장음표시 사용
241쪽
και Ῥεν ἄν μίξας ὁ Ζευς αμφοτέρων δω,
242쪽
διαμαχητεον παντὶ τρόπω μητε τινα λέγειν ταῖτα εν τη--τοῖ πόλει, ει μέλλει ευνομησεσθαι, μητε τινὰ κούειν, μητε νεωτερον 5 μητε πρεσβύτερον, μητε εν μέτρω μητ νευ μέτρου μυθολογουντα, ὼς ἴτε ὁσια ν λεγόμενα, εἰ λέγοιτο, υτ ξυμφοραημῖν ουτε ξύμφωνα αυτ εαυτοῖς. Eύμψηφός σοι εἰμί, φη,
τούτου του νόμου, aμοὶ aρέσκει Oυτος μεν τοίνυν, ν δ εγω, b εἶς α εχ τω περὶ θεοῖ νόμων τε και τύπων, εν ἶς δεησε τούς τε λεγοντας λεγειν, και τους ποιοῖντας ποιεῖν μη πάντων αἴτιον
246쪽
'Οτω τις τοιαυτα λέγη περὶ θεων, χαλεπανοῖμεν τε καὶ χορὸν υh δωσομεν ουδὲ τους διδασκάλους ἀσομεν επι aιδεία χρησθαι των νεων, εἰ μελλουσιν μῖν οἱ φυλακες θεοσεβεῖς τε και θεῖοι γίγνεσθαι, καθ σον ἀνθρώπω επι πλεῖστον οἶδε τε. Iaνταπασιν, d, εγὼ τους τυπους τουτους συγχωρω, aDὼς νόμοις ν αὐτοῖς
Ταυτα μεν ὁ Πλάτων. υροις δ αν την Ἐβραίων γραφην οὐδαμί ς με μύθους αἰσχροῖς περὶ το των ὁλων co ἀλλ' υδ περὶ των ἀμφ' αυτον θείων --γέλων Ουδε γε περὶ των θεοφιλων ἀνδρων μοίως ταῖς
247쪽
Eλληνικαῖς θεολογίαις περιεχουσαν, τον δε υπ του Io Πλατωνος ἐκτεθεντα τυπον, τι τε ἀγαθος ων ὁ Θεος cτυγχανει, και τὰ προς αὐτο γεγονότα πάντα τοιαυτα.
EF ἐκάστω ο χυν των δημιουργημάτων ὁ θαυμάσιος
κακα τοῖς φαυλοι. εκ εοὶ συμβαίνειν, ὁμωνύμως
αγαθος ω ὁ εος οὐκ ἐπι βλάβ' των τιμωρουμενων ἐπι φελεία δε και συμφεροντι λεγεται πάγειν ἄσπερα και ατρος ἐπι σωτηρία των καμνόντων κακα νομί- p. 648ζοιτο προσφερειν τὰς ἀλγεινὰς και πικρας θεραπείας. Διω και ἐστι πης Ῥείας γραφης 'νθα εἴρηται κακὰ ἀνθρωποι επάγεσθαι πο ου Θεοῖ, τὰ παρὰ τω Πλά- τωι ι λεκτεον, - ὁ μεν ρεδ. δίκαια τε και αγαθὰ sειργαζετο, και τε τὰ σκυθρωπὰ καὶ ἀνθρώποις κακὰ νενομισμενα τοῖς τουτων ἀξίοις πηγεν, οι δε ναντο κολαζομε ι, ου μόνον κατα τον φιλόσοφον αλλὰ καικατα την Ἐβραίων γραφην λεγουσαν Ο am αγαπα
248쪽
δ' ἄθλιοι μ ἐν οἱ Οίκην διδόντες, ην δε ὁ δρων ταυτα
ὁ Θεός, υκ ἐατέον λεγειν τον ποιητην, αλ εἰ μεν τι εδεηθησαν κολάσεως λεγοιεν ως ἄθλιοι κακοί, διδόντες δε δίκην φελουντο πο ου Θεοῖ, ἐατεον κακων δε αἴτιον φάναι Θεόν τινι γίγνεσθαι, ἀγαθον οντα, διαμαχητεον παντι τρόπω. λλα και περ του I. ἀλλοι- οῖσθαι τον Θεον ὴ ταρ βραίοις προφητεία δέ πηε προσώπου του Θεοῖ διδάσκει λεγουσα Διότι εγὼ1 Κύριος ὁ Θεὸς υμων, καὶ Ουx λλοίωμαι Και ει ταις θεο-e λογίαις δε ὁ Δαβὶδ αναφωνεῖ λεγων Πάντει ς ἱμάτιον
παλαιωθήσονται, καὶ ωσε περιβόλαιον ἐλίξεις αυτους και ἰλλαγησοντaι συ δε ὁ αὐτὸς ει, και τα ετη σου υκ κλείψουσιν.
