Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

321쪽

γυναῖκας, ως καὶ τοῖς τυ χουσιν κολασταίνειν ξεῖναι, αλ επὶ τὶ των ἀρχόντων ἐξουσία κεισθαι την προς τους ἄνδρας διανεμησιν αυτων. υτω γαρ εἰναι κοινάς, ως αν καὶ τα δημόσια χΡηματα φαίη τις εἶναι κοινά, o οἱ προσηκε διανεμόμενα προς των πιτετραμμενων. Και δὴ ταῖ ούτω εχετω. ι δ' ἄν ειποις μαθων ως και η εκφερειν εἰς ως τα κυούμενα προστάττει, p. 7O9λεγων δε Γυναικὶ μεν. ην χ' έγω. δρωμένη πιπω εἰκοσιέτQος μέχρι MAAΤΩ-

Και τα μεν περὶ γυναικῶν αγωγης τοιαυτα. α δεπερ ερωτο εκθεσμου, πάκουσον ta τυγχάνει. 5

322쪽

ΠΛΑTΩ- ψευματος κείνου πηγη, ον μερον Ζεῖς Γανυμηδους ερων νόμασε, πολλη φερομένη προς τον ἐραστην η μὲν εις αυτον Ἀδυ, ψ δ' 5 ὰπομεστουμένου εξω απορρsi και οῖον πνευμα η τις ηχὼ ἀπὸ λείων τε και στερεω ἁλλομενη πάλιν θεν ωρμηθη φέρεται, ἴτω dis του κάλλους ρευμα πάλιν εις τον καλον δια τω ομμάτων ἰόν, η πεφυκεν επι την ψυχην ἰέναι φικόμενον, καὶ αναπτερωσαν τὰς

διοδους των πτερῶν, αρδει τε και ρμησε πτεροφυsi τε και την

Ἐπιθυμεῖ δε κείνω παραπλησίως μέν, ἰσθενεστερως δέ, ὁραν, Io απτεσθαι, φιλεῖν, συγκατακεῖσθαι' και δη ODI' εικος, ποιεῖ τομετα τουτο ταχὴ ταυτa Ἐν Ουν τῆ συγκοιμ)ὶσει τοῖ μὲν εραστοῖ p. 7Ιω ὰκολαστος ιππος εχε ο τι λεγη πρὸς τὸν νωχον. και ὰξιοῖὰντι πολλων πόνων σμικρα ὰπολαῖσαι ὁ δε των παιδικῶν χειμεν ουδὲν ειπειν, σπαργῶν δε και ὰπορῶν περιβάλλει τον εραστην καὶ φιλεῖ, ἐν σφόδρα εἴνουν ὰσπαρόμενος' ἔταν τε συγκατα-5 κέωνται, Ῥῖός εστι μὴ παρνηθηναι το υτου μερος χαρίσασθαι τω ερῶντι ει δεηθείη τυγχάνειν . . . 'Εαν μεν δὶ Ουν εις τεταγμένην δίαιταν και φιλοσοφίαν νικηστὶ τα βελτίω της δια ιας, μακαριον και ὁμονοητικον τον ἐνθάδε βίον διάγουσιν, εγκρατεῖς εαυτῶν καικόσμιοι ἄντες.

323쪽

διαρρηδην τουτοις ἐναντία νομοθετεῖ, μεγάλη τη φων

την κατα παιδεραστων προσηκουσαν προφερόμενος 5Oίκην Φησὶ γουν 'O αν κοιμηθὶ μετα ἄρσενος κοίτην

γυναικός, βδέλυγμα ποίησαν αμφότεροι θανάτω θανατουσθωσαν, ἔνοχοί εισι Και 'Επικατάρατος τας ὁ κοιμώμενος μετα ἔρσενος

κοίτην γυναικός. Τί δεῖ τα νυν πελεγχειν ως παρεὶς ὁ σοφώτατος ηον παιδεραστην, οὐδ γαμ εν τοῖς P. III

324쪽

Νομοις ςίωσε κατα παιδεραστων θανάτου δίκην ρίσασθαι, προσταττε θανάτω ζημιουν οἰκετων τον μηκαταμηνύσαντα θησαυρον υ ἐτερου τινος ευρημενον

Ἐπάκουσον δε καὶ τῶνδε, να μη με συκοφαντεῖν υπολάβης

του θεοῖ Και av μὲν λεύθερος ὁ μηνύσας , δόξαν ρετης κεκτησθω, μη μηνυων δε κακίας Δουλος δε εα η, ὁ μηνύσας μὲν ἐλεύθερος π της πόλεως ὀρθως γίγνοιτ' av ἀποδιδούσης τωδεσπότ' την τιμην Ῥη μηνυων δε θανάτω ζημιούσθω.

