A Greek boy at home, a story written in Greek; [with a vocabulary]

91쪽

πατηρ δ' τα οργίζηται συσπα δὴ τὰς φρυας, στερυτίδας φαίνεσθαι ν τω μετώπω, καὶ ταυρηδονβλεπων βοα μεγαλη γ φωνὴ, ὰς κορακας, ω κάθαρμα 5 εἴθε μη γενου την ἀρχ=ζὶν ' η δε μητηρ εὐφημει, φησίν, ω ἄνερ σος γάρ στιν O παῖς, χρηστο πατρος νεόττιον ' ὁ δὲ ore μάλ' αυθις, ωος μεν ουν, κακοῖκορακος κακον ον. μεῖς δε φοβουμενοι λανθάνομεν

φευγοντες. 10

βουκολος μῶν ο γεραίτατος πολλούς μεν οιδε μύθους των πάλαι, πολλάκις δ' ημῖν διηγεῖται. κοιμωμενων δε ποτε περὶ μεσημβρίαν μῶν εν τῆσκια, ἀκούομεν φάττης στενούσης εν et λοχμy Ελένη, ' φευ της ορνιθος, η δ' , ως οικτρῶς 15 ἀναστενει ' ο δε βουκολος, καὶ ε ποιουσα, φησιν η γάρ ποτε παρθενος καὶ αὐτη. η δε φησίν, χιγα λεγοις μῖν τον ὐθον παραμύθιον του aλπους

ἴσθι οὐ την φάτταν, ω Ελενη, παρθενον 20 γενομενην καλην' ενεμ δε οὐ πολλα οἴτως νύλη ην δ' ἄρα και μουσικη τις καὶ τερποντο αἱ βοες ταῖς δαῖς, καὶ νεμε τας os οἴτε καλαυροπι οἴτε κεντρω χ ρωμενη ' ἀλλα καθημεν ὐπο πιτυος, και στεφανίσκον εχ ουσα πίτυος, δε Ιἄνα και την 25 πίτυν, αἱ δε οε παρεμενον δομεναι β δη παις ην πελας νεμων οὐς, ων δε και αὐτος ουκἄμουσος, φιλονεικῶν δ' ς ἀνηρ προς γυναῖκα, μελος νδε ἀντωδόν αδων δ' θελξε τας οὐ τας της

92쪽

επειUOνT O O θεοι, και μεταλλάττουσιν αὐτη την φυσιν, και γενετο αυτ λωνις, ἡ φάττα, μουσικωτάτηουσα ' στενε δ γ δε τι και νυν, μηνύουσα την

δρεπάνης μικρὰς ες βοτρυος τομην, δει λίθου στεθλῖ ραι τους βοτρυας, δεῖ λύγου ξηρας προς ἀδας,

ἴνα γλεῖκος ὐπο φάους κομισθγj Aμεῖς οὐ μετὰ 15 των λων μετεχομεν του εργου τους μεν βοτρυας εν ἀρρίχοις βαστάζομεν κα ες τὰς ληνούς εμβάλλομεν εμβαλόντες δε πατοῖμεν γυμνοῖς τοις ποσί ' ηδ' Ἐλένη τροφην παρασκευώζει τοι τρυγωσι, και ἐγχει οινον αὐτοῖς, καὶ των ἀμπελων τας ταπεινοτερας 20 αὐτη τρυγα.οταν δε με ολ a ημερας τελος γενηται του τρυγητον, πάντες σπερ κύνες ε δεσμῶν λυθεντες σκιρτῶσι, συρίζουσιν, δουσιν. οἱ δε γεροντες συχοι την Ἀσπερας κατακλινόμενοι πολλὰ προς ἀλληλους 25 λεγουσιν, οἶ δη γεροντες ' ς νεμον νίκ ησαν νεοι, ως δε πολλὰς pστων διαδρομὰς διέφυγον ' σεμνύνετο τις ς λύκον κτείνας λλο δ Δ μονου του Ιανος δεύτερα συρίζων ' οἶτος δε κομπος ην ελητου, ἀνδρὸς βουκόλου. πρεσβύτου σισύραν Ἀνδεδυμένου καιδ πηραν εξηρτημενου και καρβατίνας ὐποδεδεμενου.

