Λακεδαιμονίων χρα, εἰ πάλιν οἶτοι δι' ανθρωποθυσίας ἱλάσοιντο 'ους δαίμονας Aκουὰ δε και πω περιὰ
347쪽
Τὰ, εν δὴ της παλαιας ιστορίας τοιαυτα Μυρία ἐστὶ καὶ καθ' ημα τουτοις συνιδεῖν μοια, ε παλαιοῖ χρόνου και εις μας αυτους των κατὰ χρόνους αρχόντων ετοτε μεν εις ἀπρακτους πολέμους δια της των χΡησμων συμβουλίας ορμώντων, τοτε δε σφαλλομενων ε της των χρησθεντων ἀδηλίας, ἄλλοτε δε αποπλανωμενων κτης αυτόθεν των λογίων απάτης. I δε λεγειν ως ποτε εν ταῖς μεγίσταις συμφοραῖς, τοι των προς τους εχθρους bπαρατάξεων 'ων χν παῖς σωματικαῖς 'ρμωστιαις κινδύνων, πην πων νενομισμενων Ῥεων επικουριας χθεραπείας οὐδεν ναντο. Ποιαυτα δε ἀει και δια παντος αὐτοῖς τὰ πο των χρησμων εκπιπτει, οἱ και τα της 5 παλαιας ιστορίας συνίστησιν. Ἀλλ άπει των μαλιστα
παρὰ τοῖς Ἐλλησι θρυλουμενων του ΙΠυθίου χρησμωνεις τις η και ὁ προς Λυκουργον, ω προσιόντι ' ΙΠυθία επεφωνησε το βοώμενον κεῖνο '
και τὰ τούτοις συνεπιλεγόμενα φερε, και προς ταυτα
τίνα ποτε συνεῖ δεν ὁ προδηλωθεὶς ελεγχος ποπτεύσωμεν. Γράφει δε δε
348쪽
oINO d 28. Ἀλλ συ ον υρταίου προκαθηγεμόνα καὶ σκοπον ελθόντα
πῶς, ει θεός, υκ πίστατο νόμον πολιτικον ὁ φίλος του Διὸς P. 23 και πάντων ων λυμπίων Ἀλλ' πεί τοι καὶ ου δίχα θεοῖισως a. τοιαυτ ευρίσκεται li δεδεικται τυ θειοτάτω νθρώπωνυπο της του θεοῖ φωνης, φερε, ἴδωμεν την θείαν φωνην, καὶα δίδαξας τον Λυκοῖργον'
'Hκεις ευνομίον διζημενος αυτa εγώ τοι δώσω.
ος, ειποιμι αν εγώ Ουδεμὶν γάρ πω δοσιν ουδενὶ ἐπηγγείλω τοιαύτην'
Ἀπολλον, διδaσκαλίας και παρεγγυγησεως θείας καὶ ου a κρος ενεκα τούτων ὁ στόλος, οὐδε πως εἰς Δελφους ε Πελοποννήσου,
αλλ' ὐδ' ις Υπερβορεους υτούς. οθεν Gφῖχθαι λέγουσι κατὰ χρησμ0ν Ἀστερίας ἄλλης μάντεως
350쪽
εῖναι, ὰλλ' οὐδε των ἄλλων γυρτῶν και σοφιστῶν Ἀλλὰ τῶν μὲν Ἀγωγε υδεν θαύμασa ει μισθου τραχηλίζουσι σου δε του P. 25 θεοῖ καὶ τῶν νθρώπων ε μισθου τραχηλίζονται εἶθ' ὁ μεν