Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

221쪽

Toῖτο μεν ανάγκη, τούτων ἔν γε τι δρωσαν φυχ ιν παντα διαγειν. Ταυτα μεν συν ἐν τοῦ δεκάτω των όμω i ειρητα τω b

222쪽

Και μάλα ἰληθες ο λέγεις.

223쪽

εἴπομεν ληφέ τε καὶ ἔχει

224쪽

p. 63 επικαλεῖσθαι, των δ' υτων τουτων ἄντων εν λω τε υρανου και Noet κατα μεγάλα μέρ) , και προσέτι καλων και εἰλικρινων ε τούτοις δ οὐκ ἄρα μεμηχανησθοὐ την πων inaλλίστων Ἀαι τιμιωτάτων φυσιν.

Ουκοῖν εἰ μη τουτο, μετ' εκείνου του λόγου αν επόμενοι βελτιον λέγοιμεν, ὼς εστιν, δι πολλάκις εἰρήκαμεν, ἄπειρον τε ε τω πανTι πολυ και πέρας et κανόν, καί τις Ἀπ' αὐτοῖς ψιτία οὐ φαυλη, κοσμοῖσά τε και συντάττουσα ενιαυτούς τε και ρας και μηνας, σοφία καὶ νοῖς λεγομένη Οικαιότατα. Δικαιότατα δῆτα.Σοφία μην και νους ἄνευ ψυχῆς υκ ἄν ποτε γενοίσθqν.

5 Oὐxosi Ἀν ἐν τῆ του Διος ερεῖς φύσει βασιλικην μεν νυχ ιν βασιλικον δε amῖν ἐγγίνεσθαι διὰ , iv της αἰτίας δύναμιν ἐνδε ἄλλοις ἄλλα καλά, καθότι φίλον ἐκάστοις λέγεσθαι.c 52. Tot δε γούμενον μὲν θεους εἶναι, μη φροντίζειν δε αυτους

225쪽

προστυχών, πολλων σεβημάτων καὶ δεινῶν γενομένων τισι δι ΠΛΑΤΩ

227쪽

Σφόδρα γε CA Oυν υ ραθυμία με και τρυφὴ δύνατον αὐτοῖς ὁμολογεῖν πραττειν ὁτιοῖν το παράπαν, ἄντα γε ῖους λεγομεν Δειλίας γὰρ εκγονος εν γε μῖν ργία, ραθυμία de ργίας και τρυφης. Aληθέστατα λέγεις. 5

228쪽

Ἐδη τοίνυν η σμικρὰ η μεγάλα τις φάτω ταῶτα Da τοῖς θεοῖς. Ουδετέρως γὰρ τοῖς κεκτημένοις μὰς μελεῖν ἄν εἴη προσVκον,επιμελεστάτοις τε οἶσι και ρίστοις. Σκοπωμεν γὰρ δη και τόδε

230쪽

Tω γε βιάζεσθαι τοῖς λόγοις ὁμολογεῖν αυτον η λέγειν ὀρθως. Ἐπωδῶν γε μην προσδεῖσθαί μοι δοκεῖ μύθων τι τινων.