93쪽

κομίζων την συριγγα, λεγει μῖν ο Μελητος το περὶ Tγὶς σύριγγος μῖθον, δνπερ νσεν αὐτω Ζίκελος αἰπολος τράγον ληφoμενος μισθον ὁ δε μυθος ντοιόσδε ροχύτη η σὐριγξ γ δ ος ο Μελητος ου ηνοργανον την ἀρχ ην, ἀλλα παρθενος καλη καὶ μουσικη. δε Ιὰν ἀκούσας της παρθενου πάνυ καλῶς δουσης, 10 ηρα αὐτης καὶ γαμεῖν θελεν ' γελα λεγουσα, ποιος τις συ γ εραστης, ἴτε τράγος ων ούτάνθρωπος ' ἴστε γαρ τον Ιβνα τραγικὰ, χοντα τω σκέλει. καὶ ο μεν ωργίζετο, ἡ δ' φευγε φεύγουσαδε καὶ καμοῖσα, ε δονακας κρυφεν αυτην, καὶ δ' Ιο

καὶ ς φασὶν φρούδη γίγνεται ες ελος δε κατα

δύσασα ες την Ῥὶν ο δε Πὰν κατατεμων τους δονακας, ἐτα θελεν συζεῖξαι, ως μορια δη του σώματος της παρθενου συζεύξας δε φίλει, καὶ ε ωεφίλει τους δονακας, πιθεὶς το στομα καὶ ωπνεων 20 κατα τύχην, O πνευμα φωνην νεποίει, καὶ στενον ηδ οι δονακες ο Ιαν οὐ μαθὼν ταυτα ξεὐρε τοοργανον οπερ καλοῖμεν σύριγγα. 'κατῆλθε δ ηδ ο παις φερων του Μελητου την

συριγγα ' ἀναστας ὁ Ο ΛΜελητος, και καθίσας εν 25 καθεδρα, πρῶτον μεν πειρατο τῶν καλάμων, ει εὐπνοι' εἶτα μαθὼν το πνεῖμα διατρεχον ευ, νεπνει. καὶενομιζε τις αν αὐτον τον Ιὰν συρίζειν, ἴτω καλον ην τω σύριγμα. οὐ Ῥεν οὐ- ἄλλοι σιωπy 'κειντο τερπόμενοι ' 30 Τιτυρος δε ἀναστάς, καὶ κελεύσας συρίζειν διονυσιακον μελος, επιληνιον αὐτοῖς ορχησιν Δρ χχ σατο ' μαι Ἀωκει

94쪽

ωρYησατο ὁ Τίτυρος, στ δοκουν βλεπειν και τὰς ἀμπέλους και την ληνον καὶ τους πίθους και ληθῶς Τίτυρον πίνοντα. τοὐτο δε κινεῖ με τε καὶ την λενην και εὐθυς αναστάντες ρχούμεθα τον ὐθον τον της Σύριγγος. εγὼ μεν Ιβνα μιμούμην η δε Σύριγγα εγὼ μεν ἱκέτευον, ἡ δε καταφρονουσα μειδία ' δίωκον μεν ἐγώ, ἐπ' ἰκροις τοις ποσὶ ἡρεχων τας χηλας που 10 daνος μιμούμενος ' η δε φευγε, καὶ φευγουσαεκαμνεν ἔπειτα η Eo ένη κατεφυγεν ες την λην κρύφουσ' ἐαυτην, ἐγὼ δε λαβων την 31ελητο συριγγα, συρίζω σθ' ὁ Μελητος θαυμάσας φιλεῖ τε ἀναπηδήσας και 'ην σύριγγα χαρίζεταί μοι και 15 αίρει καταλιπὼν αὐτην διαδοχω τοιουτω.

25 παῖς.V ό δε πατηρ σπερ κωφὸς γενόμενος κάθητο σιωπῶμ' ο δ' οἰκετης λεγει ἀνεβη δη ὁ Εὐκράτης επὶ τον ἴππον, ὁ σύ εδωκας αὐτω, και πρῶτον μενηλαυνεν ρέμα επε δε δυο η τρεῖς δρομους περιῆλθεν, ἐπεσχε τὸν ἱππον, καὶ τον Ἀδρῶτα κατεψα καθημενος,3 του Ῥυτῆρος ἀμελήσας. ἀπομάττοντος δε τους ἱδρῶτας

95쪽

φρίξας καὶ οἰστρηθεὶς φόβω, ἄνω τε και κατωπηδα ὁ δε παῖς ὁ κακοδαίμων αλλοτε ἐπι υραν 5

κατολισθάνει, ἄλλο επι τράχηλον κυβιστα και πτης τύVης, οὐκετι δυνάμενος κρατεῖν των ρυτηρων. μετ λίγον υν ό ππος εκπεπεται της δοῖ και εις ἴλην εἰσεπηδησε, και ευθὼς τον παῖδα προσπαιειδενδρω ' κκρουεται ξ δρας το δὲ προσωπον 10 σπαράττεται τοι κλάδοις του δενδρου και αισχροῖς τραυμασι περιδρύπτεται. και μην οἱ ρυτῆρές γε περιδεθεντες Ου ἀφηκαν το σῶμα, ἀλλ εῖλκον οπίσω ὁ δ' Aretro ετ μαλλον ταραττομενος τωπτώματι και εμποδι μενος ες τον δρομον, καταπατεῖ 15τον ἄθλιον, κλακτίζων ἄστ ιδών τις υκ αν