Εἰ δέ πη τον του Θεου Λόγον εἰσάγουσιν ν ειδε και σχηματι ανθρωπείω παραφαινόμενον, λεκτεον, ς υ
κατα τους Ἐλλη νων μύθους μοίως Πρωτεῖ και Θετιδι και Ηρα, οὐδ' ς οἱ θεοὶ οἱ περιερχόμενοι νυκτωρ πολλοῖς ζώοις και παντοδαποῖς ἰνδαλλόμενοι, και τον του ρεου Λόγον ἀνθρωποις πεφηνότα εἰσάγουσιν οἱ o 'Εβραίων λόγοι, ἀλλ' δες αὐτος ὁ Πλάτων δεῖν ποτε φησιν επὶ φίλων ευεργεσία, τα δια μανίαν η τινα
ανοιαν κακόν τι επι χειρωσι πραττειν, τότε αποτροπης
ενεκα ς φάρμακον χρησιμον γενεσθαι την του Θεοῖ εις ἀνθρώπους πάροδον Ἐπει υν των επὶ γης ζώων Ουδεν ην θεοφιλεστερον γενος ἀνθρωπου, συγγενες τε και οἰκεῖον τω του Θεο Λόγω, παρ ου και λογικὰς την της ψυχης φυσιν ἀπείργαστο, εἰκότως, οἱ φίλου ζώου κηδόμενον, τον επουράνιον Λόγον κειν επὶ θερα-
249쪽
πεία φασὶ παντος του γενοwς, νόσον και μανιαν κτοπον ουπομείναντος, ως μητε τον Πατερα γινώσκειν Θεον,μητε την οἰκείαν της νοερας φύσεως οὐσίαν, μη 'υ P. 49 Θεοῖ πρόνοιαν, σώτειραν των λων, εἰς λόγου δε ζώου σχεδον σον παρατροπην κοντος. Διο δη τον Σωτηρα καὶ ἰατρον επιστηνα λέγουσιν, ου με δη της οικείας εκστάντα φυσεως, οὐδέ γε ψευσάμενον τους Oρωντας, 5
ἄμφω δε αληθη φυλάξαντα τό τε φανες και τ ορώ
του παντος ανθρώπων γενους ληθῶς ἀλλ' υ δοκησει δι' Ἀν ἀνείληφεν ανθρώπου διεπραγματευσατο, πην προν τον αὐτοὶ Πατερὶ φιλίαν τε και ἰποστροφηνδια της κατηγγελμενης υπ' αυτον θεογνωσίας τε καιαληθους ευσεβεια πασιν μῖν δωρουμενος. Και τα
250쪽
Καὶ πόλεμοi ἄρα γῆ συ εἶναι τω ἄντι εν τοῖς θεοῖς προς ἀλληλους. καὶ χθρας γε δεινας καὶ μάχας καὶ ἄλλα τοιαυτα πολλα, οἶ λεγεra τε πο των ποιητων, καὶ π των γαθων γραφεων τά τε ἄλλα ιερα μῖν καταπεποίκιλται, καὶ δἰ καὶ τοῖς μεγάλοις Παναθηναίοις ὁ πέπλος μεστὸς των τοιούτων ποικιλ-