장음표시 사용
291쪽
Aφθιτον, θάνατον, 'τον μόνον ἀθaνάτοισιν. Ἐλθέ, μέγιστε θεων πύντων, κρατερ συν νάγκν', φρικτός, aῆττοτος, μέγας, ἄφθιτος, ον στέφει αἰθήρ.
292쪽
Καλῶς ου και Φιλγημων ὁ κωμικός, την ε'ἰδωλολατρείαν εκκόπτειδια τούτων οὐκ ἔστιν μῖν Ουδεμία τύχη θεός,
293쪽
Ἀν κράτος, ει δaίμων γένετο, μέγας Οὐρανος ιθων, ἔν δε α πάντα τέτυκται, ἐν τάδε πάντα κυκλεῖτaι,
Μάντι δ' οὐδεις εστιν επιχθονίων νθρώπων, οστις ν εἰδείη Ζηνος νόον αἰγιόχοιο.
294쪽
γράφει. d. IIάλιν του Mωσέως εἰς μόχθους καὶ πόνους διὰ την παράβασιν τε ξεσθαι την γυναῖκα προφητεύσαντος, ποιητής τις οὐκ ἄσημος
296쪽
t Eικοτως τοίνυν ὁ Πλάτων θίω a βελτίστας φύσεις ἀφικνῶσθαι
μενήθη θάνατα καθ' hμπαν ἐργαζόμενα των δὲ τι θνητων τα με εν φόβω καὶ διὰ της μητρος αυτων τι κατα γαστρος ὀχούμενα, τα δε αυτε ξουσί λογισμω Και των ὀνθρώπων παντες Ελληνές τε και βάρβaροι, γένος δ' οὐδεν οὐδαμοῖ των γεωργούντων ἴτε d. νομάδων, λλ' οὐδε των πολιτικων δύνaται ζην, μη προκατειλημμένον τῆ το κρείττονος πίστει Δι πὰν μεν θνος ωον, πανδε εσπερίων πτόμενον φόνων βόρειόν τε, και τα πρὸς τω νότωπάντα, μίαν εχ ει a την αυτην πρόληψιν περ τοῖ-aταστησα- μένου την γεμονίαν, ε γε και τα καθολικώτατα των ἐνεργημάτων αυτοῖ διαπεφοίτηκεν επ' ἴσης πάντa.
Πολύ δε πλεον Οἱ παρ' Ελλησι πολυπράγμονες φιλόσοφοι κ
297쪽
Τοσαυτα και ὁ Κλημης Ἀλλ' πειδὴ δια μακροτε- ρων μῖν η κατα ΙΠλάτωνα παρεστη φιλοσοφία συνωδος εουσα κατα πλεῖστα τοῖς Ἐβραίων δογμασιν εφ' οἶς και ἀγάμεθα τον ἄνδρα της τε συνεσεως και της ἄλλης τοῖ ληθους ευγνωμοσύν ς), ωρα επιθεωρησαι τίναταῖ εἶναί φαμεν εφ ν ουκε ομοίως περ αυτον διακείμεθα, την δε νενομισμενην βάρβαρον της κατ γαυτον προτιμωμεν φιλοσοφίας. 14. IL Ἐβραίων λόγια Ῥεοπρόπια και ησμους c ηειοτέρας κατὶ ἄνθρωπον δυνάμεως περιεχοντα, Θεόν τε αυθεντην επιγραφόμενα. και πιστούμενί γε την παγγελίαν δια της των μελλόντων προρρησεως, δια τε πων συμφώνων ποῖς θεσπίσμασιν ἀποτελεσμάτων, πάσης λεγεται διεψευσμενης διανοίας κτος
τυγχανειν. I γουν θεῖα λογια γνά, και ργύρων πεπυρω- μενον, δοκίμιον γῆ, κεκαθαρισμένον ἐπταπλασίως, ανειρηται.