γνωρίσειεν αυτον.Vταῖ ἀκουσας ὁ πατηρ χρονον μεν τινα ἐσιγα, ει ἀναστας ετ σιγῶν ἀπῆλθεw αἱ δε γυναικες κλαιουσαι επλήρουν την Ῥικίαν κωκυμάτων. 20

Οἴα παθον, ἄναξ Ιαιώw οἶ θαύματα εἶδον, αὐτος όρων και ἀκούων, αὐτόπτης γενομενος δε μεγάλων

θεῶυ ἀλλα δει πάντα λεγειν ἐφεξῆς.

σφοδρα εμφυσημα κακον, πολλη δι λα παρελεγε, 25 παρεφερετο ληθη ειχε πάντων σα λεγοι ερρίγωσεν,εθερμάνθη βοη, ταραχη, λόγοι πολλοί, κῶμα τί ποιῶμεν ς εὐχόμεθα τοι θεοῖς, τοῖς ρωσι θύομεν ἱερά οὐδεν φελος εδοξεν ουν εγκοιμῶσθαι ν τω'Aσκληπιείω δρ

96쪽

μεν ουν προς το τεμενος του θεοῖ επειτα δεβωμω καθωσιώσαμεν α πόπανα καὶ τα προθύματα,5 τον δε πελανον εἰσεβάλομεν εἰς το πυρ' αὐτα δε ποιησαντες, κατεκλίναμεν τον παῖδα, καὶ ημεῖς παρ' αὐτω κατεκλίθημεν, χοντες στιβάδα καστος. καὶ σαν πολλοι καὶ ἄλλοι εγκοιμώμενοι, παντοδαπα νοσηματα

εχοντες. καὶ P προπολος Ἀλθων ἀπεσβεσε 'ους 10 λύχνους ἀποσβεσας δε ημῖν παρήγγειλεν εγκαθευδειν Η καὶ εάν τις, φησίν, ψοφου αἴσθηται, σιγάτω. 'ημεῖς δε κοσμίως κατεκείμεθα. ἀλλ ἐγὼ υκ δυνάμην καθεύδειw ἔπειτα ἀναβλέψας ρω o ἱερέα συλλεγοντα του. φθοῖς καὶ τας Ἀσχάδας ἰπὶ τῆς Vερὰς πραπεζης, 15 περιῆλθε δε πάντας τους βωμούς εν κύκλω, ζητῶν τα

καὶ ἰδού ο θεος, σπερ νεανίας τις καλος περιΠειδε μετα προσπόλων τινῶν, καὶ Δ ἐδοκεῖ, εἶποντο αὐτω αἱ θυρογατερες 'Iασὼ καὶ Ιανάκεια. καὶ ὐ θεος σκοπει 20 τα νοσηματα. ἐγὼ δε δεισας νεκαλυψάμην, ωρων δε πάντα μως δι πης τινος του τριβωνίου. ο δεδωκε τῶ μὰν φάρμακον, ω δε κατεπλασεν τα βλεφαρα, καὶ ἄλλοις ἄλλως χρητο μετα αὐτα τω 'ρασυστομωπαρεκαθεζετο καὶ πρῶτον Ῥεν 'φηψατο τηο κεφαλῆς

ἰδού, ξηξάτην δύο δράκοντε ε του ναοῖ, περφυῶς

ώς με γάλω τούτω δε τὼ δράκοντε περιελει χετην το

97쪽

ω νερ. ἰη ἰη Ιαιών, εὐμενης εχ επὶ καλοῖς ἱεροῖς τούτω τε καὶ τοῖς υἱοῖς. ἰη ἰη Ιαιών ' ἴτως εἴη

ταυτα καὶ ο πατηρ λεγει προς με, ενθε τον 5 πελανον εἰς την τρώγλην του δράκοντος εὐφημων. δοντες δε τω νεωκορω την μοῖραν του χοιρον, ἀπἴμεν χαίροντες οἴκαδε.

