장음표시 사용
251쪽
στάσεις μεν προς Ἀλήλους, τέκνων δε των μεν μίξεις των δε ἐδωδίς, των δε di τι τούτων πατράσι τιμωρίας ἰδελφῶν εἰδελφοῖς υμνουση, καὶ ἄλλα τοιαυτα εἴπερ ὁ Πλάτων ταυτὶ λαβων εἰς οἰφανερον κατηγόρει, παρασχ εῖν, δοκεῖ μοι τοῖς Ἀθηναίοις αἰτίαν πάλιν κακοῖς γενέσθαι ἰποκτείνασι και αυτόν, σπερ τον Σωκράτην. Ἐπεὶ δε ην μεν υ αν προείλετο μὰψoν Ἀληθευειν, ἐωρα δε P. 65Iζην τε και ληθευειν σψ ως δυνησόμενος, θηκεν εν με τω σχήματι των Ἀθηναίων Ο Ευθύφρονα, ἄντα ανδρα αλαζόνα και κοάλεμον και εἴ τις ἄλλος θεολογεῖ κακως, αυτον δε τον Σωκρατηνε τ' a os τε και ἐν τω ἰδίω σχηματισμ εν περ εἰωθότως εηλεγχεν κάστω προσομιλων.
253쪽
Eιεν Ἀπειθὶ σας δε τω ἐνί, και τιμάσας αυτο την δοξαν καὶ τοῖς παίνους, τιμήσας δε τους των πολλων και μηδεν
254쪽
ΠΛATn- Οὐδαμῶς. Ἀλλα μετ' κεινου ἄρα μῖν βιωτον διεφθαρμένου, o το ἄδικον 1 μὲν λωβαται, τυ δε δίκαιον ὀνίνησιν H φαυλότερον γουμεθα
οὐδαμῶς. Ἀλλα τιμιώτερον ἰε Πολύ γε.Ουκ ἄρα A βέλτιστε, πάνυ ἡμῖν ἴτω φροντιστέον τί εροῖσιν οἱ πολλοὶ μας, ἀλλα τί ὁ παίων Ἀρ των δικαίων και δίκων, λεῖς, και αὐ ι Ἀλήθεια. 'D στε πρωτον μεν ταύτη ου ὀρθως εἰσηγγὶ εἰσηγούμενος της των πολλῶν δόξης δεῖν μας φροντι ειν
Και ὁ σωτηριος δε λόγος φησί Δόξαν την παρα ἀνθρώπων ζητεῖτε, καὶ την δόξαν την παρὰ μόνου os ενος ου ζητεῖτε. Δι και μεῖς ἐν τοῖς περ ευσεβείας ἀγωσιν ὀρθως πραττομεν ου σκοποῖντες τί μας οἱ πολλο ερουσιν, ἀλλα τι βουλεται εἶ ὁ του Θεου Λόγος, ον ἀπαξ κρισε ελομενους προσηκε καὶ τότε μοίως σπερ υν και προτερον τιμαν, His μετατίθεσθαι, μηδ' αν των πολλῶν δύναμις σπερ παῖδας μας μορμολύττηται Τοιουτοι δε ησαν και οἱ πάλαι παρ Ἐβραίοις εν μαρτυρίω διαλάμψαντες.
255쪽
πάλαι, ω Κρίτων ἄρα τηλικοίδε γεροντες ἄνδρες πρὸς ὰλλγιλους
ου δεῖ δηπου, ω Σώκρατες.T δε i ἰντικακουργεῖν κακῶς πάσχοντα, ως οἱ πολλοί φασι, Io δίκαιον η υ δίκαιον ἰουδαμῶς. T γάρ που κακὸν ποιεῖν L θρωπους τουίδικεῖν οὐδεὶ διaφερει. Καλῶς λέγεις. Oυτε ἄρα νταδικεῖν δεῖ ἴτε κακῶς ποιεῖν οὐδενα νθρώπων, 5
256쪽
παρ ἡμῖν ἱεροῖς φερόμενα γράμμασι. Και ὁ προφητης
νῖν δε υτ ε κείνους τους λόγους αἰσχύν)ὶ, ἴτε μων των νόμωνεντρεπ'l, επιχειρων μας διαφθεῖραι πράττεις τε περ ait δοῖλος
259쪽
Ἐγω δε τούτω δίκαιον διν λόγον ἀντείποιμι, τι υ καλῶς λεγεις, ὼ ἄνθρωπε, εἰ οἴει δεῖν κίνδυνον ἡπολογίθεσθαι του ζην η τεθναναι
260쪽
Mη αυτον οἴει φροντίσαι θανάτου καὶ κινδύνου ς ἴτω a εχει, ω ἄνδρες Αθηναῖοι, τη ἀληθεία ου αν τις αυτον τάξη, ἡγησάμενος βέλτιστον εἶνaι, η υπ' ρχοντος ταχύθη, ενταῖθα δεῖ, ὼς ἐμοὶ δοκεῖ, μένοντα κινδυνεύειν, μηδεν Ἐπολογιζόμενον Ῥητε θάνατον 1 μητε ἄλλο μηδε προ του αἰ γοῖ. Ἐγὼ ουν δει iv δι εἴη εἰργασμένος, ω ἄνδρες Ἀθηνάῖοι, εἰ με μέν με οἱ αρ ντες ταττον, ους μεῖς εἰ λεσθε ἄρχειν μου, καὶεν Ioτctata καὶ ε Ἀμφιπολει καὶ επὶ Δηλίω καὶ λλοθί που,
ου κεῖνοι ταττον μενον σπερ και αλλος τις καὶ κινδύνευον
αποθανεῖν του δε θεοῖ τάττοντος ὼς εγὼ ήθην τε και πέλαβον, φιλοσοφουντά με δεῖν ην καὶ ξετάζοντα μαυτον καὶ τους αλλους, ενταυθα δε φοβηθεὶς η θάνατον η ἄλλο ὁτιos πραγμαλίποιμι την τάξιν. Δεινον μέν avisse, και ὼς δεηθως τότ' αν με δικαίως εἰσάγοι τις εἰς δικαστηριον, τι υ νομίζω θεους εἶναι απειθων τη μαντεία και δεδιὼς θάνατον καὶ οἰόμενος σοφος ειὶ αιουκ P. ο γάρ τοι θάνατον δεδιέναι, A νδρες, ουδὲ αλλυεστὶ η δοκεῖν σοφον εἶναι μ' ἄντα δοκεῖν γαρ εἰδε ι 'στιν La υκ ῖδεν Oῖδε με γαρ οὐδεις τον θάνατον οὐδ' εἰ τυγχανει tio Oin. l. xviii. 98 3 3 ibi Io