298쪽
της φύσεως ἀληθεῖ συνεπηνεγκαντο, A μη ἀνευρεῖν ἀπάτης καθαρον εν αυτοῖς μάθημα. υτίκα γουν βραχύ τι της φιλαυτίας εἰ θελησαις φεῖναι, και φως αὐτὰ δυνάμει λογικης ουσίας πιθεωρησαι, γνοίης ν1 τον θαυμάσιον φιλόσοφον αυτον κεῖνον, O δη μόνον πάντων Ἐλλη νων ἀληθείας προθυρων ψαυσαντα, ληφθαρτη καὶ ξοάνοις βαναυσων χερσὶν εἰς ἀνδρείκελον
P. 692 σχημα κατεσκευασμενοι την των θεων προσηγορίαν καταισχύνοντα, και μετα το μεγα της μεγαλοφωνιας
υψος, δι' fi τον πατερα καὶ δημιουργον εἰδεναι τουδετο παντος διετείνατο, ἄνωθεν ποθεν ξ ὁπερκοσμίων ἀψίδων εἰς τον κατωτάτω βυθον της θεομισους εἰδωλολατρεία τω δημω των Ἀθηναίων συνωθούμενον ως μη διατρεπεσθαι τον Σωκράτην καταβηναι φάντα εἰς Πειραῖα προσευξόμενον τ θεω, και την βάρβαρονεορτην του πολίτας τότε πρωτον επιτελουντα θεασό- μενον, και τον ἀλεκτρυον τω σκληπι θυσαι ὁμολογουντα προστάξαι, τόν τε πάτριον ' ληνων ξηγητην, τον-γκαθημενον εν Δελφοῖς δαίμονα, θειάζοντα Διὰ και εἰκότως της ἀφιλοσόφου πληθυος την αἰτίαν της δεισιδαίμονος πλάνης επιγράψαιτο ἄν. Ἀνάλαβε γοῖν σμικρον ἄνωθεν τον λόγον, και θεα οἶ σοι ὁ πάνσοφος μετα τὰς σωμάτους καὶ ἀφθάρτους δεας,
και μετὰ Θεον πρῶτον και δεύτερον αιτιον, και μετὰ
νοερὰς και θανάτους υσίας, περὶ της πανδημου δόξης
299쪽
προγόνους εἰδοσιν ' ἰδυὶ ατον Ῥυν θεων παισιν πιπιστεῖν, καιπερανε εικότων aὶ ναγκαίων ποδειξεων λέγουσιν, αλλ' ὼς οἰκεῖα 5 φασκόντων απαγγέλλειν ἐπομένους τω νόμω πιστευτεον Ουτως ουν κατ κείνους μιν η γένεσις ταρι τουτων των θεων χετ και λεγέσθω Γης τε ab υρavom παῖδες D κεανός τε καὶ Ἀηθυς εγενέσθην, τούτων δε Φόρκυς Κρόνος τε και 'Pέα και σοι μετα d. τούτων ε δε Κρόνου και 'Pέας Ζευς Ηρα τε καὶ πάντες σους ἴσμεν πάντας αδνελφους λεγομένους υτων, ἔτι τε τουτων ἄλλους εκγόνους.
μυθικα των ποιητων γενεαλογίας καθυποκριναμενος. Λυτοῖ μεν γαμην ἀκουσαι φάντος ἐν Πολιτεία τά ε'
Ἐν τοῖς μείροσιν, ν δ εγω, μυθοις ὀψόμεθα και τους ελαττους. Δει γαρ δὶ τον αυτον τύπον εἶναι και ταυτὸν δύνασθαι τούς τε ομείους και τους λάττους η υκ οἴει Εγωγε, ψn' - οὐκεννο οὐδὲ ob μείους τίνας λέγεις Ους σίοδός τε και p. 693Mμηρος, εἶπον, μιν λεγετην και οἱ ἄλλοι ποιηταί. Οἶro γαρ που μύθους τοις νθρώποις ψευδεῖς συντιθέντες ἔλεγόν τε καὶ
τα μικρω πρόσθεν τεθειμένα. Hάλιν τε αὐτου ην 5 καὶτα δι' ων ἔφησεν Ἐξαλείψομεν αρα, ην δ' εγώ, πο οὐδε τοῖ ἔπους ὰρξάμενοι
300쪽
Ω ν τουτον τον τρόπον εἰρημενων, τί δητα βούλεται
αυτ η μετα ταυτα φων του με ποιητας θεων παῖδας Io ονομαζουσα, και τ τε ἀπιστεῖν αυτοῖς δύνατον εἷναι Lφησασα, καί re ἄνευ εἰκότων καὶ ναγκαίων υτους ἀπο
δείξεων του περ θεων μύθους πλάσαι μαρτυραμέν uΤί δε η ἄλογος θέλει πίστις, δέει της ἀπο των νόμων τιμωρίας προβεβλημεν ΙΠῶς δεχεων Ουρανος και η