εξθλθομεν νεωστὶ προς θήραν εγώ τε καὶ ὁ πατηρ

καὶ της σπερας ρῶμεν σταθμόν τινα ου πολύ 10απεχοντα. οἱ δε κύνες αὐτοῖ σθοντο προσιόντων ημων, καὶ Γλάκτουν μεγα, και δ και δακον αν, εἰ μη μεῖς καθίσαμεν. αλ ευθύς ξηλθεν κεῖνος ς τοὐτον τον σταθμον κοδομησε ' καὶ σόβει με τούς

κυνας, μὰ δε φιλίως σπάζετο, λεγων ' χαῖρε, ω ξενε, 15 καὶ υ, ω παῖ ο δε πατηρ, Ρ χαῖρε καὶ σύ, φησίν, γέρον ' καὶ γαρ υ ἴσθι ἀπώλομενους αν μῶς ποτων ων κυνῶν, εἰ μη φθασας βοηθῶν.' ἀληθῆ, δ' ς ο συβώτης ' αλλ που, να σοι δω a γεῖν καὶ πιεῖν ' Oφε γάρ. αὐτ ειπών. ηγεῖτο χμῶν V 20 συβώτης καὶ στρωσε χαμαὶ δερματα αἰγῶν eπατηρ εἶπεν, Σευς δοίη σοι, ω γέρον, ὁ τι μαλισταεθέλεις, ἀντὶ της φιλοξενίας. δε, - ξεν, φη, προς Διο ερχονται ξένοι τε και πτωχοί ' λίγον μενδίδωμι, ἄσμενος δε.V αὐτ εἰπὼν κόμισεν ἀπο του 25 συφεο χοῖρον γαλαθηνον ' και σφάξας πτησε τακρεα ἀμφ βελοῖς. πτησας δε παρεθηκεν ἡμῖν θερμά, αὐτοῖς βελοῖς ' καὶ κερασεν οἶνον, a πέλας καθίσας εφη, Ἀσθιετε νῖν, δε ξενοι .' καὶ πεὶ φύγομεν,

98쪽

καὶ μην νυξ επῆλθε κακη καὶ σκοτεινή σέλήνη γαρ υκ ην υε δε ευς παννυ χιος, πνει δε Ζέφυρος,ος ι ει ετο φερει ἀνθρώποις. ἡμεῖς δε καθήμεθα διαλεγομενοι. καὶ ο πατήρ, ' εἰπε μοι, φησίν, τι εστι το νομά σου και τις ποθεν εἰ ἀνδρῶν ς' δε απεκρίνατο δεδε ξενε, το μεν νομα .ύμαιος, συβώτης δ εἰμὶ ς ορa ' ἀλλ γενομην μακραν ενθενδε νῆσος εστί τις 'Aστυπάλαια. εἴ που ἀκούεις, Κρήτης μεν καθύπερθεν,10 εγγύς δε της 'Aμοργου καλουσι δ αυτὴν θεων τράπεζαν κεῖται δ εν μεσ τ θαλάττy, εὐβοτος, εὐμηλος, πλήρης οἴνου καὶ πυρῶν. εστ δε καιυγιειν si μάλιστα, οὐδε νοσοι πάρχουσιν ' ἀποθνήσκουσι I o νοντες γήρα πολλα ετη γεγονOτες. 15 νεστον δε δύο πολει, της δ' τέρας πλουσιώτατος ην

ὁ δε πατήρ μου πολαβων εἶπεν, ψευ της ἀτυχίας,

20 Φοίνικες εν νηι πλεονέκται ντες και ἄγριοι, εμποροιδε το χλημα δε γον δε ορτον θυρμάτων ν τῆ νη και μην ην γ' ἐν τῆ πατρος ικία γυνὴ Φοῖνιξ ἡ δ' ἰδουσα τους πατριώτας, μηχανὴν μηχανήσατο τοιάνδε συνθεῖσα τὴν ἡμέραν εν ἄπεισιν οἱ Φοίνικες,25 λάθρα του πατρος του μοὐ φεύγει. καὶ οἱ μενεδείπνησάν τε και εξῆλθον ε ἀγοράν, αἱ δε γυναῖκες

εκάθηντο ν τῆ αὐλὴ ῆν δ' εν μέσω Φοῖνίξ τις, κσυνθήματος ελθών, χων δε περιδέραιον χρυσοῖν τε καὶ καλόν Aa αἱ μεν ελάμβανον εν χερσιν TO30 περιδέραιον, και περιέβαλλον ταῖς δέραις, καὶ νονεδίδουν ὁ δε πρῶτον μεν νένευσε, τέλος δε κατένευσε, και λαβὼν τον νον παρα τὴν νῆα απέβη.ευ τούτω δε ἡ δούλη λαθοῖσα a τέφυγε, λαβουσα μεν

99쪽

μεν, ην δ' ἴριος ἄνεμος κατὰ πρύμναν καὶ ε με βημερας πλεομεν περ την θαλατταν, τη δ εβδόμη

πορθμος της τ ττικῆς και της υβοίας ' με ἀπεδοντο τριακοσίων δραχμῶν ἀνδρὶ ἀγροίκω, ὁ δεμ πεστησε τωδε τω σταθμω φυλάξοντα το χοιροκο- 10 μεῖον αὐτω ' χω δε, ς ρας, συς πολλούς τε και πολλάς.