Κανταυθα μεν εζημίωται θανάτω ουχ ὁ παρακινησας τι των ἀπειρημενων, αλλ ὁ τερου πλημμελησαντος μηκαταμηνυσας. Και αλλως δε καθαρον ἀποφαίνει δεσπο- την, ε τον ἴδιον δουλον θυμω φονεύσειε Ἀεγει δ' ουν

Δοῖλον δει κτείνας εαυτοὶ μὲν καθηράσθω, εα δε ἀλλότριον d. θυμω, διπλ)ὶ το βλάβος κτισάτω τω κεκτημένω. Και τουτ δε πάκουσον αυτο των νόμων, ους περι

φονεων διετάξατο '

Α ἄρα τις αυτόχεό με κτείνy ελευθερον, το δε πεπραγμDOν ὰπροβουλευτως ὀργη τινι γένηται πρα εν τα με ἄλλα, καθαπερ ἄνευ θυμοῖν κτείναντι προσηκέ ω πάσχειν, πασχέτω δύ, δ' ξανάγκης ἔτη φευγέτω κολάζων τον αυτο θυμόν.

325쪽

τον ἔμπροσθεν αυ, τρία δε ἔτη, καθάπερ ατερος ἔφευ γε τ, δυο, OΠAATΩ- φευγέτω μεγέθει θυμοῖ πλείω τιμωρηθεὶς χρόνον.

Εἶθ' uta: περὶ τον δευτερον ηονεύσαντος τοιάδε

νομοθετεῖ

Και παλιν ξης φησίν

'Εa δε ὁ γίγνεται μέν, λιγάκις δε δια θυμον πατηρ Ῥητηρ υἱον η θυγατέρα πληγαῖς ἡ τινι τρόπου βιαίω κτείν , καθάρσεις 5μεν Tay υτας τοῖς αλλοις καθαίρεσθαι, καὶ ἐνιαυτους τρέῖς απενιαυτεῖν κατελθόντων δε των κτεινάντων παλλάττεσθαι

γυναῖκά τε ὰπὸ νδρος καὶ τον ἄνδρα απὸ γυναικός, καὶ μήποτ

Και τούτοις επιφερει' Io Γυναικα δε γαμετην av νη δι' ὀργην κτείνη τινά τις,

γυνη τις αυτης ανδρα aυτον τουτ ωσαύτως εργάσηται, bκαθαίρεσθαι με τους αυτους καθαρμούς, τριετεις δε ἀπενιαυτησεις διατελειν Κατελθων δε ὁ τοιοῖτό τι δράσας, τοῖς υτos παισὶν ἱερων μη κοινωνείτω, μηδε μοτράπε- γιγνέσθω ποτε . . . Καὶ

326쪽

ΠAATn τουτοις, ων δελφούς τε δελφων καὶ γονέας ἐστερηκε παίδων τούτοις δε συνέστιος αυτοῖς μηδέποτε γιγνέσθω, μηδε κοινωνος ἱερῶν. . . . Ἀδελφὸς δὲ εὰν δελφον κτείν' εν στάσεσι μάχης γενομένης η τινι τοιούτου τροπω, μυνόμενος ἄρχοντα χεόων πρότερον, καθάπερ πολέμων ποκτείνας ἔστω καθαρός. Και

ξένος, η ξένον στος μυνόμενος κτείνy, κατα τα υTα εστ του καθαρος εἶναι και a δοῖλος osλον, σαύτως. a δε αυδοῖλος Ἀλεύθερον αμυνόμενον αποκτείνη καθάπερ ὰ κτείνας απατέρα τοῖς αὐτοῖς νοχος στω νόμοις. . . . o αν ε προνοίας τε και ἀδίκως ὁντataoῖν των εμφυλίων αυτόχειρ κτείνη, πρωτον με των νομίμων εἰργέσθω, μητε ἀγοραν μήτε ερα μητε λιμένας μήτε ἰλλον κοινον συλλογον μηδένα μιαίνων, εάν τε τις In -s αγορεύη τω δράσαντι ταυτα νθρώπων καὶ εὰν η. Ο γαρ νόμος παγορευε . . . ὁ δε μ επεξιών, δέον, Ῥη προαγορεύων, εἰργέσθω των ντὸς νεψωτητος . . . o δε δευτερον πόδικος τω θέλοντι τιμωρ iv πὲρ του τελευτησαντος γιγνέσθω. . . . Γυνὶ δε ανδρα αυτης ξ ποουλης του ποκτGναι τρώσασα, Io ανη την αυτοῖ γυναῖκα, φευγέτω δειφυγίαν.