προς αὐτ ἀπεκρίνατο ο πατηρ δε Ei μαιε, οικτιρω σε δη, οἷα παθες κακά - Ζευς δ' ἄρα δίδωσινεκάστω ποι αν θε , τω με κά- τω δε κακά 15ημεῖς δ οντες εφημεριο εοίκαμεν τοις φύ λοις των δενδρων, κινούμεθα δ' ενθα και ενθα πο των ἀνεμωνεικῆ ἀλλα πίωμεν και λαθώμεθα των κακῶν.VJπε δ παύσατο λεγων ὁ πατήρ, χρόνον μεν τιναεσιγῶμεν ' τελος των ταίρων τις των υμαίου δεσaν 20γα δυο, και καθήσθην πελας ειπε, ' κἀγώ, Eύμαιε, κουσα θαυμάσι ἄττα ἀπὸ Φοίνικος τινος, ψεφασκε περιπλεῖν την Λιβυην ξ των Ηρακλείων

στηλῶν. o δ' Ευμαιος, λεγε δή, ' φησίν - ὁ δ'εφη, ' και δὴ λεγ ως και κεῖνος εἶπεν εμοί. εδοξε 25 γὰρ τοι Καρχηδονίοις, δε δ' ς ὁ Φοῖνιξ, ω ν νομα

Ἀννων, πλεῖν με ἔξω στηλῶν καὶ πόλεις κτίζειν. και πλευσα πεντηκοντορους ξ0κοντα ἄγων, και πλῆθος ἀνδρῶν και γυναικῶν μυριάδων τριῶν, καισιτια, και Ην αλλην παρασκευην. ς δ' ἀναχθεντες 30

100쪽

74 A GREEM BOY AT HOME 35 λίμνην ου πόρρω της ,λάττης κειμενην, καλάμου μεστην πολλο καὶ μεγάλου ' ν0σαν δε καὶ λεφαὶ/τες κώ τὰ λα θηρια νεμομεν πάμπολλα την δε λίμνην παραλλάξαντες οσον μερας πλοὐν, κατωκίσαμενωπολεις προς τη θαλάττβ πέντε κἀκεῖθεν ἀναχθεντες ηλθομεν επὶ μέγαν ποταμον Λίξον ἀπο της Λιβύης ρεοντα. παρὰ δ αὐτον νομάδες ἄνθρωποι Λιξῖται βοσκηματ νεμον, παρ οἷς μείναμεν χρονον τινά, φίλοι γενομενοι. τούτων si καθύπερθεν Αἰθίοπες 10 κουν ἄξενοι, γην νεμομενοι θηριώδη ορ δε ην μεγάλα, ε ων ρεῖν φασι τον Λίξον, περὶ δε τὰ ρη κατοικεῖν ἀνθρώπους ἀλλοιομορφους, Τρωγλοδύτας ob θάττονας Amrων δρομ εφασαν οἱ Λιξῖται. λαβοντες I παρ αυτων Ἀρμηνεας παρεπλεομεν τηνὶ ερημην προς μεσημβρίαν δύο μέρας κεῖθεν δεπάλιν προς λιον ἀνέχοντα μερας δρομον ενθα εἴρομεν εν μυχῶ τινος κολπου νῆσον μικράν, κύκλον εχουσαν σταδίων πεντε ' ην κατωκίσαμεν, Κέρνην ονομάσαντες. τοὐντεῖθεν χε λίμνην ἀφικομεθα, διά 20 τινος ποταμου μεγάλου διαπλεύσαντες ' ειχε δε νησους λίμνη τρεις, μείζους της Κερνης. φ ων ἡμερήσιον πλοῖν κατανύσαντες, εις τον μυχρον της λίμνης ηλθομεν, ὐπερ ην ρη μέγιστα περέτεινε, μεσταδευθρώπων ἀγρίων. δέρματα θηρεια Αμφιεσμένων, οι 25 πέτροις βάλλοντες ἀπεωσαν μὰς, καὶ κώλυσαν 'εκβῆναι. εκεῖθεν πλέοντες εις τερον λθομεν ποταμον, μέγαν και πλατυν, πληρη οντα κροκοδείλων και