p. 713 Τοιουτοι μεν οἱ του φιλοσόφου νό μοι. ι δε χρηκα τους ΛΜωσέως τούτοις ἀντιπαραβαλεῖν, ἐπάκουσον

327쪽

Τοιαυτα δη καὶ τὰ Μωσεως. υθις δε ὁ ΙΠλάτων τίνα τρόπον καὶ δι ὁποῖα πληγαῖς παραιτητοις αἰκίζεσθαι

τον οἰκετην προσταττει, πακουσον' Oταν την γενναίαν νυν λεγομένην σταφυλην η τα γενναι 5 AAT :συκα πονομα μενα ὀπωρίζειν βούληται, α με ε των οἰκείων λαμβάνη, πως ν θελη καὶ ὁπόταν βούληται καρπουσθω εανδε ε αλλων μη πείσας, πόμενος τω λόγω τω μη κινεῖν - μηκατέθετο, κεῖνος ὼει ζημιούσθω. 'Eὰν δε δοῖλος μη πείσας τον δεσπότην των χωρίων ἄπτηταί το των τοιούτων, κατα ρὰγa o dτρύων καὶ σῆκον συκης ἰσαρίθμους πληγὰς τούτοις μαστιγούσθω.

328쪽

μεγαλονοίας. D. δε σεμνα καὶ φιλάνθρωπα τὰ παρα

Μωσε μάθοις αν επακουσας δε πη λεγοντος ' αν δε

εἰσέλθ)ὶς ει ὰμπελῶνα του πλησίον, φαγη σταφυλην, σον ψυχην σου εμπλησθηναι, εἰ δ' ἄγγος ου εμβαλεῖς. Καιπαλιν Ἐαν δε εἰσέλθης εις μητον του πλησίον σου καὶ συλλέξγὶς στάχυν εν ταῖς χερσί σου, καὶ δρέπανον is μη επωάλης 1 επὶ τον ἀμητον του πλησίον σου. Και αυθις' αν ἀμησης ἀμητόν σου εἰν τω πω σου, καὶ πιλάθη δράγμα εν τω ἀγρωσου, υκ ἐπαναστραφηση λαβεῖν υτό τω πτωχω καὶ τω προσηλύτω καὶ τω ὀρφαν καὶ τὶ χηρα ἔσται, να υλογηση σε Κύριος ὁ Θεος σου εν παντὶ ργω των χειρων σου. αν εἴ- 71 ελαιολογησγὶς, ου ἐπαναστρέφη καλαμησασθa τα πισω σου τω προσηλύτω καὶ τω ὀρφανω καὶ τὶ χηρα εσται. . . . αν δετρυγήσηὶς τον ἀμπελῶνά σου, υκ πανατρυγησεις τα ὀπίσω σου' τω προσηλύτω καὶ τω ὀρφανω καὶ τη χήρα ἔσται.

Και ταῖτα μεν τα παρα Μωσεῖ Δῆλα δε και τὰ Πλάτωνος εν οἶς μυρία ευροις αν ἀνεπίληπτα, ων δὴ μαλιστα των παρ αυτω τα σεμνα καὶ κράτιστα ἀποδεχόμενοι, τοι μη τοιουτοις μακρὰ χαίρειν φαμεν. Ἀλλα γαρ τουτων δε διε δευμενων ἀποδοθείσης τε 1 αιτίας δι ν υ κατὰ ΙΠλάτωνα φιλοσοφεῖν γνώκαμεν, ωρα και τα της λοιπης ποσχεσεως ει περας ἀγαγεῖν, και τας γε αλλας αιρεσεις της in νικης επιθεωρησαι

φιλοσοφίας.

330쪽

ια Περι γεωμετρίaς, καὶ στρονομίaς,-a λογισμων. Ἀποτων Ξενοφῶντος πομνημονευμάτων c. I p. 743i

Ἀπο τοῖ Ἀριστοκλεους c. 18 p. 738 ιθ ΓΙρος τοὐς κατ Ἀρίστιππον φίλοσόφους, μόνα λεγοντας